- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
quote:Nossofore πολύ ωραίο, η εικόνα είναι υπέροχη. Η ζωγραφική είναι σιωπηλή ποίηση κι η ποίηση ομιλούσα ζωγραφική, αυτό ισχύει γιά τις εξαίσιες εικόνες των καιρών...ΟΛΕΣ...
(δεν είναι στίχος αλλά δεν νομίζω να πηράξει)<<Ο ήρωάς μου,ο Λούσιαν,είναι ένας Ροβινσώνας Κρούσος της
ψυχής,σχεδόν πάντα η ιστορία είναι η ίδια:η ιστορία ενός
ανθρώπου που δεν είναι μόνος επειδή βρίσκεται σε ένα έρημο
νισή,αλλά είναι μόνος ανάμεσα σε εκατομμύρια ανθρώπους
εξαιτίας της δικής του πνευματικής απομόνωσης.Η μοναξιά
του οφείλεται στο τεράστιο πνευματικό χάσμα που υπάρχει
ανάμεσα σε αυτόν και σε όλους εκείνους που συναντάει...>>
Άρθουρ Μάχεν
Never Leave Me...
οι μισητοί βρίσκονται ανάμεσά μας...
Συχνά...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
ΜΟΥΣΙΚΗ: Δ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Σ. ΤΣΩΤΟΥ
Κάθε πρωί ο ήλιος σε φωτογραφίζει
Κάθε αχτίδα του κι ένας φακός με φλας
Θα σε μαλώσω που το βλέμμα σου δακρύζει
Προς το φακό σου είπα πρέπει να γελάς
Κι αν η ζωή με χίλιους τρόπους σε ξεγέλασε
χαμογέλασε, (στον ήλιο), χαμογέλασε
Κι όταν βουρκώνει ο ουρανός κι αρχίζει η μπόρα
Ο αφέντης ήλιος πάντα βρίσκεται εκεί
Το πιο καλό χαμόγελο σου τότε φορά
Σε σημαδεύουνε αόρατοι φακοί
πικρό το χτες, αλλά χτες ήτανε και πέρασε
χαμογέλασε, στον ήλιο, χαμογέλασε
Καλημέρα Αφροδίτη και φυσικά μια καλή μέρα και για όλους ![]()

"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Ως τότε παγωνιά,
ο άνεμος ουρλιάζει στις χαραμάδες,
αλλά η θέρμη παραμένει...
Μέσα μας,
κόντρα στον πεθαμό
με το χάδι πάνω στα μάτια της ζήσης,
και στο θείο μεθύσι της καθημερινής ανάστασης,
σε όνειρα σφιχτομπλεγμένα ακόμα,
δεμένα με θαλασσιές κλωστές
σε ένα θεικό Μαρτογάιτανο.
Ρίχνομαι σε ένα ατέλειωτο ταξίδι,
κρατώντας την ζεστή εστία των στιγμών,
κοντά σε Θεούς κι ανθρώπους,
μέσα σε νυχτιάτικες λάμψεις,
πλανιέμαι
περπατώ
με προορισμό
και δίχως,
ένας στίχος
φωτεινός,
που αγκαλιάζει λεωφόρους
δρόμους
ρούγες
καλντερίμια
και ψυχές
σε ένα παιχνίδι
στοχασμού
σ΄ένα λαμπρόπεπλο
ουρανό
πυργώνω
τις αισθήσεις,
σοκκάκια ασημιά,
και φεγγάρι που ξημερώνει αδάκρυτο,
μισώ τις αφέγγαρες νύχτες,
και δες,
ο χρόνος τις κλέβει,
δίνει μονάχα ένα φιλί
αισθήσεων και σε μένα
αέναο οδοιπόρο σε τρελλούς νόστους κι αγνώστους αναπαμούς.
Δικός μου ο κόσμος.
΄Ελα όχι να στον χαρίσω, να τον μοιραστούμε.
Σε μιά δίκαιη μοιρασιά.
Φωταυγής ασπίδα ο λόγος μου,
ανάερες μοσχοβολιές οι μνήμες,
στεφάνια που γεννοβόλησαν οι αιώνες.
Αγαπώ ότι αγαπάς.
ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΣΤΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΛΑΤΙΑ ΣΑΝ ΟΥΡΑΝΟΣ.
Κ.ΠΑΛΑΜΑΣ. Τα παράκαιρα...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
quote:
Η ζωγραφική είναι σιωπηλή ποίηση κι η ποίηση ομιλούσα ζωγραφική, αυτό ισχύει γιά τις εξαίσιες εικόνες των καιρών...ΟΛΕΣ...

Never Leave Me...
Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική: Θύμιος Παπαδόπουλος
Ερμηνευτές: Μάριος Φραγκούλης
Το μαγικό βουνό
του Αλχημιστή το θησαυρό
ψάχναν δυο φίλοι κάποτε να βρουν
και τη χαρά να μοιραστούν
Ξεκίνησαν μαζί
μα γρήγορα έγιναν εχθροί
ο ένας ζήταγε να βρει χρυσό
ο άλλος το αθάνατο νερό
Ποτέ τα αστέρια μη ρωτάς
τι κρύβουνε για μας
σε ποιο όνειρο χρωστάς
ο δρόμος είναι της καρδιάς
κι αυτό που αγαπάς
εκεί να αναζητάς
Το Μαγικό Βουνό
του Αλχημιστή το θησαυρό
δυο φίλοι ψάχναν κάποτε να βρουν
κι απ’ τους καημούς τους να σωθούν
Τους χώρισε η ζωή
η Δύση κι η Ανατολή
ο ένας βρήκε ένα μυστικό
κι ο άλλος βρήκε ένα βουνό

"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική: Μάριος Φραγκούλης
Ερμηνευτές: Μάριος Φραγκούλης
Εδώ στον κήπο των ευχών
Δέντρα γυμνά τα χρόνια
Μόνοι τους πέσανε οι καρποί
Ζωή να κρύψουνε στη γη
Αν έρθει η άνοιξη να βρει
Πρόσφορο χώμα
Εδώ στον κήπο των ευχών
Βρήκε η σπορά χειμώνα
Έκρυψε η Μοίρα ένα χαρτί
Κι όποιο παιχνίδι κι αν παιχτεί
Του κόσμου η τράπουλα λειψή
Μένει ακόμα
Εδώ στον κήπο των ευχών
Μυρίζει ακόμα
Από τον ύπνο των ποιητών
Νωπό το χώμα
Εδώ στον κήπο των ευχών
Στο τέλος του αιώνα
Το μέλλον θα προσευχηθεί
Απ’ τον εαυτό του να σωθεί
Να ελευθερώσει μια στιγμή
Τ’ άφθαρτο σώμα.

"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Διάφανες αυλαίες
Ανδρέας Εμπειρίκος
Είναι τα βλέφαρά μου
διάφανες αυλαίες.
Όταν τα ανοίγω βλέπω
μπρος μου ό,τι κι αν τύχει.
Όταν τα κλείνω βλέπω
μπρος μου ό,τι ποθώ.

Γιατι τώρα??
του αγαπημένου μου Wolfgang Borchert...
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ...
***
ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΩ
ΘΑ΄ΘΕΛΑ ΠΑΝΤΟΤΕ
ΕΝΑ ΦΑΝΑΡΙ ΝΑ ΜΑΙ
ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΚΑΙ ΤΑ ΩΧΡΑ ΒΡΑΔΙΑ
ΝΑ ΦΩΤΙΖΩ.
΄Η
ΣΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ
ΟΠΟΥ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΚΙ ΟΠΟΥ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΕΛΟΥΝ
ΕΓΩ ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΞΑΓΡΥΠΝΩ
Σ΄ΕΝΑ ΒΡΩΜΙΚΟ ΣΤΕΝΟ ΚΑΝΑΛΙ
ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΝΑ ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ
ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗ...
ΘΑ ΘΕΛΑ
Σ΄ΕΝΑ ΣΤΕΝΟ ΣΟΚΑΚΙ
ΤΕΝΕΚΕΔΕΝΙΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΑΝΑΡΙ
ΝΑ ΜΑΙ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΤΑΒΕΡΝΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΥΝΙΕΜΑΙ ΔΩΘΕ ΚΕΙΘΕ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ
ΜΕ ΤΟ ΒΟΡΙΑ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΚΕΨΗ
ΣΤΟ ΡΥΘΜΟ ΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΤΟΥΣ.
΄Η
ΕΤΣΙ,
ΕΝΑ ΦΑΝΑΡΙ ΝΑ΄ΜΑΙ
ΠΟΥ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ
Μ΄ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟ ΑΝΑΒΕΙ
ΟΤΑΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΟ
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ
ΚΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ΣΤΙΣ ΧΑΡΑΜΑΔΕΣ
ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΥΡΙΩΝ
ΚΙ ΕΞΩ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ ΦΤΥΝΕΙ.
ΝΑΙ ΘΑ
΄ΘΕΛΑ ΠΑΝΤΟΤΕ
ΣΑΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ
ΕΝΑ ΦΑΝΑΡΙ ΝΑ ΜΑΙ
ΜΕΣΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
ΜΟΝΟ
ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΝΤΕΛΩΣ
ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ
ΕΓΩ ΜΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΝΑ ΣΥΝΟΜΙΛΩ.
ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ ΕΝΑ...
P.A.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
DRIFTING FURTHER EVERYDAY
GETTING LOST WITHIN MYSELF
NOTHING MATTERS NO-ONE ELSE.........."
METALLICA-FADE TO BLACK
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"
Εγραψα το όνομα σου στην αμμουδιά...μα το πήρε το κύμα...
Εγραψα το όνομα σου στον κορμό ενός δέντρου...μα το πήρε ο χρόνος...
...Το έγραψα στα @@ μου και υσήχασα παναθεμά σε!!!
Και έχετε εξασφαλίσει τουλάχιστον μια καρέκλα στο κεφάλι!!![]()
![]()
Brother will kill brother, spilling blood across the land, killing for religion, something I don't understand...
Η Ακρόπολη ανήκει σε αυτούς που την έχτισαν...
οτι και να φορέσω θα τον νιώθω.
νέος πολύ για νάμαι δίχως πόθο,
γέρος που είμαι για να παίζω είμαι μόνο!...
τι έχει ο κόσμος να μου δώσει τάχα?
τη στέρηση,τη στέρηση μονάχα
αυτή η αιώνια επωδός
αντηχεί στ'αυτιά του καθενός,
βραχνό τραγούδι απ'τη ζωή
τ'ακούς παντού κάθε στιγμή.
με τρόμο πάντα την αυγή αγουροξυπνώ,
θα ήθελα στο δάκρυ να πνιγώ.
και τούτη η μέρα,ξέρω,θα περάσει,
χωρίς του πόθου τη χαρά να με κεράσει.
ακόμα και την προσδοκία της χαράς
μια πεισματάρα κριτική τη λιγοστέυει...
και κάθε ξέσπασμα της δόλιας μου καρδίας
η ασχήμια της ζωής το υπονομεύει.
κι όταν πάλι η νύχτα θε ν'απλωθεί,
στο στρώμα τρομαγμένο θα με βρεί.
ούτε στον ύπνο η ψυχή μου ησυχάζει,
κάποιο άγριο όνειρο και τότε την τρομάζει.
μέσα στα στήθη μου ο θεός φωλιάζει,
τα τρισβαθά μου να συχνοταράσσει ξέρει.
αυτός τη δύναμη μου εξουσιάζει,
μα τίποτα έξω δεν μπορεί να φέρει.
βάρος η ζωή μου είναι φριχτό,
μισώ την ζήση μου,το θάνατο ποθώ.
ΓΚΑΙΤΕ

Never Leave Me...
Yeah you, light up the world
Well there's something about the girl
Yeah there's something about her world.
To be walking for miles with nowhere to go
I find shelter and warmth
But I still feel the cold without you
And I really don't want to feel
That you're not here 'cause I would be
Back in your arms, I would be
Back in your arms I'd keep on calling you
Yeah, I'd keep on calling you
angels were there before you
nothing can stop what we do.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
I demand nothing, but I want it all
what privilege do we have under the sun,
that gives us the right to the throne?
species come and go, but the earth stands forever fast
all river runs towards the sea, but the sea is never full
to discover the loneliness and be too proud to show the wounds
will forever wander alone through the years
but I won't let you near
begging for you to understand
the fear that lives in my soul
which is an untouched spring
read, what is written on the silent mouth
what is written in the soul
for which is written in the shining silence
we all have to read
my body will be bent from the burdens
when the shaking floor of life-force
reveal its chasm underneath
if only one could be two steps ahead
quote:Εδώ κι εκεί παντού, στο απαλό αγέρι σου, στο χάδι του πελαγίσιου δειλινού. Στα άδυτα του κόσμου που ερευνώ,godawful i adore you
angels were there before you
nothing can stop what we do.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
στο θάμβος άλικης εδεμικής εικόνας...
Αποτυπώματα.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Ζητιανεύοντας την αγάπη...
Καρδιά που δίχασε σιωπή,
μηνύματα που δάκρυσαν παράξενα
κι εγώ στην αποβάθρα των ανυποψίαστων φωνών,
ανατολικά της χαίμαιρας
δυτικά των υποσχέσεων
νότια των κραυγών της αδυσώπητης λατρείας,
βόρεια της κωπηλασίας του σούρουπου.
ΠΕΡΙΜΕΝΩ...
Ως πότε,
σφοδρή ανελέητη καταιγίδα...
Μετρώ τις μέρες και τις νύχτες.
Πορεύομαι ακόμα να βρω μαίστρους.
Φωνές φυλλοβόλων στιγμών.
Εκστατική σφίγγω το χέρι της συγνώμης σου.
Σπίθες αιχμάλωτες στη δίνη των καιρών.
Παραδίνεται ο αέρας στον φλογισμένο κάμπο των στιγμών μου.
Αγκάλιασε με τη ματιά σου τον ορίζοντα.
Μετά εμένα...
΄Αρνηση της ατίθασης θάλασσας να με πάρει εντός της.
Είσαι μιά νύχτα που δαμάζει την αστροφεγγιά
είμαι ένα δάκρυ φονικό φως στο σκοτάδι σου...
ΕΙΜΑΙ...
Συντρίβω την καταχνιά
το θάνατο
υψώνοντας το ιστίο μου,
σ΄ένα ναό εξόριστων θεών
φωνάζω το όνομά σου...
Στον απόηχο της βροντής
κυμάτισμα σε στεριά και θάλασσα
ανάσασμα αναπάντεχου χειμώνα,
δίπλα στα προσκυνήματα της φυγής σου...
ΔΙΑΦΑΝΗ ΣΚΙΑ,
στην έκφραση του κόσμου
αναμένο κερί
μαγικό εκκρεμές
στο ναι και το όχι
παρασέρνει ο αγέρας το μαντήλι των λυγμών στο πέλαγος
σ΄αγαπάω
πριν το καράβι σηκώσει πανιά
πάρε με...
Η σιωπή του άλλοτε, ο καημός του σήμερα,
συναξάρι πυρακτωμένο.
Είσαι εκεί.
Είμαι εδώ.
Καταγράφω την πορεία των ανέμων,
ελπίδα και προσμονή στη βωμίδα της τελειότητας.
Ενα μήνυμα.
Στα περιβόλια των σκαμμένων ουρανών μου.
ΕΝΑ ΜΗΝΗΜΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΒΟΛΙΑ ΤΩΝ ΣΚΑΜΜΕΝΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΜΟΥ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
There's an ordinary world somehow I have to find.
And as I try to make my way to the ordinary world
I will learn to survive.

The dragon is wise beyond it's years
It sets no limits and faces all fears
The dragon is powerful in body and mind
Is true to it's heart and true to it's kind
The dragon is just and fights for whats right
To all who encounter it, their lives are made bright
The traits of the dragon we should all embrace
And together we'll make the world a better place.

to the hope and fear outside
Hey child, stay wilder than the wind
And blow me in to cry
