- ο εχθρόσοφος εξωτεριστής - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
το να ξεκινησει κανεις για να γινει εχθροσοφος ειναι πολυ δυσκολο...γιατι πρεπει προηγουμενως να υπηρχε και φιλοσοφος.φυσικα αυτο ειναι το δυσκολο,αρα η δυσκολια ειναι στην φιλοσοφια.
η ευκολια βρισκεται στην μεταπηδηση απο την φιλοσοφια στην εχθροσοφια.
οπως ανεβαινουμε ετσι και πεφτουμε,αυτο ειναι γνωστο.
ποσσες φορες ομως εχουμε πεσει στην εχθροσοφια ?
δηλαδη ποσσες φορες,απαρνηθηκαμε τα ιδια μας τα πιστευω,τις αποψεις μας χωρις να γνωριζουμε τον λογο.
τον λογο το δεν τον γνωριζαμε,αλλα τον διμιουργησαμε προκειμενου να ικανοποιησουμε τις επιθυμιες-αναγκες του εχθροσοφου εαυτου μας.ετσι δεν γνωριζουμε αληθινα τιποτα,και ειδικα οτι εχει φτιαχετει απο εμας,ακριβως γιατι εξυπηρετει εναν δικο μας σκοπο...
η φιλοσοφια δεν διδασκεται,αλλα ειναι εμφυτη,οποτε και η εχθροσοφια αφου το δευτερο βγαινει απο το πρωτο.
δυστυχως αφου φιλοσοφοι ειμαστε λιγο πολυ ολοι μας,οι περισσοτεροι ειμαστε εχθροσοφοι και οχι φιλοσοφοι.
με την ιδια ακριβως τακτικη μπορουμε να αναφερθουμε και στον εξωτεριστη.ο εξωτεριστης ομως δεν χρειαζεται να ειναι εσωτεριστης,και να γινει εξωτεριστης,μπορει να γινει και με την μια.
και το ερωτημα των ερωτηματων που προσπαθουμε να του δωσουμε λυση,αναζητοντας το απο τις θρησκειες και τους εξωγηινους,μεχρι την μουσικη και το χιουμορ.
τι συμβαινει ?
σε γενικο πλαισιο το εδω,οχι στο εσωτερικα,εδω αυτο που βλεπουμε.
και χωρις να γνωριζουμε τιποτα τα ξερουμε ολα,γιατι απλως επαναλαμβανουμε μεθοδους φτιαχμενες απο ανθρωπους για να ψαξουμε πραγματα που δεν ειναι απο ανθρωπους...!
φαντατειτε εναν γαιδαρο να θελει να ανεβει στο εβερεστ.
αυτος ειναι ο απολυτος εχθροσοφος εξωτεριστης,που εχω την τιμη να συμπεριλαμβανω και τον εαυτο του
ο θανατος σου,η ζωη μου
Το αρνητικό κάνει τα πάντα για να μας κρατήσει δέσμιους της πλάνης.
Μέσα απο αυτή την διαδικασία ΄μπορεί να γίνεις αυτός ο '' εξωτεριστής'' που αναφέρεις.
φιλικά
Περιττό να πω οτι οι όροι εχθροσοφία και εξωτεριστής μου ήταν άγνωστοι αλλά μου αρέσουν πολύ και πραγματικά εάν το καλοσκεφτείς ισχύουν.
Η αλήθεια βέβαια όσον αφορά τον εξωτεριστή, είναι ότι στην πραγματικότητα γεννιόμαστε εσωτεριστές... με την πορεία του χρόνου γινόμαστε εξωτεριστές λόγω των κοινωνικών συνθηκών και εκεί καλούμαστε να ξαναγίνουμε εσωτεριστές βλέποντας πια συνειδητά την γνώση την οποία κατέχουμε, με σκοπό κάποια στιγμή να ξαγανίνουμε εξωτεριστες ώστε να μοιράσουμε τις δικές μας αναμνήσεις για να αφυπνίσουμε τις μνήμες των άλλων
Να είσαι καλά
Το μέλλον σου... καθορίζει το παρελθόν σου!
quote:
Η αλήθεια βέβαια όσον αφορά τον εξωτεριστή, είναι ότι στην πραγματικότητα γεννιόμαστε εσωτεριστές... με την πορεία του χρόνου γινόμαστε εξωτεριστές λόγω των κοινωνικών συνθηκών και εκεί καλούμαστε να ξαναγίνουμε εσωτεριστές βλέποντας πια συνειδητά την γνώση την οποία κατέχουμε, με σκοπό κάποια στιγμή να ξαγανίνουμε εξωτεριστες ώστε να μοιράσουμε τις δικές μας αναμνήσεις για να αφυπνίσουμε τις μνήμες των άλλων
Επέτρεψε μου να εγείρω μια ένσταση στα γραφόμενα σου.
Κατά τη γνώμη μου ο άνθρωπος δε γεννιέται ούτε εσωτεριστής ούτε εξωτεριστής.
Ο δρόμος που θα ακολουθήσει θα του καταδειχθεί από τις προσωπικές του ανάγκες στο πέρασμα του χρόνου και στην πορεία της ζωής του.
Όταν γνωρίσει μερικά πράγματα, όταν μετά από κόπους λάβει μέρος της Γνώσης και με ταπεινότητα την δεχθεί, την κατανοήσει και την ενστερνιστεί θα προσπαθήσει να τη μεταδώσει στους υπόλοιπους.
Θα θέλει να κάνει αυτό το άνοιγμα, θα προσπαθήσει να γίνει το μέσο για να κατανοήσουν κι οι υπόλοιποι όσα κατανόησε αυτός.
Με λίγα λόγια θα γίνει το μέσο ανάμεσα στους γύρω του και στη Γνώση, ο "δίαυλος".
In anticipation of my resurrection...
quote:
Φίλε Deghar, πολύ ωραίο το θέμα σου...
Περιττό να πω οτι οι όροι εχθροσοφία και εξωτεριστής μου ήταν άγνωστοι αλλά μου αρέσουν πολύ και πραγματικά εάν το καλοσκεφτείς ισχύουν.
σου ηταν αγνωστοι για τον απλο λογο...οτι δεν υπαρχουν τετοιοι οροι.εγω τους ετφιαξα την ημερα που αποφασισα να ανοιξω θεμα
προς το παρον τοσο η nst οσο και ο Dying Incubus εχουν καποια δικιο,αλλα το κυριως νομιζω οτι το λεει ο Μορφεας.
πιστευω γεννιομαστε με εσωτεριστικες τασεις,απο κει και περα το αν θα γινουμε εσωτεριστες στην συνεχεια ειναι αλλο.ομως αυτος που θα γεννηθει και δεν θα εχει εσωτεριστικες τασεις,δεν θα μπορεσει ποτε να γινει εσωτεριστης,επομενως και εξωτεριστης.
και εγω πιστευω οτι μια ειμαστε εσωτεριστες,και μια εξωτεριστες,συνεχως αλλαζουμε.
το νοημα ομως ειναι στην πραγματικοτητα αυτο ?
πιστευω οτι πρεπει να ειμαστε απολυτοι στις αποψεις μας,και βασει αυτων να ακουμε τις επιλογες μας.
φυσικα μια τετοια απολυτοτητα θα ηταν πολυ δυσκολη,επειδη ολες οι περιστασεις ειναι επηρεασμενες και απο παραμετρους προηγουμενων καταστασεων στο παρελθον,ετσι να θελουμε να αποφασισουμε απολυτα για μια κατασταση,πρεπει πρωτα να καταλαβουμε και να "λυσουμε" τις προηγουμενες παραμετρους,και αφου ως γνωστον τιποτα δεν ειναι ασχετο με το αλλο,και ολα καλλανε,πρεπει να πηγαινουμε ολο και πιο πισω για να βρουμε τα κομματια του παζλ,που δεν φταξαμε καλα,να τα διορθωσουμε και μετα να συνεχισουμε.και μιλαμε για πολλα κομματια....
κατι τετοιο φυσικα δεν θα μπορουσε να το πετυχει ανθρωπος χωρις την βοηθεια ανθρωπου στην ζωη του.ακομα και μαθηματικα να το παμε...δεν προλαβαινει να τα κανει ολα αυτα,θα πεθανει καπου στην αρχη προς μεση.
και ας υποθεσουμε οτι καποιος το καταφερνει αυτο.μετα νομιζω οτι εχει πλεον λυσει ολα του τα προβληματα,και δεν μπορει πλεον να ανηκει στον οργανισμο "ανθρωπος",ειναι κατι παραπανω.
οταν καποιος το κανει αυτο,θα εχει απολυτο γνωθι σ'αυτον,θα μπορει να κανει τα παντα,γιατι δεν θα υπαρχει πειρασμος,ουτε αδυναμια,αφου θα εχει ολες του τις αποψεις ξεκαθαρισμενες και απολυτες,ετσι ωστε η μια να μην αναιρει την αλλη,και να μην εμποδιζει καμια.
καποιος θα μπορουσε να πει,οτι ερμηνευσα μια αλλη θεωρια για την θεωση του ανθρωπου.
η καταληξη μου ομως δεν ειναι αυτη,ειναι να δηλωσω οτι δεν κανουμε τιποτα απο αυτα.ολοκληρες φιλοσοφιες και αρχες μας,διαλυοντε σε μια στιγμη εντονης συηγκινησης{οργη,ερωτας,ψυχικος πονος}
πραγματα που ειχαμε διδαχθει και πιστευουμε με μεγαλο σεβασμο "εξαιρουντε" σε μερικες περιπτωσεις.αυτο μας βαζει σε σκεψεις....ειναι εχθρος ο εαυτος μας που θελει να καλοπαιρναει,και να αναιρει τις ολες μας αποψεις ? φτιαχνοντας προχειρες δικαιολογιες.
{ενας υγιεις και αλθητικος τυπος καπνιζει 3 τσιγαρα την ημερα
τελευταια βγαινει συχνα εξω και υπαρχει δυαντοτητα να κανει παραπανω,και του λεει ο εαυτος του "ελα τωρα...2 παραπανω τι θα σε βλαψουν ?",και ετσι κανει αλλα 2 μετα 5 μετα πακετο,και μετα πακετο στον ταφο!}
αυτο φυσικα ειναι ενα πολυ απλο παραδειγμα και θα μπορουσε να εχει και μεταφορικη χρηση.
τελικα....ειμαστε σωστοι εσωτεριστες και φιλοσοφοι,σωστοι νομοθετες του ευατου μας ? η απλως φταχνουμε ενα πλεουμε στο αγνωστο,με βαρκα την ελπιδα ?
santaclaws,no matter what
quote:
πιστευω γεννιομαστε με εσωτεριστικες τασεις,απο κει και περα το αν θα γινουμε εσωτεριστες στην συνεχεια ειναι αλλο.ομως αυτος που θα γεννηθει και δεν θα εχει εσωτεριστικες τασεις,δεν θα μπορεσει ποτε να γινει εσωτεριστης,επομενως και εξωτεριστης.
Αυτό μου ακούγεται λίγο αντιφατικό.
Στην πρώτη σου πρόταση αναφέρεις πως γεννιόμαστε με εσωτεριστικές τάσεις ενώ στην δεύτερη περίπτωση μιλάς για τα άτομα που θα γεννηθούν και δεν τις έχουν.
Πιστεύεις δηλαδή οτι υπάρχουν 2 κατηγορίες ατόμων, αυτοί που έχουν εσωτεριστικές τάσεις κι εκείνοι που δεν έχουν?
Δε νομίζω προσωπικά οτι αυτά είναι δοσμένα εκ γεννετής.
Οι συγκεκριμένες τάσεις κατά τη γνώμη μου είναι επίκτητες.
Αν θέλεις, λίγο-πολύ όλοι οι άνθρωποι μπορεί να έχουμε μια προδιάθεση να είμαστε εσωτεριστές απλά το ζήτημα είναι πότε θα αφυπνιστούμε και θα μας ανάψει αυτό το "λαμπάκι".
quote:
πιστευω οτι πρεπει να ειμαστε απολυτοι στις αποψεις μας,και βασει αυτων να ακουμε τις επιλογες μας.
Εγώ νομίζω πως δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι για τίποτα.
Οι απόψεις μας για το κάθετί δεν πρέπει να είναι στατικές και παγιωμένες.
Για τον απλούστατο λόγο οτι όσο περνάει ο καιρός μαθαίνουμε και βιώνουμε καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα που αλλάζουν τις απόψεις μας.
Κανείς δεν έχει ακριβώς τις ίδιες απόψεις για όλα τα θέματα με τις απόψεις που είχε πρίν λίγα χρόνια.
Ίσως έχει μερικές ίδιες αλλά σίγουρα έχει αλλάξει αρκετές.
Άλλωστε το νόημα είναι να είμαστε ανοιχτοί σε νέα ερεθίσματα και να εξελίσσουμε τον τρόπο της σκέψης μας κι ερμήνευσης των διαφόρων ερεθισμάτων που λαμβάνουμε από το περιβάλλον μας.
quote:
η καταληξη μου ομως δεν ειναι αυτη,ειναι να δηλωσω οτι δεν κανουμε τιποτα απο αυτα.ολοκληρες φιλοσοφιες και αρχες μας,διαλυοντε σε μια στιγμη εντονης συηγκινησης{οργη,ερωτας,ψυχικος πονος}
πραγματα που ειχαμε διδαχθει και πιστευουμε με μεγαλο σεβασμο "εξαιρουντε" σε μερικες περιπτωσεις.
Αυτό, αγαπητέ μου, συμβαίνει επειδή το συναίσθημα επικρατεί, έστω και στιγμιαία, του μυαλού.
Και λίγο-πολύ συμβαίνει σε όλους μας ή τέλος πάντων έχει συμβεί.
Η λογική και το συναίσθημα είναι διαρκώς σε μια αέναη πάλη.
Το ένα προσπαθεί να υπερισχύσει του άλλου και να το εκτοπίσει.
Αυτό που εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε και να εργαστούμε σκληρά επάνω του, είναι να υπάρξει μια αρμονία μεταξύ αυτών των δύο και μια συνεργασία.
Να τα φέρουμε σε μια ισορροπία προκειμένου να μην "καταστρέφει το ένα τα έργα του άλλου".
In anticipation of my resurrection...
ΑΥΤΟ ΠΕΣΤΟ ΞΑΝΑ.
Η ΜΑΛΛΟΝ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΞΑΝΑ.
ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ,
ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ.
ΠΑΝΤΟΥ.
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΜΕΓΑΛΗ ΣΟΦΙΑ.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ...
ΑΣΚΟΥΜΕ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΔΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΑΣ ΚΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.
ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΜΗΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΙΑΣΟΥΝ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ. ΑΛΗΘΙΝΟΤΕΡΟ.
ΑΛΛΑ Η ΖΩΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΙ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ.
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΟΛΟ ΚΑΚΟΤΗΤΑ.
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΓΙΑ ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΜΕΣΑ ΠΟ ΔΙΚΑΙΑ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΜΕ ΣΤΟ ΦΩΣ...
ΣΒΗΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΕΦΤΕΡΙΑ, ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ. ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ.
ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΑΧΝΑ ΚΑΙ ΞΕΘΩΡΑ. ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΟΝΕΣ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΕΣ ΜΝΗΜΕΣ.
ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΤΕΣ. ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΟΜΩΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΜΑΣΤΕ,
ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΟΜΑΣΤΕ
ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΟΜΑΣΤΕ
ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΜΕ...
ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΟΧΘΕΣ ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ, ΝΑ ΒΡΕΘΕΙΣ ΣΤΑ...ΕΠΑΝΩ.
ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΓΟΝΑ Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ.
ΑΕΝΑΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ.
ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ.
ΓΙΑ ΝΑ ΦΟΡΑΕΙ ΤΡΟΠΑΙΟ Η ΖΩΗ ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΑΣ.
ΑΜΑΝ...
ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ...
ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ ΕΝΑ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
quote:
η καταληξη μου ομως δεν ειναι αυτη,ειναι να δηλωσω οτι δεν κανουμε τιποτα απο αυτα.ολοκληρες φιλοσοφιες και αρχες μας,διαλυοντε σε μια στιγμη εντονης συηγκινησης{οργη,ερωτας,ψυχικος πονος}
πραγματα που ειχαμε διδαχθει και πιστευουμε με μεγαλο σεβασμο "εξαιρουντε" σε μερικες περιπτωσεις.αυτο μας βαζει σε σκεψεις....ειναι εχθρος ο εαυτος μας που θελει να καλοπαιρναει,και να αναιρει τις ολες μας αποψεις ? φτιαχνοντας προχειρες δικαιολογιες.
Deghar Adhark
Ετσι όπως τοποθετήσαι εδώ μου δημιουργείς την εντύπωση οτι πιστεύεις οτι ο φιλοσοφιμένος εσωτεριστής δεν θα πρέπει να συγκινήται.
Εγώ δεν δέχομαι οτι ο στόχος της αυτογνωσίας είναι η άρση του συναισθήματος άλλά η γνώση της αιτίας που το παράγει καθώς και η απεξάρτηση απο αυτό.
quote:
και εγω πιστευω οτι μια ειμαστε εσωτεριστες,και μια εξωτεριστες,συνεχως αλλαζουμε.
το νοημα ομως ειναι στην πραγματικοτητα αυτο ?
Με βάση την ερμηνεία που εσύ δίνεις στα παραπάνω συμφωνώ οτι έτσι είμαστε και έτσι πρέπει να είμαστε.
Αν συμπεριφερόμασταν μονόπλευρα θα καταλλήγαμε ή στον ακρατο υλισμό οπου η ζωή μεταβάλεται σε ένα ατέλειωτο κυνήγι αντικειμένων και ματαιοδοξίας ή σε ένα εντελώς προσωπικό κόσμο αποκομμένο απο το σύνολο.
Οπότε μάλλον αυτό που λέει ο φίλος Dying_Incubus είναι το πιο ιδανικό.
Ενας συνδιασμός. Αλλωστε όπως λέει και ο ιδρυτής της ανθρωποσοφίας που εγώ πολύ εκτιμώ R.Steiner η ενασχόληση με τον εσωτερισμό και το απόκρυφο δεν έχει σαν στόχο να μας απομακρύνει απο την πραγματικότητα αλλά να μας δώσει τα εφόδια να εργαστούμε πιό συνειδητά και αποτελασματικά μέσα σε αυτήν.
Ας μην ξεχνάμε οτι ή θεωρία των ανωτέρων κόσμων που ασπαζόμαστε μπορεί να γίνει πράξη μόνο μέσα απο την ύλη.
φιλικά
quote:
Εγώ δεν δέχομαι οτι ο στόχος της αυτογνωσίας είναι η άρση του συναισθήματος άλλά η γνώση της αιτίας που το παράγει καθώς και η απεξάρτηση απο αυτό.
quote:
Αν συμπεριφερόμασταν μονόπλευρα θα καταλλήγαμε ή στον ακρατο υλισμό οπου η ζωή μεταβάλεται σε ένα ατέλειωτο κυνήγι αντικειμένων και ματαιοδοξίας ή σε ένα εντελώς προσωπικό κόσμο αποκομμένο απο το σύνολο.
Ακριβώς, φίλη μου!
Ξέρεις, φίλη μου, πρέπει να είναι υπαρκτή πάντοτε η αίσθηση του μέτρου.
Πρέπει να τηρούμε μια μέση οδό κι αυτά που αναφέρεις παραπάνω είναι τα 2 αντίθετα άκρα.
Άκρατος υλισμός και ματαιοδοξία από τη μία κι ένας αποκομμένος άνθρωπος, χαμένος στον προσωπικό του κόσμο.
Το ιδανικό και το ενάρετο είναι στο μέσο αυτών των δύο άκρων, όπως σε κάθε κατάσταση σύμφωνα και με τον Αριστοτέλη...
Το ζητούμενο είναι να έχεις τα απαραίτητα υλικά αγαθά για την διαβίωση σου και να ασχολείσαι με τον εσωτερισμό, τον αποκρυφισμό κτλ στο μέτρο που πρέπει προκειμένου να γνωρίσεις κάποια πράγματα και να είσαι σε θέση να τα μεταδώσεις στους υπόλοιπους ή να δείξεις την πεπατημένη οδό που θα τους βοηθούσε κι εκείνους.
In anticipation of my resurrection...
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Deghar Adhark ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΛΕΞΟ-ΠΛΑΣΤΗΣ.....
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΟΤΑΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ..
quote:
πολλοι ειμαστε "εχθροσοφοι" και συναντουμε εχθρο την ιδια μας την φιλοσοφια.το να ξεκινησει κανεις για να γινει εχθροσοφος ειναι πολυ δυσκολο...γιατι πρεπει προηγουμενως να υπηρχε και φιλοσοφος.φυσικα αυτο ειναι το δυσκολο,αρα η δυσκολια ειναι στην φιλοσοφια.
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ....
ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΗΓΑΣΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ,ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΥΡΟ ΜΑΣ.
ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΝΝΟΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟ...
ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ Η ΥΠΑΡΞΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΕΞΩ ΜΑΣ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Αυτό, αγαπητέ μου, συμβαίνει επειδή το συναίσθημα επικρατεί, έστω και στιγμιαία, του μυαλού.
Και λίγο-πολύ συμβαίνει σε όλους μας ή τέλος πάντων έχει συμβεί.
Η λογική και το συναίσθημα είναι διαρκώς σε μια αέναη πάλη.
Το ένα προσπαθεί να υπερισχύσει του άλλου και να το εκτοπίσει.
Αυτό που εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε και να εργαστούμε σκληρά επάνω του, είναι να υπάρξει μια αρμονία μεταξύ αυτών των δύο και μια συνεργασία.
Να τα φέρουμε σε μια ισορροπία προκειμένου να μην "καταστρέφει το ένα τα έργα του άλλου".
Η λογικη είναι σε μαχη με το συναισθημα….σωστη η σκεψη σου,αλλα νομιζω ότι δεν είναι η «λογικη» σε μαχη με το συναισθημα,αλλα το συναισθημα σε μαχη με το συναισθημα.
Αν το καλοσκεφτουμε τι ονομαζουμε λογικη ?,πως πρεπει να είναι η «λογικη» αντιδεαση σε κάθε περισταση ?
Ας υποθεσουμε ότι γινεται ενας φονος στις 3 την νυχτα,σε ένα ερημο στενακι,και εμεις οι 2 ετυχε να περναμε από κει.ο δραστης το σκαει,και εμεις μενουμε στον τοπο του εγκληματος και κοιταζουμε το πτωμα.το λογικο είναι να τρεξουμε να φυγουμε, να κατσουμε να μας πιασουν ?
Λεω εγω λοιπον «πρεπει να φυγουμε,η αστυνομια παρα την δικη θα μας παει μεσα.πρεπει να σκεφτουμε λογικα και να φυγουμε».και μου λες εσυ.
«όχι πρεπει να κατσουμε και να καταθεσουμε ως μαρτυρες στον φονο,λογικα θα μας αφησουν ελευθερους,αφου δεν καναμε τιποτα,και θα αποδειχθει.»
Και απανταω εγω. «αν ο ληστης δεν πιαστει και πιαστουμε εμεις στον τοπο του εγκληματος,λογικα θα μας θεωρησουν συνεργους,πρεπει να φυγουμε,ποσες φορες εχουν πιαστει αθωοι ανθρωποι ?».
Αυτό είναι ένα παραδειγμα ώστε να πω ότι η λογικη του καθενος είναι διαφορετικη,και αν το δουμε πολύ βαθια….η λογικη είναι το συναισθημα του τι θεωρουμε εμεις πιο σωστο.και αφου ο καθενας μας είναι διαφορετικος,εχει ο καθενας διαφορετικη λογικη.
quote:
Εγώ νομίζω πως δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι για τίποτα.
Οι απόψεις μας για το κάθετί δεν πρέπει να είναι στατικές και παγιωμένες.
Για τον απλούστατο λόγο οτι όσο περνάει ο καιρός μαθαίνουμε και βιώνουμε καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα που αλλάζουν τις απόψεις μας.
Κανείς δεν έχει ακριβώς τις ίδιες απόψεις για όλα τα θέματα με τις απόψεις που είχε πρίν λίγα χρόνια.
Ίσως έχει μερικές ίδιες αλλά σίγουρα έχει αλλάξει αρκετές.
Άλλωστε το νόημα είναι να είμαστε ανοιχτοί σε νέα ερεθίσματα και να εξελίσσουμε τον τρόπο της σκέψης μας κι ερμήνευσης των διαφόρων ερεθισμάτων που λαμβάνουμε από το περιβάλλον μας.
Μα…αυτός είναι ο σκοπος,να ειμαστε απολυτοι,χωρις αυτό να μας εμποδιζει να ειμαστε ανοιχτοι.
Πρεπει να μαθαινουμε,χωρις η προωρη γνωση να αναιρει την προηγουμενη.αυτο είναι δυσκολο.
quote:
Αυτό μου ακούγεται λίγο αντιφατικό.
Στην πρώτη σου πρόταση αναφέρεις πως γεννιόμαστε με εσωτεριστικές τάσεις ενώ στην δεύτερη περίπτωση μιλάς για τα άτομα που θα γεννηθούν και δεν τις έχουν.
Πιστεύεις δηλαδή οτι υπάρχουν 2 κατηγορίες ατόμων, αυτοί που έχουν εσωτεριστικές τάσεις κι εκείνοι που δεν έχουν?
Δε νομίζω προσωπικά οτι αυτά είναι δοσμένα εκ γεννετής.
Οι συγκεκριμένες τάσεις κατά τη γνώμη μου είναι επίκτητες.
Αν θέλεις, λίγο-πολύ όλοι οι άνθρωποι μπορεί να έχουμε μια προδιάθεση να είμαστε εσωτεριστές απλά το ζήτημα είναι πότε θα αφυπνιστούμε και θα μας ανάψει αυτό το "λαμπάκι".
Εδώ παραπεμπει στο κλασσικο ερωτημα… «ο ανθρωπος γεννοιεται,η γινεται?» {υπαρχει και τοπικ νομιζω}.
Εγω πιστευω ότι γεννιεται.σιγουρα όχι ετοιμος,αλλα σιγουρα….υπαρχουν ανθρωποι που δεν μαθαινουν με τιποτα.
nst
quote:
Deghar Adhark
Ετσι όπως τοποθετήσαι εδώ μου δημιουργείς την εντύπωση οτι πιστεύεις οτι ο φιλοσοφιμένος εσωτεριστής δεν θα πρέπει να συγκινήται.
Εγώ δεν δέχομαι οτι ο στόχος της αυτογνωσίας είναι η άρση του συναισθήματος άλλά η γνώση της αιτίας που το παράγει καθώς και η απεξάρτηση απο αυτό.
Στην ουσια λοιπον λεμε το ιδιο πραγμα.εσυ το προσεγγισες στην ριζα,ενώ εγω πηγα να το κοψω από παραπανω.η κυριοτερη αιτια είναι η «καλοπαεραση» ο εαυτο μας θελει να καλοπαιρναει,αυτό είναι γνωστο.
AVATARGR
quote:
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ....
ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΗΓΑΣΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ,ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΥΡΟ ΜΑΣ.
ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΝΝΟΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟ...
ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ Η ΥΠΑΡΞΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΕΞΩ ΜΑΣ..
Να γνωρισουμε τον εαυτο μας….τοτε θα μπορουσαμε να κανουμε οτιδηποτε,δεν θα ειμασταν πια ανθρωποι.
Είναι υπερβολικα δυσκολο,δεν νομιζω ότι μπορει να γινει μονο με προσπαθεια,θελει και κατι άλλο,που δεν το ξερω ακομα.
Χμμμ υπαρχει η ζωη μεσα μας ? η είναι στον εξω κοσμο ?.υποτιθεται ότι ο εσωτερισμος είναι για εμας τους ιδιους,και δεν πρεπει να αφορα αλλους.
Αφου ο καθενας μας είναι διαφορετικος,δυο ατομα που συζητουν για εσωτερισμο,θα πετυχουν καποια πραγματα κοινα,αλλα και πολλα διαφορετικα,ετσι δεν θα βγαλουν ποτε ακριβη ακρη.αρα οπωσδηποτε μερικα πραγματα λυνοντε με εμας,μονο από εμας.
Ένα άλλο θεμα είναι πως συνδεεται ο εσω κοσμος μας,με τον εξω.
Και εδώ είναι που νιωθω ότι κατι δεν παει καλα....μπορουμε πραγματικα να λυσουμε όλα αυτά τα ερωτηματα με τον τροπο που προσπαθουμε ?....περιεργα πραγματα....
santaclaws,no matter what
ΦΙΛΕ ΜΟΥ Deghar Adhark ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ...
quote:ΚΑΤ' ΑΡΧΑΣ ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΦΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΤΑΝ ΛΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ....
Να γνωρισουμε τον εαυτο μας….τοτε θα μπορουσαμε να κανουμε οτιδηποτε,δεν θα ειμασταν πια ανθρωποι.
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΘΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ??????
ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ????
ΑΛΛΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ..
quote:Ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ...
υποτιθεται ότι ο εσωτερισμος είναι για εμας τους ιδιους,και δεν πρεπει να αφορα αλλους.
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Στην ουσια λοιπον λεμε το ιδιο πραγμα.εσυ το προσεγγισες στην ριζα,ενώ εγω πηγα να το κοψω από παραπανω.η κυριοτερη αιτια είναι η «καλοπαεραση» ο εαυτο μας θελει να καλοπαιρναει,αυτό είναι γνωστο.
Οχι η καλοπέραση όπως την παρουσιάζεις είναι ένα μάταιο κυνηγητό μιας αέναης ευτυχίας. Ο εαυτός μας θέλει να μαθαίνει και να προχωράει
με πολλά αντίτιμα δυστυχώς.Και με πρώτο την ασφάλεια.
quote:
Εδώ παραπεμπει στο κλασσικο ερωτημα… «ο ανθρωπος γεννοιεται,η γινεται?» {υπαρχει και τοπικ νομιζω}.
Εγω πιστευω ότι γεννιεται.σιγουρα όχι ετοιμος,αλλα σιγουρα….υπαρχουν ανθρωποι που δεν μαθαινουν με τιποτα.
Στο ανάλογο τόπικ δεν έχω γράψει αλλά πιστεύω οτι είτε δεχθούμε την θεωρία της μετενσάρκωσης είτε την κληρονομικότητα ο άνθρωπος γεννιέται.
Οι απόψεις δυίστανται κατά πόσο αυτό είναι ή όχι επιλογή του.
Απο εκεί κα πέρα αλλάζει συνεχώς [ εξελικτική ψυχολογία].
Αν βέβαια μπορεί να δεί πέρα απο την ύλη και τον εγωισμό και αναγνωρίσει τα μαθήματα που παίρνει.
quote:
Ένα άλλο θεμα είναι πως συνδεεται ο εσω κοσμος μας,με τον εξω.
Και εδώ είναι που νιωθω ότι κατι δεν παει καλα....μπορουμε πραγματικα να λυσουμε όλα αυτά τα ερωτηματα με τον τροπο που προσπαθουμε ?....περιεργα πραγματα....
Αυτό με προβλημάτιζε και εμένα κάποιες φορές.
Εχω καταλήξει οτι η σύνδεση είναι οτι μέσα απο τον εσωτερισμό αντιμετωπίζεις και ''βλέπεις'' διαφορετικά τα πράγματα του έξω κόσμου.
Είναι σαν να κινήσαι συγχρόνως σε δύο διαστάσεις. Νομίζω όμως οτι με την πάροδο του χρόνου ''πηγαινοέρχεσαι'' σε αυτές με ταχύτητα και όποτε εσύ θέλεις.
quote:
υπαρχει η ζωη μεσα μας ? η είναι στον εξω κοσμο ?.υποτιθεται ότι ο εσωτερισμος είναι για εμας τους ιδιους,και δεν πρεπει να αφορα αλλους.
Τι εννοείς εδώ?
φιλικά
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
ΕΡΩΤΩ;
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Στο παράδειγμα σου εγώ καταλαβαίνω πως η λογική των 2 αυτών ανθρώπων τους προστάζει διαφορετικά πράγματα.
Πιστεύω πως η λογική είναι σε αντίθεση με το συναίσθημα.
Όταν πχ εξαγριωνόμαστε με κάποιον σε τέτοιο βαθμό που μας καταβάλλει ο θυμός, η οργή κτλ και σκεφτόμαστε να τον χτυπήσουμε τότε μας καταβάλλει το συναίσθημα.
Όταν μας μιλήσει η λογική θα συγκρατηθούμε και θα προσπαθήσουμε να λειτουργήσουμε σύμφωνα με το μυαλό μας.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Φίλε μου Deghar, αναφέρεις πως δεν είναι το συναίσθημα σε αντίθεση με τη λογική αλλά το συναίσθημα με το συναίσθημα, παραθέτοντας μάλιστα κι ένα παράδειγμα.
Στο παράδειγμα σου εγώ καταλαβαίνω πως η λογική των 2 αυτών ανθρώπων τους προστάζει διαφορετικά πράγματα.
Πιστεύω πως η λογική είναι σε αντίθεση με το συναίσθημα.
Όταν πχ εξαγριωνόμαστε με κάποιον σε τέτοιο βαθμό που μας καταβάλλει ο θυμός, η οργή κτλ και σκεφτόμαστε να τον χτυπήσουμε τότε μας καταβάλλει το συναίσθημα.
Όταν μας μιλήσει η λογική θα συγκρατηθούμε και θα προσπαθήσουμε να λειτουργήσουμε σύμφωνα με το μυαλό μας.
κοιταξε,νομιζω οτι κανεις παλι το ιδιο λαθος.επειδη ομως ειναι πολυ εντονο σκεφτομαι μολις τωρα την περιπτωση να κανω εγω λαθος,και να βλεπω το δικο σου λαθος,ενω ειναι σωστο.
παρ'ολα νομιζω οτι δεν μου απαντησες σε κατι συγκεκριμενο.
το παραδειγμα που εδωσες μου θυμιζει οτι μιλας για ψυχραιμια και οχι για λογικη.αλλο το ενα,και αλλο το αλλο.
εγω ειχα πει,πως η λογικη του καθενος εξατρατε απο τον χαρακτηρα του.
ο καθενας μπορει να θεωρησει οτι θελει ως λογικη....οτι θελει,που σημαινει οτι αισθανετε,και ετσι καταληγω στον συναισθημα.
quote:
Πως γίνεται κάποιοι που διατυμπανίζουν όμως ότι γνωρίζουν τον εαυτό τους να έχουν μαύρα μεσάνυχτα παρασέρνοντας στο σκότος και άλλους;
βλεπε την απαντηση μου στον AVATARGR
quote:
Αυτό με προβλημάτιζε και εμένα κάποιες φορές.
Εχω καταλήξει οτι η σύνδεση είναι οτι μέσα απο τον εσωτερισμό αντιμετωπίζεις και ''βλέπεις'' διαφορετικά τα πράγματα του έξω κόσμου.
Είναι σαν να κινήσαι συγχρόνως σε δύο διαστάσεις. Νομίζω όμως οτι με την πάροδο του χρόνου ''πηγαινοέρχεσαι'' σε αυτές με ταχύτητα και όποτε εσύ θέλεις.
σωστη η σκεψη σου.αυτες οι δυο διαστασεις ομως επηρεαζουν η μια την αλλη μερικες φορες,μερικες οχι.το θεμα ειναι ποτε την επηρεαζουν και ποτε οχι.
εννοω,δεν μπορει να ειναι τελειως κλειστες οι διαστασεις.
quote:
ΚΑΤ' ΑΡΧΑΣ ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΦΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΤΑΝ ΛΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ....
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΘΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ??????
ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ????
μα AVATARGR ακριβως αν καποιος γνωρισει τον ευατο του θα μπορει να κανει τα παντα.
αν καποιος καταλαβει εντελως τον εαυτο του...τι μπορει να κανει,τι μπορει να κοψει,και τι μπορει να καταφερει,ε,,τοτε θα ειναι κατι παραπανω απο ανθρωπος.
αν τα ξερει ολα αυτα,δεν θα επηρεζεται απο παρορμησεις της στιγμης,ουτε θα παρασυρεται.δεν θα αποτυγχανει ποτε,δεν θα βαριεται ποτε!
ειναι πολυ δυσκολο σοβαρα.για αυτο και δεν πιστευω κανεναν που το λεει και το διατυμπανιζει{εδω αναφερομαι κυριως στο προηγουμενο ερωτημα της Αφοδιτης}.
quote:
Ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ...
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ....
μα ακριβως γιατι οι δρομοι ειναι διαφορετικοι δεν μπορει να βγει ακρη απο τον εσωτερισμο με συζητηση πολλων ατομων.
απο κει και περα,φυσικα και οποιος θελει ασχολειτε,αλλα πιστευω οτι θα πρεπει να βρει μονος του την ακρη,διαφορετικα οι υπολοιποι θα τον μπερδεψουν.{αναφερομαι αποκλειστικα στον εσωτερισμο}
santaclaws,no matter what
quote:
κοιταξε,νομιζω οτι κανεις παλι το ιδιο λαθος.επειδη ομως ειναι πολυ εντονο σκεφτομαι μολις τωρα την περιπτωση να κανω εγω λαθος,και να βλεπω το δικο σου λαθος,ενω ειναι σωστο.
παρ'ολα νομιζω οτι δεν μου απαντησες σε κατι συγκεκριμενο.
το παραδειγμα που εδωσες μου θυμιζει οτι μιλας για ψυχραιμια και οχι για λογικη.αλλο το ενα,και αλλο το αλλο.
εγω ειχα πει,πως η λογικη του καθενος εξατρατε απο τον χαρακτηρα του.
ο καθενας μπορει να θεωρησει οτι θελει ως λογικη....οτι θελει,που σημαινει οτι αισθανετε,και ετσι καταληγω στον συναισθημα.
Φίλε μου, φυσικά και πιστεύω πως η λογική του καθένα μας εξαρτάται από τον χαρακτήρα του κάθε ατόμου.
Είναι απόρροια του κοινωνικού, οικογενειακού, θρησκευτικού, πολιτισμικού περιβάλλοντος του.
Δε νομίζω να χωράει αμφιβολία επ' αυτού...
Μερικά πράγματα όμως νομίζω πως είναι κοινά γνωρίσματα της λογικής των ανθρώπων πέραν του περιβάλλοντος στο οποίο μεγάλωσαν.
Ίσως στο προηγούμενο μου παράδειγμα πρόκειται για ψυχραιμία κι όχι για λογική.
Η ψυχραιμία όμως, αγαπητέ μου, δεν πηγάζει από τη λογική...? 
In anticipation of my resurrection...
Σαφώς και πηγάζει από την λογική.
Πέστο ξανά και ξανά.
Εγώ μου
το [ψιθυρίζω κάθε μέρα]...ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
quote:
Φίλε μου, φυσικά και πιστεύω πως η λογική του καθένα μας εξαρτάται από τον χαρακτήρα του κάθε ατόμου.
Είναι απόρροια του κοινωνικού, οικογενειακού, θρησκευτικού, πολιτισμικού περιβάλλοντος του.
Δε νομίζω να χωράει αμφιβολία επ' αυτού...
Μερικά πράγματα όμως νομίζω πως είναι κοινά γνωρίσματα της λογικής των ανθρώπων πέραν του περιβάλλοντος στο οποίο μεγάλωσαν.
Ίσως στο προηγούμενο μου παράδειγμα πρόκειται για ψυχραιμία κι όχι για λογική.
Η ψυχραιμία όμως, αγαπητέ μου, δεν πηγάζει από τη λογική...?
σε γενικες γραμμες συμφωνω.σιγουρα υπαρχουν καποια στανταρ,καποιες σταθερες αντιδρασεις για ολους τους ανθρωπους.
η ψυχραιμια....πηγαζει πο την λογικη η οποια ειναι το συναισθημα.
καποιος αισθανεται οτι πρεπει να μεινει ψυχραιμος.
αρα εχουμε και οι 2 δικιο.
απλως πολλες φορες οι ανθρωποι μιλουν και πιστευουν το ιδιο πραγμα,απο διαφορετικες οπτικες γωνιες.
B.R law