Εχω έναν γνωστό στην ΕΥΠ ( καλά το 'λεγε ο endorama...) που μου είπε οτι η cassiopeia που άνοιξε το θέμα είναι πράκτορας της ΕΥΠ και το άνοιξε στα πλαίσια αποστολής ( μυστικής φυσικά ), με σκοπό να μάθει τη γνώμη μας για το ευαγές ίδρυμα.
Προσέχτε τι γράφετε

- 学術・研究・専門分野 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.10/02/2004, 19:40:01

http://www.greece-japan.com/sistercities.htm

Το ρεπορτάζ του Τσιριγωτάκη που πήρε κάμποσα βραβεία πέρισυ
το είδε κανείς;

- ΟΥΡΑΝΙΟΙ "Ε" - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.15/03/2004, 17:44:48

Να ανοίξουμε ένα νέο θέμα με ...θέμα "ΠΟΣΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΥΣ "Ε" ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΣΤΟ esoterica ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΟΙ Ε";

- Εν αρχή ην ο λόγος - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.11/02/2004, 21:38:18

Αν και φαίνεται να διολισθαίνει το θέμα, πρέπει να κάνω μια διευκρίνιση στα όσα ( λίγα ) έχω πει και ανάγκασαν τον athakandr να με "επιτιμήσει".
Ας το πάρω απ την αρχή λοιπόν.
Η φράση που αποδίδεται στον Ιωάννη, δεν μπορεί πιστεύω να αποδώσει το νόημα εξεταζόμενη τμηματικά αλλά ως ενιαία φράση.
Εχοντες υπ' όψιν το ποιός ήταν ο Ιωάννης, νομίζω πρέπει να εξετάσουμε τη φράση παράλληλα με τον εκφραστή της.
Ο Ιωάννης δεν ήταν φιλόσοφος, ήταν ένας απο τους μαθητές του Χριστού, έστω κι αν ήταν αυτός με την πλέον "ορθή" σκέψη απο τους άλλους τρεις και ο πλέον "πνευματικός".
Λέει λοιπόν "εν αρχή ην ο λόγος και ο λόγος ην προς τον θεόν και θεός ην ο λόγος".
Που παραπέμπει άμεσα κατα τη γνώμη μου στην τριαδικότητα του θεού, έτσι όπως αυτή εκφράζεται απο τη συγκεκριμμένη θρησκεία.
Ο ίδιος ο Χριστός αποκαλείται αλλού ως "υιός και λόγος του θεού" και σαφώς δεν υποννοεί απλώς τον υιό ως την αποκάλυψη του θεού μέσω του υιού αλλά δείχνει την ταυτότητα θεού και υιού.
Ο ίδιος ο θεός λέει, " εγώ ειμί το άλφα και το ωμέγα, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος...", δλδ αυτός που προϋπήρχε, που υπάρχει και θα υπάρχει, η αρχή και το τέλος.
Η αρχή λοιπόν....
"Εν αρχή ην...", σύμφωνα με τα παραπάνω, ο ίδιος ο θεός.
Αλλά ο θεός είναι και η αρχή ( δλδ ο χρόνος ), με λίγα λόγια ο χρόνος που δημιούργησε τα πάντα ( και τον χρόνο ), δλδ πάλι ταυτοπροσωπία. Γι αυτό και ο θεός καλείται "άχρων", δεν μπορεί να έχει αρχή και τέλος χρονική αυτός που δημιούργησε τον χρόνο και είναι ουσιαστικά ο ίδιος ο χρόνος.
Ας μην πάμε παρακάτω κι ας έρθω στη διευκρίνιση που έλεγα.
Λέγοντας σε άλλο μήνυμα και συμφωνώντας με το Γιώργο οτι ο λόγος του Ιωάννη είναι η σκέψη, δεν εννοείται φυσικά η σκέψη ως διαδικασία αλλά η σκέψη ως νόηση, ως σχέδιο που είπε ο Γιώργος, ως ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.
Δυνατότητα που έχει μόνον ο θεός, που κατά τον Ιωάννη είναι είναι και το ίδιο ( λόγος και θεός ).
Πέρα από αυτά, σύμφωνα με τελευταίες θεωρίες, αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα υπόλοιπα όντα είναι αυτή η δυνατότητα, η νόηση ( να μη συγχέουμε με την αντίληψη ), δυνατότητα που υπάρχει εξ αρχής.
Αυτό έρχεται όμως σε αντίθεση με την εξελικτική θεωρία.
Μια άλλη πρόσφατη θεωρία λέει οτι το ξεχωριστό στον άνθρωπο σε σχέση με τα άλλα ζώα, η συνείδηση, είναι προϊόν συνάψεων των νευρώνων του εγκεφάλου. Με άλλα λόγια, η συνείδηση εδράζεται σε κάποιο τμήμα του εγκεφάλου σύμφωνα με μια υπόθεση και εργασία του νομπελίστα Francis Crick και είναι ζήτημα χρόνου να αποκωδικοποιηθεί και να βρεθεί το ακριβές σημείο.
Πού κολλάει αυτό;
Στο "κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν", εννοώντας οτι ως εικόνα δεν εννοούμε φυσικά το οπτικό αποτέλεσμα αλλά τον τρόπο λειτουργίας του νου, τη νόηση, την ενυπάρχουσα δυνατότητα νόησης, που παραπέμπει στα παραπάνω και στον ίδιο το θεό.
(Σημειώνω οτι ο Crick είναι οπαδός της εξελικτικής θεωρίας).
Κατ' επέκτασιν, σ' αυτό που κατά καιρούς λέγεται, οτι ο άνθρωπος είναι ο ίδιος θεός ("αμην λέγω υμείς θεοί εστε") και στο άλλο, οτι η θέωση του ανθρώπου είναι ο προορισμός του. Που, σύμφωνα με τα προηγούμενα, μπορεί να επιτευχθεί αν και όταν κατανοήσει ο άνθρωπος τον τρόπο, την πηγή και τη διαδικασία της νόησης, αυτό που ο Crick επιστημονικά λέει αποκωδικοποίηση της λειτουργίας των συνάψεων που συνιστουν τη συνείδηση.
Δεν εννοούσα λοιπόν τη σκέψη αυτή καθ' εαυτή, που σαφώς είναι μεταγενέστερη του λόγου, έστω θεωρώντας τον λόγο ως λογική.
Αλλωστε, γι αυτό παρέθεσα μερικές ερμηνείες της λέξης "λόγος" χωρίς να πάρω θέση στο προηγούμενο μήνυμα.
Μπήκα αναγκαστικά σε θέματα θρησκείας αν και το αποφεύγω αλλά, όπως έχει πει κάποιος άλλος..."καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν", αρκεί να μη "λαλήσουμε" απ' τον πολύ προβληματισμό.

- Εν αρχή ην ο λόγος - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.03/02/2004, 19:08:29

quote:
Χμ… γιατί δεν λέμε
Εν αρχή ην η Σκέψη….?
Η σκέψη /διάνοια / Σχέδιο προηγείται του λόγου…

Νομίζω, πέτυχες διάνα Γιώργο.

Βιβλία ολόκληρα έχουν γραφτεί για τη φράση του Ιωάννη, που ο Λεωνίδας έκαμε θέμα.

Λόγος = η λέξη, η ομιλία, κατ' επέκτασιν η γλώσσα, η επικοινωνία...
Λόγος = η αιτία...
Λογική = η αναλυτική σκέψη...

Κάπου αλλού διαβάζουμε: "...ο Υιός και Λόγος του θεού..."

Στην αγγλική μετάφραση διαβάζουμε:
"in the beginning was the word"
που, σε έναν αδαή δε λέει τίποτε.

Σε άλλο θέμα, (περί γλωσσολογίας κλπ ), έχει γραφτεί

quote:
Λόγος είναι η νόηση, η σκέψη και ομιλία η αποτύπωση του λόγου μέσω γραμμάτων (γραπτός λόγος) ή φθόγγων (ομιλία).

- "ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ".... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"19/12/2003, 00:22:44

- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.02/03/2004, 15:19:24

Πάνω που ήμουν έτοιμος να γράψω τα ίδια...

quote:
Και πέρασε το Σάββατο....
Και πέρασε η Κυριακή...
Και ουδείς δε θέλησε μαζί μου,
έναν καφέ να πιεί...

Φίλε Κέλσε,
σου έστειλα email (σ' αυτό που είδα στο προφίλ σου) από την
26/02/04, γιατί δεν ήθελα να επιβαρύνω το θέμα με προσωπική αλληλογραφία.
Δεν ξέρω γιατί αλλά προφανώς ποτέ δεν το πήρες.
Μιάς και ήρθαν έτσι τα πράγματα, να πω από δω λοιπόν ό,τι περίπου σου έγραψα:

Καμμία αντίρρηση (δε βλέπω το λόγο) να παρευρίσκεται οποιοσδήποτε στη συνάντηση, καλός ή κακός, πόσο μάλλον η zadok.

Ομως, σου έγραφα επίσης, η φύση της δουλειάς, συγκυρίες και προσωπικά προβλήματα, δεν επιτρέπουν στο χρόνο να φανεί γενναιόδωρος μαζί μου, τουλάχιστον για τις επόμενες 30 ημέρες.

Οπότε, μπορείς να πράξεις ανάλογα, χωρίς δέσμευση από μένα.

Συγγνώμη για την καθυστέρηση, ο δαίμων του email βλέπεις...

Χαιρετώ.

Edited by - NOMIMON on 02/03/2004 15:21:26

- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.25/02/2004, 18:46:08

Αγαπητέ Κέλσε, καλησπέρα.

Ευχαριστώ για την πρόσκληση, την οποία ευχαρίστως αποδέχομαι.

Αν και όποτε ο χρόνος σου(μας) το επιτρέψει, θα χαρώ να αγναντέψουμε μαζί το πέλαγος.

- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.24/02/2004, 04:26:37

quote:
[quote]ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ....ΑΛΛΑ ΗΡΘΕ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ;;;;
...ΔΕΚΑ ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΕΤΑ;;;;;

Αν σταματούσες εκεί την "απάντησή" σου θα είχε καλώς.
Σου το ζήτησα αλλά δεν το είδες ή δε θέλησες να το δεις:
Δεν θα ήθελα η παρέμβαση αυτή να αποτελέσει αφορμή για μια ακόμη διαμάχη εδώ μέσα. Ευελπιστώ οτι θα θεωρήσετε δεδομένη την καλή πρόθεση, διαφορετικά μην ασχοληθείτε και μην απαντήσετε.

Αν δεν έχεις (ή δεν θέλεις-απαξιείς) κάτι να πεις σε αυτά που επισήμανα, απλό είναι. Μην πεις τίποτε.
Αλλά το απλό είναι συνάμμα και δύσκολο.
Αντ' αυτού εισέπραξα ένα "βέβηλος" κι ένα "ύπαγε", μεταξύ άλλων.
Δέχομαι οτι είμαι αμύητος και δεν ντρέπομαι καθόλου γιαυτό.
Ποτέ δεν θα μυηθώ γιατί απεχθάνομαι τα "μυστήρια" κάθε λογής.
Οσο για το "μη κρίνεις για να μην κριθείς" σου αντιπαραβάλλω το "και οι κρίνοντες κρίνονται".

Θέλεις να δεχτώ και το "βέβηλος";
Το δέχομαι, αρκεί να ξέρεις για ποιούς ειπώθηκε και γιατί (που ξέρεις).
Αν είμαι βέβηλος που επισήμανα (γνώμη μου είχα πει) μια έπαρση αδιακαιολόγητη, το δέχομαι.
Διευκρίνισα τη διαφορά από μετριοφροσύνη και ταπεινοφροσύνη, τώρα πρέπει να επισημάνω και διαφορά απο ταπεινοφροσύνη και ταπεινότητα.
Αν διέκρινες κάπου στα λεγόμενά μου οτι θεώρησα τον Αλέξανδρο ταπεινό, τότε μιλάμε άλλη γλώσσα.

Εντός μου ο Αλέξανδρος;
Οχι βέβαια, καλά το είπες.
Απέναντι;
Ισως, αλλά όχι με τον τρόπο που υποννόησες.
Απέναντι γιατί απέναντι τον βλέπεις καλύτερα.
Ομως...
...ξανά στη γη...
να κι ένα καλό.
Ακόμη και οι αετοί κάπου κάπου κάθονται στη γη, είτε για να ξαποστάσουν είτε για να κυνηγήσουν. Και γιατί στη γη γεννιούνται, απο κει ξεκινούν για τα ψηλά.
Αν δεν ξεκινήσεις απο κάτω, δεν υπάρχει "πάνω" για να ανεβείς κι εκτός απο έναν, δεν ξέρω άλλον που να έκανε την αντίστροφη διαδρομή.

Δεν θέλω άλλα, πήρα ό,τι ήταν να πάρω απο δω.

Είπα οτι δεν θέλω μία ακόμη αντιπαράθεση στείρα αλλά...
Είναι φαίνεται ίδιον γνώρισμα των «σοφών» και μυημένων να κοιτούν απο πολύ ψηλά τους υπόλοιπους...βέβηλους.
Αλλά όσο πιό ψηλά βρίσκεται κανείς, τόσο δυσδιάκριτα είναι τα «ταπεινά» και γήινα.
Φαίνεται είσαι πολύ ψηλά και δεν διακρίνεις καλά.
Απορώ πως απο κει πάνω διέκρινες αμέσως έναν βέβηλο ανάμεσα σε τόσους άλλους.
Ισως το φως που λες οτι (κατ)έχεις σε βοηθά.

Να είσαι καλά λοιπόν.
Κράτα το «φως» σου. Δεν θα πάρω. Εξ άλλου, φαντάζομαι, δε φτάνει για όλους και δη για βέβηλους.
Αν είναι έτσι το φως...

Είπες να ψαχτώ μέσα μου για να βρω ( αν μπορέσω δλδ) αυτά που εσείς καταφέρατε να συμπεράνετε.
Αν συμπεράνατε μετά απ’ όλα αυτά οτι ο Αλέξανδρος είναι άλλος ένας θεός...εκτός αν αυτό θέλατε να συμπεράνετε εξ αρχής...
Κι απο δω δε θα πάρω.
Οχι άλλοι θεοί πια, αρκετούς έχω γνωρίσει. Και δεν είμαι απ’ αυτούς που ψάχνουν παντού και σε όλα κι απο έναν θεό.

Σε ρώτησα αν εσύ είσαι το φώς γιατί, για να πει ο άλλος «εγώ είμαι το φως το αληθινό», θα είχε μάλλον κατά νου οτι πολλά φώτα θα εμφανιστούν κατά καιρούς, με σκοπό, υποθέτω, όχι να φωτίσουν αλλά να μου αλλάξουν τα φώτα.

Τελειώνοντας (και δεν θα επανέλθω εκτός αν θελήσει ο ΚΕΛΣΟΣ), παραθέτω μια μικρή ιστορία.
Κάποτε, στο Αγιο Ορος συνάντησα έναν σοφό και σεβάσμιο γέροντα που στα νιάτα του ήταν καθηγητής ξένου πανεπιστημίου και μιλούσαμε για αρκετή ώρα, ενω στο μεταξύ δούλευε, έφτιαχνε μπετό μόνος για επισκευές στη μονή.
Την άλλη μέρα, πηγαίνοντας για φαγητό, είδα κάτι που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Ολη την ώρα, ενώ οι επισκέπτες τρώγαμε, ένας από αυτούς ( τους μοναχούς ), είχε ανεβεί στον άμβωνα και κάτι διάβαζε και δεν σταμάτησε παρά μόνο όταν κι ο τελευταίος από μας τελείωσε το φαγητό. Ρωτώντας έναν δίπλα μου, έμαθα οτι διάβαζε προσευχές για μας.
Τελειώνοντας το φαγητό, πρώτοι οι μοναχοί ( και ο γέρος πρώτος απ’ όλους ), βγήκαν έξω πριν απο μας και στάθηκαν σε σειρές εκατέρωθεν, σκυμμένοι και προσευχόμενοι όση ώρα βγαίναμε εμείς, μέχρι να βγεί και ο τελευταίος.
Ρώτησα τον γέροντα γιατί το κάνουν και μου είπε «εις ένδειξιν ταπεινοφροσύνης προς εσένα αδελφέ μου».
Εννοιωσα άσχημα να βλέπω τον γέροντα να σκύβει μπροστά μου και ταυτόχρονα όμορφα γιατί μου έμαθε τί είναι ταπεινοφροσύνη.

Κράτα λοιπόν το φως σου φωτεινή και μυημένη ΑΤΜΑ και μην το ξοδεύεις σε βέβηλους σαν κι εμένα. Ισως υπάρχουν άλλοι που το’ χουν περισσότερη ανάγκη.
Αν μπορούσα, αν μου επιτρεπόταν δηλαδή, θα έσβηνα το προηγούμενο μήνυμά μου για να μη σε βεβηλώσω.
Αφού δε γίνεται, θεώρησε σε παρακαλώ οτι δεν γράφτηκε ποτέ, δεν έχω κανένα πρόβλημα.

Y.Γ. Δεν χρειαζόταν το "ΥΠΑΓΕ", πλεονασμός, τσάμπα bytes.

- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.24/02/2004, 00:03:19

Παρακολουθώ το θέμα εδώ και καιρό και δεν είχα σκοπό να παρέμβω αλλά όταν διάβασα όλα τα μυνήματα απο την αρχή, ομολογώ οτι η έκπληξη διαδεχόταν την απορία.
Θα αναφερθώ σε δύο μόνο απο τους συμμετέχοντες (ΑΤΜΑ & ΚΕΛΣΟ), γιατί πραγματικά με εξέπληξαν (ομολογώ δυσάρεστα) μερικές απο τις θέσεις τους.
Διευκρινίζω εξ αρχής οτι δεν είμαι εσωτεριστής (με τη στενή έννοια του όρου) και δεν γράφω το μήνυμα αυτό με σκοπό να πλήξω κάποιον αλλά θα εκτιμούσα τυχόν διευκρινίσεις.
Αφορμή αποτέλεσε το οτι διέκρινα ακραίες (κατά την άποψή μου) θέσεις και χαρακτηρισμούς που αφορούν τον άνθρωπο τον οποίο διαπραγματεύεται το θέμα.
Δλδ
Διέκρινα παραλληλισμούς (Αλέξανδρος-Ιησούς) κατά την άποψή μου αυθαίρετους:
-----------------------------------
ΑΤΜΑ 11/1/03 Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ-Ο ΙΗΣΟΥΣ...
ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ+ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΣΤΟ ΠΛΑΙ.
------------------------------------

και άλλους πιό τολμηρούς:
-------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 7/5/03 Πράγματι η ΙΛΙΑΔΑ τόν είχε συνεπάρει...
Γιατί ΗΤΑΝ ο Αχιλλεύς...
Ο Βασιλεύς των Μυρμιδώνων...
--------------------------------------

επίσης:
-------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 12/1/03 Λές και γι'αυτό έφυγε ΤΟΣΟ νωρίς, λές και ήξερε (που ΜΑΛΛΟΝ ήξερε όπως απέδειξε σε μια επόμενη του σάρκωση) ότι δεν θα πέθενε ΠΟΤΕ απο έναν ήσυχο και μακάριο θάνατο, αλλά απο χέρι φιλικό, αδελφικό, απο δικό του χέρι....
--------------------------------------

Δεν ξέρω αν εννοείτε οτι Αχιλλέας=Αλέξανδρος=Ιησούς (μέσω μετενσάρκωσης υποθέτω).

Διέκρινα επίσης παραδοξότητες (έστω αντιφάσεις), όπως:
--------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 19/1/03 Ποιός;;; Ο Αλέξανδρος αστέρας!!!
Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, είναι που τον ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΑΣΤΕΡΑ, ενώ ΑΝ είχε μείνει στα 'Υψιστα Καβείρια Μυστήρια, αυτόν που θαμάζουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ ως ΑΣΤΕΡΑ, θα είχε μείνει στη συνείδησή μας ως ΗΛΙΟΣ
--------------------------------------

Δλδ αν είχε μείνει στα Καβίρεια θα ήταν ήλιος...
Αλλά τί θα ήταν άραγε χωρίς τον ορθολογισμό του Αριστοτέλη;
Θα είχε φτιάξει εκείνον τον τρονερά οργανωμένο και αποτελεσματικό-ολιγομελή στρατό;
Και χωρίς αυτόν (το στρατό) θα είχε φτάσει μέχρι την Ινδία;
Θα έμενε στην ιστορία ως μέγας στρατηλάτης ή απλώς...

Ακόμη:
--------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 22/1/03 Είμαι ΑΠΑΞΙΟΤΙΚΟΣ όχι κατά του "Πατέρα της Λογικής", ΑΛΛΑ κατά της ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ!!!
---------------------------------------

Εδώ πια...καλά που καθόμουνα ΚΕΛΣΕ.

Ακόμη, αυθαίρετες ερμηνείες του τύπου:
---------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 13/1/03 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
ΑΛ = Θεός
ΕΞ = απο
ΑΝΔΡΟΣ = το γένος των ανθρώπων
---------------------------------------

Νόμιζα οτι ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ σημαίνει "προστατεύει άνδρες" η "προστατεύεται απο άνδρες", ( κάποιος που του ζητώ συγγνώμη γιατί δεν συγκράτησα ποός, το επισημαίνει παρακάτω και το δέχεται και η ΑΤΜΑ)

Αστοχοι παραλληλισμοί ακολούθησαν:
---------------------------------------
ΑΤΜΑ 23/1/03 12 ΘΕΟΙ->ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
12 ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ->ΙΗΣΟΥΣ
ΑΠΛΑ ΡΕΟΥΝ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ....Η ΑΤΜΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ.....
----------------------------------------

Oι 12 θεοι υπήρξαν νομίζω του Αλεξάνδρου...οι 12 αποστολοι έπονται του Ιησού...
Οι 12 θεοί (σύμφωνα με τα λεγόμενά σας) προετοίμασαν την έλευση του ενός, οι 12 απόστολοι διέδωσαν τα μηνύματά του άλλου.

Απορία ακόμη μου προκαλεί το:
---------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 24/1/03 Ο δικός ΜΟΥ γραπτός λόγος είναι:
Η ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΣΕ ΧΑΡΤΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ
και η ΨΥΧΗ δεν έχει ανάγκη ΚΑΜΙΑ λογική, για τον απλό λόγο ότι ΓΝΩΡΙΖΕΙ...
----------------------------------------

Αν γνωριζει η ψυχή, γιατί χρειάζεται ένα σώμα-φυλακή (όπως ο ίδιος λές παρακάτω), τί δουλειά έχει εδώ, γιατί μενεσαρκώνεται, τί ψάχνει;

όπως επίσης το:
-----------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 9/2/03 Μα ΚΑΙ αυτός, Ω!Μέγας Αλέξανδρος, ΑΥΤΟ δεν έκανε πράξη και στόχο ζωής;;;
Να κατακτήσει την Ινδία.... η οποία τελικά τον κατέκτησε!!!
-----------------------------------------

Τον κατέκτησε η Ινδία; Ομολογώ οτι δεν διακρίνω πώς και πότε...

Αλλη απορία:
-----------------------------------------
ΑΤΜΑ 14/2/03 ΤΟ ΚΡΥΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ...ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ...
ΑΠΟΚΡΥΣΤΑΛΩΝΕΙ....ΟΤΙ ΕΞΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΥΤΟ ΩΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...
-----------------------------------------

Αν το κρύο είναι σοφία, η ζεστη τι ειναι;...μάλλον αντίθετα τα νόμιζα. Νόμιζα οτι η ζέστη, η φωτιά και συνακόλουθα το φως (για το οποίο πολλοί κοπτόμεθα) είναι συστατικό της σοφίας.
Νόμιζα οτι το κρύο-συστολή-σκότος είναι το αντίθετο.
Νόμιζα οτι το κρύο συστέλλει-επιβραδύνει-σταματά και η φωτιά-φως διαστέλλει-κινεί...

Ατυχές παράδειγμα (ή ατυχή ερμηνεία) αποτελεί το:
-------------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 24/1/03 Φαντάσου ένα κομμάτι μάρμαρο, άχαρο, άκομψο, παγωμένο...
Φαντάσου ένα λιθοξόο (γλύπτη)...
Φαντάσου την ΑΦΡΟΔΙΤΗ και συνάμα φαντάσου τον λιθοξόο να ΘΕΛΕΙ να την σμιλέψει στο μάρμαρο...
Φαντάσου τώρα την ΑΦΡΟΔΙΤΗ στην πιό τέλεια για σένα απεικόνιση...
ΣΚΕΨΟΥ ΤΩΡΑ...
Αυτή η θεϊκή ομορφία που έχεις εμπρός σου, ΗΤΑΝ ΚΡΥΜΕΝΗ ΜΕΣΑ στο άχαρο, άκομψο και παγωμένο μάρμαρο...
Αν ΔΕΝ ΗΤΑΝ ο λιθοξόος, τότε αυτό που θα έβλεπες, θα ΗΤΑΝ το μάρμαρο στην ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥ απεικόνιση...
'Ομως, εκεί που ΗΤΑΝ το ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ και ΑΔΟΥΛΕΥΤΟ μάρμαρο, ΕΚΕΙ ΤΩΡΑ βλέπεις την ομορφιά της ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ...
Παρατηρής κάτι ΠΑΡΑΞΕΝΟ;;;
Εγώ ΟΧΙ...
Εσύ θέλεις την βοήθεια του λιθοξόου για να ΔΕΙΣ ΤΗΝ ΣΩΤΕΡΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΟΥ, ενώ εγώ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΔΟΥΛΕΥΤΟ που είναι το ΜΑΡΜΑΡΟ, ΞΕΡΩ ότι ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
'Ισως λίγο χαζό το παράδειγμά μου, αλλά διακρίνομαι για την "χαζή μου σκέψη"...
----------------------------------------

Το μάρμαρο είναι το μέσον, μέσω του οποίου μιλά-εκφράζεται ο λιθοξόος...θα έλεγα εγώ. Και η όποια Αφροδίτη δε μπορεί παρά να είναι μέσα στο λιθοξόο κι όχι στο μάρμαρο.

Απο δω και μετά διακρίνω όμως μια έπαρση, που δεν ταιριάζει (κατά την ταπεινή μου γνώμη) σε εσωτεριστές:

------------------------------------------
ΑΤΜΑ 26/1/03 ΩΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ.....ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΑΛΛΑ+ΤΟΝ ΛΙΘΟΞΟΟ.....
------------------------------------------

Αν υποθέσουμε οτι ως Αφροδίτη εννοούμε την αλήθεια,είσαι η αλήθεια;

Τη σκυτάλη της έπαρσης εναλλάσσετε εντέχνως:
------------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 28/1/03[ΤΑ ΨΗΛΑ ΔΕΝΤΡΑ ΧΤΥΠΑΝΕ]......
-------------------------------------------
ΑΤΜΑ 28/1/03!ΛΟΓΩ ΥΨΟΥΣ ...ΗΜΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΜΟΙΡΙΑΣ.......(!)
------------------------------------------

Τί ταπεινότητα...

Αλλά το πράγμα χειροτερεύει:
------------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 28/1/03 Ναί το ομολογώ ενώπιον ΣΑΣ... ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.... ΕΙΣΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, αλλά ΔΥΣΤΥΧΟΣ, ΟΧΙ όλοι...
Οι περισότεροι είναι ΑΝΘΡΩΠΟΜΟΡΦΟΙ η μεγάλη πλάνη του ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ...
-----------------------------------------

Είμαστε λοιπόν άνθρωποι, αλλά όχι όλοι...οι περισσότεροι είμαστε ανθρωπόμορφοι...
Φαντάζομαι δεν διακρίνονται από εξωτερικά χαρακτηριστικά ΚΕΛΣΕ, πες μας πώς θα τους διακρίνουμε για να φυλαγόμαστε (ή να προσπαθήσουμε να τους κάνουμε κι αυτούς ανθρώπους).

Η σκυτάλη αλλάζει χέρια:

-----------------------------------------
ΑΤΜΑ 22/2/03 Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ +ΜΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ ΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΜΟΥ...
-----------------------------------------

Και σαν άλλη θεά η ΑΤΜΑ ζωγραφίζει μέσα μας; (κατά μια υπογραφή σου...).

Και η έπαρση συνεχίζεται:
-----------------------------------------
ΑΤΜΑ 1/3/03 ...ΩΩΩΩΩΩΩ!Αλ-εξ-ανδρε.....ειμαι το φως....κρατησε με.....
'ο'...'ε'...-'ι'δου....
επανω στην πυρωμενη δαδα....φλεγομενη...η ψυχη μου....
-----------------------------------------

Η ΑΤΜΑ λοιπόν είναι το φως;
Να κάνω παραλληλισμό τώρα;
Αλλον έναν ξέρω που έχει πει το ίδιο:
"Εγώ ειμί το φως το αληθινόν, ο ακολουθών εμοί ου περιπατήσει εν τη σκοτία..."
Αλλά κι εκείνος, να ακολουθήσουν το φως είπε ο έρμος, όχι να το κρατήσουν. Ποιός άλλωστε μπορεί να το κρατήσει χωρίς να καεί;
Οσο πιο κοντά στον ήλιο πας, τόσο πιό πολύ φως έχεις αλλά και τόσο περισσότερο καίγεσαι.

Αποριών συνέχεια:
---------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 14/2/03 Φίλε μου Αντώνιε, το ΔΙΑΜΑΝΤΙ ποιός του δίνει ΑΞΙΑ, παρά οι ΠΕΝΤΕ αισθήσεις ΜΑΣ...
ΟΡΑΣΗ...
ΑΦΗ...
ΑΚΟΗ...
ΥΦΗ...
ΟΣΦΡΗΣΗ...
---------------------------------------

Αν εννοείς την ΟΣΦΡΗΣΗ ως ΥΦΗ, έχει καλώς (εν μέρει).
Γιατί, πάλι, δεν εννοώ τη σχέση αδάμαντος και ακοής (και μη μου πείτε περί δονήσεων κλπ) ούτε και όσφρησης.

Aποριών συνέχεια επίσης:
---------------------------------------
ΑΤΜΑ 7/3/03 ΑΣ ΠΩ ΛΟΙΠΟΝ....
-ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ..ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ...
-ΚΑΠΟΙΟΣ..Η ΘΑΛΛΑΣΣΑ
-ΚΑΠΟΙΟΣ Ο ΒΥΘΟΣ...
+ ΚΑΠΟΙΟΣ...ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ...
'Η ΜΗΠΩΣ...ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ..ΤΟ ΙΔΙΟ...
ΧΜΜΜ....?
----------------------------------------

Ολα το ίδιο;
Μήπως η θάλασσα (ή ο βυθός-απ' όπου ξεκινήσαμε κατ' άλλους) είναι ο προορισμός (άρα και η αρχή) και το ποτάμι το μέσον;

Ακόμη:
Ενώ αποκαλείς (ΚΕΛΣΕ), τον Αλέξανδρο "υιό θεού", λες:
-----------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ Αλλά αφού εγνώριζε την ΚΑΤΑΛΗΞΗ κάθε "εκλογής" με αυτόν τον τόσο μα τόσο ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ τρόπο, "στον καλύτερο", "στον πιό άξιο", "στον ομορφότερο", ΓΙΑΤΙ έκανε το ΙΔΙΟ ΛΑΘΟΣ;;;;
Γιατί μοίρασε τις κτήσεις του;;;
Γιατί ΠΑΝΤΑ το ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ με τον ανθρώπινο μέτρο που το διακρίνει, πιστεύει ότι μπορεί να ξεπ[εράσει το ΘΕΪΚΟ....
------------------------------------------

Να ξεπεράσει δλδ τί; τον ίδιο του τον εαυτό;
Λογικό αν πρόκειται για άνθρωπο, όχι αν πρόκειται για θεό.

Ακόμη, σε απάντηση σε Νικολάκη γιατί πήγε στην Ινδία...
------------------------------------------
ΚΕΛΣΟΣ 20/5/03 Μαααα, αυτό είναι η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΙΔΕΑ του Ω!Μέγα θέματος...
Η ΓΝΩΣΗ...
Το ΠΟΥ τη βρίσκουμε...
Το ΠΟΙΟΣ την αντιλαμβάνεται...
Και υπο ΠΟΙΟ πρίσμα...
-------------------------------------------

Δλδ, παράτησε τα Καβίρεια όπου (κατά τα λεγόμενά σου) θα μπορούσε να βρει την αλήθεια-γνώση και μέσω πολέμων-ο σκοπός αγιάζει τα μέσα?-πήγε στην Ινδία να τη βρει...

Σαν επίλογο και για αποφυγή παρεξηγήσεων (μετά τα όσα έχω δει εδώ μέσα) έχω να πω:
Δεν θα ήθελα η παρέμβαση αυτή να αποτελέσει αφορμή για μια ακόμη διαμάχη εδώ μέσα. Ευελπιστώ οτι θα θεωρήσετε δεδομένη την καλή πρόθεση, διαφορετικά μην ασχοληθείτε και μην απαντήσετε.
Δεν μπορώ όμως να μην εκφράσω την απογοήτευσή μου απο τα παραπάνω και αναφέρομαι μόνο σε σας τους δύο γιατί από άλλα θέματα που (σας) παρακολουθώ, δεν περίμενα τόση έπαρση (διευκρινίζω, άλλο μετριοφροσύνη και άλλο ταπεινοφροσύνη).
Ομολογώ οτι αυτό είναι που με ξένισε περισσότερο.

Και για να μη θεωρηθεί οτι μόνο κριτική και διαπιστώσεις που αφορούν πρόσωπα κάνω, καταθέτω και ένα σχόλιο σχετικό με το μεγάλο άνδρα που αφορά στο θέμα.

1. Θα προτιμούσα να είχε στραφεί ο Αλέξανδρος προς την Ευρώπη, προς τη Δύση, σκεπτόμενος το πώς θα ήταν ο κόσμος σήμερα αν το έπραττε.
Εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε οτι ο κίνδυνος δεν ήταν εξ ανατολών.
Το οτι δεν το έπραξε σημαίνει οτι δεν εξεστράτευσε με σκοπό να μεταφέρει γνώση-πολιτισμό ούτε και να πάρει (θεωρώ οτι δεν είχε πολλά να πάρει αλλά αυτό είναι θέμα συζήτησης) αλλά με κίνητρα τη φιλοδοξία και την έπαρση, συστατικά που του μεταγγίσθηκαν εντέχνως, βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος στο πνεύμα του.
2. Θεωρώ οτι στην πορεία διαπίστωσε τη ματαιότητα της κίνησης και της θνητότητάς του, μέσω των "κατορθωμάτων" και της επαφής με άλλους πολιτισμούς και στράφηκε σε πιό πνευματικές αναζητήσεις αλλά κάπως αργά.
3. Ισως η ίδρυση της Αλεξάνδρειας (γιατί άραγε τόσες πολλές;) και ο μετέπειτα εμπλουτισμός της βιβλιοθήκης της απο τους διαδόχους του (Πτολεμαίος) με το απαύγασμα της γνώσης του τότε γνωστού κόσμου, ήταν μια παρακαταθήκη που ο ίδιος θέλησε (πρόσταξε;).

- Μια δεύτερη "γη"...?! - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet06/02/2004, 20:52:29