- Το Παιχνίδι των Θρόνων - Game of Thrones - - Κινηματογράφος -

"Το Παιχνίδι των Θρόνων" είναι μία σειρά βασισμένη στη σειρά βιβλίων του Τζορτζ Ρ. Μάρτιν «Το τραγούδι της φωτιάς και του πάγου" της οποίας ο πρώτος κύκλος ολοκληρώθηκε σε δέκα, 50 λεπτών περίπου επισόδια, πριν λίγους μήνες και η συνέχεια αναμένεται γύρω στον Απρίλιο.

Θα ήθελα τη γνώμη σας!!!

_______________________________________________________

Τροποποιήθηκε το μέγεθος της τρίτης εικόνας
ώστε να επανέλθει το format της σελίδας στο σύνηθες πλάτος.
Κάντε "κλικ" επάνω στην εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος.

Θετική είναι η παρουσία μιας ανεξάντλητης ποικιλίας χαρακτήρων όλων των κατηγοριών όπως άγριοι γενναίοι πολέμαρχοι, ευγενείς πρίγκιπες- και βασιλιάδες, τιποτένια και γλοιώδη πριγκιπόπουλα έτοιμα να ανέλθουν σε χρυσοστιλισμένους θρόνους με αθέμιτα μέσα, δαιμόνιοι διπλωμάτες που εκμεταλλεύονται την εξυπνάδα τους για να πετύχουν τους στόχους τους αφού η φύση τους στέρησε τη σωματική δύναμη, δυναμικά πιτσιρίκια παιδιά βασιλιάδων γεμάτα θάρρος και θέληση να φανούν αντάξια των προκλήσεων και πολλοί άλλοι χαρακτήρες ακόμα.

Μου άρσε που η σειρά δεν χαρίζει κάστανα και όποτε χρειάζεται να είναι βίαιη το κάνει χωρίς μεγάλη αυτοσυγκράτηση, τουτέστιν βλέπουμε απολαυστικές σκηνές μαχών ή μονομαχιών με μπόλικο αιματάκι...

Αν σ' αυτά προσθέσουμε και την καταπληκτική επική μουσική και τα υπέροχα φυσικά τοπία νομίζω ότι δύσκολα θα απογοητευτεί κάποιος. Ίσως όμως τον κουράσουν τα υπερβολικά πολλά ονόματα και οι πολυάριθμοι χαρακτήρες, αλλά απ' ό,τι καταλαβαίνω εφόσον περιέχονται στο βιβλίο δύσκολα θα μπορούσε η σειρά να περιορίσει το φαινόμενο καθώς θα προέκυπταν προβλήματα πλοκής.

Με άριστα το 10 θα της έβαζα ένα 7.

η σειρά πράγματι ακολουθεί με μεγάλη πιστότητα τη σειρά βιβλίων, τουλάχιστον όπως έχει φανεί στη πρώτη σαιζόν με αξιοσημείωτα μεγάλο αριθμό χαρακτήρων και σε βάθος και πολυπλοκότητα αλλά και σε ποικιλία ρόλων.
Οι ηθοποιοί όχι μόνο στέκονται επάξια στους ρόλους τους αλλά είναι καταπληκτικοί, ο Sean Bean ως Eddard Stark εξαιρετικός και σπαρακτικός παράλληλα, ο Peter Dinklage για τον ρόλο του ως Tyrion Lannister απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα, μέσα στα υπόλοιπα βραβεία που πήρε η σειρά.
Οι σκηνές εναλλάσσουν η μία την άλλη, από την ωμή βία στα όμορφα τοπία, στις μάχες, στα γυμνά και υπέροχα σώματα, στη δολοπλία, στη δίψα για εξουσία, δίνοντας μαθήματα πολιτικής, στρατηγικής και ξιφομαχίας, με πριγκίπισσες, βαρβάρους, νάνους, κάστρα και παραμυθένια σκηνικά και κουστούμια, ένας βαρύς χειμώνας που αναμένεται και κάτι άλλο σκοτεινό που πλανάται στην ατμόσφαιρα και στα πτώματα της φρουράς του Τοίχους, καταφέρνοντας έτσι μία οπτική πανδαισία και ένα πέπλο μυστηρίου σε συνδυασμό με τους καυστικούς άλλες φορές τραγικούς μα πάντα ευφυέστατους και πιπεράτους διαλόγους, που κατορθώνει να γίνει ένα ξεχωριστό επικών διαστάσεων έργο που ξεχωρίζει για τον τρόπο που παρουσιάζει την αρχέγονη πάλη μεταξύ καλού και κακού η οποία "ίσως" βρίσκεται τελικά κάπου μέσα μας.

Κάπου διάβασα πως η γλώσσα των Dothraki είναι μία γλώσσα που δημιουργήθηκε από γλωσσολόγους για τη σειρά.

quote:

---

Agnostic

Μου άρεσε που η σειρά δεν χαρίζει κάστανα και όποτε χρειάζεται να είναι βίαιη το κάνει χωρίς μεγάλη αυτοσυγκράτηση

---

Εξαιρετικός επίσης.

Κάποιοι ίσως πουν πως ο πρώτος ήταν καλύτερος και ως ένα βαθμό να έχουν δίκιο όμως ο δεύτερος είναι μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια με αναπάντεχες καταστάσεις και ανατροπές και μία μάχη που επίσης είναι εντυπωσιακή.
Οι χαρακτήρες ξετυλίγονται σαν απο κουβάρι και η πλοκή γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα.
Εκεί που ο πρώτος σε βάζει σε μία, ας πούμε, "σταθερά" ή μάλλον σε μία βάση, ο δεύτερος τον ξεπερνάει και σε κάποιες στιγμές ξεφεύγει σχεδόν, όμως με ικανοποιητικό και ευχάριστο τρόπο αν και πάντα στο ίδιο ύφος με το την ίδια κυνικότητα τους έξυπνους διαλόγους και το μυστήριο να "πληθαίνει" σε "επικίνδυνο" βαθμό
Το μόνο αρνητικό, πως πρέπει να περιμένουμε πάλι για την συνέχεια...

επικεντρωμενος στην υφη του GOT, θα πρατηρησω μερικες διευκρυνισεις που περνανε πο την δικη μου απλη νοηση σαν θεατης.
Απλουστευοντας το υπέροχων της σειρας σε πρακτικα και οχι γενικολογιες, παρατηρω την εκουσια συμπτυξη στις γνςμες των θεατων του σε αυτοτελεις διαδραματισμους, και οχι σε συνοχικες διαπλασεις της κινητηριου θελησης που φερνει την ιστορια του να εκτιλυσεται στην μεσαιωνικη περιοδο. περαν του οποιου ρομαντισμου ο οποιος κατεχει πρωτευοντα ρολο σε αυτους λιγοτερης κρισης, συμφωνω στην περαιτερω συζητηση αλλα και οδευση των χαρακτηριστικων της σειρας και του εποχιακου χαρακτηρα της. βρισκομενος ομως σε αυτο το forum και πιστευοντας πως η καθετη κριση μπορει να βρει οριμες αντιδρασεις στην αποπνιξη των δυσκολων καιρων κατα πολλων οδων, παραθετω πως οι ηδη γνωριμοι με την υπαρξη του μεσαιωνα αλλα και των βαθυτερων εφαρμογων της ..εικαστικης του τεχνης, οπως πολλων αλλων θα συμφωνουν με το γεγονος πως λιγοι, πολυ λιγοι εινι αυτοι που θα κρατησουν στις συνειδησεις τους την (οχι ετυμολογια, μα ελευθερη διαπιστωση του χαρακτηρα τους) αλλα και την αυτονοητη υπερβαση στο φως του φεγγαριου των δημιουργων της σειρας, την θεληση να χρησιμοποιησουν αυτη τη σκαλα επικοινωνιας -και οχι να αποστηθισουν μονο τους προυπαρχοντες ρολους αλλα και να βρουν κοινα αναμεσα στις σκηνοθετικες χροιες, οπως και την διαπιστωση πως η εκφραση που πεζει μεγαλο ρολο στους διαλογους της σειρας-, μεταξυ πολλων ταινιων δια των δεκαετιων και των στιγμων που τους εχουν αγγιξει.. δυστυχως λεγω ελπιζω, καθως η εμπειρια μου εως σημερα με εφερε ουκ ολιγες φορες να δρω πολεμωντας απεναντι σε παχυρευστα φαντασματα αλλων και αρνητικες διασυμπτυξεις μπρος στη δικη μου σπουδη καθως ως καθημερινος θεατης.
Αγαπημενες μου στιγμες ειναι αυτες γυρισμενες στα δαση περισοτερο απο τις αυλες και τα γιορτινα παλατια!

ευχαριστω για τον χρονο σας.

υπερσυντελικος!.

Αμέτρητοι είναι οι χαρακτήρες, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο συμπαθητικοί. Από τον δεύτερο κύκλο ξεχώρισα την διαβολική μάγισσα που έχει σαγηνεύσει τον πολέμαρχο και διεκδικητή του θρόνου Στάνις (ο οποίος μοιάζει με ταβερνιάρη περισσότερο παρά με βασιλιά) και τον μυστηριώδη "άνδρα" που σκοτώνει τα 3 ονόματα που του λέει η Άρια, η πιτσιρίκα-αγοροκόριτσο του μακαρίτη Σταρκ. Ο τύπος είναι πραγματικό σκοτεινός και απειλητικός, λες και ήρθε από την ίδια την κόλαση.

Ο Τζέφρυ γίνεται όλο και πιο αντιπαθητικός και εύχομαι να βρεθεί κάποιος να τον καθαρίσει στους επόμενους κύκλους. Μου άρεσε επίσης η γυναίκα-σωματοφύλακας της συζύγου του Σταρκ (ξεχνάω τα ονόματά τους γαμώτο!) όχι για την εμφάνισή της (εννοείται) αλλά για τον τσαμπουκά που βγάζει. Πρόκειται για ανελέητη φονική μηχανή αν την τσαντίσεις.

Με εντυπωσιάσε επίσης η γνωριμία με την παγωμένη γή πέρα από το "τείχος" που προστατεύει τον "πολιτισμένο" κόσμο. Πανέμορφα χιονισμένα πλάνα με τους σκληροτράχηλους "ντόπιους" που αναμέναμε σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Κορυφαίο ήταν το τελευταίο επιμηκυμένο επεισόδιο στο οποίο γίναμε μάρτυρες μιας εντυπωσιακής μάχης μέσα και έξω από τα τείχη του King's Landing που αποτελεί και το μήλο της έριδος για τους υποψήφιους βασιλιάδες.

Ανυπομονώ για τον 3ο κύκλο!
Όλο αυτό τι διάστημα θα είναι βασανιστικό, αλλά πιστεύω πως οι συντελεστές θα μας αποζημιώσουν.

Οι χαρακτήρες και τα σημεία που αναφέρεσαι μου άρεσαν πάρα πολύ και εμένα. Κάποιοι όσο πάει και μου γίνονται όλο περισσότερο συμπαθείς ή το αντίθετο. Θα συμφωνήσω επίσης πως ο Στάνις, έχει πράγματι κάτι από ταβερνιάρη αλλά από φίλο που έχει διαβάσει ήδη όλη τη σειρά με ενημερώνει πως στο βιβλίο είναι εντυπωσιακός χαρακτήρας, το παλεύω και εγώ αλλά έχω χαθεί στα ονόματα και στους χαρακτήρες χαχα, μη νομίσεις όμως πως γνωρίζω την συνέχεια.... για να σε προλάβω

Μού άρεσε επίσης ο ρόλος της κοπέλας που συναντά ο Τζων Σνόου στον βορρά, εξαιρετική ερμηνεία και ο ρόλος της επίσης καθηλωτικός, όσο και τα υπέροχα χιονισμένα τοπία που διαδραματίζονται αυτές οι σκηνές, ελπίζω να την συναντήσουμε και αργότερα.

Ο άντρας με τα τρία ονόματα που βοηθάει την Άρυα, μάλιστα σε καίρια στιγμή, ανοίγει μία άλλη διάσταση στην εξέλιξη. Αλλά και η "σχέση" της με τον πατέρα των Λάνιστερ μου άρεσε ιδιαίτερα.

Δεν αναφέρεσαι όμως καθόλου στην πόλη Γκάρθ, την Καλίση και τον μάγο με τον πύργο των νεκρών ή καπως έτσι θαρρώ λεγόταν. Βέβαια εκεί μοιάζει να δίνεται ένα τέλος και ίσως έτσι να είναι, αλλά επίσης γίνεται μία αναφορά στην μαγεία και προφανώς είναι σημαντική αναφορά πέρα από την ανάδειξη της δύναμης της μητέρας των δράκων.

Επίσης ενώ ο Τζοφρυ μου είναι απίστευτα αντιπαθής και δεν βλέπω την ώρα να του την φέρει επιτέλους κάποιος, να τον βγάλουν κάποτε κάπως από την μέση, για την μητέρα του δεν θα έλεγα το ίδιο αν και διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που σε κάνουν να αντιπαθής κάποιον, μάλλον θα μου έλειπε ο ρόλος αυτός παρά θα το ευχαριστιόμουν. Μερικές φορές μέσα απο αυτόν τον ρόλο εμφανίζονται πολλα μικρά όμορφα αν και σκοτεινά πραγματάκια.

quote:

---

simori

Δεν αναφέρεσαι όμως καθόλου στην πόλη Γκάρθ, την Καλίση και τον μάγο με τον πύργο των νεκρών ή καπως έτσι θαρρώ λεγόταν. Βέβαια εκεί μοιάζει να δίνεται ένα τέλος και ίσως έτσι να είναι, αλλά επίσης γίνεται μία αναφορά στην μαγεία και προφανώς είναι σημαντική αναφορά πέρα από την ανάδειξη της δύναμης της μητέρας των δράκων.

---

Κοίτα γενικά η Καλίση όσο κουκλάρα() είναι, άλλο τόσο αλαζονική γίνεται ανά διαστήματα. Με ψιλοχάλασε η υπερβολική περηφάνια της και η ευκολία με την οποία νομίζει ότι όλοι θα την περιμένουν ως νόμιμη βασίλισσα στο King's Landing. Βέβαια η πόλη Γκαρθ (που μου θύμιζε πλούσια εμπορική πόλη του Μεσαίωνα) είχε μερικούς σχετικά ενδιαφέροντες χαρακτήρες αλλά κανείς δεν με σόκαρε ιδιαίτερα κιόλας. Με εξαίρεση την μεγάλη και αιματηρή ανατροπή-έκπληξη προς τα τελευταία επεισόδια τα δρώμενα ήταν κατά τη γνώμη μου λίγο βαρετά. Βαρέθηκα εκείνο το νέγρο να προσπαθεί να κερδίσει την Καλίση και τους τετριμμένους διαλόγους με τον "σωματοφύλακά" της (που φαίνεται να την γουστάρει).

Πάντως στο τέλος με εντυπωσιάσε η ποινή που επέβαλλε η Καλίση στους συνωμότες της. Αυτή η αντίθεση ενός ξανθού γοητευτικού πλάσματος και ταυτόχρονα μιας ανελέητης τιμωρού των αχάριστων και δολοπλόκων με συγκλόνισε. Αλλά αυτά τα λίγα μ'άρεσαν από το μέτωπο της Καλίση και των ακολούθων της. Στα άλλα μέτωπα πιστεύω παρακολουθήσαμε πιο συναρπαστικές εξελίξεις.

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Γενικά μιλάμε για μια μέτρια σειρά κατα την γνώμη μου,που έχει μεγάλη απήχηση στον κόσμο λόγω των βιβλίων που έχουν βγεί μέχρι τώρα.Αδικαιολόγητα πιστεύω,υπάρχουν άλλες σειρές που σου προσφέρουν πολλά περισσότερα,απο ότι τα διεστραμμένα μυαλά των ανθρώπων των 7 βασιλείων.Sorry κιόλας προς τους fans

A ξέχασα,το μόνο καλό στην σειρά,είναι η καλίσι! Ωραία παρουσία

Βασικά είναι και ο Νανος τώρα που το σκέφτομαι.

Agnostic,
δεν θα διαφωνήσω μαζί σου ως προς τον μαύρο "πλούσιο" χαρακτήρα της Γκαρθ, (Xaro Xhoan Daxos), συγκεκριμένα μοιάζει πολύ άτοπος, ξένος, σχεδόν παράταιρος χαρακτήρας, όπως ακριβώς και ο ρόλος του, ο ρόλος του ξένου. Από την άλλη η Καλίση, όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ, είναι ένα κορίτσι που μέρα με την μέρα αλλάζει και ωριμάζει βρίσκοντας την δύναμη που ξέρει πως έχει, γίνεται γυναίκα. Είναι η βασίλισσα και πρέπει να προστατευτεί αλλά και να προστατέψει και σε συνδυασμό με την δύσκολη ζωή που περνάει περιπλανόμενη με τον λαό της, γίνεται σκληρή και κάποιες φορές ανυπόμονη.. Γενικά μου είναι συμπαθής ο χαρακτήρας της.

quote:

---

kirki_111
Θεωρώ ότι μετά τα 3 επεισόδια του "άρχοντα" του Τόλκιν, ήταν ό,τι καλύτερο στο είδος.
Περιμένουμε με αγωνία την 3η σεζόν

---

Νομίζω πως θα συμφωνήσω..

alex22,
δηλαδή εάν ο Ned stark ζούσε, θα είχες εκτιμήσει διαφορετικά την σειρά?
Βέβαια γούστα είναι αυτά, αλλά ρηχή δεν μπορείς να πεις πως είναι. Διαπραγματεύεται πολλά θέματα ακόμα και θέματα που είναι ή ήταν απαγορευτικά σε κάποιες κοινωνίες-εποχές και ακόμη περισσότερο χωρίς κάλυψη ή κάποιο είδος λογοκρισίας, όπως συμβαίνει γενικα στη μικρή και στη μεγάλη οθόνη, ούτε οι χαρακτήρες είναι επιφανειακοί και από την άλλη τί θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει μέτριο? την σκηνοθεσία μήπως?
Βέβαια όπως είπα πριν, γούστα είναι αυτά, θα συμφωνήσω όμως σε αυτό που είπες για τον νάνο, ο οποίος, ήταν από την αρχή και παραμένει ο αγαπημένος μου χαρακτήρας.

Τίριον Λάνιστερ, ο νάνος

THE TRUE REVOLUTION IS IN MIND

Απλα να σου πώ οτι έχει γίνει μεγάλος ντόρος με αυτήν την σειρά.Ολη αυτη η φασαρία, δεν δικαιολογεί την ποιότητα της, αυτή είναι η άποψή μου.

Πάντως αμα ζούσε ο ned stark-boromir, θα το έβλεπα με άλλο μάτι.
Τωρα,για την σκνηνοθεσία,δεν είμαι ειδικός για να κρίνω,εγώ απλά περιμένω να μου αρέσει κάτι,όπως και οι περισσότεροι.

Ενα αρνητικό στοιχείο που μπορείς να εντοπίσεις,είναι αυτό το απότομο άνοιγμα στους νέους χαρακτήρες στον δεύτερο κύκλο,χωρίς όμως να δώσει το απαραίτητο βάθος για τους συνηθήσουμε πειρισσότερο και να "δεθούμε" με αυτούς.Stannis baratheon ξερω γω,λίγα πράγμα μας έδειξε για αυτόν.Απλα ξέρουμε οτι είναι κακός.Δηλαδή εντάξει,εδω που τα λέμε μας έδωσε κάποια στοιχεία,και πάλι όμως,σου δημιουργείται αυτή η αίσθηση της κενότητας.Λείπει το απαραίτητο βάθος.Βέβαια είχαν τους λόγους τους οι ανθρωποι. Η μεταφορά απο βιβλίο είναι πάντα δύσκολη.

Νέοι ενδιαφέροντες χαρακτήρες εμφανίστηκαν και παλιότεροι αποσύρθηκαν είτε με ήπιο είτε με σκληρό τρόπο. Η γνώμη μου είναι ότι ο 3ος κύκλος σε σύγκριση με τους προηγούμενους δύο, υστερεί ελαφρώς σαν σύνολο από άποψη σασπένς και ενδιαφέροντος χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι από μόνος του δεν είναι ποιοτικός.

Οι μοναδικές περιπτώσεις του 3ου κύκλου που με συνεπήραν το ίδιο ή και περισσότερο από τις καλύτερες στιγμές των δύο πρώτων κύκλων ήταν κάποιες δυναμικές σκηνές με την πριγκίπισα Khaleesi -την γοητευτική κυρά των δράκων- που στο διάβα της απέκτησε εύκολα πιστό στρατό και πλήθος αφοσιωμένων οπαδών. Έχει κάνει την έκπληξη αναμφισβήτητα με την απρόσκοπτη ανοδική πορεία της που συνοδεύεται βέβαια από μπόλικη αιματοχυσία δείχνοντας ότι είναι αποφασισμένη σαν χαρακτήρας και αυστηρά προσηλωμένη στην σπουδαία αποστολή της να πάρει το θρόνο. Αναμένω με ενδιαφέρον τη συνέχεια της προσπάθειάς της.

Η δεύτερη περίπτωση αφορά -κι εδώ όλοι οι θεατές της σειράς θα συμφωνήσουν- το 9ο και προτελευταίο επεισόδιο της σειράς που τιτλοφορείται "Red Wedding". Η εξέλιξη του επεισοδίου με την απίστευτης σύλληψης ανατροπή προς το τέλος άφησε πραγματικά άναυδο το κοινό παγκοσμίως και δημιούργησε πραγματικά δυσάρεστα συναισθήματα σε πολλούς fans που είχαν αγαπήσει ή έστω συμπαθήσει συγκεκριμένους χαρακτήρες. Δαβάζοντας σχόλια στο net έτυχε να πέσω και σε ακραίες απόψεις ατόμων που έλεγαν ότι θα πάψουν να βλέπουν την σειρά λόγω αυτής της απρόσμενης εξέλιξης.
Για το ίδιο επεισόδιο άκουσα άτομα στη δουλειά μου να το συζητούν με πάθος λες και είχε συμβεί στην πραγματικότητά τους. Ατομα που ούτε μου πέρναγε από το μυαλό ότι θα παρακολουθούσαν τη σειρά. Το εν λόγω επεισόδιο ήταν από τα πιο έντονα όλων των κύκλων μέχρι τώρα και πρόσφερε μερικές από τις πιο δυνατές, συναισθηματικές και τραγικές (με την καλή έννοια πάντα) ερμηνείες. Ερμηνείες και εικόνες που με τον ρεαλισμό τους σε άγγιζαν κατευθείαν στα σωθικά!

Η προσμονή του 4ου κύκλου θα είναι βασανιστική για όλους εμάς που έχουμε αγαπήσει την σειρά...

Edited by - simori on 15/06/2013 02:17:21