- Στοιχειωμένα σπίτια ; ; ; ; - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Κατά την Πέμπτη πρόκειται να επισκεφθώ με μια φίλη μου κάποια σπίτια στην Αθήνα που έχουν τη φήμη του στοιχειωμένου....
Επειδή αυτά που γνωρίζω είναι σχετικά λίγα και διάσπαρτα στην Αθήνα (σε μερικές περιπτώσεις σε περιοχές που δεν ξέρω καν πού πέφτουν), θα ήθελα όποιος θέλει να μου προτείνει κάποιο μέρος, καθώς και το πώς μπορεί να πάει κανείς σε αυτά από κάποια κεντρικά σημεία, όπως Ομόνοια, Σύνταγμα, Θησείο κ.λ.π.
Σας ευχαριστώ και περιμένω απαντήσεις, έστω και αν δεν ξέρετε πως να πάει κανείς εκεί...
Ευχαριστώ...
Υ.Γ.: Τα περισσότερα τα ξέρω από ένα αφιέρωμα που είχε κάνει το περιοδικό «ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ», για τα στοιχειωμένα σπίτια της Αθήνας. Ωστόσο αν κάποιος έχει το περιοδικό θα ήταν αρκετά χρήσιμο να μου πει τη διαδρομή για αυτά).
NOMIZW (DEN EIMAI SIGOUROS) ALA PAROMIO TOPIC PREPEI NA YARXEI IDI.
Edited by - ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ on 15/02/2003 21:26:51
Φίλε Bladerunner υπάρχει ένα πεδίο πάνω από τους τίτλους των θεμάτων..
Είναι καλύτερο να έχεις επιλεγμένη την επιλογή :
και όπως θα δεις,υπάρχουν 5 σελίδες θεμάτων στο παρόν forum...
Έτσι θα βλέπεις πάντα τι θέματα υπάρχουν σε κάθε forum και:
1) θα αποφεύγεις να ανοίγεις θέμα που ΗΔΗ υπάρχει
2) θα ανανεώνουμε παλιότερα θέματα.
Για τυχόν απορίες να επισκέπτεσαι συχνά το θέμα
O Σκοτεινός Άγγελος! 
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!
Το θαυμα απο οπου αρχιζουμε να υπαρχουμε μεχρι και την στιγμη της ανυπαρξιας , είναι μεσα μας .
Πνευμα αυλο , που ευτυχως για εμας ολους τους θνητους μπορει να προσδιορισθει .
Γιατι να ασχοληθει oμως καποιος με αυτό ;;;
Τι μπορει να του δωσει ,αυτη η προσπαθεια ;;;
Πνευματικες αρετες .
Τι να τις κανει αυτες , οταν μεσα σε ολες τις οργανωμενες κοινωνιες του κοσμου ( όπως και η ελληνικη ) ,ολοι οι θνητοι ασχολουνται αδιαλειπτως με τις υλικες αρετες ;;;
Αυτος ειναι ο προσωπικος μου προβληματισμος ,που ευχομαι να συμμεριστειτε μαζι μου .
Αν συμφωνειτε η αναζητηση ξεκινησε .
Δεν γνωριζω που θα τελειωσει, διοτι δεν εχουμε καλλιεργησει ολοι ,το πνευμα εντος μας , στο ιδιο πνευματικο επιπεδο .
Υπαρχει ομως ενα κριτηριο .
Ανωτατος καρπος των πνευματικων αρετων μας ,ειναι η ΣΟΦΙΑ .
Αυτη δεν ειναι μια αφηρημενη ενοια ,προυποθετει αδιαλειπτη πνευματικη καλλιεργεια.
Η σοφια ειναι η πνευματικη δυναμη, με την οποια μπορουμε να ξεχωρισουμε το ψεμμα & την αληθεια .
Ποιες ειναι οι πνευματικες αρετες ,που εχει μια σοφη ανθρωπινη υπαρξη ;;;
Μπορουμε να τις προσδιορισουμε .
Στην ουσια ειναι ( κατά εμε ) μια και μοναδικη και την αποκαλουμε ΤΑΠΕΙΝΩΤΗΤΑ .
Τι αντιλαμβανομαι εγω ως μεγιστη ταπεινοτητα ;;;
Να υπαρχει μια δυναμη , που εχει δημιουργησει τα παντα & να μην επαιρεται για αυτο το επιτευγμα , παροτι θα μπορουσε ανετα να το κανει .
Σε ποιους θα απευθυνεται αυτή η επαρση ;;;
Σε θνητους ανθρωπους .
Και τι θα κερδιζε αν το εκανε ;;;
Την δοξασια μας .
Μα δεν το πραττουμε ;;;
Δυστυχως , η ευτυχως οχι .
Γιατι ;;;
Διοτι ,επιτρεψτε μου να γραψω ,λιγοι από εμας τους θνητους ειμεθα ταπεινοι .
Ταπεινοι ως προς τι , ποιον ;;;
Το δημιουργημα που ονομαζουμε ΚΟΣΜΟς .
Τωρα θβεβαια , το αν υπαρχει δημιουργος , η δημιουργοι για αυτόν τον κοσμο , το αφηνω στην δικη σας προσωπικη κριση .
Εγω μπορω να πιστευω οτι θελω και για οτι διψαει η ψυχη μου & αυτό είναι ενα καθαρα προσωπικο δεδομενο .
Τι σας ψιθυριζει φιλοι μου , το δικο σας το αδειαλειπτα ενεργο πνευμα εντος της πανεμορφης ψυχης σας ,καθημερινα ;;;
Ναι θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας αυτο το προσωπικο σας δεδομενο .
Αναζηταω πολλα ;;;
Το ερώτημα που διατυπώνεις το έχω κάνει και εγώ στον εαυτό μου,
όπως πιστεύω και πολλοί άλλοι. Γιατί; Γιατί χρειάζεται η συνειδητή
ενασχόληση με το πνεύμα για να γίνω "καλύτερος άνθρωπος";
Βλέπεις, αν εξαιρέσουμε τη θρησκεία, που με αυτήν έχουμε μεγαλώσει
και μας επιβάλλει την αναγκαιότητα του πνευματικού στη ζωή μας,
αλλά που για πολλούς είναι πλέον ένα καμμένο χαρτί, τότε δεν υπάρχουν
γύρω μας τα στοιχεία που θα ενισχύσουν τη θέση ότι η πνευματική
εξέλιξή μας είναι μια επιτακτική ανάγκη, ή τουλάχιστον ότι για να
εξελιχτούμε ως άνθρωποι χρειάζεται συνειδητή ενασχόληση σε κάποιον
πνευματικό δρόμο.
Το ερώτημα ξανατίθεται: Τόσο ατελής λοιπόν είναι ο άνθρωπος,
που "φυσικά", απλά μέσα από τη διαδικασία του-να-ζει, δε μπορεί να
εξελιχθεί σε ένα φωτεινό πλάσμα και χρειάζεται να το προσπαθήσει
αυτό πέρα από τα όρια της κοινωνικής διαμόρφωσης, μέσα στην οποία
εντάσσεται; Τόσο λάθος ή ελλειπή είναι τα ερεθίσματα, που χρειάζεται
ένας συγκεκριμένος δρόμος για τη "φώτιση";
Γιατί τελικά να πρέπει να κάνουμε κάτι, ώστε να κερδίσουμε την
πνευματική μας αναγέννηση, γιατί να μη ζούμε ήδη σε μια κατάσταση
ευδαιμονίας;
Επειδή καθένας από εμάς ζει την προσωπική του ζωή, κανένας δε ζει
την ίδια ζωή για δύο φορές -η ζωή δεν έχει πρόβα!- και επειδή
η πνευματική διάσταση της ζωής είναι αυστηρά προσωπικά -δε μπορούμε
παρά εμείς να βιώσουμε την πνευματικότητα της ζωής μας- μόνο
δοκιμάζοντας μπορούμε να βρούμε το νόημα μέσα σε αυτό που κάνουμε.
Πώς θα ήταν αν δεν; Αυτό είναι ένα ερώτημα, που ίσως ποτέ δε θα
μπορέσουμε να απαντήσουμε για τον εαυτό μας. Οπότε καλούμαστε
να πιστέψουμε και να επιλέξουμε το δρόμο, την ανάγκη για πνευματική
ανάταση.
Γιαυτό ο Καζαντζάκης το περιέγραψε ίσως ως μια βουτιά στην άβυσσο,
γιατί βουτάμε στο άγνωστο...
Διαβαζοντας τις σκεψεις σου ,μου δημιουργηθηκε μια και μοναδικη απορια .
Επισκεπτεσαι καποιον πνευματικο ;;;
Ελπιζω να μην σε αντιληφθηκα λαθος και να ενοεις τον πνευματικο ,στον οποιο απευθυνονται πολλοι ( καποτε και εγω ) οταν εχουνε πνευματικες ανυσηχιες , που δεν μπορουνε να επιληφθουνε μονοι τους .
Νομιζω οτι η καλλιεργεια του πνευματος, ειναι μια προσωπικη υποθεση, και δεν θα πρεπει να αναζητουμε κοινωνικες προτροπες ή αξιώσεις. Αλλωστε, παραδοσιακα, ο "μεσος" ανθρωπος, διαλεγει τον ευκολο δρομο.
Το μεγαλο ψεμα νομιζω πως ειναι, η εικονα που εχει περασει, για αυτους που λεμε "κουλτουρε" ατομα. Στην πραγματικοτητα, εχεις μεγαλυτερες πιθανοτητες να συμπαθισεις εναν ψιλοψαγμενο ανθρωπο, παρα εναν ρηχο. Don' trust TV!
_________________________
"... Ο φανατισμός του, ο σαδισμός του, το σκλαβωμένο του μυαλό και οι απολυταρχικές του απόψεις σε καμία περίπτωση δεν προσιδιάζουν σε θεράποντα της επιστήμης."
οι όψεις πνεύμα και ύλη στη ζωή ήταν και είναι για μένα
αντικείμενο έρευνας με διάφορους τρόπους. Ο όρος "πνευματικός
δάσκαλος" δεν περιορίζεται ούτε σε ένα πρόσωπο, μα και όχι μόνο
σε κάτι ανθρώπινο, υλικό, άυλο, μπορεί να είναι ο,τιδήποτε.
Δεν είμαι εξοικειωμένη με την έννοια του "πνευματικού", ίσως όπως
εσύ εννοείς, αν κατάλαβα καλά, αλλά θα θεωρούσα ως πνευματικό οδηγό
το πρόσωπο, που μεσολαβεί μια δεδομένη στιγμή μεταξύ εμού και της
γνώσης, την οποία είμαι σε ετοιμότητα και διάθεση να λάβω.
Αυτο το γνωριζω γιατι αντιθετα , αν ειχε εξιληχθει σε ομαδικο αθλημα , θα βλεπαμε στην ελληνικη τελεοραση αμετρητες εκπομπες για τον αριστοτελη και οχι μονον για τον υπεροχο αυτον ανθρωπο .
λίλιθ ο ιδανικος Πνευματικος δασκαλος , είναι για εμενα αυτος που καλλιεργει αδιαλειπτα το πνευμα εντος του .
Το ερωτημα μου προς εσας ειναι το ακολουθο :
Μας ανηκει ;;;
Θετω αυτο το απλο ερωτημα διοτι ,αν ανηκει στον καθεναν απo εμας , τοτε λογικο θα ητανε να γνωριζουμε και το πως βρηθηκε εντος μας .
Οσο για το προσωπο που μεσολαβει στην ζωη σου και μπορεις να λαβεις πνευματικα ερεθισματα ,πως θα το αντιληφθεις .
Υπαρχουνε ενδειξεις , το χαρακτηριζει κατι ιδιαιτερο ;;;
Ευχαριστω εκ των προτερων για τα πνευματικα ερεθισματα που ελπιζω οτι θα ακολουθησουνε .
ΣΩΜΑ --> ΥΛΗ και ΨΥΧΗ --> ΠΝΕΥΜΑ.
Το πνεύμα βρίσκεται παντού σκορπισμένο μέσα στο Σύμπαν, είναι κοινό απέναντι σε κάθε ανθρώπινη ψυχή που μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να το προσεγγίσει. Όπως το σώμα που έρχεται σε επαφή με την ύλη έχει ανάγκη απο υλικές φροντίδες, αγαθά, φάρμακα, διατροφή, νερό, ντύσιμο ανάλογα και η ψυχή έχει ανάγκη απο πνευματικές φροντίδες απο πνευματικά αγαθά.
Η ύλη είναι κάτι το ορατό το κατανοητό για τις ανθρώπινες αισθήσεις, αλλά το πνεύμα είναι κάτι το ακατανόητο, το μή ορατό αλλά και ταυτόχρονα ανώτερο απο την Ύλη.
Σύμφωνα με όλες τις θρησκείες το πνεύμα προυπήρχε της ύλης, δημιούργησε την ύλη. Κατα την γνώμη πολλών η δημιουργία της ύλης ήταν αποτέλεσμα μιάς μορφής ΕΚΠΤΩΣΗΣ του πνεύματος απο την αρχική αιώνια κατάσταση.
Η ύλη είναι κάτι το φθαρτό, το παροδικό το πνεύμα είναι κάτι το αιώνιο, το αθάνατο. Αλλά δυστυώς ο άνθρωπος τις περισσότερες φορές το αγνοεί αγκαλιάζοντας την προσωρινότητα της ύλης. Το αγνοεί γιατί είναι κάτι που δέν είναι αντιληπτό με τις σωματικές του αισθήσεις ΑΡΑ ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ. Και εγώ έχω έρθει πολλές φορές στην δυσάρεστη αυτή θέση, γιατί η καθολική εξάρτηση απο την ύλη μας οδηγεί στην δυστυχία. Η Ύλη υπόκειται σε νόμους ανεπιθύμητους που περιορίζουν την ελευθερία των κινήσεων μας, και μόνο με την βοήθεια του πνεύματος μπορούμε να προχωρήσουμε ένα βήμα ώστε να τους ξεπεράσουμε.
Το πνεύμα στην συνολική του μορφή είναι εντελώς απροσέγγιστο απο τον άνθρωπο. Ψήγματα προσπαθούμε να κερδίσουμε απο αυτό θεωρώντας τα γνώση κερδίζοντας τα με την αγάπη, την αρετή και τον δρόμο της σωστής συμπεριφοράς απέναντι στην φύση και τον άνθρωπο.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
Υποθετω οτι ειναι υπο κατασκευη, η τροποποιηση .
Προσφατα εψαξα να βρω κατι στο οποιο να ειμαι εγω και εσεις παμπλουτοι .
Αφου βρηκα μεσα μου αμετρητα αισθηματα , υποθετω οτι ολοι ειμαστε πλουσιοι σε αυτα .
Μολις εχθες σε μια τυπικη εργασιμη καθημερινη ημερα , καλλιεργησα ενα απο αυτα .
Ενας συναδελφος μου φερθηκε με ενα πολυ αποτομο τροπο ( ετσι το αντιληφθηκα εγω ) .
Μου δημιουργηθηκε η εσωτερικη ανγκη να του το ανταποδωσω 
.
Προτιμησα να κανω ασκηση στην πνευματικη αρετη που καλουμε ΥΠΟΜΟΝΗ .
Ο συναδελφος καταλαβε την( πατατα του ).
Ηρθε κοντα μου και αρχισε την συζητηση .
Ο λογος που αντεδρασε με αποτομο, αγενει τροπο ητο το πνιξιμο .
Εχει πνιγει ο αμοιρος στα γραμματια .
Του ειπα οτι και εγω αντιμετωπεισα παρομοια προβληματα ,αλλα κρατησα το προσωπικο πνευματικο μου επιπεδο σε υψηλο βαθμο .
Καταφερα να τον προτρεψω να μου ζητησει μια ,ταπεινη συγνωμη .
Απολαυσα την στιγμη εκεινη οσο τιποτε αλλο .
Γνωριζω οτι ειναι φυση αδυνατον να εχουμε ολοι την ιδια ευδιαθεσια .
Ειναι ομως θετικο ,για την προσωπικη πνευματικη εξελιξη μας , να την επιδιωκουμε σε τακτικα χρονικα διαστηματα .
Θα ελεγα οτι ειναι ηθικη υποχρεωση ολων μας , αλλα καλλυτερα να μην το αναπτυξω γιατι θα επρεπε να το συσχετισω με κατι .
Το παρακαμπτω προς το παρον .
quote:
Μπηκα στην ( υποθετω προσωπικη ιστοσελιδα ),που υπεδειξες στο μυνημα σου ,αλλα διαπυστωσα δεν υπαρχει πνευματικο υλικο .
Υποθετω οτι ειναι υπο κατασκευη, η τροποποιηση .
Σε μένα αναφέρεσαι?
Ψηφιακή υπογραφή είναι αυτό, δέν έχει καμία σχέση με ιστοσελίδα, μήν περιμένεις να δείς τίποτα
quote:
Προτιμησα να κανω ασκηση στην πνευματικη αρετη που καλουμε ΥΠΟΜΟΝΗ .
Ο συναδελφος καταλαβε την( πατατα του ).
Ηρθε κοντα μου και αρχισε την συζητηση .
Είναι γεγονός οτι πολλοί λιγότεροι θα αντιδρούσαν με τον δικό σου τρόπο. Και εγώ με την σειρά μου αμφιβάλλω άν θα είχα κατορθώσει και σε ποιόν βαθμό να συγκρατηθώ, αλλά τελικά με τον τρόπο αυτό βγήκες κερδισμένος. Γιατί ο δύσκολος δρόμος πάντοτε ανταποδίδει, αποδείχθηκε φυσικά οτι και ο συνάδελφος είχε τους λόγους του που έδειξε τέτοια συμπεριφορά πάντοτε κάτι κρύβεται πίσω απο οτιδήποτε νομίζουμε παράξενο.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
quote:
Το ερωτημα μου προς εσας ειναι το ακολουθο :Μας ανηκει ;;;
Θετω αυτο το απλο ερωτημα διοτι ,αν ανηκει στον καθεναν απo εμας , τοτε λογικο θα ητανε να γνωριζουμε και το πως βρηθηκε εντος μας .
Οσο για το προσωπο που μεσολαβει στην ζωη σου και μπορεις να λαβεις πνευματικα ερεθισματα ,πως θα το αντιληφθεις .
Υπαρχουνε ενδειξεις , το χαρακτηριζει κατι ιδιαιτερο ;;;
Αγαπητέ alfa-omega,
σχετικά με το πρώτο ερώτημά σου, αν δηλαδή το πνεύμα μας ανήκει...
Το πνεύμα είναι αέρινο, αυτό σημαίνει η λέξη πνεύμα, δηλαδή αέρας.
Είναι λοιπόν μια ουσία άυλη, ή πολύ λεπτοφυής ύλη, που διαφεύγει
από τα όρια της πυκνής ύλης.
Θα μου άρεσε να πάρω ένα παράδειγμα από τη χημεία: Ένα αέριο
καταλλαμβάνει πάντα όλο τον όγκο του δοχείου, μέσα στο οποίο
βρίσκεται, χωρίς να αφήνει κενό.
Το ίδιο αντιλαμβάνομαι ότι ισχύει για το πνεύμα, βρίσκεται παντού.
Ουσιαστικά, βρίσκεται μέσα μας και έξω μας, μας διαπερνά.
Η έννοια του "ανήκειν" δε μπορεί κατά τη γνώμη μου να περιγράψει
τη σχέση μας με το πνεύμα, αφού δεν μπορούμε να το περιορίσουμε.
Για το δεύτερο ερώτημά σου: Σίγουρα θα αντιληφθεί κάποιος το
μεσολαβητή, από το αποτέλεσμα της μεσολάβησης. Αν δεν υπάρξει
αποτέλεσμα, πολύ πιθανό να μη γίνει αντιληπτός και ο μεσολαβητής.
Γιαυτό στο προηγούμενο μήνυμά μου έγραψα ότι
quote:
θα θεωρούσα ως πνευματικό οδηγό
το πρόσωπο, που μεσολαβεί μια δεδομένη στιγμή μεταξύ εμού και της
γνώσης, την οποία είμαι σε ετοιμότητα και διάθεση να λάβω.
γιατί πολύ απλά, όταν κάτι δεν έχει φτάσει η ώρα του να το μάθουμε,
όταν ακόμη ανήκει στο πεδίο του αγνώστου, δε μπορούμε να το
αντιληφθούμε ως τίποτε, είναι κάτι ακατανόητο ή άνευ σημασίας για
εμάς. Έτσι δε μπορούμε να αντιληφθούμε και το φορέα του μηνύματος.
Όταν όμως είμαστε έτοιμοι για ένα καινούργιο άνοιγμα, τότε θα είμαστε
και σε θέση να αντιληφθούμε τον τρόπο, που το καινούργιο θα μας
προσσεγγίσει, είτε αυτό έλθει μέσω ενός ανθρώπου, είτε μέσω μιας
κατάστασης.
Αυτο καθοριστηκε πριν ακομη υπαρξεις . (ισχυει για ολα τα πλασματα που ειχανε την τυχη, η αν θελεις την ευνοια να αποκτησουνε ψυχη ).
Καθε πραγμα στον καιρο του και ο κολλιος τον αυγουστο ,λεει και μια σοφη λαικη παροιμοια μας .
Η δυναμη που μας τροφοδοτει με την απαραιτητη πνευματικη ενεργεια , για να μπορουμε να υπαρχουμε ειναι ασυληπτη ,απο την λογικη μας .
Μπορουμε να κανουμε υποθεσεις για το πως υπαρχει , η να ακολουθησουμε τις τελευταιες επιστημονικες ερευνες για να εξοιχνοιασουμε αυτο το μυστηριο ,ακομη μπορουμε να δημιουργησουμε προσωπικες θεωριες ,που θα πρεπει βεβαια να τις στηριξουμε με επιχειρηματα .
Ολα αυτα δεν θα αποκαλυψουνε το μυστικο ,αντιθετα θα χαθουμε στο απειρο συμπαν ,που δεν εχει αρχη και τελος .
Αφηνοντας το πνευμα εντος μας ελευθερο να εξελιχθει ,εχουμε τις περισσοτερες πιθανοτητες να μας οδηγησει εκει απο οπου ξεκινησε την πορια του .
Η ικανοτητα αυτη ειναι εμφυτη σε ολους .
Υπηρχε το πνευμα εντος μας πριν ακομη ερθουμε στον κοσμο αυτον, ως θνητα πλασματα .
Κανεις δεν γνωριζει την αρχικη μορφη του, ειναι ομως μια χρησιμη πληροφορια το γεγονος οτι μπορουμε ολοι να το ακολουθησουμε .
Απο που δεχτηκα αυτην την πληροφορια ;;;
Οι πνευματικες αρετες που ανεφερα στο αρχικο μου μυνημα , οδηγουνε στην σοφια .
Το πνευμα εντος μας ειναι σπορος . ( τον χαρακτηρισμο θεικος σπορος , τον αφηνω στην προσωπικη σας αντιληψη ).
Γεγονος που βιωσα παραμενει η προσωπικη καλλιεργεια αυτου του σπορου .
Τι εχω βιωσει ;;;
Οσο αναζηταω το νοημα που μπορει να εχει η δικη μου προσωπικη υπαρξη, μεσα σε αυτον τον κοσμο , χανομαι μεσα στον λαβυρνηθο του ιδιου μου του μυαλου .
Οσο ομως προσπαθω να ειμαι ευγενικος, ταπεινος, καλοπροαιρετος & φιλικος προς το αμεσο περιβαλλον οπου υπαρχω ,τοσο ποιο πολυ μεγαλωνει ο πνευματικος μου οριζοντας .
Μα μεχρι που θα φτασει, δεν θα καταληξει καποτε καπου ;;;
Εχει ηδη καταληξει .
Πορευεται προις το φως .
Ποτε θα φτασω εκει ;;;
Δεν υπαρχει για εμενα χρονικο περιθωριο ,γιατι ο χρονος δεν μπορει να περιορισει κανενα πνευμα που επιδιωκει αδιαλειπτη καλλιεργεια .
Αυτα που γραφω ισως να προσδιδουνε εναν αλαζονικο χαρακτηρισμο προς το ατομο μου ,για ολους εσας που διαβαζεται τις σκεψεις μου .
Αυτο δεν με ανυσηχει και ουτε με προβληματιζει .
Εγω μπορω να γραφω και να ισχυριζομε οτι θελω ,οπως αλλωστε ο καθενας απο εμας .
Αν μεινω μονος , θα αγωνιζομαι ατομικα , μεσα από την περιορισμενη καθημερινοτητα μου, μεχρι τοτε θα προσπαθω να μεταδιδω αυτο το φως που ειδα με τα ματια της αυλης ψυχης μου ομαδικα, μεσα και απο αυτην την δημοσια τοποθετηση της .
Καθε στιγμη της ζωης μου ,ειναι κυριολεκτικα μια σταγονα ,μεσα σε εναν απεραντο ωκεανο .
Ειναι χρησιμη ,γιατι αν δεν υπηρχε δεν θα υπηρχε και ο ωκεανος .
Ο πλανητης γη μας φανταζει ολους τεραστιος μονον επειδη ,τον βλεπουμε απο μια πριορισμενη οπτικη γωνια .
Αν τον παρατηρουσαμε ολοι , απο ενα απομακρισμενο και ομως υπαρκτο απομακρισμενο σημειο του διαστηματος , θα λεγαμε ολοι :
Ο κοσμος αυτος ειναι πολυ ,παρα πολυ μικρος .
Καλα και σε τι θα μας βοηθουσε αυτη η καινουργια οπτικη θεαση ;;;
Στο να σηκωσουμε το κεφαλι μας , πανω απο την καθημερινοτητα μας και να εκτιμησουμε ακομη καλλυτερα ( περισσοτερο αντικειμενικα ) τον χρονοχωρο ,που οριοθετει την πνευματικη ορατοτητα μας .
Αυτος ο περιορισμος ειναι μια ψευδαισθηση .
Πως αλλιως μπορουμε να διευρυνουμε καθημερινα τον πνευματικο μας οριζοντα ;;;
Επενδυοντας ολη την πνευματικη μας δυναμη, σε αυτο που κανουμε .
Τι κανουμε ;;;
Υποθετω οτι προσπαθουμε ολοι να ζουμε ευσυνειδητα .
Αυτη η προσπαθεια πρεπει να ειναι αδιαλειπτη ,αν θελουμε ( οσοι πραγματικα θελουμε ) να κερδισουμε το πνευματικο επαθλο της :
Σ Ο Φ Ι Α ς .
Απo ποιον ,ποιους θα μας απονεμηθει ;;;
Απο τον συνανθρωπο ,συνανθρωπους μας , που τους ανοιξαμε τα ματια της ψυχης .
Μα αυτο μοιαζει με παραμυθι , κανενας ( σχεδον κανενας δεν νοιαζεται για τις αλλες ψυχες ) .
Υπαρχει το πνευμα εντος μας και αυτο το αγνωστο δεδομενο ,καταγραφει ολες τις δραστηριοτητες μας .
Τολμω να γραψω :
Αλοιμονο στα πνευματα που νοησαν ,αλλα δεν τολμανε να το ρισκαρουνε .
Ευχομαι σε ολους μας ,ουσιαστικη πνευματικη καλλιεργεια .
Αγαπητέ alfa-omega γράφεις,
quote:
Οσο αναζηταω το νοημα που μπορει να εχει η δικη μου προσωπικη υπαρξη, μεσα σε αυτον τον κοσμο , χανομαι μεσα στον λαβυρνηθο του ιδιου μου του μυαλου .
Οσο ομως προσπαθω να ειμαι ευγενικος, ταπεινος, καλοπροαιρετος & φιλικος προς το αμεσο περιβαλλον οπου υπαρχω ,τοσο ποιο πολυ μεγαλωνει ο πνευματικος μου οριζοντας
Έτσι κάπως το αντιλαμβάνομαι και εγώ. Όταν αναζητώ το νόημα για μένα,
τότε δε μπορώ να δώσω απάντηση. Όπως για παράδειγμα, γιατί βρέθηκα
εδώ, ποιός είναι ο σκοπός μου κλπ. Όταν δηλαδή σκέφτομαι με βάση
το Εγώ, προσωπικά. Όταν οι ίδιες ερωτήσεις γίνονται πιό συνολικά,
γιατί βρεθήκαμε εδώ, ποιός είναι ο σκοπός μας κλπ, τότε η αντίληψή
μου ανοίγει.
Αυτό βέβαια δεν αίρει τον προσωπικό σκοπό του καθενός, αλλά τονίζει
την ιδέα, ότι όλοι μαζί θα εξελιχθούμε, ο καθένας βέβαια με τον
τρόπο του και στο δρόμο του, αλλά η εξέλιξη αφορά όλους.
Όσο κι αν εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε να αδιαφορούμε γι' αυτό και να το λερώνουμε με τις βρωμιές μας αυτό θα παραμένει εκεί σημάδι του αιωνίου φωτός.
Μην γελιέστε φίλοι μου, ο χαρακτήρας μας, τα συναισθήματα δεν είναι η ψυχή μας αν και αυτή επηρεάζεται από αυτά.
Η σοφία έρχεται με την ταπεινότητα, ο πραγματικός σοφός δεν έχει εγώ,
δεν αντιδικεί με την φύση, αφήνεται στο ρεύμα της ζωής.
Πίσω από όλα είναι η ψυχή φίλε μου,
Αυτή σας φωνάζει αλλά εσεις δεν την ακούτε,
Ακολουθήστε την καρδιά σας όπως έλεγε κι ο Δον Χουάν
Αυτό είναι που μετρα. Ελευθερώστε την άμοιρη ψυχή σας από τα δεσμα και αφήστε την να εκδηλωθεί στην καθημερινότητά σας, στις σχέσεις με τους ανθρώπους και με την φύση.
Αυτο το πιστευω και εγω .
Γραφεις :
Αυτό είναι που μετρα. Ελευθερώστε την άμοιρη ψυχή σας από τα δεσμα και αφήστε την να εκδηλωθεί στην καθημερινότητά σας, στις σχέσεις με τους ανθρώπους και με την φύση.
Πως θα μπορουσαμε να ελευθερωσουμε το πνευμα στην καθημερινοτητα μας ;;;
Υπαρχει οπως γραφεις , ο δρομος της καρδιας .
Μπορεις να περιγραψεις τον δρομο αυτoν ;;;
Κανω τις ερωτησεις αυτες , για να βρουμε εσυ, εγω , η λίλιθ και ολοι οσοι το επιδιωκουνε , κοινα σημεια μεταξυ μας .
Το σιγουρο ειναι οτι στην πλειοψηφια δεν ακολουθουμε τον δρομο της καρδιας μας .
Ολοι καπου κανουμε λαθη και αυτα θα τα φερουμε στην επιφανεια , αν διεκρινησουμε ο καθενας μας την δικη του προσωπικη προσπαθεια ,μεσα απο τις καθημερινες του δραστηριοτητες .
Αφού μιλάμε για το δρόμο της καρδιάς, ως ο δρόμος της πνευματικής
απελευθέρωσης, θα ήθελα να ρωτήσω:
Τί είναι η καρδιά; Τί εννοούμε όταν λέμε καρδιά;
Και ποιός είναι ο σκοπός της καρδιάς;
Θα απαντήσω και εγώ στη συνέχεια, εννοείται!