- Σχολές εσωτερισμού στην Ελλάδα, μοίρασμα θετικών και αρνητικών εμπειριών - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου τις δικές σου εμπειρίες από την σχολή σου. Η Pagwna δεν μας έδωσε λεπτομέρειες, εκτός αν δεν διάβασα προσεκτικά κάτι. Αλλά εγώ ηθελα γενικά να δω τι θα σκεφτούν οι άνθρωποι για όλα αυτά τα κουφά που εγώ βίωσα και παρόλο που σίγουρα πρέπει να έχουν τις δικές τους εμπειρίες για να καταλάβουν απόλυτα τι εννοώ, βλέπω ότι είναι ανοιχτοί και απολαμβάνουν μια τέτοια συζήτηση.
Θα σου στείλω κι ένα e mail για να σου εξηγήσω κάποια πράγματα που δεν μπορώ εδώ.
Καληνύχτα
quote:
ο Βούδας είπε ότι είναι ο Απελευθερωμένος και ο Φωτισμένος
Σωστά. Και τον έδιωξαν από την Ινδία γι' αυτό...
quote:
ο Μωάμεθ ότι είναι ο Προφήτης
Σωστά. Αλλά ποιος τον πίστεψε ? Ούτε και οι ίδιοι οι Μωαμεθανοί...
Δεν τους έδωσε μυήσεις και δεν τους βοήθησε να αντιληφθούν με ένα ταξινομημένο τρόπο και αυτοί τα σώματά τους όπως είχε κάνει η Θεοσοφική Εταιρεία στον ίδιο. Και, τέλος πάντων, παρόλο που συμφωνώ ότι τους ζητούσε να κάνουν το αδύνατο, αυτή δεν είναι η δική μου γνώμη, αλλά η γνώμη ενός από τους μαθητές του.
Αν ψάξεις για βιβλία των μαθητών του υπάρχουν μερικά, αυτό που σου λέω εγώ ήταν ένα μικρό κοκκινόμαυρο βιβλιαράκι δεν θυμάμαι τώρα τον τίτλο, επίσης το ξέρεις ότι είχε ερωτική σχέση με μια από τις μαθήτριές του για χρόνια, και το έκρυβε από όλους? Γιατί άραγε? αυτά τα δημοσίευσε η κόρη της ερωμένης του, αφού αυτή πέθανε -με γράμματα, κ.λπ.. Είμαι σίγουρη ότι όλα αυτά μπορείς να τα βρεις και στο internet.
Νομίζω απαντήθηκαν όλα όσα έψαχνα να απαντηθούν, και θεωρώ οτι και η sara έχει πάρει τις απαντήσεις τις, απλά δεν θέλει να το δεί :))) δεν ξέρω sara μου, εάν ψάχνεις να δικαιολογήσεις μία κατάσταση που έζησες, να δώσεις δηλαδή άφεση στο εγώ θύμα που ανακάλυψες, ή αν ψάχνεις για έναν λόγο να επιστρέψεις στις 'σχολές'... Αυτό θα το βρείς εσύ. Πάντως σου ξαναλέω την γνώμη μου: νομίζω οτι αποκόμισες κάτι καλό απο εκεί που ήσουν και μπορείς να το χρησιμοποιήσεις με 1002 τρόπους απο δώ και πέρα...
Την αγάπη μου σε μαθητές, δασκάλους και ακροβάτες :)
Διορθώνω: δεν θεωρώ οτι ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΧΟΛΗ (και το εννοώ ως κτίριο και άνθρωποι και δάσκαλοι) μέσα απο την οποία μπορεί κάποιος να 'πάει καλά' όπως κι εγώ (ας πούμε)... Μπορεί για κάποιους να μήν είναι ΚΑΜΜΙΑ η σχολή... Ελπίζω να έγινα κατανοητή
Edited by - Pagwna on 22/09/2005 09:45:21
και μετά να απαντήσω σχετικά με τα γραφόμενα σου.
Εγώ δεν έχω πάει ποτέ σε σχολή.
Περιέργως όμως αντιλαμβάνομαι τι εννοείς λέγοντας '' ενεργειακά πεδία'' επειδή εχω κάποιες, αςπούμε ''εξωσχολικές εμπειρίες''.
Αυτό είναι που με φόβησε και ανέφερα την ψυχολογική κατάσταση.
Από το λίγο που είδα, εχω την άποψη οτι την στιγμή που κάποιος μπαίνει σε διαφορετικό ''πεδίο''απο το δικό του συγκλονίζεται.
Το συναίσθημα θα το χαρακτήριζα μη αναγνωρίσιμο, αν δεν είσαι προετοιμασμένος.
Τις συνέπειες φαντάζομαι να τις ξέρεις.
Και σκέφτομαι: Ολο αυτό τον κατακλυσμό δύσκολα τον αντέχει ένας σχετικά ισορροπημένος άνθρωπος.
Τι θα μπορούσε να συμβεί αν εκείνη την στιγμή ο ιδιος συμβεί να έχει και κάποιο άλλο βάρος?
Νομίζω οτι θα αποδιοργανωθεί τελείως, και τότε είναι που θα εξαρτηθεί και θα κολλήσει στον πομπό της ενεργείας.
Η αίσθηση της '' ξεφόρτιστης μπαταρίας'' είναι απαίσια. Το πιο πιθανόν είναι να θελήσουμε να επαναφορτιστούμε μέσω του δασκάλου,
που στην προκειμένη περίπτωση είναι και ο τροφοδότης.
Και αν αυτός χειρίζεται την ενέργεια πρός δικό του όφελος ή για άλλους σκοπούς?
Αυτό πάντως εννοούσα, και θεώρησα οτι καλό είναι να είμαστε νηφάλιοι σε τέτοιες ''συναντήσεις'' για να μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα πράγματα.
Λέγοντας όρια δεν εννοούσα οτι θα πω εγώ στον δάσκαλο τι να μου μάθει και πως.
Ηθελα να πω, οτι θα κρίνω αυτά που λέει, αυτά που βλέπω, αν μου ταιριάζουν.
Προσωπικά θα ήθελα να γνωρίζω το γιατί και πότε θα με βάλει κάποιος στο δικό του ''χώρο'' και όχι να μαγέυομαι ανεξέλεγκτα απο μία μαγνητική προσωπικότητα με όλα τα επακόλουθα..
Δεν νομίζω οτι διαφωνώ όμως σε κάτι μαζί σου.
Φιλικά
ΜΠΗΚΑ ΚΑΠΩΣ ΑΡΓΑ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΛΗΣΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΗΔΗ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ.
ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΒΑΘΙΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΜΑ "ΣΧΟΛΗ" ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΔΙΚΟ ΑΠ'ΟΣΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ,ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΑΥΤΟ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΙ Σ'ΕΜΕΝΑ,ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΠΙΚΡΑΣ,ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΗΡΘΑ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠ'ΑΥΤΕΣ,ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΕΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΕΑΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ.ΑΛΛΟΥ ΕΜΕΙΝΑ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ΕΦΕΥΓΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑ ΓΙΑΤΙ Η ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΦΗΝΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΟΥΤΕ ΩΡΑ.ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΟΥΣΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΕΝΟΙΩΘΑ.ΕΤΣΙ "ΠΟΤΕ ΒΟΥΔΑΣ,ΠΟΤΕ ΚΟΥΔΑΣ,ΠΟΤΕ ΙΗΣΟΥΣ ΚΙ'ΙΟΥΔΑΣ"ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΗΚΑ ΑΡΚΕΤΑ,ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΛΕΩ "ΛΕΙΠΕΙ ΑΥΤΟ"ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΣΧΟΛΗ,ΑΠΛΑ ΕΝΟΙΩΘΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ.ΚΑΤ'ΟΥΣΙΑ ΗΘΕΛΑ ΚΑΤΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΗΛΩΣΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ.
ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟΥ ΚΟΡΥΦΩΝΟΤΑΝ,ΕΦΘΑΣΑ Σ'ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΝΟΙΩΘΑ ΟΤΙ ΠΝΙΓΟΜΟΥΝ.ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΛΟΣ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΟΥΣΑ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ"ΜΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΣΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ,ΠΕΣ ΠΩΣ ΕΙΧΕΣ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ,Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΚΙ'ΑΛΛΙΩΣ ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ". ΕΙΧΕ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΤΣΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΠΕΣΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ "ΔΑΣΚΑΛΟ" ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ ΛΟΙΠΟΝ,ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ,ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ,ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΗΛΩΝΕΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ,ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΜΗ Σ'ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ,Ο ΣΤΟΧΟΣ.
ΤΩΡΑ ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Κ.ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΖΩΗ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ,ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ,ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ,ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΤΕΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ,ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ;ΔΕΣ ΤΟ ΣΑΝ ΤΟ ΣΟΦΟ ΡΗΤΟ "ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΘΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ,ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ."
ΑΥΤΑ ΕΙΧΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΣΤ'ΑΝΑΦΕΡΩ ΟΡΜΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ DEVΑ ΟΤΙ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.
D.H
Edited by - D.H on 22/09/2005 10:24:56
Απο την άλλη, και με την ευκαιρία που ξαναγράφω, ας πώ κι εγώ κάτι παραπάνω για την αγάπη, απο αυτό το λίγο που είπα στην αρχή:
μ'άρεσε η έκφραση 'φυλακίζω την αγάπη'. Αν λοιπόν έπρεπε να 'φυλακίσω' την αγάπη μέσα σε μία φράση, θα έλεγα πως 'όταν κάποιος γίνεται αγάπη κατανοεί πώς ποτέ δεν αγάπησε πραγματικά κανέναν και τίποτα'.
Καταλήγω λοιπόν να διαφωνώ σε ένα σημείο με τον deva, εκεί που αναφέρεται στο αν μπορεί κάποιος να αγαπήσει δυνατά. Γιατί δύναται κάποιος να αγαπήσει λίγο??? Πώς γίνεται; Ή αγαπάς ή δεν αγαπάς. Εκτός αν μιλάμε για αυτή την αγάπη που νομίζουν όλοι πως νιώθουν, αν μιλάμε για έρωτα, αν μιλάμε για εξουσία πάνω σε αυτό που 'έχω', αν μιλάμε για περηφάνεια... Για τί μιλάμε ακριβώς;
Να συμπληρώσω (κι εγώ της διόρθωσης deva)συμφωνώ πως η αγάπη είναι κατάσταση: ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.
Edited by - Pagwna on 22/09/2005 13:01:03
Eρχόμαστε από το τέλειο.
Γεννιόμαστε τέλειοι μέσα στην πλήρη αγνωσία
και την αθωότητά μας
με μιά καθοδική τάση εξαρχής.
Αυτό μας κάνει να έχουμε την γνώση του τέλειου στον πεπερασμένο μας κόσμο.
Ο αγώνας μας είναι να σκαλώσουμε κάπου στο ατέλειωτο ταξίδι του πτωτικού κενού.
[Θα πω μιά κουβέντα φίλοι και φίλες γιά τα της αγάπης δρώμενα] Η αγάπη είναι η ίδια η ζωή που φτερουγίζει, θέλουμε δεν θέλουμε, σείεται ανυπόταχτη υγρή σφαλίζοντας μιά γιά πάντα τα βλέφαρα της θλίψης
ανασύροντας το μέγα κέρδος της ψυχής.
Κανένας δεν τιθασεύει την δύναμη της αγάπης.
Είναι κυρίαρχος της ύπαρξης από μόνη της.
Κι όσοι στερήθηκαν τις χαρές της, ή όσες, τους αξίζει να τους-τις λατρέψουν διπλά.
Η πραγματική, αγάπη, δεν ζητάει, σε βοηθάει να δραπετεύεις από την ασφυξία της συνεχούς ανάλωσης.
Στέφει το πνεύμα με την κρίση.
Κι αν χρειαστεί -δεν είναι ποιητικό- απλώνει την καρδιά της στην φλόγα κι ευθύς γίνεται η τέφρα της.
Αρκεί να λυτρώσει.
΄Οτι λάτρεψε.
ΠΡΟΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
Σε καιρούς ανείπωτους και ξεχασμένους, πέρα από τις δίνες του Χρόνου και την καταχνιά των αιώνων. Τότε που τα κανόνια της καταστροφής δεν τάραζαν την οικουμένη και ο ήχος της απελπίσιας δεν αντηχούσε στα πέρατα του κόσμου.
Εγώ ο Ήλιος ήμουνα στο κέντρο του σύμπαντος, στην μακρινή και ξεχασμένη Υπερβόρεια, την φωτεινή Άσγκαρντ των αγέραστων θεών. Οι άνθρωποι ζούσαν ευτυχισμένοι και αγέραστοι γύρω από το άπλετο φως μου.
Ο Χρόνος και οι εποχές ήταν απόντες στον κόσμο της αιώνιας Άνοιξης και η ζωή ένα πανηγύρι δίχως τελειωμό. Η Γη παρείχε τα πάντα και οι άνθρωποι ζούσαν με τους Θεούς πίνοντας νέκταρ και τρώγοντας αμβροσία.
Όμως οι άνθρωποι αποφάσισαν ότι δεν τους άρεσε ο παράδεισος. Αποφασίσανε να φάνε τον απαγορευμένο καρπό για να γίνουν κυρίαρχοι του Κοσμικού Δένδρου. Εμένα, την Πηγή του Αιώνιου Φωτός και της Ζωής, με αρνηθήκαν, κυνηγώντας την γνώση εκεί που ποτέ δεν θα την βρούνε.
Έτσι λοιπόν και εγώ τους άφησα και ανυψώθηκα στον ουρανό. Οι άνεμοι άρχισαν να λυσσομανούν και η Γη να ταρακουνιέται. Αγκάθια άρχισαν να φυτρώνουν παντού. Ο θάνατος και ο χειμώνας είχαν εισέλθει στην οικουμένη. Οι άνθρωποι γυμνοί και απροστάτευτοι με ένα γοερό κλάμα με παρακαλούσαν να γυρίσω. Ήταν όμως πια αργά. Τα θεμέλια του σύμπαντος είχαν αμφισβητηθεί και η δίκη τωνα αιώνων είχε ξεκινήσει.
Από τότε οδηγώ το άρμα μου ψηλά στον ουρανό. Κάθε μέρα και κάθε άνοιξη επιστρέφω σε αυτούς, υπενθυμίζοντάς τους ότι εγώ, το Φως της Ζωής, δεν βρίσκομαι πολύ μακρυά. Εγώ ο απαστράπτων μονόφθαλμος της δικαιοσύνης που γνωρίζω τα περασμένα, τα τωρινά και τα μελλούμενα.
Πιστεύω αυτό που διαχωρίζει το πνεύμα του καλού από το πνεύμα του κακού, είναι η άρνηση της εξέλιξης. Το πνεύμα του καλού δεν δέχεται την βαρβαρότητα ως πρόγονο και γεννήτορα του πολιτισμού. Δεν σκέφτεται υλιστικά και ανήθικα, γι' αυτό βλέπει την παρακμή μέσα στον κόσμο της τεχνολογίας. Επίσης δεν αποδέχεται πνευματικά πως το δίκιο το έχει ο δύνατος, έτσι ώστε να καταφεύγει δίχως τύψεις στην εξόντωση του εχθρού. Βάζει την δικαιοσύνη πάνω από την τυφλή δύναμη και την πονηριά του σκότους, και δεν σπεύδει να αλληλοσπαραχθεί στον μάταιο αγώνα της επιβίωσης.
Τα πιο διάσημα σενάρια των νεοεσωτεριστών και των άθεων μιλάνε για ένα αυταρχικό, ζηλιάρη θεό γεμάτο μίσος ανάλογο με το πως φαντάζουμε τους ιερείς. Στην θέση του Διαβόλου που παρουσιάζεται άσχημος και πονηρός στην χριστιανική τέχνη, είναι πλέον ένας όμορφος και έξυπνος θεός, ο οποίος θεωρείται σωτήρας και φωτοδότης του ανθρώπινου γένους.
Το πρόβλημα με αυτή την άποψη είναι πως αν ο Θεός ήταν όντως αυταρχικός, τότε δεν θα άφηνε την πιθανότητα ελεύθερης επιλογής στον άνθρωπο, ενώ θα είχε φρουρήσει πολύ καλά το Δένδρο. Και όμως ο καρπός ήταν εκτεθιμένος. Έτσι λοιπόν πιο λογικό είναι να υποθέσουμε πως η ιστορία ήταν ένα τεστ αγάπης, υπακοής και εμπιστοσύνης στον Δημιουργό και Γονέα του ανθρώπου. Ο Θεός πέρνει μέτρα μόνο μετά την ανυπακοή, όταν διατάζει τα Χερουβείμ τα φυλάνε τον δρόμο που οδηγεί στον Δένδρο της Ζωής.
Από την άλλη διαφεύγει της προσοχής το ψέμα που είπε ο Διάβολος. Αν και είπε αλήθεια κατά μια άποψη, διότι άνοιξε τον δρόμο για την πολιτιστική και τεχνική πρόοδο του ανθρώπου, τους είπε ότι δεν πρόκειται θα πεθάνουν. Έτσι οι άνθρωποι μπορεί να γίνανε θεοί χτίζοντας πόλεις και δημιουργώντας πολιτισμό, κατ' απομίμηση του Δημιουργού, όμως καταντήσανε <<θνητοί θεοί>>, ενώ πριν ήταν <<αθάνατοι άνθρωποι>>.
Εσύ όπως ήρθες κόψε λάσπη επί τόπου...εξαφανίσου λέμε...όλοι ξέρουν ποιός είσαι, και είχες μάλιστα και τη σοφία να μάς το αποκαλύψεις και σε email ότι είσαι ο σκυλόσοφας...
κόψε λάσπη επί τόπου, και ξαναέλα ίσως σε μερικούς μήνες με αλλαγμένα μυαλά...μόλις έφαγες διαγραφή για ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ και στο τσακ είμαι να σε κάνω κι εσένα ρεντίκωλο...και μην ξαναδιανοηθείς να μου στείλεις προσωπικό μέιλ με μαλακίες...
Διότι ο Διάβολος αν μη τι άλλο, είναι ο ξένος και άγνωστος που υπόσχεται πολλά ωφέλη και μυστικές δυνάμεις σε ανυποψίαστα μικρά θύματα.
Αυτό όμως αφορά και τους μεγάλους. Και οι μεγάλοι θα ήταν καλό γι' αυτούς να μην θεωρούν τον εαυτό τους πολύ έξυπνο που δεν γίνεται να εξαπατηθεί. Ακόμη και οι μεγάλοι είναι δυνατόν να συγκλονιστούν αν ακούσουν για πρώτα φορά μια διαφορετική θεοσοφική εκδοχή για τον Κήπο της Εδέμ.
Από εκεί και πέρα και η αμφισβήτηση του Θεού είναι επιτρεπτή από τον ίδιο τον Θεό, αφού ο ίδιος επιτρέπει στα παιδιά Του(πρωτόπλαστους) να φάνε τον απαγορευμένο καρπό. Αν και δηλαδή τους το απαγορεύει, δεν περιφρουρεί τον χώρο του Δένδρου. Αυτό δείχνει ότι ο Θεός δεν φοβάται μήπως τα παιδιά Του κλέψουν κάποιο μυστικό, διότι πολύ απλά αυτό δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζουμε ότι συνήθως τα πράγματα αξίας και τα μυστικά φρουρούνται πολύ καλά;
Είναι όμως και κάτι άλλο που σκέφθηκα μόλις τώρα. Ο άνθρωπος πριν φάει τον καρπό δεν εμφανίζεται ανόητος, αλλά έχει την ικανότητα ομιλίας, σκέψης και απόφασης. Δεν ήταν δηλαδή ένα ζώο που άρχισε να συνειδητοποιεί τον κόσμο και ότι θα πεθάνει. Αυτά είναι εντελώς αστήρικτα, διότι ο Αδάμ είχε ακούσει για θάνατο ήδη από τον Θεό. Επομένως δεν φαίνεται μετά την αμαρτία να γίνεται πιο έξυπνος και συνειδητοποιημένος, αλλά μάλλον πιο πονηρός.
Edited by - Sun of Asgard on 06/11/2015 16:00:31