- Ετυμολογία - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

1)"Αρά". Σημάινει προσευχή. Όταν κάνεις "αρά" κατά κάποιου, κάνεις κατάρα...
2)"Αδης".από το στερητικό α+(F) ιδείν. Άιδης=Άδης.(γι' αυτό και κάτω από το Α παίρνει υπογεγραμμένη(είναι το "ι" που έφυγε).
Δηλαδή εκέι που δεν μπορέις να δεις. Όταν πας στον Άδη ούτε σε βλέπουν ποτέ ούτε εσύ βλέπεις.
3)"Κήρ" είναι η Θεά του ολέθρου. μη+κήρ=δεν υπάρχει όλοεθρος.
μήκηρ=μάκαρ(δωρικά), γι αυτό και ο "Μακαρίτης..." -(δεν έχει όλεθρο πλέον, ότι ήταν να πάθει το έπαθε...)
4)΄"Πήγνυμι"=στερεώνω. Στα Δωρικά λέγετι "πάγνυμι"-(το "η" μετατρέπεται σε "α"). Από εκέι βγαίνει ο "πάγος".
"Άρειος Πάγος", είναι ο βράχος κάτω πό την Ακρόπολη αφιερωμένος στον Άρη.
5)Κέλαδος=Θόρυβος. Εν+κέλαδος=εγκέλαδος.
6)Ούλος λάμπει=Όλος λάμπει=Όλυμπος
7)Εν+τροπή=εντροπή=ντροπή(τρέπομαι στον εαυτό μου)
8)Κύω=φουσκώνω, Εν+κύω=φουσκώνω από μέσα= έγκυος
9) κάποιος έδωσε έναν άλλο ορισμό για το "υποβρύχιο". Εγώ ξέρω ότι "Βρυξ" λεγόταν η θάλασσα με μηδέν μποφωρ. Όταν το πλοίο είναι κάτω από την "βρύχα", τότε έχουμε το υποβρύχιο
10)Τουρτουρίζω. Βγαίνει από τα "Τάρταρα", που είναι το πιο σκοτεινό και παγωμένο μέρος που υπάρχει.

quote:

---

Φίλη Άτμα.. σε χαιρετώ..:)

Θυμήθηκα...Κάπου κάπως κάποτε.. έπεσε στην αντίληψή μου πως η λέξη Μαγειρική έχει σχέση με την λέξη Μαγεία... και μου είχε φανεί πολύ -μαγικό..!!!!!

Εύλογο θα ήταν εάν θα μπορούσε κάποιος να το επαληθεύσει...

Μοζ, τί λέει ο Δορμπαράκης?

---

Namaskar!
Simoril, καλομ ,καιρους εχουμε να τα πουμε!...

σου αρεσει η μαγειρικη; για μενα ειναι οντως σκετη μαγεια..
)ανευ ξορκιων αφου γινομαι παντα ολα τα υλικα για να εχω το αριστο αποτελεσμα.)

Σημ.: οσα λημματα εδωσα ειναι απο το λεξικο που ανεφερει ..το Μ(αγικο)Οζ..αυτο του Δορμπαρακη.) ημουν *τριτοδεσμιτισσα*--οπως λεγαμε στο παρελθον--ακου λεει εγινε παρελθον το παρελθον!---
οποτε ητο το δεξι μου...χερι(πως λεμε..το αριστερο μου ποδι...ενα κατι)

εχμ...επανερχομαι σε λιγο με το πεστο κι εγινε νο2...(ΜΑ-γεια)

satyat nasti pari dharmah!

cprtght@tm@2005

Edited by - ΑΤΜΑ on 06/07/2005 01:46:24

(((±_±)))

παραληπομενα..:

Τα Παραγωγα της λεξης ΜΥΘΟΣ (απο το πιο προηγουμενο ποστ μου)
--
Μυθεομαι,μελλ.-ησομαι,λεγω ομιλω,λεγω τι,λεγω περι τινος,διηγουμαι,εκφερω,προφερω,λεγω εμαυτον,σκεφτομαι(απολ.με αιτιατ., διπλην αιτιατ., αιτιατ και δοτ.)με απαρ. λεγω οτι,διατασσω να,μυθευομαι,γινεται λογος περι τινος,φημη υπαρχει οτι,μυθιζω,δωρ. μυθισδω,μυσιδδω,λεγω,διηγουμαι,Μυθικος,η.ον,μυθικος,μυθωδης.
Συνθετα εκ του μυθος:μυθογραφος,ο,(γραφω),ο γραφων μυθους,Μυθολογευω(λεγω),διηγουμαι λεπτομερως,Μυθολογος,ο(λεγω),ο διηγουμενος μυθους,αρχαιας παραδοσεις(οθεν:μυθολογεω,μελλ. -ησω,λεγω μυθους,μυθικας διηγησεις,διηγουμαι ως μυθον η μυθικον διηγημα,μυθολογω,πλαττω με φαντασιαν,διηγουμαι,συνομιλω,παθητ.. λεγεται,παραδιδεται,μυθολογειται,εκ δε τουτου:μυθολογημα,το,μυθικη διηγησις η περιγραφη,μυθολογητεον=δει μυθολογειν,μυθολογια,η,το διηγεισθαι μυθους,παραδοσεις,παλαιας ιστοριας και εξ αυτου:μυθολογικος,η,ον,εμπειρος εις τα της μυθολογιαςΜυθοποιος,ον(ποιεω),ο πλαττων μυθικας διηγησεις,μυθωδης,ες(ειδος),ομοιος μυθω--δοτ--,μυθικος.

cprtght@tm@2005

[<αρχ. /αμωμος < 'α στερητ. + μ[ωμος (= ψόγος)]
-η, -ο επίθ. (Κ -ος, -ον) άμεμπτος, άψογος, ανεπίληπτος
ψόγος=(ο) ουσ. μομφή, κατάκριση, αποδοκιμασία

[<αρχ. ψοφοδεής < ψόφος (= υπόκωφος θόρυβος) + δείδω (= φοβούμαι)]
-ής, -ές επίθ. που τρομάζει με τον παραμικρό κρότο, λιγόψυχος, φοβητσιάρης

Ανοίξτε κανένα λεξικό βρε παιδιά.....Το θέμα πεινάει..Θέλει να φαί

Έχεις δίκιο... πρέπει να το ταίσουμε:

Έχουμε και λέμε:

1.ΗΡΑ. πιθανόν μια εκδοχή να είναι αναγραμματισμός της λέξης αήρ(αέρας).Δεύτερη εκδοχή η πιθανότερη είναι ΗΡΗ (ΑΤΤ)να σημαίνει ηρωίς +δηλαδή υπερασπίστρια αυτή που φυλάει την πόλη.
Ηρα :η ώριμη για γάμο.σανσκριτικά =var=ουρανός.

2.ΑΡΗΣ. ηχητικά σχετίζεται με τη λέξη «αρά» (κατάρα ) που σημαίνει πόλεμος
Άρης :πόλεμος ,μάχη.
Αρη: «η καταστροφή ,όλεθρος , βιαιοπραγία.»
Αρημένος: «βασανισμένος από τον πόλεμο»
Αρειος: «πολεμικός»

3.ΕΡΜΗΣ. Είναι ο αγγελιαφόρος των θεϊκών θελήσεων.
Αυτός επινόησε δηλαδή «εμίσατο» το είρειν.
Το «είρειν εμήσατο» Ειρ-εμης δηλαδή ΕΡΜΗΣ, στα σανσκριτικά «SARAMEJAS»αυτός που ερμηνεύει τις θεϊκές θελήσεις.

4.ΑΙΟΛΟΣ. Από το αω-αημι-αιολος σημαίνει πνέων , ταχύς,περιτρυγυρίζων.
Ο Ήλιος στη Δωρική ονομάζεται «άλιος» επειδή συναθροίζει αλίζει
τους ανθρώπους.

(Σημείωση: Μήπως και το Αλιεύς παράγεται από εκεί αφού και αυτός "αλίζει" μαζεύει τα ψάρια; ΤΗΟΤΗ)

Κατά τον Πλάτωνα «αιόλει» σημαίνει στρέφει κινεί.

5.ΗΡΑΚΛΗΣ.Από το Ηρα και κλειώ =επαινώ , κλέως =δόξα.
Κατά μια άλλη εκδοχή Ηρανος =προστάτης ,μεταφορικά ίσως προστάτης ήρωας ή ηρώων.

6.ΑΠΟΛΛΩΝ.Από το απόλλυμι είναι ο ολετήρ αυτός που φέρνει τον όλεθρο. Τα βέλη του προκαλούν πανόλους και καταστροφές στους υβριστές και τους υπερφίαλους .Απολύει διώχνει καταστρέφει.

7ΠΟΣΕΙΔΩΝ.Πόσις ή Πότις ο Δες –πότις, ο κύριος της Δαν ή Δα – πεδιον=Δάπεδον
Ποτι-δας =κύριος της γης.Όμως από το 1600 π.χ. γίνεται θεός των κυμάτων.
Στη γραμμική β’στην Κνωσό οι επιστήμονες διαβάζουν Ποσειδάονι –δοσμός «προσφορα στον ποσειδόνα ».

Βιβλιογραφία: Νίκος Βαρδιάμπασης- Η Ιστορία μιας λέξης.

Ω, Θεέ μου, συγνώμη. Ξέρεις... ήμουν τόσο απορροφημένος να σε σκέπτομαι, που δεν πρόσεξα ότι ήσουν πάντα, εδώ, μπροστά μου.

Λέει ο Πρόκλος:

"Γιατί το όνομα αυτού του θεού παρόλο που είναι ένα, αποκαλύπτει όλες τις δυνάμεις του θεού αυτού στους οπαδούς της αλήθειας. Αυτό είναι μάλιστα ένα ιδιαίτερο γνώρισμα της ιδιότητας του Απόλλωνα, το να συγκεντρώνει δηλαδή, τα πλήθη σε ένα και να περιλαμβάνει σε ένα τον αριθμό και από το ένα να παράγει τα πολλά και μέσω της νοητικής απλότητας να μαζεύει στον εαυτό του την ποικιλία των κατώτερων και με την ενιαία του ύπαρξη να ενώνει σε ένα τις πολύμορφες ουσίες και δυνάμεις. Αυτό ακριβώς έχει συμβεί λέει ο Σωκράτης και το όνομα το οποίο είναι αρκετό για να δηλώσει μέσα σε ένα τις ποικίλες και διαφορετικές δυνάμεις του θεού, η οποία έχει λάβει την αμυδρή αντανάκλαση από αυτόν, να απεικονίζει την ενωτική και συγκεντρωτική του ύπαρξη και να συντελεί και αυτό για εμάς στην ανάμνηση της ιδιότητας του Απόλλωνα. Παρόλο λοιπόν που τούτο το όνομα προφέρεται ως ένα, μυστικά περιλαμβάνει πολλές ενδείξεις των δυνάμεων του θεού.

Και με την "απλότητα", η οποία στέκεται υπερβατική υπεράνω του πλήθους, έχει παρουσιάσει σε εμάς την αλήθεια, την οποία ο θεός αποκαλύπτει στα κατώτερα όντα, γιατί η απλότητα ταυτίζεται με την αλήθεια, και με την ένδειξη της "απολύτρωσης" φανερώνει την καθαρτική και άχραντη και σωτήρια για τα πάντα δύναμη του θεού. Και με την "εξαπόλυση των βελών" υποδηλώνει την αιτία που μέσω της τοξοβολίας αφανίζει κάθε αταξία, κάθε σφάλμα και κάθε ανισορροπία και με την "ταυτόχρονη περιφορά" ["ομοπόλησις"] υπονοεί την αρμονική κίνηση του σύμπαντος και τη συμφωνία η οποία συγκεντρώνει και συνδέει τα πάντα σε αυτόν τον θεό." (Πρόκλος, Πλατωνική Θεολογία, Τόμος στ', 60, 61.5, σελ. 243-245)

"Ανάγοντας λοιπόν αυτές τις τέσσερις δυνάμεις του θεού στα είδη που ταιριάζουν στις δυνάμεις αυτές, έτσι ας τις εφαρμόσουμε αυτές και στις μονάδες του Ήλιου. Η μία λοιπόν, είναι αποκαλυπτική της αλήθειας και του νοητικού φωτός που υπάρχει κατά τρόπο μυστικό μέσα στους ίδιους τους θεούς, η δεύτερη αναιρεί κάθε σφάλμα και εξαφανίζει κάθε αταξία, η τρίτη κάνει τα πάντα συμμετρικά και φιλικά μεταξύ τους μέσω των αναλογιών της αρμονίας, και η τέταρτη είναι άχραντη και υπαίτια της καθαρότητας, εκπέμποντας στα πάντα το τέλειος και το φυσιολογικό, και αναιρώντας τα αντίθετά τους. Μέσα λοιπόν στην ηλιακή τριάδα, η πρώτη μονάδα αποκαλύπτει το νοητικό φως και το αναγγέλλει σε όλα τα κατώτερα και γεμίζει τα πάντα με την καθολική αλήθεια και τα ανεβάζει στο νου των θεών, πράγμα το οποίο το αναφέραμε και ως έργο της μαντικής ιδιότητας του Απόλλωνα, δηλαδή να φέρει στο φως την αλήθεια που βρίσκεται στους ίδιους τους θεούς και να κάνει το άγνωστο γνωστό στα κατώτερα. Η δεύτερη και τρίτη μονάδα έχουν παρουσιάσει μια δραστήρια δύναμη και δημιουργική δραστηριότητα στα πάντα και μια τέλεια ενέργεια με βάση την οποία τακτοποιούν κάθε αισθητό και αποβάλλουν από το σύμπαν την αοριστία και την αταξία και η μία είναι ανάλογη με τη δημιουργία πάνω στα πάντα με βάση τη μουσική, και με την πρόνοια όσων κινούνται, πρόνοια που στηρίζεται στην αρμονία, η άλλη αναιρεί κάθε αταξία και την ακαταστασία που αντιτίθεται στο είδος και στην τακτοποίηση των πάντων. Τέλος η μονάδα του χορηγεί στα πάντα τη γενναιόδωρη μετάδοση των αγαθών και προσφέρει την αρετή και προτείνει την αληθινή μακαριότητα, αυτή κλείνει τις ηλιακές αρχές και φρουρεί την τριπλή τους πρόοδο, αλλά, εξίσου ακτινοβολεί σε όσα ανυψώνονται το τέλειο και νοητό μέτρο της ευδαίμονος ζωής, εδραιωμένης μέσα στον Ήλιο ως ανάλογη με τις καθαρτικές και θεραπευτικές δυνάμεις του βασιλιά Απόλλωνα." (Πρόκλος, Πλατωνική Θεολογία, Τόμος στ', 61.5-25, 62.5 σελ. 245-247)

Δηλαδή έαν έβαζα έναν τίτλο στο θέμα θα το ονόμαζα:

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ:

---ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ (ΑΠΛΟΥΣ) -

---ΑΠΟΛΥΤΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΑ (ΑΠΟΛΥΣΙΣ) -

---ΕΞΑΠΟΛΥΩΝ [ΒΕΛΗ] ΑΦΑΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΑ.

---ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΜΕΣΩ ΑΡΜΟΝΙΑΣ - ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΦOΡΑ (ΟΜΟΠΟΛΗΣΙΣ).

Ω, Θεέ μου, συγνώμη. Ξέρεις... ήμουν τόσο απορροφημένος να σε σκέπτομαι, που δεν πρόσεξα ότι ήσουν πάντα, εδώ, μπροστά μου.

ΚΑΤΑ ΜΙΑ ΕΝΝΟΙΑ...