- Κρινουμε εκ του αποτελεσματος η...... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Αλλοι απο αυτους ειναι απλοι και αλλοι πιο συνθετοι και δυσκολοι.
Στην προσπαθεια να πραγματοποιησουμε τα σχεδια μας αναλλωνουμε
χρονο χρημα ενεργεια και πολυ απο το ψυχικο μας αποθεμα.
Αλλου θα τα καταφερουμε και αλλου θα αποτυχουμε.
Το ερωτημα που θα ηθελα να συζητησουμε ειναι το αν κρινεται μια πραξη εκ του αποτελεσματος η και απο την διαδρομη της ασχετα της εκβασης.
Δεν έχει τόση σημασία η Ιθάκη όσο το ταξίδι προς αυτή........
Τώρα βέβαια εξαρτάται σε κάθε περίπτωση.
Έχεις κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου?
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
Η συζητηση ειχε να κανει με τις σχεσεις των ανθρωπων [πχ][εχασε τοσα χρονια και τι εγινε/] καθως και με το κυνηγι της επιτυχιας [Τι μεθοδους θα χρησιμοποιησουμε και πιο το ηθικο κοστος της δοξας]
______________________________________________
learn as if you are going to live forever
live as if you are going to die tommorow
-soulfly
ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΚΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΟΜΙΖΟΥΜΕ ΜΕΤΡΟΥΝ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
-------------
ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΛΕΕΙ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ.
ΙΣΩΣ ΚΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ...
-------------
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
"Εντάξει! Η διαδρομή ήταν ωραία και αυτό αρκεί!",
στην πραγματικότητα, κρίνουμε μια πράξη από το αποτελέσμά της (γιατί από αυτό εξαρτάται το αν οι κόποι μας πήγαν χαμένοι ή όχι).
Βέβαια, όπως είπε και ο crucifire, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, δίνουμε έμφαση στη διαδρομή και στα θετικά συναισθήματα που μας δημιουργήθηκαν!
-----------------------
"I have no master. I am CHAOS!"
μακράν απέχει από την Ιθάκη του Καβάφη.
Η σαχλαμάρα και ο χαβαλές δεν αποτελούν σχολείο.
Ο δρόμος που πονάς και υποφέρεις,
που μένεις μόνος,
που εκτιμάς το παρελθόν και το παρόν,
που σε διδάσκει κι αφήνει ανεξίτηλα σημάδια,
είναι ο δρόμος που έχει μεγαλύτερη σημασία απ'το στόχο.
Πολλές φορές δεν υπάρχει καν ο τελικός στόχος,
ο δρόμος σου υπαγορεύει την επόμενη κίνηση.
Πολλές φορές είναι ο στόχος μια απογοήτευση,
αλλά η πορεία σε έχει μεταμορφώσει στον άνθρωπο που θα κρίνει τι είναι ουσιαστικό και τι όχι.
Και σ'αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα μετράει.
Όχι η νίκη και η ήττα,
αλλά το ποιος ήσουν στην αφετηρία και ποιος όταν τερμάτισες.
Ο οικονομικά αποτυχημένος,
μπορεί να ανακαλύψει στο τέλος της πορείας του ότι βρήκε το νόημα μακρυά από το χρήμα.
Το βασικό όταν θέτουμε στόχους είναι η αποφυγή της μονομανίας,
γιατί θα έχουμε κάθε αίσθηση κλειστή μπροστά στο θαύμα της ζωής και όι καρποί των κόπων μας να είναι όμορφοι λαμπεροί αλλά εντελώς άνοστοι,
γιατί απλά η πορεία θα έχει φτάσει στο τέλος.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Ναι μεν ο στοχος επετευχθει αλλα χασαμε ολο τον δρομο.Και εκει αναρρωτιεμαι τι αξιζει.
αν δεν βασανιστείς στο δρόμο,
αν δεν πονέσεις,
αν δεν χάσεις,
αν δεν κλάψεις,
αν δεν προδοθείς,
αν δεν κάνεις λάθος επιλογές,
δεν θα μάθεις ποτέ πόσο σημαντικές είναι οι μικρές χαρές της ζωής.
Και θα χαμογελάς μια ζωή ένα άδειο χαμόγελο.
Βέβαια για κάποιους αυτό αρκεί.
Για μένα είναι κάτι σαν μονόδρομος,
πρέπει να μ'αθω,
γι αυτό ζω.
Κι όταν χαίρομαι θέλω πάντα να εκτιμώ την αιτία της χαράς μου.
Αλλιώς καταπίνουμε κι ένα έκστασι και δεν μας φεύγει ποτέ το χαμόγελο απ'τα μούτρα.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Με αηδιάζει η λογική(;) του "σύγχρονου" ανθρώπου που θεωρεί πως μια εύκολη ζωή, μια ζωή βολεμένη και μίζερη, μια ζωή μακριά από στερήσεις και απογοητεύσεις είναι η ιδανική ζωή.
Η εξιδανίκευση αυτή του βολέματος και η λογική της πιο εύκολης λύσης έχει καταντήσει στην εποχή μας να έχει διατάσεις κοινωνικής αξίας, έχει καταντήσει να είναι κάτι σαν παράδοση πια και αυτό πιστεύω πως είναι τρομερό.
Προτείνω σαν θεραπεία να κάνουμε τρόπο ζωής τη στάση που προτείνει ο Καβάφης μέσα από το την "Ιθάκη".
Προτείνω σαν φάρμακο στη σήψη και στον εκφυλισμό που διακρίνει την κοινωνία να αντιπαραβάλλουμε σαν στόχο και σκοπό την "Ιθάκη", να λατρέψουμε επιτέλους εκτός από το Θεό του χρήματος και το Θεό της εκλεπτυσμένης γνώσης και της ανθρώπινης αξίας.Δεν είναι απαραίτητο να τα καταφέρουμε στο τέλος αρκεί που παλέψαμε έντιμα.Δεν νομίζετε ότι είναι αρκετό αυτό;
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
Η υστεροφημία είναι πιο ουσιαστική και κατακτιέται από τα δύσκολα μονοπάτια.
Ο δρόμος της αρετής και της κακίας πιο σύχγρονος παρά ποτέ.
Αν δοξαστείς εύκολα και γρήγορα είναι γιατί ο κόσμος έχει ανάγκη να δοξάζει,
εξίσου εύκολα θα ξεχαστείς ή θα σταυρωθείς από τον κόσμο που σε δόξασε.
Η υστεροφημία χαρίζεται πιο εύκολα σε όσους δεν την κηνύγησαν ποτέ,
αλλά πάλεψαν για μια ζωή καλύτερη.
Όταν ο δρόμος και η γνώση γίνει ο σκοπός πάντα στο τέλος περιμένει μια Ιθάκη.
Όταν η ευδαιμονία για την οποία πάλεψαν άλλοι είναι ο στόχος,
τότε η Ιθάκη θα αποτελεί μακρυνή θέα.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Η προηγούμενη μου σχέση, ήταν σχεδόν καταστροφική. Μ’ έφτασε στον «πάτο» σαν άνθρωπο, σαν προσωπικότητα.
Κάποια στιγμή «εξαφανίστηκε» εντελώς ο «στόχος» (στη συγκεκριμένη περίπτωση μια υγιής σχέση) από το μυαλό μου... χάθηκε, διαλύθηκε. Παραμένει όμως πάντα μέσα μου το ταξίδι που διήνυσα, δίνοντας μου πολλά-πολλά εφόδια και δύναμη για το μέλλον.
Φιλικά.
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~