- Αν γνωρίζατε ότι φεύγετε ,τι θα αλλάζατε στην ζωή σας ;;;; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
ΕΓΩ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΑΝΑΜΕΝΩ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΩΣ ΟΤΙ ΚΑΛΗΤΕΡΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΑΠΑΛΑΧΘΩ ΑΠΟ ΟΤΙ ΒΑΣΑΝΑ ΦΕΡΕΙ Η ΖΩΗ. ΣΥΝ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ Η ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕΤΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΗΤΕΡΟ. ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ.
ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ, ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ.
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΨΗΣ, ΟΤΙ ΑΜΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΠΩΣ ΥΓΙΗΣ (ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ) ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΜΙΑ ΑΠΙΘΑΝΗ ΖΩΗ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΣ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΕΓΩ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΩ ΠΟΤΕ ΑΝΑΠΗΡΗ.
quote:Αχ!!!Σοφά λόγια. Ο χρόνος που έχουμε γιά την προσωπική μας ολοκλήρωση ίσως να είναι εξαιρετικά περιορισμένος. Σε αυτή τη ζωή πόσο εύκολο είναι να νιώσεις ασφάλεια, να αναπτυχθείς και να αναγεννηθείς μέσα από τις στάχτες σου; ΄Ισως αν στεφόμαστε από τις υλιστικές στις πνευματικές αναζητήσεις κάτι να άλλαζε. Δεν λέω. Ο θάνατος πάντα τρομάζει. Είναι το άγνωστο. Υπάρχει απροθυμία ή αδυναμία να αντιμετωπιστεί αυτό το άγνωστο. Πολλοί κουρνιάζουν στο βολικό τους παρόν αδιαφορώντας γιά το απρόβλεπτο μέλλον. Η ζωή όμως μοιάζει με μιά γέφυρα κάτι φορές, που ίσως και να τρίζει. ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΠΟΤΕ ΠΙΣΩ. ΄Εχουμε οδηγό την εσωτερική δύναμη, να αντιμετωπίσουμε αυτό το ταξίδι της ζωής και την ικανότητα να αγωνιζόμαστε. ΄Οτι κι αν τύχει. ΄Οσο γιά το θάνατο. Είναι αναπόφευκτος. Σε μιά άλλη ζωή τα υπόλοιπα.... ΄Οτι, όσα έμειναν στη μέση.
Ούτε εγώ φοβάμαι τον θάνατο, Αφροδίτη μου!
Αυτό που με φοβίζει είναι η ανάμνηση που θα έχουν οι άλλοι για μένα.
Κι αυτό νομίζω πως θα μας έκανε πολύ καλύτερους ανθρώπους όλους αν μας φόβιζε...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
Επιπλέον θα είχα τον απαραίτητο χρόνο για να προετοιμάσω τα δικά μου άτομα για αυτό.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Πολλές φορές ρωτάω τον εαυτό μου :
Φοβάσαι τον θάνατο ;;;
Η απάντηση σχετίζεται πάντοτε άμεσα , με τα τελευταία μου βιώματα.
Αν μέσα στην ψυχή μου, κυριαρχεί το συναίσθημα , τότε :
Λέω κατάμουτρα στον θάνατο :
Μολών λαβέ.
Αν κυριαρχεί η λογική και ο ορθολογισμός τον φοβάμαι.
Όταν κάποια στιγμή στο παρελθόν, αίσθημα & λογική ενώθηκαν μέσα μου και συνεργάσθηκαν άρτια κατάλαβα ότι :
Τον θάνατο δεν πρέπει να τον θωρώ ως είναι σημείο αναφοράς για να μετρήσω τον φόβο μου ,αλλά ως μονοπάτι γνώσεως .
Βλέποντας τον πατέρα μου , που είναι διαβητικός και έχει χάσει το φως του, συμμετέχω στον πόνο του.
Είτε το θέλω είτε όχι, οι φοβίες του με επηρεάζουνε.
Προσπαθώ να έχω καλή ψυχολογία για να μπορεί να παίρνει λίγη θετική ενέργεια.
Όταν δεν την έχω, κάθομαι δίπλα του και του λέω :
-Προσευχήσου πατέρα. Μαζί του προσεύχομαι και εγώ, με όλη την δύναμη της ψυχής μου.
Φίλε durden_alie Χαίρομαι ειλικρινά, που γνωρίζεις την ψυχοσύνθεσή σου.
Αυτή η γνώση αποτελεί και για εμένα, ίσως τον ποιο σημαντικό παράγοντα για την εξυγίανση του εσωτερικού μου κόσμου.
Εδώ και αρκετό καιρό δεν κάνω τίποτε άλλο :
Συμμαζεύω όσο μπορώ τα αρχεία της μνήμης μου . Προσπαθώ να πετάξω τα περιττά και να κρατήσω μόνον τα χρήσιμα.
Στην διαδικασία αυτή προσπαθώ να τα αξιολογήσω, συγκρίνοντας τα με αυτά που έχω βιώσει και συνειδητοποίηση μέχρι σήμερα.
Δύσκολη διαδικασία, γιατί κάποια πράγματα φτάνουνε μέχρι το υποσυνείδητο.
Φίλε Dying_Incubus ,πιστεύω ότι μπορούμε να προαισθανθούμε τον θάνατό μας.
Αυτή η πίστη μου , εμπεριέχει κάποιες βιωματικές εμπειρίες.
Στο παρελθόν, είχα κάποια άσχημα προαισθήματα, που επαληθευθήκανε στο άμεσο μέλλον .
Ο δρόμος που με οδήγησε , σε αυτές τις προαισθήσεις, είναι η αναζήτηση του θείου πνεύματος εντός μου.
Αυτό το εκτιμάω έτσι, γιατί ποτέ πριν στο παρελθόν, δεν τις είχα.
Παιδιά , είχε κανένας παρόμοιες εμπειρίες ;;;
quote:
Φίλε Dying_Incubus ,πιστεύω ότι μπορούμε να προαισθανθούμε τον θάνατό μας.
Αυτή η πίστη μου , εμπεριέχει κάποιες βιωματικές εμπειρίες.Στο παρελθόν, είχα κάποια άσχημα προαισθήματα, που επαληθευθήκανε στο άμεσο μέλλον .
Φίλε μου, κι εγώ έχω τάδε βιώματα κι ο καθένας μας.
Όλοι τραβάμε πρός τον προσωπικό μας Γολγοθά και πρέπει να τον υπομείνουμε.
Κι εγώ είχα κάποια άσχημα προαισθήματα στο παρελθόν για κάποια άτομα και δυστυχώς επαληθεύτηκαν στη χειρότερη τους μορφή...
Ελπίζω να αντλείς δύναμη από όπου μπορείς εσύ να βρείς εσύ την πηγή της.
Ένα άτομο το οποίο βρίσκει δύναμη όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για κάποιον άλλον, είναι δυνατός 2 φορές...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
"Θεε μου κι ας ήξερα ποια μέρα θα πεθάνω
και του θανάτου μου γενέθλια να κάνω..."
Αν όμως αυτό ήταν σχετικά νωρίς, τότε θα οδηγούσε σε 'τρελές' αλλαγές στη ζωή μας...
Πχ. αν κάποιος ήξερε ότι πεθαίνει σε 1-2 μέρες ή σε καμιά βδομάδα, νομίζετε ότι θα σηκωνόταν να πάει στη δουλειά του?
Θα ένιωθε απεριόριστη ελευθερία να κάνει ότι του κατέβει (να πάει διακοπές, να πάρει δάνειο 10.000 Ευρώ, να κλέψει, να σκοτώσει, να κάνει οτιδήποτε) αφού ουσιαστικά δεν θα υπήρχε ο χρόνος για να "πληρώσει" τα σπασμένα!
Από την άλλη εγώ δεν πιστεύω ότι υπάρχει ο φόβος του θανάτου.
Κανείς δεν φοβάται τον θάνατο αυτόν καθεαυτόν, αλλά τα "περί του θανάτου",όπως πχ τον τρόπο που θα έρθει: αν είναι επώδυνος, αργός και βασανιστικός, αν είναι απότομος, βίαιος, ήρεμος, κλπ. Και επίσης σκέφτονται περισσότερο τον αντίκτυπό του στους άλλους (σύζυγο, παιδιά, συγγενείς, φίλους, κλπ).
Ο θάνατος όμως σκέτος, ως απομονωμένο γεγονός σε τι να σε φοβήσει?
Δεν τον φοβάμαι και δεν βλέπω και κάποιο λόγο να γίνεται αυτο...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Αν όμως αφορά και εμάς άμεσα η έμεσα ,ως άτομα που συμμετέχουμε σε μια ομαδική κοινωνία, θα ήθελα να σε παρακαλέσω να το κάνεις.
Ίσως προκύψει κάτι χρήσιμο ,για κάποια μέλη, ελπίζω και για εμένα.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.