scorpio_x
ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Όταν βρέθηκα κοντά στον θάνατο τότε συνειδητοποίησα πόσες χαμένες στιγμές είχα αφήσει πίσω μου..
Τώρα χαίρομαι με τον ήλιο που ξημερώνει..
Τώρα χαίρομαι με κάθε σταγόνα βροχής που κυλάει στο μέτωπο μου..
Τώρα χαίρομαι που είσαι στο πλευρό μου εσύ..
Φαντάζομαι ένα σπίτι οχι πολύ μεγάλο, φτιαγμένο απο πέτρα έξω και επενδυμένο με ξύλο μεσα, βαριές κουρτίνες σε ζεστά χρώματα, ένα τζάκι να σιγοκαίει και εγω να ατενίζω την θάλασσα μέσα απο τα μεγάλα παράθυρα του δωματίου...
quote:Δεν ξερω αν τελικα θα μεινει το θεμα αυτο γι'αυτο και το τοποθετω στο τυραχλαδο!
Η σημερινη χιονοπτωση πιστευω οτι πολλους αφησε αναυδους-τουλαχιστον σε περιοχες οπως η δικη μου που σπανια χιονιζει..
Αλλοι ταλαιπωρηθηκαν , αλλοι ξεκουραστηκαν..Εγω ευτυχως ανηκω στους δευτερους μια που λογω χιονιου δεν πηγα στην δουλεια..
Ουσιαστικα αποκλειστηκα στο σπιτι γιατι ουτε αλυσιδες εχω , ουτε να βγω εξω μπορουσα γιατι φυσαγε παρα πολυ(χιονοθυελλα για πολλη ωρα..)
Εσεις πως περασατε την χειμωνιατικη αυτη εμπειρια?
Ειναι αληθεια ακομα το χιονι ρομαντικο για καποιους απο μας η εχει καταντησει αλλος ενας παραγοντας αγχους της καθημερινης ζωης?Και κατι ακομα..αν και κρυο , αρα μεσα , αρα πιθανον internet και ζεστο καφεδακι , ειδα οτι σημερα η κινητικοτητα στα μηνυματα ηταν σχετικα μικρη..(μπορει και να μου φανηκε..)
Που εισαστε ολοι??
Ελπιζω οχι αποκλεισμενοι σε κανενα αυτοκινητο στην εθνικη , ε??
Καλησπέραα
Αποκλείστηκα λοιπόν στο σπίτι και ήταν μια απο τις μοναδικές φορές που για πρώτη φορά δεν ευχαριστήθηκα με τη θέα του χιονιού ή με το οτι δεν πήγα για δουλειά.
Αυτό γιατί είχαμε κανονίσει εξόρμηση στην κοντινή Ιταλία και μας χάλασε τα σχέδια. Ουααααααααααααααααααααα ![]()
Για αυτό λοιπόν valda οσο είσαι σε αυτή τη ευαίσθητη ηλικία να αξιοποιήσεις οσο περισσότερο μπορείς αυτά που σου προσφέρει ο ``χώρος και ο χρόνος``.
allzzaro
[/quote]
Απολυτο δίκιο!!!!!!!!!!!!!!!
Όσο μεγαλώνεις και ωριμάζεις, δεν ξέρω αν τελικά είναι καλό σε κάποιες πτυχές της ζωής μας,
τόσο πιο πολύ ψάχνεις και περνάς απο "ακτίνες χ" τυχόν υποψήφιους φίλους....
Προσπαθώ να απαλλαγω απο το ελλάτωμα αυτό, αλλα τόσο πιο βαθιά ριζώνει μέσα...
Αν είναι συμφέρον ποια απο τις δυο θα φέρει το προφιτερόλ τότε ναι έχω εκμεταλλευτεί και εγω έτσι....
Λέτε οι απόψεις του allzaro να τις βρούμε ποτέ μπροστά μας σε...φίλους?
Κακά τα ψέματα, μπορεί να θεωρούμε παράλογα τα λόγια του allzzaro, αλλά καλό είναι να τα βάζουμε που κ που στο μυαλό μας, μπορεί εμεις
να μην σκεφτόμαστε έτσι, κάποιοι άλλοι όμως?
Μέχρι στιγμής απ'ολα αυτά που έχουμε ανταλλάξει, (υποθέτω) oτι στις νεότερες ηλικίες υπερασπιζόμαστε με πάθος τους φίλους που τους αποκαλούμε πραγματικούς φίλους.
Ένας πιο ώριμος άνθρωπος στην ηλικία των 35 και ύστερα, καταλαβαίνει οτι όλα όσα έχει πιστέψει για τους φίλους του ήταν αποτέλεσμα της νεανικής του δίψα για ζωή και εμπειρίες;
Αυτό που ρωτάω είναι, γιατί βλέπω εκτός και αν κάνω λάθος οτι όσο ο άνθρωπος μεγαλώνει και αποκτάει εμπειρίες, βλέπει την φιλία με διαφορετική σκοπιά?
Ο λόγος είναι οτι ο άνθρωπος μεγαλώνει και βάζει το συμφέρον ίσο με μια φιλία;
Ένας 20χρονος μπορεί να σκεφτεί έτσι;
Εσύ allzzaro υποστηρίζεις οτι το συμφέρον μπορεί να υποβόσκει πίσω απο μια φιλία. Είχες βρεθεί ποτέ σε μια ανάλογη κατάσταση είτε το ήθελες είτε όχι;
Σίγουρα το'χω δει και εγω να γίνονται διάφορες κουμπαριές και να προτιμούν κάποιον ο οποίος θαχει την καλύτερη δουλειά για εμάς, π.χ θέλουμε να κτίσουμε ενα σπίτι και προτιμούμε να κάνουμε κουμπάρο έναν πολιτικό μηχανικό, αλλά όμως αυτό δεν σημαίνει οτι είμαστε ή νιώθουμε φίλοι. Εδω μιλάμε για υποκρισία...
Καλησπέρα silverwolf (το έγραψα σωστά, δεν θυμάμαι),
Κατάλαβα καλά...Μιλούσες για ενα πολύ ξεχωριστό άτομο, για μια φίλη που την θεωρείς αδελφή σου ή για την αδελφή σου που τυγχάνει η καλύτερη σου φίλη;
Βεβαίως scorpio να σου εξηγήσω.
Σε κάποια στιγμή της ζωής μας ιδίως στη νεανική ηλικία για κάποιον ή για κάποια απο αυτούς τους φίλους μας κάνει να νοιώθουμε κάπως περίεργα. Αρχίζουμε να νοιώθουμε κάτι ξεχωριστό για το άτομο αυτό.
Τα συναισθήματα βέβαια είναι αμοιβαία.
Εκεί λοιπόν αρχίζουν ολα. Μία τέτοια φιλία σίγουρα θα παρεξηγηθεί. Απο ολους.
Πρώτα απο ολα απο το ιδιο το φίλο. Θα ζηλεύει τις αλλες φιλίες. Θα ζηλεύει τις ερωτικές σχέσεις.
Αργότερα βέβαια σε περίπτωση που κάποιος φίλος θελήσει να δεσμευτεί
....... θα υπάρχουν αντιδράσεις....
Οπότε αν κάποιος σε ολες αυτές τις περιπτώσεις θελήσει να μείναι φανατικός οπαδός της φιλίας στο βωμό της θα πρέπει να θυσιάσει ολους τους αλλους φίλους , την οικογένεια, και πολλά αλλα.
Συνήθως ολες οι φιλίες θυσιάζονται , όλες. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι διαχρονικές αδελφικές φιλίες που γνωρίζω. Και αυτές μακρυά απο οικογενειακές καταστάσεις.
Θα μου πείτε κάτσε ρε allzzaro εγώ ξέρω πολλούς που είναι αγαπημένοι και φίλοι για χρόνια.
Ναί υπάρχουν τους εχω δεί και εγώ αλλά ανάμεσα τους κρύβετε κάτι πολύ σπουδαίο. ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ.
[/quote] Κατανοώ ότι όσο μεγαλώνουμε περνάμε απο διάφορα στάδια εμείς οι ίδιοι καθώς και οι άνθρωποι που έχουμε γύρω μας, είτε είναι δεσμοί, είτε φίλοι.
Πιστεύω οτι όσοι αντέξουν απο τις παραπάνω κατηγορίες να είναι δίπλα μας και εμείς δίπλα τους τότε υπήρχε αυτό το κάτι το δυνατό που μας ένωσε και διήρκησε.
Αρα πάμε στο σημείο που γνωριζόμαστε με κάποιον π.χ 15 χρόνια, τον αποκαλούμε φίλο ή φίλη, δημιουργεί μια οικογένεια αυτός ή αυτή, το ίδιο και εμείς, παρ'ολα αυτά είμαστε ακόμα μαζί ως φίλοι, ίσως να μην βρισκόμαστε τόσο συχνά όσο θα θέλαμε λόγω οικογενειακών ή εργασιακών υποχρεώσεων.
Σε ρωτάω λοιπόν, σε αυτή την μικρή υπόθεση που έκανα, που μπορεί να κρύβεται το ΣΥΜΦΕΡΟΝ και αν ναι, πως το εννοείς εσύ? ![]()
ENDORAMA, πολύ όμορφα τα λόγια σου σε αντίθεση με τις ανησυχίες και τις σκέψεις που μου εμφυτεύει ο allzzaro, μήπως όμως όντως η ανωνυμία μας κάνει να αισθανόμαστε πιο άνετα και να είμαστε πιο δεκτικοί μεταξύ μας?![]()
Αν έχεις την καλοσύνη να μας το εξηγήσεις καλύτερα; Γιατί απο πρώτης άποψης διαφωνώ, αλλά περιμένω μια καλύτερη ερμηνεία της άποψης σου για να εκφέρω γνώμη..
scorpio_x
Ο έρωτας κρατάει λίγο και σε κάνει να νιώθεις ζωντανός
Η αγάπη κρατάει για πάντα και σε κάνει να νιώθεις απαραίτητος
ΜΗΠΩΣ ΒΛΕΠΩ ΠΟΛΛΑ ΘΡΙΛΕΡ?
quote:
Φίλε/η scorpio_x σαν την Avallon και συ?
Σαν την Avallon στο ζώδιο ή στον ωροσκόπο?
Και στα δύο
Δύσκολος συνδυασμός θαρρώ, εκεί που τα έχω υπολογίσει όλα και ξέρω οτι τα εχω βάλει σε μια τάξη, εκεί είναι που θέλω να τα αλλάξω και να πράξω αυθόρμητα
Φιλικά scorpio_x (μην μου την πει κανείς για το ψευδώνυμο)
Πονοκεφάλιασα....βοήθεια!
Φιλικά
Ισως η τελευταία μου απάντηση ήταν λίγο απότομη, αλλά με όλο τον σεβασμό, εφόσον ήδη είχα πει οτι είχα απαντήσει στην φίλη την ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ και πιστεύω οτι κατανόησε οτι η κίνηση μου δεν είχε ανταγωνιστικές διαθέσεις, στο διάβασμα της απόψεως ενός άλλου μέλους του LENCOLAS, είδα οτι όντως υπάρχει ενας αδικαιολόγητος και συγχωρέστε με για την έκφραση πόλεμος σε εισαγωγικά.
Δεν ήρθα με καμια πρόθεση να κλέψω είτε δημοσιότητα είτε οτιδήποτε άλλο που εσείς θεωρείτε,
Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας
Φιλικά scorpio_x
Μια απο τις πιο σοφές φράσεις που είχα ξεχάσει....
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ FORUM ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΜΑΣ. ΑΝ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΩ ΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ ΜΕΛΟΣ Ή ΟΧΙ.
ALWAYS LOOKING
ALWAYS SEARCHING...
ALWAYS FEELING
ΙΣΩΣ ΝΑ ΦΤΑΙΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ....
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΑΝΤΩΣ ΕΝΑΝ ΚΑΛΟ ΦΙΛΟ/Η....
ΝΟΜΙΖΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΦΙΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ , ΑΞΙΖΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑΡΘΕΙ ΑΥΤΟΣ Η ΑΥΤΗ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ, ΟΜΩΣ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ, ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ...
scorpio_x