ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Ο φοβος - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- Ο φοβος - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

the elder sister111 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/1
22/04/2005, 17:52:57
Με αφορμη καποιες αποψεις που εκφραστηκαν στο θεμα με τα ξορκια, θα ηθελα να ανοιξω αυτο το θεμα, σχετικα με το φοβο.
Ειναι κατι που υπαρχει μεσα μας? Γεννιομαστε με αυτο η διδασκεται στην πορεια?
Μπορει το ενστικτο του κινδυνου με σκοπο την προστασια και την επιβιωση να θεωρηθει εμφυτος φοβος? Ειναι σε αυτη την περιπτωση κομματι της ανθρωπινης φυσης μας που μπορουμε να αξιοποιησουμε και στην πορεια μεσω βιωματων και εμπειριων να το αναπτυξουμε και να εξελιχθουμε?
Οι παιδικοι φοβοι οφειλονται στο αγνωστο η στον τροπο που μας μεγαλωνουν? Χρειαζεται πραγματικα ενα παιδι να μαθει να φοβαται με την δικαιολογια οτι το προστατευουμε η το τραυματιζουμε ανεπανορθωτα και δημιουργουμε ενα πλασμα δειλο και ερμαιο στους διαφορους δασκαλους που θα συναντησει στην πορεια του?
Οταν πια οι παιδικοι φοβοι συμπληρωνονται απο τους ενιληκες, πιο περιπλοκους φοβους, οπως της αρρωστιας, του πονου, της απορριψης, του θανατου, τοτε τι γινεται? Ερχονται τα διαφορα συστηματα κατανοησης της υπαρξης μας και του κοσμου μας να δωσουν λυση και να μας λυτρωσουν την ψυχη μας απο το φοβο, η την υποδουλωνουν περισσοτερο με απωτερο σκοπο την εκμεταλλευση και την εξουσια που πηγαζουν απο αυτον που προκαλλει και συντηρει τον φοβο?
Περιμενω τις αποψεις σας:)


Edited by - the elder sister1 on 22/04/2005 17:53:54

22/04/2005, 20:48:37
ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟΣΑ...
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ.
ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕ ΑΝΤΗΧΟΥΣΕ ΣΑΝ ΑΠΕΙΛΗ ΣΤΑ ΑΥΤΑΚΙΑ ΜΟΥ.
ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.
ΙΣΩΣ ΕΤΣΙ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΖΩΗ.


ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.

silverwhisperΜέλος
23/04/2005, 13:14:47
εμενα οταν ημουνα μικρη με φοβιζε ο κυριος που εκοβε τα ποδια και τα εβαζε στις βιτρινες με τα καλτσον...
τωρα...φοβαμαι εμενα...

Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.

AphrodityΜέλος
23/04/2005, 14:09:25
Οταν ήμουν μικρή φοβόμουν το σκοτάδι. τώρα δεν το φοβάμαι με την έννοια της απόλυτης φοβίας αλλα δεν μπορώ να πώ οτι νοιώθω παντα ανετα οταν είμαι μόνη μου τη νύχτα. Συμαντικό ρόλο παίζει να προσπαθήσεις να εκλογικεύσεις το συναίσθημα αυτό, φαντάζομαι αφού ειναι κάτι που πηγάζει από το υποσυνήδητο. Κάπως έτσι πρέπει μαλλον τελικά να λυτρώνεις την ψυχή σου, αν και εγώ δεν τα εχω καταφέρει πλήρως.
MozΜέλος
24/04/2005, 10:50:04
quote:

Περιμενω τις αποψεις σας:)


Είσαι σίγουρη; Δεν φοβάσαι γι' αυτό; (αστειεύομαι...)

elder sister1, πίσω από όλους τους φόβους κρύβεται ο ένας (του Θανάτου).
Αμυνα (της άγνοιας) με όλα τα παραφερνάλια.
Πρόσεξες ότι οι άνθρωποι δεν κοιτάζονται πια στα μάτια;

Καλημέρα σε όλους

Shukran
Moz

silverwhisperΜέλος
24/04/2005, 18:21:24
quote:
Πρόσεξες ότι οι άνθρωποι δεν κοιτάζονται πια στα μάτια;

Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.

silverwhisperΜέλος
24/04/2005, 18:22:18
quote:
Πρόσεξες ότι οι άνθρωποι δεν κοιτάζονται πια στα μάτια;

ποτε κοιταζονταν?ποτε ο ανθρωπος δεν μοιραζε απλοχερα πισωπλατα μαχαιρωματα?

Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.

liviaΜέλος
26/04/2005, 15:01:59
Πιστεύω οτι οι φόβοι του ανθρώπου πηγάζουν απο το άγνωστο.
Οταν εξικοιωθείς με τις φοβίες σου αυτές παύουν να υπάρχουν.
Πάντα όμως θα υπάρχει ο φόβος για αυτόν τον μεγάλο Αγνωστο τον αμετάκλητο Θάνατο.

<<Αχ να΄ξερα τη μέρα θα πεθάνω και του θανάτου μου γενέθλια να κάνω>>

Μπικάκης


Είναι δύσκολο το μονοπάτι

KAMIKAZIΝέο Μέλος
27/04/2005, 01:56:30
ΧΜΜΜ...ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΘΕΜΑ...ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΦΟΒΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΙΚΡΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΣΑΝ ΟΑΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ...Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΦΥΣΙΚΟ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΑΣ...ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΗΘΙΚΑ ΜΕ ΜΑΓΕΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΘΟΥΛΟΥ ΕΧΩ ΠΑΘΕΙ ΜΙΑ ΑΝΟΣΙΑ..ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΟΣΟ ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΓΝΟΤΗΤΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΤΡΟΜΕΡΟΣ...Η ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ...

KAMIKAZI

iairaΜέλος
28/04/2005, 18:10:12
Υπάρχει μία άποψη που λέει ότι όλοι μας οι φόβοι ξεκινούν από τον κυρίαρχο φόβο του θανάτου.
Υπάρχει και ή άλλη που λέει ότι ο φόβος είναι ένα "γονίδιο" που κάποτε κάποιοι εμφυτέυσανε σε μας.
Σίγουρα στην πορεία μας "μαθαίνουμε" να φοβόμαστε διάφορα...


undeafetedΜέλος
28/04/2005, 19:20:52
κοιτα,ο φοβος ειναι μια ανθρωπινη αδυναμια και οπως ολες οι αδυναμιες ειναι τρωτο σημειο του ανθρωπου.ειναι εκει που πονταρουν αλλα οντα στο να μας νικησουν και ειδικα οι σατανιστικες τελετες.ολα τα πραγματα στην ζωη πρεπει να γινονται χωρις φοβο.εγω προσωπικα δεν μπορω να πω οτι ειμαι ατρομητος αλλα μπορω να πω με σιγουρια κατι αλλο.οτιδηποτε και να μου συμβει υπο οποιεσδειποτε συνθηκες θα βρω λιγοη πολυ θαρρος να την αντιμετωπισω ακομα και αν η ηττα ειναι σιγουρη.δεν πρεπει να αφησουμε τον φοβο να μας κραταει μακρια απο τα μονοπατια της γνωσης.ετσι και αλλιως να ξερετε κατι.η ζωη ειναι αιωνια και ολα ΟΛΑ ειναι στον δρομο προς την φωτιση.