ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Υπάρχει ψυχολογικός χρόνος? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

- Υπάρχει ψυχολογικός χρόνος? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Timetrapped35 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
TimetrappedΜέλος
29/11/2004, 13:52:39
Υπάρχει ψυχολογικός χρόνος? Ο Κρισναμούρτι αναφερόταν συχνά σε αυτό το θέμα. Έλεγε πως είναι ανόητο να πιστεύει κανείς ότι με το πέρασμα του χρόνου θα φτάσει κάπου ψυχολογικά… Πρέπει απλώς να σταματήσουμε κάθε διαχωρισμό και ιδιαίτερα τον διαχωρισμό μεταξύ παρατηρητή και παρατηρούμενου.
Κάθε διαχωρισμός φέρνει σύγκρουση και η σύγκρουση φέρνει σύγχυση, αταξία, πράγμα που δεν αφήνει τον νου ελεύθερο να δει «αυτό που είναι». Όταν λέω πως στο μέλλον θα φτάσω κάπου (σε ένα ανώτερο επίπεδο, στη φώτιση κτλ) τότε η στάση μου γίνεται αυτομάτως παθητική γιατί στην ουσία μπορώ σήμερα, αυτή τη στιγμή να δω «αυτό που είναι». Η επίγνωση της διαμόρφωσης του νου αυτομάτως τον αλλάζει ριζικά, τον ελευθερώνει…
Αυτά που έλεγε ο Κ (αν τα έχω ορθώς κατανοήσει) τα θεωρώ πολύ σημαντικά γιατί ουσιαστικά θεωρεί κάθε μέθοδο διδασκαλίας που βασίζεται στην πειθαρχία, υπομονή κτλ ανώφελη μιας και στηρίζεται αναπόφευκτα στο πέρασμα του χρόνου μέχρι να αποδώσει κάποια αποτελέσματα.
Σε εμένα ακούγονται πολύ σωστά όλα αυτά που έλεγε ο Κ και ενώ κάτι μέσα μου μου λέει πως έτσι πρέπει να είναι δεν μπορώ να δεχτώ κάτι (ούτε όμως και να το απορρίψω) αν δεν το βιώσω ο ίδιος.
Φαίνονται πολύ απλά όλα αυτά που έλεγε αλλά είναι και στην πράξη το ίδιο? Μήπως μπορούμε αλλά δεν θέλουμε τελικά να διώξουμε την "ασφάλεια" που μας παρέχουν όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα (διαμόρφωση) που έχουμε μαζέψει στο παρελθόν?
Δεν ξέρω έχω μπερδευτεί λίγο, ίσως δεν είμαι ακόμα αρκετά ώριμος για να δω καθαρά, ίσως χρειάζομαι κάποιο "ψυχολογικό" χρόνο…
Θα ήθελα την γνώμη σας για όλα αυτά και κυρίως για την άποψη ότι ο παρατηρητής είναι το παρατηρούμενο, μια φράση στην οποία δίνει ιδιαίτερο βάρος ο Κ και ομολογώ πως μάλλον δεν την έχω κατανοήσει.

You can find all you need in your mind...if you take the time

ΤΑΟΜέλος
29/11/2004, 14:42:08
quote:

ο παρατηρητής είναι το παρατηρούμενο

Δηλαδή ξεκίνα στρέφοντας το βλέμμα προς τα μέσα ,παρατηρώντας τον ίδιο σου τον εαυτό.Γίνε εσύ το αντικείμενο του μικρού σου "πειράματος".
Με την κατανόηση αυτή, θα έλθει και η κατανόηση όλων των πραγμάτων.

Όπως λες....

quote:
You can find all you need in your mind...if you take the time


TimetrappedΜέλος
07/12/2004, 15:32:27
ΤΑΟ ευχαριστώ για την απάντηση...
Βρήκα και εγώ κάποιες απαντήσεις στο βιβλίο του Κ. "Το πέταγμα του αετού" το οποίο διαβάζω αυτή τη στιγμή και το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους (καταπληκτικό).
Αναφέρει λοιπόν κάποια πολύ ξεκάθαρα παραδείγματα για το γεγονός ότι ο παρατηρητής είναι το παρατηρούμενο, ο σκεπτόμενος είναι η σκέψη...
Σε ένα από αυτά λέει πως όταν προσπαθούμε να ελένξουμε ή να σταματήσουμε τη σκέψη μας(με μεθόδους διαλογισμού), αυτομάτως τη διαχωρίζουμε από τον εαυτό μας αφού για να ελένξεις κάτι πρέπει να είναι ξεχωριστό από εσένα πρέπει να υπάρχει αυτός που ελέγχει και αυτό που ελέγχεται. Έτσι αφού υπάρχει διαχωρισμός υπάρχει αναπόφευκτα και σύγκρουση. Η σκέψη όμως δεν είναι διαφορετική από τον σκεπτόμενο, ο σκεπτόμενος είναι η ίδια η σκέψη και αυτό είναι που πρέπει να δούμε.
Τώρα για τον ψυχολογικό χρόνο που ήταν και το αρχικό ερώτημα πήρα μια απάντηση επίσης από το ίδιο βιβλίο. Γράφει λοιπόν ο Κ πως αναζητούμε να βρούμε την αλήθεια, το φως, το θεό ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε. Πως θα ξέρεις όμως ότι αυτό που βρήκες είναι η αλήθεια? Θα πρέπει να το αναγνωρίσεις, σωστά? Πως θα το αναγνωρίσεις όμως αν δεν έχεις ιδέα πως είναι, αν είναι κάτι καινούριο? Άρα ψάχνουμε για κάτι που δεν είναι καινούριο, για κάτι που είναι μέσα μας και αφού είναι μέσα μας το γνωρίζουμε ήδη και δεν χρειάζεται χρόνος για να το ανα-γνωρίσουμε. Αρκεί να κοιτάξουμε χωρίς τη δράση της σκέψης που είναι μνήμη δηλαδή παρελθόν, αρκεί να κοιτάξουμε καθαρά το τώρα...

(αν παρερμήνευσα κάτι είναι ευπρόσδεκτες οι επισημάνσεις σας, υπάρχει αυτή η πιθανότητα μιας και τα λόγια δεν είναι αυτούσια του Κ αλλά όπως τα συγκράτησα εγω...)


You can find all you need in your mind...if you take the time

08/12/2004, 03:16:58
quote:
quote:
Τώρα για τον ψυχολογικό χρόνο που ήταν και το αρχικό ερώτημα πήρα μια απάντηση επίσης από το ίδιο βιβλίο. Γράφει λοιπόν ο Κ πως αναζητούμε να βρούμε την αλήθεια, το φως, το θεό ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε. Πως θα ξέρεις όμως ότι αυτό που βρήκες είναι η αλήθεια? Θα πρέπει να το αναγνωρίσεις, σωστά? Πως θα το αναγνωρίσεις όμως αν δεν έχεις ιδέα πως είναι, αν είναι κάτι καινούριο? Άρα ψάχνουμε για κάτι που δεν είναι καινούριο, για κάτι που είναι μέσα μας και αφού είναι μέσα μας το γνωρίζουμε ήδη και δεν χρειάζεται χρόνος για να το ανα-γνωρίσουμε. Αρκεί να κοιτάξουμε χωρίς τη δράση της σκέψης που είναι μνήμη δηλαδή παρελθόν, αρκεί να κοιτάξουμε καθαρά το τώρα...


σαν κοιτας πια μεσα σου...η αληθεια που θα πει ο αλλος θα ειναι και η δικη σου οχι αν την ψαξεις ως αυτο που ο αλλος σου λεει και συ απλα θα το αναζητησεις στον εσωτερικο κοσμο η στον εξωτερικο/αλλα θα ειναι απλα ταυτοσιμη με τη δικη σου/αυτο το αντικειμενικο που δημιουργουν δυο υποκειμενικες αληθειες(ειτε ανηκουν τα λογια σε καποιον διδασκαλο ειτε σε καποιον συνανθρωπο)
αυτο ειναι η οντως αληθεια σου/
σαν κοιτας μεσα σου....ο ψυολογικος χρονος....χανετασι στην αιωνιοτητα αλλα υπαρχει καθε που ενα εμποδιο κατανοησης ερχεται ως "παγοβουνο του νου"=ασσος μπαστουνι....σε μια αλλη εκφανση λεξεων//
σαν κοιτας μεσα σου και βλεπεις ξεκαθαρα με τα ματια της ψυχης σου ο χρονος των αλλων παυει να επιδρα στην εξελιξη του αχρονου της ψυχης σου/
ο χρονος που μοιραζεσαι με τους αλλους ειναι αυτος που διακοπτει την ψυχολογικη...ελευθερια της δρασης σου/σαν παψεις να ζεις μεσα απο τις αληθειες των αλλων τοτε θα ανακαλψεις τη δικη σου αληθεια/
σε καποιο αλλο τοπικ αφιερωμενο στον Κ ειχαν πει αγαπημενοι συνταξιωτες πως ο Κ μεταφερετασι αυτουσιος/ως εχει.
τα συμπερασματα ανηκουν στην ψυχη και στην ταυτιση η μη του καθενα που διαβαζει/σαν προσπαθησεις να μεταφερεις την αληθεια του αλου με δικα σου λογια ενω δεν το εχεις υποκειμενικα βοιωσει παυει να υπαρχει ως αληθεια...//ειναι μια παραποιημενη αληθεια και το σιγουρο ειναι πως ως τετοια και θα τη βρεις.
ψαξε να βρεις τη δικη σου αληθεια/ανα κυκλους ανθρωπων /ανα κυκλους ψυχων/ιδισυγκρασιων και φυσεων υπαρχουν αρχετυπικες αναφορες με συγκεκριμενη ροη λεξεων που θα σε δονησουν ιδια με αυτο που εχεις μεσα σου/το πρωτο βημα ειναι να ακουσεις την δικη σου φωνη/μεσα σου.

..ο Οσσο ελεγε πως σημασια δεν εχει τι λεει καθως σου μιλαει αλλα τι συμβαινει μεσα σου καθως τον ακους...

χμ....ο χρονος ειναι θεμα ενσαρκωσεων+εμπειριας στην επαναληψη της ψυχης σου.
παντα υπαρχει η περιπωση να εισαι στην υστατη εμπερια ζωης και να μενεις καρφωμενος στη γη ως υστατη θυσια να καταβουν οι αλλοι.ακομη κι ας εσυ τα λογια τα ειχες απο παντακαι τα διαβαζεις οχι μοναχα σε εναν διδασκαλο αλλα...σε ολους οσους/

quote:
Πρέπει απλώς να σταματήσουμε κάθε διαχωρισμό και ιδιαίτερα τον διαχωρισμό μεταξύ παρατηρητή και παρατηρούμενου.

'ανοητο ειναι να διαχωριζονται ναι/ειναι σαν να λεμε χωριζεις την καρδια απο το νου./
(το ιδιο σημαινει :)

η λεξη παλι μια:εναρμονηση.
και αυτη επερχεται μεσα απο τη σιωπη του νου ετσι μοναχα δυναται να παρατηρησει...αρμονικα την..καρδια.


Νιρβανα;
δεν θα παρω -οχι ακομη τουλαχιστον/...
ειναι τοσοι αυτοι που ανεβαινουν..προς τα δω...θα περιμενω...


apollo12Μέλος
12/12/2004, 22:22:22

<<Άρα ψάχνουμε για κάτι που δεν είναι καινούριο, για κάτι που είναι μέσα μας και αφού είναι μέσα μας το γνωρίζουμε ήδη και δεν χρειάζεται χρόνος για να το ανα-γνωρίσουμε. Αρκεί να κοιτάξουμε χωρίς τη δράση της σκέψης που είναι μνήμη δηλαδή παρελθόν, αρκεί να κοιτάξουμε καθαρά το τώρα...


σαν κοιτας πια μεσα σου...η αληθεια που θα πει ο αλλος θα ειναι και η δικη σου οχι αν την ψαξεις ως αυτο που ο αλλος σου λεει και συ απλα θα το αναζητησεις στον εσωτερικο κοσμο η στον εξωτερικο/αλλα θα ειναι απλα ταυτοσιμη με τη δικη σου/αυτο το αντικειμενικο που δημιουργουν δυο υποκειμενικες αληθειες(ειτε ανηκουν τα λογια σε καποιον διδασκαλο ειτε σε καποιον συνανθρωπο)
αυτο ειναι η οντως αληθεια σου/
σαν κοιτας μεσα σου....ο ψυολογικος χρονος....χανετασι στην αιωνιοτητα αλλα υπαρχει καθε που ενα εμποδιο κατανοησης ερχεται ως "παγοβουνο του νου"=ασσος μπαστουνι....σε μια αλλη εκφανση λεξεων//
σαν κοιτας μεσα σου και βλεπεις ξεκαθαρα με τα ματια της ψυχης σου ο χρονος των αλλων παυει να επιδρα στην εξελιξη του αχρονου της ψυχης σου/
ο χρονος που μοιραζεσαι με τους αλλους ειναι αυτος που διακοπτει την ψυχολογικη...ελευθερια της δρασης σου/σαν παψεις να ζεις μεσα απο τις αληθειες των αλλων τοτε θα ανακαλψεις τη δικη σου αληθεια/
σε καποιο αλλο τοπικ αφιερωμενο στον Κ ειχαν πει αγαπημενοι συνταξιωτες πως ο Κ μεταφερετασι αυτουσιος/ως εχει.
τα συμπερασματα ανηκουν στην ψυχη και στην ταυτιση η μη του καθενα που διαβαζει/σαν προσπαθησεις να μεταφερεις την αληθεια του αλου με δικα σου λογια ενω δεν το εχεις υποκειμενικα βοιωσει παυει να υπαρχει ως αληθεια...//ειναι μια παραποιημενη αληθεια και το σιγουρο ειναι πως ως τετοια και θα τη βρεις.
ψαξε να βρεις τη δικη σου αληθεια/ανα κυκλους ανθρωπων /ανα κυκλους ψυχων/ιδισυγκρασιων και φυσεων υπαρχουν αρχετυπικες αναφορες με συγκεκριμενη ροη λεξεων που θα σε δονησουν ιδια με αυτο που εχεις μεσα σου/το πρωτο βημα ειναι να ακουσεις την δικη σου φωνη/μεσα σου.
Πρέπει απλώς να σταματήσουμε κάθε διαχωρισμό και ιδιαίτερα τον διαχωρισμό μεταξύ παρατηρητή και παρατηρούμενου. [/quote]
'ανοητο ειναι να διαχωριζονται ναι/ειναι σαν να λεμε χωριζεις την καρδια απο το νου.
η λεξη παλι μια:εναρμονηση.
και αυτη επερχεται μεσα απο τη σιωπη του νου ετσι μοναχα δυναται να παρατηρησει...αρμονικα την..καρδια.>>


ATMA

καλα τα λες θαυμαζω τον εσωτερικο σου κοσμο εχει βαθος και επιγνωση!

ο χρονος ειναι μονο ψυχολογικος η και "φυσικος"?
αν αυτα γινουν ενα και προσδιοριζονται μεσα μας διαφορετικα?
μηπως ο χρονος δεν υφισταται στην ουσια?

ζω αρα υπαρχω
η αγαπη ειναι παντοτινη


AmpereΜέλος
01/07/2005, 14:37:33
.
.
.
Εμείς λοιπόν ως «πεπερασμένα όντα» με ικανότητα θέασης των πραγμάτων, αντιλαμβανόμαστε να μας συμβαίνει ένα «πράγμα» που το ονομάσαμε βούληση.

Θα πρέπει σε αυτό που ονομάσαμε βούληση να συμπεριλάβουμε και ό,τι κάνουμε που μπορεί να ερμηνευτεί και ως «μηχανική» ανταπόκριση σε διάφορα ερεθίσματα;

Νομίζω όχι. Έχουμε άλλες λέξεις εφεύρει για αυτά.

Τη λέξη βούληση, νομίζω, την έχουμε κρατήσει για να σημαίνουμε κάτι άλλο, για …κάτι που αναγνωρίσαμε όταν κάποια στιγμή είπαμε:

«έεπ!!… για στάσου …τι είμαι …τι κάνω; … πού πάω;…»

και αρχίσαμε να …αντιδράμε στη «μηχανικότητα» της ύπαρξής μας…


Προσοχή στην Προσοχή
filosofos3Μέλος
01/07/2005, 22:41:12
Αγαπητέ Αμπέρ
εδώ και αρκετά χρόνια έχω ξεχάσει πως σκέφτεται ο περισσότερος κόσμος και ποιο είναι το...συνηθισμένο η προφανές.
Το εύκολο είναι να πεις ότι η πέτρα δεν έχει ιοακνότητα θέασης των πραγμάτων....αλλά τι γίνεται αν έχει;;;;;

Δε θα είναι λανθασμένα τα όποια συμπεράσματα βγάλουμε από κει και πέρα;

Αν λάβω υπόψιν μου τις εμπειρίες του Castaneda και διαφόρων διορατικών και ψυχικών ατόμων ...η πέτρα ΕΧΕΙ τρόπο θέασης των πραγματων , έστω και αν εμείς δεν το καταλαβαίνουμε αυτό πώς μπορεί να είναι, γιατί δεν έχουμε άμεση εμπειρία. Ο Καστανέντα λέει ότι μπορούμε να έχουμε και εμπειρία και το ίδιο λένε και οι γιόγκι.

Αν λοιπόν βρω έναν ορισμό της βούλησης που να ισχύει μόνο για τα φαινόμενα που γνωρίζει ένας συνηθισμένος άνθρωπος , δεν πάω και πολύ μακρυά. Ο ορισμός αυτός δε μπορέι να με βοηθήσει να κατανοήσω τίποτε πέρα από το συνηθισμένο, οπότε είναι, πρακτικά, ελάχιστα χρήσιμος.

Ζητούμε κάτι τέτοιο;

Εγώ νομίζω πως όχι. Έτσι νομίζω τέλος πάντων ως τώρα και αν κάνω λάθος διόρθωσέ με.

Αν θέλουμε τον αληθέστερο ορισμό αυτός θα είναι και ο ευρύτερος. θα ισχύει σε όσο το δυνατό περισσότερα είδη βούλησης, ότι και αν είναι αυτή.

Πάμε λοιπόν πίσω στα βασικά , στην ετυμολογία, που μας έδειξε ότι είναι συνώνυμο του "προ-βάλλω" ή "βάλλω". Από αυτό ας ξεκινήσουμε. βλέπεις σε αυτή τη ρίζα να υπάρχει σύνδεσμος με το "συνειδέναι" ή με την έννοια του ανθρώπινου νου;

Η ετυμολογία δείχνει (και άσε στην ακρη όλες τις μεταφράσεις των ινδικών κλπ βιβλίων μεταφυσικής) ότι η έννοια "βούληση" είναι κάτι βαθύτερο της έννοιας "ανθρώπινη συνείδηση" ή "αυτοσυνείδηση". Δηλαδη πιο πρωτογενές από αυτή.Ας μην την ταυτίζουμε με τη θέληση, Γιατί οι πρόγονοί μας δεν κάνανε λάθος που χρησιμοποοιούσανε και τις δύο λέξεις. Κάποια διαφορά θέλαν να δείξουν.

Το "καλούπι του ανθρώπου" που θα έλεγε ο Δον Χουάν δεν είναι ο Αετός.
καλούπι ανθρώπου=συνείδηση του ανθρώπου
Αετός =υπερανθρώπινο ον με σκοπό και πρόθεση

Τι είναι η "πρόθεση" των μάγων και από τι εξαρτάται; Δεν είχε πει για τις "εξωτερικές απόρροιες";

Τι είναι αυτές οι "εξωτερικές απόρροιες" που δημιουργούν συνείδηση και προσοχή;

Δεν έλεγε ότι το θέλημα του Αετού ομαδοποιεί τις "απόρροιες";

Η βούληση του Αετού δημιουργεί "συνείδηση"

Κάνε "την εντολή σου εντολή του Αετού" έλεγε αλλά τι υπολάνθανε πίσω από αυτά τα λόγια; Το κατάλαβε άραγε ο Καστανέντα και όσοι τον διάβασαν;

Είναι δυνατό να γίνει η εντολή σου εντολή του Αετού ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Μόνο αν ήταν ήδη και δεν το ήξερες μπορεί να "γίνει", να νομίσεις ότι τώρα γίνεται, ενώ ήταν πάντα.

Πως αλλιώς να το πω.

Η βούληση ως έννοια είναι πολύ απλή. Αυτό μας λέει η ετυμολογία της.Δεν είναι παράγωγο οποιασδήποτε νοητικής έννοιας όπως δείχνει η ετυμολογία της. Αλλά πρέπει να κάνουμε αυτή την έρευνα πρώτα των ομωνύμων και των σχετικών λέξεων για να φανεί. Εμείς δεν την κάναμε και συζητάμε επί αβεβαίου εδάφους που πάντα θα μας οδηγεί σε διαφωνίες λόγω των διαφορετικών αφετηριών που έχουμε.

Όλα είναι τέλεια

AmpereΜέλος
02/07/2005, 08:42:08
quote:
Αν λοιπόν βρω έναν ορισμό της βούλησης που να ισχύει μόνο για τα φαινόμενα που γνωρίζει ένας συνηθισμένος άνθρωπος , δεν πάω και πολύ μακρυά. Ο ορισμός αυτός δε μπορέι να με βοηθήσει να κατανοήσω τίποτε πέρα από το συνηθισμένο, οπότε είναι, πρακτικά, ελάχιστα χρήσιμος.
Ζητούμε κάτι τέτοιο;

Αγαπητέ filosofos3, δεν πιστεύω ότι έχω κατακτήσει την σοφία ενός «συνηθισμένου ανθρώπου» ώστε να επιχειρήσω να ξανοιχτώ πέρα από αυτήν.

Άλλωστε αυτός ο συνηθισμένος άνθρωπος δεν ξέρω καν αν υπάρχει. Θεωρώ ότι ο κάθε άνθρωπος είναι μία μοναδικότητα … μία singularity… οπότε, δεν βλέπω πως μπορώ να κάνω τέτοιου είδους συμψηφισμούς.

Αυτό που επιχειρώ είναι να αφουγκραστώ το πώς …αναδύεται σε μένα αυτό που ονομάζω βούληση, πώς εκφράζεται, τι σημαίνει για την πραγματικότητά μου και καλώ αρωγούς σε αυτή μου την προσπάθεια τις όποιες σκέψεις κατατεθούν σε αυτό το topic από άλλους συνηθισμένους(;) αλλά ταυτόχρονα και μοναδικούς ανθρώπους.

Δεν ζητώ να συμμεριστούν τη σκέψη μου ούτε υπόσχομαι να παρακολουθήσω βήμα – βήμα τη δική τους. Πιστεύω όμως ότι μπορούν να υπάρξουν γόνιμες ανταλλαγές πληροφοριών και ενέργειας χωρίς, απαραίτητα, να …«εκβιάζουμε» συμφωνίες…


--== * ==--

Μίλησες για είδη βούλησης.
Μίλησες για πρόθεση, για σκοπό και για θέληση που δεν ταυτίζεται με τη βούληση. Μίλησες για ανάγκη έρευνας των ομωνύμων και των σχετικών λέξεων.
Προχώρα λοιπόν με αυτά αν θες. Δείξε σε τι βλέπεις να διαφέρουν και πως καταλαβαίνεις να συσχετίζονται. Στο βαθμό που μπορώ σε παρακολουθώ και απολαμβάνω τους καρπούς της σκέψης σου.

Η φίλτατη NADA έκανε ήδη την αρχή, κι εγώ συμμεριζόμενος την ιδέα σου, παρέθεσα μερικά στοιχεία που βρήκα.

Έγραψα και πιο πάνω πως μπορεί να «τρέχει» παράλληλα αυτή η ιδέα ώστε να προσθέτει διαθέσιμο υλικό για πλάσιμο μέσα στο εργαστήρι της κάθε …singularity.


Προσοχή στην Προσοχή

Edited by - Ampere on 02/07/2005 08:53:28

AmpereΜέλος
02/07/2005, 08:47:47
.
.
.
Επειδή δεν είναι εύκολο σε όλους τους συνταξιδιώτες να παρακολουθούν τα …πολλά λόγια, δεκτές επίσης ιδέες που να απαντούν στο ερώτημα «τι είναι βούληση» με τη μορφή που πρότεινε η ΑΦΡΟΔΙΤΗ, δηλαδή:
ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ… …ΕΜΕΙΣ
.
.
.
Πάμε λοιπόν...

ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ…
…η άσκηση του δικαιώματός μας στην ελευθερία

ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ…
… η δύναμη που υλοποιεί τα όνειρά μας

ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ…
… να λές ΝΑΙ
… να λες ΟΧΙ

Περιμένω λοιπόν… (παράλληλα με ότι άλλο)

ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ…
.
.
.


Προσοχή στην Προσοχή
NADAΜέλος
03/07/2005, 15:08:53

Ampere, αγαπημένε φίλε,
μου αρέσει η αφαιρετική που προτείνεις, αλλά επέτρεψέ μου να "παίξω" λίγο στην οδό της ανάλυσης...

Στην ετυμολογία και στις έννοιες πάλι.
Στον καθημερινό λόγο δεν γίνεται συνήθως διάκριση μεταξύ των λέξεων ΕΠΙΘΥΜΙΑ - ΒΟΥΛΗΣΗ - ΘΕΛΗΣΗ. Είναι εμφανές ωστόσο ότι εκπορεύονται από διαφορετικά πεδία της υπόστασής μας, και έχουν διαφορετική δυναμική.
Η ετυμολογία της λέξης ΘΕΛΗΣΗ δεν δίνεται με βεβαιότητα. Προέρχεται από το αρχαίο εθέλω, με το αρχικό ε να παραμένει δυσεξήγητο (εδώ ίσως υπάρχει χώρος για χρήση πολλών -γοητευτικών ερμηνειών).

Το θέμα θελ-μπορεί να συνδέεται με το αρχ. σλαβ. zelejo = επιθυμώ και το αρμ. gelj = ευχή, επιθυμία (κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη)

Με λίγη φαντασία μπορούμε να πλάσουμε δικές μας ερμηνείες, όπως ότι σχετίζεται με το θεάμαι = βλέπω από ψηλά και το -ελ, όπου και εδώ η φαντασία μπορεί να καλπάσει... (σελήνη, ήλιος, Ελλάδα, σέλας, light κ.α.)

Όχι τυχαία, τα περισσότερα συστήματα εσωτερικής σκέψης συνδέουν τη Θέληση με την όψη ΠΝΕΥΜΑ και τον Πατέρα. Η ΘΕΛΗΣΗ φέρεται δηλαδή να είναι χαρακτηριστική ιδιότητα της Πνευματικής Υπέρτατης Αρχής του ανθρώπου. Ετυμολογικά φαίνεται να συνδέεται με την Επιθυμία. Μπορεί να ειπωθεί ότι είναι ΑΝΩΤΕΡΗ επιθυμία, εσκεμμένη, και όχι μηχανιστική αντίδραση σε ερεθίσματα.

Και τα τρία (ΕΠΙΘΥΜΊΑ -ΒΟΥΛΗΣΗ - ΘΕΛΗΣΗ) δύνανται να κινηθούν προς δύο αντίθετες κατευθύνσεις:
-προς τα "κάτω", τον κόσμο των φαινομένων, της ύλης και της πραγμάτωσης στόχων στο φυσικό πεδίο
-προς τα "πάνω", προς τον κόσμο του πνεύματος και του θείου (απόσυρση από τα "εγκόσμια", αποστασιοποίηση, έφεση, πνευματική ανάταση κ.λ.π.)

Και οι δύο κινήσεις είναι απαραίτητες και καλές όταν γίνονται στον κατάλληλο χρόνο.

Όπως σωστά έχετε επισημάνει filosofos3 και Ampere, η Εκ-δήλωση του ΟΛΟΥ, η εκδήλωση ενός όντος, είναι αποτέλεσμα της Βούλησής του για Ύπαρξη -σε χονδροειδή πεδία
(...ως μία γενική προσέγγιση).

Ένα όν Βούλεται- επιθυμεί - θέλει να υπάρξει (φυσικά) και εμφανίζεται, παίρνει μορφή φυσική.
Ένα όν στρέφει την προσοχή του έξω από τα φυσικά πεδία εκδήλωσης και αποσύρεται ή υπάρχει αλλού... σε μη ορατά πεδία.
Ενέργειες που στρέφονται προς την εκδήλωση.
Ενέργειες που στρέφονται προς την απόσυρση, την επιστροφή..

Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ Ampere -πράγματι- απορρέει από το Ηλιακό Πλέγμα, το οποίο όμως συνδέεται ενεργειακά με την Καρδιά.

Κάπου filosofos3 αναφέρθηκες στην φαντασία και στη σχέση της με τη βούληση. Με οδηγείς έτσι στο να αναφέρω τα προαπαιτούμενα της υλοποίησης οποιουδήποτε έργου:

1. Σωστός σχεδιασμός, Οραματισμός
2. Σταθερή, άκαμπτη Θέληση
3. Ζωηρή Επιθυμία
4. Πίστη στο αποτέλεσμα

Σάς χαιρετώ

AmpereΜέλος
04/07/2005, 23:48:28
Nada, σ’ ευχαριστώ και ελπίζω να παραμείνεις κάπου εδώ κοντά να μας ...επιβλέπεις και όχι μόνο. Η συνεισφορά σου είναι πολύτιμη (τουλάχιστον για μένα).

Ας μείνουμε λοιπόν στις λέξεις και στα όσα αυτές σημαίνουν και ας

quote:
κάνουμε αυτή την έρευνα πρώτα των ομωνύμων και των σχετικών λέξεων
όπως προτείνει και ο φίλτατος filosofos3.

Με αφορμή τα όσα παρέθεσες αγαπητή Nada, για τη ΒΟΥΛΗΣΗ – ΘΕΛΗΣΗ –ΕΠΙΘΥΜΙΑ «μάζεψα» λίγες ακόμη λέξεις που χρησιμοποιούνται στον καθημερινό λόγο και αναφέρονται λίγο πολύ σε αυτό που αποτελεί το θέμα μας.

Δεν μου αρκούσε όμως αυτό. Δοκίμασα να τις οργανώσω με μία ιεράρχηση και αντιστοίχηση ανάλογη με αυτή που αφορά τα γνωστά ως 7 κύρια ενεργειακά κέντρα του ανθρώπου. Ξέρω ότι η αντιστοίχηση είναι αυθαίρετη και αφορά τη δική μου και μόνο (ελλιπέστατη) κατανόηση, αλλά μου άρεσε το αποτέλεσμα και το καταθέτω έστω ως αφορμή για σχολιασμό.

Στα πιο κάτω, χρησιμοποιώ επίτηδες τους ρηματικούς τύπους των λέξεων (βούλομαι αντί βούληση κ.λ.π.) μια και τους βρίσκω περισσότερο οικείους στην εμπειρία μου.

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

  • Λέξεις που υποδηλώνουν βούληση αλλά που διαφέρουν ποιοτικά /

    • ενεργειακά κέντρα στα οποία προσιδιάζουν /

      • ανάγκες από τις οποίες φαίνεται να πηγάζουν και τις οποίες καλούνται να ικανοποιήσουν:



  1. Ορμώμαι

    • Ιερόν Οστούν / Mulantara

      • Βασικά ένστικτα, θεμελιώδεις ορμές, επιβίωση

  2. Ποθώ

    • Γονάδες / Svadhisthana

      • Σεξουαλική επιθυμία, ένωση, ταύτιση

  3. Ορέγομαι

    • Στομάχι / Manipura

      • Επιθυμία για κατανάλωση, για απόκτηση, για κατάκτηση

  4. Επιθυμώ

    • Καρδιά / Anahata

      • Συναισθηματικές ανάγκες, μοίρασμα, επικοινωνία

  5. Θέλω

    • Λαιμός / Visuddha

      • Ανάγκη για δημιουργικότητα, καλλιτεχνική έκφραση, οραματισμός

  6. Βoύλομαι

    • Εγκέφαλος / Ajna

      • Σκέφτομαι να, επιθυμία για κατανόηση και οργάνωση, για αλήθεια και έλεγχο

  7. (Προσ-)εύχομαι

    • Κορυφή / Sahasrara

      • Επιθυμία για πνευματική ανάταση, για επικοινωνία / ένωση με το θείο



Είπαμε, τα πιο πάνω είναι τελείως προσωπικές απόψεις και οποιαδήποτε ομοιότης με την πραγματικότητα αν και επιθυμητή είναι μάλλον συμπτωματική (;)…

συνεχίζεται…


Προσοχή στην Προσοχή

Edited by - Ampere on 04/07/2005 23:53:07

AmpereΜέλος
05/07/2005, 00:49:03
.
.

Όσον αφορά την ετυμολογία αυτής καθ’ αυτής της λέξης ΒΟΥΛΗΣΗ να επαναλάβω όσα βρήκε και έγραψε η αγαπητή NADA

quote:
Στο λεξικό του Μπαμπινιώτη αναφέρεται ότι το "βούλομαι" προέρχεται από το αρχαίο βό-λ-σομαι, το οποίο είναι ετεροιωμένη βαθμίδα του Ινδοευρωπαϊκού g w el, που σημαίνει ρίχνω, πετάω, εξού και τα βάλλω, βολή, βέλος κ.λ.π..
με την οποία θεωρώ ότι συμφωνείς κι εσύ αγαπητέ filosofos3 γράφοντας πως
quote:
Η βούληση ως έννοια είναι πολύ απλή. Αυτό μας λέει η ετυμολογία της.Δεν είναι παράγωγο οποιασδήποτε νοητικής έννοιας όπως δείχνει η ετυμολογία της.

Πώς, όμως, από το «βάλλω» φτάνουμε στο «βούλομαι»;

Σε ένα πιο πρωτόγονο επίπεδο εξέλιξης, όταν η λεκτική σήμανση του κόσμου ήταν σε εμβρυακό επίπεδο, πώς από μία λέξη που σήμαινε κάτι τόσο «χειροπιαστό» όσο το ρίξιμο της πέτρας, του βέλους, κ.τ.λ., παράχθηκε η μάλλον αρκετά αφηρημένη έννοια του βούλομαι;

Σκέφτομαι τα εξής:

Ο άνθρωπος ως κυνηγός κινητοποιημένος από την ανάγκη του για τροφή
εντόπιζε στόχους – θηράματα.
Η προσοχή του εστιαζόταν σε αυτό που έπρεπε να επιτευχθεί.
Η σωστή πρόβλεψη της συμπεριφοράς του θηράματος και οι συνέπειες της δράσης του κυνηγού ήταν ιδιαίτερα βαρύνουσας σημασίας.
Όλες οι γνώσεις, οι δεξιότητες, οι μνήμες και οι ενέργειές του, επιστρατεύονταν για την κατάκτηση / σύλληψη του στόχου / θηράματος.
Έπρεπε να ενεργήσει ταχύτερα, εξυπνότερα και πιο αποτελεσματικά από όσο θα μπορούσε να κινηθεί το θήραμα του.

Στοχοθέτηση…. χρήση του τόξου … πέταγμα του βέλους … επίτευξη του στόχου…

Βέβαια στόχος έμπαινε και σε πιο ήπιες από αυτή του κυνηγιού δραστηριότητες, όπως στο επίπεδο της συλλογής καρπών.
Ένας καρπός που βρίσκονταν ψηλότερα από όσο θα μπορούσε να τον συλλέξει με τα χέρια του, προκαλούσε τον πρωτόγονο άνθρωπο να βρει τρόπο για την πραγματοποίηση του στόχου του. Πράγμα που σήμαινε στοχασμό, επεξεργασία υποθετικών σεναρίων και κατάστρωση εναλλακτικών σχεδίων δράσης στο μαυροπίνακα της φαντασίας του.


Από το «βάλλω» λοιπόν, στο «βούλομαι»…
Ίσως να συνέβη κάπως έτσι… αφού, βάλλω, σημαίνει ενεργώ ώστε να επιτύχω ένα στόχο στον οποίο είχα στρέψει την προσοχή μου ύστερα από κάποιο εσωτερικό ή εξωτερικό ερέθισμα…
.
.
.


Προσοχή στην Προσοχή
05/07/2005, 21:21:49
Να μπορείς καλέ μου, να αρνείσαι τον καθημερινό γήινο θάνατο.
Κάτι φορές...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.

05/07/2005, 21:32:17
quote:

.
.
.
Επειδή δεν είναι εύκολο σε όλους τους συνταξιδιώτες να παρακολουθούν τα …πολλά λόγια, δεκτές επίσης ιδέες που να απαντούν στο ερώτημα «τι είναι βούληση» με τη μορφή που πρότεινε η ΑΦΡΟΔΙΤΗ, δηλαδή:
ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ… …ΕΜΕΙΣ
.
.
.
Πάμε λοιπόν...

ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ…
η άσκηση του δικαιώματός μας στην ελευθερία...

ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ…
… η δύναμη που υλοποιεί τα όνειρά μας

ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ…
να λές ΝΑΙ
να λες ΟΧΙ Περιμένω λοιπόν… (παράλληλα με ότι άλλο)
ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ...
----------------
΄Εξοχο θέμα. Εμπνευσμένο από μόνο του. Σωστά δοσμένο.
Η δύναμη Αmpere μου που υλοποιεί τα όνειρα...
Ακόμα κι όταν είναι σπασμένα ή ραγισμένα.
Το σθένος η προσπάθεια. Η αυτοπεποίθηση. Η τάση να ζεις,να εισέρχεσαι στα βάθη του εαυτού σου χυμώντας στις κρυμμένες κοιμισμένες αλήθειες.
Να λες ναι,
και όχι
να μη διστάζεις μπροστά σε τίποτα.
Ν΄αφήνεις τη σπορά της λογικής σου να ποτίζει την άνυδρη κάτι φορές γη της ψυχής.
Να χάνεις να κερδίζεις να είσαι παρών σε λάθη πάθη καθημερινότητες παραμένοντας ο εαυτός σου. Να προσπαθείς καλέ μου, και σακατεμένος ακόμα να πετάς τα δεκανίκια και να υψώνεις τη σημαία της λεβεντιάς σου στον ορίζοντα.
Να σπάς τα σύνορα να αγγίζεις την υπέρβαση.
Να μη φοβάσαι, όλα τα περικλείει ο χρωματισμός της βούλησης.Της επιθυμίας της δύναμης της έντασης της εξέλιξης.
Βούληση είναι ζωή Αmpere.
Εμείς κι όλα αυτά που κουβαλάει το είναι μας. Αυτής της ζωής. ΄Η των άλλων η λάμψη.
---------------
Σε ευχαριστώ γιά την ποιότητα του θέματος σου.


[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.

AmpereΜέλος
06/07/2005, 01:21:55

… Με συγκίνησες μωρέ ΑΦΡΟΔΙΤΗ … άλλα πήγαινα να γράψω … και…
...μόνο που στρίμωξες τα όμορφά σου σε quote που τα αδικούν, οπότε ευχαρίστως τα «ξαναματαγράφω»…



ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ…
Η δύναμη Αmpere μου που υλοποιεί τα όνειρα...
Ακόμα κι όταν είναι σπασμένα ή ραγισμένα.

Το σθένος η προσπάθεια. Η αυτοπεποίθηση. Η τάση να ζεις, να εισέρχεσαι στα βάθη του εαυτού σου χιμώντας στις κρυμμένες κοιμισμένες αλήθειες.

Να λες ναι,
και όχι
να μη διστάζεις μπροστά σε τίποτα.

Ν΄ αφήνεις τη σπορά της λογικής σου να ποτίζει την άνυδρη κάτι φορές γη της ψυχής.
Να χάνεις να κερδίζεις να είσαι παρών σε λάθη πάθη καθημερινότητες παραμένοντας ο εαυτός σου.

Να προσπαθείς καλέ μου, και σακατεμένος ακόμα να πετάς τα δεκανίκια και να υψώνεις τη σημαία της λεβεντιάς σου στον ορίζοντα.

Να σπας τα σύνορα να αγγίζεις την υπέρβαση.
Να μη φοβάσαι, όλα τα περικλείει ο χρωματισμός της βούλησης. Της επιθυμίας της δύναμης της έντασης της εξέλιξης.

Βούληση είναι ζωή Αmpere.

Εμείς κι όλα αυτά που κουβαλάει το είναι μας. Αυτής της ζωής. ΄Η των άλλων η λάμψη.


ΕΞΟΧΑ!!!
Σ’ ευχαριστώ ΑΦΡΟΔΙΤΗ μου (τι ωραία που είναι αυτά τα μου… καθόλου κτητικά!)
Θα μπορούσα να το κλείσω εδώ … όμως … θέλω… ακόμη … και μάλλον
…όσο ζω …θα θέλω


Προσοχή στην Προσοχή
AmpereΜέλος
06/07/2005, 01:28:00
...χμ ...λίγα ακόμη με τις λέξεις...
Συνώνυμες ή απλώς σχετικές με τη ΒΟΥΛΗΣΗ είναι και κάποιες σύνθετες λέξεις που ξεκινούν με προ-


  • Προαίρεση,(προαιρούμαι)
    • (όπως φαίνεται στα αποσπάσματα από τον Επίκτητο)

  • Πρόθεση, (προτίθεμαι)
    • (όπως ανάφερε ο filosofos3 από τον Castaneda)

  • Πρόνοια, (προνοώ)
    • («Τόνδε τον κόσμο… δια την του θεού γενέσθαι πρόνοιαν» όπως αναφέρεται στον Τίμαιο, κεφ. VI)

Επίσης, οι λέξεις πρόβλεψη/ πρόγνωση/ προφητεία, μπορεί να μην δηλώνουν τη βούληση καθ’ εαυτή, αναφέρονται όμως στην δυνατότητα εκτίμησης αποτελεσμάτων ως προς τα οποία το βουλόμενο ον εκφράζει την βούλησή του και κατευθύνει τις ενέργειές του.

Ο πρωτόγονος κυνηγός μελετά, σχεδιάζει, προβλέπει, επιδιώκοντας (να άλλο ένα “αποκαλυπτικό” συνώνυμο του ΒΟΥΛΟΜΑΙ-->ΕΠΙΔΙΩΚΩ) την επίτευξη του στόχου του.
Ο Λάιος, επιλέγει να εξολοθρεύσει τον Οιδίποδα επειδή θέλει να αποφύγει τα όσα η προφητεία είχε προβλέψει
Η βούληση δεν μπορεί παρά να αναδύεται μέσα από ένα ελάχιστο (minimum) πρό-γνωσης.

Πώς μπορεί, αλήθεια, να βούλομαι το οτιδήποτε χωρίς να γνωρίζω οτιδήποτε;
Πώς μπορεί να βούλομαι το δέον γενέσθαι χωρίς να έχω την αμυδρότερη ιδέα περί του μέλλοντος γενέσθαι;
Πώς μπορεί να βούλομαι χωρίς να είμαι;

Ή μήπως ισχύει το … Βούλομαι άρα Είμαι (Υπάρχω); *

Η βούληση, έχει να κάνει με κάτι (στόχο), που είτε προϋπάρχει, είτε προαποφασίζεται η (ύπαρξη) υλοποίησή του…
Η βούληση προϋποθέτει κεντρικό έλεγχο. (Πώς λέμε η Βουλή των Ελλήνων;..κάτι τέτοιο).


Ας δούμε όμως πάλι την πρόταση της φίλης NADA για

quote:

τα προαπαιτούμενα της υλοποίησης οποιουδήποτε έργου:
1. Σωστός σχεδιασμός, Οραματισμός
2. Σταθερή, άκαμπτη Θέληση
3. Ζωηρή Επιθυμία
4. Πίστη στο αποτέλεσμα

…και επαναδιατύπωση με πιο …απλά λόγια:
1.Το σκοπούμενο (η υλοποίηση οποιουδήποτε έργου) προϋποθέτει σχεδιασμό (ικανότητα πρόγνωσης / πρόβλεψης αλλά και επινοητικότητα, δημιουργία καινοφανών προτάσεων).
2.Η επιμονή στην προειλημμένη απόφαση σημαίνει ενθύμηση της καταλληλότητας της επιλογής σε σχέση με τις συνθήκες που μας οδήγησαν σε αυτήν.
3.Η εστίαση στο προσδοκώμενο αποτέλεσμα και στις όποιες απολαβές το καθιστούν επιθυμητό στόχο, διατηρεί τις ενέργειες στην σωστή τροχιά και επιτυγχάνει την
4. Η πίστη… Τι είναι αλήθεια η πίστη;… Η δύναμή της κινεί βουνά, όπως και η δύναμη της θέλησης…. Πώς συσχετίζονται;…

-------======= * =======-------

* Αυτό βέβαια με επαναφέρει στα όσα ο filosofos3 παρέθεσε οπότε συνεχίζω με λίγο από … Σοπενχάουερ...


Προσοχή στην Προσοχή
AmpereΜέλος
06/07/2005, 01:37:51
.
.
.
Ένας από τους φιλοσόφους του οποίου η θέαση του κόσμου είχε σαν κεντρικό άξονα την βούληση ήταν ο Σοπενχάουερ. (Arthur Schopenhauer, 1788-1860).

Άλλωστε και μόνο ο τίτλος του βασικού του έργου δηλώνει πολλά… «Ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση»… Δεν έχω το χρόνο και σίγουρα όχι την επάρκεια για να «αποστάξω» από το πρωτότυπο τα κύρια σημεία της φιλοσοφίας του …συναδέλφου σου , αγαπητέ filosofos3, από τα λίγα όμως που μπορώ να αντιληφθώ βρίσκω εντυπωσιακές ομοιότητες με την «εξήγηση των μάγων» του Castaneda και σίγουρα πολλές με όσα κι εσύ έχεις αρχικά παραθέσει σχετικά με το θέμα.

Για τις «ανάγκες» πάντως αυτής της ας πούμε συζήτησης, νομίζω είναι μια χαρά και το παρακάτω απόσπασμα, που το αντέγραψα από το σχολικό βιβλίο «Αρχές Φιλοσοφίας» του Θ. Πελεγρίνη.
(Οι υπογραμμίσεις και το …μπολντάρισμα δικά μου).

Ό,τι κατά το Σοπενχάουερ, συνιστά την ουσία μας είναι η βούληση, μια δύναμη που υπάρχει πέρα από το σώμα μας, πέρα από τις αισθήσεις μας, πέρα από το λογικό μας. Η συμπεριφορά του σώματός μας, η λειτουργία των αισθήσεων και του λογικού μας είναι εκδηλώσεις που τελικά πηγάζουν από τη βούλησή μας.

Η βούληση όμως, παρατηρεί ο Σοπενχάουερ, δεν περιορίζεται στα ανθρώπινα όντα. Απεναντίας απλώνεται παντού στο σύμπαν και διακλαδώνεται σε όλα τα όντα- είτε πρόκειται για έμβια είτε για ανόργανα.

Η δύναμη της βούλησης ορίζεται από τον Σοπενχάουερ ως μια τυφλή, απεριόριστη και ακατάπαυστη ορμή. Το γεγονός, συγκεκριμένα, ότι δε δρα βάσει κάποιου σχεδίου την καθιστά τυφλή. Η δράση της δε σκοπεύει κάπου, σε ένα δεδομένο στόχο. Μοναδική επιδίωξή της είναι να υπάρχει και τίποτε άλλο πέρα από αυτό.

Η έλλειψη προοπτικής όμως κάθε άλλο παρά μειώνει τη βούληση. Η δύναμή της είναι απεριόριστη, καθόσον η δραστηριότητά της δεν εξαντλείται στο πράγμα του οποίου συμβαίνει να αποτελεί την ουσία. Η βούληση συνεχίζει να υπάρχει, ακόμη και όταν το πράγμα στο οποίο υπάρχει πάψει να υφίσταται.

-------======= * =======-------

Χμ... ουσία μας λοιπόν είναι η Βούληση, κατά τον Σοπενχάουερ... πως λέμε Βούληση είναι ζωή...;!
Αχ μωρέ Αφροδίτη μ' έφτιαξες... Να 'σαι καλά ...

Προσοχή στην Προσοχή
AmpereΜέλος
07/07/2005, 14:13:17

.
.
Με αφορμή την επικαιρότητα…
Ήταν πράξη ελεύθερης βούλησης αυτή του καθηγητή Λιαντίνη;
Θέλοντας να πεθάνει τον θάνατο του Οιδίποδα στον Κολωνό;
.
.

Τη βούληση ως κεντρικό άξονα των απόψεών του για τη γνώση, την πραγματικότητα και την αλήθεια χρησιμοποίησε και ένας άλλος, σημαντικός επίσης φιλόσοφος, ο Φρειδερίκος Νίτσε (Friedrich Wilhem Nietzche, 1844 – 1900).

Ειδικότερα, ο Νίτσε μίλησε περί της βούλησης για δύναμη προσδιορίζοντας έτσι την έμφυτη τάση των όντων για επικράτηση και κυριαρχία πάνω σε ολόκληρο το σύμπαν. Η βούληση για δύναμη είναι επίσης κατά το Νίτσε, μια δημιουργική αρχή.

Από το «Αρχές Φιλοσοφίας», Θ. Πελεγρίνη

.
.

Τι είναι βούληση!

Γελάμε με κάποιον, ο οποίος βγαίνει από το δωμάτιό του τη στιγμή που βγαίνει ο ήλιος από το δικό του, και λέει: «Θέλω να ανατείλει ο ήλιος».

και με κάποιον οποίος δεν μπορεί να σταματήσει μια περιστρεφόμενη ρόδα και λέει:
«Θέλω να περιστρέφεται».

και με κάποιον που τον ρίχνουν κάτω στο πάλεμα κι αυτός λέει: «Μ’ έχουν βάλει κάτω, αλλά θέλω να είμαι κάτω».

Όμως, παρ’ όλο το γέλιο μας, κάνουμε άραγε κι εμείς οι ίδιοι τίποτε διαφορετικό απ’ ότι οι παραπάνω τρεις, όταν χρησιμοποιούμε τη λέξη θέλω;

Νίτσε, Επιλογή από το έργο του, Μετάφραση Ν.Μ. Σκουτερόπουλος.
.
.
.

Ο Νίτσε, σύμφωνα με τον καθηγητή Δ. Λιαντίνη, υπήρξε «ο τελευταίος ευγενής του γένους των ανθρώπων» (ΓΚΕΜΜΑ)


Προσοχή στην Προσοχή
AmpereΜέλος
08/07/2005, 00:17:11
.
.
Σκέψεις…
.
.

Η βούληση στην καθαρή της μορφή δεν δεσμεύεται από τίποτε έξω από αυτήν.

Η βούληση ή είναι ελεύθερη ή δεν είναι βούληση.

Η βούληση είναι δημιουργική αρχή.

Κάθε πράξη βούλησης είναι πράξη δημιουργίας.

Κάθε γεγονός του παρόντος μπορεί να θεωρηθεί ως συνιστάμενο αποτέλεσμα αιτιών που προηγήθηκαν.
Κάθε όμως αιτία που προηγήθηκε δεν είναι απαραίτητα αποτέλεσμα ακόμα πιο πρώτων αιτιών.

Το Bing – Bang ( αν δεχθούμε ότι έτσι ξεκίνησαν όλα) δεν είναι η μοναδική αιτία χωρίς αιτία.

Η βούληση γεννά αιτίες. Αιτίες που δεν μπορούν απλά να αναχθούν σε άλλες αιτίες…

Το έργο της δημιουργίας δεν έγινε άπαξ και απλώς εκτυλίσσεται…

Το έργο της δημιουργίας επιτελείται την κάθε στιγμή με αυτοτελείς / αυθαίρετες / αυθεντικές πράξεις καθαρής βούλησης.

Στο έργο αυτό μετέχουμε!
.
.

Προσοχή στην Προσοχή
NADAΜέλος
08/07/2005, 02:48:37

Ampere ,
εκτυλίσσεις τις σκέψεις σου θαυμάσια. Δεν έχω παρά να επιδοκιμάσω!

Εξαιρετικό το απόσπασμα από το Νίτσε.
Η βούληση όμως του Σοπενχάουερ, δεν είναι τίποτα άλλο από τα βασικά ΕΝΣΤΙΚΤΑ, όπως ορίστηκαν μετά από αυτόν από την επιστήμη της βιολογίας και της ψυχολογίας (ένστικτο της αυτοσυντήρησης,της αναπαραγωγής ...), τα οποία σημειωτέον έχουν την ρίζα τους στο ΦΟΒΟ του αγνώστου και του θανάτου. (Δεν είναι τυχαίο που ο Σοπενχάουερ κοιμόταν πάντα με ένα πιστόλι κάτω από το μαξιλάρι του).

Οι αντιστοιχήσεις που έχεις κάνει με τα ενεργειακά κέντρα μου φαίνονται πολύ κοντά στην αλήθεια για να είναι συμπτωματικές.
Καλή δουλειά Ampere!

Ας έρθω λίγο σε αυτό:

quote:
Η πίστη… Τι είναι αλήθεια η πίστη;… Η δύναμή της κινεί βουνά, όπως και η δύναμη της θέλησης…. Πώς συσχετίζονται;…

Η πίστη αφορά την βεβαιότητα που έχω για κάτι, χωρίς να μπορώ απαραίτητα να την αιτιολογήσω λογικά. Η θέληση είναι μία διεργασία συνειδητή, νοήμων. Πώς συσχετίζονται; Τι προϋπάρχει έναντι ποιού; Εξαρτάται..

Τελικά ίσως διευκολύνει περισσότερο να ορίσουμε την βούληση γενικά ως την παρόρμηση που ωθεί σε οποιαδήποτε δράση. Το φιλοσοφικό και πρακτικό ζήτημα που εγείρεται από εδώ και πέρα είναι
από τι καθορίζεται ή από τι πρέπει (και ποιός το ορίζει άραγε) να καθορίζεται η βούληση. Καθορίζεται από τις επιθυμίες -"κατώτερα" κέντρα, ή από τη λογική, θέληση, αλτρουιστικά κίνητρα -κέντρα άνω του διαφράγματος;

Η απάντηση και εδώ είναι ότι το κάθετί είναι καλό και επιθυμητέο στο χρόνο του.

Η βούληση, όπως εκφράζεται μέσα από τα "κατώτερα" κέντρα, τον κατάλληλο χρόνο αποβαίνει η δύναμη που ωθεί σε ύψιστες κορυφώσεις (άνοδος κουνταλίνι). Πρωτύτερα έχουν αναπτυχθεί επαρκώς τα κέντρα καρδιάς και λαιμού και οι ποιότητές τους. (το μείον στη σκέψη του Νίτσε ήταν η απουσία της καρδιάς)

Ως εδώ για απόψε,
την καλημέρα μου