- Η ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
Φιλικά ΤrUsT
quote:
το γράμμα λ στα ελληνικά συμβολίζει το νερό όπως και το ρ
Ωραιο θεμα...αλλα φοβαμαι πως τις πληροφοριες σου τις διακατεχει ενα σημαδι ασαφειας?Πως ξερεις πως το λ συμβολιζει το νερο?
Φιλικά Trust
quote:
Κοίτα καταλαβαίνω τους τυχόν ενδοιασμούς που υπάρχουν γύρω απο την εγκυρότυτα των πληροφοριών που παραθέτω.Απλά θα ήθελα να σε διαβεβαιωσω οτι αυτές τις πληροφορίεσ τις αποκόμισα απο διακεκριμένους γλωσσολόγους οι οποίο ήταν καλεσμένοι στην εκπομπη του Χαρδαβέλα(''Οι πύλες του ανεξήγητου'')Η εκπομπή παντώς προβλήθηκε πρόσφατα!Το θέμα της ήταν η κρυφές πτυχές της ελληνικής γλώσσας!!!Ελπίζω να σε κάλυψα
Φιλε Trust...
Δεν εχω ακουσει τιποτα ποτε μου για ταυτηση στοιχειων με γραμματα...η μονη γνωση που ξερω με τα γραμματα ειναι με την αριθμολογια...αλλα και αυτα τελικα ισως να ειναι παραμυθια...Λυπαμαι αλλα δεν μπορω να βοηθησω σε τιποτα...αλλα αν μπορεσεις και βρεις τιποτα ευχαριστως να συμμετεχω.
Εχουμε ένα θέμα ανοιχτό για την Ελληνική γλώσσα και τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει, στo φόρουμ της Γνώσης. Ελάτε από κει αν θέλετε.
Πάντως το θέμα των κοινών ριζών στις λέξεις διαφόρων γλωσσών, αποτελεί θέμα debate χρόνων. Η πιό διαδεδομένη θεωρία σήμερα είναι αυτή των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών (ένα μεγάλο γκρουπ γλωσσών με υποκατηγορίες), που έχουν την βάση τους σε μία Ινδοευρωπαϊκή πρωτογλώσσα από την οποία εξελίχθηκαν όλες. (Υπάρχει σχετικό θέμα με πολλές πληροφορίες στην Γνώση, αλλά θα πρέπει να το ψάξετε στις πίσω σελίδες).
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
θα συμφωνήσω με την Ostria στο θέμα της κοινής καταγωγής κάποιων
ριζών. Κάποιες από αυτές ανάγονται στα Σανσκριτικά, που είναι
αρχαία γλώσσα από την οποία διαμορφώθηκαν και κάποιες Ελληνικές
λέξεις.
Υπάρχει η θεωρία ότι κάποιες ρίζες και φωνήματα κατάγονται από μια
πανάρχαια "γλώσσα του Θεού", ένα σύνολο από κραδασμούς που
αντιστοιχούν σε αρχέτυπα. Αυτά με τον καιρό έγιναν σύμφωνα και
φωνήεντα και έδωσαν τις λέξεις, που για αυτό το λόγο μοιάζουν
σε αρκετές γλώσσες.
Ως παραδείγματα αναφέρονται τα φωνήματα:
μ-ρ που συνδέεται με το θυλικό στοιχείο και έχουμε τις λέξεις
μητέρα, mother κλπ. καθώς και τη λέξη θάλασσα -mar-, αλλά και τη
Μαρία, μητέρα του Χριστού.
δ-ρ σχετικές με τις σανσκριτικές λέξεις δάρμα και κάρμα που
σημαίνουν δρόμο, νόμο, και που σήμερα συναντιούνται σε λέξεις όπως
δρόμος.
μ-γ από την αρχαία ρίζα μάγκι που συνδέεται με το στοιχείο της
φωτιάς και υπάρχει στις λέξεις μάγος, imagination κλπ.
Στο τεύχος 32 του Άβατον υπάρχει ένα αφιέρωμα στις "φωνές του Θεού",
όπου αρθρογραφούν οι Εύα Αυλίδου, ο Γιάννης Σπυρόπουλος,
ο Χρήστος Κώνστας, ο Σπύρος Μακρής, η Ευφροσύνη Αμοντίνι Κωστάκη,
ο Κωνσταντίνος Ζάρρας, η Ροζάννα Βούρτζη κ.α.
Είναι ενδιαφέρον γιατί καλύπτει ένα ευρυ φάσμα σημειολογίας των
φωνημάτων, εξετάζοντας την καταγωγή τους και την αφομοίωσή τους
στη γλώσσα, σε προσευχές, σε τέχνες κλπ.
Βέβαια, εδώ ξεφεύγουμε λίγο από το θέμα που άνοιξε ο φίλος Trust,
όποτε κλείνω με αυτή την πληροφορία.
Τ: συμβολίζει το σφυρί με το οποίο Τύπτει και προκαλεί τον ηχητικό αυτό θόρυβο.
Δ: παριστά το τριγωνικό εργαλείο με το οποίο ο άνθρωπος προκαλεί Δούπον.
Κ: δείχνει παρόμοιο εργαλείο να Κρούει κατηργασμένη σανίδα ή θύρα.
Γ: παριστά επίσης το γωνιώδες εργαλείο, με το οποίο κανείς χαράσσει, όπως είναι ο Γύης, που χαράσσει τη γη.
Λ: έχει τη μορφή του μυτερού λίθου (Λάς, στην πανάρχαια ελληνική ρίζα).
Ρ: ηχητικά συνηρτημένο με τη ροή, εικονίζει το ρέον υγρό από στρογγυλό αγγείο.
Μ: συνηρτημένο με τη μητρότητα συμβολίζει τα πόδια τικτούσης γυναίκας.
Θ: εκ του Θέωμαι, συμβολίζει τον οφθαλμό.
Π: προήλθε από την πνοή του ανέμου, την προκαλούσα πλουν, παριστάνεται με το τετράγωνο ιστίο πλοίου.
Φ: εκ του Φυσώ, που συμβολίζεται με φουσκωμένο ιστίο επί καταρτίου.
Β: αντιληπτό από τη Βοή του βοριά, εικονίζεται με δύο ανεπεπταμένες τριγωνικές σημαίες.
Ξ: με ήχο γνωστό από το Ξάσιμο των ερίων, έχει τη μορφή του χτενιού.
Σ: παριστάνει είτε την παλινδρομική κίνηση του Σεισμού, είτε το Σύριζον φίδι.
Ζ: προήλθε από το όνομα Ζεύς και συμβόλιζε το σχήμα του κεραυνού.
Χ: δείχνει ίσως την κλεψύδρα με την οποία μετρούσαν το Χρόνο ή το σχήμα Χορευτού (με ανοικτά χέρια και πόδια).
Ψ: είναι φωτογραφική απεικόνηση του Ψαύοντος χεριού.
Ν: στην αρχική του μορφή, με κάθετες ευθείες, παρίστανε τις βαθμίδες του Ναού (ναίω = κατοικώ).
Υ: εκφράζει δια του σχήματος το πανάρχαιο ζωγράφημα, το οποίο υπεδήλωνε την κλειστή κοιλότητα, εντός της οποίας φυσικώς ή εντέχνως ήταν δυνατόν να συγκεντρωθεί το Υδωρ ή γενικώς τα Υγρά.
(Δ.Δημόπουλος, Η καταγωγή των Ελλήνων)
Δεν γνωρίζω βέβαια κατά πόσο αυτά ισχύουν. Με τα παραπάνω ο Δημόπουλος ισχυρίζεται ότι το αλφάβητο ήταν ελληνικό και από λάθος όλοι νόμισαν, ακόμη και οι αρχαίοι, ότι ήταν φοινικικό.
Λέει ότι πιθανόν να το δημιούργησαν οι Έλληνες της Κύπρου ή της Κρήτης, οι οποίοι το μετέφεραν με τα πλοία τους στη γειτονική Φοινίκη. Έπειτα οι Φοίνικες, σαν δεινοί θαλασσοπόροι, το πέρασαν στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Αν θέλεις να μετρήσεις ακριβέστερα τα δόντια του Διαβόλου, κάμε τον να γελάσει!
Πολύ σωστές οι επεξηγήσεις για τα νεοελληνικά γράμματα. Τα αρχαϊκό αλφάβητο όμως ήταν αυτό (το είχα δώσει και σε άλλο forum).
Εκτός από τα γράμματα του σημερινού αλφαβήτου, το αρχαϊκό αλφάβητο περιλάμβανε και τις παραλλαγές: C, D, F, L, Q, R, V.
Οι Λατίνοι πήραν το Ελληνικό αλφάβητο και πρόσθεσαν ένα μόνο γράμμα το G που είναι παραλλαγή του Γ.
Αργότερα, στο δυτικό αλφάβητο προστέθηκαν 3 παραλλαγές:
J παραλλαγή του Ι
U παραλλαγή του V
W παραλλαγή του V
quote:
Δεν γνωρίζω βέβαια κατά πόσο αυτά ισχύουν. Με τα παραπάνω ο Δημόπουλος ισχυρίζεται ότι το αλφάβητο ήταν ελληνικό και από λάθος όλοι νόμισαν, ακόμη και οι αρχαίοι, ότι ήταν φοινικικό.
Όχι από λάθος, για κάποιους λόγους που έχουν σχέση με τα απόρρητα των ιερατείων.
Εδώ υπάρχει το εξής ευτράπελο. Οι δυτικοί έχουν υιοθετήσει ουσιαστικά το Ελληνικό αλφάβητο αλλά λένε ότι προέρχεται από το Λατινικό, ενώ εμείς "έχουμε" το δικό μας, αλλά λέμε πως το πήραμε από τους Φοίνικες.
Αν διαβάσεις τον Κρατύλο του Πλάτωνα θα εκπλαγείς.
δες και εδώ: http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?ARCHIVE=&whichpage=4&TOPIC_ID=1490
Edited by - κώστας on 08/06/2005 21:35:43
quote:Ποιόν ακριβώς "Δυτικό" άκουσες να λεέι τέτοιο πράγμα, φίλε Κώστα;
Οι δυτικοί έχουν υιοθετήσει ουσιαστικά το Ελληνικό αλφάβητο αλλά λένε ότι προέρχεται από το Λατινικό,
quote:Εμείς, και όλη η επιστημoνική εργασία των τελευταίων 200 χρόνων
ενώ εμείς "έχουμε" το δικό μας, αλλά λέμε πως το πήραμε από τους Φοίνικες
Ας μην γινόμαστε παρανοϊκοί...
k
Edited by - kynikos on 09/06/2005 01:51:07
quote:
Ποιόν ακριβώς "Δυτικό" άκουσες να λεέι τέτοιο πράγμα, φίλε Κώστα;
Μήπως η διατύπωσή μου ήταν ασαφής; Εννοούσα ότι "Οι δυτικοί χρησιμοποιούν ουσιαστικά το Ελληνικό αλφάβητο αλλά λένε ότι (το δικό τους αλφάβητο) προέρχεται από το Λατινικό"
quote:
The modern English and many European languages still use the basic Latin alphabet, if not the actual words of the language.
http://www.unrv.com/culture/latin-alphabet.phpThe Latin alphabet, also called the Roman alphabet, is the most widely used alphabetic writing system in the world, the standard script of the English language and most of the languages of western and central Europe
http://www.free-definition.com/Latin-alphabet.htmlWhen England adopted the Roman alphabet,
http://www.fortunecity.com/victorian/vangogh/555/Spell/saxon-alphabet.htm
Μόνο 4 γράμματα του Δυτικού αλφάβητου δεν υπήρχαν στο Αρχαιοελληνικά αλφάβητο: G, J, U και W.
quote:
quote:
ενώ εμείς "έχουμε" το δικό μας, αλλά λέμε πως το πήραμε από τους ΦοίνικεςΕμείς, και όλη η επιστημoνική εργασία των τελευταίων 200 χρόνων
Ας μην γινόμαστε παρανοϊκοί...
Δεν καταλαβαίνω τι έννοείς. Αν εννοείς σε ποιές πηγές στηρίχτηκα, θα πάμε πολύ πιο πίσω από "200 χρόνια".
"ενώ εμείς "έχουμε" το δικό μας"
Όπως αναφέρει ο Πλάτων στον Κρατύλο, στην ετυμολογική ανάλυση του ονόματος Αθηνά:
Αυτό είναι πιο δύσκολο, αγαπητέ μου. Πάντως φαίνεται ότι και οι αρχαίοι πίστευαν για την Αθηνά ότι και οι σύγχρονοι ειδικευμένοι στον Όμηρο. Οι πιο πολλοί από τούτους, δηλαδή προσπαθώντας να ερμηνεύσουν τον ποιητή, λένε ότι αυτός παρουσιάζει την Αθηνά ως νου και διάνοια, και φαίνεται ότι αυτός που έδωσε το όνομα κάτι παρόμοιο σκέφθηκε για κείνη, και ακόμα περισσότερο λέγοντας τη νόηση θεού, αφού λέει πως αυτή είναι "α θεονόα" χρησιμοποιώντας με τον τρόπο των ξένων το άλφα στη θέση του ήτα και αφαιρώντας το γιώτα και το σίγμα. Ίσως όμως να σκέφτηκε έτσι, αλλά να την ονόμασε "Θεονόη", επειδή αυτή περισσότερο από τους άλλους εννοεί τα θεία ζητήματα. Εξάλλου δεν απέχει καθόλου από το να θέλει να την επονομάζει "Ηθηνόην". Διαμορφώνοντας πάντω, ή ο ίδιος, ή εκ των υστέρων άλλοι για να το βελτιώσουν , κατά την κρίση τους, την ονόμασαν "Αθηνά".
Ετυμολογική ανάλυση γίνεται απ' ότι γνωρίζω (αν κάνω λάθος διόρθωσέ με) σε γραπτά κείμενα χρησιμοποιώντας κάποιο είδος αλφάβητου.
Ο Πλάτων κάνει διαχωρισμό μεταξύ των "αρχαίων" και των "σύγχρονων ειδικευμένων στον Όμηρο". Τον Όμηρο τον θεωρεί σύγχρονό του.
Το ποιους θεωρεί "αρχαίους", μας το εξηγεί στον Τίμαιο και στον Κριτία, όπου αναφέρει μια χρονολογία της "αρχαίας Αθήνας" του 9.500 π.Χ.
Εδώ ουσιαστικά ο Πλάτων περιγράφει με ποιο τρόπο το 9,500 π.Χ. κάποιοι "σοφοί" χρησιμοποιούν το αλφάβητο και τις έννοιες για να συνθέσουν το όνομα Αθηνά.
"αλλά λέμε πως το πήραμε από τους Φοίνικες"
quote:
...ως εμοί δοκεί... Οι δε Φοίνικες ούτοι, οι συν Κάδμω απικόμενοι, των ήσαν οι Γεφυριοι, αλλα τε πολλά οικίσαντες ταύτην την χώρην εσήγαγον διδασκαλία ες τους Ελληνες και δη τα γράμματα, ουκ εόντα πριν Ελλησι ως εμοί δοκέειν...(Tερψιχόρη 57 - 59)