- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Φίλε tirteos έχω κάποιες αμφιβολίες γι΄αυτό που λες, ότι κάποιος έβαλε το χεράκι του, πολλές φορές μένουμε έκπληκτοι για το τι μπορούμε να κάνουμε υποκινούμενοι από κατώτερα ένστικτα.

Αυτό που αναφέρεις λένε ότι γίνεται, εάν όμως είσαι δυνατός δεν μπορεί κάποιος να σου επιβάλει να κάνεις κάτι. Ακόμα και στην ύπνωση που λέγεται ότι μπορεί ο υπνωτιστής να σε υποβάλει για να πραγματοποιήσει δικούς του αθέμιτους σκοπούς, πιστεύω ότι όλα εξαρτώνται από το άτομο και την δύναμή του.
π.χ. εάν κάποιος με υποβάλει στο να σκοτώσω, δεν υπάρχει περίπτωση να το καταφέρει.
Μπορεί να χρησιμοποιήσει όποιες μεθόδους θέλει, να με μπερδέψει, να με εξαντλήσει, αλλά υπάρχει κάτι πιό δυνατό από την υποβολή και αυτό είναι η συνείδησή μου.

Γινόμαστε αδύναμοι λόγω των ενστίκτων μας, άρα μάλλον πρέπει να ψάξεις μέσα σου στο τι έφταιξε. Αυτός είναι ο μόνος σίγουρος μηχανισμός άμυνας.

Παρόλα αυτά, αφού πρώτα κάνεις αυτό που ανέφερα, μπορούμε να πούμε και για το άλλο.
Θα σου πω πως το καταλαβαίνω εγώ, ισχύει μόνο για μένα, δεν ξέρω εάν εσύ θα το καταλαβαίνεις με τον ίδιο τρόπο.
Όταν χωρίς κανένα προφανή λόγο, εντελώς ξαφνικά αρχίζει ένας επώδυνος πονοκέφαλος, δεν είναι απαραίτητο να είναι σε μεγάλη ένταση καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πάει καλά.
Είναι σαν κάτι να έχει μπει μέσα στο μυαλό σε ένα σημείο, συνήθως προς το πίσω μέρος του κεφαλιού.
Ξεχωρίζει από τον απλό πονοκέφαλο, που συνήθως τον νοιώθουμε είτε σαν μέγγενη να μας σφίγγει το κεφάλι είτε σαν ημικρανία που περιορίζεται στο αριστερό ή το δεξί μισό.

Εκεί πλέον θα πρέπει, αφού το καταλάβεις, να έχεις και κάποιες γνώσεις οραματισμού και συγκέντρωσης.
Συγκεντρώνεσαι και οραματίζεσαι να κλείνεις το μυαλό σου, σαν να κλείνεις μία πόρτα.
Συγχρόνως στέλνεις μήνυμα ότι "μέχρι εκεί δεν θα προχωρήσεις άλλο", είναι σαν ένα μπαλάκι που σου το πετάνε και εσύ το αποκρούεις.

Εκεί σταματάει ο πονοκέφαλος και ξέρω ότι τελείωσε.

Θα μου πεις και που ξέρω ότι αυτό που γίνεται και νοιώθω είναι κάτι κακό, δεν το ξέρω, όμως εάν κάποιος θέλει να μου στείλει μία σκέψη και εγώ την λαμβάνω με επώδυνο πονοκέφαλο, δεν με ενδιαφέρει τι σκέψη είναι, εάν θέλει κάτι ας με πάρει τηλέφωνο σε τελευταία ανάλυση.

Εάν δεν θυμάσαι όσα έγιναν αλλά μόνο το αποτέλεσμα, μάλλον, το λέω με πολύ επιφύλαξη, είναι κάτι σαν υπνωτισμός. Δεν λέω ακριβώς υπνωτισμός γιατί δεν το γνωρίζω καλά το αντικείμενο.
Δεν έχεις άλλη λύση σε αυτό παρά μόνο να μην τον κοιτάς στα μάτια και να απασχολείς το μυαλό σου με άλλα πράγματα.
Θα καταλάβεις ότι κάτι δεν πάει καλά όταν οι κουβέντες του άλλου επαναλαμβάνονται με επιτακτικό τόνο.

Οπότε μην το παλεύεις, βρες μιά δικαιολογία και φύγε.

quote:

---

Λοιπόν ας κλείσω το θέμα εδώ !ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας! Απ΄ότι βλέπω άλλο ξεκίνησα και αλλού καταλήγει Η ερωτησή μου ήταν απλή πίστεύω-δηλαδή- σαυτά που έλεγε το συγγεκριμένο βιβλίο " άν μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο , αν έχει γίνει , κι αν ναι ,μια βοήθεια το πως μπορούμε να το σταματήσουμε "

---

Βρε tirteos, μα βρε tirteos!

Κι εγώ δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί πιστεύεις ότι το θέμα μπορεί να πάει αλλού.
Αλλού από που;
Το εισαγωγικό σου μήνυμα ήταν:

quote:

---

πριν από μερικά χρόνια είχα βρεί ένα βιβλίο που ασχολούνταν με αυτό το θέμα όμως έλειπαν πολλες σελίδες και έχασα την επαφή με το ατομο που το είχε και δεν θυμάμαι και περισότερα για τον τίτλο και τις εκδόσεις. Μήπως γνωρίζει κανείς κάτι σχετικά;

---

Κατά τη γνώμη μου, μόνο σαφές δεν ήταν το ερώτημα που έθεσες.
Ρώτησες για το βιβλίο;
Ρώτησες για τη μεταβίβαση σκέψης;
Ρώτησες για την υποβολή μέσω τηλεπάθειας;

Από τα κατοπινά γραφόμενά σου, συμπέρανα το τρίτο.
Τελικά, ακριβώς εκεί που μπήκαμε στο θέμα, σε αυτό που σε αποσχολεί πραγματικά και για το οποίο ήθελες να μάθεις, γράφεις πως από αλλού ξεκίνησες και αλλού κατέληξε το θέμα.
Γιατί;
Επειδή οι απαντήσεις των συνομιλητών σου, καλύπτουν ευρύτερα το πεδίο της ερώτησης, από όσο θα ήθελες εσύ;
Εάν αναζητάς πραγματικά απαντήσεις, μπορείς να πάρεις αρκετές από τα παραπάνω μηνύματα. Εάν όμως θέλεις να ακούσεις πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις, είτε πρέπει να κάνεις πολύ σαφείς ερωτήσεις, ή απλά θα απογοητευτείς.

κλικ me
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

quote:

---

μα κάπου αισθάνθηκα ότι έθεσα ένα θέμα ολίγον τι "επικύνδυνο" και ότι μπορεί να ξεφύγει και να αρχίσω να κατηγορούμαι πως το επιδιώκω κιόλας να το πετύχω και ότι ο σκοπος μου είναι αυτός!

---

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...

μετονομάζω το θέμα σου από "διάβασμα σκέψης" σε "διάβασμα σκέψης και υποβολή", ώστε να καλύπτει όλο το πλαίσιο.

Καλή συνέχεια

Ο τρόπος που προωθούν τα προϊόντα ή υπηρεσίες οι καλοί πωλητές είναι ίδιος.

Φτιάχνουν την παρουσίαση με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται ότι είναι ευκαιρία αυτό που παρουσιάζουν, για να το πετύχουν χρησιμοποιούν παραδείγματα από την καθημερινότητά μας.

Σε οδηγούν σιγά σιγά μέσω των παραδειγμάτων αυτών να λάβεις και εσύ μέρος στην συζήτηση.

Οι ερωτήσεις που κάνουν είναι φτιαγμένες με τρόπο που σε αναγκάζει να απαντήσεις αυτό που θέλουν για να συνεχίσουν παρακάτω.

Δεν σταματάνε να μιλάνε παρά μόνο όταν σε έχουν "ζαλίσει" και σου έχουν δημιουργήσει την τεχνητή ανάγκη γι΄αυτό που σου παρουσιάζουν.

Αναλόγως το προϊόν ή την υπηρεσία που προωθούνε, όταν φτάσουν στο θέμα της τιμής, ή κάνουν σύγκριση με τις και καλά κανονικές τιμές ή διαιρούν το ποσό με ότι τους βολεύει, μέρες, μήνες, λεπτά της ώρας, κ.λ.π.

Εάν τους ρωτήσεις κάτι που δεν το ξέρουν και τους πιάσεις εξ απροόπτου, σε ξαναρωτάνε να γίνεις πιό σαφής γιατί δεν κατάλαβαν την ερώτηση. Είναι τεχνική για να κερδίσουν χρόνο να σκεφτούν.

Εάν δεν έχουν προλάβει να σκεφτούν ή δεν ξέρουν την απάντηση ή δεν τους συμφέρει η απάντηση, δίνουν ως απάντηση μία αρλούμπα χρησιμοποιώντας δυσνόητες κουβέντες. Εσύ βέβαια επειδή δεν θέλεις να φανείς ότι δεν κατάλαβες τι είπαν, δεν ρωτάς παρακάτω.

Έτσι πουλάνε ότι θέλουν, σε όποιον θέλουν. Είναι τόσοι οι τρόποι που χρησιμοποιούνται, που θα έπρεπε να γράφω σελίδες.

Μία είναι η λύση όταν αντιμετωπίζεις πωλητές, μην αγοράζεις, πήγαινε σπίτι σου και σκέψου το με ηρεμία, εκεί θα δεις εάν σε συμφέρει ή σου χρειάζεται αυτό που σου λένε.

Όλο αυτό δεν έχει σχέση με την ύπνωση. Είναι απλώς τεχνικές πωλήσεων.

Η δύναμη της δόνησης και της σκεπτομορφής, εξαρτάται από το πόσο καθαρή είναι η σκέψη μας, πόσο έντονη, πόσο επίμονη και το εάν προσληφθεί από κάποιον ο οποίος βρίσκεται στο περιβάλλον μας, εξαρτάται από το πόσο δεκτικός είναι, εάν στο νοητικό του έχει σκέψεις συναφούς φύσης με τη δική μας, αλλά και το εάν η δική μας σκέψη - ή υποβολή - που στέλνουμε, είναι αρκετά δυνατή για να φθάσει σ' αυτόν.

Αυτός είναι σε πολύ γενικές γραμμές, ο τρόπος με τον οποίο μία σκέψη, μπορεί να επιρρεάσει αυτόν που βρίσκεται απέναντί μας.

Όταν κάποιος εκπαιδεύεται ως πωλητής σε μία εταιρία, ή εάν έχει πειθώ από μόνος του - ως κληρονομικό χάρισμα - στην πραγματικότητα ενισχύει τον παραπάνω μηχανισμό. Επιπρόσθετα, χρησιμοποιεί και διάφορα ψυχολογικά κόλπα, εκμεταλεύεται τη γλώσσα του σώματος, χειρίζεται τη φωνή του με τρόπο που να σε πείθει, σε κοιτάζει κατευθείαν στα μάτια ή τα στρέφει αλλού κατά περίπτωση, κ.λπ.

Οπότε, η όλη διαδικασία εμπλέκει και φυσιολογικούς, αλλά και παραψυχολογικούς μηχανισμούς.

Ποιά είναι η άμυνά μας; - θα ρωτήσεις tirteos.

Πρώτα από όλα, θα έπρεπε να συνειδητοποιήσουμε, πως σε αυτού του είδους την υποβολή, είμαστε οι περισσότεροι θύματα - λιγότερο ή περισσότερο - τις πιο πολλές στιγμές της ζωής μας. Πολλές φορές, θεωρούμε ως δικές μας ιδέες, δική μας κοσμοθεωρία και νοοτροπία, πράγματα τα οποία μας έχουν υποβληθεί εξωγενώς, από την κοινή γνώμη και σκέψη, από τα Μ.Μ.Ε, από τη νοοτροπία του περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε. Πολύ, μα πολύ σπάνια, είμαστε σε θέση να επεξεργαστούμε και να υοθετήσουμε ή να αναχαιτίσουμε, αυτά τα οποία προσλαμβάνουμε καθημερινά. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούμε και για να τον αλλάξουμε, χρειάζεται τεράστια και μακρόχρονη προσπάθεια από εμάς.

Πως μπορούμε π.χ. να καταλάβουμε, ποιές σκέψεις που κάνουμε δεν είναι πραγματικά δικές μας, ποιές επιθυμίες μας είναι επίπλαστες και τεχνητές, όταν δεν γνωρίζουμε καν, τι σκεφτόμαστε ανά πάσα στιγμή.
Είχανε ρωτήσει κάποτε έναν μεγάλο μουσικό, πως καταφέρνει και είναι τόσο αποτελεσματικός και ακριβής στο έργο του. Αυτός απάντησε, πως όταν καθαρίζει ένα πορτοκάλι, καθαρίζει ένα πορτοκάλι και τίποτε άλλο.
Έχει δηλαδή, συνείδηση του τι κάνει εκείνη τη στιγμή, έχει έναν στοιχειώδη έλεγχο στη σκέψη του.

Όλα τα παραπάνω βέβαια, απαιτούν μία πορεία ζωής τέτοια, η οποία θα έχει σαν στόχο της, την απελευθέρωση του νου μας από τις πλάνες της καθημερινότητας και την εστίαση σε πιο ουσιαστικά πράγματα.

Καθόμουν - που λέτε - στο γραφείο μου
και χτυπάει το κουδούνι.
Ανοίγω την πόρτα και μπαίνει μια κυρία με μία τσάντα.
(Είχα ιατρείο, οπότε το να μπει κάποιος και να τον υποδεχθώ με ευγένεια και φιλοξενια, ήταν κάτι το φυσικό).
Μου ζήτησε ένα ποτήρι νερό και να κάτσει.
Κάθησε λοιπόν στην αίθουσα αναμονής.

Μετά από λίγο - νομίζοντας πως ήταν ασθενής - την κάλεσα μέσα.
Κάθεται λοιπόν απέναντί μου και μου λέει πως,
ο λόγος για τον οποίο ήρθε, είναι πως θέλει να κάνει ταξίδια, να γυρίσει τον κόσμο και πως δεν έβρισκε παρέα!

Λέω μέσα μου,
ας την ακούσω να δω που το πάει.

Αρχίζει λοιπόν να μου λέει,
για ταξίδια, για εξερευνήσεις,
για το τι γίνεται στον κόσμο γύρω μας,
για διάφορα περίεργα έθιμα, περίεργους λαούς,
μέρη για τα οποία θα ενδιαφερόταν ο καθένας να επισκεφτεί.

Συνάμα τόνισε,
πως εκείνη είχε τη δυνατότητα να γνωρίσει όλα αυτά τα μέρη
και πως το μοναδικό της πρόβλημα ήταν, πως δεν είχε παρέα,
κάποιον που να ενδιαφέρεται επίσης και να κάνει αυτό το ταξίδι μαζί της.

Μου σκάει λοιπόν την πρόταση:
Να με πάρει μαζί της σε ένα τέτοιο ταξίδι.
Να γνωρίσουμε μαζί τον κόσμο και όλα τα έξοδα ταξιδιού θα
ήταν πληρωμένα!!!

Τη ρωτάω, πως θα το έκανε αυτό σε μια άγνωστη.
Άρχισε να μου λέει, πως αυτός ήταν ο σκοπός της,
να προσεγγίσει ένα άτομο άγνωστο και να του προτείνει
αυτό το οποίο μου πρότεινε. (Άλλωστε, δεν ήμουν και καμιά αλήτισσα που
βρήκε στο δρόμο - επαγγελματίας άνθρωπος).
Ο μοναδικός όρος που έθετε,
το μοναδικό αντάλλαγμα,
ήταν,
μετά το ταξίδι,
να μην την ξεχάσω.
Να μπορεί να έρχεται και να μου λέει "καλημέρα"
ακόμα και κάθε μέρα.
Μία μοναδική καλημέρα.
Τίποτε άλλο.
Και μαζί με την καλημέρα,
να την κερνάω μία πορτοκαλάδα...
Πράγμα, το οποίο θα έκανα ούτως ή άλλως,
σε κάποιον που θα ερχόταν να με επισκεφτεί.
"Έτσι δεν είναι;" με ρώτησε, και της είπα -Ναι.

(Η περιέργειά μου - σας ομολογώ - είχε χτυπήσει κόκκινο.
Αναρρωτιώμουν, που το πάει, πως θα μου τη φέρει και συγχρόνως έβρισκα τον τρόπο της ιδιαίτερα διασκεδαστικό και ευρηματικό, γιαυτό και την άκουγα).

Αφού λοιπόν απέσπασε από εμένα την αρχική παραδοχή
για την πορτοκαλάδα, μου εξήγησε πως το να έρχεται κάθε μέρα και
να με βλέπει, πιθανώς θα αποτελούσε ενόχληση για εμένα και τη δουλειά μου.
Ωστόσο,
επειδή η συμφωνία μας θα ήταν τέτοια,
εγώ κάθε μέρα θα έπρεπε να έχω εξασφαλισμένη την πορτοκαλάδα της.
Οπότε, θα ερχόταν μία φορά το μήνα και θα έπινε όλες (!!!)
τις πορτοκαλάδες μαζί!!!

Αφού λοιπόν φτάσαμε στο συμπέρασμα,
πως κάτι τέτοιο θα ήταν πιο βολικό
(με τη δική της λογική, που παρακολουθούσα με ενδιαφέρον)
μου λέει πως,
θα ήταν πραγματικά κουραστικό για μένα,
να τρέχω κάθε μήνα στο super market
για να προμηθευτώ τις 30 πορτοκαλάδες.

Για να με ελευθερώσει από αυτό το καθήκον,
προσφέρθηκε να πηγαίνει η ίδια!!!
Απλά, το μόνο που θα έκανα εγώ, θα ήταν
να της δίνω τα λεφτά κι εκείνη θα πήγαινε να
τις πάρει μόνη της...

30 ευρώ το μήνα
και το πρόβλημα θα λυνόταν.

Περίμενα να ακούσω κι άλλα.
Άρχισε να μου λέει για το ταξίδι.
Πως θα ήταν κουραστικό.
θα είχε κινδύνους.
Θα είχε ταλαιπωρεία.
Και όλα αυτά, για να δω 2-3 μέρη.
Και να τραβήξω φωτογραφίες
και να ακούσω τις ιστορίες των ξεναγών.

Δεν θα προτιμούσα,
αυτό το ταξίδι να μπορώ να το κάνω από την πολυθρόνα τοπυ γραφείου μου;
Και τότε,
βγάζει από την τσάντα,
τους τόμους των ταξιδιωτικών οδηγών!!!

...