FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

pixeldream30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2

06/09/2005, 02:20:36

I will give to you
Again and again
And will you return it

I give in to sin
Because I like to practise what I preach
I'm not trying to say
I'll have it all my way
I'm always willing to learn
When you've got something to teach.

quote:
Λες οτι τα πράγματα είναι ίδια αλλά εμείς κοιτάμε διαφορετικά.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

06/09/2005, 17:17:05

Κι όλα απ΄την αρχή.
Σ΄ένα παιχνίδι
αυγής
σιωπής
καιρού αθανάτου.
Σκέψεις και χρώματα
σκιές κι αρώματα...
Στη δίνη πάντα του χρόνου,
τι άλλο;
Εμείς
στη θλίψη αδύναμου πόνου
κομμάτια
εμείς
κι ας λέμε πως όλα
μπορούν να νικηθούν
ξεσπάει η μπόρα
σκιές θα κρυφτούν.
Κι όλα απ΄την αρχή.
Σ΄ένα παιχνίδι
ζωής
κραυγής
κι ίσως θανάτου...
Κι όλα απ΄την αρχή...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...

pixeldream

07/09/2005, 03:02:38

ΕΜΕΙΣ...ΟΧΙ "ΕΓΩ".
ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ...ΕΧΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ;
"ΕΧΕΙ" Ο ΧΡΟΝΟΣ;
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ...ΜΟΝΟ ΚΥΛΑΕΙ.

Because when you learn
You'll know what makes the world turn.

lizzard_kingΜέλος

09/09/2005, 02:17:19

Kυλάει...'Οντως....?

I'm the lizard king,I can do anything!

pixeldream

09/09/2005, 14:22:34

lizzard_king ΑΝ ΗΤΑΝ ΚΟΛΗΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑ ΠΟΤΕ/ΘΑ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.

nst

10/09/2005, 01:38:32

Τι κέρδισε σαν ήρθα ή τι έχασε
απ'τήν αιώνια δόξα του ο Ουράνιος τροχός?
Γιατί έπρεπε να'ρθω? Γιατί έφυγα?
Ποτέ δεν μου απάντησε σ'αυτό κάποιος σοφός.

Καρδιά μου το μυστήριο μην προσπαθείς να λύσεις
την ευτυχία που ζητάς ίσως να μην τη βρείς
στον άλλο κόσμο.
Πιες τηνε και μην αργοπορείς
τώρα που βρίσκεται στην κούπα που κρατείς.

Α να μπορούσες ω! καρδιά μου, όσο ζείς
να βρεις το νόημα της ζωής.
Τότε θα γνώριζες και το μυστήριο τού θανάτου.
Τώρα που έχεις τον εαυτό σου αν δεν μπορείς,
πως θα μπορούσες όταν δεν θα'χεις εαυτό κάτι να βρείς?

Ομάρ Χαγιάμ

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

10/09/2005, 10:42:59

10.9.05
Περπατώντας σ΄ένα αγαπημένο δρόμο της Θεσσαλονίκης αγκάλιασα ένα στίχο του ΑΛΛΕΝ ΓΚΙΝΣΜΠΕΡΚ, κατάθεση σιωπής θαρρώ...

Θλιμμένος
παίρνω το ασανσέρ και κατεβαίνω
συλλογισμένος
και περπατάω στα πεζοδρόμια κοιτάζοντας όλες τις ανθρώπινες
βιτρίνες, τα πρόσωπα,
διερωτόμενος ποιός αγαπάει
και σταματώ αμήχανος μπροστά στη βιτρίνα ενός καταστήματος αυτοκινήτων
βυθισμένος σε γαλήνια σκέψη,
η κυκλοφορία προχωρεί πάνω κάτω στα τετράγωνα της Λεωφόρου πίσω μου περιμένοντας τη στιγμή που
που...
Ωρα να πάω σπίτι να μαγειρέψω και να ακούσω τα ρομαντικά νέα στο ραδιόφωνο...όλη η κίνηση σταματάει
και βυθίζομαι στην αιώνια μελαγχολία της ζωής, η τρυφερότητα κυλάει διά μέσου των κτιρίων
τα άκρα των δακτύλων μου αγγίζουν το πρόσωπο της πραγματικότητας το πρόσωπό μου με ρίγες από δάκρυα στον καθρέφτη κάποιας βιτρίνας στο σκοτάδι εκεί όπου δεν έχω την παραμικρή επιθυμία γιά καραμέλες ή για ωραία ρούχα και αμπαζούρ του Γιαπωνέζικου νου.

nst

11/09/2005, 01:57:32

quote:
τα άκρα των δακτύλων μου αγγίζουν το πρόσωπο της πραγματικότητας

Γι' αυτό δακρύζεις, πάμε παρακάτω ...
Αραγε με κατάλαβες?

pixeldream

11/09/2005, 02:35:36

Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΥΠΝΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

12/09/2005, 09:37:39

quote:

τα άκρα των δακτύλων μου αγγίζουν το πρόσωπο της πραγματικότητας
Γι' αυτό δακρύζεις, πάμε παρακάτω ...
Αραγε με κατάλαβες?

NST και βέβαια σε κατάλαβα. Αυτό το πάμε παρακάτω λέει πολλά περικλείει άπειρες μεστές αλήθειες. Τάση ελευθερίας. ΄Οσο γιά τις αλήθειες, ευχάριστες ή πικρές χαρούμενες ή ψιλοδυσάρεστες δεν το ψάχνω. Πάμε παρακάτω... Απλό νοητό. Κι ειλικρινέστατο. Με τη συνείδηση να χαμογελά. Και να λέει: Ας γίνουμε εκείνο που είμαστε. Καλή εβδομάδα. Πάντα δυνατότεροι.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

12/09/2005, 09:42:23

quote:

Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΥΠΝΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.

Που να την βρεις, και γιά πόσο; θΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΄Η ΔΗΘΕΝ; Είπαμε PIXELDREAM το ψέμα κυριαρχεί. Αλλά η πρώτη αρχή είναι να νιώθει κανείς την ανάγκη να γίνει δυνατός. Αλλιώς δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Κι όταν είσαι δυνατός εύκολα αγκαλιάζεις την ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣΤΑΤΗ κατανόηση των άλλων,-κι όχι το χτύπημα στην πλάτη- το τυπικό του τύπου δεν βαριέσαι ρε, θα πάνε όλα καλά, αλλά σκορπάς κι εσύ από την πλευρά σου αυτή τη μαγική λέξη σε κείνους που υπολογίζεις και σέβεσαι. Σημαντικό να κατανοείς. Να αντιλαμβάνεσαι να καταλαβαίνεις. Να αισθανόμαστε να πάρει η οργή. ΄Οχι μόνο τα του εαυτού μας. Αλλά και των άλλων.

pixeldream

13/09/2005, 01:34:07

ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΙ ΦΤΑΙΩ;

Edited by - pixeldream on 13/09/2005 01:34:46

pixeldream

13/09/2005, 02:40:01

Υγραίνοντας τη βραδινή μας πλάνη
μόνοι γλυκοφιλάμε το σκοτάδι.
Όταν ο χώρος με κυκλώνει σαν πνεύμα
με καθηλώνει η αλήθεια που σπρώχνω
καθώς αγγίζω το πιο όμορφο ψέμα τελειώνω.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

13/09/2005, 09:12:37

Σαν...

Σαν αστερόσκονη σπαρταρά η Φθινοπωριά
διαφεντεύει τ΄άπειρο σε φόντο μολυβί.
Φυλλοροούσα ψυχή.

Ξερά πυρόκλαδα σε φωτιά λήθης ευωδιά
μη σε τρομάζει τ΄αύριο ξανά ευδοκιμεί.
Αφροπατούσα στιγμή.
Καρδιάς περίγραμμα
λαχτάρας κύτταγμα
αρμενίζω στο τρίστρατο άστρου
δυό φιλιά στη ματιά του Σαββάτου.
Που έρχεται.

nst

13/09/2005, 12:17:19

quote:
Που να την βρεις, και γιά πόσο; θΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΄Η ΔΗΘΕΝ

Αφροδίτη, η εγγύηση της μονιμότητας δεν υπάρχει πουθενά στη ζωή μας, τουλάγχιστον αυτή που βλέπουμε στο φυσικό πεδίο.

Τα συναισθηματά μας διαμορφώνονται από την οπτική που προσεγγίζουμε τίς καταστάσεις και τούς συνανθρώπους μας.
Η ειλικρίνεια αφοπλίζει

Δεν νόμίζω οτι είναι ουτοπία μια αληθινή ανθρώπινη σχέση.
Ισως να μην είναι συνήθης στόν απόλυτο βαθμό που θέλουμε, αλλά μήπως αν την προσφέρουμε εμείς πρώτα ξετυλιχθούν και οι άλλοι και ξεφορτωθούν τίς ανασφάλειες τους.

Οπως είπες και εσύ ο δυνατός θα είναι ο σκαπανέας.

quote:
ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΙ ΦΤΑΙΩ;

Για ποιό πράγμα?

Για αυτό εδώ

quote:
Υγραίνοντας τη βραδινή μας πλάνη
μόνοι γλυκοφιλάμε το σκοτάδι.

Την ευθύνη την έχουμε εμείς.
Δεν είμαστε μόνοι...

Πάντα φιλικά

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

13/09/2005, 13:19:21

Δεν είμαστε μόνοι...

Χανόμαστε βρισκόμαστε,
σαν φύλλα μπερδεμένα
μέσα στη δίνη του βοριά,
στη θέρμη του νοτιά...
Κάτι φορές χαιρόμαστε
μετά, τα πάντα ξένα
μία αιώνια χειμωνιά,
που ψάχνει γιά φωτιά...
Χανόμαστε βρισκόμαστε
σ΄ανατολή και δύση,
κάτι χαμόγελα βροχής
που τα ξεχνάς μετά,
ανέκφραστοι βλεπόμαστε
συνήθειας η λύση;
Κι όμως στα χρώματα ζωής
κρυμμένη ειν΄η χαρά...

Χανόμαστε-βρισκόμαστε...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φως αναβλύζεις,και με στηρίζεις,μη με σαστίζεις
μεθώ στη θεική σου γαλήνη,το ίσως είναι μιά φυγή,μην μου ξεφεύγεις λοιπόν γιατί είναι άδικο.Αντίκρυσέ με.Το θέλω είναι μιά αρχή.Εσύ μιλάς γιά το παρόν,κι εγώ γιά αύριο.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

13/09/2005, 13:33:35

ANAΣΤΑΣΗ
΄Ασε την κλίνη σου από τέφρα, ω! θεέ του ΄Ερωτα![1]
κι έξω απ΄την τρομερή πυρά
γλίτωσε το φλεγόμενο κορμί σου!
΄Ο,τι θνητό ας πεθάνει
κι ανυψώσου στην αθάνατη σου εικόνα
του στοχασμού!
΄Οτι τραχύ και άξεστο και ρηχό
κάνε το στάχτη.
Και πάντα νέος ξαναγεννήσου.
Ξύπνα από το θάνατό σου Ασώματε [2].
και σ΄ενός ήρωα το κορμί μετενσαρκώσου.
Ο Σίβα* ο Κύριος του θανάτου
σε χτύπησε με θάνατο.
Μεσ΄απ΄το θάνατο αυτό
άρπαξε την αθανασία σου.
Ετούτη η θεική κι αντινοβόλα ανάφλεξη
μακάρι την πηγή να λευτερώσει της φωτιάς
να κάνει εντατική την ένωση κι αβάσταχτα
ωραίο το χωρισμό...
Ξύπνα απ΄το θάνατό σου Ασώματε,
και σ΄ενός ήρωα το κορμί μετενσαρκώσου.

Το άρμα το νικηφόρο του έρωτα
μακάρι τον τραχύ να υπερνικήσει δρόμο
που ΄ναι τριγυρισμένος με χαρά, με πόνο
και με θλίψη!
Νικώντας κάθε δειλία κάθε φόβο
γκρεμίζονταςόλα τα σύνορα, η χαρά θα πλημμυρίσει.
Ξύπνα απ΄το θάνατό σου ασώματε
και σ΄ ενός ήρωα το κορμί μετενσαρκώσου!

1. Πουσσπόντχονου: Ο τοξότης με τα πέντε λουλουδένια βέλη που μ΄αυτά χτυπά και σκλαβώνει τις 5 αισθήσεις.

2. Οτονού, ο ασώματος. ΄Αλλη ονομασία του θεού του έρωτα.
Τον καιρό που οι δυνάμεις του κακού ερήμωναν τον κόσμο οι θεοί θελήσανε ο Θεός Σίβα που ήταν βυθισμένος σε συλλογή πάνω στις χιονισμένες κορφές των Ιμαλαίων,
να γεννήσει έναν ήρωα, που να σώσει την αθρωπότητα.
Στείλανε λοιπόν τον Μοντόν, τον Θεό του ΠΟΘΟΥ, και του έρωτα στον Σίβα γιά να ταράξει την συλλογή του.
Τη στιγμή όμως που ο Μοντόν έριχνε το βέλος του [λουλουδένιο βέλος] πάνω ή ενάντια στον Θεό ΣΙΒΑ, εκείνος πάνω στη θεική οργή του έκανε τον Μοντόν στάχτη με μιά ματιά του τρίτου πνευματικού ματιού του.
Γι αυτό ο Θεός του έρωτα
που έχει πολλά ονόματα πήρε και το όνομα Οτονού ο Ασώματος.

[ΡΑΜΠΙΝΤΡΑΝΑΘ ΤΑΓΚΟΡ 6 Μάη 1861 - 7 Αυγούστου 1941.
Η προφορά στα Ινδικά είναι Ρομπίντρονάθ Τάακουρ.]

nst

15/09/2005, 22:20:53

Απόσπασμα από τον φεγγαροσκεπαστή.

Τιμολέων
<<Μα πως θα ανεβώ εκεί ψηλά.Η μαγική καραμέλα έπεσε και δεν μπορώ να πετάξω>>.

Γέρο - Ναπολέων
<<Δεν αντέχω άλλο να σκεπάζω το φεγγάρι.Πρέπει να βρείτε τρόπο να έρθετε να βοηθήσετε>>.

Χλόη
<<Μα νομίζω πως το βρήκα.
Αν ενωθούμε όλοι και φτιάξουμε μια....ανθρώπινη σκάλα? ρωτάει η μικρή Χλόη>>.

Κι οι μεγάλοι ξεχνάνε μεμιας τα δάκρυα και χαρούμενοι αρχίζουν ν'ανεβαίνουν ο ένας δίπλα στόν άλλο.

Ετσι με την φιλία και την προθυμία τους έφτιαξαν μία πανύψηλη ανθρώπινη σκάλα.

lizzard_kingΜέλος

16/09/2005, 01:31:13

..........

!!!!!!!

...........

I'm the lizard king,I can do anything!

nst

16/09/2005, 18:13:59

quote:
!!!!!

1 / 2ΕΠΟΜ. ▸