- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ειδικά απο εσένα (αν και δεν σε γνωρίζω )
το θεωρω τιμή!!!
οπως επίσης και για το ότι έμεινες εδώ
κοντά μας ...
δεν κρύβω άλοστε οτι με κυρίεψε μια θλίψη οταν διάβασα
οτι σκέφτικες να αποχωρίσης ...
...κι ας γίνη η ψυχή μας ο φάρος
της ποίησης που οδηγεί
τους αδαής στον κόσμο των ονείρων...
Γιατι τώρα??
έπαψε από 'ώρα να δείχνει τον δρόμο
με τα χρώματα της άγονης νύχτας
ντύνεται τώρα η σιωπή
διαβαίνεις τα σοκάκια μιας άδολης σκέψης
και περιστρέφεσαι στο χορό των αερικών…
Γιατι τώρα??
Edited by - matmat on 26/10/2005 21:19:34
Σε ευχαριστώ matmat έχεις χρυσή καρδιά και πλούτο.
Ιδιαίτερα ευχαριστώ 7 άτομα που λατρεύω, Την Nemesi, την Ελένη, τον Μάνο την Κάρμα μου, την nst λατρεία μεγάλη, τον ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ KAI TON PIXELDREAM. Είστε οι άγγελοί μου.
Εκτός φόρουμ απόψε είχα παρέα 18 άτομα.
Τους παράτησα και την έκανα εντός φόρουμ. ΄Εχω κι εδώ φιλαράκια.
Ατελείωτα...
Απόψε οι στίχοι στερέψαν,
αύριο κάτι θα ανθίσει,
μιά πρωινή εκδρομή
με προσμένει
κοπάνα από τη δουλειά
να δω τον κόσμο από ψηλά
με κάποιον που χαιδεύει την ψυχή μου.
Απόψε οι ρίμες κοιμούνται
αύριο θα είναι όλα αλλιώς,
οι μυρωδιές του σπιτιού,
οι γεύσεις της ζωής
οι αγάπες
που δεν πεθαίνουν...
Απόψε ο γάτος θα κοιμηθεί
αγκαλιά μου όπως πάντα,
ή σε γνώριμες βαλίτσες
που έχουνε απομείνει σπίτι.
Το τηλέφωνο χτυπά μανιωδώς.
Βρε υπάρχουν φίλοι σήμερα.
Υπάρχουν λέει;
Εσένα ευχαριστώ πιό πολύ δράκε.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
quote:Αυτό το θεά των στίχων δεν μου το έχουν πει ξανά.
Καλησπερα και σε εσένα
μικρή θεά των στοίχων!!
μεγάλη τιμή και χαρά τα καλά
σου λόγια και το γεγονός οτι παρέμεινες ...
...και ας γίνη η ποίηση
των αδαών ο φάρος
οδηγός στην χώρα των ονείρων...
Γιατι τώρα??
Συνήθως το θεά της ομορφιάς λαβαίνω.
Η ποίηση
σε κρατά ψηλά
όταν οι άλλοι σε ρίχνουν
δεν προδίδει
δεν ασφυκτιά
δεν ματώνει.
Μήτε κοροιδεύει.
Αφουγκράζεται.
Γεννά ανασταίνει.
Χαμογελά...
Εις το εξής δεν θα γράφω γιά ένα πρόσωπο.
Γιά μυριάδες.
Α ρε matmat με έκανες και έκλαψα.
Και γιά σένα μόνο αξίζει να μη φύγει κανείς.
Αυτό το γιατί τώρα μου πάει γάντι.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
quote:quote:Αυτό το θεά των στίχων δεν μου το έχουν πει ξανά.
Καλησπερα και σε εσένα
μικρή θεά των στοίχων!!
μεγάλη τιμή και χαρά τα καλά
σου λόγια και το γεγονός οτι παρέμεινες ...
...και ας γίνη η ποίηση
των αδαών ο φάρος
οδηγός στην χώρα των ονείρων...
Γιατι τώρα??
Συνήθως το θεά της ομορφιάς λαβαίνω.Η ποίηση
σε κρατά ψηλά
όταν οι άλλοι σε ρίχνουν
δεν προδίδει
δεν ασφυκτιά
δεν ματώνει.
Μήτε κοροιδεύει.
Αφουγκράζεται.
Γεννά ανασταίνει.
Χαμογελά...
Εις το εξής δεν θα γράφω γιά ένα πρόσωπο.
Γιά μυριάδες.
Α ρε matmat με έκανες και έκλαψα.
Και γιά σένα μόνο αξίζει να μη φύγει κανείς.
Αυτό το γιατί τώρα μου πάει γάντι.ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
Τώρα αυτό μοιάζει με μαγική εικόνα !!
δεν το πρόλαβα !!
αασε που οι στίχοι λένε τις μεγαλύτερς αλήθειες...
να είσαι πάντα καλά και να ακολουθής τα θεία μονοπάτια της καρδιάς και του έρωτα ...
όσο κι αν πληγώνουν
πάντα κάτι μένη ...
Σε ευχαριστώ που υπάρχης...
... και όλους τους υπόλοιπους...
Γιατι τώρα??
Κάποιος κάποτε μου είπε, σε αγαπώ κι ας μην στο έχω πει. Γίνονται κι αυτά.
Γράφε το ίδιο όμορφα, με πίστη αγάπη και πάθος. Μην καταστέψουμε ποτέ ότι αγαπήσαμε.
Μην χλωμιάσουμε γιατί τα συναισθήματά μας τα κουρελιάζουν. ΄Ανθρωποι είναι λάθη κάνουν.
ΑΤΜΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ. ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΕ ΣΤΗΡΙΞΕΣ ΣΗΜΕΡΑ. ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ. ΕΙΣΑΙ ΑΨΟΓΗ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Στην κόμη την κατάξανθη κέρατο δεν φυτρώνει,ρίχνω μεμιάς τη χαίτη μου κι αυτό πέφτει στη σκόνη. Επίκαιρο-αν και λαικό.
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
quote:
Κι εγώ σε ευχαριστώ που μου ομορφαίνεις εδώ και καιρό τα βράδια.
Κάποιος κάποτε μου είπε, σε αγαπώ κι ας μην στο έχω πει. Γίνονται κι αυτά.
Γράφε το ίδιο όμορφα, με πίστη αγάπη και πάθος. Μην καταστέψουμε ποτέ ότι αγαπήσαμε.
Μην χλωμιάσουμε γιατί τα συναισθήματά μας τα κουρελιάζουν. ΄Ανθρωποι είναι λάθη κάνουν.ΑΤΜΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ. ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΕ ΣΤΗΡΙΞΕΣ ΣΗΜΕΡΑ. ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ. ΕΙΣΑΙ ΑΨΟΓΗ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Στην κόμη την κατάξανθη κέρατο δεν φυτρώνει,ρίχνω μεμιάς τη χαίτη μου κι αυτό πέφτει στη σκόνη. Επίκαιρο-αν και λαικό.
Καλή μου μικρή θεούλα ...
ηταν η σειρά μου να συγκινηθώ
Αυτό που αγαπάμε όσο και να μας πόνεσε κάποια
στιγμή είναι φορέας τρυφερών αναμνήσεων
και είναι αδύνατον να το καταστρέψουμε μέσα μας...
…Κάποιο ανύποπτο Σ΄αγαπώ
ειπωμένο από χείλη θεϊκά
έδωσε φτερά και ώθηση
στα παραμελημένα όνειρα.
Συντροφιά απόψε θα έχω
μικρές θεούλες των νερών
σε χορούς δίχως πέπλα
να αφήνονται στο στρόβιλο
του έρωτα της νύχτας…
mat...
Γιατι τώρα??
ΜΟΥΣΙΚΗ: Χ. &. Π. ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Χ. &. Π. ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ
Ζούμε τις μικρές μας ιστορίες
Στο κέντρο και τις συνοικίες
Όνειρα μεθυσμένα, σχέδια ματαιωμένα
Τηλεφωνά απεγνωσμένα
Σκέφτομαι πάλι ίσως δεν ήσουνα εσύ
ότι ονειρεύτηκα
Όμως θυμάμαι μια νύχτα, είδα τα μάτια της λύπης
να μου χαμογελάνε
Ίσως δεν ήμουνα κι εγώ, ό,τι ονειρεύτηκες
Έτσι κι αλλιώς όλα είναι, προσωπικές οπτασίες
Το νοιώθω πως σε χάνω
Γλυκιά μου αγάπη καληνύχτα
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: Λ. ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ
ΣΤΙΧΟΙ: ΙΣ. ΣΟΥΣΗΣ
Εκεί στο νότο
Που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
Σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
Ψάχνοντας να 'βρω το κατάλληλο κορμί
Εκεί στα φώτα
Έβρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα
είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια
Κι εσύ με κέρασες καπνό μ' ένα φιλί
Ποια πόλη, ποια χώρα
Ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
Σωπαίνεις, θυμάσαι
Και μεθυσμένη μες' τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
Ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
Εκεί στο νότο
Εκεί μου κλήρωσε ο έρωτος στο λόττο
Κουλουριασμένος σαν τη σαύρα στη σκιά σου
Σα νόμισμα έπεφτα στο μαύρο σου βυθό
Χλωμά καντήλια
Άναβε η φτώχεια σου, τα τάιζε με ζήλια
Μα συλλαβίζαν "σ' αγαπώ" τα βογκητά σου
Σαν ένα άρρωστο στην κούνια του μωρό
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Ευχαριστώ τον Πυθαγόρα γιά τον κωδικό που μου έδωσε.
ΑΦΗΝΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΣΤΙΧΟ ΚΙ ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕΒΟΜΕΝΗ ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΩΝ.ΑΜΑΛΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ. ΑΛΛΑ ΑΛΗΘΙΝΗ.
ΙΡΙΔΙΣΜΟΣ
[Πάρνηθα τέλη Οκτώβρη].
Ευχαριστώ τον εκδότη μου Νίκο Δεληγιάννη Γιά όλα.
Μιά σταγόνα φτάνει
γιά να αλλάξει
το χρώμα του ποτηριού
ρουφώντας τ΄απόσταγμα
της ηλιαχτίδας
φτιάχει εφτά χρώματα
εφτά μικρές θάλασσες
γιά να κολυμπήσει
εκείνος
που υψώνει το ποτήρι αυτό.
Ο άνθρωπος σε όλη τη ζωή
του περιστρέφεται γύρω από τα χείλη
του ποτηριού
γλιστράει στον κύκλο αυτό
κι ανακαλύπτει χρώματα
ζωντανά ή σκοτωμένα.
Κι όταν φτάσει η στιγμή
να εισχωρήσει στο βυθό τους
αφήνει στη γυάλινη όχθη
άσπρα ή μαύρα πατήματα
ψήγματα αυτά της προαιώνιας
αφής του.
Τη ροή τους την ορίζει η θέση του ήλιου.
΄Αλλωστε υπάρχουν και χρώματα
που δεν ορώνται
μόνο αγγίζονται.
Το έμαθα σήμερα από ένα αληθινό άνθρωπο. ΄Ανθρωπο.
Πυθαγόρα ευχαριστώ γιά τον κωδικό. Στον επιστρέφω ανέπαφο.
ΜΑΤΜΑΤ MHN AΦΗΣΕΙΣ ΤΟ [ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ] ΕΤΣΙ. ΚΑΤΑΘΕΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΙΩΠΗΛΑ ΘΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΑΚΙ. Γιατί τώρα; Ποτέ δεν είναι αργά ψυχή μου. Ποτέ...
ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ. ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΑΞΙΖΕΤΕ. ΚΙ ΕΙΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ.
ΒΡΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
ΒΡΕ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΕΙΞΑΤΕ...
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ...
ΑΝΘΡΩΠΟΙ...
Κι αντί της θεάς να ο Πυθαγόρας... ΄Αρχοντα...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
για 'σένα
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
Στίχοι: Μαρία Πολυδούρη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Ερμηνευτές: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι’ αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.
Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά σου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.
Γιατί, μόνο γιατί σε σεναν άρεσε
γι’ αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σεναν άρεσε.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα
γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.
Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.
Γιατι τώρα??
Νεράιδα δίχως παραμύθι
Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Σε είδα χαμένη να γυρνάς
στους δρόμους και να ψάχνεις για τη λήθη
τσιγάρο το φεγγάρι να κερνάς
μικρή νεράιδα δίχως παραμύθι
Κι αν είναι η αλήθεια μας μισή
μόνος κι εγώ όπως κι εσύ
βάλε με στα στήθη σου
να 'μαι το παραμύθι σου
Μάγισσες καίνε τα ραβδιά
χορεύοντας στη μέση του χειμώνα
κι εσύ γυρεύεις πρίγκιπες
σε τούτο τον παράξενο αιώνα
Κι αν είναι η αλήθεια μας μισή
μόνος κι εγώ όπως κι εσύ
βάλε με στα στήθη σου
να 'μαι το παραμύθι σου
Δίνεις παράσταση λοιπόν
με ρόλους που ονειρεύτηκες να ζήσεις
μετράς μες στου καθρέφτη το παρόν
σημάδια που δεν πρόλαβες να κρύψεις
Κι ας μείνει η αλήθεια μας μισή
μόνος κι εγώ όπως κι εσύ
βάλε με στα στήθη σου
να 'μαι το παραμύθι σου
Γιατι τώρα??
Σαν βροχή
Ελευθερία Αρβανιτάκη
Ποια μουσική περπατάει στο πλάι σου
ποια πυρκαγιά στα μαλλιά.
Ποια σιωπή καταπίνει τα λόγια μου
και ψυθιρίζω φιλιά.
Κάψε τις νύχτες μου,
σβήσε τις μέρες μου,
κάνε το χρόνο στιγμή.
Ό,τι ευχήθηκα κι ό,τι φοβήθηκα
είναι καιρός να φανεί.
Σαν βροχή που πέφτει στα φύλλα
στα μαλλιά, στο πρόσωπο κυλά,
σαν βροχή σε θέλω απόψε
να βραχώ, ως τη ρίζα της φωνής,
γέλιο μου.
Στη φωτιά που μέσα μου καίει
μια φωνή γελάει και κλαίει,
στη φωτιά θα πέσω μαζί σου
να σωθεί ό,τι είναι δυνατό,
γέλιο μου, φλόγα μου - φλόγα μου.
Ποια μουσική δυναμώνει
στο βλέμμα σου
κι όλα χορεύουν γλυκά.
Ποιος πυρετός ανεβαίνει
στο αίμα μου
και κοκκινίζει ξανά.
Κάψε τις νύχτες μου,
σβήσε τις μέρες μου
κάνε το χρόνο στιγμή.
Ό,τι αγάπησα κι ό,τι παράτησα
είναι καιρός να κριθεί.
Γιατι τώρα??
...Είναι η αγαπημένη ώρα
Του μεσονυχτιού τούτη
Στον αστεριών το χάδι
Απλώνω το βλέμμα
Την μορφή σου να δώ
Κάλεσμα μαγικών χορών
Συγχορδίες αερικών γεμίζουν
Τον αέναο τούτο χώρο
Το νού και την ψυχή παρασέρνει
Η αύρα η μεθυστική
Από το άρωμα του έρωτα…
mat...
Γιατι τώρα??
Δεν θα με ξεχάσεις
Θα 'μαι σκιά μες τον καθρέφτη
Με τα σύνεργα του κλέφτη
ένα γέλιο να σου κλέψω αν γελάσεις
Δεν θα με ξεχάσεις δεν θα με ξεχάσεις
Δεν θα με ξεχάσεις
Θα 'μαι σιωπή και αϋπνία
Η κρυφή σου αγωνία
Ο καπνός απ το τσιγάρο που θ' ανάψεις
Δεν θα με ξεχάσεις δεν θα με ξεχάσεις
Δεν θα με ξεχάσεις
Θα 'μαι το τέλος σ' ένα έργο που θα χάσεις
Δεν θα με ξεχάσεις
Σε ανεξέλεγκτες κρυφές σου καταστάσεις
Δεν θα με ξεχάσεις δεν θα με ξεχάσεις
Δεν θα με ξεχάσεις
Θα 'μαι στην νύχτα μια σειρήνα
Και τα όνειρα εκείνα
Που θα τρέχεις βιαστικά να προσπεράσεις
Δεν θα με ξεχάσεις δεν θα με ξεχάσεις
Δεν θα με ξεχάσεις
Θα 'μαι βροχούλα σ' ένα τζάμι
ένα δάκρυ κι ένα ποτάμι
Μια ρυτίδα στην μορφή σου πριν γεράσεις
Δεν θα με ξεχάσεις δεν θα με ξεχάσεις
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: Μ. ΞΥΔΟΥΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Μ. ΣΤΟΚΑΣ
Όπως ανοίγει ο ουρανός μπροστά σου
Και πλημμυρίζει με φως τα όνειρα σου
Μια ανεξήγητη κραυγή κι ένα σου δάκρυ
Λύσε κι εσύ τον γρίφο της αγάπης
Με γράμματα ευχές κι αφιερώσεις
Στοίχημα έβαζα πως δεν θα με προδώσεις
Με στέλνεις με στέλνεις
Με παρασέρνεις
Με στέλνεις με στέλνεις
Στο πουθενά
Σου το χα πει μείνε μαζί μου δεν μπορώ
Και μου χες πει μην με κρατάς
Σου το χα πει μην με προδώσεις μείνε εδώ
Και μου χες πει δεν μ' αγαπάς
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: Β. ΚΑΖΟΥΛΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Β. ΚΑΖΟΥΛΗΣ
Αν ήσουν άγγελος της γης
Αν ήσουν άστρο της αυγής μαργαριτάρι
Ως τους γαλάζιους τους βυθούς
Και στους ουράνιους θησαυρούς ξανθό φεγγάρι
Δεν θα περίμενα να ‘ρθεις
Ούτε να φύγεις μες στης γιορτής τα φώτα
Πρώτου σ' αγγίξω και χαθεί
ότι αγάπησα απλά στο νου τη ρότα
Λύσ' τα μαλλιά σου κι άφησε με
Να 'ρθω λίγο και να δω
Πως περιγράφει τη μορφή σου
Τ' άσπρο σου το νυχτικό
Στο παραθύρι σου βροχή
Στο προσκεφάλι σου τα σύννεφα γερμένα
Μες τον καθρέφτη που Γελάς
κάτι απ' την λάμψη σου θα κρύψεις και για μένα
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Η φωνή
Ναπολέων Λαπαθιώτης
Μέσα στο κάθε μου τραγούδι
Που μοιάζει πάντα να πονεί
Κι είναι σαν άρρωστο λουλούδι
Σαλεύει πάντα μια φωνή
Φωνή που αν φαίνεται έτσι ξένη
Κι έτσι κλεισμένη στη χαρά
Μα σ' όλα τα μεγάλα μπαίνει
Με τα μικρά της τα φτερά
Μέσα στο κάθε μου τραγούδι
Που μοιάζει πάντα να πονεί
Σαν το χυμό μεσ' το λουλούδι
Σαλεύει πάντα μια φωνή
Που αν ίσως και το ζωντανεύει
Σαν το χυμό του λουλουδιού
Θαρείς και δεν μπορεί ν' ανέβει
Σα να' ναι ανήμπορου παιδιού
Και σ' όλα γύρω βρίσκει ταίρι
Και μ' όλα τα άφταστα μιλεί
Κι όλα τα ανείπωτα τα ξέρει
Κι ας είναι τόσο χαμηλή
Κι αν όμως σ' όλα βρίσκει ταίρι
Κι όλα τα βλέπει καθαρά
Μοιάζει καλύτερα να ξέρει
Τον πόνο παρά τη χαρά
Γιατί είμαστε σαν κάποια ρόδα
Πεσμένα μεσ' την παγωνιά
Ρόδα που τά 'λιωσε μια ρόδα
Καθώς περνούσε στη γωνιά
Που αν και κομμένα κι' όλο χώμα
Και κυλισμένα καταγής
Δεν ξέρω τι θυμίζει ακόμα
Πως ήταν άνθη της αυγής
Γιατι τώρα??
ΘΕΛΩ
Θέλω να γίνω αγέρας ,
σκόνη να γίνω, να χαθώ,
σε μια στροφή να γίνω σύννεφο,
και να κρυφτώ, ν’ απογειωθώ.
Θέλω να φύγω να ταξιδέψω
σε μέρη άγνωστα απάτητα
ονειρεμένα αερικά να τραγουδάνε
γύρω από φωτιές
Θέλω να χαθώ να γίνω σταγόνα
Να βρέχει και να είμαι εκεί παντού
Θέλω! πόσο το θέλω!!
Θέλω να έρθει μια σιωπή να με σκεπάσει
Σαν νύχτα να τυλίγομαι τριγύρω
Και σαν το κόκκινο πάθος να ξεχύνομαι
Στους δρόμους της αγάπης
Θέλω να χαθώ να γίνω σταγόνα
Στον ωκεανό να γύρω να πλαγιάσω
Να γίνω κοραλλένιος ύφαλος
Θέλω να χαθώ με τις σκιές…
mat...
Γιατι τώρα??
λες και χάθηκαν τα λόγια και παρέμεινε η σιωπή..
αυτή η σιωπή που κάθε μέρα αυτοκτονεί όταν ανοίγω το ράδιο..
και είναι κάποιες φορές που μου χτυπά την πόρτα του νου λέγοντας μου κλείσε το ράδιο θέλω να εισχωρίσω μέσα σου..και εγώ μηχανικά κλείνω το ράδιο και η σιωπή απλώνεται σε αυτό το μικρό δωματιάκι..γίνεται ένα με μένα..με την στιγμή μου..
Σήμερα θάλασσα των ονείρων μου σε περπάτησα
τα βράχια σου δεν τα 'βλεπα
μονο κατι ματια υπηρχαν στο βυθο σου
εκεινα με οδηγουσαν
εκεινα με παρεσερναν
εκεινα με μαγεψαν
μεχρι το τελος της διαδρομης μου κρατουσαν συντροφια
ποτε μου μιλουσαν
ποτε μου γελουσαν
ποτε μου αγριευαν
σαν επεσε ο ηλιος δακρυα ετρεχαν απο τα ματια τους
και εγω εκει
να τα φροντιζω
να τα κοιταω
σαν ξεπροβαλε το φεγγαρακι τελειωσε η διαδρομη
τα ματια χαθηκαν και εγιναν πια ενα με τα δικα μου.
Δεν ξερω αν αυτο θεωρειται στιχος..
αλλά το παρακάτω σίγουρα θεωρείται..
Χαρτινο το φεγγαρακι
ψευτικη ακρογιαλια
αν με πιστευες λιγακι
θα ταν ολα αληθινα..
Ένα μοναχικό περιστέρι στις άδειες μέρες του Οκτώμβρη..
Η ζωή είναι ο δισταγμός ανάμεσα στο θαυμαστικό και το ερωτηματικό.Σε περίπτωση αμφιβολίας υπάρχει η τελεία!