- διάβασμα σκέψης και υποβολή - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Μιλώ εκ πείρας.
Καλώς ή κακώς, γιά να μάθεις κάποια πράγματα πρέπει και να καείς. Πιστέψτε με...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Λοιπόν όταν θα με υποβάλλουν να πάω ορειβασία ή να φάω ριζόγαλο θα πεισθώ...
Αντε να δούμε
Φιλικά
Αγαπητή μου nst, προσωπικά δεν θυμάμαι κάποιο περιστατικό που κάποιος να επιβλήθηκε στην σκέψη μου με κάποιο τέχνασμα.
Δεν το λέω για να κάνω τον έξυπνο, το λέω επειδή δεν θυμάμαι να μου συνέβη αυτό.
Πάντως δεν το θεωρώ αδιανόητο αυτό, το να σε υποβάλλει κάποιος να αγοράσεις κάτι που πραγματικά δεν το έχεις ανάγκη.
Αν για παράδειγμα έρθει σπίτι μου ένας πλασιέ κι έχει τέτοια νοητική δύναμη ώστε να με υποβάλλει στην αγορά μιάς μηχανής του γκαζόν πχ (που μου είναι τελείως άχρηστη), τότε θα με έχει υποβάλλει μιάς και ποτέ μου δεν είχα την ανάγκη να έχω ένα τέτοιο μηχάνημα....
In anticipation of my resurrection...
Το ενδιαφέρον για την «υποσυνείδητη αντίληψη» άρχισε στα τέλη του 1800 ή τις αρχές του 1900. Η ιδέα ότι οι ανθρώπινες σκέψεις, ενέργειες και συναισθήματα θα μπορούσαν να επηρεαστούν από ερεθίσματα που δεν γίνονται αντιληπτά, ξαφνικά φάνηκε σε πολλούς ενδιαφέρουσα.
Είναι όμως πραγματικότητα όλα αυτά; Αυτό που μπορούμε να σας πούμε με σιγουριά είναι ότι, από τον καιρό εκείνο μέχρι σήμερα υπάρχουν υποστηρικτές και πολέμιοι της ιδέας καθώς και μία έντονη διαμάχη μεταξύ τους.
Πριν σας πούμε το πως ξεκίνησε αυτή η ιστορία, ας δούμε λίγο τι είναι αυτά τα «ερεθίσματα» ή «υποσυνείδητα μηνύματα» που -κατά κάποιους- μπορούν να επηρεάσουν την «υποσυνείδητη αντίληψη» μας.
Σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία υπάρχουν τέσσερις μέθοδοι παραγωγής υποσυνείδητων ερεθισμάτων.
* Ο πρώτος τρόπος είναι μέσω της χρήσης οπτικών ερεθισμάτων. Για παράδειγμα, μια εικόνα που προβάλλεται κατά τη διάρκεια μίας κινηματογραφικής προβολής ή τηλεοπτικής εκπομπής, για σύντομο χρονικό διάστημα έτσι ώστε οι θεατές να μην μπορούν να αντιληφθούν ότι την είδαν.
* Ο δεύτερος τρόπος είναι μέσω της χρήσης ακουστικών ερεθισμάτων. Αρχικά η μέθοδος αυτή χρησιμοποιούσε την τεχνική της επιταχυνόμενης ομιλίας, όπως στο σύστημα Muzak. Στην περίπτωση αυτή το ηχογραφημένο μήνυμα παίζεται με χαμηλή ένταση και καλύπτεται από μουσική ή άλλους ήχους ώστε οι ακροατές να μην μπορούν να αντιληφθούν ότι το άκουσαν. Σήμερα έχουν ανακαλυφθεί νέες τεχνολογίες οι οποίες δεν απαιτούν την χρήση ήχου κάλυψης. Οι τεχνολογίες αυτές σε συνδυασμό με ευρήματα ερευνών που λένε ότι τα ηχητικά μηνύματα παρουσιάζουν μεγαλύτερη «διεισδυτικότητα», δίνουν στη μέθοδο αυτή ιδιαίτερη βαρύτητα.
* Ο τρίτος τρόπος είναι επίσης οπτικός. Περιλαμβάνει την ενσωμάτωση (κρύψιμο) εικόνων σε μια μεγαλύτερη εικόνα που παρουσιάζεται αθώα σαν διαφήμιση ή συνοδεύει ένα κείμενο. Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, οι κρυμμένες εικόνες είναι αυτές που δίνουν το υποσυνείδητο ερέθισμα που επηρεάζει το θεατή.
* Ο τέταρτος τρόπος περιλαμβάνει την υποβολή. Η υποβολή ανήκει στην ομάδα των τεχνικών που περιλαμβάνει την πειθώ και την επιρροή. Η υποβολή αποτελεί από μόνη της ένα μεγάλο κεφάλαιο για να μπορέσουμε να την αναλύσουμε εδώ. Όποιος επιθυμεί μπορεί να βρει πολλές πληροφορίες στο κεφάλαιο «Επικοινωνία» στο Matrix Framework στην ιστοσελίδα μας. Θα προσπαθήσουμε όμως να σας δώσουμε ένα απλό παράδειγμα. Είναι το παιχνίδι που κάποιος κάνει γρήγορα μία σειρά ερωτήσεων που έχουν μία συγκεκριμένη προφανή απάντηση. Στο τέλος της σειράς των ερωτήσεων ακολουθεί μία ερώτηση παγίδα η οποία δεν έχει την ίδια απάντηση με τις προηγούμενες και όμως οι ερωτώμενοι δίνουν την ίδια απάντηση και σε αυτή. Π.χ. 1) Ερ: Τι χρώμα έχει η φανέλα του Ολυμπιακού; Απ: Κόκκινο 2) Τι χρώμα έχει το αίμα; Απ: Κόκκινο 3) Τι χρώμα έχει εσωτερικά το ώριμο καρπούζι; Απ: Κόκκινο 4) Τι χρώμα έχει .... κ.ο.κ και στο τέλος η ερώτηση παγίδα «Με τι χρώμα περνάμε το φανάρι στο δρόμο;» Η συνηθισμένη απάντηση είναι «Κόκκινο».
Τώρα που μάθαμε τα βασικά για την «υποσυνείδητη αντίληψη» και τα «υποσυνείδητα μηνύματα», μπορούμε να μιλήσουμε για το πως ξεκίνησε αυτή η ιστορία.
Στο ιστορικό που ακολουθεί περιγράφουμε πειράματα, έρευνες και μελέτες που δείχνουν ότι η θεωρία αυτή είναι αληθινή. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πειράματα, έρευνες και μελέτες που αποδεικνύουν ακριβώς τα αντίθετα. Κάθε άλλο μάλιστα. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν τόσες πολλές έρευνες, που δεν μπορούμε να σας πούμε με σιγουριά αν είναι περισσότεροι αυτοί που πιστεύουν ότι είναι αλήθεια ή αυτοί που πιστεύουν ότι είναι ψέματα. Ο λόγος που εδώ προβάλουμε τις έρευνες που λένε ότι είναι αλήθεια είναι απλός. Αν δεν είναι αλήθεια, δεν μας αφορά και μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι.
James Vicary
Το πρώτο γνωστό πείραμα για την «υποσυνείδητη αντίληψη» έγινε το 1957 από τον James Vicary ιδιοκτήτη της εταιρείας Subliminal Projection Co., Inc. Είχε διάρκεια έξι εβδομάδων και πραγματοποιήθηκε σε ένα κινηματογράφο που ονομαζόταν Fort Lee, στο New Jersey. Ο κινηματογράφος πρόβαλε την ταινία «Picnic». Κατά την διάρκεια του πειράματος μία ειδική συσκευή πρόβαλε κάθε πέντε δευτερόλεπτα στην οθόνη που παιζόταν η ταινία τα μηνύματα, «Drink (πιες) Coca-Cola» και «Hungry? Eat Popcorn (πεινάς; φάε ποπ κορν)». Κάθε προβολή διαρκούσε μόλις τρία χιλιοστά του δευτερολέπτου ώστε οι θεατές να μην μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι είδαν τα μηνύματα. Στο τέλος του πειράματος ο James Vicary ισχυρίστηκε ότι οι πωλήσεις της Coca-Cola αυξήθηκαν κατά 18.1% και του ποπ κορν κατά 57.7% (πηγή: Psychology Encyclopedia 1999).
Κανείς δεν μπορούσε να πιστοποιήσει τα αποτελέσματα του πειράματος. Τελικά ο ίδιος ο James Vicary τα χαρακτήρισε μετά από καιρό κατασκευασμένα. Όμως η υστερία είχε αρχίσει.
Τα ΜΜΕ της εποχής άρχισαν να δημοσιεύουν άρθρα με τίτλους όπως «η χειρότερη εφεύρεση από την ανακάλυψη του πυροβόλου όπλου» και «το ανθρώπινο μυαλό έσπασε» που δημοσιεύτηκαν στο Journal of Marketing 1982. Η εφημερίδα Globe and Mail δημοσίευσε ένα άρθρο που έλεγε ότι «αφού η “υποσυνείδητη αντίληψη” επηρεάζεται, θα μπορούσαν αδίστακτοι ηγέτες να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία αυτή στη διάδοση της προπαγάνδας τους». Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το Χόλυγουντ ήρθε να ενισχύσει την υστερία δημιουργώντας δύο ταινίες με θέμα τα υποσυνείδητα μηνύματα. Αυτό ήταν. Η υστερία γενικεύτηκε. Ραδιοφωνικοί σταθμοί άρχισαν να μεταδίδουν υποσυνείδητα μηνύματα όπως «Η τηλεόραση είναι βαρετή», κ.α. γεγονός που οδήγησε στη θέσπιση νόμων που απαγόρευαν τη χρήση «υποσυνείδητων μηνυμάτων» στην τηλεόραση.
Όμως αυτοί που κυριολεκτικά αγκάλιασαν αυτή την ιδέα ήταν οι άνθρωποι του μάρκετινγκ. Το σκεπτικό τους ήταν απλό. Αν γίνεται να επηρεαστούν οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι ενέργειες των ανθρώπων για ένα συγκεκριμένο προϊόν χωρίς αυτοί να το ξέρουν, αυτό είναι ένας ισχυρός τρόπος να προωθηθούν οι πωλήσεις.
Lloyd H. Silverman
Ο πρώτος που προσπάθησε να ερευνήσει το πόσο τα «υποσυνείδητα μηνύματα» επηρεάζουν την καταναλωτική μας συμπεριφορά ήταν ο Lloyd H. Silverman. Ο Silverman βασίστηκε στην φροϋδική ψυχαναλυτική θεωρία που μας λέει ότι μας έχουμε «ασυναίσθητες επιθυμίες» (η συγκεκριμένη θεωρία έχει δεχτεί πολλές κριτικές που λένε ότι τα στοιχεία που την υποστηρίζουν δεν είναι επαρκή).
Για τα πειράματα του, χρησιμοποίησε άτομα που έπασχαν από σοβαρή κατάθλιψη και μελέτησε το αν ο βαθμός της κατάθλιψης τους θα μπορούσε να αυξηθεί. Χώρισε τους ανθρώπους σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα έδωσε το υποσυνείδητο μήνυμα «Κατέστρεψε τη μητέρα σου (destroy mother)». Στην δεύτερη ομάδα έδωσε το υποσυνείδητο μήνυμα «Οι άνθρωποι σκέφτονται (people thinking)». Στη συνέχεια απέδειξε ότι η κατάθλιψη στους ανθρώπους της πρώτης ομάδας είχε αυξηθεί. Το πείραμα αυτό μπορεί να φαίνεται βάρβαρο, αλλά τα αποτελέσματα απέδειξαν ότι «υποσυνείδητα μηνύματα» λειτουργούν μόνο όταν σχετίζονται με μια «ασυναίσθητη επιθυμία».
Για παράδειγμα, αν ένα πρόσωπο δίνει μεγάλη σημασία στην εμφάνιση του και δει ένα διαφημιστικό της Revlon που περιέχει το υποσυνείδητο μήνυμα «Επιλέγω Revlon» μπορεί να επηρεαστεί και να αγοράσει Revlon. Αντίθετα, ένα πρόσωπο που μισεί την Pepsi δεν μπορεί να επηρεαστεί για να βγει και να αγοράσει ένα κουτί Pepsi. Γι’ αυτό οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τα «υποσυνείδητα μηνύματα», πρέπει να επικεντρώνουν τις διαφημίσεις τους γύρω από τις καταναλωτικές ασυναίσθητες επιθυμίες.
Τα αποτελέσματα του πειράματος αυτού δημοσιεύτηκαν στο Journal of Advertising Research 1979.
Evangelic Chakalis and Geoffrey Lowe
Σειρά στις έρευνες έχουν οι Evangelic Chakalis and Geoffrey Lowe που έκαναν ένα πείραμα με 60 σπουδαστές για να ανακαλύψουν αν η εκμάθηση / η μνήμη τους θα μπορούσε να ενισχυθεί μέσω «υποσυνείδητων μηνυμάτων» που ενσωματώθηκαν σε χαλαρωτική μουσική.
Το πείραμα πήρε το όνομα «πρόσωπο - όνομα - επάγγελμα» επειδή θέλησαν να ανακαλύψουν γιατί είναι δύσκολο θυμόμαστε τα ονόματα και τα επαγγέλματα ανθρώπων των οποίων τα πρόσωπα έχουμε δει σε φωτογραφία.
Η ομάδα των εξήντα χωρίστηκε σε τρεις ομάδες είκοσι, κάθε μια ίσο αριθμό γυναικών και ανδρών. Η πρώτη ομάδα ήταν η ομάδα ελέγχου. Οι άλλες δύο ομάδες ήταν οι πειραματικές ομάδες. Και στις τρεις ομάδες δόθηκαν οκτώ φωτογραφίες ανθρώπων και τους ζητήθηκε να θυμούνται τα ονόματά και τα επαγγέλματά τους. Κατόπιν, από την πρώτη ομάδα ζητήθηκε να περιμένει σε ένα δωμάτιο χωρίς μουσική, στην δεύτερη ομάδα ζητήθηκε να περιμένει σε ένα δωμάτιο όπου ακουγόταν μουσική που δεν περιείχε «υποσυνείδητα μηνύματα», ενώ στην ζητήθηκε να περιμένει σε ένα δωμάτιο όπου ακουγόταν μουσική που περιείχε «υποσυνείδητα μηνύματα». Αφού άκουσαν την μουσική, οι ομάδες κλήθηκαν να θυμηθούν τα ονόματα και τα επαγγέλματα των οκτώ φωτογραφιών που είχαν δει. Αυτή η διαδικασία επαναλήφθηκε ολόκληρη τρεις φορές.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι που συμμετείχαν στην τρίτη ομάδα και είχαν ακούσει τα «υποσυνείδητα μηνύματα» είχαν σημαντική βελτίωση στην ανάμνηση των ονομάτων μόνο. Η βελτίωση στην ανάμνηση των επαγγελμάτων ήταν περιορισμένη.
Με αυτό το πείραμα αποδείχθηκε ότι: α) τα ηχητικά «υποσυνείδητα μηνύματα» λειτουργούν πραγματικά και β) η τοποθέτηση «υποσυνείδητων μηνυμάτων» στη μουσική των διαφημίσεων, βοηθά τους καταναλωτές να θυμούνται καλύτερα τα ονόματα των προϊόντων (εμπορικά σήματα), γεγονός που δίνει στους εμπόρους ένα εργαλείο μάρκετινγκ.
Το πείραμα αυτό δημοσιεύτηκε στο Perceptual and Motor Skills 1992.
Kenneth Parker
Θα τελειώσουμε την παρουσίαση ερευνών με την εργασία του Dr. Kenneth Parker καθηγητή στο Queens College της Νέας Υόρκης. Στο πείραμα αυτό ο καθηγητής (με τρόπο παρόμοιο με το πείραμα Silverman) έδειξε στην ομάδα του τη λέξη «Plastic». Στην συνέχεια ζητήθηκε από την ομάδα να γράψει μία λέξη που να περιέχει τα γράμματα «Pla». Αποτέλεσμα ήταν ότι όλοι έγραψαν την λέξη «Plastic» και κανείς κάποια άλλη λέξη όπως Place, Plant, Plasticine, κ.λ.π. Στην συνέχεια ζητήθηκε από την ομάδα να γράψει μία λέξη που να περιέχει τα γράμματα «Ela». Οι δύο πιο κοινές λέξεις στα αγγλικά είναι Elastic και Elated, όμως και πάλι όλοι έγραψαν την λέξη Elastic.
Disney & Co.
Στο σημείο αυτό νομίζουμε ότι πήρατε μια καλή ιδέα για τα πειράματα που έχουν γίνει και βρέθηκαν θετικά. Θυμηθείτε ότι υπάρχουν άλλα τόσα που μας βεβαιώνουν για τα ακριβώς αντίθετα. Ποιος όμως τα χρησιμοποιεί όλα αυτά; Η γνωστή μας Disney έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα. Αν και η Disney το αρνείται κατηγορηματικά αυτοί που την κατηγορούν ισχυρίζονται ότι:
* Στην ταινία «Ο Βασιλιάς των Λιονταριών» υπάρχει μία σκηνή στην οποία ένα λιοντάρι εκρήγνυται σε σκόνη και μέσα στη σκόνη εμφανίζεται η λέξη "Sex".
* Στην ταινία «Αλαντίν» στη σκηνή των μπαλκονιών ακούγεται ένα ηχητικό «υποσυνείδητο μήνυμα» που λέει «Good teenagers take off your clothes (Οι καλοί νέοι βγάζουν τα ρούχα τους)».
* Στην ταινία «Η μικρή γοργόνα» σε κάποια σκηνή εμφανίζεται ένα πέος.
Και ενώ εταιρείες όπως η Disney αρνούνται κατηγορηματικά ότι περιλαμβάνουν «υποσυνείδητα μηνύματα» στις ταινίες τους, κάποιοι άλλοι όπως ο σκηνοθέτης William Friedkin, προσπαθούν να τις προωθήσουν εμπορικά δηλώνοντας ότι περιέχουν «υποσυνείδητα μηνύματα». Βγάλτε εσείς άκρη τώρα.
Ο κατάλογος συνεχίζεται. Για χρήση «υποσυνείδητων μηνυμάτων» έχουν κατηγορηθεί στο παρελθόν γνωστές μάρκες τσιγάρων (Kent, Camel), ποτών (Chivas Regal), κ.α.
Ρίξτε μια ματιά σε αυτό το site. Έχει και άλλα ενδιαφέροντα σημεία...
http://www.kirgoussios.com/fgr/index.php
Κι αν δεν μπορείς να κάνεις την ζωή σου όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς:
μην την εξευτελίζεις
Θα ήθελα, πάντως, να επισημάνω πως αρκετές φορές η σχετική φημολογία δεν έχει αντίκρυσμα στην πραγματικότητα (την οποία ελάχιστοι έχουν την υπομονή ή τα μέσα να ελέγξουν).
Κάποια παραδείγματα:
1) Στην ταινία "Η μικρή γοργόνα" δεν εμφανίζεται πουθενά φαλλός. Η σχετική ιστορία αφορά μια λεπτομέρεια μιας διαφημιστικής αφίσας της ταινίας. Ένας πυργίσκος κάστρου στο φόντο έχει ένα ακαθόριστα φαλλικό σχήμα (αν το δει κανείς με... αρκετή φαντασία!). Όταν εντοπίστηκε η ομοιότητα ο πυργίσκος αφαιρέθηκε για να μη σκανδαλίζει. Τίποτα "υποσυνείδητο" στην υπόθεση.
2)
quote:
Το πρώτο γνωστό πείραμα για την «υποσυνείδητη αντίληψη» έγινε το 1957 από τον James Vicary ιδιοκτήτη της εταιρείας Subliminal Projection Co., Inc. Είχε διάρκεια έξι εβδομάδων και πραγματοποιήθηκε σε ένα κινηματογράφο που ονομαζόταν Fort Lee, στο New Jersey. Ο κινηματογράφος πρόβαλε την ταινία «Picnic». Κατά την διάρκεια του πειράματος μία ειδική συσκευή πρόβαλε κάθε πέντε δευτερόλεπτα στην οθόνη που παιζόταν η ταινία τα μηνύματα, «Drink (πιες) Coca-Cola» και «Hungry? Eat Popcorn (πεινάς; φάε ποπ κορν)». Κάθε προβολή διαρκούσε μόλις τρία χιλιοστά του δευτερολέπτου ώστε οι θεατές να μην μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι είδαν τα μηνύματα. Στο τέλος του πειράματος ο James Vicary ισχυρίστηκε ότι οι πωλήσεις της Coca-Cola αυξήθηκαν κατά 18.1% και του ποπ κορν κατά 57.7% (πηγή: Psychology Encyclopedia 1999).
Ο Βίκαρυ ήταν ερευνητής ψυχολογίας (και όχι από τους αξέχαστους!). Έμεινε στην ιστορία για αυτό το πείραμα, αλλά με αποτελέσματα που ανακοίνωσε ο ίδιος χωρίς κανείς να τα ελέγξει. Όταν του ζητήθηκε να επαναλάβει το πείραμα για να αποδειχθούν οι ισχυρισμοί του, απέτυχε. Αργότερα παραδέχθηκε το ψεύδος του. Οι περισσότεροι που ασχολήθηκαν με το θέμα κατέληξαν πως δεν έκανε καν το υποτιθέμενο πείραμα. Κι όμως άρχισε μια "υστερία" (όπως σωστά λέει ο SoSaT) που δεν σταμάτησε ως τώρα: το ψεύδος είναι πιο "γαργαλιστικό"!
3) Η θέσπιση νόμων για τα "υποσυνείδητα μηνήματα" ξεκίνησε με την απάτη του Βίκαρυ σε μια λαϊκίστικη κίνηση των αμερικάνων νομοθετών σε εποχές που η μαζική υστερία για το θέμα είχε εξαπλωθεί. Μέχρι τώρα δεν θεωρείται πως έχουμε αποδείξεις ότι τέτοια μηνήματα λειτουργούν.
4) Η τοποθέτηση μηνημάτων σε τηλεοπτική εικόνα (σε διαφημίσεις π.χ) δεν είναι κάτι που μπορεί να περάσει απαρατήρητο -ακόμα κι αν δεχτούμε πως μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Η τηλεοπτική εικόνα διαιρείται σε 25 καρρέ το δευτερόλεπτο (στο σύστημα Pal) το οποίο είναι αρκετό για να εντοπιστεί κάποιο "ξένο σώμα" από το μάτι μας. Ακόμα και αν μπει σε ένα από τα δυο fields που συνθέτουν κάθε τηλεοπτικό καρρέ, ακόμα και τότε γίνεται αντιληπτό. Τα περίφημα "υποσυνείδητα μηνήματα" του σκηνοθέτη Friedkin (στην ταινία "Εξορκιστής") δεν είναι και πολύ... υποσυνείδητα! Κρατούν συχνά κάμποσα καρρέ και αν προσέξει κανείς καταλαβαίνει καλά πως κάτι παρεμβάλλεται στη ροή της εικόνας και μάλιστα βλέπει και τι είναι αυτό. Είναι αποτελεσματικά, φυσικά, στη δημιουργία έντασης και είναι έντονες εικόνες που αυξάνουν την αγωνία στην ταινία αλλά χωρίς να δίνουν λαβή για να μιλάμε για φοβερές και τρομερές μεθόδους κατά του μυαλού μας!
No Method, No Guru, No Teacher
quote:
Χεχε!
Αγαπητή μου nst, προσωπικά δεν θυμάμαι κάποιο περιστατικό που κάποιος να επιβλήθηκε στην σκέψη μου με κάποιο τέχνασμα.
Δεν το λέω για να κάνω τον έξυπνο, το λέω επειδή δεν θυμάμαι να μου συνέβη αυτό.
Πάντως δεν το θεωρώ αδιανόητο αυτό, το να σε υποβάλλει κάποιος να αγοράσεις κάτι που πραγματικά δεν το έχεις ανάγκη.
Αν για παράδειγμα έρθει σπίτι μου ένας πλασιέ κι έχει τέτοια νοητική δύναμη ώστε να με υποβάλλει στην αγορά μιάς μηχανής του γκαζόν πχ (που μου είναι τελείως άχρηστη), τότε θα με έχει υποβάλλει μιάς και ποτέ μου δεν είχα την ανάγκη να έχω ένα τέτοιο μηχάνημα....
Έχω ακούσει μερικά πράγματα πάνω σε αυτό το θέμα.
Δεν είναι απλώς το θέμα στο διάβασμα σκέψης ή στην ύπνωση. Τα περισσότερα από αυτά ανήκουν πιστεύω στην σφαίρα της φαντασίας και της παραφιλολογίας και όχι της πραγματικότητας.
Πιστεύω ότι μπορεί να γίνει κάτι παρόμοιο με το διάβασμα σκέψης ή την υποβολή, αλλά όχι όπως το φανταζόμαστε. Αυτό στο οποίο πιστεύω είναι στην υποσυνείδητη αποστολή μηνυμάτων στον εγκέφαλο του άλλου προσώπου μέσω της γενικότερης στάσης.
Δίνω ένα παράδειγμα για να γίνω κατανοητός. Έχετε ακούσει για την γλώσσα του σώματος; Όποιος την ξέρει, την κατέχει, έχει και το παιχνίδι.
Η γλώσσα του σώματος αποτελείται από το σύνολο των μηνυμάτων που δεχόμαστε από την εικόνα του προσώπου στο οποίο αναφερόμαστε. Ιδιαιτέρως υπεραπλουστευτικά θα αναφέρω το εξής: μια κοπέλα βλέπει έναν τυπά να στέκεται με τα πόδια σε σχήμα τριγώνου και όχι κολλητά, να έχει το στήθος προς τα έξω και κορδωτό και όχι μαζεμένο, με τα μάτια να κοιτάει στον ορίζοντα και όχι στο πάτωμα. Αμέσως σκέφτεται πως "αυτός δεν είναι κακομοίρης". Ο τύπος στο παράδειγμά μας περνάει το υποσυνείδητο μήνυμά του στην κοπέλα πως δεν είναι κακομοίρης, έχει αυτοπεποίθηση.
Κάπως έτσι δομείται ολόκληρος ο μηχανισμός. Με τον τρόπο με τον οποίο έχει δομηθεί ο ανθρώπινος (αρσενικός ή θηλυκός) εγκέφαλος μπορεί ο καθένας να χρησιμοποιήσει μερικές ατέλειες για να <<διαβάσει>> από την γλώσσα του σώματος του άλλου τα αισθήματά του. Με αυτό τον τρόπο προκύπτει το "διάβασμα" της σκέψης, με το να κοιτάει κάποιος αρκετά έμπειρος να ξεχωρίζει την γλώσσα του σώματος, τα υποσυνείδητα μηνύματα που περνάει κάποιος (θέλει δεν θέλει, προκύπτουν αυθόρμητα), ώστε αντίστοιχα να ξεχωρίζει την σκέψη του άλλου.
Μερικά για αυτό υπάρχουν σε ένα υπέροχο βιβλίο ψυχολογίας του Allan Pease - Body Language.
Με ανάλογο τρόπο μπορεί να προκύψει και η υποβολή. Με την χρήση λέξεων-κλειδιών, ιδιαίτερα έντονα φορτισμένων, μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει απλά και μόνο τον λόγο για να υποβάλλει κάποιον. Κάποιος μπορεί κατ' αυτό τον τρόπο, ελέγχοντας τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται, τον τόνο της φωνής του, ιδιαίτερα το βλέμμα των ματιών του (ξεκούραστο - έντονο), να περάσει το μήνυμά του - να δημιουργήσει μια καινούρια επιθυμία σε κάποιον. Μπορεί τονίζοντας μερικές λέξεις (θέλει και προπόνηση για να προκύπτει σχεδόν φυσιολογικά) να συνδέσει στον λόγο του και στο πρόσωπό του συγκεκριμένα αισθήματα (ιδιαίτερα δυνατό μείγμα για να συνδέσεις στο μυαλό μιας κοπέλας το πρόσωπό σου με τα αισθήματα που θέλεις - ενθουσιασμός, έρωτας), ώστε αυτά μετά να προκύπτουν αυθόρμητα.
Μην σας ξεγελά η απλοικότητα των παραδειγμάτων, είναι ολόκληρη επιστήμη το θέμα, και ιδιαίτερα χαοτική.
Οπότε Incubus ίσως να σου παρουσιάστηκε κάποιος μπαγαπόντης σαν κι εμένα κάποια στιγμή, να χρησιμοποίησε τέτοιες τεχνικές και να σου δημιούργησε μέσα σου την επιθυμία να εκτελέσεις τον σκοπό του χωρίς να το πάρεις χαμπάρι.
----------------------
There are 10 types of people, those who know binary and those who don't.
Όσον αφορά για τον τυπά με τα πόδια σε σχήμα τρίγωνο, εάν τον έβλεπα εγώ δεν θα έλεγα «δεν είναι κακομοίρης» θα έλεγα «άλλος ψωνισμένος μας έκατσε».
Θυμάμαι σε κάποια δουλειά κάναμε meeting, είμασταν περίπου 10 άτομα καθισμένα σε καρέκλες χωρίς μπράτσα, εγώ από την μπουρδολογία κοίταζα τριγύρω χωρίς να βλέπω κανέναν και σκεφτόμουν τα δικά μου, σιγά σιγά κόντεψα να ξαπλώσω πάνω στην καρέκλα από την βαρεμάρα, είχα βάλει τα πόδια το ένα πάνω στο άλλο και τα χέρια τα είχα πλέξει στο στήθος για να μην πέφτουν ως νεκρά κάτω και διακρίνομαι ότι βαριέμαι. 
Αρχίζουν λοιπόν να μιλάνε για την γλώσσα του σώματος, όλοι πωλητές βλέπεις, και θεώρησαν καλό να χρησιμοποιήσουν ως παράδειγμα εμένα.
Πετάγεται ένας ξύπνιος και λέει να για παράδειγμα η τάδε, έχει τα χέρια της έτσι γιατί αμύνεται, ξέρω εγώ έχω κάνει σεμινάρια στην προηγούμενη δουλειά μου, τι να του πω εγώ, ότι την τύφλα του δεν ξέρει και ότι απλώς κοιμάμαι. Δεν μίλησα καθόλου και συνέχισα τον ύπνο μου, όλοι βέβαια οι υπόλοιποι συμφώνησαν.
Πάντως συμφωνώ για το ολόκληρη επιστήμη.
quote:
Οπότε Incubus ίσως να σου παρουσιάστηκε κάποιος μπαγαπόντης σαν κι εμένα κάποια στιγμή, να χρησιμοποίησε τέτοιες τεχνικές και να σου δημιούργησε μέσα σου την επιθυμία να εκτελέσεις τον σκοπό του χωρίς να το πάρεις χαμπάρι.
Προσπαθώ να έχω τα μάτια μου 14, οπότε ελπίζω ο μπαγαπόντης να την κάνει με ελαφρά... 
quote:
Όσον αφορά για τον τυπά με τα πόδια σε σχήμα τρίγωνο, εάν τον έβλεπα εγώ δεν θα έλεγα «δεν είναι κακομοίρης» θα έλεγα «άλλος ψωνισμένος μας έκατσε».
Ε, μα τι θέλετε!
Να κάθεται με το κεφάλι στο πάτωμα και τα πόδια στο ταβάνι?
Πάντως, νομίζω οτι πολλές φορές ο τρόπος που καθόμαστε υποδηλώνει κάποια συναισθήματα μας ή κάποιες ψυχικές μας καταστάσεις.
Εγώ πάντως δε μπορώ να κάθομαι για πολλή ώρα σταθερός, βρέ παιδιά.
Πιάνομαι και συνέχεια αλλάζω τα πόδια μου κτλ.
Λέτε αυτό να υποδηλώνει τρέλα?
In anticipation of my resurrection...
Edited by - Dying_Incubus on 05/03/2006 16:15:34
quote:
Όσον αφορά για τον τυπά με τα πόδια σε σχήμα τρίγωνο, εάν τον έβλεπα εγώ δεν θα έλεγα «δεν είναι κακομοίρης» θα έλεγα «άλλος ψωνισμένος μας έκατσε».
Φίλη pyramid, δεν είναι το θέμα τι θα σκεφτείς μόνο, είναι υποσυνείδητα τι θα φτάσει στο μυαλό σου. Αν ο τύπος συνδεθεί με συγκεκριμένα αισθήματα, τον σκοπούλη του τον πέτυχε.
Και όσον αφορά τα περί ψωνισμένου, το στυλ του "ανυπότακτου", αυτού που δεν γίνεται θύμα για καμμία όπως και να το κάνεις "περνάει".
Ας το <<χοντρύνω>> λίγο το πράγμα:
http://www.nlpinfo.com/
quote:
Θυμάμαι σε κάποια δουλειά κάναμε meeting, είμασταν περίπου 10 άτομα καθισμένα σε καρέκλες χωρίς μπράτσα, εγώ από την μπουρδολογία κοίταζα τριγύρω χωρίς να βλέπω κανέναν και σκεφτόμουν τα δικά μου, σιγά σιγά κόντεψα να ξαπλώσω πάνω στην καρέκλα από την βαρεμάρα, είχα βάλει τα πόδια το ένα πάνω στο άλλο και τα χέρια τα είχα πλέξει στο στήθος για να μην πέφτουν ως νεκρά κάτω και διακρίνομαι ότι βαριέμαι.Αρχίζουν λοιπόν να μιλάνε για την γλώσσα του σώματος, όλοι πωλητές βλέπεις, και θεώρησαν καλό να χρησιμοποιήσουν ως παράδειγμα εμένα.
Πετάγεται ένας ξύπνιος και λέει να για παράδειγμα η τάδε, έχει τα χέρια της έτσι γιατί αμύνεται, ξέρω εγώ έχω κάνει σεμινάρια στην προηγούμενη δουλειά μου, τι να του πω εγώ, ότι την τύφλα του δεν ξέρει και ότι απλώς κοιμάμαι. Δεν μίλησα καθόλου και συνέχισα τον ύπνο μου, όλοι βέβαια οι υπόλοιποι συμφώνησαν.Πάντως συμφωνώ για το ολόκληρη επιστήμη.
Ακριβώς
quote:
Προσπαθώ να έχω τα μάτια μου 14, οπότε ελπίζω ο μπαγαπόντης να την κάνει με ελαφρά...
Φίλε μου υπήρξαν άνθρωποι που μιμόντουσαν ακόμη και την συχνότητα με την οποία αναπνέεις για να στην φέρουν. Το κατά πόσον το body language σου μπορείς να το κάνεις ίδιο με του προσώπου ώστε τα βαθύτερα ένστικτα να βαρέσουν το καμπανάκι "δικός μας" είναι μεγάλο θέμα, και δουλεύει ρολόι.
----------------------
There are 10 types of people, those who know binary and those who don't.
και ζητώ συγγνώμη για την παρέμβαση μου...
Σε γενικές γραμμές συνφωνώ με τα λεγόμενά σας και κυρίως της pyramid και των WWalker και wendigo...
Θα ήθελα μόνο να εκφράσω την ταπεινή μου άποψη όσον αφορά ένα ποστ του ΣΤΑΜΑΤΗ, νομίζω...
quote:
...Το βιβλιο του κ. ΓΑΒΡΙΗΛ ΣΙΜΟΝΕΤΟΥ "Η ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ" απο τον Πιρινο κοσμο ειναι 200 σελ-
....Οτι τις δυναμεις αυτες τις χανεις (αν τις χρησιμοποιήσεις για το κακό)το αναφερει σε πολλα σημεια.
...
Η δική μου ταπεινή άποψη, είναι πως δεν τις χάνει κάποιος/α...
Και προς αποφυγεί κάθε παρεξηγήσεων... γνώμη μου και τίποτε παραπέρα...
Με εκτίμηση πάντα,
nobody
Edited by - nobody5001 on 07/03/2006 01:37:09
"Ο αναζητητης που κανει χρηση αυτων των Αστρικων η Ψυχικων η αλλιως
Μαγικων δυναμεων, ξεστρατιζει απο το Πνευματικο μονοπατι και γρηγορα
τις χανει."
Μιλησα τηλεφωνικα με τον κ. Σιμονετο και η απαντηση του ηταν οτι εαν
χρησιμοποιησης αυτες τις δυναμεις για κακο τοτε το κακο γυριζει
σε εσενα.
Αγαπητοι φιλοι ευχομαι και εγω να ειναι ετσι.
γνώμη εξέφρασα, δικαίωμα να πιστεύει, ή να αμφισβητεί κάποια πράγματα, έχει ο καθένας μας δεν νομίζεις? (δίχως να υποτειμώ τα λόγια σου)...
Με εκτίμηση πάντα,
nobody
Η περιπτωση που σε μια συζητηση προσωπο με προσωπο θελεις ο απεναντι σου να συμφωνησει ή να δεχτει την αποψη σου χωρις ομως να το επιδιωξεις με επιχειρηματα απλα με σκεψη θεωρειται υποβολη?Κι οταν ακομη παρακολουθεις καποιους να παιζουν χαρτια και σκεφτεις να ριξει ο ταδε το ταδε φυλλο (εννοειται οτι βλεπεις τα χαρτια του)και τελικα το κανει?
Καπου παλιοτερα διαβασα οτι υποβολη θεωρειται η συνειδητοποιημενη κατευθυνση σκεψεων προς ενα ατομο με σκοπο να κανει πραξη αυτο που ο υποβολεας θελει.Οταν ομως απλα συμβαινει χωρις να κατευθυνει με σκοπο καποιος τις σκεψεις του?Απλα το θες και συμβαινει.Είναι τότε απλά συμπτωση?
Οταν τα παραπανω συμβαινουν παραπανω απο δυο-τρεις φορες δεν παυει να θεωρειται συμπτωση?
Υποβολή είναι αυτό που είχες διαβάσει. Τώρα γι΄αυτό το "έτσι απλά συμβαίνει" διατηρώ κάποιες αμφιβολίες. Μπορεί να μεταδίδεις την σκέψη σου, να συντονίζεσαι εύκολα με τον άλλον και να συμβαίνει, από την στιγμή όμως που θα αντιληφθείς ότι είναι εφικτό θεωρώ κάπως δύσκολο να μην μπεις στον πειρασμό.
Πάντως στο παράδειγμα που έφερες για την επικοινωνία με κάποιον που θέλεις να δεχτεί την θέση σου χωρίς επιχειρήματα, η γνώμη μου είναι ότι πρόκειται για υποβολή.
Γενικά όλα αυτά δεν πιστεύω ότι είναι και τόσο σύμπτωση.