- Land of sorrow - .-= Η ΨΥΧΗ =-.


Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
την αιτια του τοπικ τουτου...
Η λυπη ειναι μια γιορτη.Ειναι η γιορτη σου...
Μονο που δεν φανηκε κανεις να σου ευχηθει...

ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Θα αφηνει τη γυρη της σε κάθε πεταλο...
Κάθε αλλαγη μπουμπουκιου και Αντιο..
Θρόισμα το Αντίο,
το χέρι σου μετάξι, κι εχάθηκες.
Από το παραθύρι ομως θα τη βλεπω.. η πεταλούδα πάντα θα πετά...
ryche...Land of sorrow ..παντα θα ερχεται και θα παρερχεται..
Ελπιδα..![]()
Να μεινω βουβος σαν ηχος που δεν υπαρχει οργανο
να τον γεννησει.
Ασαλευτος σαν αναπνοη που εισβαλει
μεσα μου και εκπνεει θανατο.
Μια αναγκη σερνεται μεσα μου και πετρωνει καθε
αισθηση σαν πηλος που αναμενει
ξεραμενος χερια να του δωσουν μορφη...
σαν κυμα που αιωνια αναζητα μια ξερα να
χτυπησει και να τελειωσει το
ταξιδι του...
μια αναγκη σερνεται μεσα μου και θελει να γεννηθει
ειμαι εγκυος και παλι
θα γεννησω την λυπη ακριβως
σε 12 στιγμες...

ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
σε ώρες άσχετες ξεσπάω το θυμό
σαν και εσένα στις πλατείες της σιωπής
τον ίσκιο μου τραβάω
Σαν κι εσένα διαμελίζομαι στο φως
μέσα σ' αυτό το πλαστικό το καθεστώς
και τη νύχτα στα κομμάτια μου γυρνώ
και τα ξανακολάω
Μέρες αδέσποτες σφυρίζουν στο μπαλκόνι μου
Μέρες αδέσποτες σφηνώθηκαν στην πόλη μου
Σημαδεύουνε το μέλλον
πετυχαίνουν το παρόν
και με στρίμωξαν σ' ατέλειωτο κρυφτό
Σημαδεύουνε το μέλλον
πετυχαίνουν το παρόν
και με στρίμωξαν σ' ατέλειωτο κρυφτό
Σαν κι εσένα το πρωί στη αγορά
ψάχνω ένα φτηνό ζευγάρι φτερά
μου πουλούν κάτι κλεμμένα τελικά
κι όμως επιμένω
Παίρνω φορά και ζυγίζω τον καιρό
Το κορμί μου στο κενό να εμπιστευτώ
και ξεχνάω πως κι αυτόν τον ουρανό
τον έχουν πουλημένο
Μέρες αδέσποτες....

Va(l)nta
.....
χαιρετά...
ryche ![]()
Edited by - Valnta on 19/12/2003 11:56:28
quote:
Σαν κι εσένα το πρωί στη αγορά
ψάχνω ένα φτηνό ζευγάρι φτερά
μου πουλούν κάτι κλεμμένα τελικά
κι όμως επιμένω
..Κλεμμενα φτερα Αγορασα
..εμενα ξερεις ..
..με ξεγελασαν...
..τα Εκλεψαν απο τη Γη της Θλιψης...
..εΙχαν φυλακισει εκει ..χρονια τωρα ..εναν Αγελλο..
..τον Φυλακα μου..
..η γη της θλιψης ..δεν εχει Ουρανο..
..γιαυτο και τα φτερα μου, ειχαν χρωμα γριζοπο..![]()
..μα δεν ειχα χρηματα..να παρω Λευκα..
..και δεν ειχα καν την υπομονη να μαζεψω αλλα...
..νομιζα πως αν ακουμπησουν στην Ψυχη μου θα ξαναγινουν λευκα..
..μα τι και αν περιμενα ..για να μαζεψω..
..αυτοι τα ιδια θα μου πουλαγαν..
..απλα θα τα ειχαν βαψει με Χρωμα, Λευκα...![]()
Καλημερα ryche, Valnta![]()
Kαλημέρα... DESTINY!!!
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
θα αφησω ενα χναρι μονο...
κουβαλω στο σακι μου
το μυστικο της λυπης
σαν τον αλλο τον Αγιο
μοιραζω δωρα...
Η λυπη δωρο
Η λυπη Αγια
Η λυπη χωρις περιτυλιγμα(χαλιλ θυμιζει αυτο)
-------ΧΑΡΑ---------
οι λεξεις εχουν ρεπο αποψε...
--λυπαμαι--![]()
![]()

ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
με μια δροσιά γλυκιά κι ανάλαφρη
και με τα χέρια κουρασμένα, σιωπηλά,
σκληρά και θλιβερά σαν την αγάπη τους την ίδια.
Με την αυγή το σώμα τους γυμνό, κοίταξε πάλι τη ζωή
-ή τη δική μας ή τη δική τους-
μέσα στο καλοκαίρι του ουρανού,
κι αναρωτήθηκαν αυτό το λίγο φως
πως ίσως να 'ταν η χαρά τους.
Το μεσημέρι άκουσαν με τα μάτια τους τα μάτια μας
Κι αναρωτήθηκαν και πάλι για το φως,
όχι του ήλιου αλλά της σιωπής,
αν ήθελαν, αν έπρεπε, πως θα 'τανε αλλιώς.
Κι όσοι μ' αγάπησαν έφυγαν πικραμένοι ένα πρωί
Που η θάλασσα αντηχούσε το χειμώνα του ουρανού
Κι ήτανε όμως άνοιξη που τα ραδιόφωνα αντηχούσαν κάπου μακριά μια κουρασμένη μνήμη
Σ' ένα μικρό δωμάτιο, μ' ένα κρεβάτι κι ένα παράθυρο στον κήπο,
και με παράπονα και με καημούς
κι αυτό το φόβο για το θάνατο που ακούσαν στο ραδιόφωνο
μες το τραγούδι που ξεχάσανε,
μες το τραγούδι που όλοι τους ξέχασαν.
Και πόσο πια θα τους θυμούνται
όταν το δάκρυ θα στεγνώσει, και αυτοί θα μείνουν πάντα να ρωτάνε,
αυτή η ζωή που ζήσανε αν ήταν κάποτε αληθινή.
Γ.Mάνθος
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
High in the sky where eagles fly
Morgray the dark enters the throne
Open wide the gate, friend
the king will come
blow the horn and praise
the highest Lord
who'll bring the dawn
he's the new god
in the palace of steel
persuade the fate of everyone
the chaos can begin
let it in
(Lead: Andrι)
Bridge:
So many centuries
so many Gods
we were the prisonersof our own fantasty
but now we are marchingagainst these Gods
I'm the wizard, I will change it all
(Lead: Andrι/Marcus)
Ref.:
Valhalla - Deliverance
Why've you ever forgotten me
(Solo: Andrι)
Ref.:
Valhalla - Deliverance
Why've you ever forgotten me
Magic is in me
I'm the lost magic man
never found what I was looking for
now I found it but it's lost
The fortress burns
broken my heart
I leave this world
all Gods are gone
Bridge:
So many centuries
so many Gods
we were the prisonersof our own fantasty
but then we had nothingwho'll lead our life
no, no, we can't live without Gods
Ref.:
Valhalla - Deliverance
Why've you ever forgotten me
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
βαρυ επεσε πανω μου και κομματιασε,
οτι προστατευα,οτι κουβαλαγα μεσα μου,
στο μυαλο και την καρδια μου ....
"δεν εχουμε να πουμε τιποτε αλλο"...
τα ματια εκλεισα και στον θανατο μου αφεθηκα....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
she was the sun shining upon the tomb of your hopes and dreams so frail
he was the moon painting you with its glow so vulnerable and palelove's the funeral of hearts
and an ode for cruelty
when angels cry blood
on flowers of evil in bloom
the funeral of hearts
and a plea for mercy
when love is a gun
separating me from you
she was the wind carrying in all the troubles and fears you’ve for years tried to forget
he was the fire, restless and wild and you were like a moth to that flame
the heretic seal beyond divine
a prayer to a god who’s deaf and blind
three little words and a question:
why?
G.K.
..εμενα ξερεις ..
..με ξεγελασαν...

Η αλη8εια ειναι οτι κι εγω τα ψαχνω αυτα τα λευκα φτερα,αλλα οι εμποροι του κοσμου μου ζηταν μια περιουσια για να τ αγορασω,οχι τιποτε αλλο αλλα τα θελω για ασπιδα προστασιας σε δισεκτους καιρους, να τα βαλω πανω απο την κλινη μου.
ομ
dsm
Edited by - spirit on 24/12/2003 10:00:04
να ξεχασουν την λυπη....
την ξεχνουν και χαιρονται
ισως γιατι πρεπει να χαρουν...
κατι πρεπει κατι να κανουν που το φως
εχει λιγοστεψει και ο ηλιος τρεχει μακρια...
γι αυτο βαζουμε παντου λαμπακια...
μην ξεχνατε σε λιγο καιρο θα τον σταυρωσουμε
και οσο και να σας κανει να λυπαστε αυτο
να χαιρεστε γιατι μετα την σταυρωση παιζει ανασταση=φως...
ο ηλιος θα μας ζεστανει και παλι...
ποσοι pagans δουλευουν γι αυτο...

ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
quote:
Κλεμμενα φτερα Αγορασα
..εμενα ξερεις ..
..με ξεγελασαν...Η αλη8εια ειναι οτι κι εγω τα ψαχνω αυτα τα λευκα φτερα,
....αλλα οι εμποροι του κοσμου μου ζηταν μια περιουσια για να τ αγορασω,
Παντα θα ζητουν...
..και μεις σε μια φαυλη σταση Αναμονης...
..για να λαβουμε ..το Αυτονοητο..

να σε σκοτεινιαζω
να αδειαζω το φως
σε δρομακια που δεν
περπατησε ποτε κανεις
ασε με να σε πονω και να
σε κανω να κλαις...
να σε λιθοβολω με σκεψεις
περασμενες που θα πρεπε να χαν
γινει ιστορια σε βιβλιο
για την ληθη...
ασε με να σου μιλω
οπως μονο εγω ξερω να σου μιλω...
δεν λυπαμαι που
σε χανω
μα λυπαμαι που τελικα
δεν σε ειχα ποτε...

ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
quote:
ασε με να σου μιλω
οπως μονο εγω ξερω να σου μιλω...
δεν λυπαμαι που
σε χανω
μα λυπαμαι που τελικα
δεν σε ειχα ποτε...
Μήπως τελικά κανείς δεν είναι κανενός καλέ μας ryche?
Χρόνια πολλά και καλά σε όλους!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
χρονια πολλα και σε σενα...
εχεις δικιο κανεις δεν μας ανοικει...
μα
εγω δεν μιλουσα σε προσωπο
μα σε αισθηση...

ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Και οι αισθήσεις καμιά φορά μπορεί να είναι απατηλές...
Άλλο συμβαίνει κι άλλο αισθάνεσαι γιατί αυτό θέλεις να αισθανθείς...
Συγνώμη αν σας μπερδεύω!Μη το πάρετε προσωπικά.Μιλάω εκ πείρας,έξω απατηθεί και γω πολλές φορές από αισθήσεις/παραισθήσεις...
Όσο για τα κλεμμένα φτερά? Ου,τα πουλάνε μια περιουσία,κάνεις μια ζωή οικονιμίες για να μπορέσεις να τα πάρεις και όταν τα αγοράζεις τελικά,ανακαλύπτεις ότι είχες δικά σου...
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
quote:
Όσο για τα κλεμμένα φτερά? Ου,τα πουλάνε μια περιουσία,κάνεις μια ζωή οικονιμίες για να μπορέσεις να τα πάρεις και όταν τα αγοράζεις τελικά,ανακαλύπτεις ότι είχες δικά σου...
αψογη η ψυχη...![]()