- Έξοδος - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΤΣΙ??
Στο κεφάλαιο Ι' (πρός εβραίους) μας μεταφέρει σχετικά ο "Θεόπνευστος" Παύλος:
"Ναι. η Θεία αγανάκτησις και οργή μας περιμένει. Διότι όταν κανείς παραβή τον Μωσαϊκόν νόμον και βεβαιώσουν την παράβασιν αυτήν δύο η τρείς μάρτυρες, αυτός χωρίς επιείκειαν θανατώνεται" (28)
Σε αυτό το παραλήρημα αγάπης ΤΙ κάνει ο Θεός άραγε? Όχι μόνο ορίζει, αλλά ξεκαθαρίζει τόσο τον αριθμό των μαρτύρων (!) όσο και το είδος της ποινής!
Λίγο παρακάτω:
"Ωρισμένως θα τιμωρηθεί αυτός σκληρά. Διότι γνωρίζομεν ποίος είναι ο Θεός, ο οποίος είπεν' Ίδικον μου δικαίωμα είναι η εκδίκησις. Εγώ θα κάμω την ανταπόδοσιν, λέγει ο Κύριος. Και πάλιν έχει λεχθή είς την Γραφήν' Ο Κύριος θα κρίνη και θα δικάση τον λαόν του"
Γνωρίζει τελικά ή μόνο καθορίζει? Διότι, και αυτό είναι ξεκάθαρο, την τιμωρία αλλά και την συγκεκριμένη της μορφή (π.χ. ΘΑΝΑΤΟΣ) την επιλέγη μονίμως η αφεντιά του!
Με λίγα λόγια, ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ...
ο θάνατος δεν μπορεί να νοείται ως τιμωρία.
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Η παλαια διαθηκη ειναι ενα απο τα πιο φασιστικα και αιμοβορα βιβλια
και πραγματικα δεν μπορω να καταλαβω γιατι καθομαστε και συζηταμε σε τοσα topics για την εβραικη μυθολογια ...
Για εμενα ειναι χαμενος χρονος
'Το μονο που ξερω ειναι πως δεν ξερω τιποτα'
μήπως μπορείς να με βοηθήσεις σχετικά? Αμφισημία ή αυτοσκοπός?
τώρα με μπερδεύεις περισσότερο! Μάλλον δεν έχω καταλάβει τί εννοείς εξ αρχής...
Λες:
quote:
Διότι, και αυτό είναι ξεκάθαρο, την τιμωρία αλλά και την συγκεκριμένη της μορφή (π.χ. ΘΑΝΑΤΟΣ) την επιλέγη μονίμως η αφεντιά του!
Ο Θάνατος είναι τιμωρία ή ο τρόπος θανάτου είναι τιμωρία από το Θεό;
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
quote:
Στο κεφάλαιο Ι' (πρός εβραίους) μας μεταφέρει σχετικά ο "Θεόπνευστος" Παύλος...
Βρε Σβάμπε, τι μανία είναι αυτή που σε έχει πιάσει; Το ρητό αναφέρεται στη διάρκεια της ζωής μας. Ποιός ξέρει τι μέλλει γεννέσθε μετά θάνατον. Εσύ ξέρεις; Γιατί δεν βλέπεις πρώτα πως το αναφέρει ο φίλος gigenis; Είσαι μονίμος μέσα σε μία αντίρρηση...σε κατατρέχει τίποτα; Είδες εσένα να σου καθορίζει ο Θεός τη ζωή σου; (Γιατί αν το έβλεπες θα το πίστευες). Άρα - στο χρόνο της ζωής μας - ΔΕΝ καθορίζει.
Τώρα μη μου πεις "και μετά;" . Αυτό άστο...θέλουμε δεν θέλουμε...θα μάθουμε...
λές "Ο Θάνατος δεν μπορεί να νοείται ως τιμωρία"
Εδώ ακριβώς θέλω την βοήθεια σου.
και΄γω ακριβώς ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΜΙΛΑΩ! Και για αυτήν την "διάρκεια" γίνεται και η όλη φασαρία φίλτατε.
Το "μήνυμα" που δίνει ο Φαρισαίος για την είσοδο στον παν-ιουδαϊσμό των εθνών της γης ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΘΑ ΕΛΕΓΑ.
Πάρτο χαμπάρι hrismig, ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ είναι το δόγμα που ίδρυσε ο φαρισαίος εκπρόσωπος της κεφαλαιοκρατίας ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΦΗΡΗΜΕΝΗ "ΠΙΣΤΗ".
Κοίτα γύρω σου (στην γη επάνω δηλαδή...) και ίσως καταλάβεις.
quote:
Zadok,λές "Ο Θάνατος δεν μπορεί να νοείται ως τιμωρία"
Εδώ ακριβώς θέλω την βοήθεια σου.
Ναι, λέω ότι κατά την προσωπική μου άποψη ο θάνατος δεν μπορεί να νοείται ως τιμωρία...
Πέρα από το γεγονός ότι πιστεύω στην αθανασία της ψυχής, δε θα μπορούσα να δω ως τιμωρία το θάνατο. Μεταξύ μας: τη ζωή αισθάνομαι ως "τιμωρία" μερικές φορές, αλλά αυτό το λέω χιουμοριστικά... 
Ας μην επεκταθώ όμως, γιατί ξεφεύγουμε...
Όμως επειδή το έγραψα αυτό μετά το δικό σου σχόλιο, υποψιάζομαι ότι δεν έχω κατανοήσει ακριβώς τί εννοούσες. Μπορείς να το επαναδιατυπώσεις;
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
σε ευχαριστώ κατ'αρχάς για την διευκρίνηση του Λόγου σου.
Για μένα πάντως είναι, και μάλιστα αρκετά σοβαρή, τιμωρία ο θάνατος. Δέν θα μπω σε αμφίδρομα μονοπάτια "πνευματικού διαλόγου" μιάς και τέτοιου είδους "πίστωση" δέν θα χαράμιζα στα συμπιλήματα της εβραϊκής εσχατολογίας. Το θεωρώ καλλωπισμό εκ του πονηρού και καθαγιασμό των εμπνευστών. Όπως και να λέγονται αυτοί.
Επομένως, δέν μπορώ να ξεγελώ τον εαυτό μου παραβλέποντας την χειροπιαστή πραγματικότητα που άφησαν στο διάβα τους τα Αβρααμικά παρακλάδια, και συνάμα να αναλύομαι στα όσα "Θα" και στα όποια "λόγια αγάπης" μπορεί κάποιος να διυλίσει απο μία σειρά συρραφών.
Καλό το δέντρο που προβάλει στολισμένο, αλλά θα'θελα να μείνω στο δάσος...
Αναρωτιέται επομένως κανείς πολλές φορές, γνωρίζοντας ότι εάν δέν αποδεχθεί το ιουδαιοχριστιανικό δόγμα (μία αίρεση του αρχέγονου ιουδαϊσμού) την Εβραϊκή Πεντάτευχο ΩΣ ΕΧΕΙ, ότι ουσιαστικα ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΣΑΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, τι άλλο εκτός απο την προσφυγή στην......«αλληγορική» (δηλαδή ετσιθελική) ερμηνεία του απομένει?
Η απάντηση, όσο και αν είναι σκληρή, είναι απλή: ΤΙΠΟΤΑ!
Απλά να υπενθυμίσουμε ότι χωρίς τις διάφορες προφητείες της Εβραϊκής Πεντατεύχου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝ Ο «ΜΕΣΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ»! Διότι επάνω στις προφητείες εκείνες «πατάει» το όλο οικοδόμημα του δόγματος. Και είναι επόμενο: το κίνημα που ξεδόντιασε ο Φαρισαίος Σαούλ ΗΤΑΝΕ ΕΒΡΑΪΚΟ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ. Εβραίοι για Εβραίους «προφητεύανε»...
Αυτά ως προς την ανάγκη της «αλληγορικής σχολής». (σημ. Ακριβώς την ίδια τακτική της «δημιουργικής αλληγορικής» χρησιμοποίησε εξάλλου και το άλλο Αβρααμικό δόγμα του Ισλάμ. Και εκείνοι, προκειμένου να δικαιολογήσουνε την ύπαρξη τους, προσέφυγαν στην......αστείρευτη πηγή της αλληγορίας καταργώντας την χρήση «μόνο» της λογικής....)
Όμως, είτε με την χρήση λογικής είτε και χωρίς, το εγχειρίδιο αυτό «ΜΙΛΑΕΙ» ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ! Και μάλιστα...μιλάει ΠΟΛΥ ΞΕΚΑΘΑΡΑ.
Οι διάφορες εντολές και προφητείες (που σημειωτέον δέν έχουνε ΚΑΜΙΑ σχέση με τα όσα παραλληλίζουνε οι Χριστιανοί) έχουνε αποκλειστικό σκοπό την ΙΔΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΕΘΝΟΥΣ.
Όμως, εάν τις εντολές αυτές τις εκστομίζει ένας απλός Οσαρσήφ απευθυνόμενος σε εξαθλιωμένους νομάδες διαφόρων προελεύσεων, τότε η συνοχή και η επιτυχία είναι αμφιβόλου βαθμού.
ΑΝ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ.....ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ «ΘΕΟΥ»? Και μάλιστα, ακόμα καλύτερα, ενός «Θεού» που απευθύνεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στον περιούσιο λαό του? BINGO, και ΑΙΩΝΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ!
Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα όσα γράφονται στην αποκαλούμενη και ως «Παλαιά Διαθήκη» ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΟ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΟΣ των εβραίων, ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Θα ενθυμείσθε οι περισσότεροι σας τις γνωστές «Δέκα Εντολές». Μία απο αυτές είναι η γνωστή «Ου φονεύσης». Μία εντολή που ξεχειλίζει απο ιεροπρέπεια αλλά το θέμα είναι ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ? Με απλά λόγια: μοναδικός σκοπός της είναι Η ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΣΥΜΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΦΥΛΗΣ.
Το ότι η εντολή αυτή δέν έχει καθολική ισχύ και δέν αποκηρύττει ουσιαστικά τον θάνατο απο ανθρώπινο χέρι, γίνεται εύκολα αντιληπτό εάν ρίξουμε μία ματιά μόνο λίγες αράδες παρακάτω.
Και να η «διευκρίνηση»......του Θεού: «...Κύριον τον θεόν σου θέλεις φοβείσθαι..δια να εκδιώξει πάντας τους εχθρούς σου απ’έμπροσθεν σου..και θέλω εκδιώξη έθνη πολλά απ’έμπροσθεν σου..και σου παραδώση αυτούς έμπροσθεν σου, θέλεις πατάξει αυτούς, κατά κράτος θέλεις εξολοθρεύσει (Ο’ αφανίσει!) αυτούς, δεν θέλεις δείξει έλεος προς αυτούς..θέλετε καταστρέψει..συντρίψει..κατακόψει..καύσει αν πυρί..Και θέλεις εξολοθρεύσει πάντα τα έθνη, δεν θέλεις σπλαχνισθεί δι’αυτούς»!
Την ίδια στιγμή που δίνει ο «Θεός» τις εντολές ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ και ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗΣ (οι οποίες ΚΑΙ ΕΓΙΝΑΝ!)...λίγες αράδες παραπέρα δεσπόζει το μελιστάλακτο «Ου φονεύσεις»!!!
Η υποκρισία και ο φυλετικός ρατσισμός ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥΣ!
Επομένως, είναι ηλίου φαεινότερο ποιός «Θεός» τα σκαρφίστηκε όλα αυτά αλλά και για ποιούς ουσιαστικά απευθύνοταν η...εξωκόσμια εντολή!
Είπαμε, στον σταυρό δέν σταυρώθηκε απλά ένας επαναστάτης, ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ Η ΛΟΓΙΚΗ.