FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- **^ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ^** - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- ^ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ^ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ24 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2

28/09/2005, 20:14:38

***Φιλί Σεπτέμβρη...

Χάθηκα ξανά στην αυγή των κυμάτων σου,
ντύθηκα φωτιά των λαμπρών οραμάτων σου,
γέμισα τις χούφτες με φως,
πότ΄ουρανός πότε βυθός
άνθισα σαν τότε απ΄την αρχή των θαυμάτων σου
ήπια το κρασί, μες τη γιορτή θεαμάτων σου.

Κι έσκασε ο κυματισμός
στον πρώτο βράχο,
σαν τραγούδι ο ρυθμός
στίχο να ψάχνω.

***

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

Valnta

18/11/2005, 15:11:20

|
|
|
|

Σε καρτερούν μαστιγωτές και συμπληγάδες
μες τα μαλάματα μια νύφη ξαγρυπνά
κι έχει στ' αυτιά της κρεμασμένες τις Κυκλάδες
κι ειν' το κρεβάτι της λημέρι του φονιά

"Blessings of the state, blessings of the masses."

Valnta + THX1138

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

18/11/2005, 15:35:35

Με πήγες...

Με πήγες στα κύματα του πανέμορφου Αιγαίου,
στις ξαφνικές χειμωνιάτικες μπόρες του Ιονίου
στις λιακάδες της πρωινής γεύσης μικρών νησιών,
στη γαλήνη της θάλασσας που μαζί αγναντέψαμε,
ματιά και φιλί
χαρά και ψυχή ένα,
πλακόστρωτα δρομάκια
παράξενα νησιά
μοναχικά
παιχνίδισμα χρωμάτων
και ξεχασμένες φράσεις.
Πιό όμορφο
το θαλασσινό δάκρυ
του χειμώνα.
Βροχή ουράνια
βροχή ηδονών
βροχή συνθημάτων
στα πέλαγα...
Α! Και βροχή συναισθημάτων.
Αυτό κι αν είναι!!!
Γραφικό σκηνικό.
Ποιά φωτογραφική μηχανή κρατάει μέσα της συναισθήματα;
Και τα εμφανίζει;

Α.Ρ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΙΓΡΗΣ.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

spiritΜέλος

19/11/2005, 13:36:15

Μουσικότητα

Έμορφη μουσικότητα των φθινοπωρινών

ημερών στη Θεσσαλονίκη,

όταν η βροχή πέφτει πότε πυκνή,

αραιώνει κι ύστερα πάλι

πυκνώνει η ασημένια βροχή,

των πρώτων φθινοπωρινών ημερών,

διάφανη και τόσο λεπτή, σαν

σιγανή μουσική ομιλία γυναικών

στο φθινόπωρο της ζωής των.

Εκείνων των γυναικών που μένουν

στο φθινόπωρο της ζωής των.

Εκείνων των γυναικών που μένουν

ήσυχες και σιωπηλές, μοιάζουν,

λιγάκι περήφανες ή μελαγχολικές

και κάποτε, όταν μιλήσουν,

βιάζονται να πουν εκείνο

που ζητούν ίσως να λησμονήσουν.

ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΗ

ΔΩΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΣΟΥ,ΠΑΡΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

19/11/2005, 16:49:03

Πάμε κάτω στην ακρογιαλιά,
δεν κρυώνω...

Το πριν το μετά,
πέρα από το χτύπημα φτερών του φόβου,
σιγή σούρουπου
άηχες φωνές
άσβηστος ουρανός.
Φέγγει ακόμα πάμε.
Πάνω μου
αναδυόταν το βάθος της σιωπής.
Στα δάκρυα των λυπημένων δεινών δεν καθρεφτίζομαι
πιά,
δεν λησμονώ
μα προχωρώ στα σύνορα
νέας ζωής.
Μαζί.
Κρατάς τα κλειδιά του κόσμου.
Στην αφθαρσία του χρόνου
στην αφή, την έλξη,
μύθοι φλόγες
γαλάζιες φωνές
φέγγος ύλης
στρόβιλος
στο λίκνο σιγής.
ΚΡΑΤΑ ΜΕ...
ΑΣΤΡΑΠΕΣ
που αιθριάζουν
διεκδικητή της λάμψης
ΣΦΙΞΕ ΜΕ...
Πάμε ξανά στο δικό μας ακροθαλάσσι.
Δεν κρυώνω.
Με κρατάς.

ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΛΠΙΔΕΣ ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ
ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΝΟΔΟΥ ΠΙΑΝΟΝΤΑΣ
ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ ΦΩΤΟΣ.

stadyoΜέλος

20/11/2005, 21:57:45

Σε κάποιαν άμπωτι
φανερώθηκαν σε κύκλο οι πόθοι
με τις βροχές του ήλιου
να μοσχομυρίζουν αλάτι
Απ` τις κυκλάδες χίλιες έξοδοι αν βρεις το δρόμο

Για την αγάπη γκρέμισα πολλές φορές τα τείχη μου.Ποτέ δεν τα ξανάφτιαξα όπως ήταν.SokZ

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

21/11/2005, 20:18:57

ΕΡΩΤΙΚΟ ΚΑΛΝΤΕΡΙΜΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ...
ΤΑΞΙΔΙ
ΖΩΠΥΡΟΥ
ΕΙΔΩΛΟΥ
ΛΥΤΡΩΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΠΛΟΥ
ΑΝΑΠΤΕΡΩΣΗ
ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΟΥ
ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ
ΑΝΑΛΑΜΠΗ
ΔΙΑΦΑΝΗΣ ΓΡΑΦΗΣ.
ΣΕ ΘΕΛΩ
ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΝΟΥ
ΕΤΣΙ ΚΑΘΩΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙΣ
ΕΜΕΝΑ,
ΤΟ ΣΩΜΑ
ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ
ΤΙΣ ΑΝΑΤΑΣΕΙΣ ΚΙ ΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ Ρ.

Α.Ρ
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.

ΦΩΝΕΣ ΣΕ ΣΚΙΕΣ...

stadyoΜέλος

21/11/2005, 20:51:57

Κύκλωσε με από παντού
κι απ` το νοτιά κι απ` το βοριά κι απ` τον πυρήνα
κι από το θόλο του μυαλού
Μην αφήσεις διεύθυνση ανέμου

Ξέχνα μόνο Δυτικά της Σαντορίνης
εκεί ένα μικρό κενό
ίσα να χωράω
που `μαι μακριά
τα δειλινά να βουλιάζω στο σώμα σου
μες στο πηχτό κόκκινο

Για την αγάπη γκρέμισα πολλές φορές τα τείχη μου.Ποτέ δεν τα ξανάφτιαξα όπως ήταν.SokZ

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

21/11/2005, 20:59:01

Σιωπές και χρώματα
θείων λόγων.
Εμβόλιμη ωρίμανση
στις ανταύγειες
της δράσης σου.
Αρμονία θεοτήτων
στο πνεύμα σου
αστροφεγγιά
αναδύεσαι και κολυμπάς εντός μου...

΄Ασμα απογείωσης ανεμίζω.
Ξανά.

Α.Ρ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.

stadyoΜέλος

25/11/2005, 01:43:08

Είπα θα φύγω απόψε
Έριξα το καράβι μου
σ` ένα ποτάμι που κυλούσε στο τζάμι
άλλο δρόμο δεν είχα να `ρθω
και μ` έβγαλε το ρεύμα λίγο παρακάτω
πάλι στις όχθες της αγάπης σου

Οι Μικρές Κυκλάδες
σεργιανούσαν ακόμα στο καλοκαίρι

Για την αγάπη γκρέμισα πολλές φορές τα τείχη μου.Ποτέ δεν τα ξανάφτιαξα όπως ήταν.SokZ

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

25/11/2005, 21:41:24

Κράτα με στην άκρη του δικού μας φωτεινού Αιγαίου.
Σε δρόμους αινίγματος δεν βαδίζω πιά.
Ανάσα ρόδων τα λόγια κι οι πράξεις σου.
Στους μίσχους των δαχτύλων σου φλογίζομαι.
Μυρίζω την ευλογία του σύμπαντος.
Παράξενο είναι.
Με μεταμόρφωσες.
Ευχαριστώ.
Μικρές Κυκλάδες,
σε ένα φιλί μιάς μυστικής ροής,
σε ένα κορμί που καλπάζει στις φλέβες.
Σε ένα αύριο που δεν φοβάται την ΚΑΛΗΜΕΡΑ.

ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
ΕΝΑ. Α.Ρ.

ΦΩΣΧΥΤΟΣΜέλος

26/11/2005, 14:16:54

spirit εισαι ακομα αναμεσα μας;

H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ

spiritΜέλος

26/11/2005, 21:20:43

Γεια σου, ΦΩΣΧΥΤΕ ΕΧΩ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΣΕ [ΔΩ]ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΕΡΝΑΩ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ ΦΕΥΓΩ,ΑΦΟΥ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ,

ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΚΟΜΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ___???

ΔΩΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΣΟΥ,ΠΑΡΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

29/11/2005, 13:42:13

Μ΄ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΣΤΡΟ ΑΝΤΟΧΗΣ.
ΣΥΝΤΑΙΡΙΑΞΕΣ ΣΩΣΤΑ
ΧΡΕΟΣ, ΨΥΧΗ, ΝΟΥ ΚΑΡΔΙΑ...
ΜΑΧΕΣΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΩ,
ΖΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΧΕΣΑΙ.
ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΜΕ...

ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.
ΖΩΗ.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

01/12/2005, 17:32:25

ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ.

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ ΤΟ ΦΩΣ.
ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ...
ΙΣΩΣ...
ΗΡΕΜΟΣ ΕΠΙΕΙΚΗΣ,
ΠΡΟΣΗΛΩΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΕΣ
ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ
ΙΧΝΟΓΡΑΦΩ
ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΦΥΣΗΣ ΣΟΥ.
ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ.
ΜΕΙΝΕ...
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙΚΑΙ
ΣΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΤΗ ΦΩΤΙΑ...

ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.

spiritΜέλος

03/12/2005, 00:44:37

Στο τέλος του κόσμου σχεδόν
η βάρκα μου έχει φτάσει
την άφησα στα κύματα
και μ'έφερε ένα πρωί
σ' ένα μικρό νησάκι
όμως η νεράιδα που το κατοικεί
ευγενικά μας προσκαλεί
να το γυρίσουμε απ'άκρη σ'άκρη

Γιουκάλι, είναι η χώρα των πόθων μας
Γιουκάλι, είναι η ευτυχία, είναι η χαρά
είναι η γη όπου ξεχνάς την κάθε σου έγνοια
είναι ένα ξέφωτο μέσα στη σκοτεινιά
ένα άστρο που σε οδηγεί
είναι το Γιουκάλι
Γιουκάλι, εκεί κρατούνε
όλους τους δοσμένους όρκους
Γιουκάλι, εκεί μοιράζονται
ίσα την αγάπη
εκεί είναι η ελπίδα
που βρίσκεται μέσα σε κάθε καρδιά
η λύτρωση που όλοι προσμένουν
πως θαρθεί μια φορά
Γιουκάλι, είναι η χώρα των πόθων μας
Γιουκάλι, είναι η ευτυχία, είναι η χαρά
όμως είναι ένα όνειρο μια φαντασία
δεν υπάρχει το Γιουκάλι πουθενά...

http://clubs.pathfinder.gr/dreamers/432848

Kurt Weil (musique) et Roger Fernay (paroles)

http://www.tendreams.org/jialu/jialu9aa.jpg
" border=0>
ΔΩΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΣΟΥ,ΠΑΡΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

03/12/2005, 11:20:13

Είμαστε καθρέφτες ο ένας του άλλου,
γύρω μας τα τείχη γκρεμισένα,
το καλό στη ζωή,
στη ματιά,
υπέρβαση περιορισμών και φόβων,
μικρές τρυφερές διαδικασίες,
ταξίδια ψυχής
μυρωδιές
αγάπης
ζωής,
ένα φιλί στο
πλέγμα του ήλιου.
Είμαι εδώ.
Μικρή σαν κόκκος άμμου
κι είσαι εκεί,
απέραντος σαν του Αιγαίου τις μυστικές φωνές.

ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ.

galadriel

03/12/2005, 12:08:20

Τα νησιά
Γαλάνη Δήμητρα

Στα μάτια σου θυμάμαι τα νησιά
Σφαγμένα από Σαρακηνούς κι εμένα
Έτσι θέλω να μιλώ, όταν θυμάμαι εσένα

Ζωγράφιζες μ’ αναπνοές απάνω στο κορμί μου
χιλιάδες χάρτες μυθικούς δρόμους για τη ζωή μου

Στα μάτια σου θυμάμαι τα νησιά...

Τα μάτια σου θυμάμαι τα νησιά
ντυμένα φως, γλύκα κι εμένα
Έτσι θέλω να μιλώ, όταν θυμάμαι εσένα

Μέσα μου κένταγες βυζαντινό, ολόγιομο φεγγάρι
με συλλαβές από πηλό, της γης τ’ αλφαβητάρι

Τα μάτια σου θυμάμαι τα νησιά
ντυμένα φως, γλύκα κι εμένα
Έτσι θέλω να μιλώ, όταν θυμάμαι εσένα

Δ
Ε Κ

stadyoΜέλος

03/12/2005, 13:28:02

Αποσπερνά μου μάτια
απ` τα σοκάκια σας περνώ
κι αρώματα μαζεύω
Με την αχλύ σας είστε δω
με τη σκιά του ήλιου
μια χούφτα βότσαλα στιλπνά
ανάστροφα μες στον καιρό
καθώς γερνώ
σκέψη ψωμί σας έχω
μέσα μου φως και σας φορώ
μέλι γλυκό όταν διψώ
κρασί και χώμα και αφρό
ένα ποτήρι θάλασσα
και λιμανάκι απάνεμο της Δήλου

Για την αγάπη γκρέμισα πολλές φορές τα τείχη μου.Ποτέ δεν τα ξανάφτιαξα όπως ήταν.SokZ

Edited by - stadyo on 03/12/2005 13:41:32

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

03/12/2005, 16:40:37

Χειμώνιασε...
Σκάει το κύμα στα πόδια μου,
κι οι μνήμες
φιλούν στα μάτια
κείνη την καταληκτική δικαίωση.
Καταθέσεις ψυχής,
στην παγωνιά
ισοπεδωτικών καταστάσεων
γνήσιες φωνές
να λατρεύουν το
συμβολισμό,
τον μυστικισμό την ιεροτελεστική έκφραση,
έμπνευση,
έκταση,
ένταση
έκφανση
παντού φως,
κι ας λέει ο Δεκέμβρης τα δικά του.
Χειμώνας σε νησί,
κι η καρδιά
στο αχανές σύμπαν.

απλά λίγο πιό πάνω...
Λίγο πιό πάνω...

1 / 2ΕΠΟΜ. ▸