- H Χώρα του Πότε και Ποτέ . . . - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
σε χάρτη που δεν βρέθηκε - Ποτέ -
Εκεί που κάθε όνειρο ρωτά - Πότε - θα πραγμματοποιηθεί
Εκεί που ο απόηχος των ανυπόστατων υποσχέσεων είναι η απάρνηση...
Κι ένα παράπονο ρωτά επίμονα Πότε ;
Πότε στ'αλήθεια η Ζωή μας θα πάρει το χρώμα των ονείρων μας ;
Πόσο κοντά είναι τα όνειρά μας στο Ποτέ ;
Εκεί δηλαδή που δεν χωράει πια καμία πιθανότητα να εξελιχθούν τα πράγμματα όπως επιθημούμε...
Πόσο έτοιμοι είμαστε να δεχτούμε αυτή την απώλια
και να βρούμε άλλους τρόπους διαφυγής ;
Κι επιτέλους αυτός ο "μηχανισμός" των ονείρων ποιός τον τροφοδοτεί ;
Δεν κοιμάμαι Ονειρεύομαι !
το Πότε ;
και το Ποτέ...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 15/03/2004 20:40:49
Edited by - ΑΡΓΩ on 19/03/2004 07:22:14
η χώρα του πότε και του ποτέ είναι ένα μεγάλο παράδοξο:
πότε; :ποτέ, ίσως ποτέ... έτσι ξεκινάμε,
ξέρουμε όμως ότι το ποτέ οδηγεί στο οπωσδήποτε κάποτε, φτάνει να αποδεχτούμε το ποτέ.
ο Νίκος αγαπά τη Μαίρη και περιμένει η Μαίρη να ανταποδώσει τα αισθήματά του γιά αυτήν με τη δική της αγάπη.
όμως ο Νίκος πρέπει να αγαπά τη Μαίρη ακριβώς επειδή η Μαίρη ποτέ δε θα του ανταποδώσει τα ίδια συναισθήματα, γνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι οπωσδήποτε η Μαίρη θα του τα ανταποδώσει κάποτε...
πότε: η αναμονής της ανταπόδωσης μιάς πράξης...
ποτέ: η αρχή της ανώτερης πράξης, της πράξης χωρίς ανταπόδωση
ποτέ η πράξη δεν πρέπει να εξαρτάται από την ανταπόδωση, αλλά ταυτόχρονα δεν υπάρχει και πράξη χωρίς ανταπόδωση, δράση χωρίς αντίδραση...
δύσκολο βέβαια γιά τον καθένα άνθρωπο να καταφέρει να δρα χωρίς να αναμένει το αποτέλεσμα, το πότε.
το ποτέ βρίσκεται στη ρίζα της δράσης...
το οπωσδήποτε βρίσκεται στον καρπό της δράσης...
σκέψου λοιπόν το ποτέ γιά να φτάσεις στο πότε!
Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
--πριν χρόνια διάβασα ένα βιβλίο//για ένα σύνδρομο
"το σύνδρομο του Πίτερ Παν"--για άντρες που δεν θέλουν να ωριμάσουν
+γυναίκες που πέφτουν στην παγίδα της "μαμάς"...
από τότε έχασα την "αθωότητα"//χμ.. καλύτερα.. έχασα τη "μαγεία" του
να σκέφτομαι τη χώρα του Πότε-Ποτέ//χωρίς να κολλάω+κάποιον
"υπερφυσικό μπεμπέ" δίπλα..
Tο Πότε-Ποτέ πάντως//από μόνο του μου δείχνει ένα παιδί + έναν μεγάλο...
Πότε;...ρωτάει το ανυπόμονο παιδί...
Ποτέ!...απαντάει ο κουρασμένος μεγάλος...
Κυρίες μου. Οι άνδρες και τα παιδιά είναι πολύ ευαίσθητοι συναισθηματικά. Για αυτό μην πυροβολείτε τα παιδιά και τους άνδρες.
Ας μην ξεχνάτε ότι πίσω από ένα καταξιωμένο άνδρα, ένα καλό παιδί, την σκάλα την κρατάει μια Γυναίκα.
Η ποιότητα των χαρακτήρων των ανδρών είναι στα χέρια μια γυναίκας.
Γυναίκες: Το Ιερότερο πλάσμα της Δημιουργίας!!!
Όταν υπάρχει ένας φόβος αναζητήστε τα συναισθήματα που τον δημιουργούνε.
Καλό ταξίδι στο μονοπάτι της Αγάπης.
Εύχομαι το εισιτήριο σας να έχει ημερομηνία “συχ-ώρεση”
Έτσι το ταξίδι σας θα είναι μεγάλης διάρκειας!!!
Με αγαθή Αγάπη.
Just A Man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
Edited by - Just_A_Man on 16/03/2004 12:58:52
έγινε κάποτε
Το κάποτε , Πότε ;
Το Πότε , Ποτέ
Και πότε πότε η μνήμη
υποτροπιάζει σαν πυρετός
και ξεψυχά το κορμί
στο παραλήρημα των "θέλω"
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Και το πόνο απαλαίνει.
Με της αγάπης τη χαρά,
στην αιωνιότητα φεύγει μακριά.
Τι είναι αυτή η στιγμή μέσα στην Αιωνιότητα που ζούμε.?
Με αγαθή Αγάπη.
just a man
“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”
φανταστικό τοπίο
Χιλιάδες κόκοι άμμου
μέσα σε γυάλινη κλεψύδρα
εύθραυστη στιγμή
σκόρπια όνειρα...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
ηταν το χαδι τοσο απαλο
που εδωσε στη σιωπη ενα κελαιδισμα
ΤΟ ΒΟΥΙΤΟ ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΚΑΘΩΣ ΕΡΧΟΣΟΥΝ
ΦΕΡΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΡΕΙΑ
τις θαλασσες και τα φεγγαρια σου
ψυχη μου
που βρισκεις τοση τρυφεραδα
πως προσπερνας τ αγκαθια και τον πανικο
Σ ΑΓΑΠΩ
ΠΟΥ ΝΑ ΧΩΡΕΣΕΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟΣΗ ΟΜΟΡΦΙΑ
ΜΕΓΑΛΩΝΩ
ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΩ
δεν εχω τιποτε αλλο αγαπημενε μου
μονο τους χτυπους της
κι ενα μυστικο τραγουδι
απεριτο
να σ αγκαλιαζει οπου εισαι...
Ο ΧΩΡΟΣ ΕΓΕΙΡΕ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ...
ΚΑΠΟΥ ΒΟΡΕΙΑ
ΟΜ
Edited by - spirit on 19/03/2004 00:56:49
ποτέ δεν θα σου εξηγησω,πότε εχω την αναγκη σου,
ποτέ δεν θα σου πω ,σε αγαπω,πότε αναρωτιεμαι με πιστεψες?,
ποτέ σου στο ονειρο μου ,εσυ ,δεν θελησες να ερθεις,
πότε αρνηθηκα τον ερωτα σου ????
ποτές σου ,δεν εψαξες να βρεις απο που ερχομαι,
πότε αισθανθηκες οτι πραγματικα σε αγαπησα ????
και τωρα που συναντηθηκαμε ,σε αυτον τον τοπο,
ποτέ δεν θα γυρισω να σου ψυθιρισω,οτι σε αγαπω,
πότε θα εισαι ετοιμη να ακουσεις ,ολα οσα εχω να σου πω ?
σε εκεινη που ποτέ ,δεν συναντησα πραγματικα.παρελθοντολογικες η μελλοντολογικες αναλαμπες σκεψεων.
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Οτι και να σου πω,
δεν θα σου μεταδώσω αυτό
που με έκανε να σε θέλω έτσι...
Τί να σου λέω, αγάπη μου
και τί να σου εξηγώ τώρα.
Δεν φταις εσύ σε τίποτα.
Συγχώρεσέ με.
Δεν φταίς εσύ μάτια μου
και μην λυπηθείς για τίποτα.
Δεν φταίς εσύ για όσα δεν μπορείς...
Εγώ η ανόητη φταίω,
που χτυπιόμουνα να πάρω από αυτά που δεν είχες
m.filippidi
The Calling
By Gerald Fisher
The fire is dancing tonight and the winds are talking
Dancers from past lives enter the circle
Leading me back and forth through the history of myself
The mind searches as the spirit dances
The drums...dancing to the heartbeat
Memories of long ago insights to the future
I hear the winds whispering my sweat lodge dreams
I see Sungmanitu tanka (the wolf) my guide
He shows me the ancestors, not mine
They are not Lakota, or Tsalagi, or Iroquois
But they are all Nations, one Nation
Speaking with wisdom to share with each other
Yesterdays create todays and promises of tomorrow
The lies will die with the smoke
And the whispers of the winds are clear and loud
And we shall all see the return of the buffalo
AHO
http://users.ap.net/~chenae/wolfpic2.html
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
να σπάσει τ'ουρανού το μπλέ..."
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 23/03/2004 07:26:39
Καπου μουσικα,διαβασα αυτο:
MΟΥΣΙΚΩΣ
Διαφανεις μελωδιες,αστερινα χαμογελα
σιωπηλες ΦΩΤΙΕΣ,αισθηματα που ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ με την ευωδια αγνων αποτυπωματων
εστησαν μια γενεση ΜΑΓΕΙΑΣ
σε σχημα ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ
η κυματιστου νεφελωματος
ικετευοντας την προσοχη των αδρανων αναπνοων
ΝΟΤΕΣ ΚΟΦΤΕΣ,ΑΠΛΕΣ,συμπαγεις σαν το μολυβι
που βυθιζεται στην γαλαζια
θαλασσα των ηχηρων ωκεανων.
καπου βορεια...
ομ
το Οχι αποκοιμηθηκε στην αγκαλια του Ναι..."
ΤΟ 'ΑΙΩΝΙΟ' ΤΩΡΑ....
ΑΤΜΑ είσαι μέσα στη σκέψη μου
Αυτό το μουσικό κομμάτι του Λουδοβίκου
ερχόταν συνεχώς στο νού μου
όταν δημιουργούσα αυτό το θέμα...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
quote:
Υπάρχει μια χώρα ξεχασμένησε χάρτη που δεν βρέθηκε - Ποτέ -
Εκεί που κάθε όνειρο ρωτά - Πότε - θα πραγμματοποιηθεί
Εκεί που ο απόηχος των ανυπόστατων υποσχέσεων είναι η απάρνηση...
Ταξιδευω σε μια χωρα που η καρδιά μπορει και χαμογελα..
την κοιτα η ψυχη και ξεκινα να χορευει...
..η κλεψυδρα ..ομως μετρα λεπτα.. και το Ονειρο τελειωνει..
τα ματια ανοιγουν... και αντικρυζουν ξανα Αλυσιδες...
Μεσα στη φυλακή της, δακρυσμενη η ψυχη ρωτα το Πότε...
Πότε, θα ξαναπερπατησω στην ονειροχωρα...
Η ελπιδα φυλακας-αγγελος της, την κοιτα...σκουπιζει τα δακρυα της...
Λευκη και αμολυντη, μεμιας τινάζει τις αλυσίδες'
και σε μιαν αστραπή της φαίνεται πως οι αλυσίδες 'γιναν φτερούγες.
δακρυα λυπης.. μετατρεπονται σε δακρυα χαρας..
Μα γρήγορα η καρδιά πέφτει πάλι αιματωμένη,
τραυματιστηκε θαρρω η ελπίδα...
Χαίρομαι πολύ όποτε σε συναντώ !
Στη χώρα του - Ποτέ - οι ελπίδες είναι ελάχιστες...
Στη χώρα όμως του - Πότε - έχουν ξεμήνει ναυαγοί
και ονειροπόλοι που ελπίζουν πως κάποτε θα γινουν όλα αληθινά
κι έτσι η γή γυρίζει ακόμα...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Θαρρω προορισμος σου ειναι η Χωρα του Πότε...
Πες μου ψυχη μου.. εχεις χαρτη... ή στον εκλεψαν οι Ανεμοι..
Νεραιδες σου στελνω.. να σε συντροφευουν στις θαλασσες που θα διαβαινεις...
Μη σε γελασει ...η θαλασσα... και σε φυλακισουν στη Χωρα του Ποτέ...
Δες, η ελπιδα, που με συντροφευει στα ταξιδια μου εδω...εσω...
θε να΄ρθει πλαι σου...να λυτρωσετε τους ξεχασμενους ναυαγους ...
...ονειροπολα ελπιδα..θα γινουν ολα αληθινα...
κι έτσι η γή θα γυρίζει ακόμα...
Λαχταρώ ένα νησί φάντασμα...
Ο νούς μου σπάει τα δεσμά του Ποτέ
και η ψυχή αρμενίζει ελεύθερη
Ωκαιανούς ονείρων...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
αφημενα στο μπαλκονι που απλωνες το κορμι σου
παει καιρος που χαρηκα ενα ζωντανο σ'αγαπω...
το χειροτερο δεν ειναι που Ποτε ξανα
δεν θα ξυπνησεις πλαι μου
ειναι που Ποτέ το κορμι σου
δεν ανηκε μοναχα σε μενα...
αλλοτε σ'αυτους
και αλλοτε στα φαντασματα τους...
Edited by - ryche on 16/04/2004 00:13:37
Edited by - ryche on 16/04/2004 00:14:40