- Land of sorrow - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
And touch so warm
One smile kind
In this world so cold and strong
We're so close to the flame
Burning brightly
It won't fade away
Leave us lonely
The arms safest
And words so good
The faith deepest, yeah
In this world so cold and cruel
So close to the flame
Burning brightly
Won't fade away
Leave us lonely
G.K.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 02/02/2004 20:41:32
"Abandon Hope all ye who enter here."
-- Dante's Inferno
"Grief knits two hearts in closer band than happiness ever can;
and common sufferings are far stronger links than common joys."
-- Alphonse de Lamortive
"We should feel sorrow, but not sink under its oppression."
-- Confucious
Va(l)nta ............ greeting Ryche..
Edited by - Valnta on 04/02/2004 15:39:38
λυπες...που ζωγραφισαν επανω μου
σταυρους...
μικροι εσταυρωμενοι
με κοιτουν με απορια...
μην ειναι που πεσα...;
μην ειναι που δεν θα σηκωθω ποτε μου;
ειναι επιλογη να σερνεσαι
σε ματωμενες σκεψεις...
τουτες καρφωνονται
βαθια...
και ανασταση δεν παιζει...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
(Αν και η εκτέλεση απο Gary Jules μ'αρέσει πολύ περισσότερο)
All around me are familiar faces
Worn out places, worn out faces
Bright and early for their daily races
Going nowhere, going nowhere
And their tears are filling up their glasses
No expression, no expression
Hide my head I want to drown my sorrow
No tomorrow, no tomorrow
And I find it kind of funny
I find it kind of sad
The dreams in which I'm dying
Are the best I've ever had
I find it hard to tell you
'Cos I find it hard to take
When people run in circles
It's a very, very
Mad World
Children waiting for the day they feel good
Happy Birthday, Happy Birthday
Made to feel the way that every child should
Sit and listen, sit and listen
Went to school and I was very nervous
No one knew me, no one knew me
Hello teacher tell me what's my lesson
Look right through me, look right through me 
Edited by - 1900 on 07/02/2004 21:56:43
Song Title: I Still Remember
I thought of you the other day
How worlds of change led us astray
Colors seem to fade to grey in the wake of yesterday
You looked into my eyes
You had me hypnotized
And I can still remember you
I had a dream of you and I
A thousand stars lit up the sky
I touched your hand and you were gone
But memories of you live on
You looked into my eyes
You had me hypnotized
And I can still remember you
Those moments spent together
Promising forever
And I can still remember you
Do you ever think of me?
And get lost in the memory?
When you do, I hope you smile
And hold that memory a while
You looked into my eyes
You had me hypnotized
And I can still remember you
Those moments spent together
Promising forever
And I can still remember you
Still remember you
Still remember you
Still remember you
Still remember you
Still remember you
Still...
στην γαληνη που καποτε ειχα
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 18/02/2004 16:38:45
Game Lyrics: Silent Hill 3
Artist: Akira Yamaoka
"You're not here"
Blue sky to forever,
The green grass blows in the wind, dancing
It would be much better a sight with you, with me,
If you hadn't met me, I'd be fine on my own, baby,
I never felt so lonely, then you came along,
So now what should I do, I'm strung out, addicted to you,
My body it aches, now that you're gone,
My supply fell through,
You gladly gave me everything you had and more,
You craved my happiness,
When you make me feel joy it makes you smile,
But now I feel your stress,
Love was never meant to be such a crazy affair, no
And who has time for tears,
Never thought I'd sit around and cry for your love,
'till now.
στα ματια της ψυχης μου
Contributed by Dragoon8 <dragoon889@hotmail.com>
http://www.angelfire.com/games5/silent_kingdom
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
μη ξυπνήσω/χρόνια τώρα/...τη σιγή σου...]
Va(l)nta ......
με ραγισες...
...μα γιατι...με σερνεις...
κανε θορυβο...περιμενω
χρονια...να γυρισεις...
καλησπερα σε σενα Valnta...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
ειναι ο δικος μου βουβος ψυθιρος,
λεξεις που σχηματιζουν τα συννεφα,
τωνν ονειρων και του υπνου που ποτε
δεν ερχεται οταν τον χρειαζεσαι,
ειναι το φυσημα που σου κανω στο αυτακι,
ειναι το χαμογελο που σχηματιζουν τα δακρυα,
ειμαι εσυ,ομως δεν με βλεπεις,
γιατι ειμαι ενα ονειρο σιωπηλο.
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 28/02/2004 11:21:27
Edited by - manos on 28/02/2004 11:22:01
μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα
κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι,
αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.
Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι'αυτό που αξίζουν,
αλλά γι'αυτό που σημαίνουν.
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί
για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα
δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι
σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν.
Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο
θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν
λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας
ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω
στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα
μ'ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα
του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν
η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ'αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να
περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι
αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα
να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα
ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να
νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς
να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να
ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα
το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα
έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά
η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους...
Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του
βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία
βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη
πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή
παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του,
το αιχμαλωτίζει για πάντα.
Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από
ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.
Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω
από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ,
γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ'αυτή
τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό
που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία
φορά που θα σ'έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ'αγκάλιαζα
σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω
να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά
που θα σ'έβλεπα να βγαίνεις απ'την πόρτα,
θα σ'αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί
και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που
θα άκουγατη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε
σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.
Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές
που σ'έβλεπα, θα έλεγα "σ'αγαπώ"
και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.
Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες
ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει,
αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει
μόνο το σήμερα, θα΄θελα να σου πω πόσο
σ'αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.
Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος
είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά
που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς.
Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν'το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι,
αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να
τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ",
"ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.
Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.
Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις
εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
m.filippidi
για να πηγαίνω όταν είμαι βαθιά λυπημένη,
λυπημένη ως τους άλιωτους πάγους μέσα μου,
ως τα κρυσταλλωμένα δάκρυα,
ως να βγουν οι νοσταλγίες, πανθηρούλες λευκές
πού δαγκώνουν και τσούζουν οι δαγκωματιές τους.
Λυπιού λέω τον τόπο που επινόησα
για να πηγαίνω όταν είμαι βαθιά λυπημένη,
μια κατάσταση πού εντείνεται ακατάπαυστα
αφού όλα τα ωραιοποιημένα τοπία του τέλους
αρχίζουν να μυρίζουν μουχλιασμένα νερά
και καρπούς σάπιους.
Στή Λυπιού φτάνεις χωρίς αναστεναγμό
μόνο μ ένα σφίξιμο ελαφρό
πού θυμίζει τον ερωτά σαν στέκεται
αναποφάσιστος στο κατώφλι του σπιτιού.
Έχει ιεροβάμονες ποιητές εδώ
ποιητές με μεγάλη έφεση για ουρανό,
πανύψηλους που μ’ ένα τίναγμα της κεφαλής
σημαίνουν το «όχι... όχι... λάθος»
ή και το «τι κρίμα, τώρα είναι αργά!»
ενώ ένας επαίτης στη γωνιά συνεχεία μουρμουρίζει:
«Το καλό με τον πόθο
είναι πώς όταν χάνεται
χάνεται κι ή αξία του αντικειμένου του μαζί».
Εδώ όλες οι αποτυχίες της νιότης
γίναν σιωπηλές πλατείες
τα κουτσουρεμένα πάθη, σύδεντρα σκοτεινά
κι οι τελευταίοι κακόμοιροι έρωτες
σκύλοι κακοταϊσμένοι πού πλανιόνται στα σοκάκια.
Κάτι χειρότερο από γερατειά,
η χώρα τούτη κατοικείται από νιάτα αμεταχείριστα.
Στή Λυπιού κλαίω συνέχεια
από τότε πού μου ’δειξες την αξία της λύπης.
Όχι, δεν είναι το αρνητικό της γονιμότητας
αλλά το θετικό της απουσίας..
Έλεγες και το προφίλ σου με τάραζε
σαν να το ’χαν σκαλίσει στον πιο σκληρό βράχο,
τα μάτια σου σαν να ’ταν από θειάφι
αλαφιασμένα, μ αλάφιαζαν.
Ας κλαίμε, λοιπόν, κι ας το λέμε χαρά
χαρά γιατί είμαστε ακόμη εδώ υποφέροντας.
Με το ξημέρωμα θα μπούμε σ άλλο λιμάνι
όπως σ ένα καινούργιο ποίημα
και μες στην πάχνη θα κρατώ
τον τελευταίο στίχο μιας ανείπωτης ερωτικής ιστορίας.
Η φωνή, το ύψος του κορμιού, ή γραμμή του αυχένα
αιώνιες επαναλήψεις του ακόρεστου φόβου.
Κοιτάζοντας σε ανακάλυψα την ενδοχώρα
του αισθήματος.
(Κατερινα Αγγελακη...)
ταξιδι ,ανευ επιστροφης......
...αντιο.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
ηταν αποτομο,το ξερω
κρατουσα το δαχτυλιδι
και τα λογια στα χειλι
το κουτακι με τους φοβους
και το ονειρο που γυαλιζε
στην χουφτα μου...
και ηθελα τοσο πολυ!
μα θελησες να μιλησεις
πρωτη...
εφευγες και συ,ελεγες
δεν μπορουσαμε,ειμασταν
αλλιωτικοι,αλλες παστες...
και μου μεινε το κουτακι
με το ονειρο με τους
γυαλιστερους μου φοβους...
πανε χρονια απο τοτε
και αποψε μονο καταλαβα
τον Χρονο...
Γερασε η λυπη μου
ειναι πιο παλια και απο μενα
και απο κεινο το κουτακι...
αντε γεια σου τωρα
και να ευτηχησεις...
εγω θελησα να σου περασω ηλιους
αναμεσα στα δαχτυλα και συ
κοιτουσες το σκοταδι μου...
ΠΑΝΩ ΣΕ ΧΡΥΣΗ ΑΜΜΟ, ΠΟΥ ΑΣΤΡΑΦΤΕ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΓΓΙΖΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ....ΚΙ ΟΤΑΝ ΧΟΡΕΥΕΣ ΣΤΟ ΡΥΘΜΟ ΜΙΑ ΑΠΕΡΑΝΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΓΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ, ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΣ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ ΚΑΙ ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΧΑΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΣΟΥ...
ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΩΒ....΄
Η ΛΥΠΗ ΕΙΝΑΙ..
|
|
\/
ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ΑΛΛΟΥ...ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΒΛΕΠΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ...
Και περιμένω τη μεγάλη βουή απ’ το συρμό...
Έτσι βούιξε ο κόσμος όταν σε κοίταξα.
.
.
.
Και συ μ’ άφησες 100 μέτρα απ’ το σταθμό.
Πίσω μου άνοιγε η μοναξιά,
Και με ρούφαγε κοντά σου.
Μα δεν ήρθα, ακόμα κι αν ήξερα
ότι ήσουν εκεί και μ’ έβλεπες να φεύγω.
Βαριά τα βήματα που έπρεπε να γίνουν
Και παρ’ όλη τη λιακάδα χιόνιζε παντού.
.
.
.
Έμεινα ακίνητη, βουβή στο τραίνο
που με νανούριζε με το κούνημά του.
Γραμμή 2 - Γραμμή 3
η διαδρομή της μνήμης...
15 λεπτά ποτέ δεν ήταν αρκετά,
ακόμα κι όταν ήμασταν μόνοι.
Εγώ ήμουν μόνη γιατί εσύ πάντα έλειπες.
Στα τζάμια έβλεπα εσένα
μα η μοναξιά τώρα πια είναι γύρω μου,
αφού εσύ δεν είσαι πουθενά έξω μου...
.
.
.
Αβοήθητος είσαι, όπως εγώ
Σ’ έναν κόσμο που δε συγχωρεί αγάπες αληθινές.
Ούτε αλήθειες που καίνε.
Αγνώστου συγγραφέα
(Τα έντονα γράμματα δικά μου)
Αφιερωμένο στα παιδιά του Forum 
!!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Πλανιέται στον αέρα το χρώμα της αμφιβολίας. Σκεπάζει τον ουρανό, τη μέρα σκεπάζει.
Οι κρύες ώρες της νύχτας φτάνουν για να ενισχύσουν το βασίλειό του. Χτυπάει την πόρτα μου, κι αν δεν του ανοίξω, αυτός ο αόρατος επισκέπτης τρυπώνει από την κλειδαρότρυπα.
Θρονιάζεται στο κρεβάτι μου, φοράει τα ρούχα μου, με κυνηγάει. Φωλιάζει στην ματιά μου, έρχεται ως την ψυχή μου. Την σφίγγει και την κάνει να νιώθει μικρή και μόνη. Στέλνει την μουσική του όπου θέλει, και φωνάζει τις αναμνήσεις για παρέα.
Ο ήχος του είναι η σιωπή, και ηχεί βασανιστικά στο άδειο σπίτι. Μια σιωπή τόσο δυνατή, που γίνεται εκκωφαντική. Το χρώμα του είναι το γκρίζο. Μάταια προσπαθώ να βρω κάπου το κόκκινο.
Με κάνει να ντύνομαι ξανά στα μαύρα, και να ζωγραφίζω ένα ψεύτικο χαμόγελο στο πρόσωπό μου, το διαβατήριο για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει.
Αγκαλιάζω τον εαυτό μου σαν μικρό παιδί. Τον νανουρίζω, του λεω να μην κλαιει και να μην φοβάται. Κι εκείνος με κοιτάζει με μάτια απορημένα. Πασχίζει να θυμηθεί τι γλώσσα είναι αυτή που ακούει.
Θέλει να βγει έξω, όμως κρυώνει, και φοβάται πως ίσως έξω έχει πιο πολύ κρύο. Άλλωστε, είναι τόσο όμορφη αυτή η παγερή λευκότητα του χιονιού που απλώνεται γύρω του. Τόσο φωτεινή και ακίνητη, σαν να σταμάτησε ο χρόνος. Το φως με θαμπώνει, με ζαλίζει. Νιώθω πως θέλω να κοιμηθώ, να κλείσω τα μάτια, να ονειρευτώ…
Κάνει τόσο κρύο εδώ.
Τυλίγομαι πιο σφιχτά, το κρύο όμως δεν λιγοστεύει. Ο χειμώνας, πια μοιάζει να εγκαταστάθηκε μόνιμα.
Ο ήλιος που βγήκε προχτές δεν ήταν παρά μια παγίδα, ένα ξεγέλασμα για όσους τον πίστεψαν.
May the light be with you,
so mote it be!
Elanor/Giteana.
Πίστευε και μή, ΕΡΕΥΝΑ!
εχω θαψει πολλα
μα πιο πολυ
εσενα...
και καθε φορα
που βρεχει λυπες
ανασταινεσαι..
ποτε θα παψεις πια;
αληθεια κουραστικα...
....παψε....
να ρθει Εκεινη/
/ενα καλοκαιρι φυλλοβολο εισουν/
ΠΟΥ ΟΡΓΩΝΕΙΣ
ΝΑ ΣΠΕΙΡΕΙΣ ΤΟ ΡΥΖΙ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΑ
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΓΓΑΛΙΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΟΔΙΩΝ ΣΟΥ
ΤΑ ΛΙΒΑΔΙΑ ΜΟΥ ΧΟΡΕΥΟΥΝ
Ο ΗΛΙΟΣ ΚΥΛΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΟΥ
ΜΑ ΟΤΑΝ ΡΙΧΝΕΙΣ ΤΗ ΣΚΙΑ ΣΟΥ
ΚΡΥΩΝΩ ΣΑΝ ΝΑ'ΜΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΗ
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΚΑΒΟΝΤΑΣ ΜΕ
ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΣΟΥ...
---CHANSONS MALAISES----
(((*_*)))
clickonmebabe..