- Μικρές "ασήμαντες" αφορμές στοχασμού... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Διερχόμενα αυτοκίνητα και φορτηγά σε αντίθετες κατευθύνσεις...
Η ανθρώπινη φιγούρα σχεδόν ανεπαίσθητη
Λές και εν ώρα εργασίας όλα πέρνουν μια πιό απρόσωπη και γκρίζα μορφή...
Στρέφοντας το βλέμα μου πότε εδώ πότε εκεί την προσοχή μου αιχμαλώτισε ένα κίτρινο μπαλόνι,
πεσμένο δίπλα απ'τις ρόδες ενός σταματημένου αμαξιού.
Άρχισα να παρατηρώ την κίνησή του με ενδιαφέρον,
λές και σε κάτι τόσο μικρό ήταν κρυμένη η σοφία όλου του κόσμου...
Το ρεύμα που δημιουργούσε η κίνηση των οχημάτων του έδινε ώθηση
και το πετούσε πότε στον αέρα και πότε το κρατούσε πεσμένο στο έδαφος κάνοντας μικρές ταλαντώσεις.
Το είδα να διασχίζει τον δρόμο κάνοντας μικρόυς ελιγμούς ακόμη και ανάμεσα απο ρόδες αφινιασμένων φορτηγών
Όσπου ένα απο αυτά το παρέσυρε στη τροχιά του
Συνέχισα να το κειτώ με μεγαλύτερη επιμονή
μέχρι που το βλέμα μου δεν μπρούσε άλλο ν'ακολουθήσει την πορεία του
Κι εκεί που νόμιζα πώς είχε χαθεί το βλέπω να προβάλει
και να πλησιάζει συμπτωματικά το σημείο που στεκόμουν.
Το άρπαξα θέλοντας να το διαφυλάξω σαν κάτι πολύτημο και σπάνιο...
Γατί τόση προσοχή σε κάτι τόσο "ασήμαντο" ;
Ίσως γιατί αξίζει καμιά φορά σε πράγμματα μικρά να βρίσκουμε νόημα
και κρυμένους συμβολισμούς...
Όπως ας πούμε ένα "κίτρινο μπαλόνι" δεμένο υποσυνήδητα
με την αθωότητα και την ξεγνιασιά των παιδικών μας χρόνων
να συμβολίζει την εύθαυστη ύπαρξή μας που αγωνίζεται να διασωθεί και να ανυψωθεί...
Ή την ελπίδα που όλοι ψάχνουμε προσπαθώντας να δραπετεύσουμε μέσα απο ένα κόσμο γκρί...
Πόσο σημαντικές ένοιες μπορεί να κρύβονται τελικά σε πράγμματα φαινομενικά ασήμαντα ;
Άς βρούμε λοιπόν αφορμές επικοινωνίας
εκεί που τίποτα δεν είναι άσχετο και όλα είναι σχετικά
κι εκεί που το ένα άκρο συναντάει το άλλο
Στο θέμα αυτό χωράνε σκέψεις και συνηρμοί που δεν περιμένουν απαραίτητα απάντηση...
Καλό μας ταξίδι σε όσους τύχει να βρεθούμε στο ίδιο πλοίο !
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 07/12/2003 11:40:01
ΜΟΥ ΕΘΙΞΕΣ ΚΑΠΟΙΑ ΠΟΛΥ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΧΟΡΔΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΥΝΘΕΣΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΕΣ ΚΑΠΟΙΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΟΥ. Μ'ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΕΤΣΙ ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΝΩ ΜΕΜΟΝΟΜΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ "ΤΑΞΙΔΕΥΩ" ΑΛΛΟΥ. ΕΝΩ ΕΙΜΑΙ ΠΗΓΜΕΝΟΣ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΗΝΟΤΗΤΑΣ, ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟΥ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΤΟΥ ΓΚΡΙ κ.α., ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΩ "ΠΙΑΣΕΙ" ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΚΑΙ ΑΝΙΑΡΟ, ΠΟΥ ΕΜΕΝΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΚΑΝΩ ΩΡΑΙΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥΣ ΣΥΝΗΡΜΟΥΣ, ΝΑ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΟΠΤΩ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΒΡΗΣΚΟΜΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ. ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ "ΞΕΦΕΥΓΕΙΣ"...
ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΘΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΠΟΙΑ /ΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ, ΜΕΧΡΙΤΟΤΕ ΣΕ /ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΩ.
ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ "ΤΑΞΙΔΕΥΕΙΣ".ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ
Edited by - osiris_myth on 07/12/2003 12:19:15
quote:
"Το Κίτρινο Μπαλόνι"Διερχόμενα αυτοκίνητα και φορτηγά σε αντίθετες κατευθύνσεις...
Η ανθρώπινη φιγούρα σχεδόν ανεπαίσθητη
Λές και εν ώρα εργασίας όλα πέρνουν μια πιό απρόσωπη και γκρίζα μορφή...
Στρέφοντας το βλέμα μου πότε εδώ πότε εκεί την προσοχή μου αιχμαλώτισε ένα κίτρινο μπαλόνι,
πεσμένο δίπλα απ'τις ρόδες ενός σταματημένου αμαξιού.
Άρχισα να παρατηρώ την κίνησή του με ενδιαφέρον,
λές και σε κάτι τόσο μικρό ήταν κρυμένη η σοφία όλου του κόσμου...
Το ρεύμα που δημιουργούσε η κίνηση των οχημάτων του έδινε ώθηση
και το πετούσε πότε στον αέρα και πότε το κρατούσε πεσμένο στο έδαφος κάνοντας μικρές ταλαντώσεις.
Το είδα να διασχίζει τον δρόμο κάνοντας μικρόυς ελιγμούς ακόμη και ανάμεσα απο ρόδες αφινιασμένων φορτηγών
Όσπου ένα απο αυτά το παρέσυρε στη τροχιά του
Συνέχισα να το κειτώ με μεγαλύτερη επιμονή
μέχρι που το βλέμα μου δεν μπρούσε άλλο ν'ακολουθήσει την πορεία του
Κι εκεί που νόμιζα πώς είχε χαθεί το βλέπω να προβάλει
και να πλησιάζει συμπτωματικά το σημείο που στεκόμουν.
Το άρπαξα θέλοντας να το διαφυλάξω σαν κάτι πολύτημο και σπάνιο...Γατί τόση προσοχή σε κάτι τόσο "ασήμαντο" ;
Ίσως γιατί αξίζει καμιά φορά σε πράγμματα μικρά να βρίσκουμε νόημα
και κρυμένους συμβολισμούς...Όπως ας πούμε ένα "κίτρινο μπαλόνι" δεμένο υποσυνήδητα
με την αθωότητα και την ξεγνιασιά των παιδικών μας χρόνων
να συμβολίζει την εύθαυστη ύπαρξή μας που αγωνίζεται να διασωθεί και να ανυψωθεί...
Ή την ελπίδα που όλοι ψάχνουμε προσπαθώντας να δραπετεύσουμε μέσα απο ένα κόσμο γκρί...Πόσο σημαντικές ένοιες μπορεί να κρύβονται τελικά σε πράγμματα φαινομενικά ασήμαντα ;
Άς βρούμε λοιπόν αφορμές επικοινωνίας
εκεί που τίποτα δεν είναι άσχετο και όλα είναι σχετικά
κι εκεί που το ένα άκρο συναντάει το άλλο
Στο θέμα αυτό χωράνε σκέψεις και συνηρμοί που δεν περιμένουν απαραίτητα απάντηση...Καλό μας ταξίδι σε όσους τύχει να βρεθούμε στο ίδιο πλοίο !
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 07/12/2003 11:40:01
ΤΙΠΟΤΑ ΑΓΝΟ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΗΜΑΝΤΟ.
ΜΕ ΠΗΓΕΣ ΠΙΣΩ, ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΞΕΓΝΟΙΑΣΙΑΣ, ΞΥΠΝΩΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΧΕΙΜΑΡΡΟΥΣ ΣΤΙΓΜΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΦΕΥΓΑΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΡΥΘΜΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΠΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ ΚΑΤΙ ΦΟΡΕΣ...
ΜΕ ΓΥΡΙΣΕΣ ΕΠΙΤΥΧΩΣ ΣΤΟΥΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΕΙ ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣ ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΜΠΑΛΟΝΙ.
ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΦΩΤΙΣΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Το ίδιο αντεύχομαι και σ'εσένα και ανυπομονώ να μάθω για τα "ταξίδια" σου...
Καλώς ήλθες και σε εσένα ΑΦΡΟΔΙΤΗ !
Χαίρομαι πολύ που κατάφερα να αγγίξω κάτι απο την πολύτημη ψυχοσύνθεσή σας !
Έχω την πρόθεση μέσα απο αυτό το ταξίδι να ξεδιπλωθούν αραχνούφαντες πτυχές του εαυτού μας...
Ανομολόγητα σκέψεις και συναισθήματα που βρίσκονται πίσω απο τις λέξεις ακατέργαστα ατόφια που χτυπάνε κατευθείαν στην ψυχή
Σαν ένα χαμόγελο όπως είπες ΑΦΡΟΔΙΤΗ ή ένα τυχαίο άγγιγμα...
"Σημείο επαφής"
Πόσο απέραντος
φανταζει ο κόσμος
όταν αποκρυπτογραφείς
και ένα "άγγιγμα"
Και πόσο μικρός συνάμα
όταν η στιγμιαία επαφή
γίνεται ένας ολόκληρος κόσμος...
Να'σται καλά !
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
πολλες φορες εχω "πιασει" τον μανο να ευχαριστιεται με λιγα/μικρα/ελαχιστα ,που ειναι ομως τοσο σημαντικα για'κεινον:))))
"το μαλλι της γριας",που παιρνουμε απο καποιο luna park,κανοντας κουνια σε ενα παρκο,ακουγοντας το γελιο ενος μκρου παιδιου....
την ζωη που υπαρχει γυρω ,μου αρεσει,ισως γιατι ειναι κατι που λειπει σε μενα:)
καλο βραδακι παιδια,συνεχιστε τις τοσο σημαντικες σκεψεις σας,μετα απο αυτην την μικρη παρενθεση:))))))))))))
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Ελπίζω να ξαναβρεθεούμε
θα είμαι κι'εγώ εκεί κάπου σε μία κούνια...
Πόσο θα'θελα να πνιγώ
στο γέλιο της ευχαρίστησης
Να πιάσω απ'το χέρι ότι μ'ανυψώνει
και να τρέξω ώς την άκρη του ονείρου
Η ανάσα μου να γίνει λαχάνιασμα
Και η φωνή μου κραυγή
Να τραγουδώ φωναχτά τη χαρά μου
Και ο χορός μου να γίνει
χοροπηδητό μικρού παιδιού
Μα πιό πολύ θα'θελα
να'μαστε μαζί
Να μοιραζόμαστε...
Σε μια "έκριξη χαράς" ας βρισκόμουν για λίγο...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
με συντροφευει...το γελιο με τα γαλαζια ματια
που κοιτας το προσωπο μου...
καθως αγγιζω το κορμι και τρεμω...
ακομα και η απογοητευση που γεμιζει το προσωπο σου με ευχαριστει
σαν να σβηνω τον ηλιο σου...αγαπω και αυτο...
ειναι η στιγμη που νιωθω οτι νιωθεις την σιγουρια μου σπανια.
μα και οταν φευγω...
στην θαλασσα μου...
πολυ ομορφο Αργω το θεμα σου...θα επανελθω...με τις στιγμες που
δεν εχουν στοχασμο μοναχα ζωη και σηψη
καλησπερα ταξιδιαρα ψυχη...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Εγω λατρευω της εικονες που μου δινει ο Δ.Σ ΣΤΟ παρακατω ποιημα: ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
του Διονυσίου Σολωμού
Άκου έν' όνειρο, ψυχή μου,
Και της ομορφιάς θεά'
Μου εφαινότουν οπώς ήμουν
Μετ' εσένα μία νυχτιά.
'Σ ένα ωραίο περιβολάκι
Περπατούσαμε μαζί,
Όλα ελάμπανε τ' αστέρια,
Και τα κύτταζες εσύ.
Εγώ τσώλεα' πέστε, αστέρια,
Είν' κανέν' από τ' εσάς,
Που να λάμπη από κει απάνου
Σαν τα μάτια της κυράς;
Πέστε αν είδετε ποτέ σας
'Σ άλλη, τέτοια ωραία μαλλιά,
Τέτοιο χέρι, τέτοιο πόδι,
Τέτοια αγγελική θωριά;
Τέτοιο σώμα ωραίον οπ' όποιος
Το κυττάζει ευθύς ρωτά'
Αν ειν' άγγελος εκείνος,
πως δεν έχει και φτερά;
Κάθε φίλημα, ψυχή μου,
Όπου μώδινες γλυκά,
Εξεφύτρωνε άλλο ρόδο
Από την τριανταφυλλιά.
Όλη νύχτα εξεφυτρώσαν,
Ως οπού λάμψεν η αυγή,
Που μας ηύρε και τους δυο μας
Με την όψη μας χλωμή.
Τούτο είν' τ' όνειρο, ψυχή μου'
Τώρα στέκεται εις εσέ,
Να το κάμης ν' αληθέψη,
Και να θυμηθείς για με.
Δ.Σ
ΟΜ
dsm
Σήμερα που η θλύψη μεγάλωσε και η παγωνιά φώλιασε ώς την Ψυχή
Στην εργασία μου πήραν τηλέφωνο για κάποιο ραντεβού ενός κύριου που ονομαζόταν:
κος Θλυβερός
Δέν είναι ειρωνία ;
Ίσως αυτό να κόλαγε περισσότερο στο θέμα σου Καλέ μου ryche
Spirit που είσαι ;
Έχω ανάγκη απ'τις όμορφές σου εικόνες μήπως και γλυκάνει λίγο αυτό που με κατατρώει...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
θα την κρατησω να μου κανει συντροφια για μια ακομη φορα,
ενα φιλι θα της δωσω ,για να της μεταδωσω, ολα εκεινα που
με πονουν,ολα εκεινα που με αφηνουν αυπνο τις νυχτες ..
ειναι η μοναδικη συντροφος που δεν μιλα ,μα τα νοιωθει ολα,
ειναι η μοναδικη συντροφος που μου γελα μεσα στην θλιψη,
που με κρατα εχοντας μου για προσκεφαλι τα ποδια της ,
που με κραταει ξυπνιο με τα χαδια της και που με κοιτα στα ματια,
οχι αυτην την φορα κακια δεν θα της κρατησω,αυτη την φορα θα κλαψω
και για τους δυο...
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 08/12/2003 22:17:47
Να'ξερες πόσες φορές μέχει κρατήσει και μένα ξάγρυπνη αυτή η κυρία που λές
και αντί να με νανουρίζει στα γόνατα της κοιμάτε μαζί μου εκ διαμέτρου αντίθετα και επειδή κάνει ανύσηχο ύπνο της ξεφεύγει καμιά κλοτσιά και με διπλώνει στα δυό...
Μια καλή μελωδία και ένα τραγούδι για τον πόνο να ξεσπάσουν οι ληγμοί και να καθαρίσει το τοπίο...
Βγές στο μπαλκόνι να δείς το φεγγάρι που φέγκει τη πόλη
και θυμίσου δικές μας στιγμές
δές στα μάτια μου μπογιές
ζωγραφίζουν θάλασσες...
Σε όσους πονάνε απο αγάπη...
Και σ'εσένα καλέ μου να λάμπουν στα μάτια σου ήλιοι χαράς !
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΗΛΩΣΩ ΟΤΙ ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΜΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΟΥ, ΦΙΛΟΥΣ KAI ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ, ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ. ΤΟ ΓΙΑΤΙ? ...ΜΑ ΔΕΝ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ, ΔΕΝ "ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ" ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥΣ, ΔΕΝ ΑΦΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΜΙΑ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΗ, ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΩ ΟΛΟΥΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΧΗ ΤΟΥ, ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΦΕΡΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ. ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ....? ΜΟΛΙΣ ΤΟΥΣ ΡΩΤΑΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ "ΞΕΦΕΥΓΟΥΝ" ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΟΥΝ "ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ.....? ΕΙΣΑΙΠΟΛΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ, ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΛΗΦΘΕΙ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ." ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣΩ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΑΛΛΟΙΩΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΥΡΩ ΤΟΥ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ.......
ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΑΞΙΔΙΑ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΖΗΣΩ
quote:
Καλό μας ταξίδι σε όσους τύχει να βρεθούμε στο ίδιο πλοίο
ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΙΓΟΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΑΛΛΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΚΑΛΑ...ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ......
απολυτα ελευθερη πλευση....ας την ακολουθησουμε... :))))))))))))))))))))))
http://www.animatedgif.net/animals/wateranimals/wateranimals6.shtml
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 09/12/2003 18:24:58
Edited by - manos on 09/12/2003 18:29:42
Edited by - manos on 09/12/2003 18:29:52
Ήθελα να συγκεντρόσω τη σκέψη μου σε πράγμματα άψυχα και να τους δόσω μια άλλη διάσταση
Στην πραγμματικότητα ήθελα για λίγο να ξεχαστώ...
Εγγλόβισα για λίγο την σκέψη μου μέσα σε μία δάφανη κρυστάλινη Χριστουγεννιάτικη μπάλα
ύστερα κάθησα αναπαυτικά σε ένα καναπέ και στη συνέχεια σε μία πολυθρόνα...
Ποιό απ'όλα αυτά τα αντικείμενα θα μπορούσε να τεριάξει στα όνειρά μου ;
Έκανα αρκετούς συνδιασμούς μα ο χώρος πάλι έμενε άδειος...
Λύπεις
Μου Λύπεις !
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 09/12/2003 20:21:55
"Ξέρω πως είμαστε όλοι πλοία που ταξιδεύουμε στο σκοτάδι κι ότι ο καθένας μας είναι ένα πλοίο μοναχικό, είναι όμως τόσο ανακουφιστικό να βλέπεις τα φώτα των γειτονικών πλοίων να σκαμπανεβάζουν πλάι σου". >>
Απόσπασμα απ' το βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ, «Θρησκεία και Ψυχιατρική»
..να μου θυμιζει πως καποτε ειχαν τα ονειρα μου χρωματα...
να μου θυμιζει πως ηταν η αισθηση της ζωντανης αγαπης.....
να μου θυμιζει τα δακρυα και την χαρα του ερωτα ....
να μου θυμιζει πως υπαρχω ,για να βρω αυτα τα χρωματα ..
..και παλι...
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 09/12/2003 21:04:00
φυλλα που παιρνει
ο ανεμος και συνοστιζονται
στις γωνιες του δρομου...
και μιλουν...
σαν παιδια...
δεντρα γυμνα
χωρις φυλλα
γυμνος και γω
χωρις εσενα...
και μιλω
σαν παιδι/δεντρο
που στελνει τα
φυλλα του να σε
ζεστανουν...
μενω μονος
παλι...
μεσα μου...
στην θαλασσα μου
που προσπαθει να
πνιξει τον χειμωνα που της στελνω...
ειμαι μαζι σου
δεν υπαρχει τελος
μονο παυση...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
ΑΝΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ, ΣΥ ΜΕΓΙΣΤΗ ΘΕΑ, ΦΥΓΕ, ΚΑΛΠΑΣΕ, ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΜΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ....
ΓΝΩΡΙΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΝ
Βάλε τα γιορτινά σου
Άλλη μια χρονιά θα είναι η χρονιά σου...
θα σου΄χω στρώσει τραπέζι
Θα έχω ανάψει κεριά
Θα πιούμε στην υγειά του
κιας θέλει να'ναι μακριά...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...