- Επιγνωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Ουσιαστικά η θητεία σε μια ομάδα Γκ. σε βοηθάει να επιλέξεις τον σωστό συνδυασμό.
Όχι, δεν είναι ακριβώς έτσι Heretic. Δεν επιλέγεις κάποιον συνδυασμό των τριών δρόμων. Ο 4ος δρόμος είναι εντελώς άλλος δρόμος. Συνδυάζει χαρακτηριστικά και των τριών, αλλά δεν γίνεται επιλογή τους ενός εξ' αυτών, ούτε επιλογή κάποιου συνδυασμού τους. Είναι όμως είπες, ατομική ατραπός, άλλος δρόμος, χάρην ευκολίας ονομάζεται "4ος δρόμος". Είναι, ας πούμε, μια άλλη εναλλακτική οδός που δεν απαιτεί ούτε τις νοητικές καταπονήσεις του γιόγκι, ούτε την απομόνωση του μοναχού, ούτε τις σωματικές καταπονήσεις του φακίρη.
"Να θυμάσαι οτι ήρθες εδώ γιατί κατάλαβες την ανάγκη να παλαίψεις με τον εαυτό σου - και μόνον με τον εαυτό σου. Έτσι, να ευχαριστείς οποιονδήποτε σου προσφέρει αυτήν την ευκαιρία."
Edited by - kangaro on 08/06/2019 15:43:48
Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας (Αντρέ Μπρετόν)
Edited by - Heretic on 08/06/2019 15:47:30
Σήμερα, οι περισσότερες ομάδες είναι 3ης ή 4ης γενιάς (έχω συμμετάσχει και σε μια ομάδα 3ης γενιάς, πιο πρόσφατα, γι' αυτό λέω πως υπάρχουν διαφορές). Γι' αυτό ίσως και να δημιουργείται αυτή η εντύπωση του συνδυασμού των τριών δρόμων, η οποία ασφαλώς εξαρτάται από το είδος της ομάδας, τον επικεφαλής της αλλά και τον σκοπό για τον οποίο έχει δημιουργηθεί αυτή η ομάδα. Αρκετοί υπεύθυνοι - και αυτός ήταν και ένας λόγος που αποχώρησα από την τελευταία ομάδα - δεν αρκούνται στο ίδιο το σύστημα αλλά προσθέτουν ή αφαιρούν πράγματα κατά την δική τους εκτίμηση.
"Να θυμάσαι οτι ήρθες εδώ γιατί κατάλαβες την ανάγκη να παλαίψεις με τον εαυτό σου - και μόνον με τον εαυτό σου. Έτσι, να ευχαριστείς οποιονδήποτε σου προσφέρει αυτήν την ευκαιρία."
Edited by - kangaro on 08/06/2019 16:25:39
quote:
1. Βάζεις συνεταίρους στην οποία σου εμπειρία τρίτους και ειδικά αγνώστους, αν τα μοιράζεσαι στο νετ. Κάτι που θεωρώ καταστροφικό. Στο εσωτερικό ου έργο δημιουργείς ένα κλειστό σύστημα. Αποτελείται από εσένα και το όποιο μονοπάτι ακολουθείς, άντε και οι όποιοι συνοδοιπόροι σου, αν το κάνεις ομαδικά. Δεν έχεις κανένα μα κανένα λόγο να βγαίνεις και να το διαλαλείς.
Εγώ πάλι, δεν θα έλεγα ότι αυτό που κάνει είναι ... καταστροφικό. Είναι αυτό που του είχα πει σε παλιότερο post, "ο καθένας όπως την βρίσκει". Μπορεί μέσα από την πληκτρολόγηση όλων αυτών, να αισθάνεται καλύτερα ή να ανακαλύπτει πράγματα που τον ευχαριστούν.
quote:
2. Παραθέτεις κάποιες υποκειμενικές εμπειρίες που δεν γνωρίζεις (ως επί το πλείστον) αν είναι πραγματικά γεγονότα, φαντασιώσεις, ψευδαισθήσεις ή γενικά αν προέρχονται από εξωτερική ή εσωτερική πηγή. Αναφέροντας τα (πάλι δημόσια) προκαταβάλεις κάποιον τρίτο (και ίσως αμαθή) που θα τα διαβάσει. Αν του συμβούν, τον έχεις ήδη πολώσει στη δική σου ερμηνεία. Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι οταν αυτά συνοδεύονται από στιλάκι "ψευτοανωτερίλας", όπως πολύ χαρ/κα έθιξε ο Ηλίας, του έχεις μεν χειραγωγήσει την εμπειρία, έχεις δε απαξιωθεί στα μάτια ενός έμπειρου.
Δεν νομίζω πως τον ενδιαφέρει η απαξίωση. Η αξίωση ίσως, η απαξίωση δεν νομίζω. 'Ντάξει, λογικό είναι να υπάρχει αυτό το στυλάκι. Κι εσύ, κι εγώ, έχουμε ένα στυλ, είχαμε κάποιο άλλο ή ίσως να έχουμε και κάποιο άλλο. Αρκεί να μην αναφέρεται σε πράγματα που μπορεί να είναι επικίνδυνα για κάποιον τρίτο (π.χ πρακτικές ή συμβουλές σε πρακτικές που κρύβουν κινδύνους για την σωματική και ψυχική υγεία των αναγνωστών).
quote:
3. Δεν ενδιαφέρουν τους άλλους. Ειδικά όταν παρουσιάζεσαι κάπου απρόσκλητος και διαλαλείς την πραμάτεια σου με το καλημέρα. Θεωρείς ότι βρήκες το δρόμο (σου); Πολύ ωραία. Να τον διαβείς μόνος σου και να μη σε κρατάμε άλλο. Δε σε φώναξε κανένας (κατά φαντασία Δάσκαλε) να μας διαφημίζεις τις εμπειρίες που είχες ή νομίζεις πως είχες. Εκτός του ότι προσκαλείς τον άλλον ένα να γίνει ένα είδος ηδονοβλεψία, είναι προφανές ότι μεταξύ ανθρώπων που δεν γνωρίζονται, ειδικά όταν ο γραπτός σου λόγος χωλαίνει για διαφόρους λόγους, δίνεις στους άλλους την εντύπωση του ασόβαρου επιδειξία (στην καλύτερη των περιπτώσεων).
Δεν ενδιαφέρουν εσένα κι εμένα. Άλλους, μπορεί να τους ενδιαφέρουν, δεν το ξέρεις αυτό.
"Να θυμάσαι οτι ήρθες εδώ γιατί κατάλαβες την ανάγκη να παλαίψεις με τον εαυτό σου - και μόνον με τον εαυτό σου. Έτσι, να ευχαριστείς οποιονδήποτε σου προσφέρει αυτήν την ευκαιρία."
quote:Δεν ενδιαφέρουν εσένα κι εμένα. Άλλους, μπορεί να τους ενδιαφέρουν, δεν το ξέρεις αυτό.
Ναι, δεν διαφωνώ. Έτσι κι αλλιώς γράφω μια άποψη, και δεν περιορίζεται στον xx, παρότι φωτογραφίζεται. Φυσικά, ο τρόπος που αντιδρά κάθε φορά που θα γίνει κριτική σε αυτά που γράφει, έχει συντελέσει αρκετά στη στάση μου, όπως και σε αρκετών άλλων.
Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας (Αντρέ Μπρετόν)
quote:
Πρέπει να καταλάβεις κάτι : ο διαλογισμός είναι μια μέθοδος ανάλυσης
Αλλα και εξαλειφης η αποδρασης απο τα αντικειμενα προσκολησης της προσοχης
quote:
Προτού όμως κάνεις αυτήν την ανάλυση, θα πρέπει να έχεις καταγράψει τις συμπεριφορές των κέντρων. Όχι να τις αναλύσεις, απλώς να τις παρατηρήσεις και να τις καταγράψεις.
Ουτε να τις παρατηρησης μπορεις αλλα ουτε να καταγραψεις
Αυτο ειναι και το μπναδικο πραγμα που προσπαθω να πω τοσον καιρο
Και υπαρχουν πολλοι συγκεκριμενοι λογοι που συμβαινειι αυτο
Η λειτουργια της παρατηρησης και της καταγραφης ειναι βιωματικες εμπειριες
Για να γινουν ομως βιωματικες απαιτουνται καποιες προυποθεσεις
Ειναι ξερεις πολυ ευκολο να πει κανεις θα πρεπει να αναλυσω να παρατηρησω η να καταγραψω
Αυτο μπορει να το πει ο οποιοσδηποτε εχει ξοδευσει καποιο χρονο στο εσωτερικο κομματι
Το ζητημα ειναι ......ΠΩΣ το κανεις
Ο ΣΑΒ ελεγε οτι δεν μπορουμε να παρατηρησουμε ,και κατα συνεπεια ολα τα αλλα ,αν πρωτα δεν χωριστουμε σε παρατηρητη και παρατηρουμενο
quote:Ο ΣΑΒ ελεγε οτι δεν μπορουμε να παρατηρησουμε ,και κατα συνεπεια ολα τα αλλα ,αν πρωτα δεν χωριστουμε σε παρατηρητη και παρατηρουμενο
Εξαιρετική σοφία αυτό... Ο παρατηρητής να θεωρεί ότι αυτός και το παρατηρούμενο είναι ένα και το αυτό. Αναρωτιέμαι από ποιο είδος του ζωικού βασιλείου και κάτω πρέπει να συμβαίνει αυτό. Για τα θηλαστικά δεν είμαι σίγουρος... εκτός από μερικές φωτεινές εξαιρέσεις στα πρωτεύοντα.
Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας (Αντρέ Μπρετόν)
quote:
Το ζητημα ειναι ......ΠΩΣ το κανεις
Στο είπε και ο Heretic, στο είπε και ο ilias1990, στο έχω πει κι εγώ.
Ο Heretic παραπάνω έγραψε :
quote:
Προσευχή δεν θεωρώ το να ανοίξεις εσωτερικό διάλογο με το Θεό για το πόσο αμαρτωλός είσαι (επειδή δεν κάνεις αυτά που λέει το ιερατείο) και αφού θεωρήσεις βέβαιο ότι σε συγχώρεσε, να ακολουθήσει μια λίστα με αιτήματα. Μια ανασκόπηση των πράξεων της ημέρας, δεν διαφέρει από την ενδοσκόπηση της συμπεριφοράς σου ή των σκέψεων που έκανες (κυρίαρχο στο mindfulness)
Αυτό είναι με άλλα λόγια, μια καταγραφή. Το ίδιο, εμφανίζεται και στο σύστημα του Gurdjieff. Ο Gurdjieff δεν το λέει "προσευχή", το λέει "κάτσε το βράδυ πριν κοιμηθείς και κάνε μια ανασκόπηση - καταγραφή της συμπεριφοράς σου την ημέρα που πέρασε". Δεν θες της συμπεριφοράς σου ; Κάνε μια καταγραφή των σκέψεών σου. Μια απλή καταγραφή. Κάνε το κάθε μέρα για 10 μέρες π.χ. Μετά πάρε αυτά που έχεις καταγράψει και κάνε ανάλυση. Θα εκπλαγείς με το πόσα καινούργια πράγματα θα μάθεις για τον εαυτό σου. So simple ... Θες να το κάνεις ; Καλώς. Δεν θες ; Πάλι καλώς. Μείνε στο να απορείς.
(δεν χρειάζεται να κάνεις πολύπλοκα πράγματα ρε xristosxatz, ειλικρινά στο λέω)
quote:
Ο ΣΑΒ ελεγε οτι δεν μπορουμε να παρατηρησουμε ,και κατα συνεπεια ολα τα αλλα ,αν πρωτα δεν χωριστουμε σε παρατηρητη και παρατηρουμενο
Ρε φίλε μου, ένα τετραδιάκι θα πάρεις. Κάθε βράδυ πριν κοιμηθείς, θα καταγράφεις τις σκέψεις που έκανες την ημέρα. Απλό, απλούστατο. Αν δεν τις θυμάσαι - που δεν θα τις θυμάσαι, στο υπογράφω - κάνε μια απλή καταγραφή της συμπεριφοράς σου. Κατέγραψε ποιες στιγμές π.χ ήσουν θυμωμένος, ποιες ήσουν ήρεμος, ποιες στιγμές γέλασες ή πικράθηκες ή αγχώθηκες. Τίποτε άλλο. Απλή καταγραφή. Μη γράφεις γιατί το έκανες. Γιατί ήσουν ήρεμος δηλ. Απλά γράψε, κατέγραψε το γεγονός : π.χ "Το πρωϊ σηκώθηκα ήρεμος. Μετά πήγα να πάρω τσιγάρα κι ήταν ένα γκομενάκι εκεί στο περίπτερο, με τρέλανε. Αγχώθηκα. Ήθελα να της μιλήσω. Δεν πρόλαβα γιατί έφυγε. Τσαντίστηκα!", τέτοιου είδους καταγραφή. Μετά από ένα μήνα, πάρε το τετραδιάκι και διάβασέ το. Δεν θα πιστεύεις ούτε ο ίδιος με αυτά που θα ανακαλύψεις για τον εαυτό σου. Άσε τον παρατηρητή και το παρατηρούμενο στην άκρη. Άστα αυτά. Ένα πολύ απλό πράγμα κάνε.
Σου φαίνεται δύσκολο αυτό ; Αυτό που σου λέει π.χ ο ilias1990 είναι ακόμη πιο δύσκολο :
quote:
Έχεις προσπαθήσει να παρατηρήσεις τον εαυτό σου (μιας και σε καίει τόσο το θέμα) με τα μάτια ενός τρίτου; Σα να είσαι εσύ ο x χρήστης του esoterica και να διαβάζεις αυτά που γράφει ο xristosxatz.
Στην ουσία σου λέει ότι και ο Σαμαέλης. Διαχώρησε τον εαυτό σου από τα γραφόμενά σου. Δέσ' τα, με τα μάτια ενός τρίτου. Σαν να είσαι ένας άλλος αναγνώστης και διαβάζεις τα posts του xristosxatz. Για μένα, αυτό είναι πιο δύσκολο να το κάνεις, στο λέω, γιατί θεωρώ πως ταυτίζεσαι μέσα από αυτά που γράφεις. Και είναι αρκετά πιο δύσκολο να απο-ταυτιστείς. Ενώ αυτό που σου λέω εγώ, είναι πανεύκολο. Το ίδιο πράγμα είναι κι αυτό, αλλά πιο ... low level ας πούμε.
"Να θυμάσαι οτι ήρθες εδώ γιατί κατάλαβες την ανάγκη να παλαίψεις με τον εαυτό σου - και μόνον με τον εαυτό σου. Έτσι, να ευχαριστείς οποιονδήποτε σου προσφέρει αυτήν την ευκαιρία."
Edited by - kangaro on 08/06/2019 21:02:01
Η ιδέα πάει ως εξής: σκέφτομαι πχ πως "είμαι κουρασμένος"; Λάθος. Σκέψου "αισθάνομαι κούραση". Να μην αφήσεις σε χαρακτηρίζει ένα συναίσθημα. Παίρνεις τη θέση του παρατηρητή; Καλλιεργείς την αυτοσυνείδηση. Απλά και μη-μεταφυσικά. Αν θέλεις και μεταφυσική μέσα, μετατοπίζεις το κέντρο της συνείδησής σου, από την Προσωπικότητα, στην Ατομικότητα. Ψιλά γράμματα αυτά και όχι για όλους.
Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας (Αντρέ Μπρετόν)
Αυτο το της πραξης σε σχεση με την θεωρητικη αποψη ..... ισχυει και για την αποστασιοποιηση.... η διαχωρισμο μας σε παρατηρητη και παρατηρουμενο
Υπαρχουν ανεξαντλητα περιθωρια για φαντασια και υποθεσεις επι υποθεσεων ........ οπως αλλωστε σε ΟΛΑ ........
Για το τι ειναι αυτο το πραγμα ......πως εφαρμοζεται...τι ειναι .. που ισχυει.... και βεβαια για ποσοο χρονικο διαστημα ...μπορει ο καθενας να το εφαρμοσει
Το μονο που σωζει την κατασταση ειναι η βιωματικη προσωπικη εμπειρια
Για εμας που τυγχανει να μην ειμαστε απο τους τυχερους που εχουν αμεση καθοδηγηση ισως το καλυτερο απο ολα ειναι να βαδιζουμε συμφωνα με την αναγκη η τις αναγκες που παρουσιαζει η εργασια καθε φορα
Αν και για να πω την αληθεια για το τελευταιο ...........Για εμας που τυγχανει να μην ειμαστε απο τους τυχερους........εχω αρχισει να αμφιβαλω