- Σχολές εσωτερισμού στην Ελλάδα, μοίρασμα θετικών και αρνητικών εμπειριών - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Αν και το θέμα δεν το έχω ανοίξει εγώ, βλέπω πως οι απόψεις επικεντρώνονται περισσότερο στις έννοιες "μαθητής" & "δάσκαλος".

Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε πως τούτες οι έννοιες δεν συγκρούονται αλλά βρίσκονται σε απόλυτη αρμονία Υπάρχει δηλ. μια κρυμμένη αρμονία πίσω από αυτές τις έννοιες. Ουσιαστικά, οποιαδήποτε απορία προκύπτει για αυτές τις φαινομενικά αντίθετες έννοιες, είναι τεχνιτή, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και το λέω αυτό, γιατί στην ουσία δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε τις έννοιες. Θα ήταν σαν να είχαμε ένα κέρμα, και να προσπαθούσαμε να διαχωρίσουμε την "κορώνα" από τα "γράμματα."

Επαναλαμβάνω, πως ένας δάσκαλος, υπήρξε κάποτε μαθητής. Και ένας μαθητής, θα γίνει κάποτε δάσκαλος. Συνεπώς, ο ίδιος άνθρωπος γίνεται στην ζωή του, πότε δάσκαλος και πότε μαθητής. Δάσκαλος γίνεται όταν ξέρει. Και μαθητής γίνεται όταν δεν ξέρει και θέλει να μάθει.

Προχθές, μπήκα στην υποενότητα του φόρουμ που ασχολείται με τεχνικά προβλήματα και απαντά σε πιθανές απορίες που μπορεί να έχουν τα μέλη. Ε, πως μπήκα δηλ. εκεί ? Σαν δάσκαλος ?

(Τονίζω το "σαν". Δείτε πως εκφραζόμαστε ! Λέμε "σαν δάσκαλος", δηλ. παρομοιάζουμε. Η παρομοίωση δεν είναι ομοίωση. Είναι παρά της ομοίωσης. Δεν μπορούμε να εκφραστούμε διαφορετικά. Το πιο πιθανό, είναι να χρησιμοποιήσουμε παρομοίωση στον λόγο μας.)

Όχι φυσικά. Δεν μπήκα εκεί σαν δάσκαλος. Δεν μπήκα εκεί σαν κάποιος που ξέρει. Αλλά σαν κάποιος που δεν ξέρει. Σαν μαθητής δηλ. Μπήκα για να ρωτήσω και να μάθω. Είναι πολύ απλά τα πράγματα. Ρώτησα, μου απάντησαν (αυτοί που ξέρουν, οι δάσκαλοι) και ok, έμαθα. Αυτά για μένα δηλ. τα παιδιά που ξέρουν κάποια πράγματα περισσότερα πάνω στα τεχνικά θέματα του φόρουμ, ε, εγώ τα βλέπω σαν δασκάλους μου. Δηλ. που βρίσκεται το πρόβλημα ? Για μένα, πουθενά.

Για μένα δηλ. είτε εγώ ανήκω σε κάποια σχολή εσωτερισμού, είτε δεν ανήκω, όσοι γνωρίζουν περισσότερα πράγματα από μένα πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα, ε, ρε παιδιά, είναι δάσκαλοι. Εγώ σαν δάσκαλους τους βλέπω. Γι' αυτό και τους ρωτάω.

(Οι περισσότεροι βέβαια, είναι τενεκέδες. Αποδεικνύονται απο μόνοι τους δηλ. πως είναι τενεκέδες. Γιατί, άμα εγώ τους ρωτάω κι αυτοί δεν ξέρουν να απαντήσουν, ε, τότε, πάει να πει πως νομίζουν πως είναι δάσκαλοι, είναι δήθεν δηλ. ντεμέκ, γιαλαντζί δάσκαλοι. Αυτό όμως είναι άλλο θέμα. Και είναι πολύ βαθύτερο.)

Για μένα δηλ. προσωπικά, όταν έναν δάσκαλο τον ρωτάς για κάτι συγκεκριμένο, - που αυτός λέει ότι είναι δάσκαλος πάνω σ' αυτό - και δεν ξέρει να απαντήσει, εγώ δηλ. νομίζω πως είναι χειρότερος από εμένα δυο φορές. Γιατί, αφ' ενός εγώ, πάνω στο αντικείμενό του δεν ψεύδομαι στον ίδιο μου τον εαυτό - να το παίξω δηλ. κι εγώ δάσκαλος, παίζω δηλ. τον ρόλο του μαθητή - αφ' ετέρου τον ρωτάω. Δηλ. εμ αυτός δεν ξέρει, αλλά νομίζει πως ξέρει, εμ δεν ρωτάει κιόλας. Δηλ. μιλάμε για πολύ ανόητο άνθρωπο.

Ο κάθε άνθρωπος είναι δάσκαλος και μαθητής ταυτόχρονα. Γίνεται δηλ. Μπορεί να γίνει.

Τώρα, έρχεται η λογική, και δημιουργεί ένα ακόμη ερώτημα. Δηλ. ο κάθε δάσκαλος, τι ξέρει ? Ε, ρώτα τον για να μάθεις. Δεν είναι απλό ? Εμείς, ξέρετε τι κάνουμε ? Βλέπουμε έναν άνθρωπο που λέει κάτι, "ακούμε" τι λέει, δεν ρωτάμε, καταλαβαίνουμε ότι γουστάρουμε, και μετά κρίνουμε. Η πλάκα είναι πως επειδή καταλαβαίνουμε ότι γουστάρουμε, κρίνουμε και όπως γουστάρουμε. Εγώ το έχω πει. Κανένας, δεν καταλαβαίνει κανέναν. Δεν μπορεί να καταλάβει κανέναν. Δεν μπορεί, αν δεν ρωτήσει τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνει.

Τι σημαίνει δηλ. "δάσκαλος" & "μαθητής" ? Για μένα δάσκαλος είναι κάποιος που ξέρει, και μαθητής κάποιος που δεν ξέρει. Εγώ, το βλέπω και έτσι. Τώρα, τι "ξέρει" ? Μπορεί να ξέρει τα πάντα, μπορεί να είναι και τενεκές, δήθεν, τάχαμ. Δηλ. εγώ τι πρέπει να κάνω ? Να σταθώ στο ότι μπορεί να είναι τενεκές και να μην πάω στην σχολή του ? Μα, αν δεν είναι ? Δεν τον έχασα ? Δεν τον έχασα μέσα από τα χέρια μου ?

Για μένα δηλ. προσωπικά, δεν πιστεύω πως είμαι ικανός να σχηματίσω μια εικόνα του τι "ξέρει" αυτός ο άνθρωπος, αν δεν τον ρωτήσω.

Στην δική μου την σχολή, οι "μαθητές" μόνο ρωτάνε. Μόνο! Δεν κάνουν τίποτε άλλο. Δεν συμπεραίνουν. Είναι "μπούφοι", όλοι! (Που δεν είναι βέβαια οι άνθρωποι, είναι πανέξυπνοι, επιστήμονες, άνθρωποι που έχουν γυρίσει όλο τον κόσμο, που έχουν ασχοληθεί με το Ζεν, που ήταν σε μοναστήρια, άλλοι είναι καθηγητές ψυχολογίας, άλλοι είναι γιατροί) Κι όμως, έτσι και βρεθείς σε μια συνάντηση, δεν θα ακούσεις ούτε ένα συμπέρασμα από αυτούς. Ούτε ένα! Όλοι ρωτάνε! "Γιατί αυτό, γιατί το ένα, γιατί το άλλο, γιατί, γιατί ?" Αυτούς όμως, δεν τους ενδιαφέρει αν υπάρχει θεός. Ούτε λένε "ο μοναδικός δάσκαλος είναι η αγάπη". Αυτό έτσι και το πει κάποιος σε μια συνάντηση της δικής μου της σχολής, θα φάει κράξιμο, μεγάλο. Θα τον κάνει δηλ. ξεφτίλα ο δάσκαλος. Όχι γιατί είναι λάθος αυτό που είπε, αλλά για να του δείξει, πως είναι λάθος να συμπεραίνει. Να κρίνει. Ξέρετε τι θα του πει? "Και τι σημαίνει αγάπη ? Τι είναι αγάπη ?" Αλλά αυτός, δεν θα έχει το δικαίωμα να απαντήσει γιατί ήδη είπε κάτι. Κι ο δάσκαλος θα του πει κάτι. Θα του πει όμως, ρωτώντας τον. Δηλ. ο δάσκαλος εκείνη την στιγμή, γίνεται "μαθητής" του. Τέλος, δεν υπάρχει όμως άλλος διάλογος. Ο συγκεκριμένος "μαθητής", έχασε την σειρά του. Είπε αυτό που ήθελε να πει. Τέλος, στον επόμενο. Έτσι λειτουργούμε εμείς εκεί. Και γιατί ο δάσκαλος θα τον ρωτήσει ? Γιατί θέλει, ο ίδιος να κάτσει και να βρει τι είναι αγάπη.

Και 'γω ρωτάω τώρα. Ποιος από σας πιστεύει ότι υπάρχει μία πιθανότητα να μπορέσει να απαντήσει απόλυτα στο τι είναι αγάπη ? Να μου δώσει δηλ. τον ορισμό της αγάπης. Να πει δηλ. "Αγάπη είναι εκείνο το συναίσθημα κτλ, κτλ, κτλ". Ποιος άνθρωπος μπορεί να το κάνει αυτό ? Υπάρχει κανένας ? Μα, αυτός που θα μιλήσει έτσι, ήδη έχει φυλακίσει την αγάπη. Ναι, μπορεί να την έχει φυλακίσει μέσα του, - ωραίο ακούγεται αυτό - αλλά, την έχει φυλακίσει. Γι' αυτό ο δάσκαλος τον ρωτάει. Για του δείξει, ότι κατά βάθος έχει φυλακίσει την αγάπη. Που ? Μπορεί μέσα του, μπορεί στα πλαίσια ενός ψυχρού ορισμού.

Και έστω, ότι αυτός ο συγκεκριμένος "μαθητής", μετά από αυτήν την ερώτηση του δασκάλου, το ψάχνει, ψάχνει δηλ. τον εαυτό του, και καταλήγει στο συμπέρασμα πως έχει φυλακίσει την αγάπη μέσα του. Έρχεται λοιπόν στην συνάντηση, και μόλις αποφασίσει να μιλήσει, λέει : "Εγώ κατέληξα. Έχω φυλακίσει την αγάπη μέσα μου!" Τι "όμορφο" ε?

Ξέρετε τι θα του πει τότε ο δάσκαλος ? Θα τον κάνει να βγει ψεύτης. Πως ? Θα του πει "Είσαι ανόητος" και θα τον κάνει να θυμώσει. Θα τον κάνει δηλ. να βγάλει το μίσος του. Πως θα αντιδράσει νομίζετε ο "μαθητής"? Το πιθανότερο είναι να πει "Αυτός δεν είναι δάσκαλος" και δεν θα ξαναέρθει. Όμως, τι νόημα είχε τότε η φράση του "έχω φυλακίσει την αγάπη μέσα μου" ? Κανένα. Τι σόϊ "αγάπη" είναι αυτή ? Αν έχει φυλακίσει την αγάπη μέσα του, όπως λέει, τότε γιατί θύμωσε ? Αυτός που έχει φυλακίσει την αγάπη μέσα του, όλα τα υπομένει, έτσι δεν είναι ? Τότε ?

Απλά, ο μαθητής, θα έχει φτιάξει μια ακόμη θεωρία για την αγάπη. Τίποτε άλλο. Θα συνεχίζει δηλ. να βρίσκεται σε λήθαργο...

Ωραία.

Διορθώνει ο/η φίλος/η. Φοβερό & τρομερό αυτό που είπε. Μπράβο, συγκλονίστηκα!

Τι κατάσταση ?

Φιλικά,
Deva Parinito

Υ.Γ Καταλαβαίνετε τώρα ? Αυτό θα τον ρωτήσει ο δάσκαλος. Άντε να δούμε τώρα, τι κατάσταση είναι. Θα μπορέσει να απαντήσει ο/η φίλος/η ? Εγώ για παράδειγμα, δεν καταλαβαίνω τι κατάσταση είναι. Γι' αυτό και τον ρωτάω. Άντε, πες μας, κι ας είναι εκτός θέματος, πες μας να δούμε τι κατάσταση είναι δηλ.

Εγώ δηλ. τώρα (με την ερώτηση που κάνω στον/στην φίλο/η, τώρα) σας φαίνομαι σαν δάσκαλος ή σαν μαθητής ? Ορίστε, οι υπόλοιποι που παρακολουθούν το θέμα ας απαντήσουν σ' αυτό, οι υπόλοιποι, ορίστε...

Την αναζητάτε ? Να, κοίτα πως θα την βρεις. Κοίτα τι λέει ο alfa-omega :

quote:

---

Αν ξέχασες πως αγαπάνε δυνατά, αρχίνα ξανά από τα χαμηλά.

Πάρε το πρώτο το σκαλί, θυμήσου την μητέρα.

Δεν ήταν τέλεια η αγκαλιά ;;;

Γιατί δεν την θυμάσαι ;;;

---

Και αν σου απαντήσει αλλά δεν καταλαβαίνεις ; Και τον ξαναρωτήσεις και σου απαντήσει και πάλι αλλά και τώρα δεν καταλαβαίνεις ; Τότε τι συμβαίνει; Μπορεί ο Δάσκαλος να μην είναι πραγματικός Δάσκαλος ή ο Μαθητής να είναι μπούφος και να μην καταλαβαίνει. Ποιο από τα δύο συμβαίνει ;

Και τα δύο ή κανένα απ' τα δύο.

Deva Parinito

Στον έναν από τους δύο ή και στους δύο ;

Και στους δύο ή σε κανέναν απ' τους δύο.

Ξεφύγαμε από το θέμα όμως. Το γυρίσαμε πάλι σε προσωπικό. Δεν πειράζει. Προς το παρόν...

Εκεί, απευθύνομαι και στους δυο μας... "Ξεφύγαμε" λέω... Ξεφύγαμε... Ή σε κανέναν απ' τους δυο μας

Τώρα ? Είναι κατανοητό ?

Φιλικά,
Deva Parinito

Υ.Γ Αχ, μου φαίνεται κι εσύ δεν προσέχεις. Θα σε τιμωρήσω κι εσένα

Μα ήδη έχει απαντήσει.

quote:

---

Πάρε το πρώτο το σκαλί, θυμήσου την μητέρα.

Δεν ήταν τέλεια η αγκαλιά ;;;

Γιατί δεν την θυμάσαι ;;;

---

Τι απάντησε ρε Ampere ? Κατ' αρχήν εγώ ρωτάω τον/την D.Η, τι κατάσταση εννοεί ?

Ο/Η D.H απαντάει :

quote:

---

ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ? [...] ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΑΜΕ.

---

Edited by - Deva_Parinito on 22/09/2005 00:05:46

Όπως είδες, μπήκα στο θέμα σου και έκανα ακριβώς αυτό που λέει. Μίλησα για σχολές και μίλησα και για εμπειρίες δικές μου. Αυτή η μικρή ιστορία που έγραψα, ήταν δικό μου βίωμα. Εγώ το εξέλαβα ως θετική εμπειρία, γι' αυτό και είμαι ακόμη σ' αυτήν την σχολή. Μίλησα για τους ρόλους του δασκάλου και του μαθητή και προσπάθησα να προσεγγίσω τις έννοιες αυτές χωρίς να τις διαχωρίζω. Μίλησα για την αξία που έχουν οι σχολές, γι' αυτήν την αντίδραση που εμφανίζεται στον άνθρωπο όταν ακούει την λέξη "σχολή", και είπα πως ο καθένας μας κρύβει έναν δάσκαλο και έναν μαθητή μέσα του.

Παρ' ότι τούτο, αν "ξεφυλλίσεις" λίγο το θέμα και το παρατηρήσεις προσεχτικότερα, - το δικό σου θέμα - θα δεις πως κάτι άλλο συμβαίνει εδώ μέσα. Προσπάθησα, τουλάχιστον σε αυτά τα μηνύματά που ήταν μακροσκελή, να διατηρήσω ένα επίπεδο "γενικόλογης παρουσίασης" και να εκφράσω προσωπικές μου απόψεις, σκέψεις και οπτικές. Εξακολουθώ όμως να πιστεύω, πως αυτό που ζητάς, δεν μπορεί να γίνει μέσα από ένα φόρουμ. Και δεν μπορεί να γίνει, διότι όταν αναφέρεσαι σε σχολές εσωτερισμού, πρέπει να είσαι σε θέση να εξηγήσεις, πλήρως, καθαρά και κατανοητά, την έννοια "σχολή" & την έννοια "εσωτερισμός". Όχι δηλ. πως δεν μπορείς να το κάνεις, αλλά νομίζω πως εσύ επιθυμείς κάτι βαθύτερο.

Απ' όσους συμμετείχαν στο θέμα, νομίζω μόνο τρεις (εσύ, εγώ και η Pagwna νομίζω) δήλωσαν, έμμεσα ή άμμεσα, πως υπήρξαν μαθητές κάποιας σχολής. Νομίζω, μόνον εγώ είμαι ακόμη εν ενεργεία, που λέμε. Για μένα λοιπόν, η συζήτηση, αυτό που εσύ επιθυμείς, αυτό το μοίρασμα των "θετικών" και "αρνητικών" εμπειριών, αφορά μόνο τους τρεις μας. Τους άλλους - όσο κι αν αυτό φαίνεται "ρατσιστικό" για κάποιους - δεν τους αφορά. Μονάχα δηλ. εμείς οι τρεις μπορούμε να μιλήσουμε για τα βιώματά μας. Αυτό, έτσι και το διαβάσουν τώρα κάποιοι, θα πουν πως ο Deva προσπαθεί να "ομαδοποιήσει" το θέμα. Δεν είναι έτσι όμως. Ζητάς να σου πούμε τις εμπειρίες μας, έτσι δεν είναι ? Αν κάποιος λοιπόν, δεν έχει πάει σε κάποια σχολή, τι εμπειρίες να σου πει ? Τι έχει ζήσει ? Τίποτε. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να υποθέσει κάποια πράγματα πως ίσως συμβαίνουν σε κάποιες σχολές. Αυτό είναι το λιγότερο, και ίσως το πιο - ας πω - μικρότερο λάθος. Το χειρότερο που μπορεί να κάνει όμως είναι να προσπαθήσει να δώσει ένα "συμβουλευτικό" ύφος στα μηνύματά του, σε σας, - σ' εσένα και την Pagwna δηλ - οι οποίες έχετε βιώσει την καταστάση μιας σχολής και σ' εμένα που την βιώνω ακόμη. Δηλ. έλα παππού μου, να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου, που λέμε. Αυτό, δεν το λέω, επειδή θέλω να φανώ "κάποιος" στα υπόλοιπα παιδιά, αλλά επειδή έτσι είναι.

Ίσως τώρα λοιπόν, να καταλαβαίνεις, γιατί σου είπα στην αρχή πως αυτό που ζητάς, δεν γίνεται μέσα σε ένα φόρουμ. Γιατί σ' ένα φόρουμ, μπαίνουν και αποστέλλουν μηνύματα και κάποιοι οι οποίοι δεν έχουν βιωματικά παραδείγματα για να παραθέσουν και περιορίζονται σε προσωπικές απόψεις, υποθετικές και υποκειμενικές. Δεν είναι κάκο. Δεν το κατακρίνω. Καλά κάνουν. Αλλά νομίζω πως εσύ, δεν είναι αυτό το οποίο επιθυμείς στο θέμα σου.

Εγώ λοιπόν, θα συνεχίσω να παρακολουθώ το θέμα σου, μπορεί κάποια στιγμή να ξαναγράψω, δεν το αποκλείω, αλλά προς το παρόν, θα πρέπει να πάρεις κι εσύ κάποια θέση, γιατί εσύ άνοιξες το θέμα, πάνω στην επισήμανση των εμπειριών.

Σ' ευχαριστώ & καλό ξημέρωμα,
Deva Parinito.

Σωστά. Και τον σταύρωσαν γι' αυτό...