ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Χθες βράδυ ονειρεύτηκα... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

- Χθες βράδυ ονειρεύτηκα... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

pixeldream61 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/4
17/08/2005, 00:55:50
ΜΕΡΙΚΑ ΦΤΕΡΑ ΔΕΝ ΚΟΒΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.

..

17/08/2005, 01:22:10
Pixeldream πως σου φαίνεται η ιδέα να πάμε γιά ύπνο , για να πετάμε και αύριο το πρωί?
Καληνύχτα
Deva_ParinitoΜέλος
17/08/2005, 17:14:17
quote:
Ονειρεύτηκα οτι κάποιος ήθελε να μου ψαλιδίσει τα φτερά μου.
Ηταν ελεγε πολυ μεγάλα και προεξείχαν.
Αλλα αντέδρασα , τον έδιωξα , ετσι τα θέλω του είπα..
Μα θα είναι δύσκολα να τα μαζέψεις μου είπε,
να είναι του είπα, δεν αξίζει η ζωή αν δεν μπορείς να γράψεις ενα βιβλίο γι΄αυτήν ...

"Ίδιος με τούτο ο Ποιητής, τ' αγέρωχο πουλί /
που ζει στην μπόρα κι αψηφά το βέλος του θανάτου /
σαν έρθει εξώριστος στην γη και στην οχλοβοή /
μεσ' στα γιγάντια του φτερά χάνει τα βήματά του..." Σάρλ Μπωντλέρ



Έγινε, τα λέμε...
17/08/2005, 19:02:57
quote:

ΜΕΡΙΚΑ ΦΤΕΡΑ ΔΕΝ ΚΟΒΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.



Αυτό θέλει ψάξιμο. Ωστόσο θα συμφωνήσω. Τα δικά μου φτερά όταν πετώ στους δικούς μου άγνωστους ουρανούς, είναι αρκετά γερά. Αλλά κάτι φορές εκεί πάνω στη φθορά, τα προστατεύω. Με νύχια και δόντια. Δρακόντεια μέτρα... Με κομμένα φτερά δεν θα γνωρίσω ξανά τα ύψη. ΤΑ ΘΕΛΩ...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...

ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia

17/08/2005, 20:44:25
Xθες βράδυ ονειρεύτηκα σε ένα μακρύ ταξίδι, πως έμαθε να λέει σ΄αγαπώ...
Μα ξύπνησα απ΄το θόρυβο και είδα μες τον καθρέφτη της μοναξιάς το δάκρυ να ξεφτίζει...
Κανείς δεν λέει σε αγαπώ
αν δεν το νιώθει.
Μα ούτε στα όνειρα.
Ούτε εκεί...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...

18/08/2005, 11:24:24
Κάποια ψυχή ήθελε να πετάξει με τα δικά μου φτερά, της είπα καλά,
αλλά να ξέρεις τους κινδύνους, λιώνουν στον πολύ ήλιο, και παγώνουν στο πολύ κρύο.
Φοβήθηκε, δεν είσαι ποτέ ασφαλής εκεί της είπα, ρίσκο είναι,
μα δεν πρέπει μου είπε...κι'αν πέσω¨?
Αν φοβάσαι της είπα θα μείνεις μόνη εδώ, εγώ θα συνεχίσω....


18/08/2005, 21:10:48
quote:

Κάποια ψυχή ήθελε να πετάξει με τα δικά μου φτερά, της είπα καλά,
αλλά να ξέρεις τους κινδύνους, λιώνουν στον πολύ ήλιο, και παγώνουν στο πολύ κρύο.
Φοβήθηκε, δεν είσαι ποτέ ασφαλής εκεί της είπα, ρίσκο είναι,
μα δεν πρέπει μου είπε...κι'αν πέσω¨?
Αν φοβάσαι της είπα θα μείνεις μόνη εδώ, εγώ θα συνεχίσω....

Χθες βράδυ ονειρεύτηκα πως είπε σ΄αγαπώ.Και μύριζε η νύχτα γιασεμί, λατρεία το ξημέρωμα.
Το θρόισμα από τις κουρτίνες ψιθύριζε το όνομά του. Το δάκρυ της νύχτας με δρόσισε.
Χθες βράδυ ονειρεύτηκα το χάδι του, το γέλιο τη γεύση της αγάπης του.
΄Ολα ήταν αλήθεια. ΤΑ ΕΖΗΣΑ...Αλλά το σ΄αγαπώ ήταν παιχνίδι φαντασίας.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...

rizitisΜέλος
20/08/2005, 07:35:29
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟ ΕΖΗΣΑ ΑΠΟΨΕ...................

ΚΑΛΗ ΝΥΧΤΑ ΤΩΡΑ...........

ΚΑΛΗ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ............




ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ

20/08/2005, 19:03:50
΄Ενα στιχάκι καρδιάς, που έγραψα στη σιωπή μου...

*Σεργάνι...
*Αχώριστοι γιά πάντα
στης πλάσης τα συμβάντα
ως την στερνή πνοή
παράφορα γιατί
τις νύχτες μεταβάλλεσαι
σε ξένο γαλαξία
κι αυτό π΄αντιλαμβάνεσαι
μοσχοβολά αξία
μαζί με παίρνεις
παντού με σέρνεις
μετεωρίτης
των καιρών
*γλυκός αλήτης
στο παρόν.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...

22/09/2005, 18:48:48

...θάλασσα γύρω μου... μέσα μου...

...αλμύρα στα χείλη...

...μπορώ να κάνω βουτιά στο βυθό... αλλά δεν θέλω...

.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ο Λόγος και το Πυρ
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ

Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως

22/09/2005, 19:09:24
πέ-σε ...

πέ-σε...!

in God we trust

22/09/2005, 20:23:03
Πως κολυμπούσα σε μιά λίμνη.
Κι ήταν τα δάκρυά μου ατέλειωτα.
΄Ενοιωσα θλίψη που κάποιοι αδυνατούν να αγαπήσουν να ελπίσουν να πιστέψουν.
΄Ηπια της άρνησης το κρασί και πέθανα.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!

03/10/2005, 22:50:03

Απλά.
T΄απέραντα γαλήνια φτερά,
κι εκείνο το παιδιάστικο χαμόγελο
που κάποτε μου στέρησαν,
εκείνα που μου πήρε η χαρά,
κι εκείνο τ΄ανυπέρβλητο εμπόδιο
που οι θύμησες ξεπέρασαν
Απλά.

Δεν ξέρω αν είναι όμορφα τα φτερά μου
μα να με πιάσεις δεν μπορείς
υψώνω τα πανάρχαια οχυρά μου
όνειρά μου
όνειρά μου
θαύματά μου
ίσως γιά τ΄αύριο να απορείς...
Πέταξα...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

VELISSARIOSΜέλος
04/10/2005, 10:39:04
Σε ληθαργο βαθυ εισαι τοσα χρονια
και ολοι σε ψαχνουν να σε βρουν μα
εισαι αφαντη και δεν τους δινεις ση-
μασια.
Πηγαμε εκει που εζησες τα παιδικα σου
χρονια ιστοριες μας ειπανε για σενα
δακρυσαμε μονομιας και σε φεραμε στην
μνημη μας πιο ζωντανη απο οτι εισαι τοτε
κυνησα να σε βρω και τους ηρωες σου ρωτησα
που ειχαν χυσει αιμα για σενα και μου ειπαν
πηγαινε σε μερη που εχει αγαπησει και αυτη
ξαφνου θα ξυπνησει θα σε παρει απο πισω και
θα σε βρει μην την ψαχνεις θα σε βρει.
Νερο απο τους Δελφους της εδωσα να πιει να
ξεδιψασει και χωμα αγιο απο την πολη για
να φιλησει και υστερα την εβαλα να ξαποστασει
στην αρχαια ελια του Πλατωνα λιγο ισκιο να βρει.
Τοτε εκεινη με ρωτησε τι θελει χατηρι να μου κανει
και γω της ειπα μια αγκαλια να με παρει και ποτε ξανα
να μην κοιμηθει...
04/10/2005, 14:01:11
Βελισσάριε, τι όμορφο να μιλάμε [και] με ποίηση...

---
[Χθες βράδυ ονειρεύτηκα]
ανακυκλούμενους θρήνους.
Αγωνιώδεις επικλήσεις στην Αγάπη.
Σπαραγμό ψυχής λυρικές εξάρσεις,
ονειρεύτηκα...
Μιά οδό,
μιά ατραπό
μιά λεωφόρο,
λαμπερούς κόσμους
κι όχι
πύρινους χειμάρρους
μα, αχ! Σε πολλαπλές ανησυχίες ξημέρωσα.
Ακέραιες δημιουργίες,
ολοκλήρωση, δικαίωση
ΠΟΘΗΣΑ.
Υποβλητικότητα
και επιπλέω,
όχι πιά σε υδάτινους οδυρμούς.
Πνοή Αιγαίου.
Πέλαγος.

Δεν ξέρω αν είναι όμορφα τα φτερά μου,
μα να με πιάσεις δεν μπορείς
υψώνω τα πανάρχαια οχυρά μου
όνειρά μου
θαύματά μου
ίσως γιά τ΄αύριο να απορείς.
Πέταξα.
Πέταξα...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

VELISSARIOSΜέλος
04/10/2005, 14:40:48
Οσο θα υπαρχουν ανθρωποι που καταλαβαινουν
το νοημα ενος ποιηματος τοτε θα υπαρχουν
και ποιητες.
Υ.Γ Εισαι πολυ σημαντικο να σε καταλαβαινει
καποιος Αφροδιτη,σε ευχαριστω.
04/10/2005, 15:30:25
quote:

Οσο θα υπαρχουν ανθρωποι που καταλαβαινουν
το νοημα ενος ποιηματος τοτε θα υπαρχουν
και ποιητες.
Υ.Γ Εισαι πολυ σημαντικο να σε καταλαβαινει
καποιος Αφροδιτη,σε ευχαριστω.

Μέσα στην απλότητα κρύβεται το φως και η γνησιότητα των πάντων. Απλά μπερδευόμαστε κάτι φορές.

Δεν ξέρω αν είναι όμορφα τα φτερά μου
μα να με πιάσεις δεν μπορείς
υψώνω τα πανάρχαια οχυρά μου
όνειρά μου
θαύματά μου
ίσως γιά τ΄αύριο να απορείς...
Πέταξα...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

05/10/2005, 15:20:47
Εχτές το βράδυ ονειρεύτηκα...

Μια τοιχισμένη παλιά, αλλά καλοδιατηρημένη πόλη...

τα σπίτια ήταν χτισμένα από πυρότουβλα... υπήρχαν λίγοι επισκέπτες, αλλά τα σπίτια ήταν κλειδωμένα... μέσα από ένα τέτοιο βγήκα και εγώ...

έφτασα στην έξοδο της πόλης, μα δεν με άφηναν να φύγω...

την έβλεπα, ήταν μια στενή γέφυρα που δεν χωρούσαν να περάσουν δύο άτομα μαζί... και έβλεπα ανθρώπους να έρχονται...

πίσω από το τοίχος και δίπλα στη γέφυρα υπήρχε μια μικρή ξύλινη βιβλιοθήκη και ένας πέτρινος πάγκος... και εγώ έψαχνα τη μητέρα... εκείνη δεν ήταν εκεί...

στάθηκα στη βιβλιοθήκη και δίπλα μου ήρθε ένας παπάς... "μην αγγίξεις τα βιβλία μου", είπε... "δεν κάνει εσύ είσαι μια..." η λέξη φάνηκε σαν κατάρα... πόσο λάθος έκανε, μα δεν με πείραξε, θα έβλεπε το λάθος του κάποια στιγμή, σκέφτηκα...

Ήρθε ένα ζευγάρι, στην αγκαλιά ο πατέρας κρατούσε ένα βρέφος, ένα κοριτσάκι... ο παπάς έψαχνε για ένα βιβλίο που το έλεγαν "Η Πύλη", αλλά δεν ήταν στα ράφια... το κοριτσάκι με κοίταξε στα μάτια και μου είπε... "πάρτο εσύ δικό σου είναι, όχι δικό του"...

όμορφο μωρό... με μεγάλα σκούρα μάτια και μαύρα μαλλιά... με υπέροχο λευκό δέρμα... και ένα γλυκό άρωμα να απλώνεται μέσα από τη ψυχή του στις υπάρξεις γύρω του... απέθαντο πλάσμα...

...μου έδωσε το βιβλίο που είχε τίτλο "Η Πύλη"... ναι το ένιωθα δικό μου... ήταν δικό μου...

ένας μελωδικός ρυθμός έπιασε... κοίταξα δίπλα μου...

Η μητέρα καθόταν μπροστά σε ένα λευκό πιάνο... είχε έρθει...

...όλα ήταν όρφα και τακτοποιημένα...


Ξύπνησα νωρίς... έξη το πρωί... ήξερα ότι ήταν νωρίς ακόμη για ένα τηλεφώνημα, αλλά ήθελα να μάθω... στο σπίτι δεν απαντούσαν, το κινητό ήταν κλειστό...

εφτά το πρωί... τα ίδια...

μια ώρα αργότερα το κινητό ήταν ανοιχτό... που είσαι αγαπούλα?
τι έγινε?
...γέννησα κάθαρμα, δεν το κατάλαβες?
έρχομαι...
όχι τώρα, το απόγευμα... να δεις και την μπέμπα...


...ω! μα την είχα δει την μπέμπα... και τώρα σκέφτομαι... να πάρω ρόζ ή λευκά τριαντάφυλλα...


.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ο Λόγος και το Πυρ
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ

Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως

05/10/2005, 15:42:03
Oh... my preciousss.... έλεγε το γκόλουμ....

και το θεωρούσε δικό του και μόνο δικό του... οh my preciousss....


αλλά έτσι είναι.... ότι φέγγει δεν είναι απαραίτητα ο ήλιος... μπορεί να είναι και λάμπα αλογόνου...

oh my preciousss.....

Ι've passed the test
I've diminished and
went into the West
and remain
Galadriel

in God we trust

05/10/2005, 17:46:45
Μπα, άλλαξα,
δεν ανασαίνω μεθυστικές ευωδιές
πέτρωσα,
άσε τους άλλους να ονειρεύονται
η αγάπη και ο θάνατος
έχουν κοινό πρόσωπο.
Οι ανεμοδείχτες ξύπνα ρε,
κινούνται κατά που αυτοί θέλουν.
Από την αγάπη αυτή
επιλέγω το θάνατο.
Αποχρώσεις διαβαθμίσεις
θύελλες
ο θάνατος δεν με αρπάει με την απόχη
σαν να είμαι πεταλούδα,
ζωή ποίηση θάνατος λοιπόν,
τουλάχιστον το τέλος δεν το κυττώ με επιφύλαξη.
βροχή με λάσπη.
Αποκαίδια από φωτιές που άναψαν,
να ζεστάνουν οι θνητοί τα παγωμένα χέρια.
Υποσχέσεις
Σημάδια αυτών.
Τι χρώμα να έχει άραγε η υποκρισία των καιρών.
Κάτι προς μαύρο ξυπνάει εντός μου.
Χθες βράδυ ονειρεύτηκα το απόλυτο μαύρο...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.