- ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
ΘΑΛΗΣ
Γνώθι σ' αυτόν.
Το σοφότερο ο χρόνος, διότι ανακαλύπτει τα πάντα.
Σ' αυτόν που τον ρώτησε τι δημιουργήθηκε πιο μπροστά η μέρα ή η νύχτα, είπε: "Η νύχτα μία μέρα νωρίτερα".
ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ
Το άπειρο δεν έχει αρχή... αλλά φαίνεται ότι αυτό είναι η αρχή των άλλων και τα πάντα περιέχει και τα πάντα κυβερνά
ΑΛΚΜΑΙΩΝ Ο ΚΡΟΤΩΝΙΑΤΗΣ
«Τα περί αοράτων όπως και τα περί των θνητών μόνο οι θεοί τα αντιλαμβάνονται με σαφήνεια, οι άνθρωποι μπορούν μόνο να κάνουν υποθέσεις»
ΖΗΝΩΝ Ο ΕΛΕΑΤΗΣ
Το βέλος που κινείται μένει ακίνητο. Αυτό προκύπτει από την παραδοχή ότι ο χρόνος αποτελείται από πολλά τώρα, γιατί αν δεν ισχύει αυτή η προϋπόθεση, καταρρέει αυτός ο συλλογισμός.
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ
Τα πάντα ρέουν και τίποτα δε μένει, τα πάντα κυλούν και τίποτα δε μένει σταθερό
Τον κόσμο αυτό, τον ίδιο για όλα τα όντα, ούτε κάποιος θεός ούτε άνθρωπος τον έκανε, αλλά ήταν πάντα είναι και θα είναι πυρ αείζωο, ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο.
Οδός άνω και κάτω μία
Στον κύκλο η αρχή και το τέλος είναι το ίδιο
Αν όλα γίνονταν καπνός οι μύτες μας θα τα ξεχώριζαν
Τον χρυσό όσοι αναζητούν, πολλή γη σκάβουν και λίγο βρίσκουν
Στο ίδιο νερό των ποταμών μπαίνουμε και δεν μπαίνουμε και βρισκόμαστε μέσα και δεν βρισκόμαστε
Αυτοί που κοιμούνται είναι εργάτες και συνεργοί σε όσα γίνονται στον κόσμο
Η ζωή του πυρός οφείλεται στον θάνατο του χώματος, η ζωή του αέρα στο θάνατο του πυρός, η ζωή του ύδατος στο θάνατο του αέρα, η ζωή του χώματος στο θάνατο του ύδατος
Ο πιο όμορφος απ' τους πιθήκους είναι άσχημος όταν συγκριθεί με το γένος των ανθρώπων .Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα.
Ο ήλιος δεν θα ξεπεράσει τα όρια του, ειδεμή οι Ερινύες, οι βοηθοί της Δίκης θα τον βρούνε
Η φύση αγαπάει να κρύβεται
Είναι σοφό να δέχεστε πώς όλα τα πράγματα είναι ένα
Ο Ηράκλειτος λοιπόν λέει ότι το παν είναι διαιρετό και αδιαίρετο,
γεννητό και αγέννητο, θνητό και αθάνατο, λόγος και αιών, πατέρας και
γιος, θεός και δικαιοσύνη. Αφού ακούσετε όχι εμένα αλλά το λόγο,
είναι σοφό να ομολογήσετε πως τα πάντα είναι ένα.
Νόμος είναι και η πειθαρχία στη θέληση του ενός
Συνδέσεις όλα κι όχι όλα, ομόνοια, διχόνοια, συμφωνία, ασυμφωνία: το
Ένα γεννιέται απ' όλα και από το Ένα όλα.
Ο Ηράκλειτος είπε στους Αιγυπτίους: "Αν είναι θεοί, γιατί τους
θρηνείτε; Αλλά εάν τους θρηνείτε, μη τους θεωρείτε πια θεούς ους".
Η παιδεία είναι ένας άλλος ήλιος για τους μορφωμένους
ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ
Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε τίποτα γιατί η αλήθεια είναι στο βάθος των πραγμάτων.
Δύο μορφές γνώσης υπάρχουν, η μία είναι γνήσια, η άλλη ασαφής και σκοτεινή. Στη σκοτεινή ανήκουν όλα τα παρακάτω : ό,τι βλέπουμε, ό,τι ακούμε, ό,τι μυρίζουμε, ό,τι γευόμαστε, ό,τι αγγίζουμε.... Η άλλη μορφή γνώσης είναι η γνήσια, που είναι ξεχωριστή από την πρώτη. Όταν η σκοτεινή γνώση Δε μπορεί πια ούτε να βλέπει στα μικρότερα ούτε να ακούει ούτε να αντιλαμβάνεται οσμές ούτε να αισθάνεται γεύση ούτε να αισθάνεται με την αφή, αλλά χρειάζεται να ερευνηθεί κάτι πιο λεπτό, τότε εμφανίζεται η γνήσια, που έχει ένα λεπτότερο όργανο, για να καταλάβει κάτι
Στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνουμε τίποτα σταθερό, αλλά μόνο ό,τι μεταβάλλεται ανάλογα με την κατάσταση του σώματος και τη φύση των εξωτερικών επιδράσεων και των αντεπιδράσεων που προέρχονται μέσα από τους ίδιους. Στη συμβατική μας καθημερινή γλώσσα μιλάμε για γλυκό, πικρό, θερμό, ψυχρό, για χρώματα ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο άτομα και κενό
Ο Άνθρωπος είναι μικρογραφία του κόσμου.
Μη δείχνεις ζήλο να τα μάθεις όλα γιατί κινδυνεύεις μα γίνεις αμαθής σε όλα
Οι μεγάλες επιθυμίες δημιουργούν μεγάλες ανάγκες
Σκέφτεται σωστά αυτός που δεν λυπάται για όσα δεν έχει, αλλά που χαίρεται για όσα έχει
ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ
Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας
ΘΕΟΓΝΙΣ
Ο πλούτος δημιουργεί την αυθάδεια, όταν αποκτηθεί από άνθρωπο με χαμηλά αισθήματα και δίχως λογική.
Να προτιμάς την φτώχεια , μέσα στους κόλπους της δικαιοσύνης, από τα πλούτη που παρέχει η αδικία. Όλες οι αρετές περιλαμβάνονται μέσα στην δικαιοσύνη . Αν είσαι δίκαιος είσαι και ενάρετος.
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ
Πάρε τον λόγο μόνο σε δύο περιπτώσεις : όταν πρόκειται για πράγματα που ξέρεις πολύ καλά , ή όταν το απαιτεί η ανάγκη . Μόνο σε αυτές τις δύο περιπτώσεις ο λόγος είναι προτιμότερος από την σιωπή. Σε όλες τις άλλες αξίζει περισσότερο να σιωπάς, παρά να μιλάς.
ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ
Ο Θεός είναι ένας κύκλος που το κέντρο του είναι παντού και η περιφέρεια του πουθενά.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
Η φτώχεια είναι ο γονέυς της επαναστάσεως και του εγκλήματος.
[/size=6]
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΠΙΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΓΙΑ ΦΩΣ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΒΙΩΣΕΙΣ
ΟΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΟΥ
ΑΝ ΨΑΞΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΒΡΕΙΣ
**********************************************************
Δε υπάρχουν όμορφες και άσχημες λέξεις. Υπάρχουν όμορφες και άσχημες
στιγμές. Οι στιγμές κάνουν τις λέξεις.
Είμαι ερωτευμένος , με τη ζωή μου
Η τωρινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα των χθεσινών μας σκέψεων και το
αύριο δημιουργείται με τις τωρινές μας σκέψεις.
(Δίδαγμα από Βουδιστικό κείμενο)
Προσπαθούμε να χαρίσουμε στον εαυτό μας μια στιγμή ευτυχίας. Πράγμα
αρκετά δύσκολο , αφού η δυστυχία μας προσφέρεται πολύ πιο εύκολα.
Υπάρχουν τόσοι ηλίθιοι γύρω μας , που νομίζουν ότι όλος ο κόσμος
είναι δικός τους.
Ονομάζουν άθεο , κάποιον που πιστεύει στον άνθρωπο. Δε πειράζει όμως.
Τα λάθη είναι ανθρώπινα.
Δε χρειάζεται προσπάθεια για ν' αγαπήσεις. Προσπάθεια χρειάζεται ,
όταν κοιτάς να την εκτιμήσεις.
Όπως μια μπάλα που πετάς στον ανήφορο , γυρίζει πίσω , έτσι είναι και
η αγάπη που προσπαθείς να ξεχάσεις
Όσο τα όνειρα σ΄ανεβάζουν ψηλά , τόσο η πραγματικότητα σε κατεβάζει
χαμηλά
Είναι οδυνηρό ν΄αγαπάς πριν σ΄αγαπήσουν. Μα γίνεται όμορφο , αφού
σ΄αγαπήσουν.
Όσο πιο γρήγορα καταλάβεις τη ζωή , τόσο πιο γρήγορα θα την
αποχαιρετήσεις.
Η ζωή είναι ένα όνειρο και ο θάνατος το ξύπνημα.
Αν οι νεκροί ήταν ζωντανοί και οι ζωντανοί νεκροί , τότε θα ήταν
καλύτερη η ζωή.
Μη πονάς επειδή κλαίνε. Το κάνουν από άγνοια. Αν ξέρανε που πηγαίνεις
δε θα κλαίγανε, μα θα σε χαιρετούσαν χαρούμενοι.
Προσπαθώ να κάνω αυτό που πρέπει. Το πρέπει , είναι έτσι όπως το
εννοούν οι άλλοι. Οι άλλοι , νομίζουν πως κάνουν το σωστό. Το σωστό ,
είναι όταν ξέρεις γιατί ζεις. Γιατί ζεις μόνον για τον εαυτό σου. Ο
εαυτός σου , είναι ο καλύτερος φίλος. Φίλος , σημαίνει πως έχεις
παρέα. Παρέα έχεις , άρα δεν είσαι μόνος.
Πάντα θα κοιμόμαστε , περιμένοντας να τελειώσει το όνειρο. Είναι η
αιτία όλων. Κι όμως,ακόμα κοιμόμαστε.
Η κοινωνία είναι μια παγίδα. Τα μεγάλα τέρατα περιμένουν. Περιμένουν
τη στιγμή που θα μας καταβροχθίσουν. Κι εμείς δε μπορούμε να
ξεφύγουμε. Ψάχναμε για την ελευθερία. Μα η παγίδα ,ήταν μέρος του
παιχνιδιού.
Ο θάνατος είναι μια φυλακή ψυχών. Οι ήσυχες ψυχές προσαρμόζονται στο
καινούριο περιβάλλον. Οι ανήσυχες προσπαθούν να δραπετεύσουν.
- Πότε θα με καταλάβεις ; - Πρώτα πρέπει να καταλάβω τον εαυτό μου
- Μήπως μπορώ να σε βοηθήσω ;
- Δε νομίζω πως μπορεί κανείς να με βοηθήσει. Η όλη
προσπάθεια εξαρτάται από μένα τον ίδιο.
Είναι στιγμές που οι σκέψεις σε φέρνουν σε αδιέξοδο. Θα ευχόμουν , να
μην είχα ποτέ σκεφτεί
Η ζωή μας είναι σαν ένα λεπτό σκοινί. Άλλοτε είναι τεντωμένο και
άλλοτε χαλαρωμένο.
Ο κάθε άνθρωπος έχει έναν σκοπό να εκπληρώσει. Προσπάθησε να βρεις το
δικό σου σκοπό , μέσα απ'τον οποίο θ'ανακαλύψεις τον εαυτό σου και
την ευτυχία που τόσο αναζητάς.
Προσπάθησε να είσαι αυθόρμητος με τους άλλους. Ο αυθορμητισμός ,είναι
η σφραγίδα του εαυτού σου
Για να δεχτείς τον εαυτό σου , πρέπει πρώτα να μάθεις να δέχεσαι τα
ελαττώματα των άλλων.
Η ευτυχία από μόνη της δε σου προσφέρει τίποτα. Σε συνδυασμό όμως με
την δυστυχία , όταν δηλ. αυτή
προϋπήρχε , σου προσφέρει πολύ περισσότερα.
Ο Θάνατος ζητά την ευκαιρία.
Η απαισιοδοξία , είναι η αφορμή
Ένα ποτήρι νερό , είναι μισό-άδειο ή μισό-γεμάτο ; Μάλλον , το μισό
είναι άδειο και το άλλο μισό γεμάτο
Πράξεις ασυνειδησίας , από ένα ευσυνείδητο όν , που θέλει να
ονομάζεται άνθρωπος
Η οφειλή , είναι μία άσχημη λέξη γι'αυτούς που οφείλουν. Το δίκαιο ,
για όσους έχουν άδικο. Το όμορφο , για τους άσχημους. <<Η φύση , για
τον άνθρωπο>>.
Είμαστε κάτι το ξεχωριστό , κάτι το άπιαστο , κάτι το μυστήριο. Αυτό
που έχουμε μέσα μας και το ονομάζουμε ΕΓΩ , είναι τελικά , το πιο
ανεξερεύνητο μέρος του κόσμου.
Πως είναι δυνατό να κρίνουμε τους άλλους ,τη στιγμή που δε μπορούμε
να κρίνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό ;
Πολλοί είναι αυτοί που χάθηκαν στο άπειρο του ΕΓΩ. Είμαι λοιπόν ,
ένας από αυτούς.
Έχουμε πολλά είδη μεγεθών. Με ποιο μέγεθος όμως θα χαρακτηρίζαμε τον
άνθρωπο ; Συμφωνώ , με το άπειρο.
Το κάθε πράγμα έχει και μιαν αξία. Πόσο όμως έχουμε εκτιμήσει την
αξία του καθ'ενός ;
Η σκέψη μας είναι τόσο πλούσια , όσο φτωχό είναι το μυαλό μας.
Ο Ηράκλειτος είπε : << Τα σκυλιά γαβγίζουν αυτούς που δε γνωρίζουν>>.
Μα θα'ταν καλύτερα αν έλεγε : Τα σκυλιά γαβγίζουν , γιατί φοβούνται ,
αυτούς που δε γνωρίζουν.
Παρόν δεν υπάρχει. Κάθε στιγμή που ζούμε , έχει γίνει την επόμενη
παρελθόν. Το μέλλον δε το γνωρίζουμε. Ξέρουμε όμως , πως γρήγορα
γίνεται κι αυτό παρελθόν. Ζούμε βάση του παρελθόντος. Αυτή είναι η
αλήθεια.
Δεν είσαι , αυτό που πιστεύεις ό,τι βλέπουν οι άλλοι.
" Θα είχατε ένα βάρος λιγότερο. Θα είχαν τελειώσει τα βάσανά μου"
*(λόγια ενός αυτόχειρα)
Ο άνθρωπος απ'την φύση του , είναι ένα ον με περιέργεια. Με
αφάνταστη περιέργεια. Με απεριόριστα ερωτήματα. Και όν που δεν έχει
ερωτήματα , δεν μπορεί να ονομάζεται άνθρωπος. Ο καθένας
χαρακτηρίζεται βάση των ερωτημάτων του. Εσύ , πως θα χαρακτήριζες τον
εαυτό σου ;
Πάντα , υπάρχει κάτι καλύτερο. Κάτι που πρέπει να φταστεί.
Σ'αγαπώ και μ' αγαπάς. Σ' αγαπώ , σου δίνω την ευκαιρία να γίνεις η
προέκταση του εαυτού μου. Μ' αγαπάς , μου δίνεις κι εσύ την ευκαιρία
να γίνω η προέκταση του δικού σου εαυτού. Αυτό λοιπόν είναι αγάπη.
Είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Όποιος το αποκτήσει , γίνεται ο πιο
πλούσιος άνθρωπος του κόσμου.
Με κοιτάς με το περίεργο βλέμμα σου και αηδιάζω. Αηδιάζω με την
σκέψη , πως προσπαθείς να σπάσεις τον καθρέπτη που βρίσκεται απέναντί
σου.
Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ' έναν άνθρωπο. Να μην γνωρίζουν
την τρυφερότητα και την ευαισθησία που κρύβει μέσα του.
Αυτό που ενδιαφέρει τους νέους δεν είναι η αιτιολογία της υποθέσεως.
Αλλά αν η συγκεκριμένη υπόθεση , μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για
την απόδειξη της εκρηκτικότητάς τους.
(Από συλλογισμό του Νίτσε Φ.)
Προτιμότερη η αλλαγή από την στασιμότητα. Έστω κι αν αυτή , είναι
προς το χειρότερο.
Γύρω μας περιφέρονται γυναίκες. Ωστόσο η ζωή , παραμένει όμορφη.
Κράτα καλά στη μνήμη σου , τις εμπειρίες σου με γυναίκες. Κάποτε θα
σου φανούν χρήσιμες.
Μη σπαταλάς το χρόνο σου κυνηγώντας μια γυναίκα. Ο χρόνος πολύτιμος ,
το κυνήγι άσκοπο.
Τη κρατάει σφιχτά στην αγκαλιά του. Φοβάται μήπως του φύγει.
Συνηθισμένη σκηνή
Η γυναίκα έχει βάθος. Της λείπει όμως η ουσία.
Λίγα τα λόγια της γυναίκας. Μα λένε πολλά ! Αρκεί να γνωρίζεις τη
γλώσσα.
Γνωρίζω ανθρώπους καινούριους. Όσο το δυνατό περισσότερους. Τους
ακούω και μ' ακούνε. Δίνω , αλλά και παίρνω από αυτούς. Δε γνωρίζουν
όμως , ότι πάντα , παίρνω πολύ περισσότερα.
Ο άνθρωπος προέρχεται απ' τον Αυστραλοπίθηκο. Ο θάνατος είναι απλά το
νέκρωμα του οργανισμού. Η ζωή είναι το αντίθετο. Δεν έχουν όλοι οι
άνθρωποι πίστη σε κάτι ανώτερο. Αυτά ήταν λόγια κάποιου εγωιστή , που
θεωρεί τον εαυτό του φιλοσοφημένο άτομο. Ήταν απόλυτος στα λεγόμενά
του. Μα δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι. Η ζωή , είναι μια συνεχής
αναζήτηση. Το απόλυτο δεν έχει θέση σ' αυτήν. Θα ήταν καταστροφικό !
Κάποιος με κοίταξε , κάποιος με άγγιξε , κάποιος μου μίλησε , κάποιος
ενδιαφέρθηκε για μένα. Και το είχα , αλήθεια , τόσο ανάγκη.
... ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΗΞΕΡΕ ΠΡΙΝ ΜΑΘΕΙ ;
Είναι πολύ παράξενα όλα αυτά που μας συμβαίνουν. Προσπαθούμε να
πιστέψουμε , μα κάποια στιγμή παύουμε να πιστεύουμε , πως θέλαμε να
προσπαθούμε.
¨Ο,τι δε σου δίνεται , << άρπαξέ το >>
Η ψυχή μας είναι σαν τους κύκλους , που σχηματίζονται όταν ρίξουμε
μια πέτρα στο νερό. Θα πάψουν να σχηματίζονται κύκλοι , όταν ηρεμήσει
το νερό. Θα πάψει η ψυχή μας να επανέρχεται στη ζωή , όταν βρει την
αγαλλίαση.
Η γνώση δεν αποχτιέται μέσα απ' τη συνεχή μελέτη , αλλά υπάρχει μέσα
μας. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να βρούμε το μονοπάτι που
οδηγεί σ'αυτήν.
Το κακό μας τραβάει συνεχώς κοντά του. Αν πιστέψουμε σε αυτό , δεν
πρόκειται ποτέ να γυρίσουμε πίσω.
Τη μεγαλύτερη αξία σήμερα , έχει το χρήμα. Κάνουμε το παν , για την
απόκτηση της αξίας αυτής. Όλα τα υπόλοιπα , έρχονται σε δεύτερη μοίρα.
Δε θα πάψω να γράφω. Θέλω να σκέπτομαι.
Δε θα παρασυρθώ στο βούρκο σου. Θέλω να σε προσπεράσω.
Θα επιστρέψω δριμύτερος.
Σαν κάτι να προσπαθούμε να δείξουμε , είτε στους εαυτούς μας , είτε
στους άλλους.
Είναι τόσο δυνατή η ρουτίνα !
Είμαι ένα αηδόνι. Το κελάηδημά μου , είναι τόσο μελωδικό. Υπερβολικό !
Ας πούμε ότι τα μάτια μου κρύβουν όλη τη δυστυχία του κόσμου. Μα όχι.
Πάντα υπάρχει κάποιος πιο δύστυχος.
~ Έχω νιώσει αρκετές φορές έτσι
~ Δηλαδή , πως ;
~ `Ετσι όπως είμαι τώρα
~ Πως είσαι τώρα ;
~ Χειρότερα
~ Γιατί έχουμε την τάση να γράφουμε μόνο για την δυστυχία ;
~ Διότι , οι ευτυχισμένοι δεν κάθονται σ' ένα σημείο. Γεύονται την
ευτυχία τους εδώ κι εκεί.
Όλοι ψάχνουμε για την αγάπη. Πόσο όμως θα χρειαστεί να ψάχνουμε
ακόμα ; Ίσως γιατί ακολουθάμε λάθος δρόμο. Ίσως γιατί η αγάπη υπάρχει
μέσα μας. Τόσο δύσκολο είναι λοιπόν να ψάξουμε μέσα μας ;
Στα μάτια όλων των ανθρώπων βλέπω την υποκρισία. Λες τον πόνο σου και
δεν τον ακούν. Λένε τον δικό τους και θέλουν να τον ακούσεις.
Δε φταίμε γι'αυτό που είμαστε ή γι'αυτό που δεν είμαστε
Μάχομαι , να κρατήσω το "παιδί" μέσα μου.
Ρεαλιστής εναντίον ρομαντικού.
Δυστυχώς , νικητής ο ρεαλιστής.
Η αδυναμία σου , να είσαι εγώ.
Είναι αρετή μου.
Περνάμε απαρατήρητοι , όχι από κάποιον άγνωστο , αλλά από τον ίδιο
μας τον εαυτό. Ίσως γιατί , είναι ο πιο άγνωστος.
Πρέπει να πάψω να ελπίζω στο όνειρο , πριν αυτό , γίνει εφιάλτης.
Κάνε ένα ταξίδι στα βάθη της καρδιάς σου και γνώρισε την ουσία της.
Φέρτη στην επιφάνεια και κάνε τη ολότελα δική σου. Γιατί είναι δική
σου.
Η ταχύτητα , δεν είναι φυγή. Είναι το σπάσιμο των δεσμών. Βλέπεις
στον ορίζοντα την ελευθερία και θέλεις να τη φτάσεις.
¨Όλα γύρω μας είναι τόσο όμορφα ή άσχημα , όσο όμορφα ή άσχημα είναι
τα μάτια μας. Τα μάτια , είναι η βιτρίνα της καρδιάς.
Μπορώ και σου δίνω , αρκεί να ξέρεις να παίρνεις
Οδηγώντας γρηγορότερα,
θα ξεπεράσω το όριο.
Τι είναι όμως εκείνο ,
που καθορίζει το όριο ;
Όταν μπορέσω και αντισταθώ στον εαυτό μου , τότε σίγουρα , θα έχω
κάνει ένα βήμα μπροστά.
Θυμάμαι , αυτό που θα'πρεπε να ξεχάσω.
Ξεχνώ , αυτό που θα'πρεπε να θυμάμαι.
Και τούτη τη στιγμή.
Θυμάμαι , ό,τι δε μπορώ να ξεχάσω.
Αν προσπαθήσω να σταματήσω το χρόνο. Θα καταφέρω μόνον. Να
δημιουργήσω ένα κενό στο μυαλό μου.
Κι αν προσπαθήσω να γυρίσω πίσω το χρόνο. Θα καταφέρω μόνον. Να
επαναφέρω ένα παλιότερο.
Σίγουρα , υπάρχει κάτι δυνατό μέσα μας. Πως θα μπορούσα όμως να το
ονομάσω ; Ίσως , Λάμψη. Μία λάμψη στο σκοτάδι του Εγώ. Πόσο ήρεμη ,
μυστήρια και απόμακρη δείχνει ! Όσο εγώ δεν την καταλαβαίνω , όσο εγώ
δεν τη φτάνω , αυτή γίνεται ακόμα πιο δυνατή. Είναι όμως μια ελπίδα.
Ή μήπως είναι πίστη ; Πίστη για ελπίδα; Πιστεύω , γιατί ελπίζω.
Ελπίζω , γιατί πιστεύω.
Ανάγκη για παιχνίδι
Ένδειξη ισχύος
Ποιος θα κατακτήσει ποιον
Δε με απασχολεί αυτό
Τουλάχιστον τώρα
Γιατί , έχω ανάγκη το παιχνίδι
Όμως ήρθε ο καιρός
Που έπαψα να θέλω
Να θέλω να παίζω
Γιατί άρχισα να καταλαβαίνω
Ποιος θα είναι ο κατακτητής
Και ποιος ο κατακτημένος
Η σιγουριά της ύλης , ισχυρή φαντάζει.
Μέρα με τη μέρα , η ανάσα μου γίνεται πιο βαριά , και συνεχίζω. Χωρίς
να ξέρω , ότι μέρα με τη μέρα αυτοκτονώ.
Αναρωτιέμαι αν βρίσκομαι στο στάδιο της πλήρης ωρίμανσης του
πνεύματος ή της αποσύνθεσης αυτού. Και τα δυο όμως έχουν την ίδια
κατάληξη. Την αμέλεια προς τα κοινά. Σώμα και πνεύμα σε πλήρη
σύγχυση. Δεν υπάρχει συμβιβασμός. Ίσως γιατί , η ίδια η κοινωνία ,
είναι μια σύμβαση αξιών , χωρίς καμίαν αξία.
Ώρες-ώρες με πιάνει μια κατάθλιψη. Για όλα εκείνα που έκανα - κι
έχασα. Για όλα εκείνα που θα μπορούσα να κάνω - και χάνω.
Ξυπνάει το Πλάσμα μέσα μου. Κι αρχίζω να κυνηγώ , ό,τι κυνηγιέται. Το
σιχαίνομαι όταν συμβαίνει αυτό.
Για ό,τι κάνω δεν μετανιώνω. Ποτέ δεν μετανιώνω. Γιατί άραγε
θα'πρεπε ; Όταν κάνω αυτό που "θέλω" τη συγκεκριμένη στιγμή ; Το
αντίθετο θα ήταν αδυναμία. Προσπαθώ μέσα απ'τα λάθη μου να μάθω. Όταν
μετανιώνω για κάτι , πως είναι δυνατό να μάθω από αυτό ; Πως είναι
δυνατό να απαρνηθώ το λάθος μου ; Αν Δε πιστέψω στην πραγματικότητά
του , θα κάνω δεύτερο , ίσως και τρίτο.
Η μουσική. Η μουσική είναι υπέροχη. Μπορώ μαζί της ν'ανέβω μέχρι τα
ουράνια και ν'αγγίξω τ'άστρα. Όπως επίσης , να κατέβω πιο κάτω απ'την
επιφάνεια της Γης και να νιώσω την λάβα να μου καίει την σάρκα.
Κάποτε θα αναζητήσω τον χαμένο μου χρόνο. Μα θα'ναι μάταιο , γιατί θα
είναι ήδη χαμένος χρόνος.
Τι τους θέλω εγώ τους έρωτες , αφού δεν τους αντέχω ;
Κάθε μέρα και κάτι καινούριο. Ένα ακόμη λιθαράκι , έρχεται να πάρει
τη θέση του. Αδυνατώ πλέον , να μ'αναγνωρίσω.
Εκείνη με χαιρετά. Φεύγει. Κι εγώ απλώνω το χέρι , την συγκρατώ. "
Που πας κοπέλα μου ; Έλα εδώ ".
Προσπαθώντας να ανακαλύψω τον εαυτό μου, ανακάλυψα την αλήθεια.
Κάνοντας μια αναδρομή σ'αυτά που πέρασαν , είδα πως τα όμορφα γίναν
τώρα άσχημα και τα άσχημα όμορφα. Απ'τα πρώτα διαπίστωσα την ύπαρξή
μου και απ' τα δεύτερα την μη-ύπαρξή μου. Ζώντας το παρελθόν μου ,
δημιούργησα το παρόν και προφήτευσα το μέλλον. Ένα κέντρο με άπειρους
κύκλους. Η επέκτασή τους προς τα έξω δηλώνει την ωρίμανση. Η
σύγκρουση με κάποιο άλλο κέντρο , είναι το αποτέλεσμα. Θα είναι
τρομερή , μα αναπόφευκτη. Μα πριν φτάσω εκεί , θα ήθελα να γνωρίσω ,
όσα δεν γνώρισα ακόμα. Ελπίζω ο χρόνος να είναι με το μέρος μου.
Ο άντρας στην γυναίκα :
"Σε καταλαβαίνω , μα δε σε πιστεύω".
Τόσα χρόνια προσπαθούσα να καταλάβω ποιος είμαι. Τελικά , κατάφερα να
μάθω , ποιος δεν είμαι.
Έχω ένα κενό μέσα μου. Προσπαθώντας να το γεμίσω , φτιάχνω κάποιο
άλλο. Τελικά , για όλα υπάρχει ένα τίμημα.
Πάψε να είσαι θύμα του παρελθόντος. Η ζωή σου , σου ανήκει. Το μέλλον
σου ανήκει. Είναι το μόνο αληθινό. Το μόνο που μπορείς να φτάσεις και
να δημιουργήσεις. Εκεί θα βρεις όσα έχασες και όσα ακόμα θέλεις να
φτιάξεις. Ακολούθα λοιπόν το Εγώ σου. Προσπάθησε να γίνεις Εσύ. Και
μην ξεχάσεις ποτέ , πως είσαι μοναδικός.
Όποιος αγαπάει , αγαπάει για πάντα.
Κάποιος μ'αναζήτησε. Δεν χρειάστηκε αρκετή προσπάθεια να με βρει.
Πόσο αληθινός ήταν !
Θα ήμουν ιδιαίτερα ευτυχής ,αν για μια στιγμή της ζωής μου , είχα την
δυνατότητα να γράφω έτσι όπως σκέπτομαι. Και αυτό γιατί ; Γιατί το
μυαλό μου τρέχει τόσο γρήγορα που το χέρι αδυνατεί ν'ακολουθήσει. Οι
ιδέες , οι σκέψεις , περνάνε τόσο γρήγορα , που μέχρι να φτάσουν στο
χαρτί έχουν αλλάξει εκατοντάδες φορές.
Όμως η πρώτη είναι η αληθινή και οι υπόλοιπες που φτάνουν στον
προορισμό τους , δεν έχουν καμία σχέση με την αρχική , είναι
ψεύτικες. Και είναι αληθινά τόσο ψεύτικες , που από μόνες τους
παράγουν μια νέα αλήθεια.
Υπάρχω λοιπόν , μέσα από εσάς.
Όλοι οι μεγάλοι σοφοί του παρελθόντος έφυγαν , δίχως να μας δώσουν
τις κατάλληλες απαντήσεις στα ερωτήματά μας. Κάτι που κι εγώ ίσως να
μην καταφέρω. Όπως έλεγε όμως ο Καβάφης : Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία
και αξία ο προορισμός του ταξιδιού , αλλά το ίδιο το ταξίδι.
Το μόνο λοιπόν που κατάφεραν οι σοφοί του παρελθόντος (που αλήθεια
πιστέψτε με , είναι ανθρώπινα μεγάλο ) , ήταν , να μας εφοδιάσουν με
τον καλύτερο δυνατό εξοπλισμό , έτσι ώστε το ταξίδι μας να είναι ,
όχι λιγότερο οδυνηρό , αλλά περισσότερο οικείο και αγαπητό. Ας
προσπαθήσουμε λοιπόν να γίνουμε αντάξιοί τους και να αξιοποιήσουμε
ό,τι μας προσέφεραν. Αυτό είναι το μόνο , που μπορώ να ελπίζω και να
ευχηθώ.
Και είπαν : Κανείς δεν είναι τέλειος.
Λέω : Τι πιο τέλειο από έναν άνθρωπο , που μοσχοβολάει αγάπη ;
Η αγάπη - Ένα καναρίνι σ'ένα κλουβί.
Ο άνθρωπος - Το κλουβί.
Δεν είμαι ρατσιστής , μα η αλήθεια είναι αυτή :
Εμείς οι Έλληνες είμαστε οι διδάσκαλοι του πνεύματος , οι υπόλοιποι ,
είναι απλοί μαθητές μας.
- Ο Α νιώθει κάτι για τον Β , ενώ ο Β δεν νιώθει τίποτε για τον Α.
Γιατί να συμβαίνει αυτό άραγε ; Γιατί να μην είναι τα πάντα αμοιβαία ;
- Είναι αμοιβαία.
- Πώς λες κάτι τέτοιο με τόση σιγουριά ;
- Δε χρειάζεται πολύ προσπάθεια να το καταλάβεις. ΠΑΨΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ
ΕΓΩΙΣΤΗΣ.
Λοιπόν , μέρα με τη μέρα μαθαίνουμε καινούρια πράγματα
-Τι θέλεις να πεις
- Όλα δεν είναι έτσι όπως δείχνουν. Αν μπορεί κάποιος να ακούσει και
να κοιτάξει σωστά , τότε θα καταλάβει ότι όλοι και όλα κουβαλάνε από
μια μάσκα.
- Φίλε , μιλάς πολύ περίεργα. Είσαι τρελός ; Ή μήπως ..
- Δεν έχει σημασία και με συγχωρείς που σε διακόπτω. Όλα στη ζωή
είναι πολύ λεπτά. Δε χρειάζεται αρκετή προσπάθεια να σπάσουν.
- Φίλε μου , θα΄θελα να μου πεις όλα όσα ξέρεις , έχουν πράγματι
ενδιαφέρον κι ας ακούγονται περίεργα.
- Λυπάμαι πολύ , μα δεν μπορώ να σου μιλήσω για τίποτα από όλα αυτά.
Είναι το νόημα της ζωής και η ζωή βιώνεται.
- Τουλάχιστον αν μπορούσες να μου δώσεις μοναχά τη σπίθα.
- Τη σπίθα ή το νερό ;
- Τι σημασία έχει ;
- Το νερό θα σου χρειαστεί για να σβήσεις όλα όσα ήξερες μέχρι τώρα.
Όλα εκείνα που δεν σ'αφήνανε μήτε να ακούσεις , αλλά μήτε και να
κοιτάξεις.
- Και η σπίθα ; Δε μου είπες για δαύτη.
- Είναι μια καινούρια αρχή και τίποτα περισσότερο.
Όλες οι αλήθειες είναι τόσο απλές , όσο δύσκολο να ειπωθούν. Αυτή
είναι μια ακόμη αλήθεια.
Δεν αμφισβητώ τις Δέκα Εντολές . Δεν αμφισβητώ το Λόγο του Χριστού ή
το Λόγο του Βούδδα . Μα υπάρχει ένας Κανόνας ή Αρχή αν θέλετε , που
έτσι και την ακολουθούσαν οι άνθρωποι , η κοινωνία μας θα ήταν ακόμη
καλύτερη.
΄ Μην Κάνεις Ό,τι Δεν Θα΄θελες Να Σου Κάνουν ΄΄
Όλα μου τα χρόνια ως τώρα , αναζητούσα την τελειότητα Σε ό,τι κι αν
έκανα σε όποιον άνθρωπο κι αν γνώρισα. Δεν κατάφερα όμως να βρω
τίποτε , παρά μόνον τη δυστυχία μου. Δεν υπάρχει τελειότητα. Όταν
πίστεψα σε αυτό , έπαψα να είμαι δυστυχισμένος.
Ζήστε μια ζωή ενάρετη και η ευτυχία θα σας δοθεί , δίχως να ξέρετε
από που.
Αφήνομαι μέχρι το ξημέρωμα εκείνου του πρωινού , όπου το άλμα προς τα
μπρος θα είναι εφικτό. Θα περιμένω όσο χρειαστεί να περιμένω , δίχως
να αφήνω περιθώρια φθοράς και αλλοτρίωσης. Κάθε ανατολή ως τώρα και
μιαν ελπίδα , κάθε δύση και μιαν απογοήτευση. Ελεύθερες οι ακτίνες
του να χαϊδέψουν το μέτωπό μου. Ιδρώτας τρέχει , δείγμα ζωής. Δείγμα
ελεύθερης βούλησης.
Χθες το βράδυ σε περίμενα πάλι , μα δεν ήρθες. Έχω συνηθίσει πλέον
αυτή την άστατη ζωή σου. Οι ξαφνικές σου εμφανίσεις έχουν γίνει μέρος
της δικής μου ζωής. Δε σε παρεξηγώ , σε καταλαβαίνω απόλυτα , είσαι
ένα κομμάτι του εαυτού μου. Είσαι ο κατήγορος , αλλά και ο
κατηγορούμενος. Πολλά απ'όσα μου΄χεις πει , μ'έχουν αλήθεια
αναστατώσει. Ψάχνω μέσα μου απεγνωσμένα να βρω τον παλιό μου εαυτό.
Τίποτε απ'το παρελθόν δεν υπάρχει πια εκεί. Όλα έχουν σβηστεί. Ποτέ
μου δεν μπόρεσα να φανταστώ , το πόσο εύθραυστος ήμουν.
Ακούω ένα βουητό. Έρχεται μπόρα. Δεν με τρομάζει η Φύση , αυτή με
γέννησε. Μόνον οι άνθρωποι με τρομάζουν - και με τρέμουν.
Έκανα μεγάλη προσπάθεια να σε πλησιάσω , να έρθω κοντά σου. Μα εσύ δε
με δέχτηκες. Τουλάχιστον τώρα , δέξου την άρνησή μου.
Όλα είναι τόσο απλά , μέσα μου και γύρω μου , που κάποιες στιγμές τα
χάνω. Μόνον και μόνον επειδή τα χάνω , είναι τόσο απλά.
Δες με πως βαδίζω ανέμελος ! Είναι γιατί , άφησα το κεφάλι μου πίσω.
Ας μη χάνουμε το νόημα της ζωής ,
όσο είναι ακόμα νωρίς.
http://www.filosofia.itgo.com/anazhthseis.htm
quote:
macedon :Απ'όσο γνωρίζω το θέμα που τέθηκε αφορούσε τα εγκλήματα των Χριστιανών εναντίον των Αράβων κατά τις Σταυροφορίες. Σ'αυτό απάντησα. Δεν μπορούσα να προβλέψω την επόμενη ερώτησή σου ούτε να μαντέψω τη σκέψη σου και να με συγχωρείς γι'αυτό.
Στο βαθμό που η «διαβεβαίωσή» σου αληθεύει, τότε μάλλον σε αδίκησα και ζητώ γι' αυτό συγγνώμη. Προσπαθώ να είμαι καλόπιστος, αλλά «όποιος καεί στο γάλα, φυσά και το γιαούρτι» λέει ο λαός...
quote:
Όσον αφορά το Βυζάντιο, οι καταστροφές που έκαναν οι Χριστιανοί Φράγκοι στους Χριστιανούς Βυζαντινούς δεν μπορεί να συγκριθεί με τα εγκλήματα που έκαναν οι χριστιανοί Βυζαντινοί εναντίον των μη χριστιανών υποδούλων λαών (συμπεριλαμβάνονται και οι Έλληνες). Άλλωστε, το Βυζάντιο δεν ήταν Ελλάδα, ήταν η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ρωμανία ονομαζόταν, Λατινικά μιλούσαν, ξένους αυτοκράτορες είχαν, Έλληνες έσφαζαν... δε βλέπω καμία σχέση με την Ελλάδα.
Εδώ όμως πάλι έβαλες το CD σε replay mode! Σε παραπέμπω στην απάντηση του symbol (ξαναδιάβασέ την προσεκτικά) με την οποία διαφοροποιούμαι μόνο στον γεωγραφικό προσδιορισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας: Την ημέρα των Χριστουγέννων του έτους 800, ενώ ο Καρλομάγνος προσευχόταν γονατιστός στο ναό του Αγίου Πέτρου της Ρώμης, ο Πάπας Λέων τοποθέτησε μια χρυσή κορώνα στο σκυμμένο κεφάλι του βασιλιά στέφοντάς τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (Imperator Romanorum). Θεωρώ πως από τη στιγμή αυτή, μόνο η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διασώζει αυτό που πολύ αργότερα, το 1557 από τον Γερμανό ιστορικό Ιερώνυμο Γούλφ, θα ονομαστεί ως Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Όσο για το «ελληνίζειν» (βλ. πολιτισμική σημασία του όρου στην εξέλιξη της γλώσσας μας κι όχι φυσικά τη θρησκευτική) που υπαινίσσεται το σχόλιό σου, αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα μόνο των Ελλήνων χριστιανών, καθώς το κατέκτησαν με την προσφορά του αίματός τους στους εθνικούς μας αγώνες. Για τους Δωδεκαθεϊστές μάλλον αρμόζει το «πατριδοκαπηλίζειν» (βλ. μηδενική «προσφορά» των Δωδεκαθεϊστών στην Ελληνική Επανάσταση του 1821) για να μη πω τίποτα χειρότερο σαν το «μηδίζειν» του Μαντείου των Δελφών... 
Για τις ονομασίες Έλλην - Ρωμιός - Γραικός κοίτα και στο ΥΓ, όπου παραθέτω απόσπασμα του μεγάλου νεοέλληνα ποιητή και ιδιαίτερα προσφιλή (μόνο όποτε τους «εξυπηρετεί») στους κύκλους των Δωδεκαθεϊστών Κωστή Παλαμά από το «Ρωμιός και Ρωμιοσύνη», στο οποίο ανατρέπει χλευασμούς του ανιστόρητου Γ. Σωτηριάδη, υπερασπιζόμενος το έργο «Ιστορία της Ρωμηοσύνης» του Αργ. Εφταλιώτη, επίσης κορυφαίου νεοέλληνα λογοτέχνη.
Δες και το σχόλιο του μέλους dix: http://www.esoterica.gr/forumS/topic.asp?TOPIC_ID=484&ARCHIVE=
Και πιο εμπεριστατωμένα εδώ: http://www.megarevma.net/kostispalamas1.htm
κι εδώ: http://www.vic.com/~tscon/pelagia/htm/b19.e.romiosini_i_varvarotita.01.htm
quote:
Όσο για την ιστορία τη γνωρίζω σε αρκετά μεγάλο βαθμό, μια και η διδασκαλία της αποτελεί αντικείμενο της δουλειάς μου
Ενδεχομένως λοιπόν να «γνωρίζεις» περισσότερα. Προσωπικά πάντως εκτιμώ έναν καλοσχεδιασμένο δυνατό κινητήρα παρά ένα καλοβαλμένο τεράστιο ρεζερβουάρ...
quote:
Φυσικά, η ιστορία δεν είναι στατική, όπως άλλωστε καμία επιστήμη. Μόνο το δόγμα είναι στατικό, όπως και το ντουβάρι.
Οπωσδήποτε και δεν είναι στατική η ιστορία, όπως και καμιά άλλη επιστήμη. Επιτρέπεται όμως να την αντιμετωπίζουμε σαν ένα άμορφο και άκριτα μεταβαλλόμενο σώμα γνώσεων, όπου ο κάθε «ειδήμων» τοποθετεί το δικό του «φτιασίδι», για να την πλάσει σύμφωνα με το είδωλο της (αρρωστημένης) φαντασίας του; Μήπως πάλι σαν ένα παζλ στο οποίο τα κομμάτια τοποθετούνται όχι με κριτική ματιά και μέθοδο, ούτε καν εική κι ως έτυχε, αλλά εντελώς από την ανάποδη, γιατί δεν γουστάρουμε την εικόνα; Τέτοιους βιασμούς γνώρισε συχνά η Ιστορία, ειδικά όποτε αρνήθηκε να προσφέρει εκδούλευση στις Μεγάλες Ιδέες...
quote:
Η νέα γνώση οδηγεί σε νέα συμπεράσματα διορθώνοντας ή ανατρέποντας τα προηγούμενα.
Συμφωνώ, αλλά πρέπει να γνωρίζουμε και τις απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:
* Ποιος επαγγέλεται τη νέα γνώση και πόσο αξιόπιστος είναι;
* Ποια η εγκυρότητα της νέας γνώσης και από πού θεμελιώνεται η εγκυρότητα αυτή;
* Πώς (ερμηνευτική μέθοδος) και από πού (ερμηνευτική Σχολή) τεκμαίρεται η ορθότητα των συμπερασμάτων;
quote:
Όσο για το τι διαβάζω, θα σου απαντούσα: ό,τι πέφτει στα χέρια μου.
Δηλαδή να υποθέσω πως διαβάζεις για να περνά η ώρα;;!! 
Δεν θα ήταν προτιμότερο η ανάγνωση να διαμεσολαβείται, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον από το ακριβό ενδιαφέρον (σε αντιδιαστολή με την φθηνή περιέργεια) συν τις όποιες κριτικές αντιστάσεις μας;
quote:
Μετά την απάντηση στη σημαντική σου ερώτηση για το τι διαβάζω, τι θα ήθελες να συζητήσουμε; Το αγαπημένο μου χρώμα για παράδειγμα; Το αγαπημένο μου φαγητό ίσως;
Δάσκαλε που δίδασκες (περί ειρωνίας)....
quote:
Υ.Γ. Επειδή έχω καταλάβει πως με μερικά άτομα δεν αξίζει κανείς να συζητάει γιατί είναι ανίκανα προς τούτο, έχω αποφασίσει να συζητάω μόνο μ'αυτούς που θεωρώ σοβαρούς συνομιλητές. Στο επόμενο σχόλιό σου, αν θέλεις απάντηση, παρακαλώ να αφήσεις τις ειρωνίες κατά μέρος.
Εμείς πάντως, όπως διαφαίνεται σε κάθε topic, συνεχίζουμε να διαλεγόμαστε όχι μόνο με τους υβριστές και συκοφάντες μας αλλά και με τους φτωχούς τω πνεύματι! Όποτε μας χρειαστείτε, εδώ θα είμαστε...
quote:
Αντιπαρέρχομαι το ειρωνικό σου ύφος, το οποίο όπως φαίνεται είναι σήμα κατατεθέν των ομοϊδεατών σου για να σου απαντήσω επί της ουσίας.
Κρίμα πάντως για τη γενίκευση... Κι ήμουν παραλίγο έτοιμος να χαρακτηρίσω το σχόλιό σου ως σεμνό κι αξιοπρεπές, αλλά βλέπεις ο ιδεολογικός φανατισμός σπεύδει να αδράξει την ευκαιρία, προκειμένου να στιγματίσει συνολικά τους «αντιπάλους»... κατά το «μ' ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια»!
Όσο για το ειρωνικό μου ύφος... οπωσδήποτε η «χονδροειδής» μου ειρωνία δεν μπορεί να συγκριθεί με το «εκλεπτυσμένο» χιούμορ σου στις «παιδικές απορίες»! Τελικά απ' ό,τι φαίνεται μόνο οι χριστιανοί εδώ μέσα έχουν γερά στομάχια! Φταίει μάλλον το... ... κράνος που φοράνε!! 
quote:
gigenis :
το βρασιμο και φαγωμα των αραβων ηταν συχνο φαινομενο;
...
Δευτέρα - Πέμπτη : Αραβο-κεφαλόσουπα
Τρίτη - Σάββατο: Αραβο-πατσά
Κυριακή: Αραβο-σουβλιστό
Τετάρτη - Παρασκευή: Αραβο-χουρμάδες (νηστεία)
Σίγουρα οι Σταυροφόροι προτιμούσαν την αραβική κουζίνα!
--------------------------
ΥΓ.
quote:
Χαρακτηριστικό είναι πως το 1901 εκδόθηκε το έργο "Ιστορία της Ρωμιοσύνης" του Α. Εφταλιώτη. Την εποχή εκείνη, ακόμα , τα ονόματα Ρωμιός και Ρωμιοσύνη συγκινούσαν περισσότερο από σήμερα τους Ρωμιούς. Τούτο διότι τα ονόματα Έλληνας και Ελληνισμός δεν είχαν ακόμη επικρατήσει στην συνείδηση του απλού λαού. Αμέσως, όμως, ο Γεώργιος Σωτηριάδης έγραψε κριτική κατά της "Ιστορίας της Ρωμιοσύνης" όπου κατέκρινε την χρήση των ονομάτων Ρωμιός και Ρωμιοσύνη. Την υπεράσπιση του Αργ. Εφταλιώτη, ανέλαβε ο ομοϊδεάτης του, Κωστής Παλαμάς. Λέει ,ο μεγάλος Κωστής Παλαμάς, για το έργο του Εφταλιώτη:«(…)Ανάλογη, λογική, ακολουθούμε και στο μεταχείρισμα των όρων Ρωμιός και Ρωμιοσύνη. Η μόνη διαφορά είναι πώς και τα δύο τούτα λόγια, επειδή δε μας έρχουνται, ίσα ολόϊσα, από την εποχή του Περικλή, παραμερίστηκαν αγάλια, αγάλια, από την επίσημη γλώσσα, καθώς κι' όλα τα λόγια τα δυσκολομέτρητα της ζωής και της αλήθειας. Έλληνες, για να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια του κόσμου, πραγματικά, Ρωμιοί. Το όνομα [Ρωμηός] κάθε άλλο είναι παρά ντροπή. Αν δεν το περιζώνει αγριλιάς στεφάνι από την Ολυμπία, το ανυψώνει στέμμα ακάνθινο μαρτυρικό και θυμάρι μοσκοβολά και μπαρούτη. Δείχνει ίσα ίσα τη ζωή και την πραγματικότητα της λέξης το ότι αυτή μας ήρθε πρόχειρα στην ειλικρινή μας και στην πιο φωτεινή μας ψυχική κατάσταση - στη συνείδηση του ξεπεσμού μας - για να διαλαλήσουμε τον ξεπεσμόν αυτό, πιο πολύ από το γιορτιάτικο και από το δυσκίνητο τ' όνομα Έλλην, ακόμη και από το όνομα Έλληνας, που είναι κάπως πιο δυσκολορρίζωτο από το Ρωμιός, και κρατούσε ως τα χτές ακόμη την αρχαία ειδωλολατρική σημασία (...) Δεν απορεί κανείς, πώς ο Εφταλιώτης έγραψε Ρωμιός και όχι "Έλληνας", έγραψε Ρωμιοσύνη και όχι "Ελληνισμός". Απορεί πώς ο κ. Σωτηριάδης, με όλα τα δώρα της επιστήμης και της ευφυΐας που τον ξεχωρίζουν ανάμεσα σε πολλούς, έκρινε ότι πρέπει να κατακρίνει το συγγραφέα για το μεταχείρισμα των σωστών και των καλόηχων και των ωραίων όρων (...) τάχα λησμόνησε (ο κ. Σωτηριάδης) πώς είναι ο άξιος μεταφραστής της "Ιστορίας της Βυζαντινής Λογοτεχνίας" του Κρουμπάχερ, και λησμόνησε πόσο καθαρά μας εξηγεί ο σοφός ιστορικός τη σημασία του κατηγορημένου Ρωμιού, σε λίγα λόγια ουσιαστικά, αμέσως από τα πρώτα φύλλα του έργου του; "Το όνομα τούτο (δηλαδή Ρωμαίος) διετηρήθη, γράφει ο Κρουμπάχερ, δια των φρικτών χρόνων της Τουρκοκρατίας μέχρι σήμερον, ως η πραγματική και μάλιστα διαδεδομένη επίκλησις του γραικικού λαού, απέναντι της οποίας η μεν σποραδικώς απαντώσα Γραικοί μικράν ιστορικήν σημασίαν έχει, η δε δια της Κυβερνήσεως και σχολείου τεχνικώς εισαχθείσα Έλληνες, ουδεμίαν” (...)Βαπτιστικός του κλασσικού Ρωμαίου της Ρώμης, από τον καιρό του Ιουστινιανού ως τον καιρό του Ρήγα του Βελεστινλή, ο ίδιος έμεινε, ξεχωρισμένος, ο ίδιος πάντα, μέσα από το δανεικό του όνομα, που τόκαμε δικό του, ο Ρωμαίος της Πόλης, ο Ρωμιός ο ραγιάς, ο Ρωμηός ο αδούλωτος, ο Ρωμιός ο Έλλην... Και αφού η Ιστορία του κ. Εφταλιώτη δεν είναι για τον Έλληνα του Περικλή, μήτε για τον Έλληνα του μεγάλου Αλεξάνδρου, ο ευσυνείδητος ιστοριοπλέχτης δεν μπορούσε παρά για τον Ρωμιό και για την Ρωμιοσύνη να μιλήση, που δεν είναι και τα δύο παρά τα νέα ονόματα του Έλληνος και του Ελληνισμού. Το θέλησε η ιστορική ακριβολογία». (Κ. Παλαμάς, «Ρωμιός και Ρωμιοσύνη», Απαντα, τ. ΣΤ’ , Ιδρυμα Κωστή Παλαμά, Μπίρης, Αθήνα)
Σε αυτά μπορούμε να συμπληρώσουμε τα όσα αναφέρει ο Μακεδόνας Ίων Δραγούμης
«Σκοπός εκείνων που έφτειασαν το νέο κράτος ήταν (..) να ξαναπιάσει ο Ρωμηός τη διοίκηση του κράτους του που είχε πρωτεύουσα την Πόλη και να ξανακαθίσει Έλληνας βασιλιάς στο θρόνο των Παλαιολόγων. Μα οι περιστάσες, η σχετική αδυναμία των αρχηγών και οι μεγάλοι της γής έτσι το θέλησαν και αντί να γίνει, σύμφωνα με τη θέληση του λαού το κράτος της μεγάλης ιδέας, έγινε ένα μικρό ελληνικό κράτος στο μέρος που είχε ανθίσει η αρχαία Ελλάδα. Το ελληνικό όνειρο ίσως να περιορίστηκε προπάντων από την ευρωπαϊκή αντίληψη την ξεπαρμένη τότε από μια νεογέννητη φωτοβολή του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Μόνο οι Ρώσοι, με το να μην έχουν κλασσική μόρφωση, ένοιωθαν σωστά ποιο ήταν αλήθεια το ελληνικό όραμα, και αυτοί δε είχαν λόγους να το σπρώξουν να γίνει πράμα, απεναντίας το έτρεμαν. Και οι Τούρκοι όμως, που δεν τους εσκότιζαν το μυαλό οι πιο αρχαίες ιστορίες, κι αυτοί ήξεραν καλά το τί εγύρευε το ξυπνημένο πια έθνος των Ρωμαίων, γιατί το θυμόντουσαν και οι ίδιοι - δεν είχαν περάσει και πολλά χρόνια - πως από αυτό το έθνος, το βασιλικό, επήραν την Πόλη, και αυτό το ίδιο θα θελήσει μια μέρα πάλι να τους την ξαναπάρει.» «...Και όπως ο φιλελληνισμός και η αρχαιομανία των Ευρωπαίων και η όμοια αρχαιομανία των γραμματισμένων ρωμηών έπλαθαν την αντίληψη μιας μικρής Ελλάδας στενεύοντας τα σύνορα της φυλής και ταιριάζοντάς τα με τα σύνορα της αρχαίας, ενώ ο λαός είχε ζωντανή μέσα του σα πόθο εθνικό πάντα τη βυζαντινή παράδοση της αυτοκρατορίας, έτσι και στα άλλα, ενώ ο λαός κρατούσε τη δημοτική παράδοση, οι γραμματισμένοι με τη βοήθεια των αρχαιόμαθων φιλελλήνων οραματίζονταν με τον αρχαίον Ελληνισμό στενεύοντας τη ζωή του έθνους. Και οι φιλέλληνες και οι γραμματισμένοι Έλληνες επρόβαιναν με το μυαλό τους καττά κάποιαν αφαίρεση. Η νέα Ελλάδα ήταν κατευθεία συνέχεια της αρχαίας, τα ενδιάμεσα δυο χιλιάδες χρόνια με τους δύο ελληνικούς πολιτισμούς τους ήταν σβησμένα. Αλεξαντρινά κράτη και προ πάντων βυζαντινό δεν είχαν υπάρξει. Όλα είχαν φτωχήνει τόσο μέσα στη ψυχή των μορφωμένων του έθνους, που δε εστοχάστηκαν ότι μπορούσαν να στραφούν αλλού παρά στην Ευρώπη για να γυρέψουν πρότυπα και για τους νόμους του κράτους και για τη διοίκηση και για την πνευματική ζωή(...) Ο ξενοφερμένος βασιλιάς με οργανωτές χοντρούς Βαυαρέζους αντίγραψαν νόμους φράγκικους και συντάγματα ισωπεδωτικά (...) ο γερμανομαθημένος αρχιτέκτονας μετάφερνε μαζί του από τη Γερμανία δείγματα σπιτιών, ο γαλλομαθημένος ράφτης μόδες, ο φραγκοπασαλειμμένος νομικός νόμους και ο διαβασμένος ποιητής στίχους ρωμαντικούς. Και ό,τι έφτανε ίσα από την Ευρώπη εφάνταζε και λαμποκοπούσε, ό,τι εντόπιο ήταν περιφρονημένο. Στην Ευρώπη φώλιασε ο πολιτισμός και η επιστήμη, εκεί λοιπόν φυτρώνει και κάθε τελειότητα. Όποιος δε πήγε στο Παρίσι δεν είναι άνθρωπος(...) Ο νομοθέτης φραγκοφερμένος και αυτός ή τουλάχιστο φραγκομαθημένος ετσάκισε με νόμους τα φυσικά του Ρωμηού, την κοινοτική ζωή, αντί να τη μελετήσει και να την καλλιτερέψει και απάνω της να θεμελιώσει τον κρατικό μηχανισμό, την κατασύντριψε, γιατί στη Βαυαρία δεν υπάρχουν κοινότητες (...) Το μόνο που θέλησαν να κρατήσουν ελληνικό, και αυτό όμως όχι νεοελληνικό, ήταν οι τύποι, η φάτσα, η εξωτερική μορφή, και βάφτισαν με αρχαιόπρεπα ονόματα τους θεσμούς και τις διάφορες θέσεις και αξιώματα. Φτάνει να λέγονταν κάτι "δήμος" και ήταν αμέσως ελληνικό, "σύνταγμα" και ήταν καλό, "βουλευτής" και ήταν γνήσιο. Έτσι και τους ανθρώπους από πρωτητερινά χρόνια άρχισαν και τους βάφτιζαν Περικλήδες, Θεμιστοκλήδες, Σωκράτηδες, Δημοσθένηδες, νομίζοντας πως θα τους έφτειαναν έτσι γνήσιους απόγονους των αρχαίων που τους σπούδαζαν ωστόσο στην Ευρώπη για να τους τελειοποιήσουν. Και αρμένιζε η Ελλάδα όλη κατάισα κατά κάποιον αρχαιόμορφο και ξενότροπο μαϊμουδισμό, που έκαμε το ελληνικό μυαλό να παραδέρνει σε μια λιμνοθάλασσα από ιδέες παλιές και νέες.» ["Eλληνικός πολιτισμός", του I. Δραγούμη, εκδ. Φιλόμυθος σ. 52]
Βυζαντινή αυτοκρατορία - wikipedia
© unregistered essence
Η Ρωμανία περιελάμβανε τα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία. Ποιοί απ'αυτούς ήταν Έλληνες και μιλούσαν ελληνικά; Οι Ρουμάνοι; Οι Βούλγαροι; Οι Σέρβοι; Οι κάτοικοι της Ανατολίας;
Δηλαδή στην χερσόνησο του Αίμου μόνο Ρουμάνοι, Βούλγαροι και Σέρβοι κατοικούσαν; Και αυτοί οι κάτοικοι της Ανατολίας που κατοικούσαν; Στην μικρά Ασία; Και μέχρι να έρθουν αυτοί, ποιοι κατοικούσαν στο χώρο της σημερινής Ελλάδας ή στην Μικρά Ασία, στον Πόντο και στην Καππαδοκία; Καλά κανένας δεν μιλούσε Ελληνικά;
macedon
Όσο για την επίσημη γλώσσα του κράτους ήταν τα Λατινικά στα οποία άλλωστε γράφτηκαν και οι κώδικες του Ιουστινιανού, του Θεοδόσιου κτλ. Επί εποχής Ηρακλείου μόνο ορίζεται ως επίσημη γλώσσα στην αυλή του αυτοκράτορα τα ελληνικά. Τα λατινικά παραμένουν επίσημη γλώσσα του κράτους όσον αφορά τη νομοθεσία και τη διοίκηση.
Τα λατινικά αγαπητέ ήταν στη Ρωμανία, «νεκρή Γλώσσα», και από κάποια στιγμή και μετά ανύπαρκτη. Οι λειτουργίες στις εκκλησιές της Κωνσταντινούπολης, της Θεσσαλονίκης, του Μυστρά, του Πόντου, της Καππαδοκίας, του πελάγους, της Μικράς Ασίας π.χ. σε ποια γλώσσα γινόταν; Οι πατέρες της Εκκλησίας σε ποια γλώσσα μιλούσαν και έγραφαν;
macedon
quote:
________________________________________
symbol
Μετά την απελευθέρωση όλοι οι Έλληνες βασιλείς ξένοι ήταν, μήπως πάψαμε γι΄αυτόν τον λόγο να ήμαστε και εμείς … Εθνικά Έλληνες.
Τουλάχιστον αυτοί μιλάγανε ελληνικά. Για παράδειγμα, η Αμαλία (όχι η διαχειρίστρια αλλά αυτή του Όθωνα) ντυμένη ελληνίδα πέθανε.
Δηλαδή τώρα εσύ ισχυρίζεσαι ότι οι Όθωνες και οι Γλύξμπουρκγ ήταν περισσότερο Έλληνες από τον Αδριανό, τον Ιουλιανό, τον Βασίλειο β’, τους Κομνηνούς του Πόντου, τους Παλαιολόγους, ότι οι δεύτεροι δεν γνώριζαν Ελληνικά, ενώ οι Όθωνες π.χ. τα μιλούσαν φαρσί, και ότι γι΄αυτόν τον λόγο εμείς ήμαστε περισσότερο Έλληνες, από τους ……«Βυζαντινούς»;
1. Το Βυζάντιο (ο όρος εμφανίστηκε επίσημα περίπου 100 χρόνια μετά την πτώση της πρωτεύουσάς του) ήταν στην ουσία η Χριστιανική Αυτοκρατορία της Ανατολής που περιελάμβανε διαφορετικές εθνότητες που δεν ήταν Έλληνες και δεν μιλούσαν ελληνικά.
Ο «νοικοκύρης του σπιτιού» έγινε ….άφαντος; Έλληνες πουθενά, αυτοί έφυγαν;
macedon
2. Η Ελλάδα υποδουλώθηκε στους Ρωμαίους το 146 παχχ. Μέχρι το 1829 δεν υπάρχει πράξη απελευθέρωσης της Ελλάδας.
1829+146= 1995. Είκοσι αιώνες σφαγών, σκλαβιάς και φυλακής. Αυτοί που δεν μιλούσαν Ελληνικά, αλλά οι «Οι Ρουμάνοι; Οι Βούλγαροι; Οι Σέρβοι; Οι κάτοικοι της Ανατολίας;» ξεσηκώθηκαν και ελευθερώθηκαν; Πόθεν προήλθαν αυτοί οι Έλληνες που ελευθερώθηκαν και ……μιλούσαν και Ελληνικά.
Καλά όμως, είναι σίγουρο πως ελευθερώθηκαν το 1829; Τη Λαμπρή το «Χριστός ανέστη» δίνει και παίρνει, και αλοίμονο ούτε τις ωδές του Πινδάρου άδουν, αλλά δημοτικά τραγούδια. Και για του ακρίτες της Ρωμιοσύνης τραγουδούν. Και για την «Ρωμανία» που «και αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι’ άλλο». Τι να πει κανείς; Μπα δεν ελευθερώθηκαν οι Έλληνες. Αυτός ο λαός πάλι καθεστώς επαχθέστατης σκλαβιάς βιώνει.
macedon
3. Το να θεωρούμε ότι οι κάτοικοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν Έλληνες είναι το ίδιο σα να θεωρούμε ότι οι κάτοικοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν Τούρκοι
Όχι αγαπητέ.«Το να θεωρούμε ότι οι κάτοικοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν Έλληνες είναι το ίδιο σα να θεωρούμε ότι οι κάτοικοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν», στην συντριπτική τους πλειοψηφία εξισλαμισμένοι Ρωμιοί.
Με εκτίμηση
quote:
symbol
Δηλαδή στην χερσόνησο του Αίμου μόνο Ρουμάνοι, Βούλγαροι και Σέρβοι κατοικούσαν; Και αυτοί οι κάτοικοι της Ανατολίας που κατοικούσαν; Στην μικρά Ασία; Και μέχρι να έρθουν αυτοί, ποιοι κατοικούσαν στο χώρο της σημερινής Ελλάδας ή στην Μικρά Ασία, στον Πόντο και στην Καππαδοκία; Καλά κανένας δεν μιλούσε Ελληνικά;
Μα... είναι αυτονόητο. Στο μήνυμά μου αναφέρω αυτούς που ΔΕΝ ήταν Έλληνες για να απαντήσω στο σχολιασμό σου ότι η Ρωμανία κατοικούνταν από Έλληνες (ΜΟΝΟ) που μιλούσαν Ελληνικά (ΜΟΝΟ). Αυτό που λέει το σχόλιό μου είναι: "ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ (εννοείται αυτό) στη Ρωμανία κατοικούσαν Σέρβοι, Ρουμάνοι, Σλάβοι, Βούλγαροι, Αρβανίτες, κτλ. κτλ. Μην κολλάμε στα αυτονόητα για να δημιουργούμε εντυπώσεις...
quote:
symbol
Τα λατινικά αγαπητέ ήταν στη Ρωμανία, «νεκρή Γλώσσα», και από κάποια στιγμή και μετά ανύπαρκτη. Οι λειτουργίες στις εκκλησιές της Κωνσταντινούπολης, της Θεσσαλονίκης, του Μυστρά, του Πόντου, της Καππαδοκίας, του πελάγους, της Μικράς Ασίας π.χ. σε ποια γλώσσα γινόταν; Οι πατέρες της Εκκλησίας σε ποια γλώσσα μιλούσαν και έγραφαν;
Τα λατινικά, επαναλαμβάνω, ήταν η επίσημη γλώσσα του κράτους. Η επίσημη γλώσσα του κράτους είναι αυτή που χρησιμοποιείται στη διοίκηση και στη νομοθεσία και είναι αυτή που χαρακτηρίζει ένα κράτος. Δεν είναι αυτή που γίνονται οι λειτουργίες στις εκκλησίες.
Στην Τουρκία η επίσημη γλώσσα του κράτους είναι τα τουρκικά, η λειτουργία στα τζαμιά όμως γίνεται στα αραβικά. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι Τούρκοι είναι Άραβες;
Όσο για το "νεκρή γλώσσα", εγώ δεν είπα ότι η λατινική ήταν η κοινή γλώσσα των κατοίκων και ομιλούνταν ευρέως. Είπα απλά ότι το κράτος, ως ρωμαϊκό που ήταν, είχε σαν επίσημη γλώσσα τα λατινικά. Αν ήταν ελληνικό θα είχε τα ελληνικά. Απλό δεν είναι;
quote:
symbol
1829+146= 1995. Είκοσι αιώνες σφαγών, σκλαβιάς και φυλακής. Αυτοί που δεν μιλούσαν Ελληνικά, αλλά οι «Οι Ρουμάνοι; Οι Βούλγαροι; Οι Σέρβοι; Οι κάτοικοι της Ανατολίας;» ξεσηκώθηκαν και ελευθερώθηκαν; Πόθεν προήλθαν αυτοί οι Έλληνες που ελευθερώθηκαν και ……μιλούσαν και Ελληνικά.
Σε θεωρώ σοβαρό άνθρωπο, μη με απογοητεύεις.
Διάβασε το Θούριο του Ρήγα και θα δεις ποιοί ήταν υπόδουλοι και ποιούς καλεί σε επανάσταση.
macedon
………κτίσθηκε όταν η Άρτα έγινε πρωτεύουσα πόλη στο Δεσποτάτο της Ηπείρου ίσως και επί Δεσπότη Μιχαήλ Β' Δούκα. Χρονολογίες οικοδόμησης φέρονται κατ΄ άλλους το 1602 κατ΄ άλλους το 1606.
Ο Μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ (κκ Ξενόπουλος) έχει σημειώσει ότι αυτή κτίσθηκε κατά μία παράδοση από κάποιον Αρταίο ορθόδοξο παντοπώλη.
μια τρανταχτη αποδειξη οτι οι χριστιανοι τουλαχιστον μεχρι τον 17 αιωνα εκαναν ανθρωποθυσιες
και αν ηταν μονο της αρτας το γεφυρι θα ελεγα οτι ηταν ενα λαθος που εκαναν οι χτιστες αλλα εδω μας λεει οτι απο την ιδια οικογενεια μια κορη χτιστικε στον δουναβη και η αλλη στον αυλωνα
απο αυτη την μαρτυρια βλεπουμε οτι ηταν συχνο φαινομενο το χτισιμο στα θεμελια καποιου ανθρωπου
Mε τον τίτλο «της Τρίχας το γεφύρι, συναντάτε το δημοτικό αυτό τραγούδι σε πολλές και διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Ξέρουμε από την Ελληνική μυθολογία το «τρίχινο γεφύρι του Άδη με τους τρεις ποταμούς «Αχέρων, Κωκυτός και Περιφλεγέθων». Τρία ποτάμια με τρεις γέφυρες ή ένα γεφύρι με τρεις καμάρες. Οι ψυχές, για να μεταβούν στον Άδη πρέπει να περάσουν από το τρίχινο γεφύρι, που τρέμει και σαλεύει, με αποτέλεσμα πολλές ψυχές να κατακρημνίζονται στο βάραθρο, και να χάνονται μέσα σε ελώδη νερά.
Το τραγούδι αντανακλά και μεταφέρει έννοιες πού χάνονται στα βάθη των Ελληνικών αιώνων. Δεσπόζουν δε στο κείμενό του προχριστιανικά στοιχεία.
Το φαινόμενο των ανθρωποθυσιών, για να εξασφαλισθεί η συμπαράσταση των θεών σε κοινωνικούς ή εθνικούς σκοπούς ,αν μη τι άλλο, είναι γνωστό στην αρχαία Ελλάδα.
Με τον χριστιανισμό, οι ανθρωποθυσίες με θρησκευτικό περιεχόμενο καταργούνται. Η θυσία του Θεανθρώπου Χριστού θέτει τέρμα στο αποτρόπαιο έθιμο. Η θυσία του Σωτήρα, αποκαθιστά τελεσίδικα τη σχέση, ανάμεσα στον θεό και τους ανθρώπους.
Παρ’ όλα αυτά, και παρά την «λυσσασμένη» αντίδραση της εκκλησίας, κάποια έθιμα του δεισιδαιμονικού αρχαιοελληνικού παρελθόντος, όπως οι ανθρωποθυσίες, φαίνεται πως συνεχίζονται, μαζί με τα αναστενάρια, τα καρναβάλια και άλλα. Αυτό προκύπτει και από τα αυστηρά μέτρα που παίρνει η εκκλησία, ενάντια στους κτίστες, που συνεχίζουν την αποτρόπαια πράξη. «Οι οικοδόμοι, ήγουν οι κτίσται, εάν βάλωσιν άνθρωπον στοιχείον εις οικοδομήν και αποθάνει, ως φονείς κανονίζονται. Ει δε ουκ αποθάνει, χρόνους β’ (δύο) μη κοινωνήσουν, και μετανοίας τα’ (300). Ει δε τις ποιήσει αυτά αντίστροφα και αποθάνει ο κτίστης, αμαρτίαν ουκ έχει, λάκκον γάρ όν ώρυξεν και ενέπεσεν είς αυτόν». (Μονή Βλατάδων Θεσσαλονίκης, υπ’ αριθ. 59 κώδικας του 16ου αιώνα).
Δηλαδή, στην τελευταία παράγραφο η εκκλησία παροτρύνει ακόμη και σε αυτοδικία κατά των οικοδόμων που ετοιμάζονται να θυσιάσουν άνθρωπο στα θεμέλια κάποιου κτίσματος. Καλεί τους ανθρώπους να εναντιωθούν στην αποτρόπαια πράξη, χωρίς να έχουν καμιά αμαρτία γι’ αυτό.
Εξ’ άλλου η αντίληψη, ότι το πνεύμα του θύματος, ανθρώπου ή άλλου ζωντανού π.χ. κόκορα, θα γίνει ο προστάτης φύλακας του κτίσματος, μάλλον κάτι σε καθαρό παγανισμό φέρνει.
Με εκτίμηση
στην αρχαια ελλαδα δεν εχουμε αναφορες για χτισιμο ανθρωπων
ενω στον 16ο αιωνα εχουμε το φαινομενο αυτο σε συχνη κατασταση
και αυτο το λεω γιατι ετσι βλεπουμε οτι δεν μπορει να πηραν απο τους αρχαιους ελληνες το φαινομενο του χτισιματος
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Αν οχι εγκυκλοπαιδειες υπαρχει κανενας επονυμος ιστορικος επιστημονας ο οποιος αναφερει ανθρωποθυσια στη διαρκεια μιας χριστιανικης τελετης;;;;;;
δε μπορει!!! 2000 χρονια ιστοριας καποιος ιστορικος κατι θα έχει γραψει, αλλωστε οι χριστιανικες θρησκευτικες τελετες γινονται στα φανερα (επισημη θρησκεια της αυτοκρατοριας και της συγχρονης ελλαδας).
συμπερασμα:
Πολυ φοβαμαι οτι η κουβεντα σε αυτο το τοπικ ειναι του επιπεδου που περιεγραψε ο bartimaeus (προσωπικα συμφωνω με τον bartimaeus) απαντωντας στον γηγενη:
Bartimaeus:
Quote:
________________________________________
Gigenis :
Το βρασιμο και φαγωμα των αραβων ηταν συχνο φαινομενο;
________________________________________
...
Δευτέρα - πέμπτη : αραβο-κεφαλόσουπα
Τρίτη - σάββατο: αραβο-πατσά
Κυριακή: αραβο-σουβλιστό
Τετάρτη - παρασκευή: αραβο-χουρμάδες (νηστεία)
Σίγουρα οι σταυροφόροι προτιμούσαν την αραβική κουζίνα!
Υγ1. Προς γηγενη: στο αλλο τοπικ (με θεμα τις ανθρωποθυσιες στην αρχαια ελλαδα) παρα τις επισημες πηγες (εγκυκλοπαιδειες και γνωστους αρχαιους ιστορικους) που σου παραθεταμε εσυ επεμενες 2000 χρονια μετα να σου βρουμε το πτωμα. Και τωρα μας φερνεις σαν πηγες τα δημοτικα τραγουδια;;;;;;;;; (τι εγινε; διχασμενη προσωπικοτητα εισαι;;;;) προσωπικα νομιζω οτι εισαι φανατικος υποστηρικτης καποιων συγκεκριμενων εισαγομενων θεωριων που μιλανε για επαναφορα του δωδεκαθεου, για την κακη εκκλησια κλπ κλπ
υγ2. Εχω επισης να πω πως τα δρωμενα σε μια ορθοδοξη τελετουργια ειναι ακριβως τα ιδια εδω και 2000 χρονια, παρτε ενα κινητο τηλεφωνο με βιντεοκαμερα και πηγαινετε σε καμια λειτουργια να καταγραψετε καμια ανθρωποθυσια. Τι καθεστε;;;;;!!!!!!
Μεθαυριο ειναι του αγιου πνευματος απο τωρα ακονιζουν τα μαχαιρια οι παπαδες.
Edited by - pr_gid on 10/06/2006 22:06:36
quote:
ΥΓ1. ΠΡΟΣ ΓΗΓΕΝΗ: ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΤΟΠΙΚ (ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ) ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΠΗΓΕΣ (ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΕΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ) ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΑΡΑΘΕΤΑΜΕ ΕΣΥ ΕΠΕΜΕΝΕΣ 2000 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΤΩΜΑ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙΣ ΣΑΝ ΠΗΓΕΣ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ;;;;;;;;;
στο αλλο τοπικ αυτα που εχετε παραθεσει ειναι μυθοι και λαικες παραδοσεις που εχουν καταγραφει σε εγκυκλοπαιδιες
οι ανασκαφες που εχουν γινει στους χωρους που οι μυθοι λενε για ανθρωποθυσιες δεν εχουν βρεθει στοιχεια που να επιβεβαιωνουν τους μυθους/λαικες παραδοσεις
σε αυτο το τοπικ εχω παραθεσει δημοτικα τραγουδια/λαικες παραδοσεις
που λενε για χτυσιμο ανθρωπων κατα τα χριστιανικα χρονια
και εχουν δωθει αναφορες που εχουν γραφτε ιαπο χριστιανους που δεχονται τις παραδοσεις αυτες
μαλιστα βλεπουμε οτι η πρακτικη χτισιματος για να στεριωσει ενα κτησμα ηταν συχνο φαινομενο απο τις ποινες που εθεταν οι πατερες τις εκκλησιας
quote:
«Οι οικοδόμοι, ήγουν οι κτίσται, εάν βάλωσιν άνθρωπον στοιχείον εις οικοδομήν και αποθάνει, ως φονείς κανονίζονται. Ει δε ουκ αποθάνει, χρόνους β’ (δύο) μη κοινωνήσουν, και μετανοίας τα’ (300). Ει δε τις ποιήσει αυτά αντίστροφα και αποθάνει ο κτίστης, αμαρτίαν ουκ έχει, λάκκον γάρ όν ώρυξεν και ενέπεσεν είς αυτόν». (Μονή Βλατάδων Θεσσαλονίκης, υπ’ αριθ. 59 κώδικας του 16ου αιώνα).
και στα δυο τοπικ η αρχη ειναι ιδια λαογραφικοι μυθοι
και στα δυο τοπικ προσπαθουμε να βρουμε τι γινοταν
quote:
(ΤΙ ΕΓΙΝΕ; ΔΙΧΑΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΣΑΙ;;;;) ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ ΚΑΠΟΙΩΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΛΠ ΚΛΠ
ειμαι φανατικος υποστηρικτης του να φανει η αληθεια
μεχρι στιγμης εχουμε μια αναφορα
για τις σταυροφοριες που οι εκκλησια προσπαθει να δωσει δικαιολογιες για τις πραξεις των σταυροφορων
και αλλη μια που η εκκλησια ειχε θεσπισει καποιες ποινες για το χτισιμο ανθρωπων
quote:
ΕΧΩ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΤΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΣΕ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 2000 ΧΡΟΝΙΑ, ΠΑΡΤΕ ΕΝΑ ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΕ ΒΙΝΤΕΟΚΑΜΕΡΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΤΕ ΚΑΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑ. ΤΙ ΚΑΘΕΣΤΕ;;;;;!!!!!!
ε οχι και τα ιδια δρωμενα αυτα αλαζαν μετα απο καθε οικουμενικη συνοδο
πχ δεν ειταν απο την αρχη η παναγια αναγνωρισμενη
δεν ηταν απο την αρχη η τριαδικοτα αναγνωρισμενη
δεν ηταν απο την αρχη η ιδιοτητα της ομοουσιας τριαδας
και τα πρωτα χρονια ειχαν διαδωσει οτι στην τελετουργια εσφαζαν παιδια και ετρωγαν τις σαρκες τους και επιναν το αιμα τους
κατι αναλογο με αυτο που γινετε τωρα απο τους χριστιανους προς τους εθνικους γινοταν τοτε απο τους εβραιους προς τους χριστιανους
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω το γεγονός ότι σου έχω γίνει έμμονη ιδέα. Αν μπορείς χα-λα-ρω-σε, ηρέμησε, παρτο αλλιώς. Καλά δεν έχεις τι να κάνεις και περιμένεις πότε θα κάνω ποστ εγώ για να στείλεις απάντηση;;;;;;!!!!!!
Απόδειξη αυτού που λέω:
Τα ξημερώματα 10/6/2006
(τοπικ: ανθρωποθυσιες στην αρχαια Ελλαδα)
ο γηγενης είχε να στειλει ποστ απο τις 20:52:45: γηγενης: Απεστάλη: 09/06/2006, 20:52:45
ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ επειδή εγώ είχα αϋπνίες και αποφασίζω να στείλω ποστ Ο ΓΗΓΕΝΗΣ ΠΗΡΕ ΦΩΤΙΑ.
πρ_γιδ : απεσταλη: 10/06/2006, 03:01:13
πρ_γιδ: απεσταλη: 10/06/2006, 03:01:13 <<<>>> γηγενης: απεσταλη: 10/06/2006, 03:16:56
πρ_γιδ: 10/06/2006, 03:34:11 <<<>>> γηγενης: απεσταλη: 10/06/2006, 04:07:44
Αν μπορείς, με ολη την καλη διαθεση που ξερω οτι εχεις, ηρέμησε, δεν εχουμε τιποτα προσωπικο να χωρισουμε ετσι δεν ειναι;
ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ ΚΑΙ ΤΡΙΗΜΕΡΟ, ΓΕΙΑ ΣΟΥ
ΥΓ. Παίζει καλή μπάλα η Αργεντινή.
Edited by - pr_gid on 10/06/2006 23:11:18
quote:
Γηγενη γράφεις ότι σου κατέβει,δεν θα κάτσω να σε πείσω ότι ο ήλιος ανατελει από την ανατολη. To χαρακτηριστικό της ορθοδοξίας ήταν πως ότι λέει και πράττει είναι ακριβώς το ίδιο εδώ και 2000 χρονιά. Οι οικουμενικές συνοδοί δεν γίνονταν για να αλλάξει το λειτουργικό και το δόγμα αλλά για να αντιμετωπιστούν οι αιρέσεις. Αυτά τα οποία γράφεις ανήκουν στη σφαίρα της νοσηρής φαντασίας. Επιτρεψε μου, Δεν θα κατσω να απαντω σε νοσηρες φαντασιωσεις
quote:
Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος διήρκεσε δύο μήνες και δώδεκα ημέρες και πραγματοποιήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας. Συνεκλήθη από τον Μέγα Κωνσταντίνο στις 20 Μαΐου του 325 και σε αυτή έλαβαν μέρος τριακόσιοι δεκαοχτώ επίσκοποι. Εξέδωσε είκοσι κανόνες συμπεριλαμβανομένου του Συμβόλου της Νικαίας (α’ μέρος του Συμβόλου της Πίστεως), τον Κανόνα της Αγίας Γραφής και κανόνισε την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα. Κύριος λόγος σύγκλησής της υπήρξε η διδασκαλία του Αρείου ενάντια στη θεότητα του Ιησού Χριστού. Η Σύνοδος καταδίκασε τη διδασκαλία του Αρείου και διεκήρυξε την ομοουσιότητα του Υιού με τον Πατέρα.[Επεξεργασία]
Η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α’ το Μέγα στην Κωνσταντινούπολη το 381 και συμμετείχαν εκατόν πενήντα ορθόδοξοι επίσκοποι και τριάντα έξι Μακεδονιανοί. Καταδίκασε τους οπαδούς του Μακεδόνιου, που αμφισβητούσαν τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος ("πνευματομάχοι") και, για ακόμα μια φορά, τον Άρειο και συμπλήρωσε το Σύμβολο της Πίστεως (Σύμβολο Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως).[Επεξεργασία]
Η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος συνήλθε στην Έφεσο, εντός της βασιλικής της Παναγίας, το 431 από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β’. Συμμετείχαν διακόσιοι επίσκοποι ανάμεσα στους οποίους ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ως προεδρεύων. Καταδίκασε τις διδαχές του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Νεστορίου, ο οποίος υπερτόνιζε την ανθρώπινη φύση του Ιησού έναντι της θείας λέγοντας ότι η Μαρία γέννησε τον άνθρωπο Ιησού και όχι το Θεό. Διακήρυξε ότι ο Ιησούς είναι τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος με πλήρη ένωση των δύο φύσεων και απέδωσε επίσημα στην Παρθένο Μαρία τον τίτλο Θεοτόκος.[Επεξεργασία]
Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Μαρκιανό και τη σύζυγό του, Αυγούστα Πουλχερία το 451 στη Χαλκηδόνα. Αποτελούνταν από 650 επισκόπους και καταπολέμησε τη διδασκαλία του Αρχιμανδρίτη Ευτυχούς για την πλήρη απορρόφηση της θείας φύσης του Ιησού από την ανθρώπινη, το Μονοφυσιτισμό.[Επεξεργασία]
Η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος έλαβε χώρα από τις 5 Μαΐου έως τις 21 Ιουνίου του 553 στην Κωνσταντινούπολη με τη συμμετοχή 165 επισκόπων, υπό την προεδρία του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ευτυχίου. Τη συγκάλεσαν ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄ και η σύζυγός του, Αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Επαναβεβαίωσε τα ορθόδοξα δόγματα περί της Αγίας Τριάδας και του Ιησού Χριστού και καταδίκασε πλήθος μη ορθοδόξων συγγραμμάτων καθώς και ορισμένους συγγραφείς τους (Ευάγριο, Δίδυμο, Ωριγένη κ.α.).[Επεξεργασία]
Η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδος συνεκλήθη στην Κωνσταντινούπολη το 680 από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δ΄ Πωγωνάτο και παραβρέθηκαν από 150 έως 289 επίσκοποι. Επιβεβαίωσε την πλήρη και αληθή ενανθρώπιση του Ιησού έναντι της αντίθετης διδασκαλίας των Μονοθελητών. Η Σύνοδος αυτή διατύπωσε ότι ο Χριστός έχει Θεία και Ανθρώπινη θέληση, η οποία υποτάσσεται στη Θεία.[Επεξεργασία]
Η Πρωτοδευτέρα ή Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος
Η Πρωτοδευτέρα ή Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β΄ το 691 στο ανακτορικό δωμάτιο του Τρούλλου, από όπου έλκει και την ονομασία "Εν Τρούλλω Σύνοδος". Συμμετείχαν 211 επίσκοποι και το έργο της ήταν συμπληρωματικό αυτού των Ε’ και ΣΤ΄ Συνόδων. Συστηματοποίησε και ολοκλήρωσε το έργο των δύο προηγουμένων Συνόδων και γι’ αυτό, αν και Οικουμενική, ονομάσθηκε "Πενθέκτη", ως τμήμα εκείνων, και δεν αριθμήθηκε ως ξεχωριστή Οικουμενική Σύνοδος.[Επεξεργασία]
Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΣΤ΄ και τη μητέρα του, Αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία στη Νίκαια της Βιθυνίας, στο Ναό της Αγίας Σοφίας, το 787 κατόπιν αίτησης του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ταρασίου. Αποφάσισε την αναστύλωση των εικόνων καταδικάζοντας την Εικονομαχία και την ιδέα της σχηματοποίησης της αόρατης και άυλης Τριάδας. Εκεί εκφράσθηκε η θεολογία περί της εικονογράφησης του Χριστού και των Αγίων ως κάτι ορατό.[Επεξεργασία]
Σύνοδοι με αξία Οικουμενικών για την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία
[Επεξεργασία]
Η "Εν Αγία Σοφία" Σύνοδος
Συγκλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄Μακεδόνα το 879 στην Κωνσταντινούπολη. Προήδρευσαν ο Πάπας Ρώμης Ιωάννης Η΄ (872 - 882) και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως-Νέας Ρώμης Φωτιος ο Μέγας(858 - 867, 877 - 886). Επεκύρωσε τις αποφάσεις της Z΄ Οικουμενικής Συνόδου, και καταδίκασε το Filioque, που μόλις τότε είχε αρχίσει να επιβάλλεται. Kαταδίκασε τις Συνόδους του Καρλομάγνου στη Φραγκφούρτη (794) και το Άαχεν (809).[Επεξεργασία]
Οι Σύνοδοι των ετών 1341 - 1351
Σειρά συνόδων (1341,1349,1351) που έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη με αιτία τις Ησυχαστικές Έριδες. Η Σύνοδος του 1341 δογμάτισε για την άκτιστη Ουσία και την άκτιστη Ενέργεια του Θεού, καθώς επίσης και για τον Ησυχασμό, καταδικάζοντας τον Βαρλαάμ Καλαβρό. Η Σύνοδος αυτή ασχολήθηκε με θεολογικά ζητήματα, συγκλήθηκε από Αυτοκράτορα, (Συνοδικός Τόμος του 1341) συμμετείχε Θεούμενος (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς), και οι αποφάσεις της έγιναν δεκτές από ολόκληρη την Εκκλησία. Συνεπώς και η Σύνοδος αυτή έχει αξία Οικουμενικής Συνόδου για τους Ορθοδόξους. Επισης καταδίκασε τον πλατωνικό μυστικισμό του Βαρλαάμ του Καλαβρού, ο οποίος είχε πηγή έμπνευσης τη δυτική σχολαστική θεολογία.
βλεπουμε οτ το δογμα συνεχως μεταβαλοταν και επρεπε να γινουν οικουμενικες συνοδοι για να μπορεσουν να θεσπισουν τι ακριβως πρεπει να πιστευουν και τι οχι δεν ξεκινησε απο την αρχη ετσι οπως ειναι σημερα αλλα σιγα σιγα
quote:
Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω το γεγονός ότι σου έχω γίνει έμμονη ιδέα. Αν μπορείς χα-λα-ρω-σε, ηρέμησε, παρτο αλλιώς. Καλά δεν έχεις τι να κάνεις και περιμένεις πότε θα κάνω ποστ εγώ για να στείλεις απάντηση;;;;;;!!!!!!
μεγαλη ιδεα εχεις για τον εαυτο σου
για να μου γινεις εμονη ιδεα πρεπει να ξεπερασεις
στην εμφανιση και στις σεξουαλικες επιδωσεις την αννουλα
μεχρι τοτε θα εισαι απλα ενα ακομη ατομο που γραφει στο
ιδιο φορουμ με μενα
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
"Οπότε, και εφόσον θεωρούμε ως συντονιστική ομάδα των forums, πως θα ήταν προτιμότερο μία τέτοιου είδους συζήτηση να γίνει χωρίς χρωματισμούς υπέρ της μιας ή της άλλης θρησκείας, μπορεί να φιλοξενηθεί στο θέμα αυτό που άνοιξες, μία γενικότερη συζήτηση σχετικά με τις ανθρωποθυσίες στον ευρωπαϊκό χώρο, στους ιστορικούς χρόνους.
Το εάν αυτή η συζήτηση θα συνεχίσει να παραμένει ενεργή - όπως άλλωστε θα ισχύσει και για την αντίστοιχη που αφορά τους αρχαίους Έλληνες - εξαρτάται από την τροπή που θα πάρει. Εάν κατορθωθεί να κρατηθεί μακρυά από αντιπαραθέσεις και φανατισμούς της οποιασδήποτε κάθε πλευράς, τότε θα συνεχίσει να υφίσταται ως ενεργή."
3 μέρες διορία λοιπόν...
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
quote:
"Οπότε, και εφόσον θεωρούμε ως συντονιστική ομάδα των forums, πως θα ήταν προτιμότερο μία τέτοιου είδους συζήτηση να γίνει χωρίς χρωματισμούς υπέρ της μιας ή της άλλης θρησκείας, μπορεί να φιλοξενηθεί στο θέμα αυτό που άνοιξες, μία γενικότερη συζήτηση σχετικά με τις ανθρωποθυσίες στον ευρωπαϊκό χώρο, στους ιστορικούς χρόνους.
Το εάν αυτή η συζήτηση θα συνεχίσει να παραμένει ενεργή - όπως άλλωστε θα ισχύσει και για την αντίστοιχη που αφορά τους αρχαίους Έλληνες - εξαρτάται από την τροπή που θα πάρει. Εάν κατορθωθεί να κρατηθεί μακρυά από αντιπαραθέσεις και φανατισμούς της οποιασδήποτε κάθε πλευράς, τότε θα συνεχίσει να υφίσταται ως ενεργή."3 μέρες διορία λοιπόν...
μαλιστα αφηνουμε τους γνωστους αγνωστους να δυναμητισουν το θεμα και μετα ερχομαστε και το κλεινουμε
αφηνουμε τους γνωστους αγνωστους να ειρωνευωνται και μετα ερχομαστε και εφαρμοζουμε τον νομο
αφηνουμε τους γνωστους αγνωστους να καταστρεψουν το θεμα και μετα
αφου κανουμε συσταση και τραβηξουμε το αφτι οχι στους γνωστους αγνωστους κλεινουμε το θεμα
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Ίσως δεν κατάλαβες σε τι αναφέρεται η παρατήρησή μου.
Παραθέτω ξανά το σημείο που σχετίζεται με την τροπή της παρούσας συζήτησης:
Οπότε, και εφόσον θεωρούμε ως συντονιστική ομάδα των forums, πως θα ήταν προτιμότερο μία τέτοιου είδους συζήτηση να γίνει χωρίς χρωματισμούς υπέρ της μιας ή της άλλης θρησκείας, μπορεί να φιλοξενηθεί στο θέμα αυτό που άνοιξες, μία γενικότερη συζήτηση σχετικά με τις ανθρωποθυσίες στον ευρωπαϊκό χώρο, στους ιστορικούς χρόνους.
Το θέμα αυτό παρέμεινε ενεργό με τον παραπάνω όρο.
Ασχέτως εάν η διαφωνία γίνεται με χαμόγελα και τριαντάφυλλα από τις δύο πλευρές ή με ειρωνίες εμφανείς ή αφανείς, εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από τον γνωστό - πια - άξονα, τον οποίο περιγράφω στο μήνυμά μου της πρώτης σελίδας (αν θες μπορείς να το ξαναδιαβάσεις).
Ο agnostic, εγώ και στη συνέχεια η Ostria, κάναμε μια προσπάθεια να φέρουμε το θέμα σε μια πιο γενική συζήτηση για τις ανθρωποθυσίες.
Το βιολί βιολάκι όμως...
Όπως είπαμε λοιπόν.
2 μέρες ακόμα
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
και πως γινεται να μην χρωματιστει υπερ η κατα καποιας πλευρας αφου το 99,9% καπου πιστευουν;;;;
πεστο απλα βρε αμαλια
λογο του οτι ο χριστιανισμος ειναι η κυριαρχη θρησκεια αυτη την στιγμη σαν εσωτερικα δεν εχουμε σκοπο να ερθουμε σε αντιπαραθεση με τον θεσμο
μπορουμε να θιξουμε πραγματα γυρω απο την θρησκεια που δεν επιρεαζουν την βαση της
μπορουμε να δεχτουμε οποιο θεμα θελετε αρκει να εχουμε την δυνατοτητα ολα αυτα να μην κλονιζουν την θρησκεια αλλα τους ανθρωπους που τα εκαναν
ενταξει λοιπον αφου πρεπει να παιξουμε ετσι
τι γνωμη εχετε για την στρουμφοθυσια που θελει να κανει ο δρακουμελ;;;
θελει απλα να τα φαει η εχει καποιο ποιο σκοτεινο σκοπο;;;;;;
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
μαλιστα τι σχεση εχουν οι αζτζεκοι με την ευρωπη;;;
και πως γινεται να μην χρωματιστει υπερ η κατα καποιας πλευρας αφου το 99,9% καπου πιστευουν;;;;
gigenis, προσπάθησε λίγο να ξεφύγεις από το τσόφλι και να μπεις στην ουσία των πραγμάτων. Κάνε το για σένα, όχι επειδή στο λέω εγώ
Πιστεύω ---> Ερευνώ ----> Γνωρίζω
Πρέπει να περάσει κανείς από το ενδιάμεσο στάδιο.
Δε γίνεται να πηδήξει από το πιστεύω στο γνωρίζω.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
δουλευομαστε βλεπω
απο την στιγμη που απαγορευεις την χρωματιση καποιας θρησκειας πως θες να γινει ερευνα;;;;;;
ο μονος τροπος ειναι να θυξουμε το θεμα που εδωσα
<<τι γνωμη εχετε για την στρουμφοθυσια που θελει να κανει ο δρακουμελ;;;
θελει απλα να τα φαει η εχει καποιο ποιο σκοτεινο σκοπο;;;;;;>>
ετσι πετυχαινουμε αυτο
Πιστεύω ---> Ερευνώ ----> Γνωρίζω
χωρις να χρωματιζουμε καμια θρησκεια
και ειμαστε μεσα στο θεμα γιατι η υποθεση συμβαινει στον ευρωπαικο χωρο
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
τι γνωμη εχετε για την στρουμφοθυσια που θελει να κανει ο δρακουμελ;;;
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
quote:
τι γνωμη εχετε για την στρουμφοθυσια που θελει να κανει ο δρακουμελ;;;θελει απλα να τα φαει η εχει καποιο ποιο σκοτεινο σκοπο;;;;;;
Χμμμ!
Εγώ έχω να πώ οτι ο Δρακουμέλ ήταν λίγο αργός.
Τόσα χρόνια ούτε ένα στρουμφάκι δεν κατάφερε να πιάσει!
Πάντως, στην παραπάνω φωτογραφία ο Μπάρμπα-Στρουμφ είναι όλα τα λεφτά!
Αυτή η χαρωπή διάθεση του που πάει σαν πρόβατο στην σφαγή...
Λοιπόν!
Ας πούμε τώρα και μερικά άλλα πράγματα, φίλοι μου!
Αγαπητέ gigenis, ο μόνος τρόπος για να ερευνήσουμε με ανοιχτό μυαλό είναι να αναφερθούμε στα γνωστά θέματα που αναφέρονται στον Χριστιανισμό - Δωδεκαθεϊσμό?
Πριν μου απαντήσεις, θα ήθελα να σκεφτείς μερικές παραμέτρους πρώτα.
- Οι πιο πολλές απόψεις που γράφονται γύρω από αυτά τα θέματα τις πιο πολλές φορές έχουν ειπωθεί ξανά. Γιατί λέγονται ξανά και ξανά?
- Γιατί η ερευνητική μας διάθεση να μην επεκταθεί και στις θρησκείες ή στους μύθους άλλων λαών? Θα είχε πραγματικά πολύ μεγάλο ενδιαφέρον...
Φίλε μου, προσωπικά θεωρώ πως πολλά θέματα καταλήγουν πάλι στον ίδιο πυρήνα.
Μερικά άτομα θα υπερασπιστούν τον Χριστιανισμό, άλλα θα τον κατηγορήσουν για διάφορα και θα αρχίσει ο πόλεμος των χαρακωμάτων.
Θα πρέπει όμως να κοιτάξουμε κατάματα κι έναν πολύ σημαντικό παράγοντα:
Για ποιό λόγο γίνεται αυτή η ανταλλαγή απόψεων?
Είναι μια προσπάθεια διαλόγου με ανοιχτό πνεύμα κι ανάλογη διάθεση?
Μπορεί αυτό να συμβεί όταν οι θέσεις μας είναι παγιωμένες κι ακλόνητες?
Κι είναι πολλές οι φορές, φίλε μου, που βλέπω μερικά ερωτήματα να έχουν σκοπό την πρόκληση κάποιου.
Το νόημα δεν είναι να ισοπεδώσουμε την κοσμοθέαση του άλλου ούτε να βγάλουμε λανθασμένο τον τρόπο σκέψης του.
Το νόημα είναι να έχουμε την διάκριση να σκεφτούμε αν έχουμε το δικαίωμα εμείς να κάνουμε κάτι τέτοιο.
Μπορούμε να γνωρίζουμε αν αυτό που πιστεύουμε εμείς είναι μέρος της Αλήθειας?
Νομίζω πως όχι...
Κι έτσι όμως να είναι, γνωρίζουμε αν ο άλλος είναι έτοιμος να γνωρίσει την Αλήθεια αυτή?
Μήπως αυτή η Αλήθεια την δεδομένη στιγμή αντί να τον φωτίσει, ενδέχεται να τον κάψει?
Πως μπορούμε να αναλάβουμε αυτήν την ευθύνη τόσο εύκολα κι αβίαστα?
Ας μην επικεντρωνόμαστε λοιπόν, φίλοι μου, σε κάτι τέτοιο.
Ας αποδεχθούμε το γεγονός οτι όλοι μας έχουμε το δικαίωμα να υπερασπιζόμαστε τις απόψεις μας.
Τι κι αν ο ένας είναι Χριστιανός, ο άλλος Βουδιστής?
Αυτά είναι απλά μονοπάτια που σκοπό έχουν να μας οδηγήσουν κάπου.
Ας δώσουμε λοιπόν νόημα σε αυτόν τον προορισμό κι όχι στο πως θα τον προσεγγίσει ο καθένας μας.
In anticipation of my resurrection...