- Σκοταδι... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Απο μικρος θυμαμαι οτι κοιμομουν παντα με το "φωτακι" αναμενο
γιατι φοβομουν παρα πολυ...μερικες φορες ξυπνουσα για κατουρημα αλλα φοβομουν παρα πολυ να παω στην τουαλετα που βρισκοταν στο απενατι δωματι,φοβομουν τοσο πολυ που κρατιομουν μεχρι το πρωι...
γιατι ολοι,στην παιδικη μας ηλικια φοβομαστε τοσο πολυ το σκοταδι???
ΜΗΠΩΣ ΒΛΕΠΩ ΠΟΛΛΑ ΘΡΙΛΕΡ?
οταν εβλεπα τα x-files,φοβομουν πολυ να σηκωθω απο το κρεβατι μηπως καποιο πνευμα η εξωγηινος μου πιασει το ποδι και με παρει κατω...
και μονο να το σκεφτεις τα κανεις πανω σου ακομη κι αν εισαι ενηλικος πια...ισως φταινε οι πολλες ταινιες-θριλερ ισως οχι.
γιατι ομως ακομα και στην βρεφικη μας ηλικια φοβομαστε το σκοταδι,οταν ακομα δεν εχουμε δει καποιο θριλερ?
ακομα και οταν δεν μας εχουν πει οι μαμαδες μας τρομαχτικες ιστοριες κτλ???
ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΥΤΟΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ???
Ο ΜΟΝΟΣ ΦΟΒΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΝΙΩΘΑ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΣ ΗΤΑΝ ΠΙΣΩ ΜΟΥ. ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΤΗΝ ΝΙΚΑΣ ΜΕ ΦΩΤΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΕΙΜΟΥΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΩ ΣΕ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΔΡΟΜΟΥΣ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΟΥ ΜΕΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ. ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΜΕΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙΣ ΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ. ΕΠΙΣΤΕΥΤΗΤΕ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ
""ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΑΚΡΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΣΚΟΤΑΔΙ ΖΗΤΩ ΣΕ ΑΝΑΡΧΟ ΧΑΟΣ ΝΑ ΜΠΩ ΝΑ ΧΑΘΩ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΨΥΧΗΣ ΦΥΛΑΚΗ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΣΤΕΚΕΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΙΛΙ"
Το ποιός είναι πραγματικά κάποιος, φαίνεται στο σκοτάδι.
Εκεί που κανείς δεν σε βλέπει ( ή νομίζεις οτι δεν σε βλέπει ).
Εκεί δείχνεις τον πραγματικό σου χαρακτήρα.
Αραγε αν ήμουν βέβαιος οτι κανείς δεν με βλέπει, σε πόσους "πειρασμούς" θα είχα υποκύψει;
Σε πολλούς το σκοτάδι απελευθερώνει δυνάμεις και ένστικτα που υπό το φως καταχωνιάζονται στα βαθειά της ψυχής.
Δυνάμεις, επιθυμίες και ένστικτα που "καίγονται" κάτω από το φως.
Αβάσταχτο το σκοτάδι της ψυχής, η έλλειψη εσωτερικού φωτός.
Σκοτάδι, σκότος, σκοτώνω...
Ευτυχώς που έστω και μια σπίθα αρκεί για να διαλύσει, έστω στιγμιαία, το μέσα σκοτάδι.
Ποιός έχει όμως το "φως το αληθινό";
"Εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο ακολουθών εμοί ου περιπατήσει εν τη σκοτία...", είπε κάποιος.
Μόνο που καμμιά φορά, αν δεις ξαφνικά το φως ενώ είσαι στο σκοτάδι, τυφλώνεσαι.
quote:
Γιατι φοβομαστε το σκοταδι???
...
γιατι ολοι,στην παιδικη μας ηλικια φοβομαστε τοσο πολυ το σκοταδι???
Ο άνθρωπος απο τους πρώτους μήνες ζωής του διαμορφώνεται απο το στενό περιβάλον του.
Οι απαίδευτοι και κουρασμένοι απο την καθημερινότητα γονείς, χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να πείσουν το μωρό να κάνει αυτά που αυτοί επιθυμούν.
Ένα απο αυτά είναι και η δόμηση μύθων και παραμυθιών, τα οποία χρησιμοποιούνται για να "υποταχθεί" το μωρό στα "θέλω" και "πρέπει" τους.
Όλες οι φοβίες που ενσπείρουν οι γονείς στα παιδιά τους, αποκτούν τεράστιες διαστάσεις κατά την περίοδο της νύχτας.
Τη νύχτα η ορατότητα περιορίζεται αισθητά και τότε είναι που ξεπηδούν όλες αυτές οι φοβίες και θεμελιώνουν μια δεύτερη προσωπικότητα μέσα στο μωρό-αυτή της υποταγής.
Το πρώτο βήμα έχει γίνει στην καθυπόταξη άλλου ενός φιλελεύθερου ατόμου.
Το μωρό ετοιμάζεται σιγά-σιγά να "μαζεύεται" όποτε κάποιος "ανώτερος" το επιθυμεί για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του.
Αυτός ο ανώτερος, αρχικά είναι οι γονείς.
Οι σκοποί τους μπορεί να είναι να φάει το μωρό το φαί του.
Αργότερα, το ρόλο παίρνει η κοινωνία και το σχολείο, φοβίζοντας το παιδί με διαφόρου είδους τιμωρίες, εαν δε κάνει αυτά που αυτή (κοινωνία-σύστημα) επιθυμεί.
Το "πείραμα" ολοκληρώνεται. Άλλο ενα παιδί έχει ενταχθεί "επιτυχημένα" στην κοινωνία-μπαμπούλα.
Είναι ελεύθερο και χαρούμενο (μη του μπαίνουν ιδέες!Ελεγχόμενα ελεύθερο είναι!!!)
...
Ποτε΄ δε μπορώ να κοιμηθώ με κατεβασμένα ρολά στο δωμάτιο.
Πάντοτε θέλω οι πρώτες αχτίδες της ημέρας να εισχωρούν στο χώρο μου.
Την ημέρα τη λατρεύω όσο και τη νύχτα.
Η ημέρα με καθοδηγεί, η νύχτα με ετοιμάζει...
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
Απλά αν βρεθείς νύχτα σε μια περιοχή που δεν ξέρεις αγριέυεις γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να έχει στα δυό μέτρα.
Αντιθέτος όταν βρεθείς ημέρα στο ίδιο σημείο βλέπεις πόσο λάθος έκανες.
Και κάτι τελευταίο,η νύχτα είναι σύμμαχος για διαμόρφωση μύθων,και ιστοριών μυστηρίου,κάτι που κατά την διάρκεια της ημέρας είναι αδύνατο να συμβεί,ίσως αυτό έχει επηρεάσει πολύ κόσμο.
Γι αυτό λέμε και το γνωστό: "Τής νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει"
"ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΙΩΜΕΝΟΥ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ,ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΛΟΓΙΕΤΑΙ"
Διάβασα αυτή η φράση πριν από χρόνια,όμως ακόμα τη θυμάμαι...
Αν δεν υπήρχε σκοτάδι μετά το φως,πώς θα απολαμβάναμε ένα πολύχρωμο ηλιοβασίλεμα? Αν δεν υπήρχε σκοτάδι πριν το φως,πώς θα βλέπαμε μιαν υπέροχη ανατολή?
Προσωπικά δε φοβάμαι το σκοτάδι.Μπορώ να πω ότι με γοητεύει ενώ ταυτόχρονα με κρατά σε εγρήγορση.Τη νύχτα ακούς ήχους που τη μέρα περνούν απαρατήρητοι.Τη νύχτα μπορείς να σκέφτεσαι ότι θες και να αφουγκράζεσαι την καρδιά σου.Τη νύχτα (συνήθως) δε σ'ενοχλεί κανείς!
Και στο κάτω-κάτω,είμαι ένας σκοτεινός και άϋπνος άγγελος!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Μου κανει μεγαλη εντυπωση ομως οτι σε ολα τα ξορκια που εχω στην κατοχη μου απο την γιαγια μου,ειναι απαραιτητο να γινονται το βραδι,με μονο φως για την εκτελεση τους,το φως των κεριων(διαφορετικου χρωματος αναλογα με το ξορκι).
απαραιτητη προυποθεση για να λειτουργησει ο πινακας Ouija ειναι,η ολη διαδικασια να γινει βραδυ...
το σημειο στο οποιο θελω να καταληξω ειναι οτι στο φως,οι δυναμεις "του κακου" δεν μπορουν να ενεργησουν.
αλλο ενα παραδειγμα ειναι οι βρυκολακες(για οποιον πιστευει)οι οποιοι καταστρεφονται απο το φως του ηλιου
""ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΑΚΡΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΣΚΟΤΑΔΙ ΖΗΤΩ ΣΕ ΑΝΑΡΧΟ ΧΑΟΣ ΝΑ ΜΠΩ ΝΑ ΧΑΘΩ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΨΥΧΗΣ ΦΥΛΑΚΗ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΣΤΕΚΕΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΙΛΙ"
quote:
Γιατι φοβομαστε το σκοταδι???
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΙΝΕ ΤΑ ΑΚΑΝΟΝΙΣΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ Η ΝΥΧΤΑ, ΤΟ ΗΜΙΦΩΣ, ΟΙ ΠΑΙΔΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΓΩΝΙΕΣ, ΟΙ ΑΛΛΟΚΟΤΟΙ ΗΧΟΙ...
ΠΑΝΤΑ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΜΕ ΛΙΓΟ ΦΩΣ.
ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΦΕΓΓΑΡΙ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΗ ΓΛΥΚΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΤΟΦΙΟΥ ΦΩΤΟΣ.
ΚΑΤΙ ΦΟΡΕΣ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΛΕΥΚΟ, ΕΝΑ ΡΟΖ ΚΙ ΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΕΡΙ ΑΝΑΜΜΕΝΟ.
ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΗ ΝΥΧΤΑ, ΚΑΙ ΚΕΙΝΑ ΤΑ ΤΡΥΦΕΡΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΙΣ ΧΑΡΙΖΕΙ ΤΟ ΛΙΓΟ ΤΟ ΑΜΥΔΡΟ ΑΝ ΘΕΣ, ΦΩΣ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΛΕΓΧΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΥΡΩ ΜΟΥ.
ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΙΣΩ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
Συνήθως λένε:<Θέλω να είναι πάντα μέρα>
Αυτό το θέλω, σε κάποια ηλικία είναι απαίτηση.
Το ζητώ και θα το έχω.
Αρχικά δεν είναι φόβος.
Είναι απορία σχετική με την εναλλαγή νύχτας μέρας.
Και όταν πας να εξηγήσεις το γιατί, απλά δεν το καταλαβαίνουν και πάλι.
Και τους μεγάλους δεν τους τρομάζει το άγνωστο και το μη κατανοητό?
Αργότερα έρχονται όλα αυτά που ακούνε, άλλοτε κατα τύχη από τους μεγάλους,άλλοτε γιατί οι γονείς προσπαθούν να τα βάλουν σε τάξη.
Άκόμα και τα παραμύθια με τη νύχτα και το παιδάκι που δεν μπορούσε να γυρίσει σπίτι του.
Τσουπ και εικόνες(χίλιες λέξεις) από την τηλεόραση.
Ε, θέλει και πολύ?
Από φόβος γίνεται πανικός!
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
quote:
Και τους μεγάλους δεν τους τρομάζει το άγνωστο και το μη κατανοητό?
Και οι μεγάλοι κάποτε ήτανε παιδιά, κάποτε και αυτοί διαμορφώθηκαν σύμφωνα με τα "πρέπει" και τα "θέλω" των φασιστών "μεγάλων". Αυτών που βάφουν με δικά τους χρώματα πάνω στα όνειρα των παιδιών και τους τάζουν ελευθερία και ηθική μα τους προσφέρουν κάτι λιγότερο απο το ποτέ...
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
Edited by - reptilesalonica on 27/01/2004 01:15:35
IRON MAIDEN
Fear Of The Dark
I am a man who walks alone
And when I'm walking a dark road
At night or strolling through the park
When the light begins to change
I sometimes feel a little strange
A little anxious when it's dark
Fear of the dark, fear of the dark
I have constant fear that something's
always near
Fear of the dark, fear of the dark
I have a phobia that someone's
always there
Have you run your fingers down
the wall
And have you felt your neck skin crawl
When you're searching for the light?
Sometimes when you're scared
to take a look
At the corner of the room
You've sensed that something's
watching you
Have you ever been alone at night
Thought you heard footsteps behind
And turned around and no one's there?
And as you quicken up your pace
You find it hard to look again
Because you're sure there's
someone there
Watching horror films the night before
Debating witches and folklores
The unknown troubles on your mind
Maybe your mind is playing tricks
You sense, and suddenly eyes fix
On dancing shadows from behind
Fear of the dark, fear of the dark
I have constant fear that something's
always near
Fear of the dark, fear of the dark
I have a phobia that someone's
always there
When I'm walking a dark road
I am a man who walks alone
""ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΑΚΡΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΣΚΟΤΑΔΙ ΖΗΤΩ ΣΕ ΑΝΑΡΧΟ ΧΑΟΣ ΝΑ ΜΠΩ ΝΑ ΧΑΘΩ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΨΥΧΗΣ ΦΥΛΑΚΗ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΣΤΕΚΕΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΙΛΙ"
Edited by - ΣΙΣΙΦΟΣ on 27/01/2004 19:05:27
ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ
quote:
Maybe your mind is playing tricks
quote:
When I'm walking a dark road
I am a man who walks alone
""ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΑΚΡΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΣΚΟΤΑΔΙ ΖΗΤΩ ΣΕ ΑΝΑΡΧΟ ΧΑΟΣ ΝΑ ΜΠΩ ΝΑ ΧΑΘΩ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΨΥΧΗΣ ΦΥΛΑΚΗ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΣΤΕΚΕΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΙΛΙ"
Edited by - ΣΙΣΙΦΟΣ on 27/01/2004 19:11:30
Ανέκαθεν το Σκοτάδι ήταν αυτό που φόβιζε τον Άνθρωπο γιατί ήταν κάτι το ανεξήγητο.
Το Σκοτάδι κρύβει μέσα του τα Μυστικά που φοβόμαστε να δούμε.
Μέσα στο Σκοτάδι της Νύχτας κάθε Μορφή, μεταμορφώνεται σε οτιδήποτε αντικατοπτρίζει τους Φόβους μας.
Μόνο όταν θα Αναγνωρίσουμε τους Φόβους μας, θα μπορέσουμε να Δούμε την Πραγματική Εικόνα του Σκοταδιού.
Μέσα στο Σκοτάδι βυθιζόμαστε και Ξυπνάμε στην Άβυσσο της Ψυχής.
Στην Άβυσσο, όπου Αναγνωρίζοντας πια τους Φόβους
βρίσκουμε και Ακολουθούμε τα Μυστικά της Ζωής
της Ύπαρξης μας
της Ολολκληρώτητας.
Η Μεταμόρφωση του Σκοταδιού
είναι ο ισθμός που οδήγει
στο Απέραντο Φώς της Δημιουργίας.
Περνώντας αυτόν τον ισθμό, οδηγούμαστε εκεί όπου
η κάθε στιγμή του Τώρα
Είναι το βίωμα μιας απέραντης ΣΙΓΗΣ....
Μιας ΣΙΓΗΣ που μόνο στο Σκοτάδι μπορεί
να ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙ.
Ανέκαθεν το Σκοτάδι ήταν αυτό που φόβιζε τον Άνθρωπο γιατί ήταν κάτι το ανεξήγητο.
Το Σκοτάδι κρύβει μέσα του τα Μυστικά που φοβόμαστε να δούμε.
Μέσα στο Σκοτάδι της Νύχτας κάθε Μορφή, μεταμορφώνεται σε οτιδήποτε αντικατοπτρίζει τους Φόβους μας.
Μόνο όταν θα Αναγνωρίσουμε τους Φόβους μας, θα μπορέσουμε να Δούμε την Πραγματική Εικόνα του Σκοταδιού.
Μέσα στο Σκοτάδι βυθιζόμαστε και Ξυπνάμε στην Άβυσσο της Ψυχής.
Στην Άβυσσο, όπου Αναγνωρίζοντας πια τους Φόβους
βρίσκουμε και Ακολουθούμε τα Μυστικά της Ζωής
της Ύπαρξης μας
της Ολολκληρώτητας.
Η Μεταμόρφωση του Σκοταδιού
είναι ο ισθμός που οδήγει
στο Απέραντο Φώς της Δημιουργίας.
Περνώντας αυτόν τον ισθμό, οδηγούμαστε εκεί όπου
η κάθε στιγμή του Τώρα
Είναι το βίωμα μιας απέραντης ΣΙΓΗΣ....
Μιας ΣΙΓΗΣ που μόνο στο Σκοτάδι μπορεί
να ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙ.