- Παράξενες Ιστορίες No1... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Η μόνη δύναμη π[ου έχουν αυτά τα όντα είναι η ΑΓΝΟΙΑ ΜΑΣ
...
τα οποία δεν διορθώνουν την αιτία αλλά προσωρινά το σύμπτωμα.
filosofos3, τέτοια γράφεις και δεν μπορώ παρά να σου πω... την καλημέρα μου!
quote:
Όλα είναι τέλεια
Αγαπητή Νικόλ
όντως πρέπει να διευκρινήσω μερικά πράγάτα και ας τα πάρουμε ένα ένα.
1)Σχετικά με την περίπτωση τη δική σου και άλλες παρόμοιες:μέσα μας έχουμε πολλών ειδών ουσίες και ενέργειες οι οποίες εκρέουν συνεχώς από το σώμα μας μέχρι κάποια απόσταση δημιουργωντας την αύρα μας. με το φόβο διαταράσσεται η κυκλοφορία των ρευστών αυτών και χαλά η προστατευτική "επιδερμίδα" της αύρας επιτρέποντας σε κάποιο άλλο ον να εισχωρήσει πιο βαθια στην περιοχή μας και κοντύτερα προς το σώμα μας. Επίσης τότε οικειοποιείται αυτό το ον μερικά αό αυτά τα ρευστά και εκδηλώνεται πιο πολύ. Η εκδήλωσή του αν μπορεί να φτάνει λιγότερο ή περισσότερο στην υλικότητα ανάλογα με τη δική του ρπόθεση και τη δική μας "προσφορα". Αν δεν φτάσει πολύ κοντά στη δική μας υλική κατάσταση τότε θα το διαισθανόμαστε ή και θα το ακούμε ή και θα το βλέπουμε σε στιγμές βαθιάς χαλάρωσης ή διαταραχής. Αυτό είναι που νομίζουν πολλοί ότι συμβαίνει αποκλειστικά στο μυαλό τους ενώ δεν είναι σωστό αυτό. Ένας διορατικός θα έβλεπε αυτό που βλέπει και εσύ και θα το άκουγε ίσως χωρίς να του το περιγράψεις εσύ. Αν είχαμε μια κάμερα που να καταγράφει εικόνες από τον αόρατο κόσμο θα το κατέγραφε. Αν βρεθείς σε κάποιους χώρους με κάποια ιδιαίτερη σύσταση ατμόσφαιρας( πχ ομίχλη, υγρασία, αέρια βάλτων κλπ) μπορεί και να το κινηματογραφήσει μια κανόνική κάμερα.
Δηλαδή αυτό που λέμε "φαντασία" δεν είναι κάτι ανύπαρκτο αλλά υφίσταται ως εικόνα και ως σχήμα και ουσία στην αύρα μας.Μπορεί να υλοποιηθεί υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
2)Αυτό το "ον" στο οποίο αναφέρομαι μπορέι να είναι είτε δημιουργημένο από τη σκέψη του ανθρώπου είτε να έρθει "απέξω", εκτός της αύρας μας. Αν το φτιάξουμε εμείς τότε το λέμε "σκεπτομορφή" μιας και είναι πλασμένο από τη σκέψη μας. Αν έρθει από έξω τότε είναι είτε σκεπτομορφή άλλου , είτε νοήμον ον.
Ότι και αν είναι όμως η γενική αρχή που ισχύει είναι ότι το τρέφουμε ΕΜΕΙΣ! Αυτό δεν έχει από μόνο του δύναμη να μας κάνει τίποτε. Αν είναι νοήμον όν τότε μπορεί να προσπαθήσει να μας φέρει σε κατάσταση να χάνουμε ενέργεια, πχ διαπληκτισμούς, μίση φόβους, λαγνείες ότι μπορέσει τέλος πάντων να μας ταράξει και να χάσουμε τον αυτοέλεγχό μας, μέσω όποιας γνώσης έχει. Αυτό γιατί βέβαι πάλι εμείς είμαστε που το "καλούμε" με κάποιες σκεπτομορφές που έχουμε φτιάξει (εμμονές , επιθυμίες, πόθοι κλπ) και οι οποίες είναι η βάση του για να προχωρήσει παραπέρα. Αυτές ακριβώς τις σκεπτομορφές θα προσπαθήσει να ενισχύσει. ΠΧ αν φοβάται κανείς τις γριές θα εμφανίζεται σα γριά , αν φοβάται τα σκυλιά σα σκυλί κ.κο.κ. Αν δε φοβάται κανείς τότε θα προσπαθήσει από άλλο δρόμο πιθανά της λαγνείας. Πχ με σχετικά όνειρα. Η όλη ουσία εδώ είναι ότι η "λαβή" από την οποία μας πιάνει είναι οι σκεπτομορφές μας, που υπήρχαν και πριν αυτό. Αν κανείς τις διαλύσει δε μπορεί να μας αγγίξει.
3)Τα παιδιά εφόσον μπήκαν σε ένα χώρο και ήταν μέρα μεσημέρι δεν ήταν φανταστικό χωριό αλλά πραγματικό. Απλά οι άλλοι δεν το ήξεραν.το χωριό υπάρχει 100%.Η περιγραφή τους δείχνει ότι ήταν απολύτως πραγματικό και υλικό.
Να ου πω μια δική μου εμπειρία. Κάποτε είχα πάει στη σπηλιά του νταβέλη με ένα φίλο μου. Νομίζω ότι είχαμε ξαναπάει και μαζί αλλά ΄το παράξενο ήταν ότι δε μπορούσα να βρώ το δρόμο τη δεύτερη φορά ούτε αυτός θυμόταν. Ξαναπήγα μετά από μερικά χρόνια και κατάλαβα το πρόβλημα ποιο ήταν.Το πρόβλημα ήταν ότι υπάρχουν πολλά σημεία παρόμοια στο βουνό και μπερδεύεσαι εύκολα. Επίσης γινόταν έργα με αποτέλεσμα κάποια σημάδια που έβαζα να μην υπάρχουν μετά καθώς το τοπίο άλλαζε. Ένας ακόμη λόγος ήταν η ώρα. Ο φωτισμός το πρωί πχ είναι διαφερετικός από εκείνον το απόγευμα ή προς το σούρουπο και εύκολα κάνεις λάθος. Την τελευταία φορά που πήγα (πέρυσι) μου φάνηκε αστείο να μη μπορώ να βρώ αυτό το σημείο γιατί πήγαμε με κλειστά μάτια σχεδόν. Αλλά τώρα ήταν αλλιώς η διαμόρφωση και δε υπήρχαν τόσα δέντρα.
Αν λοιπόν τα κορίτσια πάνε στο νησί και στο ίδιο σημείο θα ξαναβρούν τα πάντα αν δεν τα έχουν γκρεμίσει βέβαια για να χτίσουν τίποτα καινούριο.
Μερικά χωριά σε διάφορα σημεία της Ελλάδας τα εγκατέλειπαν όταν εμφανίζονταν κάποια επιδημία γιατί δε μπορύσαν να κάνουν γενική απολύμανση, σε παλαιότερες εποχές, μπορέι και μέχρι 50-60 χρόνια. Το ίδιο και αν συνέβαινε κάποια φυσική καταστροφή και φοβούνταν για τη ζωή τους (πχ σεισμός, καθίζηση κλπ).
Ελπίζω να σε κάλυψα. Αν όχι εδώ είμαστε και πάλι.
Όλα είναι τέλεια
Διαβάζω εδώ και χρόνια το φόρουμ και οι ΄΄παράξενες ιστορίες΄΄ είναι από τα αγαπημένα μου θέματα. Η πόλη που ζω είναι μεσαιωνική και προσφέρεται για τέτοια θέματα. Το pc μου βρίσκεται σ΄ένα δωμάτιο που το μοναδικό του παράθυρο βλέπει σε φωταγωγό. Ό,τι γίνεται στα υπόλοιπα διαμερίσματα που βλέπουν στον φωταγωγό ακούγονται τόσο δυνατά σαν να είναι μέσα στο σπίτι μου. Το κτήριο είναι του 1400.... η ηχομώνωση τότε προφανώς δέν υπήρχε. Είναι περίπου 3:00 το πρωί και εκεί που διαβάζω τις ιστορίες σας και έχω φτιαχτεί, ακούγεται ένα δυνατό ουρλιαχτό από τον κάτω όροφο.... Περιττό να σας πω ότι έπαθα 3 απανωτά εμφράγματα!
Όταν ήμουν μικρός και πήγαινα στο χωριό μου είχα την συνήθεια να ανεβαίνω μαζί με μια ξαδέρφη μου πάνω σε μια συκιά. Σε κάποια φάση η θεία μου άρχισε να φωνάζει να κατέβουμε με πολύ έντονο ύφος. Την επόμενη μέρα το ίδιο, την ιδια ώρα μάλιστα. Όταν την ρώτησα τι τρέχει και μας φωνάζει την συγκεκριμένη ώρα, περίπου μεσημέρι, μου είπε ότι όταν ήταν μικρή, σχεδόν 18, βρισκόταν κάτω από μια συκιά και ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά της ένας κρεμασμένος να την κοιτάει μέσα στα μάτια. Εμείς φοβηθήκαμε αρκετά αλλά το είχαμε ήδη ξεχάσει την επόμενη και εννοείται ότι συνεχίσαμε να σκαρφαλώνουμε. Αυτή τη φορά ακούσαμε όμως τις φωνές μιας περαστικιάς που δεν γνωρίζαμε. Μας φώναζε και αυτή να κατεβούμε από τη συκιά. Όταν ρωτήσαμε ποιο ήταν το πρόβλημα μάς είπε ότι επειδή ο Ιούδας κρεμάστηκε σε συκιά, διάφοροι βλέπουν το φάντασμά του όταν βρίσκονται πάνω ή κάτω από αυτή. Μετά μάθαμε και για μια γυναικα του χωριού που της έκατσε η ίδια φάση και από τον φόβο της τής έμεινε η έκφραση εκείνης της στιγμής στο πρόσωπο της για πάντα. Την γυναίκα αυτή την είδα και πραγματικά το πρόσωπο της έχει εκφραση τρόμου. Φρικαλέο....
Τώρα βέβαια τα σκέφτομαι και γελάω γιατί από τότε δεν ξανανέβηκα στη συκιά...
Εκ δίων κακών το μη χείρον βέλτιστον!
Ημουν 11 χρονών και τότε, έμενα με τη γιαγιά μου και την αδελφή μου. Ηταν βράδυ και κοιτούσα αφηρημένα έξω απο το παράθυρο.Η αδελφή μου είχε ανέβει στο καινούργιο μας το σπίτι να πάρει κάτι. Ξαφνικά βλέπω μια σκια (σαν ένας άνθρωπος φαλακρός ,λες και φορούσε κάποιο φόρεμα)να ανεβαίνει τα σκαλιά.Φωνάζω τη γιαγιά μου αλλά δεν έβλεπε τίποτε. Σε 1 λεπτό βλέπω την αδελφή μου να τρέχει στα σκαλιά και να έρχεται πανικόβλητη σ εμάς. Μόλις μπήκε λιποθύμησε. Οταν συνήλθε είπε ότι είδε ένα φαλακρό άνδρα να 'ρχεται καταπάνω της , είχε άσπρα μάτια και φορούσε μια κελεπία άσπρη όλο φώς. Μετα για λίγες ημέρες από οτι μου είπαν υπνοβατούσα από το σόκ. Εβγαινα έξω χτυπούσα το κουδούνι και ξανακοιμόμουνα.
Από τότε μέχρι σήμερα (είμαι 34 χρονών) δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδυα μόνη μου και κάποιες φορές διαισθάνομαι ότι κάποιος είναι στο δωμάτιο μου και ξυπνάω απότομα.
Επίσης έχω φοβερή διαίσθηση σαν άτομο.
Αυτά αν μπορεί κάποιος να μου πεί τι μπορεί να ήταν θα το εκτιμούσα!
Κι είχα πια μάθει - Το πως να ρωτώ, χωρίς να περιμένω απάντηση....
Δεν έχω ξανακούσει κάτι παρόμοιο, τουλάχιστον όσον αφορά αυτό που είδατε.
Ήθελα να σε ρωτήσω αν ακόμα η αδερφή σου θυμάται το περιστατικό και τη φιγούρα που είδε και αν θες να μας πεις σε ποια περιοχή μένατε.
www.asana.gr
"Εν οίδα ότι ουδέν οίδα"
και εγώ και η αδελφή μου το θυμόμαστε πάρα πολυ καθαρά
περιοχή που ζήτησες (Θεσσαλία)
Κι είχα πια μάθει - Το πως να ρωτώ, χωρίς να περιμένω απάντηση....
Αν όχι, μεγάλη σύμπτωση, αν ναι, διαφέρει λίγο στο τέλος.
Edited by - Bizarre on 20/07/2005 16:04:19
Θα ήθελα να σας παραθέσω κάποιες εμπειρίες μου κι εγώ.
Πριν από 4 περίπου χρόνια έχασα 5 άτομα από το στενό οικογενειακό περιβάλλον μου. Τους γονείς των γονιών μου, με άλλα λόγια τους παππούδες μου και τις γιαγιάδες μου, και τον άνδρα της θείας μου σε χρονικό διάστημα μόλις 10 μηνών.
Όταν πέθανε ο πατέρας του πατέρα μου, που ήταν και το πρώτο άτομο που πέθανε, το βράδυ δε μπορούσα να κοιμηθώ. Καθόμουν στο σαλόνι και έβλεπα λίγο τηλεόραση για να φύγει το μυαλό μου από το γεγονός αυτό και κάποια στιγμή είχα αφοσιωθεί στην ταινία που έβλεπα. Ξαφνικά άκουσα βήματα μέσα στο σπίτι και παραξενεύτηκα επειδή τα βήματα ακούγονταν σαν του πατέρα μου και του παππού μου. Είχαν το ίδιο βήμα, βαρύ...
Δεν έδωσα σημασία καθώς σκέφτηκα πως ο πατέρας μου ξύπνησε και σηκώθηκε. Τα βήματα ακούγονταν σαν κάποιος να ερχόταν από τα μέσα δωμάτια στο σαλόνι αλλά σταμάτησαν αμέσως. Επειδή μου έκανε εντύπωση που ο πατέρας μου δεν ήρθε στο σαλόνι, σηκώθηκα να δώ που είναι. Όταν σηκώθηκα είδα οτι δεν είναι πουθενά και πήγα στο δωμάτιο του μήπως πήγε πάλι εκεί. Εκεί είδα οτι οι γονείς μου κοιμόντουσαν και μάλιστα ο πατέρας μου ροχάλιζε.... Όταν πήγα και στο δωμάτιο μου είδα οτι κι ο αδερφός μου κοιμόταν επίσης...
Δε μπορώ να πώ οτι φοβήθηκα αλλά κατάλαβα οτι ήταν τα βήματα του παππού μου. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος για αυτό και ξέρω 1000% οτι δεν ήταν της φαντασίας μου, τα είχα ακούσει για κάμποση ώρα...
Εκείνες τις μέρες πάλι, ενώ καθόμουν και σκεφτόμουν στο δωμάτιο μου έπεσε κάτω κάτι από το ράφι της βιβλιοθήκης μου το οποίο δεν υπήρχε περίπτωση να πέσει αν δεν το έριχνε κάποιος...
Μια άλλη φορά ενώ καθόμασταν όλοι στο σαλόνι κάτω, οι γονείς μου, ο αδερφός μου, η γιαγιά μου κι εγώ και μιλούσαμε για τον παππού μου τρεμόσβησαν τα φώτα 3 ή 4 φορές, συνεχόμενα. Αυτό το παρατηρήσαμε όλοι...
Μια άλλη περίπτωση, εντελώς διαφορετική...
Πριν 2,5 χρόνια, τη Μεγάλη Παρασκευή, μου είχε πεί ο κολλητός μου να πάμε να κοιμηθούμε στην θεία του, που είχε φύγει σε διακοπές λόγω των ημερών. Εκεί θα βλέπαμε dvd, σπίτι του δεν είχε pc, και θα ακούγαμε μουσική ενώ θα μιλούσαμε στο χαλαρό. Μου είχε πεί πως η θεία του, που μένι μόνη της, σε αυτό το σπίτι είχε βιώσει πολλά ανεξήγητα φαινόμενα όπως να βλέπει σκιές και να βλέπει διάφορα αντικείμενα να εκσφενδονίζονται καταπάνω της... Στον καναπέ του σαλονιού είχε αφήσει την κιθάρα της.
Πήγαμε στην κρεβατοκάμαρα και κοιμηθήκαμε. Το πρωί κατά τις 10 ξύπνησα ξαφνικά κι άκουσα την κιθάρα να παίζει μιαν υπέροχη μελωδία για αρκετά δευτερόλεπτα... Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι πως είχε γυρίσει ξαφνικά η θεία του κι έπαιζε αυτή. Ο κολλητός μου με κοίταζε και μάλιστα άκουσε κι αυτός τη μελωδία. Όταν πήγαμε στο σαλόνι δεν ήταν κανείς κι η κιθάρα ήταν στην ίδια θέση που την είχαμε αφήσει το βράδυ. Το ακούσαμε 2 άτομα, άρα δεν ήταν της φαντασίας μου...
Έχω να αναφέρω και διάφορα ανεξήγητα όνειρα, δικά μου και της μητέρας μου καθώς και το γεγονός οτι από παιδί η διαίσθηση μου φάνηκε αλάθητη σε πολλές περιπτώσεις, κάτι που συμβαίνει και με την θεία μου, αδερφή της μητέρας μου.
Σας ευχαριστώ και συγγνώμη αν έγινα κουραστικός!
Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ.
ΣΑΣ ΔΙΝΩ ΤΙΣ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ.
ΦΙΛΙΚΑ
MELETHTHS
MELETHTHS
MELETHTHS
MELETHTHS
MELETHTHS
MELETHTHS
MELETHTHS
MELETHTHS
MELETHTHS
MELETHTHS