- Περί Έρωτος ο Λόγος - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα
κι έλεγα θα'ρθει απόψε απ'τα νερά
κι από τα δάσα
Θα'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει φώτα και βροχή
το νιο φεγγάρι
Και να το καθισμά σου συγυρνώ
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα
και να μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα
Πως να θα μείνει ο κόσμος με το μπά
που μ'έλεγε τρελόν πως έιχα γίνει
καπνός και τάχας σύγνεφα θαμπά
προς τη σελήνη
Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ
κίνησα να σε βρω στο δρόμο ωιμένα
μα εσκούνταφτες όπου εσκούνταφτα χρυσή
κι εσύ με μένα
Τόσο πολύ μ'αγάπησες κυρά
που άκουα σιπλά τα βήματά μου
Πάταγα 'γω στραβός μες στα νερά
κι εσύ κοντά μου
στίχοι -> Γιάννης Σκαρίμπας
είναι γιατί τα μάτια σου δε με θωρούσαν πάντα"
Πωλ Ελυάρ
Η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.
T.S.Eliot
Κι'αν κλαιει τις νυχτες ουρανε μου ενα παιδι μοναχο σκυψε επανω του και παρτου ωσαν τα ψιχουλα του αρτου το πρωτο δακρυ μην χαθει.
ο δικός μου ουρανός να σε φωνάζει και εσύ τιποτα μονο σιωπή
κράτησα λοιπόν κάτι για μένα όχι πολλά
έμαθα να ζώ χωρίς εσένα , χωρίς φτερά
Όσες λύπες κι αν ερθουν τις πετάω μα εκείνο που με καίει πιο πολύ
Είναι όταν λέω σ'αγαπάω χάνεται η φωνή μου στη βουή.
ηταν να'βρω το ονειρο μου
να το βρω και να το χασω
κ'ουτε πια που θα το φτασω
Μια στιγμη περασε μπρος μου
κι'ηταν η χαρα του κοσμου
η χαρα που μας ματωνει
σαν οι πιο μεγαλοι πονοι
ονειρο γλυκο και ξενο και
παντοτεινα χαμενο σε κρατω στο νου μου
ακομα σαν τριανταφυλλο στο στομα
περασες οπως περνουνε οσα δεν θα ξαναρθουνε
σε κρατω στο νου μου ακομα σαν τριανταφυλλο στο στομα.
΄
Ο έρωτας
Το αρχιπέλαγος
Κι η πρώρα των αφρών του
Κι οι γλάροι των ονείρων του.
Στο πιο ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει
Ένα τραγούδι.
Ο έρωτας
Το τραγούδι του
Κι οι ορίζοντες του ταξιδιού του
Κι η ηχώ της νοσταλγίας του.
Στον πιο βρεμένο βράχο της η αρραβωνιαστικιά προσμένει
Ένα καράβι.
Ο έρωτας
Το καράβι του
Κι η αμεριμνησία των μελτεμιών του
Κι ο φλόκος της ελπίδας του.
Στον πιο ελαφρό κυματισμό του ένα νησί λικνίζει
Τον ερχομό.
Οδυσσέας Ελύτης
|
|
|
|
"Blessings of the state, blessings of the masses."
Valnta + THX1138
΄Ετσι δεν το είπες;
Πάνω στα χείλη σου
ζωγραφίζω
τριαντάφυλλα του Μάη,
μ΄ένα φιλί
σου ανοίγω τις πόρτες
του κόσμου
γιά να θυμάσαι
πως η μάχη γιά τη ζωή
είναι ευκολότερη όταν
την δίνουν δύο μαζί.
Πέρασμα στο φως.
΄Ετσι δεν το είπες;
Α.Ρ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
never reaching the end.
Letters I 've written
never meaning to send.
Beauty I 'd always missed
with these eyes before
just what the truth is
I can' t say anymore..
'cause I love you
yes,I love you
oh,how I love you.
Gazing at people,
some hand in hand.
Just what I 'm going through
they can' t understand.
Some try to tell me
thoughts they cannot defend
just what you want to be
you will be in the end.
And I love you
yes,I love you,
oh, how I love you...
]ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ Ο ΛΟΓΟΣ,ΚΑΛΗΜΕΡΑ
Τα δάχτυλά σου,
ανάμεσα στα μαλλιά μου.
Γλυστρώντας τα χέρια στα μαλλιά μου
μοιράζεις ανθούς
χρυσανθέμων
φίλεψες την αγάπη
απ΄το φωτεινό αμπέλι της ζωής σου
ψυχή μου
κρυφή μουσική αλχημεία.
Βουίζει ο κόσμος
γνέφει στον αερολιμένα των σιωπών.
Είσαι εδώ.
Μα πάντα δεν ήσουν;
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΛΠΙΔΕΣ ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ
ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΝΟΔΟΥ ΠΙΑΝΟΝΤΑΣ
ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ ΦΩΤΟΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
Δεν ήξερε πώς με νερό τούτη η φωτιά δε σβήνει;
- Ζηνόδοτος
"Beautiful thing, the destruction of words."
Valnta + 1984
μέσα στου ποταμιού τις όχθες
και στα στήθια της Λολίτας
Από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά
Γυμνή η νύχτα τραγουδάει
πάνω στου Μάρτη τα γιοφύρια
Λούζ’ η Λολίτα το κορμί της
με νάρδους και γλυφό νερό
Η νύχτα, από πιοτό και ασήμι
λάμπει ανάμεσ’ απ’ τις στέγες
Ασήμι από ρυάκια και καθρέφτες
απ’ τ’ άσπρα πόδια σου πιοτό
bitch and bites
Ενα έψιλον ένα ωμέγα
όρθιο στήθος πλαγινό
κι ανάμεσά τους του νερού το ρο
ρυάκι ρότα λίγο απ` τ` αρμυρό
του κόσμου οι κήποι
λίγο απ` τη λύπη
μα μπόλικο από ςίγμα τελικό
Για την αγάπη γκρέμισα πολλές φορές τα τείχη μου.Ποτέ δεν τα ξανάφτιαξα όπως ήταν.SokZ
"...Στο άσχημο έρως δεν κατοικεί.
Ενώ πριν, όπως ανέφερα και στην αρχή, συνέβαιναν πλήθος αγριότητες
μεταξύ των θεών, όπως λέγουν , αφού βασίλευε η Ανάγκη.
Αφ' ότου όμως εμφανίστηκε ο θεός αυτός, από τον έρωτα προς κάθε τι ωραίο,
έχει δημιουργηθεί κάθε καλό και στους θεούς και στους ανθρώπους.
Μ' αυτό νομίζω, Φαίδρε, ο Έρως πρώτα ο ίδιος καθώς είναι ωραιότατος
και τελειότατος, έγινε κατόπιν πρόξενος και στους άλλους
άλλων αναλόγων χαρισμάτων.
Μου έρχεται δε και κάτι έμμετρα να προσθέσω, ότι αυτός είναι που δημιουργεί
στους ανθρώπους ειρήνη,
στα πελάγη γαλήνη,
κι απανεμιά.
Τους ανέμους κοιμίζει,
στα θλιμμένα χαρίζει
ύπνο κορμιά.
Αυτός είναι, που την εχθρότητα μας αφαιρεί, με οικειότητα μας πλημμυρίζει,
αυτός ορίζει να κάνουμε μεταξύ μας όλες τις παρόμοιες συγκεντρώσεις
και πρωτοστάτης βαδίζει στα πανηγύρια, τα χοροστάσια, τις τελετές.
Εξασφαλίζει μειλιχιότητα, αγριότητα εξαφανίζει.
Δώρα χαρίζει της ευμενείας, δώρα αρνείται της δυσμενείας.
Στοργικός, μαλακός. Των σοφών το θέαμα, των θεών το καύχημα.
Ζηλευτός στους αμετόχους, θησαυρός για τους κατόχους.
Της Απολαύσεως, της Ανέσεως, της Ευμαρείας, των Θελγήτρων, της Λαχτάρας.
Του Πόθου πατέρας.
Αγρυπνεί για τους καλούς. Αδιαφορεί για τους κακούς.
Σε κάθε κόπο, σε κάθε φόβο, σε κάθε πόθο, σε κάθε λόγο βοηθός, πολεμιστής,
συμμαχητής και σωτήρας τέλειος.
Όλων μαζί των θεών και ανθρώπων στόλισμα. Οδηγητής πανέμορφος, πανίσχυρος.
Αυτόν ν' ακολουθεί χρεωστεί ο κάθε άνθρωπος μ' αρμονικά υμνολογήματα,
να ενώνει τη φωνή του στο τραγούδι του,
που τραγουδά, και των θεών και των ανθρώπων όλα τα στήθη σαγηνεύει.."
Πλάτωνος Συμπόσιον
"Are you now, or have you ever been? "
Valnta + THX1138
Κόρη του κοσμικού ματιού, έτσι λες,
κι εσύ ο άρχοντας,
των άστρων;
Μα ναι και όχι μόνο...
Τις νύχτες με σκορπάς
στις σπείρες ενός γαλαξία
ανάμεσα σε δισεκατομμύρια άλλα συστήματα
φωτιά ακτινοβολία εκρήξεις
βαρυτικά κύματα δυνάμεισ ενοποιημένες θαρρώ...
Κι εσύ το ωραιότερο από τα σαρανταπέντε φεγγάρια του Κρόνου.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
ΕΝΔΟΡΑΜΑΤΙΚΑ... Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
Κόρη του κοσμικού ματιού, έτσι λες,
κι εσύ ο άρχοντας,
των άστρων;
Μα ναι και όχι μόνο...
Τις νύχτες με σκορπάς
στις σπείρες ενός γαλαξία
ανάμεσα σε δισεκατομμύρια άλλα συστήματα
φωτιά ακτινοβολία εκρήξεις
βαρυτικά κύματα δυνάμεισ ενοποιημένες θαρρώ...
Κι εσύ το ωραιότερο από τα σαρανταπέντε φεγγάρια του Κρόνου.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
ΕΝΔΟΡΑΜΑΤΙΚΑ... Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.