LoveCats
Νέο ΜέλοςGreece12Μηνύματα
7Θέματα
28/06/2005, 02:44:03Πρώτο μήνυμα
30/06/2005, 15:33:08Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Γεια σας παίδες!Ειλικρινά είναι η 1 φορά που ακούω κάτι για αυτήν την μόρα.Απλά θέλω να πώ και κάτι που συμβαίνει και σε μένα αρκετά βράδια του έτους.Καθώς είμαι ξαπλωμένη στο κρεββάτι και προσπαθεί να με πιάσει ο ύπνος,(να πω πως πλέον δεν κοιμάμαι με το πανζούρι κατεβασμένο όπως παλιά),ξαφνικά νίωθω πως κάτι βαρύ είναι επάνω στο στήθος μου κάτι το οποίο δεν έχει μορφή ή έχει και δεν μπορώ να το δώ κάτι που με κάνει να νομίζω πως εκείνη την στιγμή ήρθε να με πάρει και μαζί με όλα αυτά με πιάνει και κρύος ιδρώτας και νομίζω πως χάνομαι πως θα φύγω εκείνη την στιγμή μέσα απο το δωμάτιο.Εντομεταξύ απέναντι απο το κρεββάτι μου υπάρχει ένας καθρέπτης απο κεί προσπάθησα πολλές φορές να το αντικρύσω αλλά μάταια,απλά είναι αυτή η αίσθηση που με κάνει και φοβάμαι ,ενα ψυχολογικό ταράκουλο της στιγμής .Το λεω στον φίλο μου μερικές φορές και με κοροιδεύει και μου λέει πως θα τρελλαθώ...ευτυχώς που νομίζω τουλάχιστον οτι εσείς θα με καταλάβετε.
υ.γ Είναι 3:34 πμ είμαι σε ένα ιντερνετ καφε της Θεσσαλονίκης και ειλικρινά σκέφτομαι το πως θα πάω σπίτι μου ,η μάλλον πως θα ψήσω τον φίλο μου να με ανεβάσει ώς την πόρτα του σπιτιού μου...
φοβάμαι για όλα αυτά τα περίεργα που μας συμβαίνουν δεν θέλω να τρελλαθω άς μου πει κάποιος τι κάνεις σε αυτή την περίπτωση λές την προσευχούλα σου και όλα ?????pleaseeeeeeee
Aγαπητή Pyramid όντως αυά που γράφεις έχουν.. μια καλή λογική εξήγηση δεν αντιλλέγω.Αν τύχει να διαβάσεις κάποια post που έχω στείλει τις τελευταίες μέρες θα καταλάβεις το λόγο που ίσως να τα πιστέυω όλα αυτα γιατί όσο σε μένα όσο και δστον αδελφό μου ούκ ολίγα έχουν συμβεί.Πιστεύω πολύ στον Χριστό και στην Παναγία αλλά αμφισβητό κάποια για τον Θεό όχι πως αυτά με κάμουν Άθεη οκ για μην μπερδευόμαστε!
1.Για την μαρτυρία της μητέρας μου" το σπίτι το οποίο μένανε ήταν στο 5 όροφο του ΧΑΙΜ(έτσι λεγονταν η εργατικές εστίες στην γερμανία σπ όσο ξέρω)άρα ήταν αδύνατον μια μαιμου που το έσκασε να σκαρφάλωσε και να έφτασε μέχρι το παράθυρό μας.Αυτήν την μαιμού για να συμπληρώσω και κάτι ακόμη (φυσικα δεν ξέρω αν ήταν η ίδια
την είχε δεί και ο αδελφός μου όταν ήτανε περίπου 16 ετών .
2.Τωρα για τις δικές μου φοβίες ,έχω να σου πώ πως ειναι μερικές φορές που είμαι μόνη σπίτι και ώρες που πριν καλα καλα δύση ο ήλιος και μου έχει τύχει να φοβάμαι.Ισως να έχω συνδέσει τελικά αυτο το σπίτι που μένουμε με κάποιες παλιές κακές εμπειρίες και γι αυτο να ταλαιπωρούμε ειλικρινά δεν ξέρω αλλά όπως σου είπα για να μην γίνομαι και κουραστική και να κλείσει εδώ το θέμα το μόνο σιγουρό είναι πως όσο τα σκαλίζουμε αυτα τα γεγονότα και τις καταστάσεις ,ή όσο διαβάζουμε για διάφορα όντα(μορα π.χ) και έχουμε κάποιες φοβίες το μόνο ππου καταφέρνουμε τελικά είναι να τις κάνουμε πιο έντονες και καταπιεστικές προσ τον ψυχικό μας κόσμο και τον κόσμο που κατοικεί στο μυαλό μας
1.Για την μαρτυρία της μητέρας μου" το σπίτι το οποίο μένανε ήταν στο 5 όροφο του ΧΑΙΜ(έτσι λεγονταν η εργατικές εστίες στην γερμανία σπ όσο ξέρω)άρα ήταν αδύνατον μια μαιμου που το έσκασε να σκαρφάλωσε και να έφτασε μέχρι το παράθυρό μας.Αυτήν την μαιμού για να συμπληρώσω και κάτι ακόμη (φυσικα δεν ξέρω αν ήταν η ίδια
την είχε δεί και ο αδελφός μου όταν ήτανε περίπου 16 ετών .2.Τωρα για τις δικές μου φοβίες ,έχω να σου πώ πως ειναι μερικές φορές που είμαι μόνη σπίτι και ώρες που πριν καλα καλα δύση ο ήλιος και μου έχει τύχει να φοβάμαι.Ισως να έχω συνδέσει τελικά αυτο το σπίτι που μένουμε με κάποιες παλιές κακές εμπειρίες και γι αυτο να ταλαιπωρούμε ειλικρινά δεν ξέρω αλλά όπως σου είπα για να μην γίνομαι και κουραστική και να κλείσει εδώ το θέμα το μόνο σιγουρό είναι πως όσο τα σκαλίζουμε αυτα τα γεγονότα και τις καταστάσεις ,ή όσο διαβάζουμε για διάφορα όντα(μορα π.χ) και έχουμε κάποιες φοβίες το μόνο ππου καταφέρνουμε τελικά είναι να τις κάνουμε πιο έντονες και καταπιεστικές προσ τον ψυχικό μας κόσμο και τον κόσμο που κατοικεί στο μυαλό μας
Pyramid ειλικρινά δεν ξέρω αν είναι κάποιες φοβίες που είχα απο μικρή και τις κουβαλάω ακόμη απλά αυτή η αίσθηση και μόνο με τρομάζει και όταν αυτό σου συμβαίνει ξανά και ξανά ταράζεσαι -φοβάσαι για το τι θα μπορούσε να είναι.
Οταν η μητέρα μου ήταν έγκυος στον αδελφό μου ο οποίος με περνάει 8 χρόνια ,καθότανε τότε ξαπλωμένη στο κρεβάτι περίπου 7-8 μηνών ήτανε στο τότε σπίτι που μένανε στην Γερμανία και απλά απο μία μαρτυρία δική της μου είπε πως εκείνο το βράδυ όντας ξαπλωμένη και ΟΧΙ κοιμισμένη είδε απο το παράθυρο τις μπαλκονόπορτας μία μαιμου να την κοιτάζει.Φυσικά ταράχτηκε άλλά δεν έδωσε και πολύ σημασία γιατι σχολιάζοντας το μου αυτο ,μου είπε μήπωσ η εγκυμοσύνη την έκανε και΄έβλεπε τέτοιου είδους οράματα και οπτασίες .
Το κακό είναι πως ίσως αυτή η εμπειρία της μητέρας μου να με έχει επιρρεάσει αλλά στα παιδικά μου χρόνια που όντας μικρό κοριτσάκι φοβόμουν και την σκιά μου .....
Οταν η μητέρα μου ήταν έγκυος στον αδελφό μου ο οποίος με περνάει 8 χρόνια ,καθότανε τότε ξαπλωμένη στο κρεβάτι περίπου 7-8 μηνών ήτανε στο τότε σπίτι που μένανε στην Γερμανία και απλά απο μία μαρτυρία δική της μου είπε πως εκείνο το βράδυ όντας ξαπλωμένη και ΟΧΙ κοιμισμένη είδε απο το παράθυρο τις μπαλκονόπορτας μία μαιμου να την κοιτάζει.Φυσικά ταράχτηκε άλλά δεν έδωσε και πολύ σημασία γιατι σχολιάζοντας το μου αυτο ,μου είπε μήπωσ η εγκυμοσύνη την έκανε και΄έβλεπε τέτοιου είδους οράματα και οπτασίες .
Το κακό είναι πως ίσως αυτή η εμπειρία της μητέρας μου να με έχει επιρρεάσει αλλά στα παιδικά μου χρόνια που όντας μικρό κοριτσάκι φοβόμουν και την σκιά μου .....
Το μυαλό μας πάντως είναι σίγουρο πως πλάθει πολλές και διάφορες οπτασίες την ώρα που χαλαρώνει .
Θα θελα καταρχήν σαν καινούργιο μέλος να πω ένα ευχαριστώ σε όλους σας για όλα αυτά τα σημαντικά πράγματα που μαθαίνω καθημερινά εδω μέσα!Για να πω την αλήθεια στην αρχή κοντοστάθηκα και το σκέφτηκα αρκετά για το αν θα έπρεπε να πω και γω την δική μου ιστορία.
Ποτέ μου δεν είχα ακούσει γι αυτήν την μόρα ή όπως αλλιώς την λένε.Απο μικρή είχα και ακόμη έχω πολλές φοβίες την ώρα που πέφτω στο κρεβάτι μου να κοιμηθώ,αυτο που διαβάζω όμως και απο δικές σας εμπειρίες με κάνει τουλαχιστον να πιστεύω πως δεν είμαι τρελλή..
Πολλά ήσυχα βράδια και σαν ήμουνα μικρή ξαπλώνοντας στο κρεβάτι συγκεκριμμένα κοιμάμαι απο την δεξιά πλευρά μου, ένιωθα σαν πήγαινε να με πιάσει ο ύπνος ένα χέρι τριχωτο με αρκετα μεγάλες διαστάσεις να με σπρώχνει και να θέλει να με γυρισει απο την άλλη αυτο συνέβαινε πολλά βράδια κατα την μικρή μου ιλικία και με τρόμαζε πολυ .Αλλες στιγμές ένιωθα μαζί με το χέρι και κάτι χνουδωτο πάνω στα΄πόδια μου που σίγουρα δεν ήταν ο ΄γατος μου ,αλλά επειδή ήμουν μικρό παιδί δεν μπορούσα να δώσω κάποια εξήγηση και όταν το έλεγα στην μητέραμου ,μου απαντούσε και μου έλεγε απλά να κάνω τον σταυρό μου και τπτ αλλο.
Τον τελευταίο καιρό μετά απο πολλά χρόνια που είχε να μου ενφανιστεί αυτο το χέρι το ξανάνιωσα και με ανησυχεί γιατί πλεόν γνωρίζω και απο δικά σας λεγόμενα αρκετά πραγματα.Μου έρχετε πολλες φορές να το πιάσω αλλά φοβάμαι τα μακρυά του νύχια που μου χανζώνουν την πλάτη....Αυτο δλδ μπορεί να είναι και μόρα ...Please πειτε τι να κάνω.
Ποτέ μου δεν είχα ακούσει γι αυτήν την μόρα ή όπως αλλιώς την λένε.Απο μικρή είχα και ακόμη έχω πολλές φοβίες την ώρα που πέφτω στο κρεβάτι μου να κοιμηθώ,αυτο που διαβάζω όμως και απο δικές σας εμπειρίες με κάνει τουλαχιστον να πιστεύω πως δεν είμαι τρελλή..
Πολλά ήσυχα βράδια και σαν ήμουνα μικρή ξαπλώνοντας στο κρεβάτι συγκεκριμμένα κοιμάμαι απο την δεξιά πλευρά μου, ένιωθα σαν πήγαινε να με πιάσει ο ύπνος ένα χέρι τριχωτο με αρκετα μεγάλες διαστάσεις να με σπρώχνει και να θέλει να με γυρισει απο την άλλη αυτο συνέβαινε πολλά βράδια κατα την μικρή μου ιλικία και με τρόμαζε πολυ .Αλλες στιγμές ένιωθα μαζί με το χέρι και κάτι χνουδωτο πάνω στα΄πόδια μου που σίγουρα δεν ήταν ο ΄γατος μου ,αλλά επειδή ήμουν μικρό παιδί δεν μπορούσα να δώσω κάποια εξήγηση και όταν το έλεγα στην μητέραμου ,μου απαντούσε και μου έλεγε απλά να κάνω τον σταυρό μου και τπτ αλλο.
Τον τελευταίο καιρό μετά απο πολλά χρόνια που είχε να μου ενφανιστεί αυτο το χέρι το ξανάνιωσα και με ανησυχεί γιατί πλεόν γνωρίζω και απο δικά σας λεγόμενα αρκετά πραγματα.Μου έρχετε πολλες φορές να το πιάσω αλλά φοβάμαι τα μακρυά του νύχια που μου χανζώνουν την πλάτη....Αυτο δλδ μπορεί να είναι και μόρα ...Please πειτε τι να κάνω.
Rosa Nera αυτό που έιχα δεί εκείνο το βράδυ δεν ηταν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο που χάθηκε μάλλον ήταν ο άγγελος μου,εγώ έτσι το δικαιολογό.
Και μια που ανάφερα πιο πάνω για το βιβλίο της σολωμονικής"Ο αδελφός μου όταν αγόρασε αυτό το βιβλίο ήταν πιτσιρικάς,έφηβος,γενικά του άρεζε απο μικρος το μυστήριο και τα περισσότερα βιβλία στο σπίτι ήταν επιστημονικής φαντασίας και μυστηρίου.Την περίοδο που διάβαζε αυτο το βιβλίο σολωμονικής είχε πολλά οράματα ,άκουγε συνέχεια θορύβους ,συγκεκριμμένα στο σαλόνι,έχουμε χωνευτή ντουλάπα και ο αδελφός μου συνήνιζε ναοιμάται εκείνο τον καιρό ακριβώς στο τελείωμα της σε μια πολυθρόνα που γινόταν και κρεβάτι.Κάποιο απόγευμα που δίαβαζε το βιβλίο (αυτα μου τα έιπε μετά απο χρόνια)άκουσε μέσα απο την ντουλάπα χλημίντρισμα αλόγου έκείνη την στιγμή δεν έδωσε σημασία λέγοντας ότι θα μπορούσε να είχε παρακούσει αλλά το χλημίντρισμα γινόταν όλο και πιο έντονο σαν το άλογο να ερχόταν κατα πάνω του ,σταμάτησε για μιά στιγμή και άκουσε επίσις κάποιον με βαριά πανοπλία διοτί μου είπε πως ακουγόταν έντονα το χτύπημα σπαθιού πάνω σε μέταλλο}:).Τρόμαξε τότε πέταξε το βιβλίο απ τα χέρια του και προχώρησε προς τον διάδρομο(χωλ).Τελείωσε εκεί .Ο αδελφός μου τρελλάθηκε δεν ήξερε τι θα μπορούσε να ήταν αυτο και πως ήταν δυνατόν να ακούει κάτι τέτοιο συνομιλόντας με ένα αλλο παλικαρι φίλο του που τύχαινε να διαβάζει και αυτόςτο ίδιο βιβλίο εκείνη την περίοδο του είπε πως έπρεπε να κάψουν αυτά τα 2 βιβλία το συντομότερο γιατί και αυτός όσο καιρό το διάβαζε άκουγε και έβλεπε διάφορα και έτσι έγινε ο αδελφός μου το ίδιο καλοκαίρι έκαψε το βιβλίο στο χωρίο και άρχισε να πιστεύει στον Χριστούλη και στην Παναγία
Και μια που ανάφερα πιο πάνω για το βιβλίο της σολωμονικής"Ο αδελφός μου όταν αγόρασε αυτό το βιβλίο ήταν πιτσιρικάς,έφηβος,γενικά του άρεζε απο μικρος το μυστήριο και τα περισσότερα βιβλία στο σπίτι ήταν επιστημονικής φαντασίας και μυστηρίου.Την περίοδο που διάβαζε αυτο το βιβλίο σολωμονικής είχε πολλά οράματα ,άκουγε συνέχεια θορύβους ,συγκεκριμμένα στο σαλόνι,έχουμε χωνευτή ντουλάπα και ο αδελφός μου συνήνιζε ναοιμάται εκείνο τον καιρό ακριβώς στο τελείωμα της σε μια πολυθρόνα που γινόταν και κρεβάτι.Κάποιο απόγευμα που δίαβαζε το βιβλίο (αυτα μου τα έιπε μετά απο χρόνια)άκουσε μέσα απο την ντουλάπα χλημίντρισμα αλόγου έκείνη την στιγμή δεν έδωσε σημασία λέγοντας ότι θα μπορούσε να είχε παρακούσει αλλά το χλημίντρισμα γινόταν όλο και πιο έντονο σαν το άλογο να ερχόταν κατα πάνω του ,σταμάτησε για μιά στιγμή και άκουσε επίσις κάποιον με βαριά πανοπλία διοτί μου είπε πως ακουγόταν έντονα το χτύπημα σπαθιού πάνω σε μέταλλο}:).Τρόμαξε τότε πέταξε το βιβλίο απ τα χέρια του και προχώρησε προς τον διάδρομο(χωλ).Τελείωσε εκεί .Ο αδελφός μου τρελλάθηκε δεν ήξερε τι θα μπορούσε να ήταν αυτο και πως ήταν δυνατόν να ακούει κάτι τέτοιο συνομιλόντας με ένα αλλο παλικαρι φίλο του που τύχαινε να διαβάζει και αυτόςτο ίδιο βιβλίο εκείνη την περίοδο του είπε πως έπρεπε να κάψουν αυτά τα 2 βιβλία το συντομότερο γιατί και αυτός όσο καιρό το διάβαζε άκουγε και έβλεπε διάφορα και έτσι έγινε ο αδελφός μου το ίδιο καλοκαίρι έκαψε το βιβλίο στο χωρίο και άρχισε να πιστεύει στον Χριστούλη και στην Παναγία
Καλημέρα σε όλους αν και καινούργιο μέλος θα ήθελα να πώ και εγώ κάποιο παράξενο που μου συναίβει.
Ήμουν πολύ μικρή όταν έπιασα για πρώτη φορα στα χέρια μου ένα βιβλίο σολωμονικής του αδελφού μου,το οποίο το έθαβε κυριολεκτικά στην πιο σκοτεινή μεριά της βιβλιοθήκης μας για να μην το βρίσκω.Αρκετές φορές τύχαινε να το ανοίξω και να το ξεφυλλίσω αλλά περισσότερο ήταν η περιέργια και όχι το ότι γνώριζα το τι ακριβώς περιείχε.
Εκείνο το διάστημα θα πρέπει να πήγαινα 3η-4η δημοτικού απ όσο μπορώ να θυμηθώ ,ο αδελφός θα ήταν στην ίλικία των 16-17.Κατα περιέργο τρόπο εκείνο το διάστημα βλέπαμε διάφορα οράματα και εγώ αλλά και ο αδελφός μου όπου μου τα διηγόταν αργότερα.
Συγκεκριμμένα είχα πάθει μυνίσκο και θυμάμαι πως ήμουν αναγκασμένη να έχω το πόδι μου μπανταρισμένο στο γύψο για καμμιά 1-2 βδομάδες.Οι γονείς μου ,έλειπαν απο το σπίτιλόγως δουλειάς για αρκετό καιρό και η γιαγιά μου μας κρατούσε συντροφιά ώς τον γυρισμό τους.
Ένα απο εκείνα τα βράδια ήταν και αυτό που θα διηγηθω.
Καθόμασταν με την γιαγιά μου ,με τον γύψο:) την ασπρόμαυρη τv,εμείς στο δωμάτιο μου (το καθιστικό τότε)και ο αδελφός μου στο σαλόνι.Το καθιστικό απο το σαλόνι τα χωρίζει ένας διάδρομος περίπου 4 μέτρα ,αλλά με την άκρη του ματιού σου αν είσαι στο καθιστικό μπορείς να δεις ένα σημείο του σαλονιού,την βιβλιοθήκη τότε και την μια πολυθρόνα.
Τελος πάντων για να μην σας γίνω και βαρετή...
Είχα στα χέρια μου ένα κέντημα που μου το είχε πάρει η μητέρα μου για να πέρναω τις ώρες μου πιο ευχάριστα στο σπίτι εφόσον θα απουσίαζα απο το σχολείο και κεντούσα αμέρημνα ενώ δίπλα μου στεκόταν η γιαγιάκα μου η συνχωρεμένη και έβλεπε τv.H μπαλκονόπορτα ήτανε ανοιχτή γιατί θυμάμαι πως αν και Οκτώβρης είχε αρκετή ζέστη και όπως είπα και πρίν άνετα κοιτούσα με την άκρη του ματιού μου τον αδελφό μου που καθόταν στο σαλόνι.
Ξαφνικά εκεί που ήταν όλα πράα νοιώθω πως βλέπω μια μορφή να μπαίνει απο την μπαλκονόπορτα ,ένας άνδρας περίπου στο 1.80 με άσπρα μαλλιά γύρω στα 40-50ετών ίσως και πιο νέος με ένα άσπρο χιτώνα,να με πλησιάζει να μου παίρνει το κάντημα απο τα χέρια εγώ να τον κοιτάζω να φωνάζω τον αδελφο μου για να με ακούσει να τον βλέπω πως είναι σκιμμένος μπροστά στην βιβλιοθήκη και κάτι ψάχνει να του φωνάζω και αυτός τπτ.Την γιαγιά μου δεν την θυμάμαι μέσα σε αυτο το όραμα και ο άνδρας να κρατάει με το ένα χερι το κέντημα και με το άλλο να μου χαιδεύει το κεφάλι και να μου λέει"μην φοβάσαι θα γίνεις καλά" και ξαφνικά εξαφανίστηκε και πάλι .
Εξιστόρισα στον αδελφό μου αυτό που είδα τον ρώτησα επίσης γιατι ενώ του φώναζα πρίν απο λίγο δεν με άκουγε και μου είπε ότι δεν άκουσε να φωνάζω το όνομά του,το μόνο θυμάμαι που μου είχε πει ήταν "τα νύχια του ,τα νύχια του Δέσποινα τα κοίταξες?"
Ειλικρινά ήταν τόσο ζωντανό που δεν ξέρω αν όντως ήταν αληθινός η μήπως αποκοιμήθηκα εκεί κουρασμένη και ήταν ένα απλό όνειρο αλλά δεν το νομίζω γιατί ακόμη έχω εκείνη την αίσθηση του χεριού του επάνω στο κεφάλι μου .Δεν ξέρω αν ήταν καλό η κακό αλλά νομίζω πως ήρθε καλοπροαίρετα αν κρίνω απο τα γεγονότα και τα συμβάντα των επόμενων χρόνων γιατί αυτη ήταν μόνο η αρχή....
Ήμουν πολύ μικρή όταν έπιασα για πρώτη φορα στα χέρια μου ένα βιβλίο σολωμονικής του αδελφού μου,το οποίο το έθαβε κυριολεκτικά στην πιο σκοτεινή μεριά της βιβλιοθήκης μας για να μην το βρίσκω.Αρκετές φορές τύχαινε να το ανοίξω και να το ξεφυλλίσω αλλά περισσότερο ήταν η περιέργια και όχι το ότι γνώριζα το τι ακριβώς περιείχε.
Εκείνο το διάστημα θα πρέπει να πήγαινα 3η-4η δημοτικού απ όσο μπορώ να θυμηθώ ,ο αδελφός θα ήταν στην ίλικία των 16-17.Κατα περιέργο τρόπο εκείνο το διάστημα βλέπαμε διάφορα οράματα και εγώ αλλά και ο αδελφός μου όπου μου τα διηγόταν αργότερα.
Συγκεκριμμένα είχα πάθει μυνίσκο και θυμάμαι πως ήμουν αναγκασμένη να έχω το πόδι μου μπανταρισμένο στο γύψο για καμμιά 1-2 βδομάδες.Οι γονείς μου ,έλειπαν απο το σπίτιλόγως δουλειάς για αρκετό καιρό και η γιαγιά μου μας κρατούσε συντροφιά ώς τον γυρισμό τους.
Ένα απο εκείνα τα βράδια ήταν και αυτό που θα διηγηθω.
Καθόμασταν με την γιαγιά μου ,με τον γύψο:) την ασπρόμαυρη τv,εμείς στο δωμάτιο μου (το καθιστικό τότε)και ο αδελφός μου στο σαλόνι.Το καθιστικό απο το σαλόνι τα χωρίζει ένας διάδρομος περίπου 4 μέτρα ,αλλά με την άκρη του ματιού σου αν είσαι στο καθιστικό μπορείς να δεις ένα σημείο του σαλονιού,την βιβλιοθήκη τότε και την μια πολυθρόνα.
Τελος πάντων για να μην σας γίνω και βαρετή...
Είχα στα χέρια μου ένα κέντημα που μου το είχε πάρει η μητέρα μου για να πέρναω τις ώρες μου πιο ευχάριστα στο σπίτι εφόσον θα απουσίαζα απο το σχολείο και κεντούσα αμέρημνα ενώ δίπλα μου στεκόταν η γιαγιάκα μου η συνχωρεμένη και έβλεπε τv.H μπαλκονόπορτα ήτανε ανοιχτή γιατί θυμάμαι πως αν και Οκτώβρης είχε αρκετή ζέστη και όπως είπα και πρίν άνετα κοιτούσα με την άκρη του ματιού μου τον αδελφό μου που καθόταν στο σαλόνι.
Ξαφνικά εκεί που ήταν όλα πράα νοιώθω πως βλέπω μια μορφή να μπαίνει απο την μπαλκονόπορτα ,ένας άνδρας περίπου στο 1.80 με άσπρα μαλλιά γύρω στα 40-50ετών ίσως και πιο νέος με ένα άσπρο χιτώνα,να με πλησιάζει να μου παίρνει το κάντημα απο τα χέρια εγώ να τον κοιτάζω να φωνάζω τον αδελφο μου για να με ακούσει να τον βλέπω πως είναι σκιμμένος μπροστά στην βιβλιοθήκη και κάτι ψάχνει να του φωνάζω και αυτός τπτ.Την γιαγιά μου δεν την θυμάμαι μέσα σε αυτο το όραμα και ο άνδρας να κρατάει με το ένα χερι το κέντημα και με το άλλο να μου χαιδεύει το κεφάλι και να μου λέει"μην φοβάσαι θα γίνεις καλά" και ξαφνικά εξαφανίστηκε και πάλι .
Εξιστόρισα στον αδελφό μου αυτό που είδα τον ρώτησα επίσης γιατι ενώ του φώναζα πρίν απο λίγο δεν με άκουγε και μου είπε ότι δεν άκουσε να φωνάζω το όνομά του,το μόνο θυμάμαι που μου είχε πει ήταν "τα νύχια του ,τα νύχια του Δέσποινα τα κοίταξες?"
Ειλικρινά ήταν τόσο ζωντανό που δεν ξέρω αν όντως ήταν αληθινός η μήπως αποκοιμήθηκα εκεί κουρασμένη και ήταν ένα απλό όνειρο αλλά δεν το νομίζω γιατί ακόμη έχω εκείνη την αίσθηση του χεριού του επάνω στο κεφάλι μου .Δεν ξέρω αν ήταν καλό η κακό αλλά νομίζω πως ήρθε καλοπροαίρετα αν κρίνω απο τα γεγονότα και τα συμβάντα των επόμενων χρόνων γιατί αυτη ήταν μόνο η αρχή....
see u soon
Αγαπητέ Απέρριτε.
Μου έχει τύχει και σε μένα αρκετές φορές αυτο απλά το μόνο που θα μπορούσα να σου πω είναι να αρχίσεις να φρεσκάρεις τον εγκεφαλό σου λίγο διαφορετικά.Πως?
Απο το πρωι που θα ξυπνήσεις μέχρι το βραδυ που θα τελιώσει ι μέρα σου .
1.Αρχισε με το βούρτσισμα των δοντιών(αν τα πλένεις)μην χρισημοποιείς το δεξί σου χέρι αλλά το αριστερο έτσι αναζωογονείς τα κύτταρα μνήμης της δεξιας πλευρας του εγκεφάλου και όχι της αριστερής όπως κάνεις συνέχεια.
2.Αν χρησιμοποιείς αυτοκίνητο μην πας απο τον δρόμο που οδηγήσε κάθε μέρα για την δουλεία σου, έστω και μια μικρή αλλαγή στην διαδρομή φρεσκαρει και αυτή τον εγκέφαλο.
περίπου νομίζω πως κατάλαβες τι θέλω να σου πω.Εγώ είχα πολλα κενά μνήμης ,αλλα κανοντας αυτά τα λίγα πραγματάκια που σου αναγερα παραπάνω βλέπω ότι ειλικρινα υπάρχουν αλλαγες.Σκέψου μόνο ότι είχα φτάσει σε σημείο να ξεχναω το όνομα της μητερας μου.
Μου έχει τύχει και σε μένα αρκετές φορές αυτο απλά το μόνο που θα μπορούσα να σου πω είναι να αρχίσεις να φρεσκάρεις τον εγκεφαλό σου λίγο διαφορετικά.Πως?
Απο το πρωι που θα ξυπνήσεις μέχρι το βραδυ που θα τελιώσει ι μέρα σου .
1.Αρχισε με το βούρτσισμα των δοντιών(αν τα πλένεις)μην χρισημοποιείς το δεξί σου χέρι αλλά το αριστερο έτσι αναζωογονείς τα κύτταρα μνήμης της δεξιας πλευρας του εγκεφάλου και όχι της αριστερής όπως κάνεις συνέχεια.
2.Αν χρησιμοποιείς αυτοκίνητο μην πας απο τον δρόμο που οδηγήσε κάθε μέρα για την δουλεία σου, έστω και μια μικρή αλλαγή στην διαδρομή φρεσκαρει και αυτή τον εγκέφαλο.
περίπου νομίζω πως κατάλαβες τι θέλω να σου πω.Εγώ είχα πολλα κενά μνήμης ,αλλα κανοντας αυτά τα λίγα πραγματάκια που σου αναγερα παραπάνω βλέπω ότι ειλικρινα υπάρχουν αλλαγες.Σκέψου μόνο ότι είχα φτάσει σε σημείο να ξεχναω το όνομα της μητερας μου.
ευχαριστω
Καλησπέρα !Ελπίζω να μην μου θυμώσετε που τρύπωσα μέσα εδώ!!!
CRIMSON GLORY
PAINTED SKIES
When she's sad the world is lonely
silver clouds are crying only
for the pain she feels
so deep inside.
The love she thought would save her
has somehow now enslave her
to a dream she thought she wanted
to come true.
( chorus)
Spread your wings you can fly
but the dove is never free
in painted skies that shade the color
of your dream.
Only nightmares are real
comfusion conceals the only reason
for the feelngs you can't hide.
When she smiles the world it shines
but the silver clouds are only there
to hide the distant storm
that coming soon
The love she let surround her
has become the waves that drown her
in the sea of everchanging
warmth and cold.
(chorus)
When the nightmares ensue
All that you can do is paint your sky
another brighter shade of blue.
Spread your wings you can glide
above the violent storm
that plauge your life
you paint your life
you paint the picture blue or grey.
HE AWAY.
Aγαπητή Pyramid όντως αυά που γράφεις έχουν.. μια καλή λογική εξήγηση δεν αντιλλέγω.Αν τύχει να διαβάσεις κάποια post που έχω στείλει τις τελευταίες μέρες θα καταλάβεις το λόγο που ίσως να τα πιστέυω όλα αυτα γιατί όσο σε μένα όσο και δστον αδελφό μου ούκ ολίγα έχουν συμβεί.Πιστεύω πολύ στον Χριστό και στην Παναγία αλλά αμφισβητό κάποια για τον Θεό όχι πως αυτά με κάμουν Άθεη οκ για μην μπερδευόμαστε!
1.Για την μαρτυρία της μητέρας μου" το σπίτι το οποίο μένανε ήταν στο 5 όροφο του ΧΑΙΜ(έτσι λεγονταν η εργατικές εστίες στην γερμανία σπ όσο ξέρω)άρα ήταν αδύνατον μια μαιμου που το έσκασε να σκαρφάλωσε και να έφτασε μέχρι το παράθυρό μας.Αυτήν την μαιμού για να συμπληρώσω και κάτι ακόμη (φυσικα δεν ξέρω αν ήταν η ίδια την είχε δεί και ο αδελφός μου όταν ήτανε περίπου 16 ετών .
2.Τωρα για τις δικές μου φοβίες ,έχω να σου πώ πως ειναι μερικές φορές που είμαι μόνη σπίτι και ώρες που πριν καλα καλα δύση ο ήλιος και μου έχει τύχει να φοβάμαι.Ισως να έχω συνδέσει τελικά αυτο το σπίτι που μένουμε με κάποιες παλιές κακές εμπειρίες και γι αυτο να ταλαιπωρούμε ειλικρινά δεν ξέρω αλλά όπως σου είπα για να μην γίνομαι και κουραστική και να κλείσει εδώ το θέμα το μόνο σιγουρό είναι πως όσο τα σκαλίζουμε αυτα τα γεγονότα και τις καταστάσεις ,ή όσο διαβάζουμε για διάφορα όντα(μορα π.χ) και έχουμε κάποιες φοβίες το μόνο ππου καταφέρνουμε τελικά είναι να τις κάνουμε πιο έντονες και καταπιεστικές προσ τον ψυχικό μας κόσμο και τον κόσμο που κατοικεί στο μυαλό μας
1.Για την μαρτυρία της μητέρας μου" το σπίτι το οποίο μένανε ήταν στο 5 όροφο του ΧΑΙΜ(έτσι λεγονταν η εργατικές εστίες στην γερμανία σπ όσο ξέρω)άρα ήταν αδύνατον μια μαιμου που το έσκασε να σκαρφάλωσε και να έφτασε μέχρι το παράθυρό μας.Αυτήν την μαιμού για να συμπληρώσω και κάτι ακόμη (φυσικα δεν ξέρω αν ήταν η ίδια
την είχε δεί και ο αδελφός μου όταν ήτανε περίπου 16 ετών .2.Τωρα για τις δικές μου φοβίες ,έχω να σου πώ πως ειναι μερικές φορές που είμαι μόνη σπίτι και ώρες που πριν καλα καλα δύση ο ήλιος και μου έχει τύχει να φοβάμαι.Ισως να έχω συνδέσει τελικά αυτο το σπίτι που μένουμε με κάποιες παλιές κακές εμπειρίες και γι αυτο να ταλαιπωρούμε ειλικρινά δεν ξέρω αλλά όπως σου είπα για να μην γίνομαι και κουραστική και να κλείσει εδώ το θέμα το μόνο σιγουρό είναι πως όσο τα σκαλίζουμε αυτα τα γεγονότα και τις καταστάσεις ,ή όσο διαβάζουμε για διάφορα όντα(μορα π.χ) και έχουμε κάποιες φοβίες το μόνο ππου καταφέρνουμε τελικά είναι να τις κάνουμε πιο έντονες και καταπιεστικές προσ τον ψυχικό μας κόσμο και τον κόσμο που κατοικεί στο μυαλό μας
Pyramid ειλικρινά δεν ξέρω αν είναι κάποιες φοβίες που είχα απο μικρή και τις κουβαλάω ακόμη απλά αυτή η αίσθηση και μόνο με τρομάζει και όταν αυτό σου συμβαίνει ξανά και ξανά ταράζεσαι -φοβάσαι για το τι θα μπορούσε να είναι.
Οταν η μητέρα μου ήταν έγκυος στον αδελφό μου ο οποίος με περνάει 8 χρόνια ,καθότανε τότε ξαπλωμένη στο κρεβάτι περίπου 7-8 μηνών ήτανε στο τότε σπίτι που μένανε στην Γερμανία και απλά απο μία μαρτυρία δική της μου είπε πως εκείνο το βράδυ όντας ξαπλωμένη και ΟΧΙ κοιμισμένη είδε απο το παράθυρο τις μπαλκονόπορτας μία μαιμου να την κοιτάζει.Φυσικά ταράχτηκε άλλά δεν έδωσε και πολύ σημασία γιατι σχολιάζοντας το μου αυτο ,μου είπε μήπωσ η εγκυμοσύνη την έκανε και΄έβλεπε τέτοιου είδους οράματα και οπτασίες .
Το κακό είναι πως ίσως αυτή η εμπειρία της μητέρας μου να με έχει επιρρεάσει αλλά στα παιδικά μου χρόνια που όντας μικρό κοριτσάκι φοβόμουν και την σκιά μου .....
Οταν η μητέρα μου ήταν έγκυος στον αδελφό μου ο οποίος με περνάει 8 χρόνια ,καθότανε τότε ξαπλωμένη στο κρεβάτι περίπου 7-8 μηνών ήτανε στο τότε σπίτι που μένανε στην Γερμανία και απλά απο μία μαρτυρία δική της μου είπε πως εκείνο το βράδυ όντας ξαπλωμένη και ΟΧΙ κοιμισμένη είδε απο το παράθυρο τις μπαλκονόπορτας μία μαιμου να την κοιτάζει.Φυσικά ταράχτηκε άλλά δεν έδωσε και πολύ σημασία γιατι σχολιάζοντας το μου αυτο ,μου είπε μήπωσ η εγκυμοσύνη την έκανε και΄έβλεπε τέτοιου είδους οράματα και οπτασίες .
Το κακό είναι πως ίσως αυτή η εμπειρία της μητέρας μου να με έχει επιρρεάσει αλλά στα παιδικά μου χρόνια που όντας μικρό κοριτσάκι φοβόμουν και την σκιά μου .....
Το μυαλό μας πάντως είναι σίγουρο πως πλάθει πολλές και διάφορες οπτασίες την ώρα που χαλαρώνει .
Θα θελα καταρχήν σαν καινούργιο μέλος να πω ένα ευχαριστώ σε όλους σας για όλα αυτά τα σημαντικά πράγματα που μαθαίνω καθημερινά εδω μέσα!Για να πω την αλήθεια στην αρχή κοντοστάθηκα και το σκέφτηκα αρκετά για το αν θα έπρεπε να πω και γω την δική μου ιστορία.
Ποτέ μου δεν είχα ακούσει γι αυτήν την μόρα ή όπως αλλιώς την λένε.Απο μικρή είχα και ακόμη έχω πολλές φοβίες την ώρα που πέφτω στο κρεβάτι μου να κοιμηθώ,αυτο που διαβάζω όμως και απο δικές σας εμπειρίες με κάνει τουλαχιστον να πιστεύω πως δεν είμαι τρελλή..
Πολλά ήσυχα βράδια και σαν ήμουνα μικρή ξαπλώνοντας στο κρεβάτι συγκεκριμμένα κοιμάμαι απο την δεξιά πλευρά μου, ένιωθα σαν πήγαινε να με πιάσει ο ύπνος ένα χέρι τριχωτο με αρκετα μεγάλες διαστάσεις να με σπρώχνει και να θέλει να με γυρισει απο την άλλη αυτο συνέβαινε πολλά βράδια κατα την μικρή μου ιλικία και με τρόμαζε πολυ .Αλλες στιγμές ένιωθα μαζί με το χέρι και κάτι χνουδωτο πάνω στα΄πόδια μου που σίγουρα δεν ήταν ο ΄γατος μου ,αλλά επειδή ήμουν μικρό παιδί δεν μπορούσα να δώσω κάποια εξήγηση και όταν το έλεγα στην μητέραμου ,μου απαντούσε και μου έλεγε απλά να κάνω τον σταυρό μου και τπτ αλλο.
Τον τελευταίο καιρό μετά απο πολλά χρόνια που είχε να μου ενφανιστεί αυτο το χέρι το ξανάνιωσα και με ανησυχεί γιατί πλεόν γνωρίζω και απο δικά σας λεγόμενα αρκετά πραγματα.Μου έρχετε πολλες φορές να το πιάσω αλλά φοβάμαι τα μακρυά του νύχια που μου χανζώνουν την πλάτη....Αυτο δλδ μπορεί να είναι και μόρα ...Please πειτε τι να κάνω.
Ποτέ μου δεν είχα ακούσει γι αυτήν την μόρα ή όπως αλλιώς την λένε.Απο μικρή είχα και ακόμη έχω πολλές φοβίες την ώρα που πέφτω στο κρεβάτι μου να κοιμηθώ,αυτο που διαβάζω όμως και απο δικές σας εμπειρίες με κάνει τουλαχιστον να πιστεύω πως δεν είμαι τρελλή..
Πολλά ήσυχα βράδια και σαν ήμουνα μικρή ξαπλώνοντας στο κρεβάτι συγκεκριμμένα κοιμάμαι απο την δεξιά πλευρά μου, ένιωθα σαν πήγαινε να με πιάσει ο ύπνος ένα χέρι τριχωτο με αρκετα μεγάλες διαστάσεις να με σπρώχνει και να θέλει να με γυρισει απο την άλλη αυτο συνέβαινε πολλά βράδια κατα την μικρή μου ιλικία και με τρόμαζε πολυ .Αλλες στιγμές ένιωθα μαζί με το χέρι και κάτι χνουδωτο πάνω στα΄πόδια μου που σίγουρα δεν ήταν ο ΄γατος μου ,αλλά επειδή ήμουν μικρό παιδί δεν μπορούσα να δώσω κάποια εξήγηση και όταν το έλεγα στην μητέραμου ,μου απαντούσε και μου έλεγε απλά να κάνω τον σταυρό μου και τπτ αλλο.
Τον τελευταίο καιρό μετά απο πολλά χρόνια που είχε να μου ενφανιστεί αυτο το χέρι το ξανάνιωσα και με ανησυχεί γιατί πλεόν γνωρίζω και απο δικά σας λεγόμενα αρκετά πραγματα.Μου έρχετε πολλες φορές να το πιάσω αλλά φοβάμαι τα μακρυά του νύχια που μου χανζώνουν την πλάτη....Αυτο δλδ μπορεί να είναι και μόρα ...Please πειτε τι να κάνω.
καλιεεεεεεεεεεεεεέ........why me???????????