- Η ΠΑΙΔΕΙΑ Η ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ Α.Ε.Π. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Agnostic αυτό που γίνεται εμφανές με τη μορφή καθαρής σκέψης και διάυγειας δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσπάθεια μόνο αποβολής κάθε προκατειλλημένης και αυθαίρετα σχηματισμένης ιδέας στο μυαλό. Προσωπικά εγώ εκκινώ από ένα μηδενικό σημείο, επεξεργάζομαι με αυστηρά λογικό τρόπο τα δεδομένα και καταλήγω εκεί που καταλήγω. Προσπαθώντας όσο μπορώ περισσότερο να βλέπω τα πράγματα ως εξωτερικός και ουδέτερος παρατηρητής.

Δηλαδή σκοπός μου είναι αποκλειστικά και μόνο η εξήγηση και το "πως τα πράγματα θα προχωρήσουν με βάση τη λογική". Δε ξεκινάω από μια προκατάληψη ή κάποια ιδέα που μου καρφώθηκε στο μυαλό για το οποινδήποτε εξωλογικό παράγοντα a priori και μετά να προσπαθώ να τη δικαιολογήσω.

Όταν ασκώ κάποια κριτική σε πρακτικές και πολιτικές του τουρκικού πολιτικού συστήματος, δεν απορρέει η κριτική αυτή από κάποια εθνικιστική ελληνική αντίληψη. Αλλά η κριτική αυτή γίνεται με αναφορά σε κάποιες γενικές και οικουμενικές αρχές δικαίου και ήθους. Για παράδειγμα εγώ κατέκρινα όχι πολέμους και διαφορές, αλλά γενοκτονίες (πράγμα που η Ελλάδα δεν έχει κάνει Marte!) εκτελέσεις αιχμαλώτων και την στρατιωτική κατοχή τμήματος ενός άλλου κράτους. Και επίσης τη μη αποκύρηξη αυτών από τη σημερινή τουρκική πολιτική εξουσία.

Ακόμη και η Ουγγαρία ας πούμε να κατείχε έδαφος της Μάλτας, ε θα τασσόμουν εναντίον της εισόδου της Ουγγαρίας.Ναι μεν το γεγονός ότι ειρηνική συνεργασία, ανάπτυξη κλπ είναι αυτονόητο και δεδομένο, αυτό όμως δε πρέπει να αποτελεί πρόσχημα για την παράβλεψη μιας αναγκαιότητας. Της αναγκαιότητας της άρσης και ολοκληρωτικής μεταστροφής κάποιων χαρακτηριστικών του τουρκικού πολιτικού συστήματος , τα οποία λαμβάνουν εν πολλοίς τη μορφή επεκτατισμού και επιθετικότητας και μη σεβασμού κάποιων γενικών αρχών και αξιών, απαραίτητης προυπόθεσης για την οικοδοόμηση ενός φιλελεύθερου νεοτερικού κράτους. Και αυτό είναι μια πραγματικότητα που δε βλέπουν μόνο "Έλληνες εθνικιστές", άσχετα αν συγκυριακά τους βολεύει και το ενσωματώνουν στο λόγο τους. Το βλέπουν και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι εταίροι. Το επιχείρημά μου δε προκύπτει από μια προκαλειλλημένη θεώρηση των Τούρκων ως βαρβάρων και αιωνίως εχθρών.Όμως για να το πω και έτσι απλά "δείξε κι εσύ βρε αδερφέ και μια καλή θέληση". Δε γίνεται να κατέχεις στρατιωτικά τη μισή Κύπρο με οποιαδήποτε δικαιολογία! Με όποιο επιχείρημα! Είναι χοντρό πως να το κάνουμε! Δε γίνεται να έχεις εξανδραποδίσει την ελληνική μειονότητα. Και δε γίνεται να μη αναγνωρίζεις την αρμενική γενοκτονία.

Τώρα το ζήτμα που θίγει ο opsimos , δηλ το δημοσιονομικό απορρέει από όλη αυτή την κατάσταση που βρίσκεται το νεοεληνικό κράτος. Και έπειτα ο opsimos κατηγορεί τους πολιτικούς ότι "δεν έχουν κότσια". Τι επικαλούνται συνεχώς οι πολιτικοί όμως? Το πολιτικό κόστος! Σε τελική ανάλυση εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε κότσια. Πάντα απαιτούμε μεταρρυθμίσεις, αλλαγές, μεγάλα λόγια, πάντοτε όμως μεμετακύλισει του όποιου κόστους στους άλλους! Και πάντα για όλα τα κακά φταίει κάποιος άλλος! Εμείς οι ίδιοι φταίμε opsimos γιατί το υπάρχον σύστημα μας βολεύει και μας συντηρεί. Κανένας δε πρόκειται να το αλλάξει. Θα αλλαξει αναγκαστικά όταν εξαντληθεί και φτάσει στα όριά του.Δες πρώτα μόνος σου τι μπορείς να κάνεις και άσε τους άλλους παράγοντες. Αν είσαι φοιτητής ας πούμε είσαι κι εσύ μέρος της παιδείς και εξάντλησε πρώτα τις δυνατότητες που σου παρέχει το ισχύον σύστημα. Αν το μόνο που ενδιαφέρει κάποιον φοιτητή που "αγωνίζεται για παιδεία", είναι μόνο το πως θα πάρει ένα χαρτί με όσο το δυνατό λιγότερο κόπο, αυτός πρώτος συμβάλλει στη διαιώνιση του "συστήματος". Και αυτός ο ίδιος αποτελεί "σύστημα". Με τον καιρό θα δει όμως ότι το χαρτί αυτό πυο θα παίρνει να είναι στην ουσία άχρηστο, και θα αλλάξει και αυτός συμπεριφορά.

Θέλω να πω δηλαδή ότι στο δημοσιονομικό σύστημα αποτυπώνονται όψεις και πλευρές της κοινωνίας καθώς και συσχετισμοί δυνάμεων. Κα η εικόνα αυτή έχει βαθύτερ αίτια που πρέπει να αρθούν ολοκληρωτικά . Με το να εκφρασθεί το αίτημα "αυτά τα λεφτά από εδώ να πάνε εκεί" δε γίνεται τίποτα. Αν αλλάξουν άλλα πράγματα, θα πάνε τότε και τα χρήματα εκεί που πρέπει.

Με δυο λόγια τι υποστηρίζω. Η αναγκαιότητα αμυντικής θωράκισης υφίσταται και δεν είναι παραμύθι, ούτε θα εξαλειφθεί με την είσοδο ακόμη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Παράλληλα όμως το ποσό των αμυντικών δαπανών δεν αφιερώνεται σε αυτό το αίτημα αλλά εξυπηρετείται από αυτό, για τη διασφάλιση κάποιων άλλων επιμέρους συμφερόντων. Η ανάγκη για εξορθολογισμό και ουσιαστική πολιτική μεταβολή στη χώρα και το αίτημα για αμυντική θωράκιση ικανοποιεί ( που δικαιολογείται) , και το αίτημα επίσης για ορθολογικότερη και αποτελεσματικότερη κατανομή των δημοσίων πόρων. Με δυο λόγια, σχηματικά με ένα 3% αμυντικές δαπάνες "θα έχεις και τα δύο". Και αυτό ανεξάρτητα αν εγώ προσωπικά δε βλέπω κάποιο πόλεμο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας ως πολύ πιθανό. Ήδη όμως το γεγονός μιας στρατιωτικής κατοχής αποτελεί άραγε ειρηνική κατάσταση? Η της αποδοχής μιας κατάστασης εθνοκάθαρσης? Και τα όλα επιχειρήματά μου περί Ε.Ε. τέθηκαν για να δείξω ότι αυτές οι ρυθμίσεις και μεταβολές δε πρέπει να περιμένουνε ως απο μηχανής θεός να γίνουν από την Ε.Ε. και για την Ελλάδα και για τν Τουρκία, αλλά θα πρέπει να γίνουν από τις ίδιες τις κοινωνίες των χωρών αυτών.