- ΤΙ ΣΤΙΧΟΥΣ ΘΑ ΓΡΑΦΑΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ...? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
είμαι παντού και πουθενά,
είμαι κοντά και μακρυά,
όλα γιά μένα δυνατά.
΄Ηταν;
Γράφτηκε;
Ειπώθηκε;
Στήριξε;
΄Εσβησε...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
[Πιες με,με τα μάτια σου και θα σου κάνω πρόποση με τα δικά μου, ή άφησε ένα φιλί στο ποτήρι μου, και δεν θα ψάξω γιά κρασί...]
H αγάπη που αναζητάς είναι καλή.Αλλά η απρόσμενη καλύτερη.
μμμμ..
ένα κόκκινο στοίχο για να κλάψω για το πάθος που δεν υπάρχει μέσα της..
ένα κίτρινο στοίχο όταν την αποχαιρετώ..
ένα βαθύ μπλε στοίχο όταν μελαγχολώ..
ένα γαλάζιο στοίχο όταν ηρεμώ..
στοίχους με χρώματα για να αφήσω ένα αποτύπωμα..
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
Πιο είναι το σωστό?
ή εξαρτάται από τον ποιητή..
θα ανοίξω κανένα λεξικό..
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
----------------------------------------------------------------------
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
Υ.Γ.Βρήκα τη διαφορά μεταξύ στοίχου και στίχου..
ο στίχος χρησιμοποιείται για τα ποιήματα..
ενώ ο στοίχος χρησιμοποιείται για την σειρά..
χμ!μάλλον ο δικός μας ποιητής του θέματος τα ψιλομπέρδεψε..
Η ζωή μου είναι πολύτιμη
και ας μην το έχω καταλάβει..
Η ζωή μου είναι μικρή
και τόσο άδεια κάποιες μέρες
που ξεχνάω το πόσο ξεχωριστή είναι..
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
και φυσικά όχι κακότροπα..
Φίλε KAMIKAZI δεν θέλω να με παρεξηγήσεις!
Ανθρώπινο είναι να μπερδεύει κάποιος τις λέξεις(ειδικά όταν μοιάζουν τόσο πολύ)..με την συγκεκριμένη λέξη την έχω πατήσει και εγώ..
μα οτι και αν αγγιξω οποια πορτα και αν χτυπησω τιποτα δε φτάνει στο δικο σου ουρανό κατι να γυαλιζει θελεις παντα και ας θυμιζει οτι πιο θαμπο μαζι και φωτεινο
Edited by - semina on 18/07/2005 00:15:37
http://www.metal-archives.com
Via Mistica - Fallen Angels
Πεσμένοι άγγελοι
αφορισμένοι από τον ουρανό
Πεσμένοι άγγελοι
διωγμένοι από το Θεό
Sweard από τους ανθρώπους
Κρυμμένοι στο σκοτάδι
Κρύβουμε τα πρόσωπά μας
Σφάλλουμε μεταξύ
Κακού και αγαθού
Καταδικασμένοι
Για το φόβο και υποφέρουμε
Πάρα πολύ υπερήφανοι
Για να ικετεύσουμε για το έλεος
Είμαστε σιωπηλοί
Και τα φτερά μας αιμορραγούν
κομμένα μακριά
Αλλαγμένοι στις πέτρες
http://www.metalopolis.pl/DarkStars/version2004/archiwum.htm
με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
με χρώμα πυρκαγιάς.
Χρυσό και φωτεινότερο
στ΄όνομα λεβεντιάς.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΄ΧΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΑΝ ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΤΕ ΓΥΡΩ ΜΟΥ
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ
Η ΓΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΝΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΛΑ ΠΑΝΩ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΕΦΟΥΝ
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΤΡΕΦΕΙ
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΝΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ
cascabell
οι μέρες και νύχτες κυλούν ίδιες...δεν υπάρχει κανείς για να διαφέρουν....
όλα είναι ήρεμα...τώρα....
ήσυχα...
ούτε ενα πτηνό δεν πετά...στην κοιλάδα της σιωπής.....
το μέταλλο έχει σκουριάσει.....
είμαι η βροχή που πέφτει.....
μα κανείς δεν υπάρχει για να με ακούσει.....
αυτοί οι στίχοι είναι έναυσμα απο μια σειρά παιδική....που περιέγραφε τον πόλεμο της κάτω χώρας ,με την πάνω...οι σκιές....που προσπαθούσαν να μην φτάσει ο πόλεμος στο χωριό που ζούσαν ανάμεσα...στην κοιλάδα....
δεν τα κατάφεραν.....
ίσως αυτά ...να είναι ότι έχει απομείνει και μέσα στην δική μου καρδιά/κοιλάδα...και η βροχή που πέφτει να είναι τα δακρυά μου μονάχα....
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 22/07/2005 12:50:03