ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

Sun of Asgard

12Μηνύματα
3Θέματα
03/11/2015, 07:39:00Πρώτο μήνυμα
06/11/2015, 18:11:51Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(3)

Πρόσφατα μηνύματα

quote:

quote:

Sun of Asgard:

…Βασίλη… - Ωρολόγιο το Μέγα… Που λέει για την Δημιουργία του Κόσμου και που κάνει την μέτρηση των ετών;


Sun of Asgard, κοίταξε εδώ: http://anype.com/SURF/http://books.google.gr/books?id=xdkGAAAAQAAJ&dq=%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%B4%CF% (σελίδα 251)





Γράφει ότι ο Χριστός γεννήθηκε το 5508 από κτίσεως κόσμου.

5508
2015
7523

Δηλαδή λέει πως ο κόσμος που έφτιαξε ο Θεός είναι 7523 ετών.

Όμως, ότι ήταν τότε που γεννήθηκε ο Χριστός το 5508, λέει πως το συμπεραίνει;

Η <<επιστήμη>> κινείται μέσα στην αοριστία εκατοντάδων σωστών/λαθεμένων και αντιφατικών δεδομένων. Το να βρεις την ηλικία του κόσμου είναι σαν να ψάχνεις ψύλλο στα άχυρα.

Το σίγουρο είναι ότι η Βίβλος έχει δίκιο σχετικά με την ηλικία του ανθρώπου και του πολιτισμού του, ο οποίος είναι περίπου 7000 χρόνια.

Εκτός και αν προηγουμένως υπήρχαν άλλοι πολιτισμοί που εξαφανίστηκαν από προηγούμενο κατακλυσμό. Αλλά γι' αυτό δεν έχουμε καθόλου στοιχεία, ίσα ίσα ο μύθος του Πλάτωνα μπορεί κάλλιστα να αναφέρεται στον ίδιο Κατακλυσμό με αυτόν που αναφέρει και η Βίβλος.

Όπως και να' χει τα συμπεράσματα είναι ανασφαλή και το μόνο που ξέρουμε είναι πως ο πολιτισμός, άρα και ο άνθρωπος(έτσι όπως τον ξέρουμε) που τον δημιουργεί είναι 7000 χρόνων, πράγμα που συμφωνεί με την Βίβλο.

Έλα Βασίλη, το βρήκα εδώ - Ωρολόγιο το Μέγα, μετάφραση του 1898.
http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/7/4/b/metadata-141-0000373.tkl

Άνοιξα και κοίταξα λίγες σελίδες, αλλά είδα μοναχά δοξολογίες για τις διάφορες ώρες της ημέρας. Που λέει για την Δημιουργία του Κόσμου και που κάνει την μέτρηση των ετών; Μήπως κατέβασα άλλο βιβλίο;

Φίλε είναι το 3ο μήνυμα στο οποίο σε ρωτάω για το πως ξέρουμε ΠΟΤΕ δημιουργήθηκε ο κόσμος, δεν ξέρω αν έχεις δει και τα άλλα.

Είτε διάλογο είτε μονόλογο κάνουμε, κανένα πρόβλημα ότι θες.

Φίλε Βασίλη, πως καταλήγει το Ωρολόγιο το Μέγα ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε την τάδε ημερομηνία; Μετράει έξι 24ώρα και μετά υπολογίζει τα έτη του Αδάμ και ούτε καθεξής; Νομίζω ότι η ημέρα σύμφωνα με τους αρχαίους εβραίους διαρκεί 12 ώρες και ξεκινάει από το απόγευμα έως τις 6 το πρωί. Νομίζω πάντως ότι το σημαντικό είναι όχι πότε δημιουργήθηκε ο κόσμος αλλά από ποιον, και αυτό το έχεις φυσικά αποδείξει.

Αποδείξεις ότι όχι μόνο η ζωή, αλλά και το σύμπαν αυτό# είναι <<νέο>>.

http://www.icr.org/article/evidence-for-young-world/

#ίσως και να υπήρξε προηγούμενο σύμπαν αλλά μας ενδιαφέρεια αυτό που έχουμε μπροστά μας.

quote:

H Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, για να εντοπίσει σε ποια χρονολογία γεννήθηκε ο Χριστός, μετράει από την πρώτη στιγμή του ξεκινήματος του σύμπαντος. Άρα ξέρει για το πότε γεννήθηκε ο Χριστός, και για το πριν πόσο χρόνο ξεκίνησε το σύμπαν. Ιδού:

ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ (σελίδα 251)

http://books.google.gr/books?id=xdkGAAAAQAAJ&dq=%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%B4%CF%


Γεια φίλε, τί κάνεις;
Πως γνωρίζει η Ορθόδοξη Εκκλησία πόσα χρόνια πριν ξεκίνησε το σύμπαν; Έχεις αποδείξει ότι τα πειράματα της <<επιστήμης>> είναι άχρηστα και επίσης ότι ο Θεός έχει δημιουργήσει τον κόσμο. Αλλά το πότε πως το γνωρίζουμε; Το εξηγεί το βιβλίο που αναφέρεις; Θα κοιτάξω για το Ωρολόγιο το Μέγα, αν ξέρεις καμμιά σελίδα να το κατεβάσω μου λες.

quote:

Και βέβαια, η βάσει των περιγραφών της Αγίας Γραφής κοσμογονική πρόταση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, έχει αποδειχθεί από την επιστήμη: http://anype.com/SURF/http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=12133&whichpage=1&ARCHIVE

Ο επαγωγικός λογισμός οδηγεί σε ανασφαλή συμπεράσματα και πολλά σενάρια. Συμφωνώ.

Αν δια της αυτόματης κ' απρόσωπης ενέργειας δημιουργείται αυτόματα η ζωή, λογικό θα ήταν να δημιουργείται και τώρα, πράγμα που δεν αληθεύει. Άρα η αντίθετη πρότασή της, δηλαδή ότι η ζωή δημιουργείται μόνο από ζωή, είναι η αληθής. Συμφωνώ.

Γιατί είναι όμως αληθής η βιβλική περιγραφή βάση της λογικής, για το πότε δημιουργήθηκε η ζωή, δεν το καταλαβαίνω. Θα ήθελα να το εξηγήσεις γιατί μου φαίνεται ότι είναι αληθής βάση αποκάλυψης και όχι λογικού σφάλματος της αντίθετης εικασίας από την <<επιστήμη>>.

quote:

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης, με τις αναφορές του σε διαφορετικές χρονολογικές μετρήσεις, συνέβαλε ώστε να αποδειχθεί ότι η «επιστήμη» δεν ξέρει να χρονολογεί:

quote:
Με τιμή 45 (Sandage), το Σύμπαν έχει ηλικία 18 δισεκατομμύρια έτη. Με τιμή 85 (de Vaucouleurs), έχει ηλικία μόλις 8 δισεκατομμύρια έτη.

Οπότε η ανθρωπότητα χρωστάει πολλά σε αυτούς τους δύο επιστήμονες, διότι την λύτρωσαν από τις πλάνες της «επιστήμης».


Συμφωνώ. Η επιστήμη ανήκει μόνο στον Θεό γιατί μόνο Αυτός γνωρίζει τα περασμένα, τα τωρινά και τα μελλούμενα, όπως ο Ήλιος στο καθημερινό ταξίδι Του γύρω από την Γη. Μόνο Αυτός ξέρει και μόνο Αυτός αποκαλύπτει

Πιστεύω η μελέτη τέτοιων θεμάτων είναι επικίνδυνη για ανήλικα παιδιά. Ας φανταστούμε πόσο επικίνδυνο θα ήταν να αμφισβητηθεί ο ρόλος και ο χαρακτήρας του Διαβόλου στην χριστιανική αυτή ιστορία.

Διότι ο Διάβολος αν μη τι άλλο, είναι ο ξένος και άγνωστος που υπόσχεται πολλά ωφέλη και μυστικές δυνάμεις σε ανυποψίαστα μικρά θύματα.

Αυτό όμως αφορά και τους μεγάλους. Και οι μεγάλοι θα ήταν καλό γι' αυτούς να μην θεωρούν τον εαυτό τους πολύ έξυπνο που δεν γίνεται να εξαπατηθεί. Ακόμη και οι μεγάλοι είναι δυνατόν να συγκλονιστούν αν ακούσουν για πρώτα φορά μια διαφορετική θεοσοφική εκδοχή για τον Κήπο της Εδέμ.

Από εκεί και πέρα και η αμφισβήτηση του Θεού είναι επιτρεπτή από τον ίδιο τον Θεό, αφού ο ίδιος επιτρέπει στα παιδιά Του(πρωτόπλαστους) να φάνε τον απαγορευμένο καρπό. Αν και δηλαδή τους το απαγορεύει, δεν περιφρουρεί τον χώρο του Δένδρου. Αυτό δείχνει ότι ο Θεός δεν φοβάται μήπως τα παιδιά Του κλέψουν κάποιο μυστικό, διότι πολύ απλά αυτό δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζουμε ότι συνήθως τα πράγματα αξίας και τα μυστικά φρουρούνται πολύ καλά;

Είναι όμως και κάτι άλλο που σκέφθηκα μόλις τώρα. Ο άνθρωπος πριν φάει τον καρπό δεν εμφανίζεται ανόητος, αλλά έχει την ικανότητα ομιλίας, σκέψης και απόφασης. Δεν ήταν δηλαδή ένα ζώο που άρχισε να συνειδητοποιεί τον κόσμο και ότι θα πεθάνει. Αυτά είναι εντελώς αστήρικτα, διότι ο Αδάμ είχε ακούσει για θάνατο ήδη από τον Θεό. Επομένως δεν φαίνεται μετά την αμαρτία να γίνεται πιο έξυπνος και συνειδητοποιημένος, αλλά μάλλον πιο πονηρός.

Edited by - Sun of Asgard on 06/11/2015 16:00:31

Και τί δεν έχει ειπωθεί για την ιστορία με το απαγορευμένο καρπό.

Τα πιο διάσημα σενάρια των νεοεσωτεριστών και των άθεων μιλάνε για ένα αυταρχικό, ζηλιάρη θεό γεμάτο μίσος ανάλογο με το πως φαντάζουμε τους ιερείς. Στην θέση του Διαβόλου που παρουσιάζεται άσχημος και πονηρός στην χριστιανική τέχνη, είναι πλέον ένας όμορφος και έξυπνος θεός, ο οποίος θεωρείται σωτήρας και φωτοδότης του ανθρώπινου γένους.

Το πρόβλημα με αυτή την άποψη είναι πως αν ο Θεός ήταν όντως αυταρχικός, τότε δεν θα άφηνε την πιθανότητα ελεύθερης επιλογής στον άνθρωπο, ενώ θα είχε φρουρήσει πολύ καλά το Δένδρο. Και όμως ο καρπός ήταν εκτεθιμένος. Έτσι λοιπόν πιο λογικό είναι να υποθέσουμε πως η ιστορία ήταν ένα τεστ αγάπης, υπακοής και εμπιστοσύνης στον Δημιουργό και Γονέα του ανθρώπου. Ο Θεός πέρνει μέτρα μόνο μετά την ανυπακοή, όταν διατάζει τα Χερουβείμ τα φυλάνε τον δρόμο που οδηγεί στον Δένδρο της Ζωής.

Από την άλλη διαφεύγει της προσοχής το ψέμα που είπε ο Διάβολος. Αν και είπε αλήθεια κατά μια άποψη, διότι άνοιξε τον δρόμο για την πολιτιστική και τεχνική πρόοδο του ανθρώπου, τους είπε ότι δεν πρόκειται θα πεθάνουν. Έτσι οι άνθρωποι μπορεί να γίνανε θεοί χτίζοντας πόλεις και δημιουργώντας πολιτισμό, κατ' απομίμηση του Δημιουργού, όμως καταντήσανε <<θνητοί θεοί>>, ενώ πριν ήταν <<αθάνατοι άνθρωποι>>.

Η πληθώρα των αρχαίων παραδόσεων μιλάει για παρακμή του ανθρώπινου γένους μετά τον χωρισμό του από τον Θεό και όχι για πρόοδο. Μπορεί να υπάρχει η υλική πρόοδος αλλά οι άνθρωποι πνευματικά έχουν ξεπέσει.

Πιστεύω αυτό που διαχωρίζει το πνεύμα του καλού από το πνεύμα του κακού, είναι η άρνηση της εξέλιξης. Το πνεύμα του καλού δεν δέχεται την βαρβαρότητα ως πρόγονο και γεννήτορα του πολιτισμού. Δεν σκέφτεται υλιστικά και ανήθικα, γι' αυτό βλέπει την παρακμή μέσα στον κόσμο της τεχνολογίας. Επίσης δεν αποδέχεται πνευματικά πως το δίκιο το έχει ο δύνατος, έτσι ώστε να καταφεύγει δίχως τύψεις στην εξόντωση του εχθρού. Βάζει την δικαιοσύνη πάνω από την τυφλή δύναμη και την πονηριά του σκότους, και δεν σπεύδει να αλληλοσπαραχθεί στον μάταιο αγώνα της επιβίωσης.


Σε καιρούς ανείπωτους και ξεχασμένους, πέρα από τις δίνες του Χρόνου και την καταχνιά των αιώνων. Τότε που τα κανόνια της καταστροφής δεν τάραζαν την οικουμένη και ο ήχος της απελπίσιας δεν αντηχούσε στα πέρατα του κόσμου.

Εγώ ο Ήλιος ήμουνα στο κέντρο του σύμπαντος, στην μακρινή και ξεχασμένη Υπερβόρεια, την φωτεινή Άσγκαρντ των αγέραστων θεών. Οι άνθρωποι ζούσαν ευτυχισμένοι και αγέραστοι γύρω από το άπλετο φως μου.

Ο Χρόνος και οι εποχές ήταν απόντες στον κόσμο της αιώνιας Άνοιξης και η ζωή ένα πανηγύρι δίχως τελειωμό. Η Γη παρείχε τα πάντα και οι άνθρωποι ζούσαν με τους Θεούς πίνοντας νέκταρ και τρώγοντας αμβροσία.

Όμως οι άνθρωποι αποφάσισαν ότι δεν τους άρεσε ο παράδεισος. Αποφασίσανε να φάνε τον απαγορευμένο καρπό για να γίνουν κυρίαρχοι του Κοσμικού Δένδρου. Εμένα, την Πηγή του Αιώνιου Φωτός και της Ζωής, με αρνηθήκαν, κυνηγώντας την γνώση εκεί που ποτέ δεν θα την βρούνε.

Έτσι λοιπόν και εγώ τους άφησα και ανυψώθηκα στον ουρανό. Οι άνεμοι άρχισαν να λυσσομανούν και η Γη να ταρακουνιέται. Αγκάθια άρχισαν να φυτρώνουν παντού. Ο θάνατος και ο χειμώνας είχαν εισέλθει στην οικουμένη. Οι άνθρωποι γυμνοί και απροστάτευτοι με ένα γοερό κλάμα με παρακαλούσαν να γυρίσω. Ήταν όμως πια αργά. Τα θεμέλια του σύμπαντος είχαν αμφισβητηθεί και η δίκη τωνα αιώνων είχε ξεκινήσει.

Από τότε οδηγώ το άρμα μου ψηλά στον ουρανό. Κάθε μέρα και κάθε άνοιξη επιστρέφω σε αυτούς, υπενθυμίζοντάς τους ότι εγώ, το Φως της Ζωής, δεν βρίσκομαι πολύ μακρυά. Εγώ ο απαστράπτων μονόφθαλμος της δικαιοσύνης που γνωρίζω τα περασμένα, τα τωρινά και τα μελλούμενα.