- Βάσεις Greys στη σελήνη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Πώς έλαμπαν τότε τα μάτια εκείνου που έπειρνε το γουνάκι! Μερικοί, μάλιστα, έτρεχαν στο σπίτι τους και έβγαζαν έξω το γουνοσάκουλο για να δωρίσουν κι εκείνοι ένα γουνάκι αντί για μια αιχμηρή πέτρα. Βέβαια δεν τις πέταξαν τις πέτρες -α, όχι! Και δεν ξανάβγαλαν έξω όλοι οι Σβαμπεντοντανοί τα γουνοσάκουλα. Οι ζοφερές, αιχμηρές, πέτρινες σκέψεις είχαν φωλιάσει για τα καλά μέσα στα κεφάλια των ανθρωπάκων. Μπορούσες να το συμπεράνεις από παρατηρήσεις που έκαναν, όπως:
«Μαλακά γουνάκια; Τι κρύβεται πίσω από αυτό;»
«Πώς μπορώ να ξέρω αν τα γουνάκια μου είναι στ αλήθεια επιθυμητά;»
«Έδωσα ένα ζεστό μαλακό γουνάκι, και τι πήρα; Μια ψυχρή αιχμηρή πέτρα. Δεν πρέπει να μου ξανασυμβεί.»
«Ποτέ δεν ξέρεις τι αρέσει στον άλλον -σήμερα γουνάκια, αύριο πέτρες...»
Προφανώς θα άρεσε σε όλα τα ανθρωπάκια του Σβάμπεντο να επιστρέψουν σ αυτό που για τους παππούδες τους ήταν εντελώς φυσικό. Που και που κοίταζε κανείς τα σακούλια, σε μια γωνιά του δωματίου του, γεμάτα ψυχρές αιχμηρές πέτρες, αυτά τα σακούλια που ήταν τόσο μυτερά και βαριά ώστε δεν μπορούσε να τα παίρνει κανείς μαζί του. Συνήθως δεν είχε κανείς ούτε μια πέτρα μαζί του, για να την χαρίσει όταν θα συναντούσε άποιον φίλο. Τότε ο μικρός Σβαμπεντοντανός ευχόταν στα κρυφά, χωρίς να το πει πουθενά, να έρθει κάποιος που θα του χάριζε ζεστά μαλακά γουνάκια. Στα όνειρά του έβλεπε πως όλοι τριγυρνούσαν στους δρόμους με χαρούμενα χαμογελαστά πρόσωπα και χάριζαν ο ένας στον άλλον γουνάκια, όπως τον παλιό καιρό. Όταν όμως ξυπνούσε, κάτι τον εμπόδιζε να το κάνει και στην πραγματικότητα. Συνήθως αυτό το κάτι ήταν το ότι έβλεπε, όταν έβγαινε έξω, πώς είναι «πραγματικά» ο κόσμος.
Αυτός είναι ο λόγος που σπάνια πια χαρίζουν ζεστά μαλακά γουνάκια, και κανείς δεν το κάνει φανερά. Το κάνουν στα κρυφά, χωρίς να μιλάνε γι αυτό. Όμως συμβαίνει! Που και που, ξανά και ξανά.
Μήπως κι εσύ μια μέρα...;» *
((Τομέας: Μύθος / Φόρουμ-έσω, 4055 π.Μ.))
Τα σέβη μου
SeedNo2_hakawati M©z
-----------------------------------
* «Τα Ανθρωπάκια του Σβάμπεντο», αγνώστου συγγραφέα/μτφ. Αγαθοκλή Αζέλη, εκδ. Σύγχρονη Εποχή. / Η Αναζήτηση συνεχίζεται...
Edited by - Moz on 01/10/2005 01:50:21
Edited by - Moz on 01/10/2005 01:56:16
Αrwen Undomiel...the truth within
cprtght@tm@2005
quote:
υπεροχο.
Αrwen Undomiel...the truth within
cprtght@tm@2005
ξανά!
quote:quote:
υπεροχο.
Αrwen Undomiel...the truth within
cprtght@tm@2005
ξανά!
και ξανα...
και πολυ διδακτικο!
θαθελα να ανταποδωσω με κατι αναλογο, αλλα μη μπορωντας να το αντιγραψω, απλα προτεινω ενα εξισου διδακτικο παραμυθι για μεγαλους, "το νησι των πιγκουινων" του Ανατολ Φρανς
ναστε καλα!
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
quote:quote:quote:
υπεροχο.
Αrwen Undomiel...the truth within
cprtght@tm@2005ξανά!
και ξανα...
και πολυ διδακτικο!
Θα συμφωνήσω
ΜΗΔΕΝΑ ΠΡΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΖΕ
αυτο πάει για εμένα,
συγνώμη Moz
δεν έπρεπε να σε κρίνω πρίν ολοκληρώσεις.
SORRY
Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντος και οδηγός του μέλλοντος
quote:
ΑΤΜΑ, Valnta, jonniebegood, morpheaus,... ευχαριστώ! ((Enjoy the day!))
να σου προσφερουμε απο ενα γουνακι?
τιμη μας!
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
"Die kleinen Leute von Swabedo"
Γερμανικό παραμύθι, πολύ δημοφιλές στη Γερμανία αλλά σχεδόν άγνωστο εκτός αυτής. Συχνά παρουσιάζεται στο θέατρο ως παιδικό μιούζικαλ ή σε σχολικές θεατρικές παραστάσεις με μαθητές.
Η Swabia, ως πηγή έμπνευσης για το Σβάμπεντο, είναι περιοχή στα νοτιοδυτικά της χώρας (με κέντρο τη Στουτγκάρδη), με δική της ντοπιολαλιά παλιάς γερμανικής προέλευσης.
No Method, No Guru, No Teacher
ΡΟΔΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙ