ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Message in a Bottle - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- Message in a Bottle - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ6 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/1
26/10/2005, 16:29:58
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΣΤΗΝ
ΓΕΝΙΚΗ "ΣΑΛΑΤΑ" ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ
26/10/2005, 16:30:52
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΣΤΗΝ
ΓΕΝΙΚΗ "ΣΑΛΑΤΑ" ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ
26/10/2005, 18:30:49
quote:

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΣΤΗΝ
ΓΕΝΙΚΗ "ΣΑΛΑΤΑ" ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ



Ψυχραιμία αφροδίτη, ψυχραιμία .
Δεν είμαστε μόνοι .

26/10/2005, 19:09:33
O πόνος υπαρκτός ή δημιούργημα του πληγωμένου Εγώ μας είναι δίκοπο μαχαίρι....

μπορεί να μας βοηθήσει να δούμε την αλήθεια ή να μας τυφλώσει ... τα όρια της αγάπης και του πόνου συχνά είναι δυσδιάκριτα αλλά αυτό είναι ένα από τα μαθήματα που καλούμαστε να πάρουμε...

δεν είναι πάντα εύκολο, χωρίς αυτό να σημαίνει όμως πως δεν είναι εφικτό...

για να έχουμε ανοιχτή την δυνατότητα πρόσληψης νέων εμπειριών στην ζωή πρέπει να ενσωματώσουμε την διαδικασία του θανάτου σε κάθετι που θα "αναχαιτίσει" την πορεία μας...

ακόμα και σε αντιλήψεις που κάποτε, με τα δεδομένα της στιγμής, φαίνονταν βέβαιες και ακλόνητα σταθερές...

η Ζωή, η Δημιουργία και η Αγάπη περιμένουν μόνο να διαβούμε άφοβα το μονοπάτι που οδηγεί σ'αυτές...

το υποσυνείδητο να είναι καθαρό και τακτοποιημένο
κάθε φόβος και επιθυμία ξεκαθαρισμένα
και τελικά

να παραμένουν οι νεκροί με τους νεκρούς και οι ζωντανοί με τους ζωνταντούς...

ακόμα και αν (και κυρίως) ως νεκρούς θεωρήσουμε το υποσυνείδητο του χθες..

με όλη μου την αγάπη

Galadriel

the truth is OUTthere

Oneiro-mouΜέλος
26/10/2005, 19:34:27
Ελα κοντα μου αποψε
σε εχω αναγκη οσο ποτε...
Ελα και δειξε μου
πως θα το περασω
το πιο δυσκολο...

Μου δωσες οση δυναμη ειχες
αλλα την εξαντλησε η παλη με τα θερια...

κρεμιεμαι απο πανω σου και σε ικετευω...


Τον ισκιο του σαν βλεπω που στενευει
η ανασα μου οσο παει και λιγοστευει...

26/10/2005, 20:25:34
Από αγάπη πάμε καλά. Οι έχοντες...
Να είσαι καλά Galadriel...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].