- Θανατος - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Πλάτωνα, βάλε σε ένα μωρό μια φωτογραφία άσχημη και μια φωτογραφία όμορφη. Το μωρό θα αναγνωρίσει και τις δυο, ως με την δυσφορία του στην μια και ως το χαμόγελό του στην άλλη. Γιατί αφού ποτε δεν του έχουμε δειδάξει κάτι τέτοιο, τι είναι όμορφο και τι άσχημο μπορεί και το αναγνωρίζει? Διότι Θυμάται. Όμως δεν θυμάται το γιατί.

Για τον πλάωνα δείνω τον παρακάτω λόγο και γρήγορα να απαντήσω στο Νικόμαχο τα εξής: Ναι τα είπαν οι δυο τους πριν σε στείλει εκεί.
Ο χριστός είπε. "έχω και αλλού αμνούς σαν και εσάς να ποιμάνω". Είπα ότι ο άνθρωπος ενσαρκώνεται όχι μετενσαρκώνεται. Σε αυτό το σημείο και εγώ θα μπορούσα να σε χαρακτηρίσω εντελώς απαίδευτο, που δεν το κατάλαβες, αλλά βλέπεις συνεχίζω να απαντάω με καλοσύνη. Τώρα αν ο μοναχός είπε περί μετενσάρκωσης, υποκλίνομαι. και μακάρι να βρισκόμουν δίπλα του να μάθαινα. είπα όμως ότι μόνο οι ασεβής μπορεί να το υποστούν αυτό αν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το αμάρτημα που κάναμε ήταν απεριόριστο σφάλμα. όσο ψάχνεις δίχως πίστη θα μένεις στο σκοτάδι.
Μκάρι να με αξίωνε και εμένα η πίστη μου να μου φανερωνόντουσαν , πράματα. και όμως συνέβη αλλά δεν θέλω να το πω. ήταν κάτι αντίστοιχο περί της πίστης που εδειξα. σαν να με αντάμειψε, αλλά σαν να μου είπε προσπάθησε και άλλο αν θες περισσότερα.

Τώρα για τον πλάτωνα απαντώ:

Περί κακού και ύλης - ΑΠΌΚΡΥΦΟΣ ΛΌΓΟΣ

-Μέσα από τις αισθήσεις σου δεν υποφέρεις?

Ναι

-Όμως άλλοτε νιώθεις πόνο και άλλοτε χαρά

Ναι

-Όμως, από άλλα πράγματα νιώθεις καλά
και από άλλα όχι

Ναι

-Όλα όμως αυτά, δεν είναι ή δεν προέρχονται από τα
υλικά?

Ναι, σίγουρα!

-Όμως δεν μπορείς να νιώθεις δυο διαφορετικά
πράγματα από το ίδιο πράγμα. Κάθε πράγμα
φέρει μια ιδιότητα, που το ορίζει. Όπως το
ζεστό, δεν μπορεί να είναι και κρύο μαζί! Άρα
Κάθε τι που είναι ένα, θα φέρει και μια ιδιότητα και
όχι δυο αντίθετες.

…Σίγουρα, ναι.

- Εάν λοιπόν το κακό προέρχεται μέσα από την
ύπαρξη της ύλης, τότε το καλό προέρχεται από
κάπου αλλού. Δεν μπορεί το αγαθό να είναι και κακό
και καλό ταυτόχρονα! Επίσης εάν το καλό είναι η Αλήθεια
τότε το κακό είναι το ψέμα. Το ψέμα όμως διακρίνει
τις αισθήσεις, λαμβάνοντας εκείνη πολλές φορές και ψευδή
μηνύματα. Αφού το ψεύδος είναι ιδιότητα του
κακού και της παραπλάνησης.

Κάθε ύπαρξη έχει ένα αίτιο από το οποίο προήλθε?

-Ναι. Αν η ύπαρξη σαν έννοια είναι μια, τότε και ένα
πρέπει να είναι το αίτιο της. Έτσι και το καλό
και το κακό, έχουν το ίδιο αίτιο. Το Αίτιο της ύπαρξης.
Διότι από το ένα παράγεται μόνο ένα , διαφορετικά θα είχαμε
δυο αρχές εκκίνησης, άρα και δυο Θεούς.
Αν το κακό λοιπόν δεν προήλθε μέσα από το
καλό τότε δεν έχει υπόσταση καμία!
Αφού κάθε υπόσταση έχει το αίτιο της!
Έτσι και το κακό έχει την δική του αιτία
ύπαρξης και για αυτό είναι και κτιστό. Αφού όμως
Και τα δυο υπάρχουν έχουν και τα δυο ένα σημείο
αρχής. Την Αιτία της ύπαρξής τους.
Όμως εάν το ένα το χαρακτηρίζουν πολλά μαζί τότε
αυτό είναι εικονικό. Διότι ότι είναι αληθινό, τότε
αυτό αποτελείτε από μια φύσην και όχι από πολλές μαζί.
Διότι το ένα πρέπει να έχει και μια μορφή και μια ουσία
και όχι από πολλές μαζί αποτελούμενο.

Όμως πως γεννήθηκε το κακό?

-Τώρα θα μιλήσουμε περί Δικαίου.

Τι σχέση έχει το δίκαιο με αυτό που
πραγματευόμαστε?

-Έχει. Άκου πολύ προσεκτικά. Εάν υπάρχουν δυο
πράγματα ή δυο ιδιότητες που είναι διαφορετικές
μεταξύ τους, όπως η Τάξη και η αταξία, που προήλθαν
όμως από το ίδιο αίτιο , τότε αυτό, το αρχικό αίτιο δηλαδή,
επέτρεψε στην άλλη να την δεχτεί. Όμως το δικαίωμα της
επιλογής είναι η ιδιότητα του Δίκαιου. Δηλαδή η
ιδιότητα του να δίνεται το δικαίωμα να υπάρχουν
τα όμοια και τα ανόμοια. Ομοούσια και μη. Και
το δίκαιο είναι αληθές, εφόσον αυτό ορίζεται από
αυθεντική αρχή. Και η αλήθεια έτσι είναι
και αμετάβλητη, όμως το κακό είναι
μεταβλητό. Διότι η αλήθεια είναι το αναμφισβήτητο
από όλους του νους ανεξαιρέτως δίχως να χρήζει διευκρινήσεις
και παράλληλα αμετάβλητο στον χρόνο, ώστε να σταθεροποιείτε
, δηλαδή να έχει ευστάθεια και να μην αλλάζει.
Οπότε το δίκαιο είναι γνώρισμα μόνο του αγαθού, αφού
δεν περιέχει ψεύδος. Και το αγαθό είναι και αληθινό.
Άρα το δίκαιο προέρχεται μέσα από τις δικιές του δοθείσες
επιλογές σε οτιδήποτε θέλει να αναπτυχτεί και να υπάρξει με όποια
μορφή θέλει. Σαν δίκαιο θα πρέπει να επιτρέψει
και τις διαφορετικές επιλογές σε όλες νοήμων υπάρξεις
του Αγαθού αιτίου. Διότι η έννοια της ύπαρξης
της ζωής, ορίζεται μόνο από τις αγαθές έννοιες του
αιτίου, ενώ το κακό μέσα από μια από αυτές
και συγκεκριμένα την δικαιοσύνη του.

Ναι, αλλά και όταν νοιώθω χαρούμενος?
Αυτό δεν είναι αληθινό?

-Αν είναι έτσι, τότε η κάθε χαρά που θα ένοιωθες δεν
θα έπρεπε να σταματάει να την αισθάνεσαι,
αλλά θα έπρεπε να είναι παντοτινή ως
αμετάβλητη. Αλλά αντί αυτού εδώ έχουμε χαρά,
αλλά χαρά πρόσκαιρη, που διαλύεται σαν το ρευστό
μη ακολουθώντας τον νόμο του αληθινού.

Και πως συνδέονται αυτά τελικώς?

- Η ύλη ως ύπαρξη, αν είναι μεταβλητή, αν είναι από πολλές
ουσίες αποτελούμενη και αν νοιώθεις πόνο
μέσω αυτής, τότε η αταξία και το μη αληθινό, ως το ίδιο εστίν,
είναι εκείνη η ιδιότητα που την ορίζει, μέσα από την επιλογή που
δίνεται από το Δίκαιου να υπάρχει, ως αντίθετο
από τις ιδιότητες του αγαθού. Έτσι λοιπόν, ο κόσμος
των ανθρώπων, μπορεί να είναι όμορφος, όχι όμως
και αγαθός.

Τώρα κατάλαβα. Πες μου και άλλα.

-Αν ο Θεός λοιπόν είναι το απόλυτο αγαθό και αν Αυτός
είναι άυλος, τότε η ύλη που είναι αισθητή είναι μη αγαθή.
Διότι το όμοιο ακολουθεί το όμοιο και όχι το ανόμοιο.

Έτσι είναι.

Edited by - azael on 10/01/2011 19:12:36

Edited by - azael on 10/01/2011 19:14:08