- ΓΙΑΤΙ ΥΠAΡΧΟΥΜΕ ;;; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Ο καθένας μας κουβαλάει ,τον δικό του κόσμο ,μέσα στο μυαλό του.
Για να ενωθούμε όλοι αυτοί οι κόσμοι σε έναν ενιαίο ,είναι φύση αδύνατον .
Το πνεύμα που χρησιμοποιούμε ,για να κάνουμε κάποιες σκέψεις είναι ανεξιχνίαστο.
Δεν μπορέσαμε να αντιληφθούμε μέχρι σήμερα τον τρόπο με τον οποίο υπάρχει.
Ο καρπός αυτής της γνώσης, παραμένει για όλους απαγορευτικός.
Προσωπικά το δέχομαι ,ως ένα λογικό φαινόμενο.
Πιστεύω ότι η ανώτερη γνώση ,που μπορεί να αποκτήσει και να υλοποίηση ,μια ανθρώπινη διάνοια είναι :
Να εμπεδώσει ,τι είναι καλό και τι κακό ,για την δική της προσωπική ύπαρξη.
Εκτιμώ ότι καλό για εμένα είναι :
Να επιδιώκω αδιαλείπτως την προσωπική πνευματική αναβάθμιση του περιεχομένου της ψυχής .
Η εμπειρία μου, που πηγάζει μέσα από ατομικά και ομαδικά βιώματα ,μου δίδαξε μέχρι τώρα ότι :
Αυτό με βοηθάει να αντιληφθώ καλύτερα , τον κόσμο γύρω μου.
Εχθές τον αντιλαμβανόμουνα καλύτερα από προχθές.
Σήμερα καλύτερα από χθες.
Αύριο αν ακόμη υπάρχω, θα τον αντιλαμβάνομαι καλύτερα από σήμερα.
Σε σχέση με το παρελθόν και το μέλλον ,το παρών είναι πολυτιμότερο.
Έχω λοιπόν και σήμερα την μοναδική ευκαιρία ,να επιδιώξω την υλοποίηση μιας τέλειας ημέρας.
Γιατί όμως να μην επιδοθώ και να αφομοιωθώ, από την τωρινή ελληνική καθημερινότητα ;;;
Η ατέλεια της με απωθεί.
Το ανεξιχνίαστο πνεύμα μου ,έλκεται και κλείνει περισσότερο προς το τέλειο.
Δεν είναι η έλξη αυτή , μια ψευδαίσθηση.
Την νιώθω και την αισθάνομαι.
Την βιώνω όλο και ποιο δυνατά ,μέρα με την ημέρα.
Είναι η ψυχή ,που προσπαθεί να αποχωριστεί το σώμα.
Τα φτερά της όμως, είναι ακόμη μικρά.
Είναι λογικό αυτό που μου συμβαίνει.
Βλέπω την ματαιότητα της ύλης γύρω μου.
Την γεύομαι κάθε ημέρα ,από την στιγμή που γεννήθηκα.
Τώρα όμως που το πνεύμα μου δυνάμωσε, δεν την αντέχει άλλο.
Θέλει να πετάξει αυτό το δοκιμαστικό υλικό από πάνω της.
Για αυτό υπάρχω .
Για να περάσω με επιτυχία την δοκιμασία της ύλης.
Ξοπίσω αντικρύζομαι εγώ ο δειλός και ο μισητός μα ο υπομενετικός και ο δυνατός ο δακτυλοδεικτούμενος ο τελευταιός.
Μίκρος και ασύμαντος που δεν φαίνομαι με το μάτι, μα αισθητός γεματός ιερή μάνια με την ελπίδα να προφτάσω πρώτος.
Και θαρρώ πως τους θυμάμαι ολούς γοργοπόδαρους να μάχονται για την νίκη τα αδέρφια μου τα ίδια. Ο ομφάλιος Πολέμος ομώς σκληρός και όλοι προσπαθούν να επιβίωσουν, άνασα να πάρουνε το φώς να ξαναδούνε.
Ο θανάτος τους κοιτάει στα ματία και όλοι τους φοβούνται, σκονή και κακό στα ματωμένα ασπονδύλωτα κορμιά τους.
Και να σου ενφανιζομαί και έγω σαν κατάσκοπος, βγάζοντας την ουρά από τα σκέλια, να ρωτησώ γιατί μαλώνουν και φοβούνται.
Όλοι αληθειά μου είπανε και όλοι ψέματα από την δικιά τους την μεριά.
Σας βαρεθηκά μώρε δεν θα ακόυσω κανένας σας, ούτε τις δέκα εντολές σας, γέρος νοιώθω πια με την μάγκουρα την θαυματουργή στο δεξί το χέρι.
Και πιπιλίζοντας τον αντίχειρα μου, στο εφάφος την χτυπώ σαν τον ψευδοπροφήτη, η θαλασσά σχίζεται στην μέση και ολοί βλέπουν την μικρή σχισμή που οδηγεί στον κόσμο του πλακούντα.
Στρατιά απέραντη σχιματίσουν οι Ηρόστρατοι εδώ και διακόσιες δεκαέξι μέρες με τις εκκωφαντικές σάλπιγγες τους. Σαν τα συνεχόμενα αντίθετα αντίδρομα υπόγεια ρεύματα στέκοντε και δεν τολμούν να περάσουν τις Συπληγάδες πέτρες.
Κανένας άλλος δεν χωρεί, τα άρματα τους τους βαρένουν, παρά μονάχα εγώ ο όψιμος ο τελευταίος ο Λυσιμελης Λυσιστράτης.
Τους τύφλωσε το φώς και τα χρυσά νομίσματα στα μάτια τους τους τσουρουφλάνε. Πεινασμένοι και λέμαργοι για τροφή και φήμη, χάνονται στην ύλη.
Βαρκάρης χαρωπός, ταλαιπωρημένος και μονάχος κουναώ το κουπί μου, γεμάτος σοφία και αρέτη που μου διδαξάν τα ίδια μου τα αδέρφια.
Η Πείνα με οδηγεί μεσά στον Πόρο, τον Έρωτα να νοιώσω, το κύτταρο το πρώτο να αναστήσω. Και με μια φωνή τους αποχαιρετάω. Σας έζησα μώρε όλους εσάς τους πεθαμένους, πήρε ο καίρος πια και πάω να βρώ τα οστά μου.
Συμπάθατεμαι μα η βάρκα είναι μονό για μενα και παώ να βρώ τον εαυτό μου, δεν σας χωραεί όλους θα βουλιάξω και εγώ μάζι σας.
Και αυτό ειναί άδικο και σεβασμό δεν δείχνει, ένας τουλάχιστον πρέπει να το τολμήσει, αφήστε να ειμαί εγώ αυτός που θα φτασεί στην απέναντι όχθη να διηγηθεί την περιπέτια μας, ήρωες και πολεμιστές της γενιάς του 81.
Σας θυμάμαι ολούς αδέρφια μου η μνήμη ποτέ δεν κάνει λάθος. Και όταν η θάλασσα κλείσει ξανά απότομα, ένα θα γίνεται μαζί με την αρμονία.
Είρηνη θα σας βρεί και η μερίμνα θα σας φροντίσει. Το πνεύμα σας θα ανέβει μέχρι τον Όλυμπο του Δία.
Τον Ελαφηβολιών περιμένετε στο δεύτερο έτος της 697 Ολυμπιάδας θα ξάνα ανταμώσουμε, την έκτη μέρα πάλι, ο αχόρταγος Κρονός να μας ξεράσει, ανθρώπους να μας βαπτίσει. Την υδονή να νοιώσουμε, γι’άλλη μια φορά να πολεμήσουμε πλαί πλαί μέσα στο σπέρμα του ζωντανού Πατέρα.
Γυμνός φευγώ αδερφιά μου και αφήνω πισώ την Αργώ μου, οποίος θελήσει να ερθεί να με βρεί το προσωπό μου να θυμάται.
Τελευταίος ξεκίνησα και πρώτος διαβά την φωτεινή την πύλη, την θεωρία πράξη έκανα, κορμί να κατοικίσω.
Άνδρας να γεννηθώ και νέος σαν την αθάνατη την ανοίξη να φωνάξω ότι «ΥΠΑΡΧΩ».
Κλαιώ παλί σαν παιδί, γιά το ίδιο μου ταξίδι.
ΥΠΕΡΟΧΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΟΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ (ΜΙΑ ΟΜΩΣ ΣΩΣΤΗ)…ΝΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ…
ΧΜ…ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ…ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΜΕ(;)...
ΙΣΩΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΑΝ ΕΝΑ ΝΟΗΜΩΝ ΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ (ΑΦΟΥ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ) ΧΩΡΙΣΕ ΤΟ ΝΟΗΜΩΝ ΦΩΣ ΤΟΥ ΣΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ (ΨΥΧΕΣ) ΚΑΙ ΜΕΤΕΦΕΡΘΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ «ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΛΗ» (ΤΟ ΣΩΜΑ) ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ! ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ! ΕΤΣΙ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΩΣ ΝΑ ΕΝΩΘΕΙ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΦΩΣ…ΙΣΩΣ…
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΑΛΛΑ…ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ; Η ΛΟΓΙΚΗ; ΝΑΙ, ΑΛΛΑ, ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΔΟΘΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΔΕΙΑ…ΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΔΕΧΘΩ ΤΟΝ…ΣΚΟΠΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΟΥ;…
-ΕΧΩΜΙΑΑΠΟΨΗΓΙΑΤΟΝΚΟΣΜΟΠΟΥΘΑΑΛΛΑΞΕΙΑΜΕΣΩΣΜΟΛΙΣΜΑΘΩΤΗΝΑΛΗΘΕΙΑ-529-
ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ
ΝΑ ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ
ΚΙ ΟΧΙ ΝΑ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΜΑΣΤΕ ΕΝΙΟΤΕ.
ΞΕΡΩ ΤΙ ΛΕΩ.
Η ΜΑΛΛΟΝ ΤΙ ΓΡΑΦΩ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
Μου έδωσε πράγματα , που δεν φανταζόμουν ,ότι μπορούνε να υλοποιηθούνε.
Χαρά, αγάπη, κέφι, διασκέδαση ,δάκρυα και ότι άλλο μπορεί να συλλάβει ένα ανθρώπινο μυαλό , όπως το δικό μου.
Ήταν ποιο τελειοποιημένο .
Η ψυχή μου ωριμάζει και αυτό το βιώνω ,μέσα από τις πράξεις μου.
Βέβαια πολύ σημαντικό ρόλο ,ίσως καθοριστικό έπαιξε το περιβάλλον .
Το Πάσχα αυτό το πέρασα και πάλι στο χωριό , μακριά από την πολυκοσμία και τους συνηθισμένους ήχους ,μιας μεγάλης πόλης ,όπως είναι η Θεσσαλονίκη.
Όλα ήταν τέλεια.
Ατενίζω το μέλλον και πάλι με μπόλικη δόση αισιοδοξίας.
Ένιωσα την στιγμή ώριμη ,να πάρω το περιεχόμενο της ψυχής μου ,στα χέρια και να
το σκορπίσω στον κόσμο γύρω μου.
Το αίσθημα ολοκληρώθηκε με την εκτίμηση ,που είδα να απεικονίζεται στα πρόσωπα, στα οποία απευθύνθηκα.
Αναγεννήθηκε και πάλι το περιεχόμενο της ψυχής μου.
Υπάρχουνε πλέον , πολύ λίγα κατάλοιπα και αρνητικά στοιχεία από το παρελθόν.
Χρόνια πολλά σε όλους.
Έτσι κάνεις πάντα το δίκαιο. Δεν μιλώ για την προσωπική αγάπη μεταξύ οικογενειας, ζευγαριού κλπ, μιλώ γενικότερα για τη θέαση της ζωής μέσα από το πρίσμα της αγάπης.
Αλλά έλεος ρε παιδιά το νόημα της ζωής η τεχνητή νοημοσύνη...
Μην καταργούμε έτσι τη μαγεία και το θαύμα,που όλοι μας κάποιες στιγμές νοιώσαμε.
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Υπάρχουμε για να φτιάξουμε τα ρομποτ;;;;; Έλεος ρε παιδιά... έλεος.
Αν βγούμε τώρα στο δρόμο και ρωτήσουμε 3 ανθρώπους το "Γιατί υπάρχετε;" τι θα μας απαντούσαν;
Ο πρώτος ίσως απαντούσε : "Για να μαζέψω λεφτά να γυρίσω όλο το κόσμο και να αποκτήσω εμπειρίες."
Ο δεύτερος : "Για να "συνουσιαστώ" με όσες πιο πολλές γυναίκες μπορώ και όταν βαρεθώ να κάνω οικογένεια."
Ο τρίτος : "Για να ζήσω τη ζωή με τις χαρές και τις λύπες της."
Ποιός απο αυτούς άραγε έχει δίκιο; Πιστ΄΄ευω πως όλοι. Η ζωή είναι θέμα επιλογών. Όμως, τη στιγμή που πεθαίνεις, εκείνη την παράξενη στιγμή που θα νιώθεις ότι ο θάνατος σε αγγίζει και είσαι στο νεκροκρέβατο σου το θα σκεφτείς; Πόσα λεφτά μάζεψες; Πόσες χώρες είδες; Πόσες γυναίκες απαύτωσες; όχι. Τι πρέπει λοιπόν να σκεφτεί κάποιος εκείνη τη στιγμή; Έζησα καλά, απέκτησα εμπειρίες, έκανα μια οικογένεια, μεγάλωσα τα παιδιά μου και τώρα έφτασε η ώρα να προχωρήσω στο επόμενο επίπεδο, όποιο και αν είναι αυτό. Εκείνη η ώρα θα είναι η ώρα του απολογισμού, πιστεύω. Εκείνη την ώρα τα υλικά θα χάσουν κάθε αξία και μόνο οι πράξεις θα μετράνε. Ήμουν καλός; Δεν ήμουν; Ο "κακός" θα έχει αγωνία, ο "καλός" γαλήνη. Ας είμαστε λοιπόν καλοί ο ένας στον άλλο και μην ψάχνουμε μάταια το σκοπό της ζωής. Ίσως ο σκοπός της ζωής να είναι η ίδια η ζωή...
Όμως η ριμάδα η ζωή , όπως είναι τώρα διαμορφωμένη, δίνει πλεονέκτημα σε αυτούς , που έχουνε μπακίρι.
Ανοίγει όλες τις πόρτες σε αυτούς και σε εμάς ( όσοι είμαστε τέλος πάντων ), την έχει κλειδαμπαρωμένη .
Αν και εμείς , αρχίσουμε να πουλάμε την ηθική και την ανθρωπιά , για να γίνουμε προνομιούχοι , δεν θα έρθει στα ίσια η ζωή , δεν θα σιάξει για όλους μας ;;;
Όχι θα γίνει πολύ χειρότερη.
Καλά είμαι έτσι. Φτωχός σε υλικά αγαθά, όμως πλούσιος σε πνευματικά.
Καλά είμαι έτσι γιατί ,πιστεύω ότι υπάρχει και θεός και μας βλέπει.
Αλλιώς , θα είχα πάρει και εγώ τον δρόμο τον άλλο, τον εύκολο δρόμο.
Αλλά ακόμη και αν δεν υπάρχει θεός , η συνείδησή μου με τσιγκλάει να κάνω το καλό και να το ρίξω στο γιαλό.
Και όταν το κάνω ρίχνω κάτι ύπνους.
Τους ζηλεύουνε και οι άγγελοι , αν υπάρχουνε.
Του λέω λοιπόν , ότι ο καθένας μας ,έχει την δική του αλήθεια.
Μέχρι εχθές το έχαφτε αυτό το παραμύθι.
Εδώ και καιρό , δεν τα καταφέρνω άλλο.
Γνωρίζει πλέον την απόλυτη αλήθεια.
Όλοι την γνωρίζουμε.
Ας την επαναλάβω για όσους από εσάς , δεν το έχετε συνειδητοποιήσει.
Όλοι είμαστε ίσοι .
Κανένας δεν έχει περισσότερα ,η λιγότερα δικαιώματα από τον άλλον.
Τόσο απλή είναι.
Άντε όμως να πείσεις κάποιους , να το εμπεδώσουν και προπάντων , αν αυτοί οι κάποιοι , έχουνε κάποια εξουσία .
Εδώ είναι το πρόβλημα.
Πως θεραπεύεται ένας άνθρωπος ,από την αρρώστια της εξουσίας.
Υπάρχει γιατρειά ;;;
Οι αρχαίοι υμών πρόγονοι είχανε βρει ένα αποτελεσματικό τρόπο , για να αυτήν την αρρώστια.
Τον εξοστρακισμό.
Εμείς ;;;
Μάλλον είμαστε πολλοί χορτάτοι ,για να σκεφτούμε και να υλοποιήσουμε , κάποιο παρόμοιο και αποτελεσματικό μέτρο.
Τι να γίνει, θα περιμένουμε , ώσπου να πέσει μεγαλύτερη ανεργία .
Ίσως τότε να γίνει κάτι.
Υπάρχει άραγε άλλος τρόπος ;;;
Ο καθένας μας κοιτάει το δικό του στομάχι.
Πέρασε ο καιρός των ιδεολογιών, περνάει ο καιρός των θρησκειών(καλό αυτό), αλλά το κυριώτερο πέρασε ο καιρός του οράματος.
Μόνο η δική μας στάση απέναντι στα πράγματα μπορεί και πρέπει να αλλάξει.
Η επανάσταση επιβιώνει μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες. Εκεί που τα στομάχια ακόμη ουρλιάζουν.Εκεί που η δυστυχία είναι κοινός τόπος.Γιατί εδώ το να μην πάει κάποιος διακοπές σε ένα νησί το Πάσχα θεωρείται έλλειψη και φτώχια.Είναι φτώχια! αλλά πνευματική.
Ο χόμο καταναλώτικους επαναστατεί αλλάζοντας φίρμα.
Και στην Ελλάδα είναι ακόμη καλά. Έλα εδώ που είμαι εγώ να δεις τι γίνεται...
Άστο λοιπόν κράτα το μυαλό σου σε εγρήγορση και συνέχισε να ψάχνεις.
Είναι η μόνη ασπίδα που μας έμεινε, κι απ'αυτή δεν μπορούν να μας γυμνώσουν.
Να σαι καλά.
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
quote:
Φίλε μου ο μόνος δρόμος είναι η μοναχική επανάσταση. Ο καθένας να αλλάξει τον εαυτό του προς αυτή την κατεύθυνση.
Πέρασε ο καιρός των ιδεολογιών, περνάει ο καιρός των θρησκειών(καλό αυτό), αλλά το κυριώτερο πέρασε ο καιρός του οράματος.
Μόνο η δική μας στάση απέναντι στα πράγματα μπορεί και πρέπει να αλλάξει.
Η επανάσταση επιβιώνει μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες. Εκεί που τα στομάχια ακόμη ουρλιάζουν.Εκεί που η δυστυχία είναι κοινός τόπος.Γιατί εδώ το να μην πάει κάποιος διακοπές σε ένα νησί το Πάσχα θεωρείται έλλειψη και φτώχια.Είναι φτώχια! αλλά πνευματική.
Ο χόμο καταναλώτικους επαναστατεί αλλάζοντας φίρμα.
Και στην Ελλάδα είναι ακόμη καλά. Έλα εδώ που είμαι εγώ να δεις τι γίνεται...
Άστο λοιπόν κράτα το μυαλό σου σε εγρήγορση και συνέχισε να ψάχνεις.
Είναι η μόνη ασπίδα που μας έμεινε, κι απ'αυτή δεν μπορούν να μας γυμνώσουν.
Να σαι καλά.
ΞωτικούλαΦύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Έζησα στο Μόναχο Γερμανίας , για 18 συναπτά χρόνια.
Επανήλθα στην πατρίδα το 1994.
Θα με ενδιέφερε φίλη μου kswtikoula ,η αλλαγή που έγινε .
Αν δεν σου κάνει κόπο , μετέφερέ μας μερικές εικόνες , από τον κόσμο εκεί.
Πόσο άλλαξε από τότε που έφυγα.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Φιλικά
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
quote:Αλλά έλεος ρε παιδιά το νόημα της ζωής η τεχνητή νοημοσύνη...
Μην καταργούμε έτσι τη μαγεία και το θαύμα,που όλοι μας κάποιες στιγμές νοιώσαμε.
δεν υπαρχει "νοημα" στην εξελικτικη διαδικασια οπως δεν υπαρχει και ρομαντισμος.
κατα τα αλλα μπορουμε να νιωθουμε οπως θελουμε καλη μου ξωτικουλα!
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Όχι όμως αραιά και στην χάσει και την φέξη.
Κάθε ημέρα.
Το γεγονός αυτό το απολαμβάνω ,όπως τον πρωινό καφέ.
Έχει γίνει τρόπος ζωής.
Είναι αδύνατον να γυρίσω πίσω ,στον παλιό ( εν πνεύματι λήθη ) εαυτό μου.
Η ίδια η ζωή μου έχει αποκτήσει περισσότερο νόημα, χρώμα και βάθος.
Η αντίληψη γίνεται πράξη στην καθημερινότητα.
Βλέποντας τον συνάνθρωπο (τσιγγάνο) ,να παλεύει στην ζωή με τον γνωστό σε όλους μας τρόπο ,με συγκινεί.
Βγάζω από την τσέπη μου ,τα 20 ευρώ ,που δεν μου περισσεύουνε και τα δωρίζω σε αυτά τα άτομα.
Η αμοιβή μου είναι :
Ένα όμορφο ,φυσικό, αβίαστο ευχαριστώ, που συγκλονίζει ολάκερη την ύπαρξή μου.
Όταν το κάνω, η ημέρα μου δεν πάει χαμένη. Νιώθω και αισθάνομαι ,ότι έζησα ουσιαστικά.
Πρόσφατα άκουσα ,για τους γιατρούς χωρίς σύνορα.
Σκοπεύω να τους βοηθήσω ,για να βοηθήσουνε τον κόσμο.
Παλιά σκεφτόμουν και έπειθα τον εαυτό μου , λέγοντάς του :
Μα αν στείλεις χρηματική βοήθεια , τα λεφτά σου θα καταλήξουνε στις τσέπες κάποιων άσχετών με την οργάνωση ανθρώπων.
Τώρα γνωρίζω ,ότι δικαιολογούσα την απραξία μου ,με αυτόν τον τρόπο.
Δεν γίνεται όμως πλέον. Η συνείδησή μου μεγάλωσε και ωρίμασε , μέσα από την καθημερινή σκέψη και φιλοσοφία.
Η εθελοντική αιμοδοσία ,δεν απαιτεί παρά μονάχα λίγο χρόνο από τον καθένα μας.
Προσωπικά το αμέλησα το θέμα αυτό . Έχω να δώσω αίμα , εδώ και 8 μήνες .
Πρέπει να το φροντίσω.
Το ποιο μαγικό ,από αυτόν τον τρόπο σκέψεως , που προσπάθησα να περιγράψω άνωθεν είναι ότι :
Όλα τα καλά ,που προσπαθώ και υλοποιώ στην καθημερινότητά μου, έρχονται και με βρίσκουνε πάλι, αλλά με διαφορετική μορφή.
Το γεγονός αυτό ,το ονομάζω θεϊκή εύνοια και όχι πλέον τύχη .
Δόξα τον θεό , την γεύθηκα .
Σκοπεύω να συνεχίσω να επιδιώκω να την γεύομαι στο μέλλον.
Είναι μια μοναδική εμπειρία , που όποιος την αποκτήσει , γνωρίζει τον λόγο και την ουσία της υπάρξεώς του.
Να είστε όλοι καλά , γιομάτοι αγάπη .
Φίλη μου kswtikoula .ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο , να μου απαντήσεις .
Για μένα όλά έχουν κάποιο νόημα.
Πιστεύω πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία.
Και νομίζω πως το γιατί υπάρχουμε, αναζητά ακριβώς το νόημα.
Όσο για τον ρομαντισμό τον θεωρώ προτέρημα
και με χαροποιεί που μπορώ και είμαι ακόμη ρομαντική.
Σεβαστή η αποψή σου πάντα.
Να σαι καλά.
Φίλε alfa-omega είναι πολύ αισιόδοξο ν'ακούει κανείς πως κάποιοι βρήκαν το δρόμο να βιώνουν καθημερινά το θαύμα.
Το γιατί υπάρχω ίσως να είναι η αφετηρία,
για την καταννόηση του όλου.
Να στε όλοι καλά
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
quote:
Το γιατί υπάρχω ίσως να είναι η αφετηρία,
για την καταννόηση του όλου.ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.
ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
Φίλε alfa-omega είναι πολύ αισιόδοξο ν'ακούει κανείς πως κάποιοι βρήκαν το δρόμο να βιώνουν καθημερινά το θαύμα.
Ευχή κάνω να ζήσει όλος ο κόσμος , το θαύμα το καθημερινό στην
ζωή του.
Και κάτι ακόμη, θα ήθελα να γράψω.
Ερχόμαστε γυμνοί σε αυτόν τον κόσμο , επειδή πρέπει να εμπεδώσουμε ,
ότι τίποτα δεν μας ανήκει.
Ακόμη και το θαύμα της υπάρξεώς μας ,είναι ανεξήγητο.
Αυτό βιώνω καθημερινά και ωριμάζω.
Όπως ένας καρπός.
Κρίνεται εσείς φίλοι μου , αν αυτός ο καρπός ,ο πνευματικός καρπός,
είναι ώριμος ,η άγουρος ακόμη.
Κάντε ωρέ παιδιά το καλό και ρίξτε το στο άπειρο σύμπαν.
Προσπαθήστε, όσο αντέχει η ψυχή σας.
Η αμοιβή είναι μεγαλύτερη, όσο μεγαλώνει η προσπάθεια.
Έρχεται το καλό , πίσω σε εμάς, να είστε βέβαιοι για αυτό.
Άλλοτε ταχύτατα, άλλοτε αργεί λιγάκι και άλλοτε αργεί περισσότερο,
αλλά ουσία έχει ότι έρχεται.
Θα επανέλθω ,αν αύριο υπάρχω ακόμη.
Νά είστε όλοι γιομάτοι αγάπη.
Βρες τον εαυτό σου ω άνθρωπε
Στο ενδότατο Μέσα
Νιώσε τους χωρίς όρια Κόσμους
Έτσι θα αποκαλυφθεί:
Πουθενά δεν λύνεται το Αίνιγμα των Κόσμων
Παρά μόνο στον ΑΝΘΡΩΠΟ."
Ρ. Στάινερ
Η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.
T.S.Eliot
....................................
Κι είδαμε στην Αιφνίδια Νύχτα γάλα φως
Σπαρακτική προσπέλαση στο Άβατο
....................................
Τα χαμομήλια είναι χάμω μίλια
Ωραία όπως η λέξη "κουρνιαχτός"
....................................
Γ.Ι.Μ.
[Ωραίο θέμα, ότι πρέπει για τις ...αυπνίες μου!]
Η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.
T.S.Eliot