ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- TEST ΓΗΡΑΝΣΗΣ - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

- TEST ΓΗΡΑΝΣΗΣ - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

ΠΛΩΤΙΝΟΣ31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
10/03/2005, 12:52:03
Mετά από αυτό το καταθληπτικά νοσταλγικό τόπικ(σόρρυ καταπληκτικά ήθελα να πω...) προτείνω να ανοίξουμε ένα τόπικ αντιγήρανσης με τίτλο: "To ελιξίριο της νεότητας" έτσι για αντίδοτο ρε παιδιά ... γιατί κάθε overdose θέλει το αντίδοτό του


"H Γνώση είναι δύναμη...1234"
10/03/2005, 13:07:35
quote:

ένα τόπικ αντιγήρανσης με τίτλο: "To ελιξίριο της νεότητας" έτσι για αντίδοτο ρε παιδιά ... γιατί κάθε overdose θέλει το αντίδοτό του

Αυτό κάνω βρέ καλή μου !!!

Με όλα αυτά που έχω στο κεφάλι μου όλη μέρα, με αυτά που γράφω ... ξανανιώνω.
(και φυσικά και το περπάτημα στην Πεντέλη)


10/03/2005, 14:23:54
quote:

quote:

Ποιος θυμάται τον μπάρμπα-μυτουση?

EΓΩ!ΕΓΩ!
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΛΟΥΒΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΟΥΒΛΙΤΣΑ!!!

Τώρα αν πω ότι θυμάμαι τη Θεία Λένα στο ραδιόφωνο να λέει:"καλημέρα παιδάκια" θα είμαι πολύ too much??




Να πω γριούλα θα παρεξηγηθώ.
Θα πω ώριμη κύρια !!.
Πέρασαν τα πρώτα νιάτα μας.
Μπαίνουμε στα δεύτερα τώρα…….


φιλικα


-----

Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!

10/03/2005, 15:52:42
Ρε παιδία τον super star του 80 ξέχασα, Τον Σταμάτη Γαρδέλη, και τον Τραμπάκουλα του Χάρη Κλύν… , Tην Γρανίτα από Λεμόνι, και το "Σε αγαπάω με ακούς" του Σαλαμπάση...!!!

quote:
O «πειρατικός» ραδιοφωνικός μου σταθμός στα FM (με 65 W ακουγόμουν μέχρι την Aίγινα) και το ραδιογωνιόμετρο που ήρθε να με μαζέψει.

Εγώ έβγαινα ως Α17 αλλά guest στον πειρατικό ενός φίλου μου. Μία μέρα πριν τον αγοράσω και εκπέμπω μόνος μου, ο φίλος μου κατέληξε στο τμήμα απο το ραδιογωνιόμετρο που τον μάζεψε…Έτσι Α17 Γιόκ…
Που θα βρούμε τα ITALO ρε παιδία…?


«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

10/03/2005, 18:44:01
Aαα ξεχάσαμε το φοβερό σουξέ του Ανδρεάδη νομίζω το "Λουλα Λούλα που είσαι Λούλα θα τρελλαθώ..."

Επίσης τα κλασσικά εικονογραφημένα, τον τιραμόλα και το σεραφίνο...

Πάντως εγώ τότε το είχα συμπληρώσει όλο το άλμπουμ με τα αυτοκόλλητα των ποδοσφαιριστών...


"H Γνώση είναι δύναμη...1234"
10/03/2005, 22:17:09
Τι σας βρήκα...

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=5782

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

10/03/2005, 23:45:55

Φοβερό θέμα!

Θυμάμαι και εγώ ωραία πράγματα.

Από Ιππότη της ασφάλτου και Θάντερκατς (για τα οποία έκοβα φλέβες)μέχρι Δυναστεία,Φάλκον Κρεστ και Μικρό σπίτι στο λιβάδι.

Και πολλά κόμικ θυμάμαι.Το Ποπάυ ήταν η ψύχωσή μου.Αλλά και άλλα,Μπλεκ,Σεραφίνο-Τιραμόλα,Μίκυ Μάους,Πινόκιο.

Πάντως οφείλω να παραδεχτώ ότι καμιά φορά ξεφύλλιζα την Κατερίνα και τη Μανίνα της αδερφής μου που είχε ωραίες κοπελίτσες.

Τυχερούλη είσαι αφάνταστα τυχερός που είδες τους Floyd.

Όσο για τα διαλείμματα εμείς παίζαμε συνέχεια ποδόσφαιρο ακόμα και με Αμίτες!!!

11/03/2005, 00:13:37
quote:
Τυχερούλη είσαι αφάνταστα τυχερός που είδες τους Floyd.

20 μέρες φυλάκα μου ρίξανε.
2 μέρες ΑΑ….αφου δεν με τουφεκίσανε….
Αλλά άξιζε.


---

Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!

fantomas3004Μέλος
14/03/2005, 17:25:41
Eγώ όλους τους θυμάμαι και τον Ποπάυ, και τον Μίκυ Μάους και τον Τιραμόλα και τον Ντόναλντ. Αλλά τον τσιγκούνη τον γερο - Σκρούτζ δέν θα τον ξεχάσω ποτέ του είχα ιδιαίτερη αδυναμία
ΑΡΕΤΗΝέο Μέλος
14/03/2005, 17:57:54
Κι εγώ που είμαι παλαιότερη από σας θα θυμίσω το "μπιράλ" στα θερινά σινεμά.
Βέβαια στα θερινά σινεμά της 10ετίας... (τώρα να το πω ή όχι;;;)'70 (αν πω δεν είχα γεννηθεί ακόμη, δεν θα με πιστέψετε, ε;) θυμάμαι και τις γειτόνισες που έπαιρναν μαζί κεφτεδάκια, ντομάτες, τυράκι και θρονιαζόντουσαν στην πάνινη καρέκλα του σινεμά, να κλάψουν με τη μοίρα της άυχης και δυστυχισμένης και καταφρονεμένης κοπέλας (Μάρθα Βούρτση) γιατί η μοίρα πήρε μακρυά τον καλό της (Νίκο Ξανθόπουλο). Αχχχχ! και πόσα άλλα!!!

Τι μου θυμίσατε!!!
Τότε τα θερινά Σινεμά μύριζαν πραγματικά Αγιόκλιμα και Γιασεμί.
Άγγιζε την ψυχή μου αυτή η γαλήνη της γειτονιάς, της φιλίας.

ΑΡΕΤΗΝέο Μέλος
14/03/2005, 17:58:41
Κι εγώ που είμαι παλαιότερη από σας θα θυμίσω το "μπιράλ" στα θερινά σινεμά.
Βέβαια στα θερινά σινεμά της 10ετίας... (τώρα να το πω ή όχι;;;)'70 (αν πω δεν είχα γεννηθεί ακόμη, δεν θα με πιστέψετε, ε;) θυμάμαι και τις γειτόνισες που έπαιρναν μαζί κεφτεδάκια, ντομάτες, τυράκι και θρονιαζόντουσαν στην πάνινη καρέκλα του σινεμά, να κλάψουν με τη μοίρα της άυχης και δυστυχισμένης και καταφρονεμένης κοπέλας (Μάρθα Βούρτση) γιατί η μοίρα πήρε μακρυά τον καλό της (Νίκο Ξανθόπουλο). Αχχχχ! και πόσα άλλα!!!

Τι μου θυμίσατε!!!
Τότε τα θερινά Σινεμά μύριζαν πραγματικά Αγιόκλιμα και Γιασεμί.
Άγγιζε την ψυχή μου αυτή η γαλήνη της γειτονιάς, της φιλίας.