- Το γονίδιο του πολέμου! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο πόλεμος αποτελεί ένα κομματάκι της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, πως η τάση αυτή για κυριαρχία και επιβολή είναι έμφυτη.
Αν αυτό ισχύει τότε δεν θα υπάρχει λογικά και το αντίστοιχο γονίδιο, το οποίο ευθύνεται για την εκδήλωση τέτοιας συμπεριφοράς?
Γνωρίζει κάποιος αν κάτι τέτοιο υπάρχει?
Αν ναι, θα μπορούσαμε ίσως να ελπίζουμε ακόμη στην ουτοπία...
Αν ήταν δυνατό να εντοπιστεί αυτό το γονίδιο και να εξαλειφτεί, πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος?
Θα υπήρχε η πιθανότητα ενός κόσμου εντελώς διαφορετικού (και ενός ίσως φόρουμ εντελώς διαφορετικού
).Βέβαια υπάρχει και η περίπτωση μέσα από την συνεχόμενη εξελικτική διαδικασία του ανθρώπου, να ξαναδημιουργούνταν.
Αυτό θα αποδείκνυε όμως οριστικά και αμετάκλιτα πως για όλα φταίμε εμείς.
Μπορούμε άραγε να ελπίζουμε σε τέτοιες ανθρωπογονικές αλλαγές με ή χωρίς τη γενετική?
Έχει ο άνθρωπος τη δυνατότητα να ξεπεράσει τον κακό του εαυτό?
Γιατι η επίθεση?
Γιατί η καταστροφή?
Γιατί η μίζερη επικράτηση?
Τι θα την κάνουν την εξουσία και τη δύναμη σ'ένα κατεστραμένο κόσμο?
Μακάρι να υπάρχει αυτό το γονίδιο και να μπορεί να εξαλειφτεί?
Ή όχι?
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Πιστεύω, αγαπητή μου kswtikoula, πως από την αρχή που εμφανίστηκε ο άνθρωπος στη γή έγινε γνωστή κι η ύπαρξη της τάσης του για κυριαρχία κι επιβολή όχι μόνο στο γύρω περιβάλλον του αλλά και στους συνανθρώπους του.
Δε γνωρίζω αν υπάρχει γονίδιο για κάτι τέτοιο ή όχι, πιστεύω πως είναι κάτι αλληλένδετο με τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος έχει καταφέρει να επιτύχει πολλά.
Έχει εφεύρει τις επιστήμες, έχει χτίσει πόλεις, μνημεία, χρησιμοποιεί το νού του, το λόγο και 1002 πράγματα.
Δυστυχώς η διάθεση του πολέμου, που πηγάζει από εμάς τους ανθρώπους, είναι ικανή να τα ισοπεδώσει όλα αυτά και να τα εκμηδενίσει.
In anticipation of my resurrection...
Το γεγονός ακριβώς ότι η τάση αυτή εμφανίστηκε ίσως ταυτόχρονα με την εμφάνιση του ανθρώπου, με οδήγησε στη σκέψη ότι ίσως να υπάρχει ένα γονίδιο που να οδηγεί σε τέτοιου είδους συμπεριφορές.
Η μεγάλη μου απορία και φόβος ταυτόχρονα,
ειδικά όσο η τεχνολογική εξέλιξη καλπάζει με ασύλληπτους ρυθμούς,
είναι το τι θα κάνουν την εξουσία ενός ερειπωμένου κόσμου?
Τα σενάρια του Orwell και ενός Γερμανού που μου διαφεύγει το όνομα (είχε βραβευτεί για το διήγημά του "Το Ψάρι") μοιάζουν πιο αληθινά από ποτέ.
Αν η πορεία είναι αυτή, τότε η μόνη λύση θα ήταν να υπάρχει όντως το γονίδιο του πολέμου και καταπολεμώντας το να κάναμε μια καινούρια αρχή.
Σε άλλα θέματα είδα αρκετούς "υποστηρτικτές" του πολέμου,
θα ήταν πολύ διαφωτιστική και η δική τους, αν όχι κυρίως η δική τους, άποψη επί του θέματος.
Φιλικά
Ξωτικούλα
Θα αλλάξει η ζωή μας μου είπες...
Δεν άλλαξες όμως εσύ...
«τα πάντα ρει».... όλα αλλάζουν ...κινούνται ...δεν μένουν ποτέ τα ίδια…
Αλλά τι είναι αυτό που προκαλεί τα πάντα να αλλάζουν και να παραμένουν ρευστά..?
Ο Πόλεμος « πάντων πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς, και τους μεν θεούς έδειξε τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε τους δε ελευθέρους» τα πάντα πολεμούν μεταξύ τους άλλα επικρατούν αλλά χάνουν…
Έτσι είναι η φύση του κόσμου… και ο άνθρωπος είναι ενα μέρος ..
Γιατί απλά ένας κόσμος χωρίς «πόλεμο» χωρίς «τριβή» χωρίς «κίνηση» χωρίς «ρευστότητα» ή «εξέλιξη» αν θέλετε
είναι απλά ένας νεκρός κόσμος …(ακόμα και αν το περιβάλεις με το «μα ο Θεός είναι αιώνια αγάπη»..darling ...)
Τώρα για το γονίδιο… πολύ πιθανών να υπάρχει …έτσι και αλλιώς όλα εκεί «πάνω» «ενσαρκώνοντα騻 αργά η γρήγορα και εδώ κάτω…
Γιώργος
…ο σκοτεινούλης… (παρτε τον αγκαλιά και θα χάσετε το φως σας…)
"Η joanna russ στο σημαντικότατο μυθιστόρημά της «the female man» («Ο Θηλυκός Άνδρας») περιγράφει μια κοινωνία όπου υπάρχουν μόνον γυναίκες, όπου οι άνθρωποι (δηλαδή οι γυναίκες) γεννιούνται με τεχνητή γονιμοποίηση, όπου ο πόλεμος έχει εξαλειφθεί επειδή ήταν το γονίδιο Υ αυτό που οδηγούσε στον πόλεμο. Ο φόβος του άλλου πηγάζει από την ανταγωνιστικότητα, λέει η russ. Όταν όλοι οι άνθρωποι έχουν γονίδια Χ η ανθρώπινη φύση θα γίνει συνεργατική. Και οι άντρες, προσθέτει η alice sheldon (που υπογράφει με το ψευδώνυμο james tiptree) δεν μπορούν να προσαρμόσουν την ιεραρχική τους νοοτροπία σε μια μη ανταγωνιστική κοινωνική δομή. «Πώς ονομάζετε τον εαυτό σας;» ρωτάει ο πρωταγωνιστής του «houston, houston, do you read?» τις εκπροσώπους του γυναικείου, λεσβιακού κόσμου στον οποίο βρέθηκε. Κι αυτές απαντούν «Ανθρωπότητα». Το ήμισυ του ανθρώπου, το κακό ήμισυ, το βίαιο ζωώδες ήμισυ, έχει ξεριζωθεί. Η βιολογική του χρησιμότητα, η αναπαραγωγή, αιτία της προσκόλλησης στην υπεράσπιση της περιοχής, της χάραξης συνόρων, της χθόνιας εξάρτησης έχει εξαλειφθεί. Είναι άραγε αυτή η νέα ανθρωπότητα μισή; Ή μήπως είναι για πρώτη φορά ολόκληρη;"
(κομμάτι από ένα άρθρο του Σπύρου Βρετού)
Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει την φράση "Αν κυβερνούσαν τον κόσμο οι γυναίκες θα ήταν όλα διαφορετικά!"
Ισχύει; Προσωπικά αμφιβάλλω... 
Τι θα γινόταν τώρα αν υπήρχε όντως γονίδιο "πολέμου" και καταφέρναμε να το εξαλείψουμε; Τι άλλο θα χάναμε μαζί με αυτό και πόσο φυσικός ή αφύσικος θα ήταν ένας τέτοιος κόσμος; (εμένα μου έρχονται στο μυαλό εικόνες μαστουρωμένων που είναι στα hi τους και όλα τους φαίνονται ωραία και αγαπούν τους πάντες και τα πάντα...)
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Νομίζω πως το γονίδιο του πολέμου (αν υπήρχε) θα ήταν τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα.
Υπήρξαν περιπτώσεις που ορισμένες φορές στην ιστορία του κόσμου κι οι γυναίκες φάνηκαν πολεμοχαρείς πχ Αμαζόνες.
Πέρα από αυτό, να προσθέσω σε αυτό που έλεγα εχθές οτι το αίσθημα της επιβολής και της κυριαρχίας δεν είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπου και μόνο.
Αν αναλύσουμε την συμπεριφορά των ζώων θα δούμε οτι διακατέχονται έντονα από τα ίδια συναισθήματα, ειδικά μεταξύ ζώων που ανήκουν στην ίδια "τάξη".
Ένα παράδειγμα είναι τα λιοντάρια, τα ελάφια κτλ.
Για να είμαι ειλικρινής, τις πιο πολλές φορές αυτό γίνεται μεταξύ των αρσενικών ζώων...
In anticipation of my resurrection...
. Έχετε όμως περιορισμένη εκδηλωτικότητα και ίσως αυτό σε μια τέτοια περίπτωση να περιόριζε τους πολέμους. Μην νομίζεις όμως ότι οι γυναίκες στερούνται του ανθρώπινου σκοταδιού. Οι μηχανοραφίες και τα πισώπλατα μαχαιρώματα θα δίναν και θα έπερναν σε μια τέτοια κοινωνία. Σε τελική ανάλυση αν θέλετε δοκιμάστε το....
Μια απορία έχω: μετά για ποιόν θα στολίζεστε και θα ξεγυμνώνεστε
I'm going to enjoy watching you die, Mr. Anderson.
Φίλε Γιώργο, όταν ο Ηρόδοτος (ε!ελπίζω να μην κάνω λάθος 
) μιλούσε για τον πόλεμο, ο πόλεμος ήταν κάτι τελείως διαφορετικό.
Βέβαια πάντα το μίσος και το πάθος για δύναμη επικρατούσε...
Τώρα όμως μας βάζουν καθημερινά απέναντί μας έναν νέο ανύπαρκτο εχθρό,
έχει μονοδρομηθεί η εξέλιξη και κατευθύνεται στο δρόμο του απόλυτου ελέγχου των μαζών (ημών).
Η κυρίαρχη απορία παραμένει...
Τι θα τον κάνουν αυτό τον κόσμο?
Η υπέρ του πολέμου άποψη που ζητάω, είναι αυτή που αντιλαμβάνεται το στόχο.
Αυτόν το στόχο που αδυνατώ εγώ ως απλός άνθρωπος (ενάντιος του πολέμου) να αντιληφθώ.
Ostria νομίζω πως και στο θέμα "what if this was a womans world" είχες πάρει την ίδια θέση...
Και να πω και το κρίμα μου, γράφοντας το θέμα, σκέφτηκα κι εγώ ότι ίσως το γονίδιο του πολέμου να είναι το Υ.
Δεν το έγραψα για να μην προκαλέσω ξεστράτισμα της συζήτησης, αλλά τελικά για ακόμη μια φορά, η σκέψη μου δεν ήταν καθόλου πρωτότυπη.
Πάντως δεν θα άντεχα έναν κόσμο χωρίς άντρες!!!
Dying_Incubus, όντως οι ανδρικοί πληθυσμοί εκδηλώνουν τέτοιες συμπεριφορές σε όλο το ζωικό βασίλειο, με εξαίρεση τον ιππόκαμπο, ο οποίος είναι το μόνο αρσενικό που κυοφορεί...
Ίσως τελικά το να θανατώσεις κάποιον για να επικρατήσεις να είναι πιο δύσκολο όταν έχεις φέρει κάποιον στη ζωή.
Εν πάσει περιπτώσει το θέμα δεν είναι ποιο φύλο είναι περισσότερο πολεμοχαρές φίλε Peronospore και μια δοκιμή χωρίς άντρες θα ήταν μάλλον αδόκιμη.
Το θέμα είναι Γ Ι Α Τ Ι ? ? ?
Μακάρι να εξαλειφτεί αυτό το γονίδιο, χωρίς να εξαλειφτεί και ο αντρικός πληθυσμός, γιατί αυτό θα ήταν εξίσου τραγικό με τον κόσμο μέσα στη γυάλα που φοβάμαι ότι μας περιμένει σε κάποια γωνία.
Για να δούμε...
Υπάρχει απάντηση?
Φιλικά
Ξωτικούλα
Θα αλλάξει η ζωή μας μου είπες...
Δεν άλλαξες όμως εσύ...
quote:Εύλογα τα πρώτα δύο ερωτήματα, αλλά γιατί αυτή η εικόνα στο μυαλό σου?
Τι θα γινόταν τώρα αν υπήρχε όντως γονίδιο "πολέμου" και καταφέρναμε να το εξαλείψουμε; Τι άλλο θα χάναμε μαζί με αυτό και πόσο φυσικός ή αφύσικος θα ήταν ένας τέτοιος κόσμος; (εμένα μου έρχονται στο μυαλό εικόνες μαστουρωμένων που είναι στα hi τους και όλα τους φαίνονται ωραία και αγαπούν τους πάντες και τα πάντα...)
Μόνο οι ναρκωμανείς μπορούν να αγαπούν τους πάντες και τα πάντα?
Η ευφορία έτσι κι αλλιώς παράγεται από την αγάπη και τα ευχάριστα συναισθήματα...
Αλλά ακόμη κι αν εννοείς ότι η εξάλλειψη των αρνητικών παθών οδηγήσει σε μια ευρύτερη τέτοια ευφορική κατάσταση, προς τι η αποστροφή για μια τέτοια πιθανότητα???
Φυσικά θεωρώντας δεδομένο ότι ΚΑΝΕΙΣ πλέον δεν έχει τάσεις κυριαρχίας,
γιατί αν έστω κι ένας έχει τότε ο δρόμος προς την απόλυτη υποδούλωση θα είναι πιο σύντομος από αυτόν που τώρα βαδίζουμε.
Φιλικά
Ξωτικούλα
Θα αλλάξει η ζωή μας μου είπες...
Δεν άλλαξες όμως εσύ...
quote:
Ίσως τελικά το να θανατώσεις κάποιον για να επικρατήσεις να είναι πιο δύσκολο όταν έχεις φέρει κάποιον στη ζωή.
Μπορεί να είναι σωστό αυτό που λές.
Όταν φέρνεις στον κόσμο μια ζωή κι έχεις συνειδητοποιήσει την σημασία και την τεράστια βαρύτητα ενός τέτοιου γεγονότος, μαθαίνεις να σέβεσαι την ανθρώπινη ύπαρξη.
Δεν είναι απόλυτο αυτό βέβαια αλλά έχει μια λογική.
Σε αυτό το σημείο πάντως θα ήθελα να κάνω λίγο τον "δικηγόρο του Διαβόλου"
Εάν όντως υπήρχε αυτό το γονίδιο στον άνθρωπο (το γονίδιο του πολέμου δηλαδή) κι υπήρχε η δυνατότητα εξάλειψης του με διάφορες μεθόδους, πιστεύεις οτι τα αποτελέσματα θα ήταν 100% θετικά?
Εάν υποθέσουμε οτι η τάση για πόλεμο πηγάζει από την θέληση μας για επιβολή, κυριαρχία κι επέκταση του εαυτού μας, μήπως η εξάλειψη του γονιδίου του πολέμου (κι επομένως όλων των προαναφερθέντων αιτίων του), μας κάνει πιο παθητικούς?
Μήπως η τάση για να πολεμάμε, μεταφορικά κυρίως, μας δίνει την ευκαρία να καταφέρνουμε κάποια πράγματα στην ζωή μας?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Από αυτά που έχω δεί Ostria, δεν υπάρχει πιο κτητικό πλάσμα από την γυναίκα
Χεχε αγαπητέ Περονόσπορε θα συμφωνήσω. Είμαστε κτητικές και καταπιεστικές κυρίως ως προς τα πρόσωπα (πχ μάνα και γιός, μεγάλο θέμα). Να διεκρινίσω ότι αυτό δεν ισχύει για όλες τις γυναίκες βέβαια, αλλά είναι ένα υπάρχον φαινόμενο που δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε.
Μετά το παράδειγμα με τις Αμαζόνες που φέρνει ο incubus είναι σαφές. Για να μην μιλήσουμε για την αρχομανία των γυναικών στην Ιστορία.
quote:
Σε τελική ανάλυση αν θέλετε δοκιμάστε το....
Μια απορία έχω: μετά για ποιόν θα στολίζεστε και θα ξεγυμνώνεστε
Αν σου έλεγα ότι θα τα κάναμε για τον εαυτό μας, θα με πίστευες;
Ετσι κι αλλιώς θα συμφωνήσω με την ξωτικούλα
"Πάντως δεν θα άντεχα έναν κόσμο χωρίς άντρες!!!" 
quote:
Ostria νομίζω πως και στο θέμα "what if this was a womans world" είχες πάρει την ίδια θέση...
Και να πω και το κρίμα μου, γράφοντας το θέμα, σκέφτηκα κι εγώ ότι ίσως το γονίδιο του πολέμου να είναι το Υ.
Δεν το έγραψα για να μην προκαλέσω ξεστράτισμα της συζήτησης, αλλά τελικά για ακόμη μια φορά, η σκέψη μου δεν ήταν καθόλου πρωτότυπη.
Μα αγαπητή μου είναι ένα all time classics! LOL
Mόνο που συνήθως το μοναδικό μας επιχείρημα είναι αυτό που λες παρακάτω "Ίσως τελικά το να θανατώσεις κάποιον για να επικρατήσεις να είναι πιο δύσκολο όταν έχεις φέρει κάποιον στη ζωή."
Και αυτό από μόνο του δεν αρκεί.
Εχω την εντύπωση ότι οι γυναίκες έχουμε περιοριστεί (ηθελημένα ή επιβεβλημένα ή και τα δύο) στα "του οίκου μας" και έχουμε αφήσει τα υπόλοιπα στους άντρες.
Αν κληθούμε να αναλάβουμε αυτά τα "υπόλοιπα" ίσως ξαφνιάσουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό.
quote:
Εύλογα τα πρώτα δύο ερωτήματα, αλλά γιατί αυτή η εικόνα στο μυαλό σου?
Μόνο οι ναρκωμανείς μπορούν να αγαπούν τους πάντες και τα πάντα?
Η ευφορία έτσι κι αλλιώς παράγεται από την αγάπη και τα ευχάριστα συναισθήματα...
Αλλά ακόμη κι αν εννοείς ότι η εξάλλειψη των αρνητικών παθών οδηγήσει σε μια ευρύτερη τέτοια ευφορική κατάσταση, προς τι η αποστροφή για μια τέτοια πιθανότητα???
Να σου εξηγήσω τι εννοώ. Προσωπικά πιστεύω ότι όλα είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση. Οταν λοιπόν επιβάλλουμε μια αλλαγή που έρχεται σε αντίθεση με την φύση μας δημιουργούμε ένα τέρας. Εστω κι αν αυτό το τέρας χαμογελάει συνέχεια και μιλάει μόνο για αγάπη. (Εχεις δει το κουρδιστό πορτοκάλι; Κάτι τέτοιο).
Τι αντίληψη λοιπόν θα έχει της ευφορικής του κατάστασης; Μήπως θα είναι σαν ένα προγραμματισμένο ρομποτάκι που τελικά δεν θα μπορεί να νοιώσει τίποτα; Αν δεν έχεις την αίσθηση του αρνητικού πώς μπορεί να έχεις την αίσθηση του θετικού; Και εδώ δεν μιλάμε για μια φυσική εξέλιξη που μας οδηγεί στην αυτογνωσία και εξ ου στην κατανόηση της κατάστασής μας, αλλά για μια επιβεβλημένη.
Και βέβαια αφήνω στην άκρη τα πρακτικά προβλήματα. πχ. για ποιούς λόγους γίνονται οι πόλεμοι; Αν εξαλλειφθεί το γόνιδιο, οι λόγοι θα εξαλλειφθούν επίσης; Οχι βέβαια!
πχ. είναι καλό να μοιράζεσαι το νερό (το απόλυτο αγαθό) με όλους τους ανθρώπους όταν αυτό περισσεύει, όταν δεν περισσεύει τι γίνεται; (Αυτό το παράδειγμα είναι προφανές γιατί το έβαλα, επειδή λέγεται ότι μπορεί να είναι η αιτία των περισσοτέρων πολέμων στο μέλλον).
Ενα πιό απλό παράδειγμα που μου ήρθε στο μυαλό. Αν έχεις μια οικογένεια των 10 ατόμων και η πίττα φτάνει μόνο για να επιβιώσουν οι 5, τι γίνεται;
Απλώς σκέψεις προς συζήτηση. Δεν έχω εντελώς κατασταλαγμένη άποψη.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Edited by - Ostria on 20/01/2006 12:28:05
Κυρίως "Το κουρδιστό πορτοκάλι" με ταρακούνησε πολύ.
Αν και στην περίπτωση αυτή πάλι δυνάμεις καταστολής δημιούργησαν το τέρας και όχι μια πιο ειρηνική θέαση του κόσμου.
Θα μου πέιτε, ποιος είναι τόσο αθώος ώστε να μην εκμεταλλευτεί τέτοιες καταστάσεις?
Αγαπητέ Dying_Incubus πιστεύω πως το ευ-αγωνίζεσθαι είναι αρκετο εφαλτήριο προόδου, η εχθρικότητα και τα αρνητικά συναισθήματα δεν είναι απαραίτητα στοιχεία του αγώνα για την καλυτέρευση.
Πάνω απ'όλα θα συμφωνήσω με την παρακάτω πρόταση της Ostria "Απλώς σκέψεις προς συζήτηση. Δεν έχω εντελώς κατασταλαγμένη άποψη."
Καλό βράδυ σε όλους,
Φιλικά
Ξωτικούλα
Υ.Γ. Θα συνεχίσω κάποια στιγμή που θα διαθέτω περισσότερο χρόνο...
Θα αλλάξει η ζωή μας μου είπες...
Δεν άλλαξες όμως εσύ...
μπορεί όμως να τροφοδοτεί και το πάθος για δύναμη και έλεγχο?
Ακόμη και αν κάτι τέτοιο ισχύει και πάλι αποδεικνύεται η μετάλλαξή του.
Από ανάγκη γίνεται πάθος.
Δεν μιλούμε πια για ένστικτο, αλλά για στρατηγική-νόηση-σχεδιασμό.
Τόση φαιά ουσία που ξοδεύεται ανώφελα με στόχο μοναδικό την καταστροφή.
Η αλήθεια, η ουσία, η γενεσιουργός αιτία είναι πάντα το κέρδος, το συμφέρον.
Πράγματα ποταπά και όχι τόσο (?) συνυφασμένα με τη φύση του ανθρώπου.
Τα ζώα που επιδεικνύουν επιθετική συμπεριφορά, το κάνουν πραγματικά ενστικτωδώς,
μόνο όμως ένα κτήνος σχεδιάζει να κατακτήσει όλο τον κόσμο,
να τον κατασπαράξει,
για να απολαύσει μετά τι?
Έχει μάλιστα εφεύρει τόσες φατρίες που συνενώνουν τα αναλώσιμα στρατιωτάκια,
που τα κάνει να νιώθουν πως υπηρετούν έναν ανώτερο σκοπό,
που ορκίζονται ενωμένοι ενάντια στον "κοινό" πάντα εχθρό.
Αυτά όλα μακράν απέχουν από το ένστικτο της επιβίωσης,
είναι ένα καλά στημένο παιχνίδι με χιλιάδες οπαδούς.
Το δίκαιο της πυγμής.
Ανθρώπινα συστήματα.
Αυτά, τι εξυπηρετούν?
Τι είναι αυτό που γεννά τέτοιες επιθυμίες?
Μοιάζει περισσότερο με κορεσμό, παρά με πείνα.
Αναμένω....
Φιλικά Ξωτικούλα
Θα αλλάξει η ζωή μας μου είπες...
Δεν άλλαξες όμως εσύ...
quote:
Τόση φαιά ουσία που ξοδεύεται ανώφελα με στόχο μοναδικό την καταστροφή.
Η αλήθεια, η ουσία, η γενεσιουργός αιτία είναι πάντα το κέρδος, το συμφέρον.
ΣΥΜΦΩΝΩ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ.
ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΑΛΛΑ
ΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΑΛΛΑ ΠΕΙΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟΥΣ ΟΤΙ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΙΕΡΟ ΣΚΟΠΟ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΟΥΝ .
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΑΥΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΚΥΡΙΟΣ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΜΗΝ
ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΖΩΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΚΑΚΑ ΟΠΩΣ ΠΧ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ .
ΑΠΛΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗΣΤΟΙ ΚΑΙ ΟΣΑ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ.
ΟΠΟΤΕ ΣΑΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΟΛΑ ΔΕΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΤΟ
ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠ ΤΗΝ ΑΠΛΗΣΤΙΑ.
quote:Θα συμφωνήσω με αυτό.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΟΛΑ ΔΕΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΤΟ
ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠ ΤΗΝ ΑΠΛΗΣΤΙΑ
Ίσως τελικά το γονίδιο που ψάχνω και θέλω να αφανίσω (
χιχι!)να είναι το γονίδιο της απληστίας.
Και νομίζω πως, πραγματικά, αυτή η συμπεριφορά του άπληστου είναι που με ενοχλεί τα μέγιστα και όχι σαφώς ένας αγώνας επιβίωσης.
Καλό βράδυ σε όλους,
φιλικά
Ξωτικούλα
Θα αλλάξει η ζωή μας μου είπες...
Δεν άλλαξες όμως εσύ...
Θα υπήρχε εξέλιξη σε οτιδήποτε;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Αληθινός δείκτης του πολιτισμού ετούτου του γραφικού πλέον πλανήτη δεν είναι το επίπεδο του πλούτου ή της μόρφωσης, το μέγεθος των πόλεων, και ούτε η αφθονία των συγκομιδών, αλλά το ήθος των ανθρώπων που ανατρέφει η χώρα. Η κάθε χώρα.
Πρέπει να γίνουμε [η αλλαγή που θέλουμε να δούμε] πόσο μάλλον στο επίπεδο της ειρήνης της ομόνοιας και της ελευθερίας...
[Ο πόλεμος είναι άλλωστε πολιτικός καρκίνος που φθείρει το κορμί και των πιό δυνατών κρατών]...
Γονίδια...
Την ουσιαστικότητα υπηρετεί μόνον η λογική σκέψη που όντας κυρίαρχη των ιδεών δρα κατά κάποιο τρόπο έξω από τον χρόνο, τον αγνοεί, κι αναζητεί το αμετάβλητο κι αναιώνιο την ουσία...
Την λευτεριά σε κάθε μορφή...
Ως τότε με πολέμους ή μη, με γονίδια ειρήνης ή επιθετικότητας η συνείδηση θα ζει, βίο μεγαλειώδη, σε πάθη αρπαγές εχθρότητες κι αποκαλύψεις...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
quote:Και όμως ξωτικούλα, εμφανίζεται η επιθετικότητα στην φύση και στα ζώα. Οι πίθηκοι οργανώνουν ομάδες εξόντωσης άλλων πιθήκων με σκοπό να τους διώξουν από αυτό που θεωρούν περιοχή τους. Τα αιλουροειδή ορίζουν πολύ επιθετικά τον χώρο τους και μονομαχούν για αυτόν. Οι λόγοι: περιορισμένοι πόροι. Τους διεκδικεί ο δυνατότερος...
Δεν μιλούμε πια για ένστικτο, αλλά για στρατηγική-νόηση-σχεδιασμό.
Για παράδειγμα: στην αρχαία ελλάδα οι πλουτοπαραγωγικές πηγές όσον αφορά την καλλιέργεια ήταν πολύ περιορισμένες (λίγες πεδιάδες και φτωχά εδάφη στην πλειοψηφία της χώρας που ήταν ορεινή). Έτσι οι ιθαγενείς αναγκάστηκαν να υιοθετήσουν άλλες μεθόδους για να θρέψουν τον πληθυσμό, όπως το εμπόριο αλλά και τον "επιθετικό" αποικισμό. Το εμπόριο εξασφάλιζε τροφή και ο αποικισμός (σημειωτέον γινόταν σε μέρη που υπήρχαν ήδη ιθαγενείς "βάρβαροι") μείωνε την πληθυσμιακή πίεση. Αν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν ασκούσαν αυτή την πολιτική, σήμερα θα μιλούσαμε πέρσικα, δηλαδή "Φαρσί"!!!
Αν μια πόλη υπερίσχυε στο εμπόριο μιάς άλλης τότε την καταδίκαζε (άθελά της) σε ΠΕΙΝΑ, οπότε ο πόλεμος ήταν φυσικό επακόλουθο.
Μιλάμε δηλαδή για τακτικές ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ καθαρά. Οι άνθρωποι δεν είχαν καμμία άλλη λύση. Το μεμπτό που είναι
Όταν μιλάμε για επιβίωση δεν μπορείς να μιλάς για δικαιοσύνη, ούτε για καλό, ούτε για ηθικό.
quote:Ostria φιλοσοφικό ερώτημα: είναι η εξέλιξη, βελτίωση προς το καλύτερο
Θα υπήρχε εξέλιξη σε οτιδήποτε;
και αν όντως είναι, δεν έχει και κάποιο τίμημα
I'm going to enjoy watching you die, Mr. Anderson.
quote:
Μιλάμε δηλαδή για τακτικές ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ καθαρά. Οι άνθρωποι δεν είχαν καμμία άλλη λύση. Το μεμπτό που είναι Όταν μιλάμε για επιβίωση δεν μπορείς να μιλάς για δικαιοσύνη, ούτε για καλό, ούτε για ηθικό.
ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ Η ΓΙΑ
ΛΟΓΟΥΣ ΚΕΡΔΟΥΣ?.
quote:
Οι πίθηκοι οργανώνουν ομάδες εξόντωσης άλλων πιθήκων με σκοπό να τους διώξουν από αυτό που θεωρούν περιοχή τους. Τα αιλουροειδή ορίζουν πολύ επιθετικά τον χώρο τους και μονομαχούν για αυτόν. Οι λόγοι: περιορισμένοι πόροι. Τους διεκδικεί ο δυνατότερος
ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΖΩΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΥΨΗΛΗ ΜΑΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΗΛΟΣΚΟΤΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ .
ΑΝ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΛΗΣΤΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΚΛΕΨΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΟΥΜΕ.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΣΟΥΜΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΕΣ ΛΥΣΕΙΣ .
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΛΗΣΤΙΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ
ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΑΣ ΚΕΡΔΟΥΣ .
Δεν επικροτώ τον πόλεμο, άσχετα με το τί γράφω παραπάνω. Αλλά κατά την άποψή μου είναι αδύνατο να εξαληφθεί από την ανθρώπινη φύση.
Αυτό που έγραψε η Ostria ισχύει, χωρίς ανταγωνισμό-διαμάχες δεν υπάρχει πρόοδος. Σχεδόν όλα τα μεγάλα τεχνολογικά επιτεύγματα του αιώνα μας έχουν τη βάση τους στον Β παγκόσμιο πόλεμο, αν κάτσεις και το σκεφτείς.
quote:Αν έστω και ένας ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να λειτουργήσει με αυτό το σκεπτικό, η φιλοσοφία αυτή καταρρέει που δείχνει πόσο ουτοπική είναι...
ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΑΣ ΚΕΡΔΟΥΣ .
Αν δεν μπορείς να τον πείσεις τί θα κάνεις δηλαδή?? θα καταφύγεις στην βία??? μα τότε πέφτεις σε φαύλο κύκλο. Ακόμα και η φυλάκιση είναι βία.
quote:Η ψυχολογία σου και η δική μου ελάχιστα διαφέρουν από αυτές των ζώων. Η νοημοσύνη σου απλώς περιπλέκει τα πράγματα και εισάγει καινούριες παραμέτρους στην εξίσωση. Αφού λοιπόν είμαστε τόσο "ανώτεροι" γιατί φοβόμαστε ?. Η φύση του φόβου δείχνει ότι δεν είμαστε φωτισμένα ζώα αλλά δρούμε με βάση την επιβίωση όπως και να την ορίζουμε. Διεκδικούμε "χώρο" όπως και να το ορίζουμε αυτό.
ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΖΩΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΥΨΗΛΗ ΜΑΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΗΛΟΣΚΟΤΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ .
Δεν έχεις παρατηρήσει καμμιά φορά σε ανάμεικτες παρέες ότι τα αρσενικά συμπεριφέρονται προστατευτικά-κτητικά στα θηλυκά της παρέας ??? Την χρειάζονται αυτήν την προστασία ?? όχι βέβαια, τότε όμως γιατί συμβαίνει??
Ο Ηράκλειτος κάποτε είπε "πόλεμος πατήρ πάντων" πόσο δίκιο είχε...
I'm going to enjoy watching you die, Mr. Anderson.