livia
ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Πρέπει πρώτα να ανακαλύψετε αν είμαι εγώ ή κάποιος άλλος και μετά να πανηγυρίσετε........
ο καινούριος κωδικός δεν είναι δικός μου.....
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Μπορεί να εξέλαβες απο τα γραφόμενά μου οτι είμαι αναίσθητη οκ εγώ όμως καταλαβαίνω απο τα δικά σου οτι είσαι δογματικός και απόλυτος.
Δεν εννοώ πως είσαι λάθος,είναι δικαίωμά σου να πορεύεσαι με την βοήθεια του Θεού και να τον αναζητάς και ίσως να τον βρίσκεις σε όλες τις στιγμές που Τον χρειάζεσαι.Ομως επέτρεψέ μου να διαφωνίσω τουλάχιστον με τον τρόπο που το τοποθετείς το θέμα της ανάμιξης Του.
Έχω ελεύθερη βούληση και είμαι έτοιμη να αναλάβω τις ευθύνες αυτής μου της ελευθερίας.
Τώρα το "..ΜΑΘΕ ΝΑ deal with it..."δεν μπορώ να πώ πως δεν είναι άστοχο,γιατί ίσως πρέπει και εσύ κάποτε να μάθεις να deal με διαφορετικές απόψεις.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
δεν είπα οτι είμαι αναίσθητη αλλά δεν είμαι ρομαντική στα σύνεφα της αγιότητας και καλοσύνης σίγουρη πως με την αγάπη φυλαχτό μπορώ να διορθώσω τον κόσμο.
Δεν φτάνει η αγάπη και οι καλές προθέσεις,για να βοηθήσεις ουσιαστικά θέλει χρόνο και κόπο.Θέλει σκέψη και περισυλογή.
Θέλει συνειδητή ενέργεια και λογική.
quote:
ΜΟΙΡΑΣΤΕ ΤΟ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΟΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ..ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΘΕΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ Ο ΛΑΒΩΝ...ΑΥΤΟ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΒΩΝ...ΟΤΑΝ ΔΙΝΕΙΣ ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΒΟΗΘΑΣ ΤΟΤΕ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΚΑΚΟ...ΜΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΕ ΛΟΓΟΣ....
δεν είμαστε θεοί ούτε το παίζουμε τέτοιοι,αλλά δεν είμαστε και του στύλ "τι να κάνουμε για όλα ευθύνεται ο θεός,η βοήθεια που έδωσα έκανε κακό?Υπήρχε λόγος που κινούταν απο ανώτερες δυνάμεις δεν έφταιγα εγώ δεν ήξερα,ο θεός ευθύνεται,Αυτός τα αποφασίζει όλα.".
Αν είναι δυνατόν, αφήστε τον Θεό ύσηχο.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
Πότε δεν πρέπει να προσφέρουμε ή αν υπάρχει κάποιος λόγος που μας στερεί το δικαίωμα της προσφοράς.Και ξαναθέτω το ερώτημα ποιό το περιεχόμενο της ΕΥΘΥΝΗΣ σε ό,τι αφορά την παροχή ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ;
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Υπάρχει λόγος να μας στερεί το δικαίωμα της προσφοράς,αλλά εδώ ακριβώς είναι το λάθος.
Η προσφορά δεν είναι δικαίωμα.Είναι καθήκον.
Οι λόγοι για να επιλέξεις να μήν προσφέρεις είναι πολοί και αφορούν, όχι όπως εσφαλμένα εξέλαβε η φίλη Spanish eyes το να το παίξουμε Θεοί αλλά το αντίθετο.
Δεν είπαμε να μήν βοηθάμε όπου μπορούμε και να μήν μοιράζουμε το περίσευμα ψυχής αλλά να αποφύγουμε την παροιμία :"Όπου Γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη".
Το περιεχόμενο της ευθύνης όπως το καταλαβαίνω εγώ είναι σε ένα απλό παράδειγμα:
Χτες έπινες καφέ στην Πλάκα και σε πλησίασε ένα παιδάκι που θα 'τανε δεν ΄θατανε 5 χρονών,σου ζήτησε ενα ευρώ γιατί πεινούσε είπε.
Εσύ:
α)του έδωσες αμέσως ενα ευρώ γιατί το λυπήθηκες Αγιες μέρες που είναι
β)του αγόρασες ενα σουβλάκι γιατί η πείνα με φαί περνιέται.
γ)το κράτησες δίπλα σου και ενημέρωσες την Πρόνοια να το αναλάβει γιατί είναι ευθύνη της Πολιτείας που μικρά παιδιά είναι στην ζητιανιά.
δ)Το πήρες σπίτι σου για να το μεγαλώσεις όπως όλα τα φυσιολογικά παιδάκια,να το γλιτώσεις απο το δρόμο.
ε)Του έδωσες συμβουλή να μην επιτρέπει να το εκμεταλεύονται και να γυρίσει σπίτι και να πάει σχολείο για να γίνει χρήσιμος άνθρωπος στην κοινωνία.
ζ)Δεν του έδωσες χρήματα με σκοπό να καταλάβει οτι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό και να το σταματήσει.
η)Δεν του έδωσες χρήματα γιατί δεν είχες.
θ)Το έδιωξες θυμωμένα γιατί κατάλαβες πως έλεγε ψέματα.
ι)Του έδωσες χρήματα και το ακολούθησες για να δείς τι θα τα κάνει.
κ)Του έδωσες το τηλέφωνο κάποιου που ήξερες οτι μπορεί να το βοηθήσει μόνιμα(ανθρώπου,οργανισμού,σωματείου,συλόγου,κ.τ.λ.).
λ)του τράβηξες το αυτί και του έδωσες σκαμπίλι για να φοβηθεί και να μην το ξανακάνει.
μ)Του πρόσφερες δουλειά.
ν)Το πήγες σε τηλεοπτικό σταθμό και διωργάνωσες τηλεμαραθώνιο βοήθειας.
Και άλλα λόγια να αγαπιώμαστε...
προσωπικά κανένα απο τα παραπάνω δεν τα θεωρώ "σωστη" βοήθεια,αλλά όλα αυτά που γράφω τα έχουν κάνει κατα καιρούς συνάνθρωποί μας με το σκεπτικό οτι βοηθάνε.
Εσύ τι νομίζεις ειλικρινά οτι συνηστά ουσιαστική βοήθεια στο παραπάνω παράδειγμα?
Είναι κάτι απλό που μας συμβαίνει καθημερινά αλλά με το χέρι στην καρδιά νομίζεις οτι υπάρχει τρόπος να το βοηθήσεις αυτό το παιδάκι?
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
Αλίμονο εάν η αδυναμία μας είναι δικαιολογία για να εγκαταλείπουμε, να θλιβόμαστε και να απαισιοδοξούμε.Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για να μην βοηθάς!!!
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Καλημέρα,Odysseus_Nemo,
Απολαμβάνω τον τρόπο που γράφεις γιατί είναι έντονος και δυναμικός και περνάς την αισιόδοξη στάση σου απέναντι στην ζωή.Είσαι έτοιμος να προσφέρεις απόθεμα καλοσύνης σε όποιον το έχει ανάγκη και το θεωρείς μάλιστα καθήκον σου αυτό.
Όμως θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με το παραπάνω σχόλιο "Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για να μην βοηθάς!!!"
Πιστεύω πως υπάρχουν σοβαροί λόγοι για να αρνηθείς την βοήθεια σε άτομα και δεν αποτελούν απαραίτητα "δικαιολογίες".
Για παράδειγμα,
Πιστεύω πως δεν έχω τις γνώσεις ή την εμπειρία ή την ικανότητα να βοηθήσω άτομα που είναι εξαρτημένα απο ναρκωτικά.
Εχω προσπαθήσει στο παρελθόν να βοηθήσω τέτοιο άτομο και σε πληροφορώ οτι η καλοσύνη ή η αγνότητα της προσπάθειάς μου δεν έφτανε.
Είναι ορισμένα πεδία της ανθρώπινης συμπεριφοράς που είναι αναγκαίο να αναλαμβάνει κάποιος ειδικός γιατί οι περιορισμένες γνώσεις μας ίσως να οδηγήσουν προς το χειρότερο.
Καλύτερα να βλέπουμε σε κάθε περίσταση ως που φτάνουν τα φτερά μας και μετα να αποφασίσουμε υπερατλαντικό ταξίδι.
Αυτό νομίζω εννοεί ο avatargr,είμαστε έτοιμοι να παραδέχτουμε οτι ίσως δεν είμαστε ικανοί να προσφέρουμε βοήθεια προς πάσα κατεύθυνση και σε κάθε περίσταση και προς όλους?
Είμαστε έτοιμοι να παραδεχτούμε πως έχουμε όρια σε αυτά που μπορούμε να δώσουμε και να λάβουμε?
Ή είμαστε και εμείς γκουρού και φωτεινοί δάσκαλοι, έτοιμοι να ανοίξουμε σχολή πνευματικής αναζήτησης και προσφοράς αν μας δώσουν την επιδότηση?
Ο φίλος του avatargr είχε δίκιο,για να δώσεις ένα χιτώνα πρέπει να έχεις δύο,δεν έχει νόημα να μείνεις γυμνός ή να μοιράσεις απλόχερα το τίποτα.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε την ευθύνη της προσφοράς είναι
τελικά να αποσυρθούμε;
Αγαπητή λίλιθ,
λυπάμαι για αυτό που πέρασες γιατί νομίζω οτι αυτό που γράφεις είναι προσωπική εμπειρία.Βοήθησες και αποσύρθηκες γιατί ένιωσες πως ίσως δημιουργούσες δεσμούς εξάρτησης προσφέροντας.
Η εγκατάληψη της προσπάθειας συνεπάγεται ψυχικό κόστος ιδίως όταν ξέρεις πως έδωσες τα "πάντα" και στην ουσία δεν κατάφερες τίποτα.
Δεν πιστεύω πως ήθελες να αποφύγεις την ευθύνη γιατί οταν βοηθάς αφιλοκερδώς,παρακινούμενη απο οίκτο ή καλοσύνη,αποκλειεται να είσαι ευθυνόφοβη.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Συμφωνώ απολύτως με το θέμα της ευθύνης καθώς και εγώ,όπως πιστεύω και όλοι μας,κάποια στιγμή στην ζωή μας δώσαμε μια συμβουλή ή προσφέραμε βοήθεια όντας "έξω απο τον χορό".
Η ευθύνη βέβαια όσο αφορά και τα δύο μέρη,γιατί ευθύνη έχει και αυτός που δέχεται την βοήθεια.
Έχω κάνει πολλά λάθη στην ζωή μου και είμαι σίγουρη πως πρόκειται να κάνω άλα τόσα,αλλά τα λάθη που έκανα ορμώμενη ή ακολουθώντας συμβουλές ,παροτρύνσεις και υποδείξεις τρίτων είναι αυτά που μου κάθωνται πολύ βαριά στο στομάχι.
Γιατί τα δικά μου λάθη τα έκανα απο απερισκεψία απο επιπολαιότητα απο ανασφάλεια ή βλακεία.Και αυτά τα χαρακτηριστικά είναι δικά μου ελλατώματα.
Την ευθύνη για αυτά την αποδέχομαι.
Όταν όμως ακολούθησα την γνώμη ή τις υποδείξεις άλων (που προσφέρθηκαν υπο μορφή βοήθειας σε μια δύσκολη στιγμή και ξέρετε πόσο ευάλωτοι είμαστε στις δύσκολες στιγμές,τουλάχιστον εγώ είμαι)
κατάλαβα οτι απέφευγα την ευθύνη ή την έριχνα στους άλους.
Αυτό ήταν λάθος αλλά μου πήρε χρόνια για να το παραδεχτώ.
Όταν μου έδωσαν βοήθεια λοιπόν,μου πρόσφεραν και άλοθι για την αποτυχία.
Δεν είχα την ωριμότητα να παραδεχτώ πως είχα ευθύνη.
Οι άνθρωποι που βοηθάμε είναι ανώριμοι όπως ήμουν εγώ και δέχονται αμάσητα και αβασάνιστα ότι τους προσφέρουμε ή είναι σκεπτικοί και έτοιμοι να αναγνωρίσουν το μερίδιο της ευθύνης τους και το ποσοστό συμμετοχής τους?
Και εμείς είμαστε ικανοί άραγε να αναγνωρίσουμε σε ποιά κατηγορία ανήκουν αυτοί που ζητούν την βοήθειά μας?
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Edited by - livia on 21/12/2005 09:51:35
0.75cm/0.35cm
Αυτόν τον καθρεύτη θα τον σπάσουμε γιατί θέλουμε λίγα κομμάτια του μόνο,οπότε μην ξοδεύτείτε.
(Ο τρόπος που θα σπάσουμε τον καθρεύτη είναι συγκεκριμένος γι αυτό μην αρχίσετε μόνοι σας).
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
προετοιμάσου όπως μπορείς,ετοίμασε και ταπεράκι...
Toxotis,
Μου φαίνετε οτι έχεις μπερδέψει τα πράγματα και μάλον φταίω εγώ γι αυτό.....
Το 1993 γνωρίζω εναν πλανόδιο ζωγράφο,που φαίνεται αυτός να με γνωρίζει απο παλιώτερα.Για να μου αποδείξει αυτήν την παλιώτερη γνωρημία μας,μου εμφανίζει εναν φάκελο με περιεχόμενο σελίδες απο δικές μου σημειώσεις για το πώς επιτυγχάνεται ενα ταξίδι σε αλλη διάσταση.
Μεγάλο μέρος των σημειώσεων ήταν γραμμένο σε κώδικα που είχα επιννοήσει όταν πήγαινα γυμνάσιο για να γράφω σκονάκια στο θρανίο μου.
Οι σημειώσεις περιγράφουν τα στάδια ενώς πειράματως τα στοιχεία και τον τρόπο που πρέπει να γίνει.
Ακόμα και αν υποθέσετε οτι όλα είναι φανταστικά και ίσως ακριβώς γι αυτό,μπορείτε να προσπαθήσετε να επαναλάβετε το πείραμα και να διαμορφώσετε την δική σας άποψη.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
Αλήθεια σε κάποιο σημείο της διήγησης λές ότι είδες το όνομα σου γραμμένο με παιδικά γράμματα "Livia" μα το nick σου είδες και όχι το πραγματικό όνομα?Φιλικά Τοξότης
Το πραγματικό μου ονομα είναι Λίβια,
αν και η 3ada μου δημηούργησε ενα μικρό προβληματάκι στο γραφείο,γιατι δημοσιοποίησε το όναμα της συναδέλφου που μου δάνεισε το e-mail της.
Την συνέχεια της ιστορίας θα την μάθετε σε λίγο και θα πρέπει να ετοιμαστείτε για μια μεγάλη αναζήτηση.
Θα προτημούσα βέβαια την συνέχεια και το τέλος της ιστορίας να το αναλάβει το μέλος του forum που έλυσε τον τελευταίο γρίφο και με συνάντησε.
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας μα περισσότερο για την υπομονή σας.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Edited by - livia on 26/05/2005 15:51:26
ευχαριστώ ampere
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Edited by - livia on 26/05/2005 10:07:27
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Οταν εξικοιωθείς με τις φοβίες σου αυτές παύουν να υπάρχουν.
Πάντα όμως θα υπάρχει ο φόβος για αυτόν τον μεγάλο Αγνωστο τον αμετάκλητο Θάνατο.
<<Αχ να΄ξερα τη μέρα θα πεθάνω και του θανάτου μου γενέθλια να κάνω>>
Μπικάκης
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Μπορεί να μην ξύπνησες σήμερα.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Δεν ρωτάω τι αριθμούς γιατί έχεις και πονηρό μυαλό.............
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
http://www.superlaugh.net/1/flashmindreader.htm
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Edited by - livia on 23/06/2005 09:43:30
http://www.blackstate.gr/pp/copperfield_blackstate_gr.pps
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
Τώρα Livia δεν μιλάς σωστά!
Δεν κρατάμε κάτι που πιάνει μόνο σε εμάς και σε άλλοους 5 - 10...
Γιατί λειτουργεί από συμπτωση...
Α! τι σύμπτωση!!!
Γι αυτό ανοιξα το θέμα για να δούμε αν λειτουργεί σε όλους ή αν είναι συμπτωση....
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
Livia εγώ είμαι το 3 , ο συζυγός μου με καμμία ... δεν μπορεί να είναι 1,5 ,
και το άλλο
με αυτή την λογική δεν υπάρχει κανείς να συμπληρώνει τον άλλο!
Γιατί αν για παράδειγμα έχω βρεί το άλλο μου μισό και έχω τον αριθμό 4 και ο άλλος έχει το 2 , τότε γι αυτόν που είναι το 2 δεν είμαι εγώ το άλλο του μισό αλλά το 1!!!!
χχιχιχιχιχιχι ... όοοολααα καλαααα ααααα
Δεν είναι δική μου η ιδέα,εγώ όμως την υποστηρίζω.
Σε εμενα λειτουργεί.
Οταν λέω οτι συμπληρώνονται εννοώ οτι μαζί φτιάχνουν το 9 τον μαγικό αριθμό.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Είναι δύσκολο το μονοπάτι