- Α Ν Θ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Α Γ Α Π Η Σ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

quote:

---

Μας πικραίνουν οι άνθρωποι σίγουρα.
Αλλοιώς φαίνονται κι αλλοιώς είναι.
Μπορείς εσύ ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ να πάψεις να είσαι αυτός που γεννήθηκες;
΄Οχι.
Θα είσαι θα είμαστε πάντοτε ίδιοι. ΄Οσο κι αν συνθλίβει.
Ακόμα κι αν σπάμε τα χαριτωμένα όμορφα μούτρα μας.
΄Ετσι θα γεράσουμε, έτσι θα χαθούμε έτσι θα ανασαίνουμε ως την τελευταία στιγμή.
Μας πικραίνουν οι άνθρωποι σίγουρα.
Ευάλωτοι και ανίσχυροι να αγαπήσουν ενίοτε.
Κουρασμένοι από τα λάθη και τις σκιές του παρελθόντος.
Ξεχασμένοι στο ψέμα και την απάτη. Τις πλεκτάνες και τα μαχαιρώματα.
Ανθρώπινο θα μου πεις. Η τελειότητα ανήκει στον Θεό. Τους Θεούς.
΄Ισως.
΄Οσο πιό δυνατός είσαι όσο πιό πολύ ξεχωρίζεις όσο πιό πολύ αγαπάς, τόσο δηλητηριάζεσαι δοκιμάζεσαι ταλαιπωρείσαι γεννιέσαι κομματιάζεσαι και όμως ζεις, αγωνίζεσαι, πέφτεις και σηκώνεσαι. Με λίγα τραύματα μόνο. Χωρίς θραύσματα ψυχής όμως.
Χτυπάνε τα δέντρα που έχουν καρπούς. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ.
Αιώνες τώρα τούτο ισχύει.
Κι οι λίγοι ακλόνητοι.
Προχώρα.
Κι ας μας πικραίνουν οι άνθρωποι σίγουρα.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

---

quote:

---

quote:

---

Μας πικραίνουν οι άνθρωποι σίγουρα.
Αλλοιώς φαίνονται κι αλλοιώς είναι.
Μπορείς εσύ ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ να πάψεις να είσαι αυτός που γεννήθηκες;
΄Οχι.
Θα είσαι θα είμαστε πάντοτε ίδιοι. ΄Οσο κι αν συνθλίβει.
Ακόμα κι αν σπάμε τα χαριτωμένα όμορφα μούτρα μας.
΄Ετσι θα γεράσουμε, έτσι θα χαθούμε έτσι θα ανασαίνουμε ως την τελευταία στιγμή.
Μας πικραίνουν οι άνθρωποι σίγουρα.
Ευάλωτοι και ανίσχυροι να αγαπήσουν ενίοτε.
Κουρασμένοι από τα λάθη και τις σκιές του παρελθόντος.
Ξεχασμένοι στο ψέμα και την απάτη. Τις πλεκτάνες και τα μαχαιρώματα.
Ανθρώπινο θα μου πεις. Η τελειότητα ανήκει στον Θεό. Τους Θεούς.
΄Ισως.
΄Οσο πιό δυνατός είσαι όσο πιό πολύ ξεχωρίζεις όσο πιό πολύ αγαπάς, τόσο δηλητηριάζεσαι δοκιμάζεσαι ταλαιπωρείσαι γεννιέσαι κομματιάζεσαι και όμως ζεις, αγωνίζεσαι, πέφτεις και σηκώνεσαι. Με λίγα τραύματα μόνο. Χωρίς θραύσματα ψυχής όμως.
Χτυπάνε τα δέντρα που έχουν καρπούς. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ.
Αιώνες τώρα τούτο ισχύει.
Κι οι λίγοι ακλόνητοι.
Προχώρα.
Κι ας μας πικραίνουν οι άνθρωποι σίγουρα.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

---

Μια προσθήκη, η αν θες διευκρίνηση θα κάνω αγαπητή ΑΦΡΟΔΙΤΗ ,στα όσα υπέροχα έγραψες :

Ο άνθρωπος γεννιέται δεν γίνεται , συμφωνείς

---

Γεννιέται και πλάθεται, σιγά σιγά. Δημιουργεί η καταστρέφει.
Ραγίζει η ενώνει. Θρυμματίζει ή χαιδεύει. ΄Ολα είναι τόσο αληθινά τόσο ξάστερα. Κάνουμε πως δεν τα κυττάμε. Αλλά δεν μπορείς να κλείσεις τα μάτια στον ήλιο του Αυγούστου καταμεσήμερο. Καίει καίει πολύ. Σαν τα ψεύτικα συναισθήματα, σάπια συνθήματα των δήθεν γενναίων καιρών. ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ ΜΟΥ, ΤΩΝ ΔΗΘΕΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ ΚΑΙΡΩΝ.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

Γεννιόμαστε άνθρωποι .
Το επαναλαμβάνει καθημερινά η ζωή .

Το αθώα πλασματάκια , που έρχονται στην ζωή , είναι άγγελοι, αυτούς δεν ψάχνεις αφροδίτη μου ;;;

Γιατί λες ότι δεν υπάρχουνε άγγελοι ;;;

Κατάλαβα , ψάχνεις για μαντράχαλους άγγελους .

Είναι λίγοι και όμως υπάρχουνε .

Απορώ βρε συ πως δεν έπεσε κανένας στην διάβα σου .

Όχι ψέμματα λύθηκε η απορία μου , πρέπει να γίνεις πρώτα εσύ άγγελος , να καθαρίσει η ψυχή σου τελείως .
Να μην περιέχει κακία και μετά θα τους βλέπεις όλους τους μαντράχαλους για αγέλλους .

Κάνε το εξής κόλπο :
Προσπάθησε όλους αυτούς που σε προδώσανε, σε πικράνανε να τους φέρεσαι σαν να είναι άγγελοι , έχει πλάκα ξέρεις .
Σε περνάνε για αθώα παριστάνουσα περιστερά .
Προσπαθούνε μετά να σε βγάλουνε απο αυτόν τον ρόλο, να τελειώσουνε την παράστασή σου με την πονηριά τους .

Μην ανταποκρίνεσε συνέχισε το αγγελικό σου έργο και θα δεις ότι :
Μπορείς να τα καταφέρεις , γίνεται πρέπει όμως να το θέλεις πάρα πολλύ.
Αλλά είπαμε κάποιες φορές μας μετετρέπουνε οι συνάνθρωποί μας , σε ,εσένα σε φαντάζομαι σαν έναν μικρό άκακο χαριτωμένο διαολάκο .

Αλήθεια , πως είσαι όταν σε φέρνουνε κάποιοι στο αμήν

Είναι θεικιά αλλά πως να το αποδείξω ;;;

Μπα δεν μπαίνω στην διαδικασία αυτή .

Με βλέπεται εμένα, με διαβάζεται θέλα να πω, ε τότε κρίντε με κιόλας κατακρίνετετεμε,εν πάση περιπτώση αλλά :
Αλλά αν δεν το βαστάει, αντέχει η ακαρδιά σας , ενδώστε απαελευθερωθείτε απο όλα όσα έχεται μέσα σας .

Κάντε το με τον τρόπο , που τόσο καιρό περιγράφουμε εδώ στο ανθολόγιο και θα ανασάνει η μπουκωμένη σας ψυχή.

Βρε το ονειρεμένο όνειρό μου , που να είναι άραγε πως τα περνάει

Μας σκέφτεται, η μας έχει ήδη ξεχάσει

Ας είναι καλά εκεί που είναι και εύχομαι να περνάει ονειρεμένα , το αξίζει νομίζω .
Γράψε ρε όνειρό μου κάτι , σε πεθύμισα .

Φέρνω στην μνήμη του μυαλού μου , παλιές πανέμορφες σκηνές , που είναι να τις ρουφήξεις με το καλαμάκι .

Διαβάζω τις καταθέσεις σας, εδώ στο ανθολόγιο φίλοι μου και φέρνω πίσω τις στιγμές που αγγίξατε την ψυχή μου και είναι σαν και τότε , συγκινούμε και αφήνωμε στο όμορφο συναίσθημα σαν να ήτανε η πρώτη φορά που τα διάβασα .

Όμορφη που είναι η ζωή ετούτη την μοναδική στιγμή .

Και όμως είναι ότι ποιο δύσκολο μπορούμε να φαντασθούμε , είναι αδύνατον .
Για να το υλοποιήσω , Θα πρέπει να εγκαταλείψω τον πολιτισμό και να επιστρέψω ξανά πίσω στην φύση .
Εκεί από όπου κάποτε ξεκίνησαν όλα , πίσω στις ρίζες μου .

Δεν πειράζει είμαστε αρκετοί αυτοί που νοιαζόμαστε για το κοινό καλό .
Και το ποιο ωραίο, είναι ότι :
Προσπαθούμε να το διαδώσουμε με την μεγαλύτερη δύναμη , που υπάρχει στον πλανήτη μας , την αγάπη .

Ότι και αν φαντασθείτε ( προσπαθήστε το ) από αυτήν ξεκινάει και σε αυτήν πάλι καταλήγει .

Βρείτε μου ένα θέμα που να μην πηγάζει, να έχει τις ρίζες του στην αγάπη .
Δεν υπάρχει φίλοι μου .
Η φιλία , ο σεβασμός , η πίστη , τα όνειρα ,η φαντασία , ο έρωτας , η ζωή, τα βάσανα ,
οι στεναχώριες ,η χαρά, η ευτυχία ,η λύπη , το χρήμα , η δόξα ,η εκτίμηση ,η τρυφερότητα , η γνώση , η σοφία , η αυτογνωσία , η συνείδηση, το υποσυνείδητο, η λογική, ο παραλογισμός …….όλα εκεί καταλήγουνε .

Και όμως δεν την τιμάμε αρκετά .
Αυτό φαίνεται από την πλειοψηφία του κόσμου, που αγάπη λέει και δεν γνωρίζει :
Την σημασία της .

Καλά είναι έτσι .
Αν δεν είχαμε προβλήματα να λύσουμε σε αυτόν τον κόσμο , θα ήτανε περιττή η αγάπη .

quote:

---

Τώρα που μου ζέστανες την ψυχή , ποιος άλλος ο συνήθης ύποπτος ,ενοείτε η γλυκιά αφροδίτη θα γράψω και άλλα .

Αλήθεια , πως είσαι όταν σε φέρνουνε κάποιοι στο αμήν

---

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

Παίρνω δίνω κάθε ημέρα .
Καθαρή υλική ανταλαγή .

Στο τέλος της ημέρας , άντε να βγάλω και το κομπιουτεράκι μου να κάνω απόσβεση των εσώδων εξόδων .

Βγαίνει ένα πόρισμα χρήσιμο, ποιο είναι αυτό ;;;

Πόσο σπάταλος είμαι .
ΑΚόμη πόσο συμμετέχω στο καθημερινά αυξανόμενο καταναλωτικό όργιο , που μας πολιορκεί στενά .

Εντάξει μπορώ να το υπολογήσω, έχω έναν καλό μαθηματικό επεξεργαστεί .

Τι γίνεται τώρα με τα συναισθήματα , με την αγάπη ;;;

Που μπορώ να αγοράσω ένα μετρητή αισθημάτων ;;;

Τι δεν υπάρχει ;;; τότε θα περιμένω ώσπου να βγει ένα στην αγορά .
Όλα και όλα , αν δώσω περισσότερα απο όσα πήρα , θα μπω μέσα, θα χάσω και δεν μου αρέσει η χασούρα .

Τρίχες κατσαρές .
Στα συναισθήματα δεν υπάρχει υπολογισμός .

Ψάχνεις μια πηγή ενέργιας που είναι αστήρευτη .
Υπάρχει ;;;

Μα φυσικώτατα και υπάρχει .
Οι αισθήσεις μας , αναπαραγάγουνε χιλιάδες πληροφορίες την ημέρα για το μυαλό μας .
Αυτές τις μετατρέπει σε συναιδθήματα .
Άλλα είναι γνωστά , άλλα άχρηστα και άλλα σημαντικά .

Με ποια όμως κριτήρια θα επιλέξουμε ;;;

ΧΜΜΜΜΜ δύσκολο .
Το βρήκα όχι δεν είναι δύσκολο και να πως τα καταφέρνω εγώ .
Δεν μετράω τα συναισθήματα που δίνω ,ούτε αυτά που παίρνω .

Απλά δίνω γιατί η ψυχή αντέχει και δεν κουράζεται ποτέ .
Όμως θα πρέπει να είναι άδεια .
Αν κουβαλάω συναισθήματα , υπο την μορφή μπαγιάτικων πληροφοριών της μνήμης του μυαλού μου ,θα με επηρεάσουνε .

Μπα δεν γίνεται έτσι δουλειά .
Καθαρίζω την μνήμη μου καθημερινά όταν ξεκινάω την ημέρα μου .
Έτσι τα καινούργια συναισθήματά μου που θα δημιουργηθούνε θα είναι φρέσκα .
Αυτό είναι που λένε ότι τα φρέσκα συναισθήματα , σε κάνουνε να νιώθεις ,αισθάνεσαι και να γεύεσαι τις καθημερινές τυπικές στιγμές της ζωής ως μοναδικές .
Γίνεται αλλά θέλει εξάσκηση .
Κατεβάζω την αυτόματη ασφάλεια της μνήμης και αυτό είναι όλο .

Δεν ξέρω αν καταλάβατε τίποτα απο αυτά όλα που έγραψα αλλά :

Ο τρόπος αυτός δίνει σε εμένα το αληθινό αίσθημα της ζωής .
Αν θέλεται δοκιμάστε το , ίσως να βρείτε και εσείς κάτι ωφέλιμο σε αυτό .

Άντε ρε συ , θα σου βάλουμε πολλές απουσίες , τι δηλαδή επειδή το θέμα μας είναι η αγάπη ,μπορούμε να είμαστε όπως θέλουμε .

Η αγάπη θέλει και θυσίες , εργασία , κόπο , ανιδιοτελή προσφορά.

Άντε κοριτσάκι της αγάπης , ρίξε κανένα λιθαράκι και εσύ , καιρός είναι .

quote:

---

quote:

---

Τώρα που μου ζέστανες την ψυχή , ποιος άλλος ο συνήθης ύποπτος ,ενοείτε η γλυκιά αφροδίτη θα γράψω και άλλα .

Αλήθεια , πως είσαι όταν σε φέρνουνε κάποιοι στο αμήν

---

Aν τούτα, καλέ μου ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ, τα διάβαζα χθες, ειλικρινά θα μου ζέσταιναν και εμένα διπλά την καρδούλα που δεν ήταν στα καλά της. Σήμερα παρά τις αρνητικές βροχερές καιρικές συνθήκες επαναλάμποντας όπως θα έλεγε και η καλή μου ΑΤΜΑ, νιώθω μαγικά κι όμορφα, ωστόσο τούτα τα λόγια σου με αγγίζουν ακόμα, το ίδιο υπέροχα μεστά και αγαπημένα.

΄Οταν με φέρνουνε στο ΑΜΗΝ, το προσπερνώ και βαδίζω παρακάτω. Βγαίνω εκτός εαυτού αλλά κρατά τόσο λίγο. ΄Ισως γι΄αυτό στους κύκλους μου να είμαι τόσο αγαπητή. ΙΣΩΣ...

Α.Ρ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΑΝΟΔΙΚΗ, ΕΛΠΙΔΕΣ ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ,
ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΝΟΔΟΥ ΠΙΑΝΟΝΤΑΣ,
ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ ΦΩΤΟΣ...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

---

quote:

---

Milko έχω την έκτη αίσθηση ότι :
Μπαίνεις στο ανθολόγιο , διαβάζεις τις καταθέσεις μας και την κάνεις , δίχως να συμμετέχεις .

Άντε ρε συ , θα σου βάλουμε πολλές απουσίες , τι δηλαδή επειδή το θέμα μας είναι η αγάπη ,μπορούμε να είμαστε όπως θέλουμε .

Η αγάπη θέλει και θυσίες , εργασία , κόπο , ανιδιοτελή προσφορά.

Άντε κοριτσάκι της αγάπης , ρίξε κανένα λιθαράκι και εσύ , καιρός είναι .

Αφού το γνωρίζω καλά :
Έχεις μια ψυχή σκέτη μάλαμα , άντε άργησες ............

---

Θέλει κυνήγι η Milko Θα την μαλώσουμε παρέα. Ωστόσο σε λίγο σκάω μύτη με ένα ερωτικό ποιήμα αγάπης. Να επανέλθουμε στο ανθολόγιό μας. Το ημερολόγιο ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ;;;

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

Χαιρετώ γλυκά όλους σας!

Απόψε είχε ένα φεγγάρι τρέλλα.
Μαγεία αληθινή.
Μπορούσα να το κυττώ ώρες και να ενθουσιάζομαι
να αφήνομαι να ξεχνιέμαι.
΄Ομορφη ζωή όταν καις από συναισθήματα, όταν το περίσσευμα καρδιάς μοσχομυρίζει και σε βοηθάει αν αρμενίζεις σε πελάγη φωτός.
΄Οσο το δυνατόν με λιγότερες τρικυμίες.

Α.Ρ.

Ετσι σ` αγάπησα
σαν μιαν αγάπη έτοιμη από χρόνια

quote:

---

Απόψε είχε ένα φεγγάρι τρέλλα.
Μαγεία αληθινή.
Μπορούσα να το κυττώ ώρες και να ενθουσιάζομαι
να αφήνομαι να ξεχνιέμαι.
΄Ομορφη ζωή όταν καις από συναισθήματα, όταν το περίσσευμα καρδιάς μοσχομυρίζει και σε βοηθάει αν αρμενίζεις σε πελάγη φωτός.

---

Ναι, απόψε όντως έχει τέλειο φεγγάρι! Κάθομαι στο μπαλκόνι μου και το κοιτάζω παρέα .... με την μοναξιά μου...

Πάμε στα δύσκολα , στα βαθειά νερά της αγάπης , εκεί που αρμενείζουνε οι μεγάλες ψυχές .

Αλήθεια που αρμενείζουνε ,έχεται βρει το λιμάνι της

Το βλέπουμε άραγε , η το προσπερνάμε ασυνείδητα

Όλοι το βλέπουμε .

Όμως :
Δεν είναι το ίδιο .
Καλά και πως συμβαίνει αυτό

Είναι απλό πολύ απλό , γιατί δεν έχουμε κοινή ενότητα .

Αυτή προυποθέτει κοινή αντίληψη της αγάπης μας .

Εμείς οι λίγοι ,που ήρθαμε εδώ στο ανθολόγιό ( λιμάνι της ) , δεν έχουμε ίδιο ψυχικό μέγεθος .

Εγώ για παράδειγμα είμαι μέσα σε αυτό το λιμάνι μια μικρή βαρκούλα .

Βαρκούλα, βαρκούλα, βαρκούλα του ψαρά , τι όμορφο άσμα ε, δεν είναι

Η αφροδίτη ένα μεγάλο καράβι , η milko ένα υπερωκειάνειο και λοιπά .

Πρέπει λοιπόν να συμπλεύσουμε , προσαράξουμε .
Βλέπω εγώ η βαρκούλα το μέγεθος της αφροδίτης και λέω :
Ουι μάναμ ,τι μεγάλο σκαρί είναι τούτο

Η milko πάλι βλέπει εμάς και λέει :
Μην αγχώνεστε και εγώ μια βαρκούλα είμουνα κάποτε ,κοιτάξτε όμως που έφτασα

Έτσι πρέπει να είναι το λιμάνι της αγάπης .
Να μας χωράει όλους , μικρούς και big.

Καλά πάμε ,προχωράμε και ο ένας παίρνει κουράγιο και πνευματική τροφή απο τον άλλο .

Εγώ ( η μικρή βαρκούλα , με δυό κουπιά ) το γεύομαι και το απολαμβάνω ,αυτό το αίσθημα εσείς

Στην ουσία τώρα .
Πως θα προσελκύσουμε και άλλα πλεούμενα ,που απέχουνε απο το μαγικό λιμάνι μας

Με την αγάπη μας .
Θα την κάνουμε ακόμη ποιο δυνατή .
Θα γίνουμε ένα και το αυτό .

Όλοι ίσοι μπροστά της .
Δεν θα υπάρχει πρώτος μα ούτε και τελευταίος .
Καπετάνιος η ίδια η αγάπη .
Και θα έρθουνε και άλλοι σε τα μας .
Να μου το θυμάστε , θα έρθουνε και άλλοι προς εμάς .

Θα αργήσει λιγάκι ,αλλά θα έρθει η τέλεια αυτή στιγμή .
Κάποιες ψυχές ψάχνονται ακόμη ,ας τις αφήσουμε χρονικά περιθώρια ,δεν χάθηκε ο κόσμος .

Εμείς εδώ βράχοι ακλόνητοι .
Οι μικρές ασυμφωνίες ,αντιζηλίες ( ειδικά του αλήτη alfa-omega ) ,δεν θα μας λυγίσουνε , όχι :
Θα μας κάνουνε ακόμη ποιο δυνατούς , ισχυρούς .

Το πιστεύω και το γνωρίζω και αν δεν είναι έτσι τότε :
Να μην αξιωθώ να απολαύσω άλλη μια υπέροχη ημέρα σε αυτόν τον τέλειο κόσμο , που με έφερε μια ανώτερη δύναμη απο αυτήν του ανθρώπου .

Milko μου μην απελπίζεσαι ,σου δίνω έναυσμα και καθαρή πνευματική τροφή σοκολατένια μου:

Η ψυχή σου ήτανε κάποτε θεική , το ξέχασες

Πίστεψε μωρέ ότι , πάλι με τον καιρό εκεί θα εξελιχθεί.

Άσε την γνώση στην άκρη προς το παρών ,αυτή κάποια στιγμή θα ακολουθήσει .