Το φταιξιμο μοιραζεται αλλα νομιζω πως το μεγαλυτερο κομματι πεφτει στα θυματα.Οι θυτες πουλανε ελπιδα,αυτο ειναι το οπλο τους.Ελπιδα οτι κατι θα αλλαξει,οτι κατι θα γινει,οτι κατι δεν θα γινει.Ειναι εξοργιστικο.Μα ετσι ζουν.Αναρωτιεμαι συχνα πως γυρνουν σπιτι τους,ποσα ησυχα θα πανε να κοιμηθουνε αραγε ξεροντας οτι εχουν παραπλανησει και κοροιδεψει ανθρωπους που εχουν αναγκη?Επαγγελμα σου λεει.Και η δουλεια δεν ειναι ντροπη,λενε καποιοι.Εξαλλου ουτε πρωτοι ειναι ουτε οι τελευταιοι.Μα το επιλεγουν τα θυματα.Πολλοι εξαλλου γνωριζουν οτι ειναι απατη αλλα εχουν αυτη την απροσδιοριστη αναγκη να μιλησουν με καποιον,να αγορασουν το παραμυθι του,ποτε δεν ξερεις λενε,ισως.

Οσο αφορα ομως αυτους που μπορουν να δουν,η επιλογη του να αποκαλυψεις στον αλλο το μελλον του ειναι δυσκολη.Βαρυ θεμα.Δεν ειναι απλο..

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ Η ΑΠΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.21/03/2006, 11:14:35

Another star σε ευχαριστω για την απαντηση.Μ'αρεσει πολυ η υπογραφη σου...ολοι γυρναμε μονοι να βρουμε "θεο"!

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ Η ΑΠΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.18/03/2006, 19:03:13

AVATARGR γραφεις

quote:
Ο ΔΡΟΜΣΟ ΜΑΚΡΥΣ...

και εσυ gretel

quote:
Πίστεψέ με σε καταλαβαίνω ΑΠΟΛΥΤΑ

Λοιπον αυτες τις μερες προχωρησα..στην σπηλια,γνωριζω οτι η αποσταση ειναι μεγαλη και οτι υπαρχουν κι αλλοι τριγυρω.Προχωρησα ξεχνωντας το φακο,ειναι ακομη νωρις.Εγινε κατι ομως.Κακο.Κι ετσι απλα οταν μου το ειπαν ηξερα ποιος ηταν.Ειδα το προσωπο του.Ενας γνωστος που το πρωι ειχε περασει απο το γραφειο μου.Αυτος ηταν.Τελικα τον επιασαν μια μερα μετα.

Τρομαξα.Γιατι σκεφτηκα οτι αυτος ηταν ο ενοχος?Δεν μου φτανει αυτο.Ισως ειναι αλαζονεια αλλα δεν μου φτανει να το νιωσω μετα..γιατι μετα ειναι πια αργα.

Και τωρα περιμενω.Γιατι αυτη την φορα νομιζω οτι θα'ρθει κατι ακομη.
Μπορει να'ναι παρανοια της στιγμης(απο ενα σημειο και μετα διαισθηση και φαντασια πλεκονται).Αλλα αν ερθει και κινδυνεψει οντως καποιος οπως νομιζω τι να κανω?Τι μπορω να κανω?

Χρονια τωρα εψαχνα καποιον να μου ανοιξει την Συνδεση,να με μαθει να Ακουω το μεσα καλυτερα.Που ειναι λοιπον...?Μονοι βαδιζουμε σ'αυτο το ταξιδι Εσω μας θα μου πειτε μα..ειναι δυσκολο.

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ Η ΑΠΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.10/03/2006, 10:21:24

Καποιους μηνες πριν,την περιοδο που εντονα αμφισβητουσα τις σταγονες που εσταζε το μεσα μου,εβλεπα ονειρα συνεχεια.Μα σαν να μην ηταν ονειρα,εμοιαζαν τοσο αληθινα που οταν ξυπνουσα προσπαθουσα να θυμηθω,να καταλαβω αν ηταν ονειρο ή αναμνηση.Σ'αυτα συνηθως εβλεπα καποιους να με οδηγουν σε τρομερα ευπλαστους κοσμους,δεν θυμαμαι πια πολλες λεπτομερειες,μα σε ολα μου εδειχναν οτι η πραγματικοτητα ειναι "ρευστη" οτι αλλαζει μορφες και οτι με την σκεψη μπορουσα να κανω πραγματα αδιανοητα!
Δεχτηκα οτι απλα εχω μεγαλη φαντασια.Ξερετε,οταν καποια στιγμη συνειδητοποιεις οτι ακροβατεις αναμεσα στο λογικο και στο παραλογο,οτι και τα δυο μπλεκονται στη ζωη σου με φυσικο τροπο σαν να ηταν απο παντα ετσι,τρομαζεις.

Υπαρξαν φορες που οι σκεψεις,οι μπερδεμενες σκεψεις ηταν τοσες που δεν αντεχε αλλο τοσο βαρος το κεφαλι μου.Gretel,ντροπη μου που το λεω αλλα προτιμησα το μπλε χαπι.Δεν εβγαζα ακρη.
Ομως τελικα Lady in black ισως να'χεις δικιο,ισως δεν γινεται να αποκοψω ενα κομματι του εαυτου μου.

Αληθεια,σας εχει τυχει να "παρετε"απο καποιον αρνητικη ενεργεια,το βαρος της ψυχης του να φορτωθει στο δικο σας,ηθελημενα εννοω,και αν ναι μετα πως απαλλασεσαι απο αυτο?Πως αποφορτιζεσαι?

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ Η ΑΠΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.09/03/2006, 20:16:08

Nobody,χαρισμα λες.Δεν το αντιληφθηκα ποτε ετσι.Το δεχομουν σαν κατι φυσικο και ισως να μην εδινα και την αξια που θα επρεπε.Ναι,να το αναπτυξω αν μπορω να βοηθησω μα πως?Αυτο δεν ειναι ξεκαθαρο.Ναι να χαλαρωσω,να διωξω αλλες σκεψεις,να μην αγχωνομαι.Ε,λοιπον αυτα ποτε δεν τα καταφερα!Σ'αυτο το χανω το παιχνιδι.Πχ.αν βαλω μπροστα μου 20 φυλλα αναποδα μιας κανονικης τραπουλας και θελησω να βρω καποιο συγκεκριμενο οσο και αν συγκεντρωθω δεν υπαρχει καμια μα καμια περιπτωση να το βρω.Αν ομως εκεινη την στιγμη απασχολουμαι με κατι αλλο,αν εχω το μυαλο μου στραμμενο αλλου και απλα "τυχαια"τραβηξω..μπιγκο!Το βρισκω.Μα δεν ειναι χαζο?

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ Η ΑΠΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.09/03/2006, 10:39:08

Κατ'αρχην να ευχαριστησω το καλωσορισμα και τις απαντησεις σας.Σας παρακολουθω ενα χρονο τωρα και απ΄την πρωτη στιγμη ενιωσα οτι δεν ειμαι πια μονη..Ειναι δυσκολο να μην εχεις ατομα που να επικοινωνουν με τον ιδιο κωδικα,με τα ιδια σηματα μαζι σου ετσι ωστε να καταλαβουν.

Περιπου λοιπον ενα χρονο τωρα σταματησα να ασχολουμαι με "το παιχνιδι του μετα".Αφεθηκα σε μια χλιαρη καθημερινοτητα και πιεσα στο βαθος της ψυχης καθε αλλο.

Gretel δεν ειναι τα ονειρα που μου δειχνουν.Λιγες φορες ηταν αυτα.
Απ'τα 13 παιζω με τα χαρτια.Λενορμαντ.Συχνα (κι ειναι αυτο το συχνα εκπληκτικο για μενα)ηταν σωστα οσα ελεγα,οσα "εβλεπα"οτι θα γινουν.Το βαφτισα ολο αυτο παιχνιδι και ποτε δεν παραδεχτηκα σε κανεναν οτι το νιωθω αλλιως.Δεν επρεπε να τρομαξω η να γοητευσω αυτους που με προσεγγιζαν.Κοιτουσα κρυφα τον απεναντι μου και περνουσε στην ψυχη μου
ο πονος του,ειτε με ταρακουνουσε το ψεμα του..δεν ηταν η τραπουλα που μου εδειχνε.Συντομα ανακαλυψα οτι διχως να την κοιταζω ηξερα.Οχι παντα και οχι για αλλους.Αλιμονο.Οχι ετσι,αλλα ωστοσο συχνα.

Ομως,ηταν αρκετες φορες που θα επρεπε να ειχα καταλαβει,να ειχα νιωσει οτι ερχεται μα δεν μπορεσα.Απογοητευτηκα.Δεν εχω μαθει πως λειτουργει λοιπον!Δεν ειναι θεμα εγωισμου.Δεν εννοω πως ηθελα εγωιστικα να ξερω αλλα δεν ειναι απλα ηλιθιο να ξερεις οτι ο ταδε στις ταδε του μηνος θα φυγει μακρινο ταξιδι θα παρει τοσα χρηματα κτλ κτλ και συχνα μαλιστα ολα αυτα μεσα απο ενα τηλεφωνο..προβλεψεις σε αγνωστους,σε ατομα που δεν γνωρισα ποτε,που απλα ηθελαν να μιλησουμε.Αν το μπορουσα αυτο,χωρις να ξερω το πως,γιατι δεν ηξερα για καποια δυστυχηματα δικων μου ανθρωπων?Γιατι επρεπε απλα να με τυλιγει μια απροσδιοριστη θλιψη εκεινες τις μερες χωρις να ξερω το γιατι?Τι να το κανω αν δεν μπορω να προλαβω τα χειροτερα?

Το απαρνηθηκα λοιπον.Μα δεν με απαρνιεται αυτο...Πριν λιγες μερες ενας γνωστος θα εφευγε ταξιδι.Τον ειδα στο αμαξι μια μερα πριν,μελαγχολησα χωρις λογο,κατι μου εφταιγε..δεν ηξερα τι.Το αγνοησα.Σκοτωθηκε.

Πιστεψα για καιρο οτι τελικα την "μοιρα" των αλλων δεν την αλλαζεις.
Μα αν απλα εγω δεν το εχω εκπαιδευσει,αν μαθαινα να αναβω το φακο στις σπηλιες που με ελκουν..μηπως θα ηταν αλλιως?

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ Η ΑΠΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.08/03/2006, 13:03:22

Ειναι σκοταδι,μονος,προχωρας αργα.Καμια φωνη,κανενας ηχος.Κρατας στα χερια ενα παλιο,μικρο φακο.Πιεζεις τον διακοπτη μα τιποτα.Δεν αναβει.Προχωρας.Και ξαφνικα αναβει μονος του και σου αποκαλυπτει το γυρω τοπιο!Για λιγο μονο.Θολες εικονες γεμιζουν το βλεμμα κι επειτα καθως προχωρας σβηνει και παλι.Κι η πορεια σου ειναι καπως ετσι...καθε που προσπαθεις να τον κανεις να λειτουργησει..τιποτα,σκοταδι.Μα οταν εκεινος το θελησει σου χαριζει το φως του.

Η απορια μου λοιπον ειναι η εξης:γιατι εφοσον εχεις το φακο δεν μπορεις να τον χρησιμοποιησεις οταν θες?Γιατι μονο οταν στρεφεις αλλου την προσοχη σου αναβει?Πως μπορεις επιτελους να μαθεις να τον χρησιμοποιεις?

Χρονια τωρα εχω την δυνατοτητα να φωτιζω τον δρομο λιγο πιο κατω,να βλεπω τι υπαρχει στην στροφη.Οχι παντα ομως.Και οχι καθαρα.Σαν αινιγμα που πρεπει να λυσω.Μα το προβλημα δεν ειναι αυτο.Το προβλημα ειναι οτι οταν ψαχνω δεν βρισκω και οταν δεν ψαχνω με βρισκει.Επειτα ξεπηδαει απο μεσα μου και ενας ακομη φοβος.Εχω το δικαιωμα οταν δω λιγακι πιο μακρια,λιγακι πιο μετα τις διαθεσεις της ζωης για καποιον αλλον να του το πω?

Για ενα μεγαλο διαστημα το δεχτηκα σαν παιχνιδι που εχει ορους δικους του,κρυφους ακομη σε μενα.Μα ειναι φορες που σκεφτομαι οτι εχω εγω γινει το παιχνιδι..

- Περί Αθεΐας των μελών μας. Μύθος ή Πραγματικότητα? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.01/04/2006, 16:06:07

Νομιζω οτι για τις επομενες εβδομαδες απεκτησα θεμα για τους νεους μου εφιαλτες.
Ειναι ΑΠΑΙΣΙΕΣ!Οταν σπουδαζα νοικιαζα ενα ισογειο το οποιο τα καλοκαιρι μου αποκαλυψε τα χαρισματα του.Τις ακουγα να σφυριζουν και μετα απο λιγο νομιζα πως τις ακουγα πανω στο ξυλινο πατωμα.Περασα την περιοδο της εξεταστικης με ηρεμιστικα για να κοιμαμαι την νυχτα και με προσωπικο μου αρωμα το ΤΕΖΑ.Δεν αντεχα ουτα να τις σκοτωνω.Φοβομουν οτι θα ερθουν να με εκδικηθουν οι συγγενεις της!Παντως θυμαμαι καποια στιγμη με ουρλιαχτα επι μιση ωρα πηγαινοερχομουν στην κουζινα και χτυπουσα χωρις ελεος το πτωμα μιας σιχαμενης για να σιγουρευτω οτι εχει πεθανει.Αλοιφη την εκανα.

Παρ'ολα αυτα τα υπολοιπα μελη της οικογενειας μου ειναι πιο ηρεμα..Η γιαγια μου πχ ενα βραδυ που ξυπνησε και ειχε αναγκη για κατι γλυκο,πηγε στην κουζινα και χωρις να αναψει το φως πηρε ενα κουταλακι και το εχωσε στο ανοιχτο δοχειο με το μελι...συντομα αναρωτιοταν τι ηταν αυτη η τραγανιστη εκπληξη που μασουσε και καταπινε...

Ο ψυχολογος που μας εκανε μαθημα εκεινο το εξαμηνο παντως,υποστηριζε οτι ο φοβος για τις κατσαριδες και για τα εντομα γενικα που χωνονται σε σκοτεινες εσοχες σχετιζεται με τον φοβο του πεους!
ΟΚ...κατι δεν παει καλα εδω..

- ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"19/04/2006, 00:37:35

quote:
ΦΙΛΗ _Αννα_ ΚΑΛΩΣ Η ΚΑΚΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΧΙΚΟΙ.

Μοναχικοί δρόμοι..μα αν σε φέρουν σε "γεμάτες"ψυχές τότε για μένα είναι οι μόνοι δρόμοι..

Να΄σαι καλα..

- ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"17/04/2006, 12:21:29

Ένα πλησίασμα για μια καλημέρα αληθινή δυνατή,με καθαρή φωνή.Ελπίζω να φτάσει όπου υπάρχει η ανάγκη για ευχή μιας καλής ημέρας..

Το κείμενο που μου παράθεσες AVATARGR δεν λέει πολλά..τα λέει όλα.Αν και πιστεύω οτί αξίζει τον κόπο να ακουστείς από τους πολλούς και να κινδυνεύσεις να θεωρηθείς γελοίος,(εξάλλου τι θα χάσεις?)πάντα θα υπάρχει η πιθανότητα όμως να κερδίσεις έστω έναν ακόμη που ζαλισμένος μπλέχτηκε στο πλήθος.Κι αν ακούσει και νίωσει και καταλάβει θα είστε δύο όχι ένας και έτσι πολλαπλασιάζεται το καλό.Αυτά για όσους κατέχουν ένα κομμάτι γνώσης.

Το θέμα μπορεί να μεταφερθεί όπου οι συντονιστές θεωρούν οτί θα έπρεπε να είναι.Μου αρέσουν τα πυροτεχνήματα(τόσο φως,χρώμα,λάμψη!είναι εκπληκτικά)μα κάνουν θόρυβο πολύ και μετά από λίγο χάνονται και μένει πάλι σκοτάδι..προτιμάω λοιπόν τα κεριά..

quote:
ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΩ ΣΥΧΝΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ (ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ ΑΥΤΟ)...

Μια βουτιά σε αδιάφορα νερά μπορεί να αποκαλύψει στον δυνατό κολυμβητή μαργαριτάρια.

- ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"10/04/2006, 14:38:36

quote:
θα ήταν κρίμα οι ποιητές να λέγαν μόνο ποιήματα,
οι φωτισμένοι να μήν άγγιζαν την λάσπη. Δέν υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι,
και οι ατελείς για να γίνουν καλύτεροι θα πρέπει να περάσουν απο τα
χαμηλά στάδια έστω και της λάσπης

Σωστά μιλάς,κάπως έτσι είναι εξάλλου η πορεία για όλους μας.Μα πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να συνηθίσει το χέρι στην πέτρα,να νιωσεις δροσιά στην λάσπη..και τότε τι γίνεται?

Η πορεία μέσα μας,το πλησιασμα στον δίδυμο εαυτο μας συχνά κρύβει αγκάθια.

quote:
Μέσα στις φωνές του τσακωμού άκου την σιωπή της αλήθειας Άννα
περιμένω το ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ σου

..Τα λόγια ήταν πάντα το όχημα για να αγγιξω την ψυχη,τοσες φορες με εστειλαν αλλου..

- ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"17/03/2006, 12:48:23

quote:
Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ

quote:
ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΙΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

quote:
το καλλιτερο πλησιασμα ειναι τουτο της αγαπης

Εχετε δικιο..

Ηχουσε απλα σαν λεξη και σαν εννοια γλυκα,ζεστα το πλησιασμα στην ψυχη.
Ομως οντως ετσι ειναι,διαφορετικοι ανθρωποι,ο καθενας εχει τον τροπο του .Η Αγαπη..ο καθενας αγαπαει διαφορετικα.

- ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"15/03/2006, 10:12:40

Εχω την εντυπωση (ελπιζω να μην ειναι απατηλη)οτι για να επιτυχει μια συζητηση,μια αναζητηση θα πρεπει αυτοι που μετεχουν να μπορουν να ακουσουν οχι μονο να πουν,να παρουν οχι μονο να δωσουν,να ειναι ετοιμοι αν χρειαστει να αλλαξουν ολοκληρη την κοσμοθεωρια τους.Μ'αυτο δεν εννοω να επηρεαζεται και να παρασυρεται καποιος μα ειναι σημαντικο να εχει την ικανοτητα να μπαινει στην θεση του αλλου,να εχει την ικανοτητα να Ακουει.

Ακουω δεν σημαινει βεβαια υιοθετω μια αποψη,μια Ιδεα.Ετσι αν εγω δεν εχω την απαιτηση να υιοθετησεις τα πιστευω μου κι αν εσυ με την σειρα σου δεν απαιτεις το ιδιο απο μενα,ποιος ο λογος της διαμαχης?

Οσον αφορα το Λευκο που ανεφερα πιο πανω,πιστευω οτι καποια πραγματα ειναι και θα ειναι Λευκα..Ωστοσο νομιζω οτι τα συναισθηματα ολου αυτου του κοσμου απο το χειροτερο μεχρι το καλυτερο,απο το πιο απαισιο μεχρι το πιο εξαισιο υπαρχουν μεσα στον καθενα μας.Ολα.Σαν ενα κουτακι με σπιρτα.Ενα σπιρτοκουτο με χιλιαδες σπιρτα,συναισθηματα και διαβαθμισεις αυτων.Ισως καποια απο αυτα να μην τα αναψουμε ποτε.Μα συχνα φτανει απλα ενα τριψιμο για να γινει φλογα κι η φλογα φωτια και η φωτια πυρκαγια.Αν το συναισθημα ειναι θετικο θα εξαγνισει,θα καθαρισει μα ειναι αρνητικο θα καψει οτι βρει μπροστα του..

Ειδα εδω λοιπον,ποιητες να πετουν πετρες,φωτισμενους να βουτανε μες την λασπη,ετοιμους να επισθοχωρουν,παιδια να κρατανε οπλα..Ειναι κριμα.

Πλησιασε και σβησε την φλογιτσα που αναψε.

- ΠΛΗΣΙΑΣΜΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"13/03/2006, 14:08:49

Ισως ειναι λαθος μου που αν και ειμαι λιγο καιρο μελος ανοιγω δευτερο θεμα αλλα οφειλω να πω αυτο που εχω στο μυαλο μου τις τελευταιες μερες.
Ειναι πραγματικα κριμα ενας χωρος οπου φιλοξενει αναζητησεις και ταξιδια στα βαθη της Αληθειας να κατανταει πεδιο μαχης.

Παρακολουθω κατα διαστηματα σχεδον ενα χρονο το forum και δεν κρυβω οτι συμπαθησα κι εκτιμησα,και ζηλεψα(για τις γνωσεις τους) κι εβαλα ψηλα καποια ατομα και ειπα μεσα μου κοιτα τι ψυχη κρυβουν μερικοι.Τωρα πια ομως μερικοι ριχνουν τις μασκες(ή τις βαζουν).Δεν εχει σημασια αυτο.
Σημασια εχει οτι λερωνεται κατι που θα'πρεπε να παραμεινει Λευκο.Ή μηπως δεν ηταν ποτε?

Κριμα ειναι.Βρισιες,φωνες,χτυπηματα κατω απο την μεση.Γιατι?Αξιζει?
Συντοφια θα'πρεπε να εισαστε.Να ειμαστε..δεν μπορω να βαλω ακομη μεσα και την _Αννα_γιατι μπηκε εδω γιατι διψουσε για επαφη με Ανθρωπους και λυπαμαι που το λεω αλλα τα ανθρωπακια κανουν πολυ φασαρια..πολυ βαβουρα που τελικα κουραζει.

Δεν κρινω.Ποια ειμαι εγω αλλωστε που θα το κανω?Απλα προσπαθω να καταλαβω..Εξαλλου αυτο δεν θα επρεπε να γινεται κι εδω απ'ολους?(Μα και παντου στη ζωη μας)Ειναι καλυτερα να μην κρινουμε τους αλλους,να μην προσπαθουμε να τους φερουμε στα μετρα μας αλλα να πλησιασουμε τα δικα τους.

Μια συγνωμη,μια συγχωρεση,ενα βημα πισω εγω κι ακομη ενα εσυ και θα'μαστε ολοι πιο κοντα στην Ουσια.Να γινω για λιγο εγω εσυ και εσυ εγω κι ισως μετα οι δυο Ενα.Θα δω απ΄τα ματια σου κι εσυ απ'τα δικα μου και αν ειμαστε λιγακι τυχεροι,λιγακι πιο σοφοι θα δουμε παραπερα..

Ας πλησιασει ο ενας τον αλλο,να τελειωσουν οι διαμαχες,να κλεισουν οι πληγες..

Να΄ναι το πλησιασμα ειλικρινες...

- Μαγεία και πως βοηθας εναν φιλο - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.21/03/2006, 11:59:05

Περα απο την μαγεια και οσους ασχολουνται με αυτην θα πρεπει να θεωρεις το ιδιο και σε ορισμενες περιπτωσεις περισσοτερο επικινδυνο το μυαλο των ανθρωπων,την κακια τους σε συνδυασμο με μια καποια δοση ανοησιας που εχει ως αποτελεσμα καταστροφες καθε ειδους σχεσεων.

Δεν αμφιβαλλω οτι μπορει να υπαρχει οντως "δεσιμο"ομως μην αμφιβαλλεις οτι συχνα ειμαστε ικανοι λογω ζηλιας/κακιας να κανουμε πραξεις πολυ πολυ ασχημες χωρις απαραιτητα να χρησιμοποιησουμε "ξορκια."

Φιλικα.

- DO IT! :) - ΕΙΚΟΝΕΣ23/03/2006, 09:43:07

- DO IT! :) - ΕΙΚΟΝΕΣ22/03/2006, 18:38:46

Ποιες νεραϊδες σου γνεφουν γλυκα και συ γελας?Ποσα μυστικα αντικρυσε το αθωο βλεμμα σου?Στελνεις χαμογελο στον ουρανο κι αυτος σου απαντα κρυφα και σιωπηλα..

Η γνωση συχνα φωλιαζει στις παλαμες των μικρων εννιοτε και των τρελων.Σιωπηλα θα σου την μεταδωσουν,με λιγα μονο λογια ισως,μα ποτε με φωνες δυνατες και με φανφαρες...Λογια απλα και κατανοητα ετσι οπως ειναι κι η Αληθεια.

- DO IT! :) - ΕΙΚΟΝΕΣ21/03/2006, 14:58:47

Τα χρονια περνουν,γινονται ρυτιδες,κι αφηνουν πισω αναμνησεις,στιγμες. Λενε πως την σοφια την αγγιζει κανεις οταν μετρησει αρκετα χρονια πισω του.Ισως να μην την πλησιασει ποτε μα αν ακομη βρισκει λογους να χαμογελαει τοτε νομιζω πως τον εχει τον βρει το νοημα της ζωης του..

- DO IT! :) - ΕΙΚΟΝΕΣ21/03/2006, 11:02:29

Μα σημασια δεν εχει καμια σε τι πιστευεις,γυρνα το κεφαλι γλυκα και χαμογελα στα αορατα..ποιος ξερει ισως καποιος σου ανταποδωσει το χαμογελο.Μην περιμενεις να το δεις,πρεπει πρωτα να το νιωσεις..

- DO IT! :) - ΕΙΚΟΝΕΣ21/03/2006, 10:42:38