- Τάφος του Σωκράτη και του Πλάτωνα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Για τον Πλάτωνα το έχω διαβάσει κάπου, θάφτηκε στην ακαδημία του, για το Σωκράτη μιλάνε για τη φυλακή στην Ακρόπολη, μα τίποτα περισσότερο.
Αν σε ενδιαφέρει τόσο, ανέβα στο σύνταγμα, μέσα στο σταθμό υπάρχει ένας Τάφος με ένα σκελετό κάποιου που έζησε…. εκείνη την εποχή.
Αν ψάχνεις για σύμβολα, φαντάσου, πως μπορεί να είναι και ο Σωκράτης….
Αν πάλι θέλεις να συναντήσεις κάτι που αντέχει και θα αντέχει στο χρόνο,
μπες σε ένα βιβλιοπωλείο,
και αγόρασε ένα βιβλίο του Πλάτωνα,
αν και είμαι σίγουρος πως έχεις.
Αν το διαβάζεις προσεχτικά,
είναι κοντά σου,
σου κρατούν συντροφιά…
μα πάνε,
πολύ πιο μακριά της συντροφιάς.
Αρχίζεις σιγά σιγά να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου,
πως λειτουργείς…
πως λειτουργεί το μυαλό σου,
πώς σκέφτεσαι,
και βρίσκεις τα πάντα…
εδώ,
στη γη που πατάς.
Κανένα Δώρο μεγαλύτερο,
δεν δόθηκε στον άνθρωπο μεχρι σήμερα…
απο αυτο.
και σε διαβεβαιω,
τέτοιοι άνθρωποι.
δεν θέλουνε
τιμές στους τάφους τους,
μα.... στο πνεύμα.
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 29/03/2005 12:48:31
ΤΩΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΜΟΡΑΑΑΑ!!
sorry guys αν σας φαινεται οτι το γελοιοποιω το θεμα, αλλα της χρειαζεται της ατιμης να τη γιουχαρουμε! αρκετα την φοβηθηκαμε!!
εγω παντως βαρεθηκα να πεφτω με φοβο καθε βραδυ μηπως και συμβει το ιδιο.. γιατι μου συμβαινει πολυ συχνα και με εχει κουρασει...
ας παει απο 'κει που 'ρθε 
tomorrow is not what it used to be
σε ολα μου τα μηνυματα, ελεγα οτι δεν εχω δει ποτε τη Μορα..
διαβασα και τα δικα σας και μιλατε ολοι λιγο πολυ για μια σκια..
θυμηθηκα λοιπον, δυο περιπτωσεις στη ζωη μου που δεν τους ειχα δωσει τη δεουσα απο ο,τι φαινεται σημασια.
1. οταν ημουν 14, μολις ειχαμε μετακομισει στο προηγουμενο σπιτι που μεναμε..πριν με παρει ο υπνος (κλασσικα) με επιασε ενας ανεξηγητος εντονος πανικος.. αλλα οχι το ιδιο με αυτο που γενικα παθαινουμε ολοι μας, με την αδυναμια κινησης κτλ... θυμαμαι λοιπον, οτι αισθανθηκα μια παρουσια απο πισω μου (ειχα ξαπλωσει στο πλαϊ) και γυρισα και ειδα οντως μια σκια.. ψηλη, αμορφη, και αιωρειτο σχεδον απο πανω μου... ομως ενιωσα ενα αγγιγμα.. με αγγιζε στο στομαχι μου...
παιδια δεν κανω πλακα, μια βδομαδα μετα βρεθηκα στο νοσοκομειο με εντονες ενοχλησεις στο στομαχι, κι εκτοτε εχω διαγνωστει επισημα με οξεια γαστρεντεριτιδα..
τωρα θα μου πειτε, πολλοι ειναι που εχουν γαστρικα ή γαστρεντερικα προβληματα, μπορει και πολλοι απο εσας... αλλα εγω απλα λεω τη σειρα των γεγονοτων μεχρι να το παθω..
να σημειωθει οτι παντα προσεχα και προσεχω τη διατροφη μου, οπως και τη φυσικη μου κατασταση.. οι γιατροι μου λενε πως δεδομενου οτι δε τρωω ο,τι να'ναι και δε πινω (καπνιζω σα φουγαρο βεβαια) μαλλον παιζει να ειναι κληρονομικο (οχι χαρισμα! 
)
2, οταν ημουν πολυ πολυ μικρη, ισως και 3 χρονων, θυμαμαι οτι κοιμομουν στο δωματιο των γονιων μου, οπου υπηρχε μια τεραστια ντουλαπα-αντικα.. σκαλιστη, με καθρεπτες (πολυ ωραια!-ασχετο).
θυμαμαι λοιπον, οτι ουκ ολιγες φορες ειχα δει κατι να βγαινει απο τους καθρεπτες.. μια αμορφη σκια, η οποια με πλησιαζε πανω απο το κρεββατακι μου, δε μου εκανε κατι, και μετα πηγαινε πανω απο τους γονεις μου... εγω τοτε σηκωνομουν και απλωνα το χερι μου και στριγγλιζα.. οι γονεις μου απο τις στριγγλιες μου ξυπνουσαν, αναβαν το φως και εγω συνεχιζα να εχω κολλημενο το βλεμμα μου στο σημειο οπου βρισκοταν αυτη η σκια, αλλα πλεον δε φαινοταν.
φυσικα οι γονεις μου τσαντιζονταν γιατι εχαναν τον υπνο τους..
--------
πραγματικα τωρα τα θυμηθηκα αυτα που μολις σας εγραψα..
--------
να πω και κατι αλλο, χωρις να θελω να γινω κουραστικη.
θελω να ευχαριστησω ολους εσας που μπαινετε στον κοπο να μοιραστειτε τις εμπειριες σας σε αυτο εδω το topic. εκτιμω πολυ το χρονο αλλα και το ενδιαφερον που αφιερωνετε. ευχαριστω προκαταβολικα και οσους διαβαζετε τις εμπειριες ολων ημων και επιλεγετε να μας εξομογηθειτε κι εσεις τις δικες σας.
οσες περισσοτερες αναφορες υπαρχουν, τοσο το καλυτερο. ανακαλυπτουμε περισσοτερα στοιχεια και οδηγουμαστε σε πιο στερεα και βασιμα συμπερασματα γι'αυτο που αποκαλειται "μεταφυσικο".
προσωπικη μου αποψη? με ολες αυτες τις αναφορες και τις υπολοιπες που θα ερθουν, εχει παψει πλεον να ειναι "μεταφυσικο".. εχει κανει εντονη και τολμω να πω συχνη τη παρουσια του στη ζωη μας. τι κι αν δε μπορουμε να δωσουμε μια εμπεριστατωμενη εξηγηση? προσωπικα, δεν καταλαβαινω πώς λειτουργουν οι σειρες Taylor στα Μαθηματικα! ειναι κι αυτες μεταφυσικες??
tomorrow is not what it used to be
quote:
Τake it easy καλή μου, μη στρεσσάρεσε τόσο εύκολα στην περίπτωσή σου δεν είναι καλό
Ανεξαρτήτως της κατάστασής μου, λες καλή μου, το ΕΣΩ να μπορεί να με στρεσάρει?!! 
Δε νομίζω.
Iisius... σε συγχωρώ καλέ! Ποια είμαι εγώ άλλωστε να ΜΗ συγχωρώ?!
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
To πατρικό μου όπου μου συνέβει το περιστατικό είναι στο Μπουρνάζι και στο σημείο που είναι χτισμένο πρέπει να ήταν νεκροταφείο γιατί στο απέναντι από μας οικόπεδο βρήκανε πολλούς σκελετούς από την περίοδο της Τουρκοκρατίας...
Το βράδυ λίγο πρίν με πάρει ο ύπνος ένοιωσα κάτι πολύ άσχημο να σέρνετε στο πάτωμα και να ανεβαίνει στον τοίχο(τα μάτια μου είναι κλειστά και ακούω μόνο θορύβους)νιώθω κάτι πολύ βαρύ πάνω στο στήθος μου και κρατώ σφιχτά τα μάτια μου κλειστά γιατί είμαι σίγουρη -δεν ξέρω πως- οτι αυτό το πράγμα που είναι πάνω μου είναι απαίσιο.
Δεν μπορώ να μιλήσω ούτε να κουνηθώ και σινεχίζω να ακούω θορύβους σαν να έρχονται και άλλα τέτοια στο δωμάτιο.Ανοίγω τα μάτια μου σαν να γίνεται παρά την θέλησή μου και βλέπω να κάθεται στο στήθος μου ένα μικρούλι σαν παιδάκι μαυριδερό με κοκκινα ματάκια και αυγουλωτό κεφάλι ενώ τα πόδια του ήταν σαν πουλιού.
Αρχισα να λέω το Πάτερ Υμών και μπερδευόμουν αλλά μετά απο πολές προσπάθειες τα κατάφερα.Τότε όλα σταμάτησαν και ένοιωθα σαν να είχα δει εφιάλτη.Βέβαια άναψα το φώς και άργησε πολύ να με πάρει ο ύπνος.
Δεν το είπα ποτέ σε κανέναν και εφόσον δεν επαναλήφθηκε το λησμόνησα..............
Τότε πήγαινα για προπόνηση στο κολυμβητήριο κάθε απόγευμα και ένα απο αυτά τα απογεύματα άκουσα στα αποδητήρια δύο κοριτσια να μαλώνουν.
Το ένα διαολόστηλε το άλλο και τότε της απάντησε : μην το ξαναπείς αυτό γιατί η μαμά μας είπε οτι όταν το λές και το εννοείς έρχετε στον ύπνο σου ο κουκουτσάνθρωπος!!!!!
Φοβήθηκα πιό πολύ όταν έμαθα οτι έστω και άλος ένας είχε ζήσει την ίδια εμπειρία με μένα γιατί μάλλον η μητέρα των κοριτσιών δεν τους έλεγε ψέματα.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
Προσευχή πριν τον ύπνο , και αναμμένο καντηλάκι μπροστά από μια εικόνα Του Χριστού της Παναγίας ή ενός αγαπημένου μας Αγίου και αν εμφανιστεί να μου γράψετε
Είχα και εγώ και μάλιστα είχα φτάσει σε σημείο κάποια στιγμή να νιώθω πως πέθαινα και μόλις ψέλισα το όνομα Του Χριστού ένα άπλετο φως πρωτόγνωρο απλώθηκε στα μάτια μου και ηρέμησαν όλα στη στιγμή
Υπήρχαν βράδια που κοιμόμουν με 2 εικόνες στο μαξιλάρι μου και τίμιο ξύλο στο χέρι και όμως....
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
το έκανα test drive
..Learn to listen and you will learn to learn...
Είναι πολύ λεπτές οι ισοροπίες ανάμεσα στα ιατρικά θέματα με τα μεταφυσικά
quote:
Ούτε το "Ιησους Χριστός Νικά και όλα τα κακά σκορπά"το έκανα test drive
Με το όνομα Του Χριστού της Υπεραγίας Θεοτόκου των αγίων μας με πίστη τίποτα δεν παθαίνει κανείς αν δεν το επιτρέψει για κάποιο λόγο.
Δεν έχει δύναμη το κακό πάνω μας αν ΕΜΕΙΣ δεν έχουμε αφήσει πόρτες ανοιχτές
Μπορεί να μιλάμε για ιατρικό θέμα τότε απλά και όχι για κάτι μεταφυσικό
Φίλοι μου, σιγά-σιγά, διαβάστε το. Αξίζει καθώς δίνει διάφορες διαστάσεις στο θέμα.
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=459&SearchTerms=Mola
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
-αυτό που βλέπουμε το δημιουργούμε εμείς
-δεν εξαφανίζεται πάντα με το φως, εξαρτάται από τις φοβίες μας
-δεν εξαφανίζεται πάντα με την προσευχή, εξαρτάται από την πίστη μας
-εμφανίζεται την στιγμή που είμαστε έτοιμοι να αποκοιμηθούμε
όσοι αναφέρουν ότι ξύπνησαν την νύχτα από την αίσθηση μιάς παρουσίας και την είδαν, είναι ακριβώς την στιγμή που είναι μεταξύ ύπνου και ξύπνιου
ακόμα και αυτοί που την είδαν στον διπλανό τους είδαν απλώς το δημιούργημά του.
Δεν είναι εντυπωσιακό ότι η μορφή της είναι διαφορετική για τον καθένα? Εμείς της δίνουμε την μορφή που επιθυμούμε.
Καλή μέθοδος είναι να τρώτε καλά το βράδυ και να βάζετε κάτι πάνω στο σημείο του ηλιακού πλέγματος που να σας δίνει την αίσθηση του βάρους.
Είχα αναφέρει σε κάποιο άλλο topic μιά εμπειρία που ήμουν έτοιμη να κοιμηθώ και κάτι άρχισε να με ταρακουναει έντονα από τον αριστερό ώμο, χρειάστηκε να φωνάξω για να σταματήσει. Δεν άνοιξα τα μάτια μου, δεν άνοιξα το φως, τα άνοιξα όταν σταμάτησε και δεν είδα τίποτα.
Και συγγνωμη για την καθυστερημενη απαντηση ...η οποια τελικα ειναι και ασχετη απο το θεμα
Ad astra per Aspera
quote:
Λετε καμια επικληση ναμας λυσει τις αποριες?Ad astra per Aspera
Μετά κλάψτα Χαράλαμπε
Οχι θα ησυχάσεις αλλά θα διαλυθεί όλη σου η ζωή
http://www.pigizois.gr/pneumatikoi_logoi/mageia_demonismos_apolitrosi.htm
Διάβασε εδώ
oi parousies pou niothoume nomizo einai kaka pvevmata
kai oi Epiklisi tou onomatos tou Ihsou kani kalo
quote:
ego afto pou pistevo mporei na sas fanei ligo KITS....ligo mpanal alla tha to po....oi parousies pou niothoume nomizo einai kaka pvevmata
Εγω δεν το βλεπω καθολου Banal, διοτι αμα δεν ειταν κακα πνευματα δεν θα νιοθαμε φοβο.
quote:
kai oi Epiklisi tou onomatos tou Ihsou kani kalo
Σε μενα μονο αυτο βοηθαει
..Learn to listen and you will learn to learn...