xrtc
Νέο Μέλος13Μηνύματα
7Θέματα
28/11/2003, 13:11:42Πρώτο μήνυμα
22/03/2004, 14:03:10Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Πολυ ενδιαφερον το θεμα σας παιδια!
Εμπειριες εχω αρκετες και απο πολυ μικρη ηλικια. Εμπειριες που εχουν να κανουν ειτε με το να "μαντευω" τις σκεψεις των αλλων (πολλες φορες δεν εχει καν ξεκινησει την προταση του ο συνομιλητης μου και την ολοκληρωνω), ειτε με το να "σκεφτομαι" κατι εντονα και να γινεται (ειδικα με ενα συγκεκριμενο ατομο το εχω τσεκαρει απειρες φορες σε σημειο που πλεον η τηλεφωνικη μας επικοινωνια γινεται με αυτο τον τροπο), ειτε το να "βλεπω" καταστασεις και δυστυχως η ευτυχως να πραγματοποιουνται.
Σχετικα με το πρωτο (δε γνωριζω ουτε και εχω διαβασει σχετικα θεματα ουτε και καταλαβαινω αυτα για τους χρονους που λετε)απο μικρη παρατηρουσα τους ανθρωπους και συγκεκριμενα τις συμπεριφορες τους.Αγαπω τους ανθρωπους και παντα "ασχολιομουν" μαζι τους.Μελετουσα το καθετι σε οποιονδηποτε. Σε ανθρωπους που με ενδιεφεραν κιολας τους μελετουσα περισσοτερο(χωρις να γινομαι ενοχλητικη).Ετσι θεωρω οτι εχω γνωρισει(η τουλαχιστον ετσι νομιζω) αρκετες συμπεριφορες (καλες κακες), αρκετα "μυαλα" (παντα "κολλαγα" στο τροπο σκεψης που ειχε ο καθενας)με αποτελεσμα να ξερω πως σκεφτονται(η τουλαχιστον ετσι νομιζω). Αυτην την εξηγηση εχω δωσει.
Σχετικα με το δευτερο κατοπιν παρατηρησης συνειδητοποιησα (το σκοτωσα;;;;)οτι μπορω και το ελεγχω. Η απλοικη εξηγηση που εχω δωσει εγω ειναι οτι εχω εξασκησει τον εγκεφαλο μου ισως λιγο περισσοτερο απο καποιον αλλον συνανθρωπο μου.
Σχετικα με το τριτο, ειναι κατι που πραγματικα με εχει φοβισει! Μου εχουν συμβει 4 φορες στα 34 χρονια μου εκ των οποιων οι δυο ηταν για ασχημες καταστασεις (θανατος πατερα μου και τροχαιο κολλητης μου) Παιδια πιστεψτε με ειναι κατι που με φοβιζει. Δεν το επιδιωκω, ερχεται μονο του και ειδικα οταν "βλεπω" οτι ειναι κατι ασχημο προσπαθω να κανω το μυαλο μου να σταματησει αυτες τις σκεψεις. Ειναι φορες που μου ερχονται σαν σκεψεις αλλα ειναι και φορες που μου ερχονται σαν εικονα μπρος τα ματια μου(το τροχαιο της κολλητης μου).Σταματω εδω γιατι δε θελω να θεωρηθω ψωνιο (ειμαι νεα στο φορουμ και δε γνωριζω το κλιμα.)
Εμπειριες εχω αρκετες και απο πολυ μικρη ηλικια. Εμπειριες που εχουν να κανουν ειτε με το να "μαντευω" τις σκεψεις των αλλων (πολλες φορες δεν εχει καν ξεκινησει την προταση του ο συνομιλητης μου και την ολοκληρωνω), ειτε με το να "σκεφτομαι" κατι εντονα και να γινεται (ειδικα με ενα συγκεκριμενο ατομο το εχω τσεκαρει απειρες φορες σε σημειο που πλεον η τηλεφωνικη μας επικοινωνια γινεται με αυτο τον τροπο), ειτε το να "βλεπω" καταστασεις και δυστυχως η ευτυχως να πραγματοποιουνται.
Σχετικα με το πρωτο (δε γνωριζω ουτε και εχω διαβασει σχετικα θεματα ουτε και καταλαβαινω αυτα για τους χρονους που λετε)απο μικρη παρατηρουσα τους ανθρωπους και συγκεκριμενα τις συμπεριφορες τους.Αγαπω τους ανθρωπους και παντα "ασχολιομουν" μαζι τους.Μελετουσα το καθετι σε οποιονδηποτε. Σε ανθρωπους που με ενδιεφεραν κιολας τους μελετουσα περισσοτερο(χωρις να γινομαι ενοχλητικη).Ετσι θεωρω οτι εχω γνωρισει(η τουλαχιστον ετσι νομιζω) αρκετες συμπεριφορες (καλες κακες), αρκετα "μυαλα" (παντα "κολλαγα" στο τροπο σκεψης που ειχε ο καθενας)με αποτελεσμα να ξερω πως σκεφτονται(η τουλαχιστον ετσι νομιζω). Αυτην την εξηγηση εχω δωσει.
Σχετικα με το δευτερο κατοπιν παρατηρησης συνειδητοποιησα (το σκοτωσα;;;;)οτι μπορω και το ελεγχω. Η απλοικη εξηγηση που εχω δωσει εγω ειναι οτι εχω εξασκησει τον εγκεφαλο μου ισως λιγο περισσοτερο απο καποιον αλλον συνανθρωπο μου.
Σχετικα με το τριτο, ειναι κατι που πραγματικα με εχει φοβισει! Μου εχουν συμβει 4 φορες στα 34 χρονια μου εκ των οποιων οι δυο ηταν για ασχημες καταστασεις (θανατος πατερα μου και τροχαιο κολλητης μου) Παιδια πιστεψτε με ειναι κατι που με φοβιζει. Δεν το επιδιωκω, ερχεται μονο του και ειδικα οταν "βλεπω" οτι ειναι κατι ασχημο προσπαθω να κανω το μυαλο μου να σταματησει αυτες τις σκεψεις. Ειναι φορες που μου ερχονται σαν σκεψεις αλλα ειναι και φορες που μου ερχονται σαν εικονα μπρος τα ματια μου(το τροχαιο της κολλητης μου).Σταματω εδω γιατι δε θελω να θεωρηθω ψωνιο (ειμαι νεα στο φορουμ και δε γνωριζω το κλιμα.)
Θα με ενδιεφερε να ακουσω τα σχολια σας.
Φιλικα,
XRTC
Edited by - xrtc on 21/01/2004 13:41:36
Edited by - xrtc on 21/01/2004 13:42:48
Έχεις καταφέρει, λοιπόν, να ελέγχεις τα όνειρά σου
Αυτο τωρα ειναι καλο;
quote:
Κατά τη διάρκεια ενός ονείρου, έχεις διερωτηθεί μήπως ονειρεύεσαι και αν ναι, τί συνέβη κατόπιν;
Ναι, ειδικα οταν ειναι εφιαλτης, δηλαδη μου προκαλει ασχημα συναισθηματα, "πιεζω" τον εαυτο μου να καταλαβει αν ειναι ονειρο η πραγματικοτητα. Πολλες φορες εχω "πιεσει" τον εαυτο μου να ξυπνησει, ξυπνω σηκωνομαι κανω ενα τσιγαρο, ηρεμω και μετα ξαναπεφτω για υπνο και αν θελω συνεχιζω το ιδιο ονειρο αλλα πλεον το "σεναριο" το γραφω εγω. Αλλες φορες,κατα την διαρκεια του ονειρου, συνειδητοποιω οτι ειναι ονειρο (απλα γιατι δεν μπορει να ειναι πραγματικοτητα ....ολα αυτα τα σκεφτομαι ενω κοιμαμαι, η τουλαχιστον ετσι νομιζω..)και παλι το "πηγαινω" εκει που θελω εγω, η τουλαχιστον η συνεχεια μου ειναι πιο ευχαριστη. Δεν ξερω αν εγω τα προκαλω αυτα η αν ουτως η αλλιως ετσι θα γινοταν. Ειναι γεγονος οτι πολλες "καταστασεις" που ζω ειτε στο ξυπνιο μου ειτε στον υπνο μου, με ψιλοφρικαρουν και μου φαινεται λιγο απιθανο εγω να "κανω" αυτα! Οχι...οχι δεν ειμαι ατομο με χαμηλη αυτοπεποιθηση το αντιθετο θα ελεγα. Απλα δεν εχω δεχθει την "διαφορετικοτητα " μου πανω σε ορισμενα θεματα....ακομα! Ουτε ο Μπαμπινιωτης να ημουνα!χαχαχα
quote:
Επίσης, αισθάνεσαι, κατά τη διάρκεια της μέρας, ότι ελέγχεις τις σκέψεις σου και τις παρατηρείς;
Ναι φιλε Στεφανε. Απο μικρη παρατηρουσα τον εαυτο μου σε οποιαδηποτε αντιδραση και κατασταση και αν περνουσε. Μονο ετσι μπορεσα να τον αγαπησω με το να τον "μαθω" πολυ καλα...Οπως επισης παραλληλα με τον εαυτο μου, παρατηρουσα και τις συμπεριφορες και αντιδρασεις των γυρω μου..Αγαπω τους ανθρωπους αγαπω τον εαυτο μου και μαρεσει να "ασχολουμαι" με τους γυρω μου αλλα και με τον εαυτο μου.
Ζήσε τη στιγμή!
[/quote]
Καλησπερα και απο μενα.
Το συνειδητο ονειρεμα η διαυγες η δε ξερω εγω πως αλλιως χαρακτηριζεται, ειναι κατι που για πρωτη φορα διαβαζω εδω.
Ομολογω οτι παρακολουθω αρκετα συχνα το συγκεκριμενο δικτυακο τοπο γιατι βρισκω πολλα "σημεια" "καταστασεις" τις οποιες τις βιωνω σε μεγαλη συχνοτητα χωρις ομως να μπορω και να τις κουβεντιασω με καποιον. Οχι οτι δειλιαζω, αλλα δε θα με καταλαβει ο συνομιλητης μου.
Ας επανελθω στο συγκεκριμενο θεμα.
Τα περισσοτερα ονειρα μου, τα ζω. Δηλαδη τι θελω να πω και πειτε μου εσεις τι ειναι αυτο και πως λεγετε, παντα ξυπνω οποτε θελω εγω να ξυπνησω (και φυσικα θυμαμαι ακριβως και το "σεναριο"),ακομη ξερω ως και την ωρα που ξυπνω γιατι θελω να ξερω τι ωρα ειδα αυτο το ονειρο(συνηθως αυτα τα ονειρα που φτιαχνω εγω την ιστορια τα βλεπω γυρω στις 4,30 τα ξημερωματα). Εχω δει ονειρα να πεθαινω και μαλιστα με συγκεκριμενο "μεσο", μαχαιρι (το εχω δει τρεις φορες να πεθαινω με μαχαιρι). Ηταν τοσο ζωντανο ονειρο, που ενοιωθα το συναισθημα οταν εβγαινε το μαχαιρι απο το σωμα μου, ηταν ενα πραγμα σαν να γεμιζω αερα μεσα...ηταν ενα συναισθημα ηδονης θα το χαρακτηριζα...πολυ ομορφο συναισθημα.Σε ενα ονειρο, ημουν σκαρφαλωμενη πανω σε βραχια(προσπαθουσα να ξεφυγω απο κατι τυπους που με κυνηγουσαν) και ξαφνικα σα να χωριστικα στα δυο και ο ενας μου εαυτος πηγε στον απεναντι βραχο απο τον οποιο ειχα ηδη σκαρφαλωσει, και παρακολουθουσε τον αλλον μου εαυτο μου να πεθαινει απο μια μαχαιρια που του ειχαν καταφερει οι τυποι που με κυνηγουσαν...ρε παιδια...δε μπορω να το περιγραψω....Πολλα..πολλα ονειρα εχω δει και τα εχω "ζησει"...και τα εχω "κουμανταρει". Δε ξερω αν μπορω να σας δωσω να καταλαβετε τι εννοω..
Απο πιτσιρικα(και μαλιστα οταν με πηραν χαμπαρι πεσαν ολοι πανω μου να με γιουχαρουν),η αγαπημενη εκπομπη της παρεας ηταν το Χαβαη 5-0 (ειμαι και λιγο γρια βλεπετε!)Στην αρχη εβλεπα ονειρα με αυτο το σειριαλ και συγκεκριμενα εβλεπα ιστοριες με τους αγαπημενους μου ηθοποιους. Καποια στιγμη καταλαβα οτι μπορω να φτιαχνω στο ονειρο μου δικες μου ιστοριες με τους συγκεκριμενους ηθοποιους και ατο μα απο την παρεα, και καθε πρωι τους εξιστορουσα τι ειχα δει. Θυμαμαι μαλιστα μου ελεγαν να δω στο επομενο ονειρο την ταδε με τον ταδε ...χαχαχα....ρε παιδια το εβλεπα!Και το εβλεπα οτνα κοιμομουν. Δεν τα εβγαζα απο την φαντασια μου. Το εκανα για περιπου 3 μηνες. Καποιο πρωινο με ρωτησαν τι ειχα δει. Τους ειπα οτι δεν ειδα τπτ. Και την επομενη μερα τους εδωσα την ιδια απαντηση. Την τριτη μερα, επειδη δεν ηθελα να τους απογοητευσω αρχισα εκεινη τη στιγμη και επλαθα μια ιστορια με το μυαλο μου και τους την εξιστορουσα οτι και καλα το ειχα δει στον υπνο μου. Ωσπου με πηραν χαμπαρι οτι τους ελεγα ψεμματα και οτι εκεινη τη στιγμη εφτιαχνα την ιστορια και απο τοτε δεν με ξαναρωτησαν. Εγω ομως συνεχισα για κανα μηνα να βλεπω την συγκεκριμενη σειρα με το δικο μου σεναριο. Δε θελω κοροιδιες.....γιατι δε θα σας πω ποιο ειναι το αγαπημενο μου ονειρο....
Το συνειδητο ονειρεμα η διαυγες η δε ξερω εγω πως αλλιως χαρακτηριζεται, ειναι κατι που για πρωτη φορα διαβαζω εδω.
Ομολογω οτι παρακολουθω αρκετα συχνα το συγκεκριμενο δικτυακο τοπο γιατι βρισκω πολλα "σημεια" "καταστασεις" τις οποιες τις βιωνω σε μεγαλη συχνοτητα χωρις ομως να μπορω και να τις κουβεντιασω με καποιον. Οχι οτι δειλιαζω, αλλα δε θα με καταλαβει ο συνομιλητης μου.
Ας επανελθω στο συγκεκριμενο θεμα.
Τα περισσοτερα ονειρα μου, τα ζω. Δηλαδη τι θελω να πω και πειτε μου εσεις τι ειναι αυτο και πως λεγετε, παντα ξυπνω οποτε θελω εγω να ξυπνησω (και φυσικα θυμαμαι ακριβως και το "σεναριο"),ακομη ξερω ως και την ωρα που ξυπνω γιατι θελω να ξερω τι ωρα ειδα αυτο το ονειρο(συνηθως αυτα τα ονειρα που φτιαχνω εγω την ιστορια τα βλεπω γυρω στις 4,30 τα ξημερωματα). Εχω δει ονειρα να πεθαινω και μαλιστα με συγκεκριμενο "μεσο", μαχαιρι (το εχω δει τρεις φορες να πεθαινω με μαχαιρι). Ηταν τοσο ζωντανο ονειρο, που ενοιωθα το συναισθημα οταν εβγαινε το μαχαιρι απο το σωμα μου, ηταν ενα πραγμα σαν να γεμιζω αερα μεσα...ηταν ενα συναισθημα ηδονης θα το χαρακτηριζα...πολυ ομορφο συναισθημα.Σε ενα ονειρο, ημουν σκαρφαλωμενη πανω σε βραχια(προσπαθουσα να ξεφυγω απο κατι τυπους που με κυνηγουσαν) και ξαφνικα σα να χωριστικα στα δυο και ο ενας μου εαυτος πηγε στον απεναντι βραχο απο τον οποιο ειχα ηδη σκαρφαλωσει, και παρακολουθουσε τον αλλον μου εαυτο μου να πεθαινει απο μια μαχαιρια που του ειχαν καταφερει οι τυποι που με κυνηγουσαν...ρε παιδια...δε μπορω να το περιγραψω....Πολλα..πολλα ονειρα εχω δει και τα εχω "ζησει"...και τα εχω "κουμανταρει". Δε ξερω αν μπορω να σας δωσω να καταλαβετε τι εννοω..
Απο πιτσιρικα(και μαλιστα οταν με πηραν χαμπαρι πεσαν ολοι πανω μου να με γιουχαρουν),η αγαπημενη εκπομπη της παρεας ηταν το Χαβαη 5-0 (ειμαι και λιγο γρια βλεπετε!)Στην αρχη εβλεπα ονειρα με αυτο το σειριαλ και συγκεκριμενα εβλεπα ιστοριες με τους αγαπημενους μου ηθοποιους. Καποια στιγμη καταλαβα οτι μπορω να φτιαχνω στο ονειρο μου δικες μου ιστοριες με τους συγκεκριμενους ηθοποιους και ατο μα απο την παρεα, και καθε πρωι τους εξιστορουσα τι ειχα δει. Θυμαμαι μαλιστα μου ελεγαν να δω στο επομενο ονειρο την ταδε με τον ταδε ...χαχαχα....ρε παιδια το εβλεπα!Και το εβλεπα οτνα κοιμομουν. Δεν τα εβγαζα απο την φαντασια μου. Το εκανα για περιπου 3 μηνες. Καποιο πρωινο με ρωτησαν τι ειχα δει. Τους ειπα οτι δεν ειδα τπτ. Και την επομενη μερα τους εδωσα την ιδια απαντηση. Την τριτη μερα, επειδη δεν ηθελα να τους απογοητευσω αρχισα εκεινη τη στιγμη και επλαθα μια ιστορια με το μυαλο μου και τους την εξιστορουσα οτι και καλα το ειχα δει στον υπνο μου. Ωσπου με πηραν χαμπαρι οτι τους ελεγα ψεμματα και οτι εκεινη τη στιγμη εφτιαχνα την ιστορια και απο τοτε δεν με ξαναρωτησαν. Εγω ομως συνεχισα για κανα μηνα να βλεπω την συγκεκριμενη σειρα με το δικο μου σεναριο. Δε θελω κοροιδιες.....γιατι δε θα σας πω ποιο ειναι το αγαπημενο μου ονειρο....
Αρκετα σας κουρασα με την πολυλογια και επειδη καποιοι ισως αρχισουν να κοροιδευουν σταματω εδω.
Φιλικα
xrtc
Πολυ ενδιαφερον το θεμα σας παιδια!
Εμπειριες εχω αρκετες και απο πολυ μικρη ηλικια. Εμπειριες που εχουν να κανουν ειτε με το να "μαντευω" τις σκεψεις των αλλων (πολλες φορες δεν εχει καν ξεκινησει την προταση του ο συνομιλητης μου και την ολοκληρωνω), ειτε με το να "σκεφτομαι" κατι εντονα και να γινεται (ειδικα με ενα συγκεκριμενο ατομο το εχω τσεκαρει απειρες φορες σε σημειο που πλεον η τηλεφωνικη μας επικοινωνια γινεται με αυτο τον τροπο), ειτε το να "βλεπω" καταστασεις και δυστυχως η ευτυχως να πραγματοποιουνται.
Σχετικα με το πρωτο (δε γνωριζω ουτε και εχω διαβασει σχετικα θεματα ουτε και καταλαβαινω αυτα για τους χρονους που λετε)απο μικρη παρατηρουσα τους ανθρωπους και συγκεκριμενα τις συμπεριφορες τους.Αγαπω τους ανθρωπους και παντα "ασχολιομουν" μαζι τους.Μελετουσα το καθετι σε οποιονδηποτε. Σε ανθρωπους που με ενδιεφεραν κιολας τους μελετουσα περισσοτερο(χωρις να γινομαι ενοχλητικη).Ετσι θεωρω οτι εχω γνωρισει(η τουλαχιστον ετσι νομιζω) αρκετες συμπεριφορες (καλες κακες), αρκετα "μυαλα" (παντα "κολλαγα" στο τροπο σκεψης που ειχε ο καθενας)με αποτελεσμα να ξερω πως σκεφτονται(η τουλαχιστον ετσι νομιζω). Αυτην την εξηγηση εχω δωσει.
Σχετικα με το δευτερο κατοπιν παρατηρησης συνειδητοποιησα (το σκοτωσα;;;;)οτι μπορω και το ελεγχω. Η απλοικη εξηγηση που εχω δωσει εγω ειναι οτι εχω εξασκησει τον εγκεφαλο μου ισως λιγο περισσοτερο απο καποιον αλλον συνανθρωπο μου.
Σχετικα με το τριτο, ειναι κατι που πραγματικα με εχει φοβισει! Μου εχουν συμβει 4 φορες στα 34 χρονια μου εκ των οποιων οι δυο ηταν για ασχημες καταστασεις (θανατος πατερα μου και τροχαιο κολλητης μου) Παιδια πιστεψτε με ειναι κατι που με φοβιζει. Δεν το επιδιωκω, ερχεται μονο του και ειδικα οταν "βλεπω" οτι ειναι κατι ασχημο προσπαθω να κανω το μυαλο μου να σταματησει αυτες τις σκεψεις. Ειναι φορες που μου ερχονται σαν σκεψεις αλλα ειναι και φορες που μου ερχονται σαν εικονα μπρος τα ματια μου(το τροχαιο της κολλητης μου).Σταματω εδω γιατι δε θελω να θεωρηθω ψωνιο (ειμαι νεα στο φορουμ και δε γνωριζω το κλιμα.)
Εμπειριες εχω αρκετες και απο πολυ μικρη ηλικια. Εμπειριες που εχουν να κανουν ειτε με το να "μαντευω" τις σκεψεις των αλλων (πολλες φορες δεν εχει καν ξεκινησει την προταση του ο συνομιλητης μου και την ολοκληρωνω), ειτε με το να "σκεφτομαι" κατι εντονα και να γινεται (ειδικα με ενα συγκεκριμενο ατομο το εχω τσεκαρει απειρες φορες σε σημειο που πλεον η τηλεφωνικη μας επικοινωνια γινεται με αυτο τον τροπο), ειτε το να "βλεπω" καταστασεις και δυστυχως η ευτυχως να πραγματοποιουνται.
Σχετικα με το πρωτο (δε γνωριζω ουτε και εχω διαβασει σχετικα θεματα ουτε και καταλαβαινω αυτα για τους χρονους που λετε)απο μικρη παρατηρουσα τους ανθρωπους και συγκεκριμενα τις συμπεριφορες τους.Αγαπω τους ανθρωπους και παντα "ασχολιομουν" μαζι τους.Μελετουσα το καθετι σε οποιονδηποτε. Σε ανθρωπους που με ενδιεφεραν κιολας τους μελετουσα περισσοτερο(χωρις να γινομαι ενοχλητικη).Ετσι θεωρω οτι εχω γνωρισει(η τουλαχιστον ετσι νομιζω) αρκετες συμπεριφορες (καλες κακες), αρκετα "μυαλα" (παντα "κολλαγα" στο τροπο σκεψης που ειχε ο καθενας)με αποτελεσμα να ξερω πως σκεφτονται(η τουλαχιστον ετσι νομιζω). Αυτην την εξηγηση εχω δωσει.
Σχετικα με το δευτερο κατοπιν παρατηρησης συνειδητοποιησα (το σκοτωσα;;;;)οτι μπορω και το ελεγχω. Η απλοικη εξηγηση που εχω δωσει εγω ειναι οτι εχω εξασκησει τον εγκεφαλο μου ισως λιγο περισσοτερο απο καποιον αλλον συνανθρωπο μου.
Σχετικα με το τριτο, ειναι κατι που πραγματικα με εχει φοβισει! Μου εχουν συμβει 4 φορες στα 34 χρονια μου εκ των οποιων οι δυο ηταν για ασχημες καταστασεις (θανατος πατερα μου και τροχαιο κολλητης μου) Παιδια πιστεψτε με ειναι κατι που με φοβιζει. Δεν το επιδιωκω, ερχεται μονο του και ειδικα οταν "βλεπω" οτι ειναι κατι ασχημο προσπαθω να κανω το μυαλο μου να σταματησει αυτες τις σκεψεις. Ειναι φορες που μου ερχονται σαν σκεψεις αλλα ειναι και φορες που μου ερχονται σαν εικονα μπρος τα ματια μου(το τροχαιο της κολλητης μου).Σταματω εδω γιατι δε θελω να θεωρηθω ψωνιο (ειμαι νεα στο φορουμ και δε γνωριζω το κλιμα.)
Θα με ενδιεφερε να ακουσω τα σχολια σας.
Φιλικα,
XRTC
Edited by - xrtc on 21/01/2004 13:41:36
Edited by - xrtc on 21/01/2004 13:42:48
Προς μαρκο μποτσαρη.
Εσυ καλομ μυτη μπορει να εχεις...αλλα βουλωμενη!
Α! ΚΑΙ ΣΟΡΡΥ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΑ ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ.
ΑΜΑ ΞΑΝΑΜΙΛΗΣΩ Χ@@@@@@@@@@ΜΕ! ΓΚΡΡΡΡΡ
ΑΜΑ ΞΑΝΑΜΙΛΗΣΩ Χ@@@@@@@@@@ΜΕ! ΓΚΡΡΡΡΡ
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ...ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΦΙΛΕ? ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΜΕ ΜΠΕΡΔΕΥΕΙΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ/Η.
ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΟΥ ΝΑ "ΔΟΥΛΕΥΩ" ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΜΗΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ?
ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΟΥ ΝΑ "ΔΟΥΛΕΥΩ" ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΜΗΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ?
ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΑ. ΟΠΟΤΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ LINK.
ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΣΥ ΕΤΣΙ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΕΙΣ ΤΗΝ ΑΦΙΞΗ ΣΟΥ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΦΟΡΟΥΜΣ?
ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΣΥ ΕΤΣΙ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΕΙΣ ΤΗΝ ΑΦΙΞΗ ΣΟΥ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΦΟΡΟΥΜΣ?
καλη μερα σε ολους μας....Ειμαι καινουργιο εδω μεσα και δε ξερω απο που να ξεκινησω. Υπαρχει κατι καπου που να μπορω να διαβασω σχετικα με τους κανονες που διεπουν το χωρο αυτο?
Ελευθερια με καλυψες απολυτα!
Ημουν ετοιμη να θεσω ακριβως αυτο το ερωτημα!
Ημουν ετοιμη να θεσω ακριβως αυτο το ερωτημα!
Φιλη Ελευθερια οχι δεν υπνοβατουσα και το λεω αυτο γιατι μαζι μου ηταν και η φιλη μου της οποιας δεν της ελεγα τι εβλεπα και τι ακουγα απλα την ρωταγα για να μου επιβεβαιωσει καποια πραγματα προκειμενου να "καταλαβω" τι γινοταν.
Αυτο με τα παιδια σε καταλαβαινω (και γω μανα ειμαι) και το οριοθετω στο αυξημενο μητρικο(?) ενστικτο.
Αυτο με τα παιδια σε καταλαβαινω (και γω μανα ειμαι) και το οριοθετω στο αυξημενο μητρικο(?) ενστικτο.
Τωρα σχετικα με την φωνη, ο πρωτος ο ξανθος ακουγα καθαρα την φωνη του. Με φωναζε με το ονομα μου. Η φωνη του εμοιαζε με του αδελφου μου γιαυτο και αρχισα να μιλω με τον αδελφο μου. Του φωναζα δηλαδη "Γιωργο κοφτο το δουλεμα." Η φωνη ηταν ηρεμη, βραχνη και φωναζε το ονομα μου αργα και πολυ "γλυκα". Ο αλλος ομως μεσα στην κουζινα, δεν μιλαγε, δεν ανοιγε το στομα απλα ενοιωθα οτι μου "ελεγε" εγω εστειλα τον αλλον εξω γιατι αλλιως δε θαρχοσουν κοντα μου. Με τον "ασπρο" δεν ενοιωσα φοβο με την εννοια μη μου κανει κακο, αλλα με τον μαυρο νομιζω οτι ο φοβος που ενοιωσα προερχοταν λογω της μαυριλας του....αν και δεν ειμαι σιγουρη, παντως ενοιωσα να τρεμω. Μαυρο μακρυ σαν φορεμα και κατι μαυρο στο κεφαλι του.
Ξερεις φιλη Ελευθερια, ωρες ωρες νοιωθω οτι ειμαι "διαφορετικη".Απο τη μια θελω να το "ψαξω" (τι στο καλο "εχω") και απο την αλλη λεω ασε εχω αλλα θεματα να ασχοληθω στην καθημερινοτητα μου που καλως η κακως ειναι γεματη.Καλως.Και αυτος ειναι και ο λογος που μπαινω στο φορουμ και "ψιλοχαζευω"....
Καλη μερα σε ολους μας.
Θα ηθελα και γω με τη σειρα μου να περιγραψω ενα απο τα περιστατικα τα οποια μου εχουν συμβει και οσο και αν εχω προσπαθησει δεν εχω καταφερει να δωσω εξηγηση.
Καλοκαιρι του 1988 η 1989 (.... ειναι και αυτος ο Γερμανος που με φλερταρεικοιμομουν με μια φιλη μου στο κρεββατι εξω στη βεραντα. Το κρεββατι βρισκοταν στην μια πλευρα της βεραντας. Στη αλλη πλευρα της βεραντας ηταν το δωματιου του αδελφου μου και ενα σχοινι που απλωναμε ρουχα. Εκει ο αδελφος μου ειχε απλωσει ενα ασπρο πουκαμισο του απο τους ωμους.(τσ τσ τσ αντρες ...Επισης να πω οτι ο αδελφος μου ειναι καταξανθος.Που κολλαει αυτο; Δε ξερω, ισως εχει σχεση.
Καποια στιγμη στη διαρκεια του υπνου μου, πραγμα πολυ σπανιο..ισως και η μοναδικη φορα, γυρισα το κεφαλι μου απο την κατω πλευρα του κρεββατιου ετσι ωστε να "βλεπω" ας πουμε προς την πορτα του αδελφου μου. Γυρω στις 2 τα ξημερωματα με ξυπναει κατι, εγω "ακουσα" καποιον να με φωναζει και κολοκαθομαι στο κρεββατι και "βλεπω" ακριβως εκει που ηταν απλωμενο το πουκαμισο εναν ξανθο να μας κοιταει...το πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο ειναι οτι ειχε σηκωθει ο αδελφος μου και "πειραζε" εμενα και τη φιλη μου για τον τροπο με τον οποιο κοιμομασταν. Μαλιστα γελαγε. Εγω ειχα ξυπνησει για τα καλα (δεν ημουν μεταξυ υπνου και ξυπνιου που λενε) και αρχιζα και του φωναζα.... Γιωργο, Γιωργο...κοφτο. Με το που βλεπω οτι δεν μου απαντα ο αδελφος μου, εκει αρχιζω και συνηδειτοποιω οτι"βλεπω" μια φιγουρα μεσα στο πουκαμισο. Η φιγουρα ηταν λευκη (οπως αλλωστε και το πουκαμισο)Το κορμι της τελειωνε εκει πουτελειωνε το πουκαμισο. Χαρακτηριστικα προσωπου δεν εβλεπα ηταν μαυρη η περιοχη του προσωπου.Αρχιζω και πανικοβαλλομαι χωρις ομως να το δειχνω, πιστευοντας οτι ολα ειναι παιχνιδια του μυαλου μου. Ηξερα οτι ηταν το πουκαμισο εκει. ΕΙχα πληρη κατανοηση του χωρου που βρισκομουν. Η φιγουρα ομως ακομη εκει ηταν και με κοιταζε θετικα μπορω να πω. Αρχισα και κουβεντιαζα με τον εαυτο μου του στυλ ξεκολλα βρε θεατρο το πουκαμισο του αδελφου σου ειναι, και αλλα πολλα τετοια. Ειχαν περασει 4 5 λεπτα δε ξερω ακριβως ποσο. Ξυπνω την φιλη μου και της λεω ρε συ βλεπεις τπτ εκει στο πουκαμισο του αδελφου μου; Οχι μου λεει. Της λεω παμε μεσα στο δωματιο μου να κοιμηθουμε γιατι κατι γινεται εδω. Αυτη κοιμισμενη αφου μου εριξε τα σχετικα μπινελικια,σηκωθηκε και με ακολουθησε προς το εσωτερικο του σπιτιου. Καθως προχωρουσα προς το δωματιο μου, ειδα μια μαυρη φιγουρα αυτη τη φορα και μαλιστα με μακρυ μαυρο χιτωνα να καθεται σε μια συγκεκριμενα καρεκλα της κουζινας. Επισης φοραγε και ενα μαυρο σκουφο θα το χαρακτηριζα. Τελος παντων κατι μαυρο ειχε στο κεφαλι του. Παλι χαρακτηριστικα προσωπου δεν εβλεπα. Και παλι αυτος ενοιωσα οτι μου "μιλαγε" ....(ποοοοπο θα με βγαλετε για τρελλη! Ειναι η δευτερη φορα που περιγραφω αυτο το περιστατικο)και μου ελεγα κατα λεξη "εγω εστειλα τον ξανθο εξω να σε ξυπνησει, γιατι αλλιως δε θα ρχοσουν κοντα μου" Κοκκαλο εγω! Το μυαλο μου δουλευε, και γυρνω και λεω στη κολλητη μου "ρε συ βλεπεις τπτ ρουχα πανω στη καρεκλα;"...σκεφτηκα οτι ισως να υπηρχαν ασιδερωτα ακουμπισμενα εκει και η φαντασια μου επλασε την εικονα... "Οχι" μου λεει. Δεν της απαντω και συνεχιζουμε προς το δωματιο μου. Ξαπλωνουμε. Η κοπελλια κοιμηθηκε, εγω "ενοιωθα" οτι μεσα στο δωματιο ηταν γεματο "παρουσιες". Παω να κατεβασω την γριλλια (η συγκεκριμενη νυχτα ηταν πολυ ζεστη και ολοι κοιμοντουσαν με ανοιχτες μπαλκονοπορτες)και λιγο πριν το πατωμα να κολλαει. Να μην κατεβαινει με τπτ. Τελος παντων ξαναξυπνω την κολλητη και της λεω να προσπαθησει να κλεισει την γριλλια γιατι εγω δεν μπορω. Ουτε και αυτη μπορουσε. Για να μην μακρυγορω, εκεινο το βραδυ σκεπαστηκα με κουβερτα με το κεφαλι μεσα, γιατι ενοιωθα πολλες παρουσιες μεσα στο χωρο.
Την αλλη μερα ξυπνω πρωι και παω στο γραφειο η κοπελλια συνεχιζε τον υπνο της στο σπιτι μου. Πριν φυγω απο το σπιτι, ριχνω μια ματια στη κουζινα. Η καρεκλα ηταν αναποδογυρισμενη.Την αφηνω ετσι οπως ηταν. Οταν πηρα τλφ την φιλη μου απο το γραφειο της λεω ρε συ βαλε και την καρεκλα στην θεση της. Γιατι τι εχει μου απαντα εκεινη; Πεσμενη κατω δεν ειναι; της λεω Οχι. Δεν εδωσα σημασια γιατι μπορει στο ενδιαμεσο να σηκωθηκε ο αδελφος μου και να την εβαλε στη θεση της.
Θα ηθελα και γω με τη σειρα μου να περιγραψω ενα απο τα περιστατικα τα οποια μου εχουν συμβει και οσο και αν εχω προσπαθησει δεν εχω καταφερει να δωσω εξηγηση.
Καλοκαιρι του 1988 η 1989 (.... ειναι και αυτος ο Γερμανος που με φλερταρει
κοιμομουν με μια φιλη μου στο κρεββατι εξω στη βεραντα. Το κρεββατι βρισκοταν στην μια πλευρα της βεραντας. Στη αλλη πλευρα της βεραντας ηταν το δωματιου του αδελφου μου και ενα σχοινι που απλωναμε ρουχα. Εκει ο αδελφος μου ειχε απλωσει ενα ασπρο πουκαμισο του απο τους ωμους.(τσ τσ τσ αντρες ...Επισης να πω οτι ο αδελφος μου ειναι καταξανθος.Που κολλαει αυτο; Δε ξερω, ισως εχει σχεση.Καποια στιγμη στη διαρκεια του υπνου μου, πραγμα πολυ σπανιο..ισως και η μοναδικη φορα, γυρισα το κεφαλι μου απο την κατω πλευρα του κρεββατιου ετσι ωστε να "βλεπω" ας πουμε προς την πορτα του αδελφου μου. Γυρω στις 2 τα ξημερωματα με ξυπναει κατι, εγω "ακουσα" καποιον να με φωναζει και κολοκαθομαι στο κρεββατι και "βλεπω" ακριβως εκει που ηταν απλωμενο το πουκαμισο εναν ξανθο να μας κοιταει...το πρωτο πραγμα που μου ηρθε στο μυαλο ειναι οτι ειχε σηκωθει ο αδελφος μου και "πειραζε" εμενα και τη φιλη μου για τον τροπο με τον οποιο κοιμομασταν. Μαλιστα γελαγε. Εγω ειχα ξυπνησει για τα καλα (δεν ημουν μεταξυ υπνου και ξυπνιου που λενε) και αρχιζα και του φωναζα.... Γιωργο, Γιωργο...κοφτο. Με το που βλεπω οτι δεν μου απαντα ο αδελφος μου, εκει αρχιζω και συνηδειτοποιω οτι"βλεπω" μια φιγουρα μεσα στο πουκαμισο. Η φιγουρα ηταν λευκη (οπως αλλωστε και το πουκαμισο)Το κορμι της τελειωνε εκει πουτελειωνε το πουκαμισο. Χαρακτηριστικα προσωπου δεν εβλεπα ηταν μαυρη η περιοχη του προσωπου.Αρχιζω και πανικοβαλλομαι χωρις ομως να το δειχνω, πιστευοντας οτι ολα ειναι παιχνιδια του μυαλου μου. Ηξερα οτι ηταν το πουκαμισο εκει. ΕΙχα πληρη κατανοηση του χωρου που βρισκομουν. Η φιγουρα ομως ακομη εκει ηταν και με κοιταζε θετικα μπορω να πω. Αρχισα και κουβεντιαζα με τον εαυτο μου του στυλ ξεκολλα βρε θεατρο το πουκαμισο του αδελφου σου ειναι, και αλλα πολλα τετοια. Ειχαν περασει 4 5 λεπτα δε ξερω ακριβως ποσο. Ξυπνω την φιλη μου και της λεω ρε συ βλεπεις τπτ εκει στο πουκαμισο του αδελφου μου; Οχι μου λεει. Της λεω παμε μεσα στο δωματιο μου να κοιμηθουμε γιατι κατι γινεται εδω. Αυτη κοιμισμενη αφου μου εριξε τα σχετικα μπινελικια,σηκωθηκε και με ακολουθησε προς το εσωτερικο του σπιτιου. Καθως προχωρουσα προς το δωματιο μου, ειδα μια μαυρη φιγουρα αυτη τη φορα και μαλιστα με μακρυ μαυρο χιτωνα να καθεται σε μια συγκεκριμενα καρεκλα της κουζινας. Επισης φοραγε και ενα μαυρο σκουφο θα το χαρακτηριζα. Τελος παντων κατι μαυρο ειχε στο κεφαλι του. Παλι χαρακτηριστικα προσωπου δεν εβλεπα. Και παλι αυτος ενοιωσα οτι μου "μιλαγε" ....(ποοοοπο θα με βγαλετε για τρελλη! Ειναι η δευτερη φορα που περιγραφω αυτο το περιστατικο)και μου ελεγα κατα λεξη "εγω εστειλα τον ξανθο εξω να σε ξυπνησει, γιατι αλλιως δε θα ρχοσουν κοντα μου" Κοκκαλο εγω! Το μυαλο μου δουλευε, και γυρνω και λεω στη κολλητη μου "ρε συ βλεπεις τπτ ρουχα πανω στη καρεκλα;"...σκεφτηκα οτι ισως να υπηρχαν ασιδερωτα ακουμπισμενα εκει και η φαντασια μου επλασε την εικονα... "Οχι" μου λεει. Δεν της απαντω και συνεχιζουμε προς το δωματιο μου. Ξαπλωνουμε. Η κοπελλια κοιμηθηκε, εγω "ενοιωθα" οτι μεσα στο δωματιο ηταν γεματο "παρουσιες". Παω να κατεβασω την γριλλια (η συγκεκριμενη νυχτα ηταν πολυ ζεστη και ολοι κοιμοντουσαν με ανοιχτες μπαλκονοπορτες)και λιγο πριν το πατωμα να κολλαει. Να μην κατεβαινει με τπτ. Τελος παντων ξαναξυπνω την κολλητη και της λεω να προσπαθησει να κλεισει την γριλλια γιατι εγω δεν μπορω. Ουτε και αυτη μπορουσε. Για να μην μακρυγορω, εκεινο το βραδυ σκεπαστηκα με κουβερτα με το κεφαλι μεσα, γιατι ενοιωθα πολλες παρουσιες μεσα στο χωρο.
Την αλλη μερα ξυπνω πρωι και παω στο γραφειο η κοπελλια συνεχιζε τον υπνο της στο σπιτι μου. Πριν φυγω απο το σπιτι, ριχνω μια ματια στη κουζινα. Η καρεκλα ηταν αναποδογυρισμενη.Την αφηνω ετσι οπως ηταν. Οταν πηρα τλφ την φιλη μου απο το γραφειο της λεω ρε συ βαλε και την καρεκλα στην θεση της. Γιατι τι εχει μου απαντα εκεινη; Πεσμενη κατω δεν ειναι; της λεω Οχι. Δεν εδωσα σημασια γιατι μπορει στο ενδιαμεσο να σηκωθηκε ο αδελφος μου και να την εβαλε στη θεση της.
Εχουν περασει πολλα χρονια απο τοτε. Το ανεφερα σε εναν φιλο ο οποιος ασχολειται με τετοιου ειδους αναζητησεις. Το μονο που μου ειπε ειναι να μην το κουβεντιασω με κανεναν και φυσικα να μην φοβηθω αν ειχα ξανα μια αναλογη εμπειρια. Κατι για καλο και για κακο μου ελεγε, οτι και καλα γινεται μαχη μεσα σου και κατι τετοια αλλα δεν ισχυαν αυτα γιατι ημουν μια χαρα εκεινη την περιοδο (τουλαχιστον ετσι νομιζα
)
Ο συγκεκριμενο φιλος μου μετα απο 3 βδομαδες επεσε σε κωμα απο και μετα απο μια εβδομαδα εφυγε.Αιτια θανατου εγκεφαλιτιδα. Ατομο 29 ετων τοτε, χωρις καταχρησεις και πολυ αξιολογο. Αυτο το ατομο με βοηθησε στο να μην αντιμετωπιζω με φοβο τετοιου ειδους καταστασεις οπως επισης και το να μην τις "διατυμπανιζω".
Αν μπορει καποιος να μου "μεταφρασει" αυτο το συμβαν, θα το εκτιμουσα.Ευχαριστω.
Πολυ ενδιαφερον το θεμα σας παιδια!
Εμπειριες εχω αρκετες και απο πολυ μικρη ηλικια. Εμπειριες που εχουν να κανουν ειτε με το να "μαντευω" τις σκεψεις των αλλων (πολλες φορες δεν εχει καν ξεκινησει την προταση του ο συνομιλητης μου και την ολοκληρωνω), ειτε με το να "σκεφτομαι" κατι εντονα και να γινεται (ειδικα με ενα συγκεκριμενο ατομο το εχω τσεκαρει απειρες φορες σε σημειο που πλεον η τηλεφωνικη μας επικοινωνια γινεται με αυτο τον τροπο), ειτε το να "βλεπω" καταστασεις και δυστυχως η ευτυχως να πραγματοποιουνται.
Σχετικα με το πρωτο (δε γνωριζω ουτε και εχω διαβασει σχετικα θεματα ουτε και καταλαβαινω αυτα για τους χρονους που λετε)απο μικρη παρατηρουσα τους ανθρωπους και συγκεκριμενα τις συμπεριφορες τους.Αγαπω τους ανθρωπους και παντα "ασχολιομουν" μαζι τους.Μελετουσα το καθετι σε οποιονδηποτε. Σε ανθρωπους που με ενδιεφεραν κιολας τους μελετουσα περισσοτερο(χωρις να γινομαι ενοχλητικη).Ετσι θεωρω οτι εχω γνωρισει(η τουλαχιστον ετσι νομιζω) αρκετες συμπεριφορες (καλες κακες), αρκετα "μυαλα" (παντα "κολλαγα" στο τροπο σκεψης που ειχε ο καθενας)με αποτελεσμα να ξερω πως σκεφτονται(η τουλαχιστον ετσι νομιζω). Αυτην την εξηγηση εχω δωσει.
Σχετικα με το δευτερο κατοπιν παρατηρησης συνειδητοποιησα (το σκοτωσα;;;;)οτι μπορω και το ελεγχω. Η απλοικη εξηγηση που εχω δωσει εγω ειναι οτι εχω εξασκησει τον εγκεφαλο μου ισως λιγο περισσοτερο απο καποιον αλλον συνανθρωπο μου.
Σχετικα με το τριτο, ειναι κατι που πραγματικα με εχει φοβισει! Μου εχουν συμβει 4 φορες στα 34 χρονια μου εκ των οποιων οι δυο ηταν για ασχημες καταστασεις (θανατος πατερα μου και τροχαιο κολλητης μου) Παιδια πιστεψτε με ειναι κατι που με φοβιζει. Δεν το επιδιωκω, ερχεται μονο του και ειδικα οταν "βλεπω" οτι ειναι κατι ασχημο προσπαθω να κανω το μυαλο μου να σταματησει αυτες τις σκεψεις. Ειναι φορες που μου ερχονται σαν σκεψεις αλλα ειναι και φορες που μου ερχονται σαν εικονα μπρος τα ματια μου(το τροχαιο της κολλητης μου).Σταματω εδω γιατι δε θελω να θεωρηθω ψωνιο (ειμαι νεα στο φορουμ και δε γνωριζω το κλιμα.)
Εμπειριες εχω αρκετες και απο πολυ μικρη ηλικια. Εμπειριες που εχουν να κανουν ειτε με το να "μαντευω" τις σκεψεις των αλλων (πολλες φορες δεν εχει καν ξεκινησει την προταση του ο συνομιλητης μου και την ολοκληρωνω), ειτε με το να "σκεφτομαι" κατι εντονα και να γινεται (ειδικα με ενα συγκεκριμενο ατομο το εχω τσεκαρει απειρες φορες σε σημειο που πλεον η τηλεφωνικη μας επικοινωνια γινεται με αυτο τον τροπο), ειτε το να "βλεπω" καταστασεις και δυστυχως η ευτυχως να πραγματοποιουνται.
Σχετικα με το πρωτο (δε γνωριζω ουτε και εχω διαβασει σχετικα θεματα ουτε και καταλαβαινω αυτα για τους χρονους που λετε)απο μικρη παρατηρουσα τους ανθρωπους και συγκεκριμενα τις συμπεριφορες τους.Αγαπω τους ανθρωπους και παντα "ασχολιομουν" μαζι τους.Μελετουσα το καθετι σε οποιονδηποτε. Σε ανθρωπους που με ενδιεφεραν κιολας τους μελετουσα περισσοτερο(χωρις να γινομαι ενοχλητικη).Ετσι θεωρω οτι εχω γνωρισει(η τουλαχιστον ετσι νομιζω) αρκετες συμπεριφορες (καλες κακες), αρκετα "μυαλα" (παντα "κολλαγα" στο τροπο σκεψης που ειχε ο καθενας)με αποτελεσμα να ξερω πως σκεφτονται(η τουλαχιστον ετσι νομιζω). Αυτην την εξηγηση εχω δωσει.
Σχετικα με το δευτερο κατοπιν παρατηρησης συνειδητοποιησα (το σκοτωσα;;;;)οτι μπορω και το ελεγχω. Η απλοικη εξηγηση που εχω δωσει εγω ειναι οτι εχω εξασκησει τον εγκεφαλο μου ισως λιγο περισσοτερο απο καποιον αλλον συνανθρωπο μου.
Σχετικα με το τριτο, ειναι κατι που πραγματικα με εχει φοβισει! Μου εχουν συμβει 4 φορες στα 34 χρονια μου εκ των οποιων οι δυο ηταν για ασχημες καταστασεις (θανατος πατερα μου και τροχαιο κολλητης μου) Παιδια πιστεψτε με ειναι κατι που με φοβιζει. Δεν το επιδιωκω, ερχεται μονο του και ειδικα οταν "βλεπω" οτι ειναι κατι ασχημο προσπαθω να κανω το μυαλο μου να σταματησει αυτες τις σκεψεις. Ειναι φορες που μου ερχονται σαν σκεψεις αλλα ειναι και φορες που μου ερχονται σαν εικονα μπρος τα ματια μου(το τροχαιο της κολλητης μου).Σταματω εδω γιατι δε θελω να θεωρηθω ψωνιο (ειμαι νεα στο φορουμ και δε γνωριζω το κλιμα.)
Θα με ενδιεφερε να ακουσω τα σχολια σας.
Φιλικα,
XRTC
Edited by - xrtc on 21/01/2004 13:41:36
Edited by - xrtc on 21/01/2004 13:42:48