- Αν γνωρίζατε ότι φεύγετε ,τι θα αλλάζατε στην ζωή σας ;;;; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Άντε καλά το αύριο τρώγεται, όμως μια εβδομάδα, ένας μήνας, ένας χρόνος……… ;;;;
Ποιος μας εγγυάται όλους μας το γεγονός αυτό ;;;
Μήπως έχουμε συνηθίσει να το λέμε ,ενώ στην ουσία δεν το γνωρίζουμε.
Αυτή η γνώση ,όπου λείπει , είναι καθοριστική.
Καθορίζει μονότονα, ιδιόρρυθμα (πάντα στον ίδιο τον σκοπό της υλικής επιβίωσης ) τον ρυθμό της καθημερινότητάς μας.
Όπου η γνώση αυτή υπάρχει συνειδητά, αλλάζει το σκηνικό της καθημερινότητάς μας τελείως.
Οι στιγμές βιώνονται , σαν να είναι οι τελευταίες .
Κάθε στιγμή γίνεται μοναδική.
Καμιά φορά σκέφτομαι :
Τι θα έκανα , αν ο γιατρός μου έλεγε ότι, έχω ακόμη 1χρόνο ζωής.
Κάθε ημέρα ,θα προσπαθούσα να κάνω αυτό , που δεν έκανα για αρκετό χρονικό διάστημα στην ζωή μου.
Δεν έζησα συνειδητοποιημένα για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Αυτόν τον σπαταλημένο χρόνο, θα προσπαθούσα να τον ξαναζήσω συνειδητά.
Θα βοηθούσα περισσότερο , τους συνανθρώπους μου.
Θα έκανα το παν, για να πείσω όλους όσους γνωρίζω προσωπικά, να πιστέψουνε στην ζωή μετά τον βιολογικό θάνατο.
Θα κυνηγούσα περισσότερο το ηλιοβασίλεμα & την θάλασσα.
Θα προσπαθούσα να συμφιλιωθώ με όσους έχω τσακωθεί.
Τέλος ,θα προσευχόμουνα περισσότερο.
Αναρωτιέμαι γιατί δεν το κάνω είδη.
Η απάντηση είναι απλή.
Νομίζω ,ότι έχω ακόμη αρκετό χρόνο στην διάθεση μου.
Μέσα μου βαθιά γνωρίζω, ότι δεν είναι έτσι.
Δεν γνωρίζω απολύτως τίποτα και αυτό με ανησυχεί και το έχω για καλό σημάδι .
Όλοι παίρνουμε ως δεδομένο οτι θα υπάρχουμε για πολύ ακόμα, ίσως είναι έτσι η φύση του ανθρώπου.
Προσωπικά θα ζητούσα συγγνώμη από όσους έχω πειράξει κι από τον εαυτό μου επίσης...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Καμιά φορά σκέφτομαι :
Τι θα έκανα , αν ο γιατρός μου έλεγε ότι, έχω ακόμη 1χρόνο ζωής.
Καλημέρα alfa-omega.
Όλοι γνωρίζουμε πως θα πεθάνουμε. Ξέρει κανείς το πότε θα γίνει αυτό ? Ίσως μετά από ένα χρόνο, ίσως μετά από 10 χρόνια, από 20, ίσως όταν ξημερώσει, ίσως μετά από λίγα λεπτά. Τι σημασία έχει ο χρόνος φίλε μου ?
Ό,τι είναι να αλλάξεις λοιπόν, άλλαξέ το ΤΩΡΑ! Δεν υπάρχει πιο κατάλληλη στιγμή...
quote:
Αναρωτιέμαι γιατί δεν το κάνω είδη.
Μην αναρρωτιέσαι. Κάν' το! Γιατί αυτός ο προβληματισμός ? Αφού ξέρεις την απάντηση.
Πολλές φορές οι άνθρωποι αναρρωτιούνται : "Ποια είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνω κάτι ?" ΤΩΡΑ είναι η απάντηση ! Αύριο, ίσως πεθάνεις. 'Η αν τα κατάφερες και παρέμεινες ζωντανός, και αύριο και μεθαύριο, έχει πεθάνει πια αυτό που ήθελες να κάνεις χθες και προχθές.
Ρωτάς τι θα αλλάζαμε. Αυτό όμως προυποθέτει χρονικό περιθώριο. Δεν υπάρχει τέτοιο. Αν νομίζεις πως υπάρχει, τίποτε δεν θα αλλάξεις. Όλο αύριο και αύριο θα λες.
Και μην φοβάσαι τίποτε. Ο θάνατος και ο Διάβολος είναι παντού. Όπως ακριβώς, η ζωή και ο Θεός.
quote:
Αυτόν τον σπαταλημένο χρόνο, θα προσπαθούσα να τον ξαναζήσω συνειδητά.
Δεν είναι σπαταλημένος. Μην τον βλέπεις έτσι. Τίποτε δεν χάνεται. Άσ' τον όμως, πάει, έφυγε, πέθανε. Τι να ξαναζήσεις ? Δεν μπορείς. Ό,τι κι αν κάνεις, ο χρόνος που πέρασε δεν αναβιώνει και δεν αναβιώνεται. Ρίχ' του μια μούτζα, αν σε στενοχωρεί, ρίχ' του ένα χαμόγελο αν σε ευχαριστεί, και κοίτα να ζήσεις και όχι να ξαναζήσεις. Κι αν πεθάνεις, τότε θα μπορείς να πεις στο Χάρο, "Έζησα ρε καργιόλη ! Την ήπια την ζωή, την ρούφηξα ως το μεδούλι, έζησα την κάθε της στιγμή σαν να ήταν η τελευταία μου !" Μα αν δεν έχεις ζήσει, τότε τι θα του πεις ?
quote:
Δεν γνωρίζω απολύτως τίποτα και αυτό με ανησυχεί και το έχω για καλό σημάδι .
Ήδη γνωρίζεις την ανησυχία σου. Ναι, είναι καλό σημάδι. Μην ησυχάσεις και μην βολευτείς ποτέ. Με καμία απάντηση. Ούτε και με αυτήν, την δική μου...
Σε χαιρετώ,
Deva
Edited by - Deva_Parinito on 20/08/2005 01:27:42
quote:
Ποιος μας εγγυάται όλους μας το γεγονός αυτό ;;;
Το ότι θα ζήσουμε ? Κανείς. Αλλά κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί και για το αντίθετο. Το ότι θα πεθάνουμε δηλ. Εδώ είναι το ρεζουμέ...
Αφού τα ξέρεις...
Μόλις χρησιμοποιήσεις την λέξη "σκέφτομαι", μπουμ ! Άσε, μην σκέφτεσαι καλύτερα... ή μάλλον, μην σκέφτεσαι πολύ...
Τι κάθομαι και σου τα λέω τώρα αυτά ?
Άντε, καλό ξημέρωμα και ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα μας σκεπάσει. Το χώμα και το στρώμα. Στρώμα νερού. Αυτές είναι οι εντυπώσεις ενός πνιγμένου...
Ciao tutti!
Edited by - Deva_Parinito on 20/08/2005 01:53:41
λυκοφρον
Το ποσοστό ήταν μικρό βέβαια (νομίζω 1%) αλλά μου είχε κάνει εντύπωση...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Αν γνωρίζατε , ότι φεύγεται ,τι θα αλλάζατε στην ζωή σας ;;;;
το αι σε ε στην καταληξη του ρηματος που σε προβληματιζει 
Πως να φυγει κανεις απο τη ζωη ως Ελλην, αν δεν μαθει πρωτιστως οτι το δευτερο πληθυντικο καταληγει σε Ε ενω το τριτο ενικο σε ΑΙ...;;;
"Τραγικο",οπως λεει και ο καλος μου.)
Ο θανατος;..δεν τον φοβαμαι// πολλες φορες με προσπερασε..ισως ο χρονος μ'ερωτευτηκε και με κρατα εδω...
--ισως δεν εστειλε τον "μαυροφορεμενο φυλακα ..ψυχοβγαλτη" του, με επιτυχια μιας και παντα καταφερνει να μου φανερωνεται σαν τον πητερ σελλερς στο παρτυ---αλλα σε γυναικα
Τι θ'αλλαζα αν...;
Ξερω εναν τυπο //early50// που γνωριζει εδω και χρονια οτι εχει καρκινο και θα πεθανει ...ειναι απο τα πιο χαρωπα ατομα που εχω δει...ειμαι σιγουρη πως κανει το σωστο:...(εντωμεταξυ εχει περασει μια υπεροχη ζωη!)
Αποδοχη-
Ροδο Αμαραντο
cprtght@tm@2005
Edited by - ΑΤΜΑ on 20/08/2005 04:47:47
ΕΙΜΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ.
ΝΟΜΙΖΩ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΜΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΜΟΥ.
Κατά δεύτερον ,σκέφτηκα κάποτε να γίνω δωρητής οργάνων.
Έλεγα μέσα μου :
Αν κάνεις το καλό όσο ζεις, δεν το κάνεις μωρέ και σαν αποθάνεις.
Απολάμβανα είδη το πρωτόγνωρο για εμένα αυτό αίσθημα .
Για φαντάσου έλεγα:
Να αποβιώσω και να χτυπά η δική μου η καρδιά στα σωθικά κάποιου συνανθρώπου μου.
Η ιδέα με ενθουσίαζε.
Όμως μια τηλεοπτική εκπομπή έμελλε να με προβληματίσει , σε αυτόν τον επίδοξο στοχασμό μου.
Ο τρόμος προήλθε από την διαδικασία γνωμάτευσης των γιατρών , για τον βιολογικό θάνατο ενός θνητού.
Άφησε να εννοηθεί, ότι θα μπορούσε , ο υποψήφιος δωρητής οργάνων να είναι βιολογικά νεκρός ,αλλά να μην έχει σβήσει πνευματικά.
Το πρόβλημα ήτανε ο ανθρώπινος εγκέφαλος .
Συμφωνούσανε οι γιατροί, ότι δεν έχει εξιχνιασθεί πλήρως .
Η ιδέα δεν έχει σβήσει ακόμη από το υποσυνείδητο μου.
Υπάρχει ακόμη και θα έλεγα , ότι :
Ίσως περιμένει να την επεξεργασθώ πλήρως.
Μόνο που φοβάμαι να την φέρω στο συνειδητό μέρος του εγκεφάλου μου.
Μπορώ, όμως να προσπαθήσω να το συζητήσω, με όλους εσάς που έχετε θετική , η ακόμη και αρνητική άποψη, για αυτού του είδους την δωρεά.
Ίσως είναι ο καλύτερος τρόπος για να βγω από την άγνοια, στην οποία έχω περιέλθει.
Θα ήθελα πραγματικά να γίνω, δωρητής οργάνων, όμως ο φόβος που προανέφερα, με καθηλώνει.
ΥΓ.
Είναι αργά για να μάθω να χειρίζομαι ορθά το συντακτικό ,της ελληνικής γλώσσας.
Χρησιμοποιώ πρόγραμμα αυτόματου ορθογράφου και ότι προκύψει.
Σε ευχαριστώ όμως θερμά, για την ευγενική σου υπόδειξη, γλυκιά ( στην φαντασία μου ) ΑΤΜΑ.
Ποτέ μα ποτέ...
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
ΕΓΩ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΑΝΑΜΕΝΩ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΩΣ ΟΤΙ ΚΑΛΗΤΕΡΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΑΠΑΛΑΧΘΩ ΑΠΟ ΟΤΙ ΒΑΣΑΝΑ ΦΕΡΕΙ Η ΖΩΗ. ΣΥΝ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ Η ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕΤΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΗΤΕΡΟ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΜΩΣ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΞΕΡΩ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟ ΛΕΩ ΕΓΩ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΕ ΚΑΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ. ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΟΤΙ ΚΑΝΩ ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ
ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΡΑΓΕ???
Τι εστί Θεός? Άνθρωπος αθάνατος.
ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ...
να ζεις σαν ετοιμοθάνατος [μα ετοιμοθάνατος] και να μεγαλουργείς σαν αθάνατος...
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
quote:
Τι θα έκανα , αν ο γιατρός μου έλεγε ότι, έχω ακόμη 1χρόνο ζωής.
Φυσικά, αν έκανε κάτι τέτοιο, το πρώτο πράγμα που θα έκανες θα έπρεπε να ήταν να τον καταγγείλεις για κομπογιαννιτισμό...
Αλλά πέρα από αυτό, φαντάζομαι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον έχει απασχολήσει το συγκεκριμένο ερώτημα. Οι ψυχίατροι έχουν φτάσει σε σημείο να κατατάξουν τις συναισθηματικές αλλαγές του ετοιμοθάνατου, με την έννοια του πάσχοντος από μια ανίατη και θανατηφόρα ασθένεια, προσώπου σε στάδια (άρνηση---θυμός---κατάθλιψη---αποδοχή). Αλλά η ένστασή μου παραμένει : Πώς μπορείς να βάλεις σε καλούπια τους τόσο διαφορετικούς συναισθηματικούς κόσμους γύρω σου; Ίσως ξέρουν κάτι παραπάνω, ίσως κι όχι...Τα ερωτήματα όμως παραμένουν, σκληρά.
Μπορώ εύκολα να απαντήσω ότι θα άλλαζα τη ζωή μου, ότι θα γινόμουν καλύτερος άνθρωπος, ότι θα προσπαθούσα να επανορθώσω λάθη του παρελθόντος κλπ, αλλά πολύ φοβάμαι ότι ένα τέτοιο ισχυρό χτύπημα στην ψυχοσύνθεσή μου μπορεί να είχε ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα, να μ' έκανε σκληρό, απάνθρωπο, επιρρεπή σε εφήμερες απολαύσεις και πολλά άλλα παρόμοια και ανατριχιαστικά. Αλλά και πάλι, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να υποθέτω. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι ίσως η αναμονή του θανάτου είναι για τον κάθε άνθρωπο ο καταποντισμός της προσωπικής του μάσκας. Ίσως τότε αναδύεται και ακτινοβολεί, χωρίς τα περιττά φτιασίδια της πεπερασμένης του διάνοιας, ο πραγματικός του εαυτός...Απογυμνωμένος...Ελεύθερος ίσως. Και πάλι συνεχίζω να υποθέτω.
Και βέβαια, ας μην ξεχνάμε φίλοι μου ότι ο θάνατος δεν έρχεται πάντα με αργό βήμα, δε μας αφήνει πάντα να συνειδητοποιήσουμε την αναπόφευκτη έλευσή του. Υπάρχει και ο ξαφνικός, ο αναπάντεχος και ο σκληρός θάνατος, αυτός που φαντάζομαι πως έχει χτυπήσει πολλών από εμάς την πόρτα και που, ευτυχώς, δεν έχει πάρει μαζί του κανέναν μέχρι στιγμής... Τον έχω δει μπροστά μου κι εγώ εκείνο το βροχερό απομεσήμερο πάνω σε μια κακοφτιαγμένη εθνική οδό. Και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι, όχι, η ζωή μου δεν πέρασε μπροστά απ' τα μάτια μου σαν ταινία. Ειλικρινά, εκείνη τη στιγμή της συνειδητοποίησης ότι μπορεί την επόμενη στιγμή μπορεί να μη ζω, το μυαλό μου ήταν απολύτως ΚΕΝΟ. Ούτε τρόμος, ούτε έκπληξη, όυτε τίποτα! Ένα απόλυτο κενό καθώς ο κόσμος ολόκληρος περιστρεφόνταν γύρω μου. Και, αν και κάποιος θα φανταζόταν ότι μπορεί εκείνο το γεγονός να με άλλαξε, να με "ταρακούνησε" κάπως, εγώ συνέχισα τη ζωή μου κανονικά. Δεν ξέρω αν κάποιοι από εσάς το χαρακτηρίσουν αυτό "αναισθησία", αλλά προσωπικά δεν ένιωσα καμία ανάγκη να αλλάξω ο,τιδήποτε...Ίσως γιατί δεν μετανιώνω για ο,τιδήποτε. Ίσως πάλι γιατί διακρίνω μια ματαιότητα σε όλη αυτήν την πάλη με τον προαιώνιο εχθρό μας, το θάνατο, κι έχω αποδεχτεί να ζω με το φόβο του ως κάτι το φυσιολογικό. Εξακολουθώ να υποθέτω και να ψάχνομαι.
(Πολύ όμορφο το μακάβριο θέμα σου, alfa-omega
)
"Ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή".
Ζήσε τη στιγμή!
Και θα τραγούδαγα στον Χάρο όσα γουστάρω πιό πολύ.
Φαντάζομαι θα πέθαινα ελεύθερη, γενναία, ζητώντας συγνώμη από όσους πόνεσα αν τους πλήγωσα, και πετώντας γιά άλλες ...πολιτείες γαλαξίες κόσμους.
Δεν φοβάμαι το θάνατο. Η ζωή με προβληματίζει...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
Αυτό που με φοβίζει είναι η ανάμνηση που θα έχουν οι άλλοι για μένα.
Κι αυτό νομίζω πως θα μας έκανε πολύ καλύτερους ανθρώπους όλους αν μας φόβιζε...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Τι θα έκανα , αν ο γιατρός μου έλεγε ότι, έχω ακόμη 1χρόνο ζωής.
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!
ΓΙΑ ΣΚΕΨΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΟΤΙ ΣΕ ΨΑΧΝΕΙ 12 ΜΗΝΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΠΕΙ!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ
θυμηθηκα εν'ανεκδοτο ...(ποσο καλα το θυμηθηκα ειναι αλλο θεμα.Ρ)
Ενας τυπος ειδε στο υπνο του ενα φιλο του που επαιζαν παλια στο ιδιο συγκροτημα...
Τι κανεις πως περνας εκει πανω;--ρωταει ο πρωτος..
--Εχω νεα να σου πω καλα και ασχημα...--λεει ο δευτερος..--απο που ναρχισω!
--Αρχισε απο τα καλα--λεει ο πρωτος..
--Καθε Σαββατο εχουμε συναυλιες!Εχω μαλιστα συναντησει τον Μπομπ, τον Τζιμ ..
--Και τα Ασχημα;--ρωταει ο πρωτος..
---Παιζεις το Σαββατο..
Ατμα..σε ελευθερη ..αποδοση...
υγ..ποτε δεν ειναι αργα! Α-Ω...
ομως..αλλο η γραμματικη --πουεντοπισα και το εχμ..προβλημα--και αλλο το συντακτικο..--που τα πας μια χαρουλα
//thanx+για τη φιλοφρονηση.."Δια τι να το κρυψομεν αλλωστε" που λεει και ..ο Δρακουμελ
cprtght@tm@2005
quote:
15 ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΦΥΛΑΤΤΕΣΘΕ ΑΠΟ ΤΗΣ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣ ΔΙΟΤΙ ΕΑΝ ΤΙΣ ΕΧΗ ΠΕΡΙΣΣΑ Η ΖΩΗ ΑΥΤΟΥ ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ ΑΥΤΟΥ
16 ΕΙΠΕ ΔΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΛΕΓΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΙΝΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΗΥΤΥΧΗΣΑΝ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ
17 ΚΑΙ ΔΙΕΛΟΓΙΖΕΤΟ ΕΝ ΕΑΥΤΩ ΛΕΓΩΝ ΤΙ ΝΑ ΚΑΜΩ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΥ ΝΑ ΣΥΝΑΞΩ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΜΟΥ
18 ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΤΟΥΤΟ ΘΕΛΩ ΚΑΜΕΙ ΘΕΛΩ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΑΣ ΑΠΟΘΗΚΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙ ΜΕΓΑΛΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΞΕΙ ΕΚΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΜΟΥ
19 ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΕΙΠΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΜΟΥ ΨΥΧΗ ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΘΑ ΕΝΑΠΟΤΕΤΑΜΙΕΥΜΕΝΑ ΔΙ ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ ΑΝΑΠΑΥΟΥ ΦΑΓΕ ΠΙΕ ΕΥΦΡΑΙΝΟΥ
20 ΕΙΠΕ ΔΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΦΡΟΝ ΤΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΝΥΚΤΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΣΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΣΙΝ ΑΠΟ ΣΟΥ ΟΣΑ ΔΕ ΗΤΟΙΜΑΣΑΣ ΤΙΝΟΣ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΕΙΣΘΑΙ
Αν το εφάρμοζαν οι παπάδες, η Ελλάδα θα ηταν ΠΟΛΥ πλούσια χωρα.... αλλά δυστηχώς αυτοί θέλουν ενάμιση δις για τα ... γεράματά τους!
Πολύ ωραία ερώτηση πάντως... υποθέτω πως αν ήξερα ότι θα φύγω άμεσα, θα ασχολούμουν λιγότερο... με τα forums
για να πάρεις απαντήσεις απο την ερώτησή σου. Η
ερώτηση όμως αυτή αναιρεί οτι θα ζείς για να πάρεις
και απάντηση σε κάποιο χρονικό διάστημα στο μέλλον.
1 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ, 1 ΛΕΠΤΟ, 1 ΜΕΡΑ, 1 ΜΗΝΑ, 1 ΧΡΟΝΟ,
10 ΧΡΟΝΙΑ, 90 ΧΡΟΝΙΑ το topic πχ. θα υπάρχει (!)
εσύ όχι για να δείς τις απαντήσεις του...
Έτσι η απάντησή μου είναι
Τί θα άλλαζες αν γνώριζες οτι φεύγοντας δεν θα
προλάβεις να αλλάξεις αυτό που θές όταν το θές;
γι'αυτό ο Murphy έγινε και διάσημος...