- Παράξενες Ιστορίες No1... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Καποιες δεκαετιες πιο παλια στο νησι, παραμονη του Αγιου Νικολαου, η προγιαγια μου και η γιαγια μου παιρνουν το δρομο για να πανε στο διπλανο χωριο που την επομενη ειχε λειτουργια ο Αγιος Νικολαος, η εκκλησια του χωριου. Πολυ θρησκευομενες και οι δυο.
Φτανουν σουρουπο λιγο εξω απο το χωριο και πανε σε ενα καλυβακι στον λοφο για να περασουν εκει τη νυχτα και τα ξημερωματα να πανε στην εκκλησια. Το γνωριζανε αυτο το καλυβακι και δεν φοβοντουσαν,ηταν ησυχες, αλλες εποχες τοτε. Αναψανε τη λαμπα πετρελαιου που ειχε εκει και καθοντουσαν και μιλουσαν και γελουσαν.
Ξαφνικα, ακουνε μια φωνη να τους λεει: "ΘΑ ΕΛΘΟΥΝ ΕΠΑΝΩ" .Την ακουσανε και οι 2 καθαρα. Ταραχτηκανε, κανεις δεν υπηρχε εκει κοντα.. το θεωρησανε σαν προειδοποιηση, σβησανε το φως και επεσαν να κοιμηθουνε.
Το επομενο πρωι, μετα τη λειτουργια, το θεμα συζητησης στο χωριο ηταν οτι το βραδυ ειχανε ερθει με το καικι πειρατες και ειχανε εγκατασταθει για λιγες ωρες στην περιοχη του λοφου...
Οπως καταλαβαινετε, ευκολα μπορουμε να φανταστουμε τι θα γινοτανε αν οι πειρατες βλεπανε το φως και βρισκανε 2 γυναικες μονες τους μεσα στη νυχτα...
Η ιστορια ειναι απολυτα αληθινη.
Μέσα σε αυτό το topic (νομίζω) έχω αναφέρει πριν από καιρόόόόόό ένα σκρίνιο που βρίσκεται στην τραπεζαρία μας και το οποίο κάποια βράδια τρίζει ολόκληρο, χωρίς κάποιον λόγο.
Αυτό που δεν είχα αναφέρει, είναι μια θέαση που είχα σε αυτό το δωμάτιο πριν από καιρό. Ξαπλωμένος στο πτυσσόμενο κρεβάτι μου, είδα ένα πράγμα να το πω...;, μαύρο σύννεφο να το πω...;, αιωρούμενη σκοτεινή κηλίδα θα ήταν καλύτερο.
Φυσικά δεν έκατσα να το χαζεύω σαν hot spot που πρέπει να δει ένας τουρίστας, αλλά ούτε και να το βάλω στα πόδια. Ο δρόμος για την έξοδο του δωματίου, περνούσε από κάτω του!
Περιορίστηκα στο κλασικό κουκούλωμα κάτω από το πάπλωμα. Στο 1ο τσεκάρισμα ήταν ακόμη εκεί. Στο 2ο είχε ξεκουμπιστεί.
Μακριά, κι όπου θέλει ας πήγε...
-------------
ΤΟΛΜΗΣΤΕ!! ΣΕ ΟΛΑ!!
-Αν χάσετε θα έχετε πάρει ένα ωραίο μάθημα. 
-Αν νικήσετε θα έχετε την χαρά την νίκης (ίσως της πρωτοπορίας). 
Ήμουν πολύ μικρή όταν έπιασα για πρώτη φορα στα χέρια μου ένα βιβλίο σολωμονικής του αδελφού μου,το οποίο το έθαβε κυριολεκτικά στην πιο σκοτεινή μεριά της βιβλιοθήκης μας για να μην το βρίσκω.Αρκετές φορές τύχαινε να το ανοίξω και να το ξεφυλλίσω αλλά περισσότερο ήταν η περιέργια και όχι το ότι γνώριζα το τι ακριβώς περιείχε.
Εκείνο το διάστημα θα πρέπει να πήγαινα 3η-4η δημοτικού απ όσο μπορώ να θυμηθώ ,ο αδελφός θα ήταν στην ίλικία των 16-17.Κατα περιέργο τρόπο εκείνο το διάστημα βλέπαμε διάφορα οράματα και εγώ αλλά και ο αδελφός μου όπου μου τα διηγόταν αργότερα.
Συγκεκριμμένα είχα πάθει μυνίσκο και θυμάμαι πως ήμουν αναγκασμένη να έχω το πόδι μου μπανταρισμένο στο γύψο για καμμιά 1-2 βδομάδες.Οι γονείς μου ,έλειπαν απο το σπίτιλόγως δουλειάς για αρκετό καιρό και η γιαγιά μου μας κρατούσε συντροφιά ώς τον γυρισμό τους.
Ένα απο εκείνα τα βράδια ήταν και αυτό που θα διηγηθω.
Καθόμασταν με την γιαγιά μου ,με τον γύψο:) την ασπρόμαυρη τv,εμείς στο δωμάτιο μου (το καθιστικό τότε)και ο αδελφός μου στο σαλόνι.Το καθιστικό απο το σαλόνι τα χωρίζει ένας διάδρομος περίπου 4 μέτρα ,αλλά με την άκρη του ματιού σου αν είσαι στο καθιστικό μπορείς να δεις ένα σημείο του σαλονιού,την βιβλιοθήκη τότε και την μια πολυθρόνα.
Τελος πάντων για να μην σας γίνω και βαρετή...
Είχα στα χέρια μου ένα κέντημα που μου το είχε πάρει η μητέρα μου για να πέρναω τις ώρες μου πιο ευχάριστα στο σπίτι εφόσον θα απουσίαζα απο το σχολείο και κεντούσα αμέρημνα ενώ δίπλα μου στεκόταν η γιαγιάκα μου η συνχωρεμένη και έβλεπε τv.H μπαλκονόπορτα ήτανε ανοιχτή γιατί θυμάμαι πως αν και Οκτώβρης είχε αρκετή ζέστη και όπως είπα και πρίν άνετα κοιτούσα με την άκρη του ματιού μου τον αδελφό μου που καθόταν στο σαλόνι.
Ξαφνικά εκεί που ήταν όλα πράα νοιώθω πως βλέπω μια μορφή να μπαίνει απο την μπαλκονόπορτα ,ένας άνδρας περίπου στο 1.80 με άσπρα μαλλιά γύρω στα 40-50ετών ίσως και πιο νέος με ένα άσπρο χιτώνα,να με πλησιάζει να μου παίρνει το κάντημα απο τα χέρια εγώ να τον κοιτάζω να φωνάζω τον αδελφο μου για να με ακούσει να τον βλέπω πως είναι σκιμμένος μπροστά στην βιβλιοθήκη και κάτι ψάχνει να του φωνάζω και αυτός τπτ.Την γιαγιά μου δεν την θυμάμαι μέσα σε αυτο το όραμα και ο άνδρας να κρατάει με το ένα χερι το κέντημα και με το άλλο να μου χαιδεύει το κεφάλι και να μου λέει"μην φοβάσαι θα γίνεις καλά" και ξαφνικά εξαφανίστηκε και πάλι .
Εξιστόρισα στον αδελφό μου αυτό που είδα τον ρώτησα επίσης γιατι ενώ του φώναζα πρίν απο λίγο δεν με άκουγε και μου είπε ότι δεν άκουσε να φωνάζω το όνομά του,το μόνο θυμάμαι που μου είχε πει ήταν "τα νύχια του ,τα νύχια του Δέσποινα τα κοίταξες?"
Ειλικρινά ήταν τόσο ζωντανό που δεν ξέρω αν όντως ήταν αληθινός η μήπως αποκοιμήθηκα εκεί κουρασμένη και ήταν ένα απλό όνειρο αλλά δεν το νομίζω γιατί ακόμη έχω εκείνη την αίσθηση του χεριού του επάνω στο κεφάλι μου .Δεν ξέρω αν ήταν καλό η κακό αλλά νομίζω πως ήρθε καλοπροαίρετα αν κρίνω απο τα γεγονότα και τα συμβάντα των επόμενων χρόνων γιατί αυτη ήταν μόνο η αρχή....
see u soon
Εγώ πριν 1 1/2 χρόνο έχασα ένα πάρα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο και έκτοτε της "μιλούσα" και την παρακαλούσα να έρχεται, να μου εμφανίζεται, να μου κάνει παρέα, να μου δίνει συμβουλές, ακόμα και στον ύπνο μου.
Τότε ένα βράδυ ήρθε πράγματι στον ύπνο μου και μου είπε ότι έφτασε στο σπιτάκι της (;) και ότι είναι καλά. Τη ρώτησα γιατί δε μου απαντάει ποτέ σε όλα αυτά που της λέω και μου ζήτησε να αφήσω την ψυχή της να φύγει.
Από εκείνη τη φορά δεν την έχω ξαναδεί. Πιστέψτε με, σας ζηλεύω...
Η ΚΟΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ
Και μια που ανάφερα πιο πάνω για το βιβλίο της σολωμονικής"Ο αδελφός μου όταν αγόρασε αυτό το βιβλίο ήταν πιτσιρικάς,έφηβος,γενικά του άρεζε απο μικρος το μυστήριο και τα περισσότερα βιβλία στο σπίτι ήταν επιστημονικής φαντασίας και μυστηρίου.Την περίοδο που διάβαζε αυτο το βιβλίο σολωμονικής είχε πολλά οράματα ,άκουγε συνέχεια θορύβους ,συγκεκριμμένα στο σαλόνι,έχουμε χωνευτή ντουλάπα και ο αδελφός μου συνήνιζε ναοιμάται εκείνο τον καιρό ακριβώς στο τελείωμα της σε μια πολυθρόνα που γινόταν και κρεβάτι.Κάποιο απόγευμα που δίαβαζε το βιβλίο (αυτα μου τα έιπε μετά απο χρόνια)άκουσε μέσα απο την ντουλάπα χλημίντρισμα αλόγου έκείνη την στιγμή δεν έδωσε σημασία λέγοντας ότι θα μπορούσε να είχε παρακούσει αλλά το χλημίντρισμα γινόταν όλο και πιο έντονο σαν το άλογο να ερχόταν κατα πάνω του ,σταμάτησε για μιά στιγμή και άκουσε επίσις κάποιον με βαριά πανοπλία διοτί μου είπε πως ακουγόταν έντονα το χτύπημα σπαθιού πάνω σε μέταλλο}:).Τρόμαξε τότε πέταξε το βιβλίο απ τα χέρια του και προχώρησε προς τον διάδρομο(χωλ).Τελείωσε εκεί .Ο αδελφός μου τρελλάθηκε δεν ήξερε τι θα μπορούσε να ήταν αυτο και πως ήταν δυνατόν να ακούει κάτι τέτοιο συνομιλόντας με ένα αλλο παλικαρι φίλο του που τύχαινε να διαβάζει και αυτόςτο ίδιο βιβλίο εκείνη την περίοδο του είπε πως έπρεπε να κάψουν αυτά τα 2 βιβλία το συντομότερο γιατί και αυτός όσο καιρό το διάβαζε άκουγε και έβλεπε διάφορα και έτσι έγινε ο αδελφός μου το ίδιο καλοκαίρι έκαψε το βιβλίο στο χωρίο και άρχισε να πιστεύει στον Χριστούλη και στην Παναγία
Εχω και εγώ ακούσει κάποιες , έχω βιώσει κάποιες
Θα σας πω μία που μπορεί να μην φανεί τρομαχτική σε σας αλλά εγώ τότε τα είχα παίξει
Τα καλοκαίρια πήγαινα στο χωριό του πατέρα μου και κοιμόμασταν όλα τα ξαδέρφια στο ίδιο δωμάτιο ( ξέρετε χαβαλέ κι έτσι )
Είχαμε ξαπλώσει όλοι .Εγώ άκουσα τότε πολύ δυνατά χτυπήματα στην εξώπορτα σαν γροθιές δυνατές από κάποιον που χτυπάει τη πόρτα με μεγάλες αλυσίδες στα χέρια
Ρωτούσα τα ξαδέρφια μου αν ακούνε αυτόν τον χτύπο και ότι κάποιος χτυπάει τη πόρτα και μου λέγαν πως δεν ακούν τίποτα
Ενα άλλο παιδί μου είπε για ένα άλλο παιδί ( οπότε δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύει ) ότι οδηγούσε στην περιοχή Κερατέας και του έκανε ωτοστόπ ένας άνθρωπος τυλιγμένος όλος με γάζες
Φοβήθηκε και δεν σταμάτησε .( εμ νύχτα να δεις έναν άνθρωπο από πάνω μέχρι κάτω με γάζες )
Το κουφό όμως είναι πως κοιτώντας πίσω από τον καθρέφτη τον είδε στο τζάμι το πίσω του αυτοκινήτου !!!!!!
Θέλω όμως να πω τα εξής
Σίγουρα υπάρχουν οι δαίμονες που ξεγελούν και αρέσκονται στο να παιδεύουν τους ανθρώπους και να τους τρελένουν εκμεταλευόμενοι τις ικανότητές τους στην πονηριά.
Σίγουρα υπάρχουν οι φύλακες Αγγελοί μας και οι Αγιοι που μας προστατεύουν πχ στην περίπτωση των δύο γυναικών στο καλυβάκι με τους πειρατές που προείπε κάποιο μέλος.
Σίγουρα υπάρχει και η δική μας φοβία και φαντασία
Σίγουρα υπάρχει και η απλή πλάκα από επιτήδειους
Ετσι λοιπόν είναι δύσκολο να ανακατεύετε κάποιος με αυτά θεωρώντας τα πάντα δεδομένα.
Κατά τη γνώμη μου πρέπει να είμαστε ταπεινοί με όλα αυτά και να μη τους δίνουμε ιδιαίτερη σημασία
Να λέμε πάντα ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ή όποια προσευχή μας έρθει στο μυαλό και στη καρδιά
Κακά τα ψέμματα .Η ΑΠΟΛΥΤΗ και ΜΟΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ είναι ο Χριστός η Υπεραγία Θεοτόκος μας οι Αγιοι φίλοι Του Χριστού οι Φύλακες Αγγελοί μας
Πολλά από όσα διαβάσαμε θα ήταν από την προστασία και την πρόνοια Του Θεού , πολλά θα ήταν από την κακία του διαβόλου , πολλά από απλή φαντασία των παθούντων
Ποιός μπορεί να πάρει το ρίσκο να πει τι πραγματικά συμβαίνει ?
ΑΓΑΠΗ στην καρδιά
Πιστεύω εις ένα Θεό
Πατέρα Παντοκράτορα
quote:
Ο Άγιος που εμφανίστηκε και γλίτωσε την μάνα μου ήταν ο Άγιος Σπυρίδωνας.Γιάννης
ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΙ ΤΟΥ !!!! ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ
ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΑΓΙΟΣ
Να μας προστατεύει και να μας φωτίζει και να μεσιτεύει για όλους μας
Πιστεύω εις ένα Θεό
Πατέρα Παντοκράτορα
Επίσης πήγε σε κολλητή μου φίλη στον ύπνο της και μόλις την ρώτησε η φίλη μου που θα πάει της είπε ότι δεν μπορεί να της πει
Η ίδια μου φίλη όταν έχασε τον πατέρα της δεν ξέραν που είχε αφήσει ο πατέρας της κάτι χαρτιά που θέλαν για να βγει η σύνταξη της μητέρας της . Μια γειτόνισα πήγε και τους είπε ότι είδε τον πατέρα της να της λέει που να ψάξουν.Και όντως τα χαρτιά ήταν εκεί που τους είπε
Ξαναδιαβάστε αυτό που σας είπα όμως πως πρέπει να προσέχουμε τα περίεργα διότι ο σατανάς μισεί θανάσιμα τους ανθρώπους και προσπαθεί με χίλιους δυό τρόπους να μας αιχμαλωτίσει σε φαντασιοπληξίες
Το λέω γενικά όχι για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις
Υπάρχει η πρόνοια Του Θεού υπάρχει όμως και ο σατανάς που προσπαθεί να αποπροσανατολίσει
Πιστεύω εις ένα Θεό
Πατέρα Παντοκράτορα
περασανε αρκετες βδομαδες μετα την εξοδο του απο το νοσοκομειο ωσπου ενα απογευμα καθως βρισκομασταν με αλλους φιλους στο σπιτι του γιαννη συζητουσαμε μαζι του γι αυτο το γεγονος.μας ειπε πως οσο καιρο ητανε στην εντατικη σε κομα εβλεπε εναν μαυροφορεμενο να γυριζει αναμεσα στα δωματεια του νοσοκομειου κ να περνει μαζι του καποιους ανθρωπους(ασθενεις).τον ρωταω που τους πηγαινε βρε γιαννη οταν λες πως τους επερνε μαζι του κ μου λεει τους πηγαινε πισω απο μια μαυρη πορτα.καποια στιγμη ηρθε κ σε μενα ειπε κ μου λεει ο μαυροφορεμενος με χαμογελο..αντε γιαννη σε λιγο ετοιμασου..θα ρθω να σε παρω.εγω τοτε..λεει ο γιαννης..εγινα ηφαιστειο κ αρχισα να τον φωναζω κ να του λεω φυγε απο δω μαυροφορεμενε γιατι ξερω τι κανεις.ξεγελας τους ανθρωπους κ τους λες οτι θα πατε μια ωραια βολτα κ εσυ τους πηγαινεις πισω απ αυτη τη μαυρη πορτα.φυγε γρηγορα..δεν ερχομαι μαζι σου.κ αυτος εφευγε χαμογελοντας.
τον ρωτησαμε επειτα πως ηξερε για τον λευτερη.η απαντηση του...μα με τον λευτερη ειμασταν συνεχως μαζι κ τα λεγαμε.συγκεκριμενα του ελεγα οτι μολις θα βγαιναμε εξω απο το νοσοκομειο θα πηγαιναμε μαζι στα μπουζουκια( ο γιαννης ηταν μεγαλος fun των μπουζουκομαγαζων).
καποια στιγμη εκει που τα λεγαμε με τον λευτερη μπαινει μεσα ο μαυροφορεμενος κ μου λεει...γιαννη ετοιμασου πρεπει να φυγουμε.εγω αρχισα παλι να τον φωναζω κ να τον βριζω κ να του λεω να μας αφησει ησυχους.αυτος τιποτα.να επιμενει να παω μαζι του.καποια στιγμη γυριζει κ μου λεει...ε αφου δεν ερχεσαι εσυ θα ρθει ο λευτερης...και παει προς το μερος του κ τον πιανει απο το χερι κ τον σηκωνει να τον παρει μαζι του.θυμαμαι λεει ο γιαννης πως εδωσα πραγματικη μαχη να αφησει τον λευτερη.τον φωναζα...τον παρακαλουσα να τον αφησει αλλα αυτο τιποτα.του ελεγα..εναν φιλο βρηκα εδω μεσα κ εσι θα μου τον παρεις?αλλα ο μαυροφορεμενος αταραχος τον πηρε κ εφυγε πισω απο την μαυρη πορτα.
Ειπαμε κ αλλα πολλα αλλα δε θελω να γινω πιο σχολαστικος.σημασια εχει πως ο Γιαννης ειχε κ εχει την εντυπωση πως ειδε τον χαρο με τα ματια του.
Καθόμαστε, λοιπόν, στο τραπέζι των Χριστουγέννων και ενώ οι μεγάλοι έχουν πιάσει κουβεντούλα, εμείς τα παιδιά έχουμε ναρκωθεί από τις ομιλίες τους. Ο θείος μου έλεγε μια ιστορία για έναν γείτονα στην επαρχιακή πόλη που σας έλεγα και τότε άστραψε μέσα στο μυαλό μου μια εικόνα και τον ρωτώ…. Θείε, τι ακριβώς είχε γίνει πριν από χρόνια που ήταν η μαμά μου έγκυος στην αδελφή μου (έχω και μια μικρότερη αδελφή) και ενώ ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, βρέθηκε πεσμένη στο πάτωμα και εσύ ανέβηκες τρέχοντας πάνω? Εκείνος παραξενεμένος ζήτησε να του πω περισσότερα για να τον βοηθήσω να θυμηθεί. Έτσι του περιέγραψα πως θυμάμαι τη μαμά μου να έχει πέσει κάτω και ο θείος μου που τρόμαξε από τον θόρυβο ανέβηκε τρέχοντας πάνω για να δει τι συμβαίνει. Του είπα πως εγώ ήμουν στα πόδια του κρεβατιού και δεν θυμάμαι τίποτα άλλο. Παραξενεμένος μου λέει…. Τα ξύλα στο κρεβάτι της μαμάς σου είχαν χαλαρώσει και υποχώρησαν από το βάρος της και έτσι έπεσε κάτω, όντως εγώ το άκουσα και ανέβηκα, αλλά εσύ πως το ξέρεις? Μα, του λέω, αφού εγώ στεκόμουν στα πόδια του κρεβατιού, δεν το θυμάσαι? Ο θείος μου γύρισε και κοίταξε τη μητέρα μου που είχε σαστίσει. Εγώ περίμενα να μου απαντήσει κάποιος. Τότε η μητέρα μου, λέει… Παιδί μου, τι ακριβώς θυμάσαι? Απαντώντας, της είπα πως σαν μέσα σε όνειρο, ενώ ήμουν στα πόδια του κρεβατιού της, την βλέπω να είναι πεσμένη κάτω και τον θείο να ορμάει στο δωμάτιο για να δει αν έπαθε κάτι και αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν πως αν και είχε κρύο, αυτός φορούσε μόνο τις πυτζάμες του. Από την βιασύνη του να ανέβει στον πάνω όροφο και να δει τι έγινε, δεν πρόλαβε να ρίξει ένα παλτό πάνω του. (Η σκάλα για τον επάνω όροφο του σπιτιού μας, ήταν εξωτερική). Προβληματισμένη η μητέρα μου, λέει, γυρίζοντας σε μένα…. Θυμάμαι το περιστατικό τώρα που το λέτε, αλλά δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται να το θυμάσαι εσύ, αφού αυτό έγινε όταν εγώ ήμουν έγκυος σε σένα!?!?!? (για την ιστορία, γεννήθηκα Ιανουάριο, η δε αδελφή μου στα τέλη του Αυγούστου).
quote:
ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ-ΑΠΟΡΙΑ ΜΟΥ
όπου σταθώ κι όπου βρεθώ βλέπω ενα νόυμερο... 2222...!!
σε κινητά,σε ρολόγια,σε ταμπέλες,σε πινακίδες,σε κωδικούς...
ειδικά τους τελευταίους 2 μήνες το φαινόμενο έχει αρχίσει να με ανησυχεί... δεν υπάρχει περίπτωση..κάτι σημαίνει αυτο το πράγμα...
ΤΙ ΟΜΩΣ?never say never **
Αν πειστείς ότι σε καταδιώκει το 44444 θα βλέπεις παντού το 44444
Εχω κι εγω μια ιστορια που με κρατησε αυπνη για σχεδον 2 χρονια και με αναγκασε να δω καποιον ειδικο αφου αρχησα να πιστευω πως τρελενομαι...
Ολα ξεκινησαν οταν πριν 3 χρονια πηγα θεσσαλονικη σε μια φιλη μου και γνωρισα εκει μια αλλη κοπελα. Η συγκεκριμενη κοπελα (Εφη) εδειχνε να ειναι μια σοβαρη κοπελα περιπου 25 χρονων που σπουδαζε στην Αγγλια. Αφου θα εμενε εκει και θα μοιραζομασταν το ιδιο δωματιο αποφασισαμε να πιασουμε την κουβεντα το βραδυ πριν πεσουμε για υπνο. Αρχησε να μου λεει για το προβλημα της...Εβλεπε μια γριουλα συνεχεια πισω της η οποια ειχε ενα πολυ αγριο βλεμμα. Ντυμενη με μαυρα και εχοντας κακο σκοπο (μου περιεγραψε καθε λεπτομερια) φοβιζε συνεχεια την κοπελα...ενιωθε σαν να ηταν η ιδια στοιχειωμενη...με τα πολλα την γριουλα την ειχε δει και μια φιλη της που κοντεψε να λυποθημησει που την ειδε να καθετε σε μια καρεκλα...Εκει ξεκινησε και η δικια μου ιστορια....οταν πηγα στην Αθηνα αρχησα να βλεπω διαφορα περιεργα και ημουν πλεον σιγουρη πως η Εφη ειχε απαλαχτει απο την γριουλα αφου η ιδια ηταν πλεον πισω απο μενα...αρχισα να την ακουω, να την νιωθω, και σε καθε μου κινηση πιστευα πως απλα θα πεχτει μπροστα μου...Πολλοι θα θεωρουν οτι ειναι ολα της φαντασιας μου αφου αυτο το φαντασμα εχει κανει το γυρω του κοσμου, αλλα πολλοι ξερετε πως ειναι να νιωθετε πως δεν ειστε μονοι, ειδικα οταν ειστε σιγουροι πως υπαρχει κατι κακο διπλα σας....δεν ξερω τι ηταν αληθινο σε ολο αυτο, απλα μετα απο οσα διαβασα εδω θεωρω πως μαζι σας μπορω να το συζητησω χωρις να μπω σε καποια κατηγορια πχ. φαντασμενης, τρελης...
Εχει περασει σχεδον ενας χρονος και μερικες φορες ακομα την νιωθω και με πιανει κρυος ιδρωτας και προκαλω τον εαυτο μου να την αντιμετοπησω παρολο που μονο η ιδεα με κανει να μην θελω να ειμαι μονη μου ουτε λεπτο...
Αυτα...σας κουρασα, σορρυ...αλλα ηθελα πραγματικα να τα συζητησω μαζι σας...
Φιλια
Ποιος ειναι ο επομενος που θελει να μ εχει...γραμμενη στην λιστα των εχθρων του να με βλεπει...?!
Πιστεύω εις ένα Θεό
Πατέρα Παντοκράτορα
quote:
Πήγαινε σε έναν ιερέα να σου διαβάσει μια ευχούλα προς αποτροπή του κακού , φόρα και σταυρό ,εξομολογήσου κοινώνησε και αν ξαναεμφανιστεί γριά να μου γράψειςΠιστεύω εις ένα Θεό
Πατέρα Παντοκράτορα
Γεια σου σιμ,
Δυστηχως τον τελευταιο καιρο, μετα απο καποια γεγονοτα, εχω σταματησει να πιστευω οσο θα επρεπε και εχω να παω σε εκκλησια τουλαχιστον 2 χρονια (ουτε καν το πασχα δεν παω).Μερικες φορες απλα χανεις την πιστη σου. Δεν ξερω αν αυτο φταιει για ολα αυτα, αλλα οσες φορες χρειαστηκα "βοηθεια" βρεθηκα μονη μου...θα ηταν υποκρισια να παω σε μια εκκλησια τωρα παρολο που πολλες φορες μιας και παρκαρω διπλα σε μια εκκλησια στην δουλεια μπαινω στο πειρασμο να μπω, αλλα τελικα απλα αλλαζω γνωμη.
Φιλικα
Νικολ
Ποιος ειναι ο επομενος που θελει να μ εχει...γραμμενη στην λιστα των εχθρων του να με βλεπει...?!
συνέβαινε για μήνες και μετά το πίστεψα..
never say never **
quote:θα ηταν υποκρισια να παω σε μια εκκλησια τωρα παρολο που πολλες φορες μιας και παρκαρω διπλα σε μια εκκλησια στην δουλεια μπαινω στο πειρασμο να μπω, αλλα τελικα απλα αλλαζω γνωμη.
Φιλικα
Νικολ
Αγαπητή μου Νικόλ,
Αν δεν θέλεις να μπείς στην εκκλησία,για δικούς λόγους και τους σέβομαι,ζήτησε απο την μητέρα σου ή την θεία σου μια εικονίτσα και κάθησε για μια στιγμή στο σπίτι σου μπροστά στην εικόνα και ζήτα δύναμη και βοήθεια.Δεν είσαι υποχρεωμένη να πάς στην εκκλησία για να ζητήσεις βοήθεια απο τον Θεό,είναι παντού.
Ακόμα και χωρίς εικόνα κλείσε τα μάτια συγκεντρώσου και ζήτα βοήθεια,αν δακρύσεις,είσαι σε καλό δρόμο.
Αν δεν σε κουράζω θα μπορούσες να μου πείς τι συνέβει και άρχισες να χάνεις την πίστη σου?
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
quote:
Αν δεν σε κουράζω θα μπορούσες να μου πείς τι συνέβει και άρχισες να χάνεις την πίστη σου?
Γεια σου:)
Δεν με κουραζεις αλλα το συγκεκριμενο δεν αφορα κατι "ανεξηγητο" οποτε δεν νομιζω οτι ταιριαζει σε αυτο το τοπικ, αλλα ειναι και κατι που δεν νιωθω πως θελω να μοιραστω...ευχαριστω παντως...
Οσο για την πιστη, αμα πρεπει να πιστευω κατι θα γινει για να πιστεψω...
Να σαι καλα,
Νικολ.
Ποιος ειναι ο επομενος που θελει να μ εχει...γραμμενη στην λιστα των εχθρων του να με βλεπει...?!
διαβάζω με ενδιαφέρον τις ιστορίες σας και βλέπω ότι οι περισσότερες από όσες διάβασα εξηγούνται με τον ίδιο τρόπο.Είναι υλοποιήσεις σκεπτομορφών ή αόρατων οντοτήτων. Θα προσπαθήσω να δώσω μια γενική εικόνα στο τι ακριβώς συμβαίνει.
Τον κόσμο που ζούμε τον διαπρνούν άλλοι λεπτοφυείς κόσμοι με όντα και κατοίκους νοήμονες περισσότερο ή λιγότερο. Το "διαπερνούν" είναι κυριολεκτικό. Για να δούμε αυτά τα όντα ή για να υλοποιηθούν χρειάζονται κάποιες ουσίες και είδη ενέργειας που απομόνα τους δεν έχουν και γιαυτό δε μπορούν να εμφανιστούν όποτε θέλουν.
Αν κανείς κάνει κάποιες ενέργειες που θα συγκεντρώσουν αυτές τις συνδετικές ουσίες και τις εξωτερικεύσει από το σώμα του τότε μπορέι να δεί να εμφανίζονται διάφορες μορφές ακόμη και μέχρι να υλοποιηθούν. Ο φόβος κάνει τις ουσίες αυτές να βγαίνουν από το σώμα μας. διαβάστε σχετικά με το "εκτόπλασμα" των πνευματιστών , το οποίο είναι μια πιο χονδροειδής ουσία και είχε διαπιστεωθεί ότι αοτελείτε από πτητικές ουσίες του αίματος ( κάλιο, νάτριο κλπ) οι οποίες βγαίνουνς από συγκεκριμένες εξόδους του σώματος (μύτη, στόμα, στήθος, αυτιά κλπ). Αυτό σε περιπτώσεις που φτάνουμ ως την υλοποίηση αλλά το πιο συνηθισμένο είναι να εξάγουμε από το σώμα μας ουσίες τέτοιες χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Αυτες οι ουσίες που είναι πιο λεπτοφυείς από το εκτόπλασμα δεν είναι ορατές άμεσα και το βιώνουμε όταν συμβαίνει σαν "βάρος", δυσθυμία, ανεξήγητη κατάθλιψη χωρίς λόγο,ή φόβο. Ανάλογα με την περίτπωση αυτές οι ουσίες μπορέι να χρησιμοποιηθούν από διαφορέτικού είδους όντα.
Πχ μπορούμε να πλάσουμε και εμείς με τη σκέψη μας οντότητες και ματά να τις βλέπεουμε σαν να είναι κάτι ξένο το οποίο μας εμφανίστηκε ή να συνδεθούμε με μια ήδη υπάχουσα οντότητα και να την "πάρουμε" από κάποιον άλλο (πχ. με τη μορφή μιας γριάς) την οποία θα την αισθανόμαστε και θα μας προκαλεί "φόβο" επειδή μας αποσπά ένα μέρος της ενέργειάς μας.
Η μόνη δύναμη π[ου έχουν αυτά τα όντα είναι η ΑΓΝΟΙΑ ΜΑΣ η οποία τα τροφοδοτεί με ενέργεια καθ΄λως τα φοβόμαστε και αυτή την ίδια δύναμη, την ΑΓΝΟΙΑ μας χρησιμοποιούν και μερικοί άνθρωποι για να "κολλήσουν" πάνω μας τέτοιες οντότητες που μπορεί να είναι δικά τους δημιουργήματα. Αυτό ακριβώς κάνουν μερικοί "μάγοι" ή διάμεσα προκειμένου να ελέγχουν ανθρώπους. Αλλά μπορεί να γίνει και μη σκόπιμα αν το Β πρόσωπο είναι περισσότερο δεκτικό από το Α και βρεθούν τα δύο πρόσωπα μαζί και συζητήσουν σχετικά με το θέμα (πχ. γριά).
Με το διάβασμα της Σολομωνικής και άλλων τέτοιων βιβλίων γίνεται ανατάραξη των ενεργειών σε έναν άνθρωπο και επειδή εξωτερικεύονται κάποιες ουσίες που μπορεί να χρησιμοποιηθούν από αόρατα όντα, αποκτά κανείς σύνδεση με τον αόρατο κόσμο για λίγο. Δεν είναι υλοποίηση εξ αρχής αλλά στην αρχή γίνεται μετατόπιση της αντιληπτικής ικανότητας του προσώπου σε άλλο επίπεδο. Δηλαδή αν έχεις μια κάμερα ή ένα μαγνητότφωνο ή ένα άλλο πρόσωπο κοντά δε θα ακούει τίποτα ενώ ο άλλος μπορεί να ακούσει χλιμιντρίσμτα , χτυπήματα,φωνές κλπ. Αυτό μπορεί να συμβαίνει πιο έντονα όταν πάει να κοιμηθεί κανείς ή όταν χαλαρώσει πολύ. Αν φοβηθεί και δώσει περισσότερη ενέργεια μπορεί το φαινόμενο ανα αποκτήσει σταδικά όλο και περισσότερη υλικότητα , πχ να ακούνε κάτι και οι άλλοι αλλά όχι ευκρινώς , να βλεπουν κάτι και άλλοι αλλά όχι ακριβώς το ίδιο κλπ. Ο φόβος και ο τρόμος που συνήθως προκαλέι κάτι τέτοιο μπορέι να το κάνει να απκτήσει πρισσότερη υλικότητα γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να πιστεύουν ότι τρελάθηκαν (έτσι άλλωστε τους λένε οι άλλοι) και το πιστεύουν και οι ίδιοι μετά και τρελαίνονται όντως γιατί μη έχοντας γνώση του τι συμβαίνει και μη μπορώντας να το ερμηνεύσουν καταρρέει η όποια κοσμοθεωρία τους και μένουν απροστάτευτοι. Οι γιατροί που θα επισκεφτούν αντί να τους λύσουν το πρόβλημα το χειροτερεύοπυν μιας και δεν υπάρχει στην ψυχιατρική θεωρία κάτι που να εξηγεί αυτά τα φαινόμενα (εδώ δεν υπάρχει καν γενική αποδοχή της ύπαρξης της ψυχής από τους ψυχολόγους) και θα τους δώσουν ψυχοφάρμακα ή θα τους οδηγήσουν σε κάποιο ψυχιατρείο τα οποία δεν διορθώνουν την αιτία αλλά προσωρινά το σύμπτωμα. Δυστυχώς έχω ακούσει για τέτοιες περιπτώσεις. Τους κάνουν έτσι εξαρτώμενους από τα φάρμακα και τους μειώνουν την αυτοπεποίθησή τους γιατί πλέον πιστεύουν και οι ίδιοι ότι δεν είναι καλά.
Η λύση για αυτές τις περιπτώσεις, αν δε μπορεί κανείς να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα και να το μελετήσει , είναι οι ιεροί χώροι γιατί εκεί η όποια εκροή ενέργειας απορροφάται από το περιβάλλον και διαχέεται χωρίς να χρησιμοποιείται από άλλες οντότητες. Αν κάποιος αισθάνεται απώθηση για τους ιερούς χώρους τότε σημαίνει ότι η οντότητα με την οποία συνδέεται δε θέλει να επισκεφτεί αυτό το χώρο γιατί αισθάνεται αποδυνάμωση και τον αποτρέπει. Αν υπάρχει και κάποιος "θεωρητικός" λόγος που κανείς απομακρύνεται από τους ιερούς χώρους τότε γίνεται φαύλος κύκλος που δε σπάει ώσπου να τολμήσει κανείς να ανεξαρτητοποιηθεί από την όπια αντίθεση ως προς κάποια θρησκεία ή χώρο. Συνηθως απωθείται κανείς από τις εκκλησίες επειδή εκεί υπάρχει πάντα ιερό λείψανο αγίου. Αν κανείς έχει κάποιο πρόβλημα που ξεκινά από οργανικά αίτια τ΄τοε δεν αισθάνεται τίποτα από τα ιερά λείψανα και δεν έχει πρόβλημα να βρεθεί κοντά σε ιερά λέιψανα. Αν είναι όμως κάποια οντότητα "κολλημένη" πάνω του τότε δε μπορεί να πλησιάσει και νιώθει άσχημα ακόμη και αν βρεθεί κοντα σε ιερό λείψανο, χωρίς να το ξέρει.
Κάντε όσοι έχτε δει παράξενες οντότητες μια δοκιμή:μπείτε σε μια εκκλησία ή κάποιον ιερό χώρο που υπάρχουν λείψανα κάποιου αγίου (πχ στη θεσσαλονίκη στον Άγιο Δημήτριο) και μείνετε εκεί για όσο περισσότερο μπορείτε.Ακόμη και αν δεν πιστεύετε ότι θα έχει επίδραση πάνω σας ή δεν πιστεύετε στην προσκύνηση των λειψάνων, απευθυνθείτε στον άγιο που είναι εκεί αό μέσα σας και εκφράστε του ότι αισθάνεστε. Παρατηρείστε τον εαυτό σας πως αισθάνεται όταν φεύγετε. Βάλτε σαν στόχο να το επαναλάβετε αυτό για μερικές φορές ακόμη έστω και αν δε βλέπετε εμφανώς κανένα αποτέλεσμα.
Θα δείτε τη διαφορά σε λίγες μέρες που μπορεί να έρθει είτε εσωτερικά σαν συνειδητοποίηση, είτε εξωτερικά μέσω γεγονότων που θα σας οδηγήσουν σε νέους δρόμους και άλλη θέαση των πραγμάτων.
Για τις άλλες περιπτώσεις όπως πχ που βλέπει κανείς τον ίδιο αριθμό να τον κυνηγά, είναι κάτι που δεν είναι υποκειμενικό αλλά όντως συμβαίνει. Μου έχει συμβεί με διαφορους αριθμούς πχ 666, 888, 444, 555, 777. Επειδή την πρώτη φοιρά το θεώρησα υποκειμενικό στη συνέχεια έκανα μια συτατισκτική και είδα ότι δεν συμβαίνει συνεχώς ή κάθε μέρα αλλά ότι είναι κάτι σαν "κύμα" που φέρνει πχ αυτοκίνητα που στον αριθμό τους περιέχεται ο εν λόγω αριθμός (πχ τρια πεντάρια κλπ). Το ίδιο επίσης έχω παρατηρήσει και με τα πρόσωπα πχ ενώ είσαι ακίνητος σε ένα σημείο , μια καφετέρια ας πούμε και παρατηρείς τον κόσμο βλέπεις να περνούν πολλά πρόσωπα με χαρακτηριστικές ομοιότητες στην εμφάνιση και στο σχήμα προσώπου. Τι είναι αυτό που τα οδηγεί να περάσουν από εκεί μαζικά εκείνη τη στιγμή, ενώ άλλες φορές σπανίζουν;
Πιστεύω ότι υπακούμε σε κάποια ρεύματα ενέργειας που μας οδηγούν ακόμη και στην καθημερινή μας βόλτα να περάσουμε από κάποια σημεία, χωρίς να το συνειδητοποιούμε.
Όλα είναι τέλεια
Απο την μια στιγμη μου δινεις να καταλαβω πως υπαρχουν καποια οντα που μπορουμε να δουμε και απο την αλλη πως ολα αυτα ειναι ενα "παιχνιδι" του μυαλου που "ενεργοποιητε" μεσω μιας ουσιας που βγαζει το σωμα οταν φοβομαστε. Το μονο σιγουρο ειναι οτι πολλα "παραξενα" τα γεννα το υποσυνειδητο μας αφου μπορει να ειναι κατι που εχουμε ακουσει η που εχουμε δει (κι αυτο πιστευω για την περιπτωση που ανεφερε σε καποιο ποστ μου αφου προσπαθησα να δωσω εξηγησεις σε ολα τα περιεργα που "εβλεπα" και "ενιωθα" και τα καταφερα σχεδον με τον δικο μου τροπο), αλλα υπαρχουν μερικες "μαρτυριες" που αμα ειναι οπως τις περιγραφουν τα παιδια ειναι αδυνατον να ειναι ψευτικες... μου χει μεινει στο μυαλο μια ιστορια καποιας χρηστριας (συγγνωμη αλλα δεν θυμαμαι ονομα) που ελεγε πως βρεθηκε με μια φιλη της σε ενα χωριο το οποιο στην πραγματικοτητα δεν υπηρχε...αγγιξε, ενιωσε ειδε, ακουσε ολα αυτα τα πραγματα με καποια φιλη της...αυτο πως θα μπορουσες να το εξηγησεις? "μπηκε" καποιος αλλος κοσμος στον δικο της κοσμο? η απλος ολα αυτα μπορουσαν να ειναι παιχνιδι της φαντασιας της? (προς την χρηστρια της συγκεκριμενης ιστοριας:δεν προσπαθω να πω πως ειναι ψεμμα αυτο που ειπες απλα ηταν αυτη που μου εκανε πιο πολυ εντυπωση και θα ηθελα να μαθω κι αλλα πανω σε αυτην)
Ελπιζω να μην σας ζαλισα με τις αποριες μου 
Νικολ.
Ποιος ειναι ο επομενος που θελει να μ εχει...γραμμενη στην λιστα των εχθρων του να με βλεπει...?!