Λυπήσου με, Θεέ μου, στον δρόμο που πήρα,
χωρίς, ως το τέλος, να ξέρω το πως,
-χωρίς να εχω μάθει, με μια τέτοια μοίρα,
ποιο κρίμα με δένει, και ποιος ο σκοπός!

Λυπήσου τα χρόνια που πάνε χαμένα,
προτού η νύχτα πάλυ βαριά ν' απλωθεί,
ζητώντας τους άλλους, ζητώντας και μένα,
ζητώντας εκείνο που δεν θα βρεθεί.

Λυπήσου όλα εκείνα που πάνε του κάκου,
γιατί έτσι τους είπαν πως είναι γραφτό,
και γίνονται χώμα, στα βάθη ενός λάκκου,
χωρίς να γυρέψουν το λόγο γι' αυτό.

Λυπήσου και κείνα, λυπήσου κι εμένα,
-και μένα, που πάω με καρδιά στοργική,
ζητώντας μια λύση σε πράγματα ξένα,
που δεν έχουν Θεέ μου, καμιά λογική...

Λιγάκι να κάνω πως κάτι με σέρνει,
λιγάκι να φέξει μεσ' τα σκοτεινά,
κι αμέσως η μοίρα μου το ξαναπαίρνει,
κι αμέσως η νύχτα γυρίζει ξανά....

Λυπήσου με, Θεέ μου, στην απόγνωσή μου,
λυπήσου τη φλόγα που μάταια σκορπώ,
-λυπήσου με μες στην αγανάκτησή μου,
να ζω δίχως λόγο και δίχως σκοπό..

με αγάπη σε όλους εσάς που με στηρίζετε,
μέσα από το site και ειστε δίπλα μου..

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.01/03/2004, 20:25:12

σ' ευχαριστώ για το ζεστό σου καλοσώρισμα avatargr.
Θέλω να ελπίζω πως το να λες πάντα μέσα από την καρδιά σου ότι νιώθεις΄
δεν βγαίνει ποτέ σε κακό.
Μερικές φορές όμως έχω την αίσθηση ότι φοβούνται οι άνθρωποι την αλήθεια. .. την απλή αλήθεια.
Και φεύγουν. -θα μου πεις καλύτερα γιατί τελικά δεν άξιζαν να είναι δίπλα σου...
είναι κάτι πάντως που με φοβερίζει και με κάνει να σκεφτώ,
τί πραγματικά θέλουν όλοι για να μπορείς να μην είσαι μόνος σου στη ζωή?????????

έχω μια μοναξιά στη ζωή μου, γιατί τρομάζω τους ανθρώπους με τα αισθήματά μου..
μόνο και μόνο επειδή είναι από την καρδιά μου όπως λες και όχι ψευτικα.

Αnyway, ήταν μια σκέψη που με τριγυρνάει τον τελευταίο καιρο,
γι αυτό και στα λέω όλα αυτά.

καληνύχτα και ευχαριστώ πάλι.

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.26/02/2004, 16:37:42

quote:

Καλησπέρα miranta...
Πολύ ωραίοι οι στίχοι,δικοί σου είναι?
χμ...παρόλη την ομορφιά τους/βρίσκονται σε λάθος μέρος
εδώ είναι "Τα άστρα"..
Όταν ηρεμήσουν λίγο τα πράγματα..
θα πρέπει να ζητήσεις από κάποιον να μεταφέρει
το θέμα σου//στην "Ψυχή" ίσως...
Επειδή παρατήρησα ότι άνοιξες κ άλλο...
Δεν νομίζεις ότι θα ήταν καλύτερο να έβαζες
κ το άλλο ποίημα εδώ κ να μην άνοιγες δεύτερο θέμα?
Αυτά... Καλά να περνάς..
Va(l)nta ......
στον κόσμο της...

είχες δίκιο, δεν το είχα προσέξει.. μεταφέρθηκα στην ψυχή.

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.25/02/2004, 20:17:41

quote:

χμ... "ανεμοσκορπίσματα";
ένα ποίημα...στα άστρα;///
έλεγα να μη γράψω σήμερα\\\
παρατηρώ κ δεν αναγνωρίζω
τίποτα....
Aλλά ας μείνει κ κάποιος εκτός μάχης..
στην "υποδοχή"...
Kαλωσήρθες miranta...

Va(l)nta ......
???????

*..oι ένεμοι
Edited by - Valnta on 24/02/2004 17:33:28

σου γράφω ένα στίχο που μου αρέσει για να σε ευχαριστήσω για το καλοσώρισμα.

ονειροπόλος είναι εκείνος
που βρίσκει το δρόμο του
μόνο μέσα στο σεληνόφος.
Και η τιμωρία του είναι
ότι βλέπει την αυγή
πριν από τους άλλους.

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.24/02/2004, 16:11:26

Πούπουλο διάλεξα να είμαι στον ένεμο,
και όχι δέντρο με βαθιές ρίζες,
ακούνητο, ατάραχο, αταλάντευτο.
Κάθε άνθρωπος και ένας άνεμος,
- κάθε άνεμος ένα ταξίδι.
Έχω κάνει το γύρο του κόσμου,
με μόνο μέσο τον άνεμο!
Οι βαλίτσες μου, μόνο οι ελπίδες.
Φυλαγμένες καλά, για ν’ αντέξουν στον καιρό.
Το βαγόνι της ψυχής μου, ακάλυπτο.
Γέμισε νερά, -τα δάκρυά μου.
Ένας ουρανός η καρδιά μου
που τα σύννεφά της είναι μόνιμα.
Ψάχνω να βρω τον ήλιο.
Να με ζεστάνει.
Το καλοκαίρι να έρθει στη ζωή μου,
για ν’ ανασάνω.
Να βγω στον δρόμο και να μην φυσάει πια.
Να κινούμαι μόνο με τις ηλιαχτίδες.
Από πούπουλο να γίνω πουλί και να πετάξω.
Σε μια μαγική πόλη,
που δεν θα έχει εποχές
και που ακόμη κι αν είμαι στην έρημο και διψώ,
να μην μπορώ να κλάψω.

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.10/02/2005, 18:29:29

με αγάπη σε όλους εσάς που με στηρίζετε,
μέσα από το site και ειστε δίπλα μου..

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.01/03/2004, 20:25:12

Αnyway, ήταν μια σκέψη που με τριγυρνάει τον τελευταίο καιρο,
γι αυτό και στα λέω όλα αυτά.

καληνύχτα και ευχαριστώ πάλι.

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.26/02/2004, 16:37:42

quote:

Καλησπέρα miranta...
Πολύ ωραίοι οι στίχοι,δικοί σου είναι?
χμ...παρόλη την ομορφιά τους/βρίσκονται σε λάθος μέρος
εδώ είναι "Τα άστρα"..
Όταν ηρεμήσουν λίγο τα πράγματα..
θα πρέπει να ζητήσεις από κάποιον να μεταφέρει
το θέμα σου//στην "Ψυχή" ίσως...
Επειδή παρατήρησα ότι άνοιξες κ άλλο...
Δεν νομίζεις ότι θα ήταν καλύτερο να έβαζες
κ το άλλο ποίημα εδώ κ να μην άνοιγες δεύτερο θέμα?
Αυτά... Καλά να περνάς..
Va(l)nta ......
στον κόσμο της...

είχες δίκιο, δεν το είχα προσέξει.. μεταφέρθηκα στην ψυχή.

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.25/02/2004, 20:17:41

quote:

χμ... "ανεμοσκορπίσματα";
ένα ποίημα...στα άστρα;///
έλεγα να μη γράψω σήμερα\\\
παρατηρώ κ δεν αναγνωρίζω
τίποτα....
Aλλά ας μείνει κ κάποιος εκτός μάχης..
στην "υποδοχή"...
Kαλωσήρθες miranta...

Va(l)nta ......
???????

*..oι ένεμοι
Edited by - Valnta on 24/02/2004 17:33:28

σου γράφω ένα στίχο που μου αρέσει για να σε ευχαριστήσω για το καλοσώρισμα.

m.filippidi

- Ανεμοσκορπίσματα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.24/02/2004, 16:11:26

m.filippidi

- "Ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.22/10/2004, 16:09:26

Σιωπή μέσα στη νύχτα.
μα εσύ δεν είσαι μέσα της
είσαι παντού.
Τ' αστέρια έχουν πάρει
τη μορφή του κορμιού σου
κι εγώ ταξιδεύω.
Οι καπνοί, η ανάσα σου,
ενα λουλούδι στο στήθος σου.
Αίματα γέμισαν τα χέρια μου
κι όμως δεν σταματώ να σε χαιδεύω.
Αγκάθια τα μαλλιά σου,
τα μάτια σου πέλαγα,
κι εγώ χάνομαι μέσα τους.
Σταμάτησαν οι δείχτες
μα εσύ δεν είσαι εδώ.
Είχες πει θα 'ρθεις
κι έστρωσα το δρόμο ρόδα...
Είχες πει αυτή τη νύχτα
και το φεγγάρι δεν βγήκε.
Θόρυβοι, ηδονή, με πνίγεις.
Τ' ονομά σου, ο μόνος ήχος
που αναγνωρίζω.
Η σιωπή δεν παύει να με ξεκουφένει
και η μορφή σου, εκεί,
έχει μείνει στον καθρέφτη
που κοιτάχτηκες πριν φύγεις.
Αιώνες πέρασαν
-μια νύχτα-.
Είχες πει θα ΄ρθεις
μα τα πουλιά δεν κελαηδούσαν..
Περίμεναν την άνοιξη
μεσ΄το χειμώνα

m.filippidi

- "Ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.22/10/2004, 16:06:39

Όλα δείχνουν πως είχε τελειώσει
η αγάπη μας.
Τα χάδια μας ξυπνούσαν τώρα
πιότερο την ανάμνηση
παρά το ίδιο μας το κορμί.
Κι όμως δεν θέλαμε
να το πιστέψουμε, επιμέναμε.
Σκεπάζοντας τις ρωγμές
του χρόνου με όρκους,
δάκρυα κι άλλες υπερβολές.
Μα όταν εκείνο το βράδυ σηκωθήκαμε και ντυθήκαμε σιωπηλοί κι έφυγες χωρίς να σε σταματήσω
ή να σε καλέσω πίσω,
και το κρεβάτι έμεινε βουλιαγμένο και άδειο, σαν ένας τάφος
που ζητάει το νεκρό του,
και βρέθηκες μονάχος
στη μέση του δρόμου,
κι εγώ καταμόναχη στην άδεια παγωμένη κάμαρα,
έκλαψα -έκλαψα τότε ατελείωτα, καθώς είδα με τρόμο ξαφνικά, πόσο είχαμε σταθεί για πάντα ξένοι.

m.filippidi

- "Ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.12/10/2004, 11:36:23

"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια
μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα
κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι,
αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι'αυτό που αξίζουν,
αλλά γι'αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί
για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα
δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι
σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν.
Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο
θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν
λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας
ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω
στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα
μ'ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα
του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν
η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ'αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να
περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι
αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα
να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα
ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να
νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς
να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να
ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα
το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα
έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά
η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους...
Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του
βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία
βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη
πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή
παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του,
το αιχμαλωτίζει για πάντα.
Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από
ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.
Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω
από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ,
γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ'αυτή
τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό
που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία
φορά που θα σ'έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ'αγκάλιαζα
σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω
να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά
που θα σ'έβλεπα να βγαίνεις απ'την πόρτα,
θα σ'αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί
και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που
θα άκουγατη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε
σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.
Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές
που σ'έβλεπα, θα έλεγα "σ'αγαπώ"
και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες
ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει,
αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει
μόνο το σήμερα, θα΄θελα να σου πω πόσο
σ'αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος
είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά
που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς.
Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν'το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι,
αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να
τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ",
"ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.
Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις
εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

m.filippidi

- "Ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.12/10/2004, 11:11:40

Απόψε έκλεισα το φως
και έκατσα μόνη στο σκοτάδι,
είναι η σκέψη πειρασμός
η θύμησή του μοιάζει χάδι.

Θα 'θελα να 'σουνα εδώ
να μπερδευτείς μέσα στη νύχτα
και πριν προλάβω να σε δω
να πεις απλά μια καληνύχτα...

Μ' ένα φιλί στα χείλη μου
μια ανάσα και ένα χάδι,
η μοναξιά είναι φίλη μου
παρέα στο σκοτάδι...

Έλα και σκόρπισε το φως
ως της ψυχής την άκρη,
γιατί είναι η σκέψη πειρασμός
κι αγάπη πια ένα δάκρυ...

m.filippidi

- "Ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.11/10/2004, 17:40:31

Φίλε μου, Αvatargr,
Πως μπορώ να περιμένω, όταν καίγομαι κάθε λεπτό που περνάει χωρίς το σώμα του?
Πώς μπορώ να ανασαίνω, όταν χωρίς το φιλί του, η ανάσα μου είναι μισή?
Να μάθω να περιμένω, να χάνω κάθε στιγμή της κάθε ημέρας...
Κι αν δεν έρθει?
Τι μου μένει?
Ενα κενό, χίλια κομμάτια.
Φίλε μου, πότε πρέπει να πάψω να ελπίζω?
Πότε να καταλάβω οτι δεν έχει νόημα μια τέτοια αναμονή?
Ας χάνομαι μόνη μου,
τί πιο ωραίο όμως να ζεις στην πραγματικότητα εναν έρωτα, και όχι να προσμένεις το παραμύθι που έχεις φτιάξει να γίνει αυτό αλήθεια?
Το να αγαπάς μπορεί να καταφέρει αυτό που ποθείς?
Πώς να δώσω χρόνο, πώς να ελπίζω?
....

m.filippidi

- "Ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.11/10/2004, 16:37:30

Aγαπητό μου spirit είναι δυνατο η καρδιά να μην κάνει λάθος?
Πώς μπορεί να διαλέγει πάντα κι αυτή σωστα?
Με τί κριτήρια?
Αφού εμείς τα ορίζουμε κι αυτά?
Μπορεί το να αγαπήσουμε κάποιον να μην περνάει από το χέρι μας,
αφού η αγάπη σε διαλέγει και όχι εσύ την αγάπη,
αλλά πρέπει να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να ήμαστε
σίγουροι οτι κάναμε τη σωστή επιλογη...
Νομίζω πως μόνο οταν περάσει ο καιρός και απομακρυνθείς
απο μια κατάσταση μόνο τότε μπορείς να δεις την αλήθεια.

Ναι... Και πάλι είμαι εδώ χαμένη μες τις λέξεις,
για 'σένα θα γράφω πάλι για να 'ρθεις να με συντροφέψεις,
ταξίδι μεγάλο έχει αρχίσει,
κράτα το χέρι μου σφιχτά μην το αφήνεις,
κράτα με πλάϊ σου και μόνη σου ποτέ δεν θα μείνεις,
γι αυτά τα λόγια που γράφω όμως να 'ξερες πόσο φοβάμαι,
χίλιες εικόνες μες το μυαλό μου στριφογυρίζουν
και με πονάνε και με τρομάζει η κάθε νύχτα που με τυλίγει η σιωπή, είσαι μακριά και η θλίψη μου πλημμυρίζει την ψυχή.
Απόψε απέναντι μου σε βλέπω ξανά μέσα στα μάτια να με κοιτάς,
να μ' αγκαλιάζεις να ψιθυρίζεις γλυκά πως μόνο εμένα αγαπάς,
ξυπνώ απ' τ όνειρο αυτό και δεν σε βλέπω πουθενά κι όμως σε ένιωσα πως ήρθες και χάθηκες πάλι σαν σκιά,
υπομονή κάνε μου λες κάποτε θα 'μαστε μαζί,
υπομονή μου λες και κλαις θα 'ρθει η κατάλληλη στιγμή,
μα χάνονται οι ελπίδες μου, σβήνουν ξανά μέσα στο χρόνο,
σ' ακούω να λες πως μ' αγαπάς και ξαφνικά θολώνω,
ήρθε κι απόψε η μοναξιά και η καρδιά πάλι ραγίζει,
δακρύζει η ματιά στα ξαφνικά και στ' όνειρο η ψυχή γυρίζει...

m.filippidi

- "Ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.11/10/2004, 13:07:47

Ξέρω πως ο έρωτας είναι σαν τα φράγματα.
Αν αφεθεί μια χαραμάδα απ' όπου μπορεί να διαφύγει μια κλωστή νερό,
σιγά- σιγά διαβρώνονται τα τοιχώματα και φτάνει η στιγμή
που η δύναμη του ρεύματος είναι ανεξέλεγκτη.
Αν καταρεύσουν τα τοιχώματα, ο έρωτας τα κατακλύζει όλα,
δεν μπορείς πια να αναρωτιέσαι τι είναι και τι δεν είναι δυνατό.
Το να αγαπάς σημαίναι πως έχεις χάσει τον έλεγχο.
Πείτε μου λοιπόν ποιο είναι το όριο που πρέπει
να σταματάει να προσπαθεί κάποιος για μια αγάπη?
Ποιό είναι αυτό το σημείο που πρέπει να λέμε
οτι αν ήταν γραφτό θα είχε γίνει?
Υπάρχει σωτηρία να ξεφύγεις από έναν έρωτα?
Από έναν έρωτα που από την πρώτη στιγμή
ένιωσες πως είναι η ζωή σου?

m.filippidi

- <Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ> - .-= Η ΨΥΧΗ =-.22/04/2004, 20:12:36

Πέφτει ο ήλιος, κρύβεται πίσω από τα βουνά...
Μαζί του πέρνει και την ελπίδα μου να σε διαβάσω σήμερα.
Σκιά μου, αυτή την ώρα, είσαι όλο χρώματα και ηδονές
και όσο και αν με μπερδεύεις, ξέρω πως είσαι εκεί...
Φοβάμαι μόνο, μην ο ήλιος -που μέχρι να γράψω λίγες λέξεις χάθηκε-,
πάρει μαζί του και μένα και μείνει μόνο η σκιά μου στο τέλος...

m.filippidi

- <Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ> - .-= Η ΨΥΧΗ =-.21/04/2004, 21:48:10

Σ' ακούω...
Μην μιλάς, είναι πια περιττό μάτια μου...
Η μορφή μου είναι θολή, αλλά όχι από σένα Ryche,
από τα χρόνια και τον πόνο...
Ομως, δεν πειράζει,
πήρα για λίγο το φως σου
και είναι αρκετό..
Η σκιά μου θα σε τυλίγει αργά, αλλά θα είναι για πάντα.
Γιατί οι σκιές μας ψυχή μου, είναι ίδιες

m.filippidi

- <Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ> - .-= Η ΨΥΧΗ =-.08/04/2004, 16:28:31

Όλος ο κόσμος είναι μέσα μου ryche...
Παίρνω τις ανάσες μου από τις αγαπημένες μου στιγμές,
μα κι από αυτές που πόνεσα.
Μου φαίνεται όμως οτι αυτές αγαπώ περισότερο,
-σαν από αυτές δημιουργήθηκα,
σαν να υπήρξα περισότερο εκεί.
Κάποτε είχα πει οτι η καρδιά μου δεν είναι μία,
αλλά θίασος ολόκληρος,
που ανάλογα με τον θεατή, διαλέγει και το έργο της..
Έχω σπάσει πολλούς καθρέφτες,
για να μπορέσω να με δω.
Έχω λησμονήσει και έχω λησμονηθεί, ryche.
Πόσο ψέμα χωρά στη δική μου ζωή?
Πόση αλήθεια πνίγει μέσα της αυτή η καινούργια ανατολή?
Πόσα χάδια χαμένα από το δικό σου κορμί
και πόσα φιλιά πεταμένα από τη δικιά μου σιωπή?
Ξέρω όλες τις λέξεις, μα όχι τη σειρά τη καλή...
Ξέρω ποια ανάγκη χτυπά την πόρτα
και θυμίζει τη δική σου φωνή...
Ξέρω προσευχές κι ευχές,
όνειρα κι ελπίδες -χαμάνε παντού.
Η σκέψη πως θα μείνω μόνη, χαρακιά μεσ' τη καρδιά μου....
Μπορώ για ώρες να σου γράφω ryche,
και μετά να περιμένω την απάντηση σου...
Σταματώ όμως εδώ,γιατί πρέπει να φύγω,
(για Πάσχα).
Να περάσεις καλά...
και να κλείσω με κάτι που με συγκινεί πάντα:
"O κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει."
Σ'ευχαριστώ που μοιράζομαι τις σκέψεις μου,
αυτές τις δύσκολες ώρες ryche.
Kαλό Πάσχα.

m.filippidi