- ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΕΡΓΟ (Ιστορία μεταφυσικού περιεχομένου...) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Όσον αφορά σ’ αυτά που θέτεις Αμάντα, πράγματι, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τις προθέσεις του άλλου. Άλλωστε, αν το καλοσκεφτεί κανείς, τις περισσότερες φορές παίρνουμε αρνητική ενέργεια από το περιβάλλον μας και λίγες φορές θετική. Όσον αφορά τη μικρή, είμαι σίγουρη πως αν ήξερε κάτι θα μου το έλεγε. Ξέρεις, είναι αρκετά χρόνια μικρότερη από μένα και με είχε σαν πρότυπο. Κυριολεκτικά με λάτρευε. Ακόμα και τώρα, αν και σπάνια, έχουμε επικοινωνία.
Απλά πιστεύω ότι είχε (και έχει) ενισχυμένη διαίσθηση.
Τέλος πάντων. Ότι έγινε, έγινε καλή μου.
Από δω και πέρα, θα πρέπει να περιφρουρούμε λίγο τους εαυτούς μας και να μην είμαστε καλοί δέκτες σε αρνητικά σήματα. Μπορεί να επιτευχθεί αυτό. Το λεω αυτό γιατί με ευαισθητοποίησε πολύ το γεγονός ότι κι’ εσύ είχες κάποιες αρνητικές παρεμβολές στη ζωή σου.
Πάντως εγώ τώρα είμαι μια χαρά, έχουν περάσει αρκετά χρόνια άλλωστε, εκείνο που μου έχει μείνει ίσως είναι ένα γιατί και πολλή εμπειρία.
Να ευχαριστήσω την Ελευθερία για την ανταπόκρισή της στο αίτημά μου.
Για τον saudi (χαριτολογώντας) Τα …φαντασματάκια μας έχουν κοινό χώρο την Κουζίνα. Τα δικά μου έδρασαν δύο φορές σε τέτοιους χώρους …σερβίροντάς μου απίστευτα μαγειρέματα , ενώ τα δικά σου φρόντισαν για το πλύσιμο των πιάτων. Τι λες; Αν τα συντονίζαμε θα μπορούσαμε να ανοίξουμε μια σειρά από εστιατόρια ;;
Υ.Γ. Συγνώμη παιδιά που το ελάφρυνα λίγο αλλά θα έσκαγα αν δεν το έκανα.
Φιλικά Ιόλη
quote:Εκανες πολυ καλα και το ελαφρυνες λιγακι,και ζητω συγνωμη αν μπηκα σε "ξενα" χωραφια οπως ειναι ο γαμος σου.
Αν υλοποιηθεί η επιχειρηματική ιδέα για τα εστιατόρια προτείνω να συνεργαστούν και τα φαντασματάκια του lok τα οποία θα εκσφενδονίζουν δωρεάν οδοντόκρεμες στους πελάτες μετά το γεύμα.Υ.Γ. Συγνώμη παιδιά που το ελάφρυνα λίγο αλλά θα έσκαγα αν δεν το έκανα.
Φιλικά Ιόλη
Α!!Και κατι αλλο ειμαι ο stickmaster
Άλλωστε, άνθρωποι είμαστε και αυτός ο χώρος ας μου επιτραπεί από τους συντονιστές, έχει κι' έναν ρόλο αλληλοκατανόησης και αλληλοσυμπαράστασης.
Σας ευχαριστώ όλους με ειλικρινή συναισθήματα.
quote:
Άλλωστε, άνθρωποι είμαστε και αυτός ο χώρος ας μου επιτραπεί από τους συντονιστές, έχει κι' έναν ρόλο αλληλοκατανόησης και αλληλοσυμπαράστασης.
Έτσι-έτσι...!
"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpg
Θα ηθελα και γω με τη σειρα μου να περιγραψω ενα απο τα περιστατικα τα οποια μου εχουν συμβει και οσο και αν εχω προσπαθησει δεν εχω καταφερει να δωσω εξηγηση.
Καλοκαιρι του 1988 η 1989 (.... ειναι και αυτος ο Γερμανος που με φλερταρει
κοιμομουν με μια φιλη μου στο κρεββατι εξω στη βεραντα. Το κρεββατι βρισκοταν στην μια πλευρα της βεραντας. Στη αλλη πλευρα της βεραντας ηταν το δωματιου του αδελφου μου και ενα σχοινι που απλωναμε ρουχα. Εκει ο αδελφος μου ειχε απλωσει ενα ασπρο πουκαμισο του απο τους ωμους.(τσ τσ τσ αντρες ...Επισης να πω οτι ο αδελφος μου ειναι καταξανθος.Που κολλαει αυτο; Δε ξερω, ισως εχει σχεση.Καποια στιγμη στη διαρκεια του υπνου μου, πραγμα πολυ σπανιο..ισως και η μοναδικη φορα, γυρισα το κεφαλι μου απο την κατω πλευρα του κρεββατιου ετσι ωστε να "βλεπω" ας πουμε προς την πορτα του αδελφου μου. Γυρω στις 2 τα ξημερωματα με ξυπναει κατι, εγω "ακουσα" καποιον να με φωναζει και κολοκαθομαι στο κρεββατι και "βλεπω" ακριβως εκει που ηταν απλωμενο το πουκαμισο εναν ξανθο να μας κοιταει...το πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο ειναι οτι ειχε σηκωθει ο αδελφος μου και "πειραζε" εμενα και τη φιλη μου για τον τροπο με τον οποιο κοιμομασταν. Μαλιστα γελαγε. Εγω ειχα ξυπνησει για τα καλα (δεν ημουν μεταξυ υπνου και ξυπνιου που λενε) και αρχιζα και του φωναζα.... Γιωργο, Γιωργο...κοφτο. Με το που βλεπω οτι δεν μου απαντα ο αδελφος μου, εκει αρχιζω και συνηδειτοποιω οτι"βλεπω" μια φιγουρα μεσα στο πουκαμισο. Η φιγουρα ηταν λευκη (οπως αλλωστε και το πουκαμισο)Το κορμι της τελειωνε εκει πουτελειωνε το πουκαμισο. Χαρακτηριστικα προσωπου δεν εβλεπα ηταν μαυρη η περιοχη του προσωπου.Αρχιζω και πανικοβαλλομαι χωρις ομως να το δειχνω, πιστευοντας οτι ολα ειναι παιχνιδια του μυαλου μου. Ηξερα οτι ηταν το πουκαμισο εκει. ΕΙχα πληρη κατανοηση του χωρου που βρισκομουν. Η φιγουρα ομως ακομη εκει ηταν και με κοιταζε θετικα μπορω να πω. Αρχισα και κουβεντιαζα με τον εαυτο μου του στυλ ξεκολλα βρε θεατρο το πουκαμισο του αδελφου σου ειναι, και αλλα πολλα τετοια. Ειχαν περασει 4 5 λεπτα δε ξερω ακριβως ποσο. Ξυπνω την φιλη μου και της λεω ρε συ βλεπεις τπτ εκει στο πουκαμισο του αδελφου μου; Οχι μου λεει. Της λεω παμε μεσα στο δωματιο μου να κοιμηθουμε γιατι κατι γινεται εδω. Αυτη κοιμισμενη αφου μου εριξε τα σχετικα μπινελικια,σηκωθηκε και με ακολουθησε προς το εσωτερικο του σπιτιου. Καθως προχωρουσα προς το δωματιο μου, ειδα μια μαυρη φιγουρα αυτη τη φορα και μαλιστα με μακρυ μαυρο χιτωνα να καθεται σε μια συγκεκριμενα καρεκλα της κουζινας. Επισης φοραγε και ενα μαυρο σκουφο θα το χαρακτηριζα. Τελος παντων κατι μαυρο ειχε στο κεφαλι του. Παλι χαρακτηριστικα προσωπου δεν εβλεπα. Και παλι αυτος ενοιωσα οτι μου "μιλαγε" ....(ποοοοπο θα με βγαλετε για τρελλη! Ειναι η δευτερη φορα που περιγραφω αυτο το περιστατικο)και μου ελεγα κατα λεξη "εγω εστειλα τον ξανθο εξω να σε ξυπνησει, γιατι αλλιως δε θα ρχοσουν κοντα μου" Κοκκαλο εγω! Το μυαλο μου δουλευε, και γυρνω και λεω στη κολλητη μου "ρε συ βλεπεις τπτ ρουχα πανω στη καρεκλα;"...σκεφτηκα οτι ισως να υπηρχαν ασιδερωτα ακουμπισμενα εκει και η φαντασια μου επλασε την εικονα... "Οχι" μου λεει. Δεν της απαντω και συνεχιζουμε προς το δωματιο μου. Ξαπλωνουμε. Η κοπελλια κοιμηθηκε, εγω "ενοιωθα" οτι μεσα στο δωματιο ηταν γεματο "παρουσιες". Παω να κατεβασω την γριλλια (η συγκεκριμενη νυχτα ηταν πολυ ζεστη και ολοι κοιμοντουσαν με ανοιχτες μπαλκονοπορτες)και λιγο πριν το πατωμα να κολλαει. Να μην κατεβαινει με τπτ. Τελος παντων ξαναξυπνω την κολλητη και της λεω να προσπαθησει να κλεισει την γριλλια γιατι εγω δεν μπορω. Ουτε και αυτη μπορουσε. Για να μην μακρυγορω, εκεινο το βραδυ σκεπαστηκα με κουβερτα με το κεφαλι μεσα, γιατι ενοιωθα πολλες παρουσιες μεσα στο χωρο.
Την αλλη μερα ξυπνω πρωι και παω στο γραφειο η κοπελλια συνεχιζε τον υπνο της στο σπιτι μου. Πριν φυγω απο το σπιτι, ριχνω μια ματια στη κουζινα. Η καρεκλα ηταν αναποδογυρισμενη.Την αφηνω ετσι οπως ηταν. Οταν πηρα τλφ την φιλη μου απο το γραφειο της λεω ρε συ βαλε και την καρεκλα στην θεση της. Γιατι τι εχει μου απαντα εκεινη; Πεσμενη κατω δεν ειναι; της λεω Οχι. Δεν εδωσα σημασια γιατι μπορει στο ενδιαμεσο να σηκωθηκε ο αδελφος μου και να την εβαλε στη θεση της.
Εχουν περασει πολλα χρονια απο τοτε. Το ανεφερα σε εναν φιλο ο οποιος ασχολειται με τετοιου ειδους αναζητησεις. Το μονο που μου ειπε ειναι να μην το κουβεντιασω με κανεναν και φυσικα να μην φοβηθω αν ειχα ξανα μια αναλογη εμπειρια. Κατι για καλο και για κακο μου ελεγε, οτι και καλα γινεται μαχη μεσα σου και κατι τετοια αλλα δεν ισχυαν αυτα γιατι ημουν μια χαρα εκεινη την περιοδο (τουλαχιστον ετσι νομιζα)
Ο συγκεκριμενο φιλος μου μετα απο 3 βδομαδες επεσε σε κωμα απο και μετα απο μια εβδομαδα εφυγε.Αιτια θανατου εγκεφαλιτιδα. Ατομο 29 ετων τοτε, χωρις καταχρησεις και πολυ αξιολογο. Αυτο το ατομο με βοηθησε στο να μην αντιμετωπιζω με φοβο τετοιου ειδους καταστασεις οπως επισης και το να μην τις "διατυμπανιζω".
Αν μπορει καποιος να μου "μεταφρασει" αυτο το συμβαν, θα το εκτιμουσα.Ευχαριστω.
quote:
Αν μπορει καποιος να μου "μεταφρασει" αυτο το συμβαν, θα το εκτιμουσα.Ευχαριστω.
Δεν νομίζω δυστυχώς να μπορώ να σε βοηθήσω πολύ.
Το μυαλό μου διαβάζοντας όσα έγραψες πάει σε δυο δικά μου περιστατικά
που κατά την άποψή μου πάντα, είχαν να κάνουν με εκείνη την κατάσταση του ύπνου, που ενώ υποτίθεται ξυπνάμε, μιλάμε, περπατάμε, είναι σαν ένα κομμάτι του εγκεφάλου μας να κοιμάται(αν κάποιος ξέρει πως ονομάζεται αυτό ή τι ακριβώς συμαβαίνει ας μας το περιγράψει λίγο καλύτερα).Δεν υπνοβατείς και νομίζω δεν έχει μεγάλη σχέση με αυτό.
1ο)Κοιμάμαι στο υπνοδωμάτιό μου,ενώ ο άντρας μου βλέπει τηλεόραση στο σαλόνι.Ξαφνικά ξυπνώ με μια ιδέα καρφωμένη στο μυαλό μου.Πως ο άντρας μου με κλείδωσε μέσα στο δωμάτιο και ότι δεν μπορώ να βγω.
Τρέχω στην πόρτα και προσπαθώ να ανοίξω.Μάταια.Ήξερα ότι δεν μπορώ!Προσπαθούσα κάνα 10 ίσως, όταν ο άντρας μου άκουσε τον θόρυβο και έτρεξε να δει τι συμβαίνει.Αυτός λοιπόν έσπρωχνε από έξω για να ανοίξει την πόρτα(άνοιγε προς τα μέσα, εκεί που ήμουν εγώ), κι εγώ έσπρωχνα προς τα έξω.
Κάποια στιγμή συνήλθα, όταν άκουσα τη φωνή του να μου λέει:<Μην κρατάς την πόρτα, κάνε μερικά βήματα πίσω>.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Μπορεί τα δικά σου περιστατικά με τα δικά μου να μην έχουν σχέση.
2)Ξυπνάω με άλλη σκέψη(ακόμα και στον ύπνο μου σκέφτομαι?ααααχχ!)
Καλύτερα, με μια φωνή μέσα στο μυαλό μου, που έλεγε:<Πάει το παιδί σου, το πήρα.Ψάξε!>
Τρέχω στο δωμάτιο του μικρού μου γιου.Τότε 3 ετών.
Άδειο το κρεβατάκι του.
Αρχίζω να νομίζω ότι ζω σε έναν εφιάλτη.
Του φωνάζω πολλές φορές.Τίποτα.
Ψάχνω όλο το σπίτι.Πουθενά.
Ξυπνάνε όλοι και συνεχίζουν να ψάχνουν.
Τελικά ο μικρός κοιμόταν σε ένα αποθηκάκι,σε ένα παλιό κρεβατάκι που υπήρχε εκεί.
Ξυπνάει,τρίβει τα ματάκια του και λέει:
<κρύφτηκα γιατί ενας κακός άνθρωπος ήθελε να με πάρει>......
xrtc, να σε ρωτήσω κάτι?
Όταν η <φιγούρα> εκείνη σου μίλησε, άκουγες τη φωνή? Εννοώ θυμάσαι τη χροιά, αν ήταν βραχνή, τρυφερή, κλπ.
Ή αυτές οι λέξεις που είπε ήταν απλά τυπωμένες στο μυαλό σου,σαν τηλεπαθητικά να μεταφέρθηκαν εκεί?
Πάντως τρελή δεν είσαι και μην το ξαναπείς.
Ο καθένας μας έχει ανάλογες εμπειρίες.
Ευχαριστώ
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Αυτο με τα παιδια σε καταλαβαινω (και γω μανα ειμαι) και το οριοθετω στο αυξημενο μητρικο(?) ενστικτο.
Τωρα σχετικα με την φωνη, ο πρωτος ο ξανθος ακουγα καθαρα την φωνη του. Με φωναζε με το ονομα μου. Η φωνη του εμοιαζε με του αδελφου μου γιαυτο και αρχισα να μιλω με τον αδελφο μου. Του φωναζα δηλαδη "Γιωργο κοφτο το δουλεμα." Η φωνη ηταν ηρεμη, βραχνη και φωναζε το ονομα μου αργα και πολυ "γλυκα". Ο αλλος ομως μεσα στην κουζινα, δεν μιλαγε, δεν ανοιγε το στομα απλα ενοιωθα οτι μου "ελεγε" εγω εστειλα τον αλλον εξω γιατι αλλιως δε θαρχοσουν κοντα μου. Με τον "ασπρο" δεν ενοιωσα φοβο με την εννοια μη μου κανει κακο, αλλα με τον μαυρο νομιζω οτι ο φοβος που ενοιωσα προερχοταν λογω της μαυριλας του....αν και δεν ειμαι σιγουρη, παντως ενοιωσα να τρεμω. Μαυρο μακρυ σαν φορεμα και κατι μαυρο στο κεφαλι του.
Ξερεις φιλη Ελευθερια, ωρες ωρες νοιωθω οτι ειμαι "διαφορετικη".Απο τη μια θελω να το "ψαξω" (τι στο καλο "εχω") και απο την αλλη λεω ασε εχω αλλα θεματα να ασχοληθω στην καθημερινοτητα μου που καλως η κακως ειναι γεματη.Καλως.Και αυτος ειναι και ο λογος που μπαινω στο φορουμ και "ψιλοχαζευω"....
Αυτό που ήθελα ν’ αναφέρω είναι να θυμηθείτε πόσες φορές ψάξατε να βρείτε κάτι το οποίο το βρήκατε ακριβώς εκεί οπου το είχατε αναζητήσει περισσότερο!
Αυτό είναι κάτι που μου έχει συμβεί πολλές φορές και πλέον από τον εκνευρισμό που μου δημιουργεί (το οτι ξέρω πολύ καλά ότι είχα ψάξει στο συγκεκριμένο σημείο και δεν το βρήκα πριν, ενώ τώρα είναι μπροστά μου) βάζω τα γέλια!
Το «αστειότερο» όλων είναι οτι πάντα ότι έχω χάσει θα το βρω σε ένα σημείο κραυγαλέο, όπως επάνω σε ένα τραπέζι ή κάπου τόσο φανερά όπου κυριολεκτικά πρεπει να ήμουν τυφλή για να μην το είδα, δημιουργώντας μου μία αίσθηση ότι κάποιος/κάτι παίζει μαζί μου!
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Σχετικά με το συμβάν με το γιο σου Eλευθερία.. Πριν 4 χρόνια μου διηγήθηκε ένα περιστατικό μια φίλη μου που είχε γεννήσει καμοιά δεκαριά μέρες πριν. Kοιμόταν κ ξαφνικά άκουσε τη μητέρα της (η οποία έχει πεθάνει εδώ κ 10 χρόνια) να της φωνάζει "Έλενα, το παιδί!"
Σηκώθηκε κ πήγε στο δίπλα δωμάτιο κ είδε το μωρό μελανιασμένο με ανοιχτό το στόμα κ γουρλωμένα τα μάτια σαν να προσπαθεί να αναπνεύσει. Mε το που το σήκωσε, πήρε ανάσα κ άρχισε να κλαίει. Δεν ξέρω αν ήταν το μητρικό ένστικτο που την έκανε να νομίζει ότι άκουσε τη μητέρα της, ή αν όντως άκουσε κάτι. Aυτό που είναι παράξενο όμως από μόνο του, είναι πως το παιδί πνιγότανε χωρίς καμοιά φανερή αιτία κ με το που το πήρε αγκαλιά..τέλος!
Eιρήνη...δεν θα το σχολιάσω καν! Tο παθαίνω συνέχεια, συνέχεια, συνέχεια κ είναι πολύ εκνευριστικό!!!
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Για μένα είναι 2 διαφορετικές καταστάσεις του ύπνου.
Έχω υπνοβατήσει και ξέρω.
Εκεί κοιμάσαι,μερικές φορές,βαθιά,και κάνεις κινήσεις όπως να περπατάς αλλά μέσα από το όνειρο που βλέπεις πάντα.Στα άλλα που ανέφερα δεν ήταν έτσι.Ήξερα ότι είχα ξυπνήσει.
Αλλά κάτι με το μυαλό μου δεν πήγαινε ακόμα καλά.
Δεν μπορώ να το περιγράψω...
Καλή μου Valnta, αυτό με το μωρό που μελάνιασε με έβαλε σε σκέψεις.
Θυμάμαι όταν τα δικά μου ήταν μωρά,ο παιδίατρος μου είχε μιλήσει για το<σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου>.Μου είπε πως είναι κάτι ανεξερεύνητο,απροβλέψιμο,και μη αναστρέψιμο.
Αργότερα διάβασα εδώ για το mola(αν δεν κάνω λάθος).
Η ιστορία σου μας λέει πολλά.
Ειδικά για το σημείο που η μάνα του το πήρε αγκαλιά και το μωράκι συνήλθε!!!!
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Θα ήθελα να σε ρωτήσω κ κάτι άσχετο...
Mικρή υπνοβατούσα συνέχεια κ ειδικότερα ένα καλοκαίρι σηκωνόμουν κάθε βράδυ. Mια φορά με βρήκαν στη θάλασσα (η οποία απείχε από το σπίτι κανά δεκάλεπτο) κ από τότε βάζανε διάφορες "παγίδες" στο δωμάτιο. Συγκεκριμένα, επειδή πιστεύαν ότι έφευγα από το παράθυρο, βάλαν μια σίτα καρφωτή. Tο βράδυ με βρήκαν σε μια κούνια έξω από το σπίτι κ τη σίτα σκισμένη με μαχαίρι. Kάνω όλη αυτή την εισαγωγή, γιατί εγώ ποτέ δεν είχα κάποια ανάμνηση από όλα αυτά. Oύτε καν μια ανάμνηση ονείρου που μπορεί να έβλεπα την ώρα που υπνοβατούσα.... Eσύ καταλάβαινες τίποτα; Θυμόσουν μετά τι έκανες κτλ;
*Συγγνώμη για την παρένθεση κ το άσχετο...
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Δε μπορω να το ερμηνευσω! σαν να παιζει καπιος μαζι μας?
Μηπως εμεις οι ιδιοι εχουμε καποιες κρυφες ικανοτητες? Ειναι πιθανον...
-=Rabigh , D4 lost C1ty in Da D3sert o Ar4bia=-
Την αλλη μερα το πρωι αφου ετοιμαζαμε το μαγαζι και τελειωσαμε με την καθαριοτητα κατσαμε υσηχα υσηχα να πιουμαι καφε , μολις μας σερβυρησε η σερβιτορα που δουλευε στο μαγαζι και αρχυσαμε να πινουμαι τον καφε μας τα νεροποτυρα εσπασαν και μειναμε με ανοιχτο το στομα .Ξεχασα να πω οτι στον καφε ηταν αλλοι 3 ανθρωποι 'πρωτοι πρωινοι πελατες' Το μεγαλυτερο κοματι γιαλι ηταν οσο ο κοκος της ζαχαρης . Με καποιον που ασχολειτε με μυστυρια και διαφορα τετοια πραγματα μου ειπε οτι εσπασε η γκινια . Απο τοτε γυνονταν σπανια τετοια φαινομενα εως που εφυγα απο το μαγαζι εκεινο το 1998 . Σημερα ειμαι στο δικο μου μαγαζι και δεν παρατυρησα τετοιο φαινομενο εως σημερα .
Μην κρίνεις για να μην κριθείς
Θα απαντήσω πρώτα σε ότι ρώτησε η φίλη μας valnta.
Ναι, κι εγώ υπνοβατούσα συχνά κατά την περίοδο της εφηβείας μου.
Ήμουν αρκετά μεγάλη και θυμάμαι.
Άλλοτε ήταν ένα όνειρο, κατά το οποίο σηκώνομουν,κι έκανα αυτό που έβλεπα.Παράδειγμα:Κάποια φορά μπήκα στο δωμάτιο των γονιών μου και τους πρόσφερα λουλούδια.Μάλιστα είπα κιόλας:Ορίστε τα λουλούδια που ζητήσατε.
Ήταν όμως όνειρο, και ξύπνησα τρομαγμένη από την φωνή μου.
Άλλες φορές δεν θυμόμουν απολύτως τίποτα,αφού κοιμόμουν βαθιά, και μου τα λέγανε το πρωί.
Γιαυτό πιστεύω ότι αυτό είναι άλλο,από την κατάσταση που προσπάθησα να περιγράψω προηγουμένως.
Το πιστεύω πως δεν ήταν αιφνίδιος θάνατος το περιστατικό της φίλης σου.Γιατί αν ήταν, το μωράκι δεν θα ζούσε.
Γι αυτό και με προβλημάτισε ...
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Φίλε sbolakis, έχω ακούσει τόσο πολλά!!
Και για να σου πω την αλήθεια δεν τα πίστευα έως που ένα δικό μου
πρόσωπο(η αδελφή μου),άνοιξε ένα εστιατόριο.
Ήμουν αρκετά συχνά εκεί, όταν έκαναν κάποιες εργασίες για να το φτιάξουν.
Το γεφύρι της Άρτας είχε καταντήσει.
Έφτιαχναν τις γυψοσανίδες, έπεφτε η τέντα.
Το σίδερο που την κράταγε ήταν σαν να κόπηκε με μαχαίρι.Μπροστά στα μάτια μας.Άνοιγαν σκάλες με ανθρώπους πάνω, και έγιναν ατυχήματα.
Και ως εκεί καλά.Πάλι έβαζα τον ανθρώπινο παράγοντα.Κακές κατασκευές κλπ.
Ώσπου κόπηκε στα δυο ένα τασάκι στην κουζίνα.Γυάλινο.
Να σε ρωτήσω κάτι?
Η καφετέρια σου δούλεψε?
Πήγε καλά?
Της αδελφής μου πάντως όχι. Έκλεισε μέσα σε 2 μήνες.
Καθόσουν έξω το καλοκαίρι, μπροστά σε ένα πανέμορφο τοπίο, αλλά ένιωθες άσχημα.Άβολα.Αρνητική ενέργεια?
Και αυτό άντε καλά το ένιωσα εγώ, ίσως γιατί ήμουν προκατελημένη.
Μετά από καιρό μου το είπαν και άνθρωποι που δεν ήξεραν το τί είχε προηγηθεί.Ένιωθαν το ίδιο.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Δηλαδή, θέλω να πω...τί κτίριο ήταν αυτό...?!
Ίσως να είχε ιστορία...
"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpg