- Δ ο υ λ ε ί α ή Δ ο υ λ ε ι ά ???? - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Ωραία εκανα την εισαγωγή μου ..ας μπώ στο ψητό ...

Τι θα κάνατε εσεις αν...........

Ειστε πωλητής και σχεδιαστής σε ενα αντικέιμενο και ......

Εχετε ωράριο καταστημάτων....και ενα υποτιθέμενο ρεπό, και......

Σας ανακοινώνουν οτι ....διώχνουν την τηλεφωνήτρια του καταστήματος ..μεταφέρουν το γραφείο σου.....στην θέση της ...(παραμένετε στον τομέα σας) ...αλλά σηκώνετε και τα τηλέφωνα και υποδέχεστε και πελάτες
ωραίααααα ....

Και μετά σαν ανακοινώνουν οτι από εκει που ειχατε μια Δευτέρα και μια Τετάρτη ελευθερο το απόγευμα----ξαφνικά γίνετε συνεχόμενο το ωραριο ...9 - 9 ....με διακοπή το μεσημέρι 3 μιση ωρες ??????

και το πρόγραμμα διαμορφωνετε ως εξής ....
καθε μέρα 9 - 9 ....α με ενα κενό για να πάω σπίτι μου ...απο τις 1¨30 μέχρι τις 5¨00 (λεπτομέρια ...αλλάζω 3 λεωφορεία ...μόνο για πηγαινε)συνολο ημέρας ..12 εισητήρια !!!!!!!!!!!

Α θα εχω το Σάββατο Ρεπο ..ομως δεν λέω ...![B)
)]

Αν θεωρήσετε οτι αυτό τό θέμα πρέπει να κλείση, και δεν ταιριάζει με τα εδώ ...τότε συγνώμη που πήρα το θάρος ...

(Ζητάω απλά την γνώμη σας ...ειμαι παράλογη ?????

Στο ερώτημα Δουλειά ή Δουλέια, εγώ απαντώ:
ΕΡΓΑΣΙΑ

Κάνε υπομονή και ο ουρανός θα γίνει πιό γαλανός...

Κέλσος

Η Συζήτηση όμως θα πρέπει να συνεχιστεί στο Forum "Απόψεις, Προτάσεις κ.ά." όπου και μεταφέρεται καθώς ταιριάζει περισσότερο στην Θεματολογία.

Μπορει ομως να υπαρξει μεταφυσικη αναλυση των οσων περναμε??
Να σκεφτω πως αυτος ο διαβολακος που ονομαζετε μοιρα τα εχει κανονισει ετσι ωστε να δουμε αντοχες και αντιδρασεις??

quote:

---

Xμμμμμ
Πράγματι ΔΥΣΚΟΛΟ το πράγμα....
Μα και τι είναι ΕΥΚΟΛΟ;;;

---

And I keep on wondering....

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΒΑΖΑ ΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΝΕΥ ΩΡΑΡΙΟΥ....
ΔΗΛΑΔΗ 24 ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗΣ.
ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΜΑΝΤΑΤΑ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ.
ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΕΝΑ ΚΟΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ.....
ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΑΙ ΠΟΛΛΑ .....
ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΛΑ ΑΞΙΖΕΙ.
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΜΑΡΑ ΚΑΙ cat ΣΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ...
**********************************************************************
Ο πραγματικός πλούτος της χώρας παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο· γι' αυτό οι αγρότες και οι εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη ιδεολογήματα για τη δουλειά τους. Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη.

Αντιθέτως, οι απασχολούμενοι στον τριτογενή τομέα, των υπηρεσιών, δεν αρκούνται στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν· αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο νόημα σ' αυτό που κάνουν. Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία. Ο καλώς εννοούμενος επικερδής χαρακτήρας του αποσιωπάται συστηματικά και προβάλλεται κατά κόρον σαν ζωτική ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο. Οι χρηματιστές κόπτονται για την "ανάπτυξη", οι διαφημιστές μοχθούν για την "επικοινωνία", οι ασφαλιστές χτίζουν την "ασφαλιστική συνείδηση" κ.ο.κ. Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων ότι ασκούν λειτούργημα. Η κοινωνία, που διευθύνεται από τους εγγράμματους, έχει περί πολλού αυτά τα επαγγέλματα και περιφρονεί εξόφθαλμα τον αγρότη και τον εργάτη. Απόδειξη, ότι τους αμείβει με τα χαμηλότερα των εισοδημάτων και τους επιφυλάσσει πενιχρές συντάξεις και ανεπαρκέστατη υγειονομική περίθαλψη. Ουδείς ζηλεύει τη μοίρα τους.

Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καριέρα σε κάποια από τις μοντέρνες και αστραφτερές δουλειές. Αυτές έχουν πέραση· προσφέρουν υψηλές αμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό status. Δεν υποψιάζονται καν πως η καριέρα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων. Για να πετύχεις σ' αυτές τις δουλειές, το παν είναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου. Να είσαι αυτό που επιθυμεί ο άλλος να είσαι. Αλλού σε θέλουν τολμηρό και επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο. Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα με τον κλάδο· άλλο σέιλς κι άλλο φαϊνάνς. Αυτή την κωμωδία του αγκρέσιβ ή του ριλάιαμπλ δεν θα σταματήσεις ποτέ να την παίζεις· αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά. Επίσης, από τη μέρα που θα εισέλθεις σε κάποιον κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και τις ιδεοληψίες του· σαν να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση. Ο κλάδος υπεράνω όλων. Είναι ο ιερός δεσμός που προστατεύει και ανυψώνει τα μέλη του, ασχέτως των εσωτερικών ανταγωνισμών. Με αυτή τη συντεχνιακή αντίληψη της χειρίστης μορφής οι "συνάδελφοι" θωρακίζουν την επαγγελματική τους ιδιότητα και διεκδικούν από την κοινωνία διαρκώς και νέα προνόμια.

Μαζί με την είσοδο στην αγορά εργασίας των νέων επαγγελμάτων εισήχθη και η δυτική νοοτροπία του ολοκληρωτικά αφοσιωμένου στη δουλειά του προτεστάντη. Ο χρόνος που αφιερώνουν οι υπάλληλοι στην εταιρεία είναι τρομαχτικός. Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη. Το καθορισμένο ωράριο θεωρείται παρωχημένη αντίληψη, και η αμοιβή για υπερωρίες είναι αδιανόητη. Οι υπάλληλοι δουλεύουν εντυπωσιακά περισσότερες ώρες από τις προβλεπόμενες από τον νόμο, απασχολούνται Σαββατοκύριακα και αργίες χωρίς την ανάλογη αμοιβή. Τα εξοντωτικά 12ωρα και 14ωρα δουλειάς είναι νον στοπ. Η μεσημβρινή σιέστα έχει τεθεί πλέον και στη χώρα μας υπό διωγμόν· κατάντησε μομφή. Λένε "αυτός κοιμάται μεσημέρι" εννοώντας πως είναι εκτός πνεύματος· εν ολίγοις ακατάλληλος.(Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να καταθέσουν δημοσίως για τις ευεργετικές ιδιότητες του μεσημβρινού ύπνου, θα είχε καταρρεύσει προ πολλού το δυτικό εργασιακό μοντέλο. Ο ύπνος του μεσημεριού είναι βάλσαμο για την ψυχική και τη σωματική μας υγεία και, εννοείται, συμβάλλει καίρια στη μακροβιότητα. Είναι κατά πολύ πιο απαραίτητος και ζωογόνος από όλες τις "χελθ" βιταμίνες, τα "σπα" και τις λοιπές τεχνικές στήριξης του ανθρώπινου οργανισμού.) Ο ευπρεπής μισθός και ίσως κάποιο ετήσιο μπόνους που παρέχουν οι εταιρείες στα μοντέρνα εργατόσκυλα δεν αντισταθμίζουν τις ατελείωτες ώρες πρόσθετης δουλειάς. Γι' αυτό υπάρχουν συνήθως και κάποιες έξτρα παροχές κολακείας· το ωραίο γραφείο (με παράθυρο ή όχι, ανάλογα με τη θέση σου στην ιεραρχία της επιχείρησης) και κάποιοι φανταχτεροί τίτλοι, που ουσιαστικά δεν σημαίνουν τίποτα. Προβιβάζεσαι σε εξέκιουτιβ, σίνιορ εξέκιουτιβ, κορντινέιτορ, σουπερβάιζορ, νταϊρέκτορ, βάις πρέζιντεντ, τσιφ, μέλος του εξέκιουτιβ μπορντ και άλλα του σωρού και χωρίς νόημα.

Η μακροβιότητα της καριέρας σε μια σύγχρονη εταιρεία κρίνεται από δύο βασικά στοιχεία: την όλο και μεγαλύτερη "τρέλα" για δουλειά και το λόγιαλτι (την πιστότητα) στην εταιρεία και στους στόχους της. Επίσης, είναι απαραίτητο να συμμεριστείς κάποιες νέες "αξίες". Όπως το σχιζοφρενικό "άλλο δουλειά κι άλλο φιλία", λες κι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει αναστολή αισθημάτων. Ή το δόγμα ότι με κάθε θυσία πρέπει να φέρεις σε πέρας τη δουλειά που σου ανέθεσαν. Όλα αυτά καλύπτονται με την πρόστυχη στρεψοδικία του σωστού "επαγγελματία". Που σημαίνει ότι, προκειμένου να γίνει η δουλειά σου, όλα επιτρέπονται· η δουλειά προηγείται κάθε ανθρώπινου αισθήματος· φιλία, αγάπη, δίκιο, κατανόηση είναι δευτερεύοντα. Λένε "είμαι προφέσιοναλ" κι αυτό τα εξηγεί όλα. Κι ο Αλ Καπόνε "προφέσιοναλ" ήτανε. Μάλιστα, οι νέοι επαγγελματίες διηγούνται εμφατικά το παράδειγμα του Ωνάση που φιλοξενούσε έναν φίλο του, επίσης εφοπλιστή, στη θαλαμηγό του. Ενώ έπαιζαν τάβλι, ο άλλος του αποκάλυψε χαρούμενος πως έδωσε εντολή αγοράς δύο πλοίων που μόλις είχαν βγει προς πώληση. Ο Ωνάσης δεν φάνηκε να δίνει σημασία στην πληροφορία· συνέχισαν το παιχνίδι, μα κάποια στιγμή σηκώθηκε, να πάει στην τουαλέτα, και άργησε λίγο. Όταν επέστρεψε, ξανάπιασε τα ζάρια και είπε χαμογελαστός στον φίλο του πως τα πλοία που του είχε αναφέρει τα αγόρασε μόλις πριν ένα λεπτό εκείνος. Αυτόν τον κτηνώδη αμοραλισμό εννοούν όταν λένε "είμαι προφέσιοναλ". Το πλέον ψυχοφθόρο για τον εργαζόμενο είναι πως πρέπει να δίνει κάθε μέρα εξετάσεις. Τα σύγχρονα επαγγέλματα έχουν υψηλό βαθμό ανασφάλειας σε σχέση με τα παραδοσιακά. Και απείρως σκληρότερο ανταγωνισμό· τόσο εξωτερικό, από άλλες ομοειδείς εταιρείες, όσο και εσωτερικό, από άλλους καπάτσους που εποφθαλμιούν την ίδια θέση. Ακόμη και το υψηλόβαθμο στέλεχος δεν αισθάνεται σιγουριά· πάει ένα πρωί, και χωρίς καμία προειδοποίηση βρίσκει το γραφείο του στο διάδρομο.

Δυστυχώς στην ίδια λούμπα έπεσαν και οι γυναίκες. Μέχρι πρόσφατα δεν επιδείκνυαν την ολοκληρωτική αφοσίωση των αντρών στη δουλειά τους. Ως όντα πιο πολύπλοκα, αισθαντικά και ερωτικά, έδιναν μεγαλύτερη σημασία στα αισθήματα και στις χαρές της ζωής. Γι' αυτή την ανεξαρτησία τους η κοινωνία τις φιλοδώρησε εκδικητικά με σωρεία
κατηγοριών· άπιστες, ελαφρόμυαλες, ανεύθυνες, γλωσσούδες κ.λπ. Η χαρά και ο ερωτισμός δεν συγχωρούνται στην παραγωγή. Τελευταίως μάλιστα, αν αποπειραθείς στη δουλειά ένα πονηρό αστείο, κάποιο υπονοούμενο, καραδοκεί η εξευτελιστική κατηγορία της "σεξουαλικής παρενόχλησης". Αυτό κι αν είναι ευνουχισμός· σημαίνει "όσοι περάσετε αυτή την πόρτα αφήστε έξω το φύλο σας". Οι γυναίκες, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν ένα ακόμη αντρικό οχυρό, γίνονται κι αυτές "προφέσιοναλ" θύματα. Τυπικές, σοβαρές, με πολυάσχολο ύφος, ασέξουαλ ντύσιμο, κάτι σκούρα ταγιέρ σαν αντρικά κουστούμια, λευκό πουκάμισο και απομίμηση γραβάτας. Έσβησε το χαμόγελο, το σκέρτσο και το παιχνίδισμα, που τις έκαναν αξιολάτρευτες. Έχασαν το πλεονέκτημα της ζωής που είχαν έναντι των εξουθενωμένων από τη δουλειά αντρών.

Ο Γκι Ντεμπόρ το έγραψε με συνταρακτική απλότητα: "Μόνο όσοι δεν δουλεύουν ζουν". Στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας όλοι ξέρουμε ότι στον κόσμο δεν ήρθαμε για να κάνουμε καριέρα, λεφτά και όνομα· ήρθαμε πρωτίστως για να ζήσουμε και, ει δυνατόν, να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκαμε. Αλλά δεν ζούμε. Κι αυτό μας τρελαίνει. "Το άγχος, το στρες, ο φόβος, η ντροπή, η περιφρόνηση, η επιθετικότητα, η θέληση της δύναμης γεννιούνται από μια καταπιεσμένη θέληση για ζωή" (Βάνεγκεμ) Με την πιο κοινή λογική, όσες ώρες δουλεύεις, άλλες τόσες πρέπει να έχεις ελεύθερες για να χαρείς αυτά που έβγαλες. Όμως ο νέος άνθρωπος σπαταλά όλο τον χρόνο του, την ευφυΐα, την εφευρετικότητα και τις εμπνεύσεις του υπέρ της καριέρας του και όχι της ζωής του. Ο ψυχισμός του μολύνεται από αυτό το δηλητηριώδες αλισβερίσι. Φυσικώ τω τρόπω, το εξέκιουτιβ τερατάκι γραφείου θα μεταφέρει μακάβρια το πάρε δώσε και στις προσωπικές του σχέσεις: "Αυτά έκανα για σένα, περιμένω ανταπόδοση".

Μοιραία οι λαμπρές καριέρες είναι πυραμίδες που θεμελιώνονται πάνω σε προσωπικές και οικογενειακές τραγωδίες.

ΤΑ ΝΕΑ , 07-12-2002 , Σελ.: P35

Νομίζω πως τελικά έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα κοινωνικά δεδομένα όλα έχουν να κάνουν με έναν συνεχή αγώνα για απόκτησης χρήματος

Το «δουλεύω για να δημιουργήσω» τείνει να εξαφανιστεί και να κυριαρχήσει το «δουλεύω για να βγάλω χρήματα».
Το να καταντήσει η δουλειά («εργασία» θα συμφωνήσω με τον Kelso) δουλεία συμβαίνει πολλές φορές και μάλιστα ασυναίσθητα.
Μέσα από τον καθημερινό αγώνα για επιβίωση – και δεν αναφέρομαι στην απόκτηση μέσων πρώτης ανάγκης, αλλά στην απόκτηση μέσων για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης – η δουλειά αλλάζει πρόσωπο και χαρακτήρα χωρίς εμείς οι ίδιοι να αντιστεκόμαστε ακόμα και να επαναστατούμε.

O ανταγωνισμός είναι αυτός που τις περισσότερες φορές παροπλίζει με παρωπίδες τον κάθε εργαζόμενο και τον οδηγεί σε μονοπάτια που μπορούν μεν να αποφέρουν χρήματα αλλά καλεί και τον καθένα μας να πληρώσει με το αντίστοιχο προσωπικό κόστος.
Όταν πάλι κάποιος καταφέρνει να αντιληφθεί το τι συμβαίνει είναι δύσκολο να αντιδράσει μεμονωμένα γιατί το σύστημα είναι τέτοιο που το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό για εκείνον χωρίς να έχει καταφέρει να κλονίσει ή να ανατρέψει την κατάσταση.

Αραγε μπορεί ο καθένας μας σήμερα να κάνει συνειδητά την επιλογή του ή θα πρέπει να ακολουθήσει το "ρεύμα" της εποχής προκειμένου να είναι αποδεκτό μέλος της κοινωνίας??

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ ΚΕΛΣΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΙΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΕΠΩΝ.

ΑΛΛΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΕΡΓΑΣΙΑ ????????
Η ΕΧΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ??????

ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΑΣΕΙ ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΥΛΙΚΑ ΑΓΑΘΑ.
ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΑΣΕΙ ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΟΧΙ ΑΓΑΘΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΑ ΑΓΑΘΑ
ΠΟΥ ΔΗΘΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΘΟΥΜΕ.

ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΕΛΠΙΔΑ ΟΛΟΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΔΟΥΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤIΓΜΗ ΠΟΥ ΥΠΟΚΥΨΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ....
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΜΑΡΑ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
ΕΧΟΥΝ ΕΝΑΝ ΚΟΙΝΟ ΠΑΡΑΝΟΜΑΣΤΗ 24ΩΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ.
ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΤΟ ΕΛΕΓΕ ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ.

ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΔΟΥΛΟΙ ΤΩΝ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ...
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΑΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΩ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΑ.

ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΛΕΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ....

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...

Όταν εργαζόμαστε ελεύθερα, όταν η εργασία έχει αντικείμενο κάτι το οποίο αγαπάμε, τότε το μυαλό μας δημιουργεί, η ψυχική ευφορία από το τελικό αποτέλεσμα είναι η αμοιβή και η σωματική κούραση η απόδειξη της εργασίας.
Νους και σώμα σε υγεία και αρμονία.

Όταν το παραγόμενο έργο μας οριοθετείτε και αυτό είναι κάτω από της πραγματικές μας δυνατότητες, τότε επέρχεται ψυχική κούραση και αποστροφή από την εργασία.

Συμπερασματικά στην σύγχρονη εποχή ποιο πολύ μπορεί να κουραστεί ένας υπάλληλος γραφείου ο οποίος παράγει εξαναγκαστικό έργο, παρά ένας επιπλοποιός ο οποίος σκαλίζει στο χέρι ένα σύνθετο.
Π.χ. Αν είσαι υπάλληλος στη NEOSET θα νιώθεις ποιο πολύ καταπιεσμένος και κουρασμένος από το να ήσουν πάνω σε ένα σχεδιαστήριο και να βγάζεις τα μάτια σου φτιάχνοντας ένα σπίτι, τη στιγμή που η εργασία που θα είχες επιλέξει θα ήταν σχεδιαστής/α . Και στις δύο περιπτώσεις το αντικείμενο είναι το σχέδιο απλά στη μία δεν έχουμε την ελευθερία να παράγουμε αυτό που οι πραγματικές μας δυνατότητες μπορούν να φέρουν εις πέρας, ενώ στην άλλη το μυαλό μας δημιουργεί και εξαντλεί τα περιθώρια σκέψης του.

Άρα αν θέλετε να προσλάβετε έναν υπάλληλο και αυτός να είναι ευτυχισμένος η εργασία που θα του ανατεθεί θα πρέπει να υπερβαίνει κατ ελάχιστο τις δυνατότητες του ούτως ώστε να νιώθει ότι παράγει και δημιουργεί και όχι ότι περιορίζετε σε κάτι κατώτερο των δυνατοτήτων του.

Άρα εργασία όταν κάνουμε αυτό που θέλουμε και δουλεία όταν κάνουμε κάτι απλά για βιοποριστικούς λόγους.

ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙ ΚΑΛΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟ.....
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ.
Ο ΦΙΛΟΣ durden_alie ΜΑΣ ΤΟ ΘΥΜΙΣΕ ΑΥΤΟ.....
ΜΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ

quote:

---

Αντικατοπτρίζεται κυρίως σ' αυτό το ξέφρενο κυνήγι των υλικών αγαθών στο οποίο όλοι επιδιδόμαστε προς κάλυψη πλασματικών αναγκών. Ανάγκες που δημιουργούνται καθημερινά, όλο και περισσότερες, όλο και επιτακτικότερες, όλο και πιο απατηλές, από την πανίσχυρη βιομηχανία παραγωγής των "προτύπων επιτυχίας"--το γνωστό σε όλους "γρήγορο αμάξι, ακριβό ρολόι κι ωραία γκόμενα".

---

** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**

σκεφτομουν αυτον τον απαραδεκτο και ανηθικο εκβιασμο που κανουν οι εταιριες σε αυτους που εχουν αναγκη...

γιατι, καλα ειναι να τα σηκωσεις ολα και να πεις: αη απο δω περα και συ και η εταιρια σου ΔΕ Σ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ!!!
και αλλο ειναι να ΕΧΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΑΓΚΗ τη δουλεια, να το ξερει και η εταιρια και να σ εκμεταλευεται, χωρις να μπορεις να κανεις κατι γιαυτο.

το μονο που μπορω να σε συμβουλεψω, χωρις να σε ξερω βεβαια και χωρις να ξερω λεπτομερειες παραπανω απο αυτες που εδωσες ειναι το ακολουθο:

θελει τρομερη πολιτικη και διπλωματια για να μπορεις να πουλησεις ακριβα την εργασια σου, ασχετα με την ποιοτητα αυτης. ακομη και αν χρειαστει να θυσιασεις μια η δυο δουλειες, αξιζει τον κοπο να τις θυσιασεις στην προσπαθεια σου να μαθεις να πουλας την εργασια σου με την τιμη που εσυ και κανενας αλλος οριζει!

(δεν στα λεω αυτα εκ του ασφαλους, μου εχει συμβει και εμενα αυτο που περιγραφεις καποιες φορες, και ετσι αντεδρασα, τωρα ειναι πολυ καλυτερα!)

φιλικα

Τωρα θέλω να κάνω μια ερώτηση γενική επί του θέματος ...(ξέρω θα καταντήσουμε το θέμα γενικές οδηγίες για ΙΚΑ και ΟΑΕΔ ...αλλά εχω μια απορία ...)

Γιατι ρε γμτ ...οι κολ.....λογιστές ..σου λένε πάντα οτι δεν θα σου δηλώσουνε ολο τον μισθό ...παρά μόνο τον βασικό ..?
ξέρει κανείς αν καλύπτετε νομικά αυτο ..για να βρω το δίκιο μου ,..?

"ΚΑΙ μη ΧΕΙΡOΤΕΡΑ να ΛΕΜΕ"